|
Het Gotham Café - Stephen King Homepage |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
Videobespreking
Apt Pupil
Brian Singer maakte vier jaar geleden een debuut zoals weinigen hem dat hadden voorgedaan. Met het briljante The Usual Suspects verbaasde hij niet alleen de wereld, hij won er ook nog twee oscars mee (Kevin Spacey won een beeldje voor beste bijrol; Christopher McQuarrie eentje voor beste origineel scenario). Een vat vol talent, een man wiens toekomst in Hollywood met goud geplaveid leek. Maar het liep anders, want wáár bleef eigenlijk zijn volgende film? Bleek dat de man doodleuk zijn tanden had gezet in een verhaal uit Stephen Kings Different Seasons. Apt Pupil, heette dat, en Singer wilde het al verfilmen van het moment dat hij het, op zijn negentiende, gelezen had. Het bleek een moeilijke opdracht, omdat Granat Entertainment en New Century/Vista, twee Hollywoodiaanse dwergmaatschappijen, de rechten op het boek al bezaten. De opnames voor hun eigen lowbudgetverfilming, met Ricky Schroder als Todd en Nicol Williamson als Denker, waren in 1987 begonnen, maar na tien weken was het geld op. Het project verdween in production hell. Kort nadat Singer zijn impressionant Hollywooddebuut ingeblikt had, kwamen de rechten voor Apt Pupil terug vrij, en Singer sprong meteen op de kar. Samen met zijn jeugdvriend en scenarist Branden Boyce schreef hij een script, stuurde het op naar King en verwierf voor slechts één miljoen dollar de rechten. Eenvoudig bleek het ook dán niet, want de eerste productiemaatschappijen waar Singer zijn project aan voorstelde (Spelling en Paramount) bleken maar matig geïnteresseerd in nóg maar eens een Stephen King-verfilming. Tot Singer ging aankloppen bij Phoenix Pictures (een onderdeel van Tri-Star en eerder al verantwoordelijk voor onder meer The Mirror Has Two Faces en The People vs. Larry Flynt), die een verfilming wel zagen zitten. Veertien miljoen dollar kostte de prent, een peulschil tegenwoordig, maar dat kon Singer niet schelen: hij staat bekend als een heel zuinig filmer en klaarde de klus op locatie in Sherman Oaks, Californië, zelfs drie dagen eerder dan het opnameschema voorzag. Onder het budget nota bene. De 14-jarige acteur Brad Renfro (Tom and Huck, Sleepers, The Client) speelt de hoofdrol in Apt Pupil. Hij geeft gestalte aan Todd Bowden, een rijkeluiszoontje dat alles heeft om gelukkig te zijn: geld, familie, vrienden, een lief, goede resultaten op school. Toch draagt hij een duister geheim met zich mee. Hij heeft namelijk ontdekt dat een buurman, de Duitser Kurt Dussander alias Arthur Denker (een rol die naar verluidt eerst bedoeld was voor John Malkovich, maar uiteindelijk naar Sir Ian McKellen ging), in feite een gezochte ex-nazi is. Gefascineerd door de nazi-verhalen uit de Tweede Wereldoorlog, besluit hij Dussander te chanteren. Als Dussander zijn gruwelijkste verhalen uit de concentratiekampen vertelt, zal Todd zwijgen, anders zal hij hem bij de politie aangeven. Eerst heeft Dussander geen keuze, maar de oude man zet een val op. En dan keren de kansen. Apt Pupil brengt, net zoals de andere verhalen uit Different Seasons (waarvan Stand By Me en The Shawshank Redemption verfilmd werden), horror van een ander niveau dan men over het algemeen van Stephen King gewend is. Er komen geen bovennatuurlijke krachten, geen afgerukte ledematen of liters bloed aan te pas. De horror van Apt Pupil zit in de realiteit geënt en dat maakt de film op een realistische manier spannend en beklijvend. Vooral Sir Ian McKellen maakt indruk als de gezochte ex-nazi, maar ook de jonge Brad Renfro trekt goed zijn streng. Jammer alleen dat David Schwimmer (uit Friends) hoognodig moet opduiken in de rol van schooldecaan. Echt geloofwaardig komt hij niet over. De film anders wel: Singer bouwt de spanning behoedzaam op, houdt de teugels goed in de hand en bouwt knap naar de climax op. Die verschilt overigens geheel van het einde in de novelle. Gaan huren, die video, om te kijken wat we daarmee bedoelen.
|
Hollywoods
wegen zijn ondoorgrondelijk. Kleine en onbekende films sluipen soms naar
onverwacht box-office succes, terwijl gevestigde waarden af en toe een
dreun van de hamer krijgen. Een certitude kun je Brian Singer (nog altijd
maar 31) natuurlijk niet noemen, maar na The Usual Suspects had hij
toch wel wat bewezen. Maar Apt Pupil flopte: een belachelijke
opbrengst van nog geen acht miljoen in Amerika zorgde ervoor dat de prent
bij ons zelfs de bioscopen niet haalde. Onlangs bracht Columbia Home Video
hem wel in de videotheken.