|
Het Gotham Café - Stephen King Homepage |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
Een
wandeling door Castle Rock
Voor hevige King-fans was het een schok die de schaal van Richter ongewoon hevig deed trillen: toen ze eind 1991 de laatste regels van Needful Things hadden gelezen, werd het hun duidelijk dat Stephen King voorgoed afscheid had genomen van Castle Rock, Maine, USA. Leland Gaunt, de duivelse uitbater van Needful Things, zette Castle Rock met een gigantische brand in vuur en vlam en dat betekende het einde van het stadje dat Stephen King eigenhandig op de landkaart had bijgetekend. Wat een apocalyptisch beeld was dat: Alan Pangborn die Castle Hill optufte en neerkeek op wat ooit Castle Rock was geweest en nu flonkerde als robijnen. Je wist dat dit je laatste bezoek aan Castle Rock was geweest. De definitieve ondergang. Het sprookje van Castle Rock duurde twaalf jaar. Stephen King liet het stadje voor het eerst uit zijn pen vloeien voor The Dead Zone uit 1979, het verhaal van de jonge leraar John Smith die na viereneenhalf jaar uit coma ontwaakt. Vier jaar later keerde hij er terug voor Cujo, waar sheriff George Bannerman de duimen moest leggen voor een moordende sint-bernardshond. In de periode daarna was Castle Rock het strijdtoneel van de korte verhalen Nona (waar Nona het hoofdpersonage meeneemt op de rit van zijn leven van Augusta naar Castle Rock) en het superspannende Uncle Otto's Truck. Castle Rock werd door de jaren heen een stadje met een eigen gezicht. Zo is er Castle View (waar je kunt kijken tot in Vermont), Castle Hill, Castle Lake, Castle Stream, Castle Heights, de boerderij Castle Rock Youth League en de Town Roads die naar het Westen leiden. Nan's Luncheonette, dominee William Rose (Stoomboot Willie), Sonny Jacket (eigenaar van Sonny's Texaco) en de sherrifs vormden het kader voor de verschillende Castle Rock-verhalen. Maar beklemmender nog dan de plattegrond van de Rock, is de sfeer die het zonderlinge plaatsje uitademt: werkelijke doodsangst. Stephen King omschrijft het niet voor niets als Salem's Lot zonder vampiers. In het magische jaar 1989 vond Stephen King het tijd om afscheid te nemen van het plaatsje dat hij volgens sommige critici net iets teveel had bezocht. Hij deed er vier jaar over om de definitieve Castle Rock-trilogie te schrijven: The Dark Half, The Sun Dog en Needful Things. The Dark Half gaat vooral over Thad Beaumont die in het stadje Ludlow leeft, waar ook de familie Creed uit Pet Sematary woonde, voor ze naar de Rock verhuisden. In dat boek wordt de opvolger van wijlen 'Big' Bannerman geïntroduceerd: sheriff Alan Pangborn, die de hoofdrol zal spelen in Needful Things. In het tweede boek, The Sun Dog, maken we kennis met Pop Merill, het neefje van Ace Merill die Godie LaChance het leven zuur maakte in The Body en in Needful Things plotseling weer opduikt. Nog in The Sun Dog komen de twee hulpsheriffs op de voorgrond die Alan Pangborn moeten bijstaan in de laatste strijd tegen het Kwaad: Norris Ridgewick en Andy Clutterbuck. Er wordt uit de doeken gedaan hoe de sheriff zijn vrouw verloor in een auto-ongeval en hoe hij zich aangetrokken voelt tot Polly Chambers, de vrouw met wie hij in Needful Things het bed zal delen. Polly leidt al in The Sun Dog aan een ernstige vorm van jicht, een sleutelgegeven voor de ontknoping in Needful Things. Het leven na Castle Rock begon voor Stephen King met Dolores Claiborne en speelde zich af op Little Tal, een klein eilandje in het zuidoosten van de staat Maine, dat in juli 1963 het decor was van een totale zonsverduistering. Dit eerste post-Castle Rock-verhaal kunnen we in juni of juli in de Europese bioscopen verwachten in een regie van Taylor Hackford en met oscarwinnares Kathy Bates in de titelrol en Jennifer Jason Leigh als Selena. In de daaropvolgende bundel korte verhalen Nightmares and Dreamscapes vingen we nog een laatste glimp van Castle Rock op. In het verhaal It Grows On You praten enkele overlevenden over het debâcle dat er in Needful Things beschreven staat. De lezer denkt ondertussen alle geheimen van Castle Rock te kennen, maar niets is minder waar. Zo zal men bijvoorbeeld nooit weten hoe George Bannerman zijn maagdelijkheid verloor of hoe deputy Andy Clutterbucks rechter wijsvinger werd afgerukt. Misschien maar beter ook.
|