Het " crisis-orkestje " is na de derde wereldoorlog verrezen uit de puinen van wat ooit Antwerpen is geweest.
Met allerlei afvalproducten van het immense vuilnisbelt werden nieuwe muziekinstrumenten geschapen om opnieuw
muziek te maken. De basisinstrumenten zijn een blikken bus-banjo, een koekjesdoos-banjo, een mini-wasbord en een
jerrycan-basdrum. Het repertorium bestaat uit een samenraapsel van jazzkes, rockskes en blueskes, die eerst
in de oorspronkelijke versie, nadien in het onvervalst Antwaarps worden vertolkt.
De groep treedt meestal zonder geluidsversterking op in kroegen en op straat
en maakte furore op de Hoge Maay, gewestelijke en andere TV-omroepen,
de Antwerpse Cultuurmarkt, milieumarkten en de Gentse
Feesten.
In 2002 wordt het crisis-orkestje uitgeroepen tot winnaar van de prijs van het
publiek op het straattheaterfestival 'Straatspiegels' te Antwerpen.
Bezetting 2005: Jos Smos, Marc Apsjaar en Monique (" de Pekelteef ").