Zitten in zazen
In welke houding je benen ook geplaatst zijn, het is essentieel dat
je knieën een stevig contact hebben met de grond. Samen met
je staartbeen vormen ze een driehoek die de stevige basis is waarop
je zit. Je bekken is enigszins voorover gekanteld waardoor je
onderbuik wat de neiging heeft naar voren te komen. Dit licht
voorover kantelen kan maar op een ontspannen manier gebeuren als
je gewicht verdeeld is over je drie steunpunten. Het punt iets
onder je navel, dat ook wel hara genoemd wordt, is dan boven het
middelpunt van je steundriehoek gelegen.
Vanuit de druk van het staartbeen op het kussen of bankje, strekt
de ruggenwervel zichzelf de hoogte in, tot aan het achterhoofd.
Het is alsof het staartbeen de aarde wegduwt, je achterhoofd de
hemel. Automatisch zal je kin zich dan wat intrekken. Het uitgestrekt
zijn van je wervelkolom is erg belangrijk voor de kwaliteit van
je zitten, het bepaalt hoe wakker je bent. Dit is niet zo eenvoudig.
Soms merk je misschien dat je toch weer inzakt, zet je dan gewoon
weer recht. Na verloop van tijd, als je rug wat aansterkt, gaat
het makkelijker.
De aangezichtsspieren zijn een spiegel van je gedachten. Deze
ontspannen helpt de geest helder worden. Je kijkt met half open
ontspannen ogen naar een punt ongeveer een meter voor je op de
grond. Je blik fixeert niets in het bijzonder. Sluit de ogen niet,
tenzij in het begin als het je helpt te arriveren. Altijd met
gesloten ogen zitten kan echter een exclusieve, inerte zazen teweegbrengen.
Met open ogen is lichter, en je slaapt niet zo makkelijk in.
Ontspan verder je schouders, je armen, en leg je linkerhand in je
rechter, de uiteinden van je linkervingers aan de wortels van je rechter.
Je duimen raken elkaar licht. Samen vormen je handen een ovaal.
Je adem is erg belangrijk maar erg kwetsbaar. Tracht haar haar gang
te laten gaan, en forceer vooral niets. Met de tijd zoekt zij
haar eigen ontspannen weg. Men zegt wel eens dat tot in het bekken
ademen, rustig en vol, belangrijk is, maar nogmaals: niets forceren.
De mentale kant van de oefening bestaat erin kijken naar alles
binnen en buiten jezelf, met een aandacht zonder onderscheid.
Veroordelen hoeft echt niet ! Merk je dat je toch het een en ander
afkeurt, een gedachte, een fantasie, een verdoofde voet, je buur,..
kijk dan naar de veroordeling, want ze is er !
Deze tekst is opgesteld als hulp of opfrissing, niet om bron te zijn
van nog meer oordelen. Eenieder zoekt in de houding immers zijn
eigen weg.
|
