GESCHIEDENIS BOCHOLTER CARNAVAL
In 1958 vierde Brouwerij Martens haar 200-jarig bestaan. Bij deze gelegenheid was ook een delegatie uit de partnerstad Bocholt-Duitsland aanwezig op de festiviteiten. De in die tijd onvergelijkbare Kasperclub werd hier door de carnavalisten van Duits-Bocholt uitgenodigd op één van hun zittingen.
De Kasperclub werd snel omgevormd tot een Raad van Elf en in 1959 trokken ze met gehuurde pitteleers en mutsen naar Duitsland. Meester Jef Weltens werd als prins bijgestaan door Gerard Martens, Renè Claessens, Jaak Knapen, Jos Leurs, Ghislain Brausch, Henri Smeets, Giel Smeets, Gerard Heynickx, Adriaan Janssens, Thieu Aegten, Jef Swennen, Theike Janssen en Martin Brebels.
Vanaf dat jaar waren de Boggeter Papbugels een feit.
In het begin van de zestiger jaren werd carnaval synoniem van een Snorrenbal bij Willem van Jentje en het stratencarnaval op vastenavond.
1968 kan men bestempelen als de definitieve doorbraak. De Raad van Elf werd uitgerust met splinternieuwe slipjassen en speciaal ontworpen muts, lint en medailles.
Bekende activiteiten waren in die jaren: het Snorrenbal, het Slemperbal, het Kasperbal, het Hespenwegen, het Aow Wieverbal, het Borenbal, het Tistenbal en op 5 december 1971 het allereerste Papbugelbal op Goolderheide.
De kindernamiddag met ballonwedstrijd groeide op carnavalsmaandag stilaan uit tot een kleine stoet waar ook de volwassenen aan meededen.
De Raad van Elf voelde behoefte om zich naast de stijve pitteleer een meer aangepaste uitrusting aan te schaffen, hetgeen resulteerde in de gekende witte jassen.
Op een herfstavond in 1973 staken een tiental vrienden bij Stif (café Jachthoorn) de koppen bij elkaar. Zij vonden dat er te weinig activiteiten werden georganiseerd. Er moesten carnavalszittingen komen en ook aan een heuse stoet werd gedacht.
Een nieuwe groep was geboren: de groene jassen.
Reeds in december 1973 en januari 1974 organiseerden ze in de Savannah hun eerste zittingen onder het motto “Bogget blieft Bogget”, volledig in het teken van de fusies van gemeenten.
Het ordeloos rondtrekken van groepen op carnavalsmaandag was ook een doorn in het oog van deze organisatoren en daarom werd in 1974 maar meteen uitgepakt met de eerste grote stoet.
Eerst in 1976 openden Gerard Martens en Germaine Segers de rij van een keure aan prinsen en prinsessen.
Mettertijd werden de “groene jassen” opgenomen in de Raad van Elf.
Naast de grote zitting en de stoet organiseerde de vereniging de daaropvolgende jaren o.a.: senioren-en kinderzitting, prinsenbekendmaking, dansmariekesbal, halfvastenbal, frühschoppen, prinsenhappening…..
Talrijk waren de plaatselijke artiesten die op onze zittingen buten en acts brachten van de bovenste plank. Langs deze weg wensen we hen te danken voor hun gewaardeerde medewerking.
Na 50 jaar zijn de betrachtingen die we nastreven nog steeds hetzelfde: blijven werken aan de groei en bloei van de Bocholter Carnaval.
Het Prinsenpaar
De rol van de Prins, Prinses en Hofmaarschalk is voorgangers te zijn in het plezier. Een psychisch en fysisch veeleisende rol omdat zij zo ongeveer alom tegenwoordig moeten zijn: op de internationale zitting, de prinsenhappening, bezoeken aan scholen en rusthuis, recepties, bals en ontvangsten allerhande.
Het prinsenkostuum van de Papbugels is geïnspireerd door dat van de prins van Keulen: een met goud bestikte wambuis met de gemeentekleuren, een zijden pagebroek en lange witte kousen. Op het hoofd draagt de prins een gouden narrensteek met daarop zeer lange fazantenveren. Zijne Doorluchtige Hoogheid en dito Gade dragen ook, zoals een echt koningspaar een Romeins volgnummer achter hun voornaam.
Om Prins te worden dienen de leden van de vereniging, die de voorkeur genieten, hun kandidatuur te stellen bij de voorzitter vóór een bepaalde datum. Indien er geen kandidaat komt opdagen zoekt de voorzitter samen met de hofmaarschalk een geschikte kandidaat. Heeft de kandidaat-prins zijn ja-woord gegeven dan mag hij zijn voorkeur kenbaar maken voor een Prinses. De mogelijke kandidate wordt daarna discreet op de hoogte gebracht. Op dat ogenblik kent zij de Prins nog niet, doch zij mag gissen en eisen stellen. Geeft zij dan haar ja-woord dan is officieus het nieuwe Prinsenkoppel klaar om de Boggeter Carnaval te leiden. Dit procédé wordt al jaren door de Papbugels met gunstig resultaat toegepast.
Door de Papbugels wordt het Prinsenpaar op de 10e november aan het publiek bekend gemaakt. De elfde van de elfde maand worden Prins en Prinses plechtig geïnstalleerd op het gemeentehuis. De Prins houdt dan zijn maiden-speech onder de vorm van een kolderachtige proclamatie van elf punten geïnspireerd door de actualiteit.