CODEERMACHINES EN CRYPTOGRAFIE
De Duitse Enigma Codeermachine
Home Menu Geschiedenis Procedures Technische details Enigma Simulator


Het verhaal van de berucht Enigma codeermachine versmelt technisch vernuft, militaire geschiedenis en de geheimzinnige wereld van spionage, codebrekers en inlichtingendiensten tot een echte thriller. Nooit eerder werd het lot van zoveel levens in zulke enorme mate beïnvloed door een cryptografisch toestel, dan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Enigma is het bekendste en meest tot de verbeelding sprekende voorbeeld van de strijd tussen codemakers en codebrekers, en maakte het belang duidelijk van cryptoanalyse voor militaire en burger inlichtingendiensten.

Alle foto's copyright D. Rijmenants. Klik de foto's om ze in hogere resolutie te bekijken.

Ontwikkeling van Enigma Top

Toen begin 1900 het gebruik van draadloze communicatie toenam voor zowel militaire als civiele toepassingen werd de noodzaak duidelijk om op een veilige manier gegevens te kunnen versturen. Men ging op zoek naar een alternatief voor de omslachtige handcijfers, het vercijferen van berichten met pen en papier. In 1917 ontwikkelde de Amerikaan Edward Hugh Hebern een codeermachine met roterende schijven waarbij elke schijf een polyalfabetische substitutie uitvoerde. Hebern lag daarmee aan de basis van verscheidene gelijkaardige toestellen die rond dezelfde periode werden ontwikkeld.

De Duitse ingenieur Arthur Scherbius vroeg in 1918 patent aan voor een codeermachine met rotors en noemde deze de Enigma. Hij richtte met zijn vennoot de firma Scherbius & Ritter op. De Duitse Marine en het ministerie van Buitenlandse Zaken werden benaderd, maar toonden geen interesse. De patenten gingen in 1923 over naar Chiffriermaschinen AG, waar Scherbius in de directie zetelde. In 1927 kocht Scheribus het patent uit 1919 voor een gelijkaardige machine over van de Nederlander Koch, om zijn eigen patent, dat pas in 1925 was toegekend, veilig te stellen.

Het eerste toestel, de Enigma A, werd in 1923 voorgesteld. Het was een log toestel dat voorzien was van een schrijfmachine en ongeveer 50 kg woog. Korte tijd later werd ook de Enigma B geintroduceerd. Vanwege hun gewicht en afmetingen waren deze toestellen onbruikbaar voor militaire doeleinden. De ontwikkeling van de reflector, een idee van Scherbius’ collega Willi Korn, maakte de ontwikkeling mogelijk van de veel compactere Enigma C. Dit toestel was uitgerust met gloeilampen in plaats van een schrijfmachine en was daardoor veel kleiner en lichter. In 1927 kwam zijn opvolger Enigma D op de markt en werd gecommercialiseerd in verschillende versies met verschillende rotorbedradingen.. De Enigma D had drie rotors en een reflector die instelbaar was in één van de 26 posities.

De toestellen werden verkocht in Europa en ver daarbuiten aan militaire diensten en diplomatie. Het berichtenverkeer van al deze modellen werd door verscheidene inlichtingendiensten gebroken, vooral door de beperkte veiligheid vanwege het gebrek aan een stekkerbord, een militaire optie die pas in 1935 geïntroduceerd werd. De Italiaanse marine gebruikte de commerciele Enigma D, net als Spanje tijdens de Spaanse burgeroorlog. In Zwitserland werd de Enigma K gebruikt, een licht gewijzige versie van de Enigma D. Japan gebruikte de Enigma T, ook wel Tirpiz Enigma genoemd, een aangepaste Enigma D met gewijzigde bedrading van de ingangsrotor. Japan ontwikkelde ook een eigen versie van de Enigma T, met horizontaal geplaatste rotors. Zowel de K als T modellen waren niet bestand tegen de codebrekers. De Spoorweg Enigma, nog een kloon van de Enigma D en gebruikt door de Duitse Reichsbahn in Oost Europa, is deels gebroken vanaf 1941.



Image © D Rijmenants 2008

De Duitse Wehrmacht Enigma

De militaire versies Top

Transitiemodel tussen Enigma D en Abwehr Enigma GIn 1926 kocht de Duitse Marine commerciële Enigma’s aan, paste deze toestellen aan voor militair gebruik en noemde ze Funkschlüssel C. Ondertussen ontwikkelde Chiffriermaschinen-AG een speciale Enigma met rotors die dezelfde plaatsing van de rotor contacten had als de normale D rotors, maar met tanden en meerdere nokken en voorbewogen door een tandwielmechanisme in plaats van pallen en tanden (zie patent tekening links). Deze had ook een roterende reflector en een teller aan de linkerkant. Er is vandaag slechts één exemplaar gekend. Dit vermoedelijk experimenteel toestel, gepresenteerd in 1928 maar uitzonderlijk pas gepatenteerd in 1931, leidde tot de Enigma G. De Enigma G had echter andere rotors met zigzag pinposities en een teller aan de rechterkant. De rotors van de Enigma G, die ook voorzien waren van meerdere nokken, werden voortbewogen door een tandwielmachanisme, gelijkaardig aan zijn voorloper uit 1928. In 1928 kocht de Duitse Abwehr (inlichtingendienst) de 12 kg lichte Enigma G, ook wel de Zahlwerk Enigma genoemd, naar de teller die op het toestel zat.

In 1932 reviseerde de Wehrmacht de commerciële Enigma D en voegde het stekkerbord eraan toe. Het is dit toestel, de Enigma I, dat bekend werd als de Wehrmacht Enigma. Dit toestel werd op grote schaal verspreid in de Heer (Duitse leger) en overheidsdiensten. De Luftwaffe (Luchtmacht) volgde in 1935 het voorbeeld van de Heer. Het toestel was initiëel uitgerust met drie rotors, die in de gewenste volgorde geplaatst konden worden. Vanaf 1939 werd de Wehrmacht voorzien van vijf in plaats van drie rotors, waardoor het aantal rotor-combinaties sterk steeg.

De Marine nam in 1934 de Wehrmacht Enigma over, die van het veiliger stekkerbord was voorzien, en breidde de standaard set van drie rotors eerst tot vijf en in 1939 tot acht rotors uit. Het Marine toestel kreeg de naam Funkschlüssel M of M3. In 1941 drong admiraal Karl Dönitz aan op verbetering van de Kriegsmarine Enigma’s. Hoewel de Abwehr hem ervan verzekerde dat de M3 onbreekbaar was, voerde Dönitz begin 1942 het beruchte M4 model met vier rotors in.

Tijdens de oorlog werden verschillende types reflector gebruikt. De normale B en C reflectoren werden gebruikt in de Heer en Luftwaffe modellen, en ook in de Kriegsmarine M3. De Kriegsmarine M4 gebruikte smallere B en C reflectoren om in de vier-rotor machine te passen, met andere bedrading maar indien op 'nul' ingesteld en in combinatie met de vierde rotor compatibel met de Heer en Luftwaffe modellen. Tegen het einde van de oorlog trachtte het Duitse commando een nieuw type instelbare D reflector te introduceren. Het eerste gebruik van deze reflector bleek een belangrijke bedreiging voor het werk van de Geallieerde codebrekers, maar problemen met de distributie van de D reflector en organisatie van bijhorende codesleutels verhinderden veralgemeend gebruikt, tot grote opluchting van de codebrekers. Een andere militaire toevoeging, geintroduceerd in 1944 door de Luftwaffe was een speciale stekkerbordschakelaar, Enigma Uhr (klok) genoemd. Het was een schakelaar met 40 posities die elk in een andere stekkerbordbedrading resulteerden. Meer informatie over Enigma codeboeken en hoe men berichten verstuurde vind u op de enigma procedures pagina. De pagina met technische details toont hoe de Enigma werkt en wat er in de machine zit.

In totaal werden naar schatting 100.000 Enigma-machines geproduceerd. Hoewel algemeen bekend onder de merknaam Enigma, droegen slechts zeer weinig machines werkelijk de naam Enigma en het logo. De meeste machines hadden enkel een serienummer en een fabricatiecode. De Enigma machines werden geproduceerd in verschillende fabrieken op verscheidene locaties zoals Ertel-Werk für Feinmechanik in München, Olympia Büromaschinenwerke in Erfurt, Chiffriermaschinengesellschaft Heimsoeth & Rinke in Berlijn, Atlas-Werke Maschinenfabrik in Bremen en Konski & Krüger in Berlijn. De machines die de oorlog overleefden werden in beslag genomen door de Geallieerden en veelal verkocht aan andere landen. De rotors van die machines kregen meestal een andere bedrading. Natuurlijk vergat men erbij te vertellen dat zij in staat waren de Enigma berichten te breken.

Image © D Rijmenants 2008

Zeldzame voorloper van de Enigma G

Image © D Rijmenants 2008

De Enigma M4 met geopend deksel

Image © D Rijmenants 2008

Uitgenomen Wehrmacht rotors op hun as


De code gebroken Top

Toen de Wehrmacht het stekkerbord introduceerde op de militaire Enigma, verhoogde het aantal mogelijke instelling tot astronomische properties. Er werd algemeen aangenomen dat deze militaire Enigma, in tegenstelling to de commerciële types, onbreekbaar was. Er werden zelfs geen pogingen ondernomen. In 1932 startte het Poolse Biuro Szyfrow met pogingen om Enigma te analyseren en te breken. Hoewel het hoofd van dit bureau kopies ontving van codeboeken, verkocht door de Duitse spion Hans-Thilo Schmidt, voorzag hij zijn codebrekers niet van deze informatie, om hen te stimuleren. Marian Rejewski, Henryk Zygalski en Jerzy Rozicki waren er van overtuigd dat wiskunde het probleem kon oplossen en slaagden er inderdaad in om met Enigma vercijferde berichten te breken. Ze bouwden ook een electromechanische machine, Bomba genoemd, om het werk te versnellen. Het dubbel verzenden van de berichtensleutel door Duitse operatoren bleek de zwakke schakel te zijn, waardoor de Poolse cryptologen een kier vonden in Enigma's veiligheid. In 1939 waren de Polen echter niet langer in staat Enigma te breken door verbeteringen aan Enigma, wijzigingen in de verzendingsprocedures en gebrek aan financiële middellen. Vlak voor de Blitzkrieg en de val van Polen werd de kennis van het Biuro Szyfrow samen met enkele Enigma replica's overgedragen aan de onthutste Franse en Britse inlichtingendiensten. Het werk van de Polen was niet alleen van vitaal belang omwille van hun pionierswerk maar ook omdat het de andere codebrekers overtuigde dat het wel degelijk mogelijk was om het Enigma berichtenverkeer te ontcijferen.

Bletchley Park Top

De Government Code and Cipher School (GC&CS) in het Engelse Bletchley Park brak Enigma aanvankelijk met de hand. Bletchley Park werd al gauw een bonte verzameling van wiskundigen, universitairen, militaire cryptologen en zelfs verwoedde puzzelaars. Iedereen met talent om codes te breken werd ingezet op deze topgeheime locatie. In augustus 1940 startten ook zij met het gebruik van hun eigen Bombe, ontworpen door Alan Turing en Gordon Welchman. Dit was ook een electromechanische rotormachine maar werkte volgens een heel ander princiepe als het Poolse toestel.

De Turing Bombe zocht naar de Enigma instellingen die hoorden bij een opgegeven combinatie van cijfertekst en klare tekst. Als een Enigma bericht onderschept was zochten de codebrekers naar zogenaamde "cribs". Een crib was een vermoedde stukje klare tekst binnen een gecodeerd bericht. Dit kon "An Der Oberbefehlshaber", "An Gruppe", "Es Lebe Den Fuhrer" of elk ander stukje gestandariseerde tekst zijn. Eens zo'n crib gelokaliseerd (daar had men speciale technieken voor) werden de associaties tussen de letters van de gecodeerde tekst en hun klare versie ingesteld op de Bombe. De Bombe, die een groot aantal rotors bevat die elk de rotors van de Enigma nabootsten, liep dan door alle mogelijke instelling die die bij de opgegeven lettercombinaties hoorde, om zo de Enigma instellingen te vinden. Eens deze instellingen gevonden konden alle berichten, gecodeerd met die sleutel, ontcijferd worden.

Alle informatie, verkregen door cryptoanalyse van het Duitse berichtenverkeer, kreeg de codenaam Ultra en speelde een zéér belangrijke en dikwijls beslissende rol gedurende de ganse oorlog. Ultra bleek vooral succesvol in de Atlantische Oceaan. Om geen achterdocht te wekken bij het Duitse leger werd de Ultra informatie zéér voorzichtig ingezet. In alle hoofdkwartieren van de geallieerden en op het terrein werden speciale verbindingsofficieren geplaatst die verantwoord konden omgaan met het doorspelen van de informatie. Die werd trouwens enkel gebruikt indien deze daarna ook nog door andere bronnen kon bevestigd worden. Dit om vermoedens van compromittering volledig uit te sluiten.

De Kriegsmarine Top

In het begin van de oorlog was de Duitse Kriegsmarine zeer succesvol in het toepassen van hun rüdel-taktik (wolvenroede-taktiek) door hun gevreesde duikboten, de U-boten. Zij joegen individueel op konvooien en eens gevonden, riepen zij andere U-boten op het toneel om het hele konvooi tot zinken te brengen met een goed gecoördineerde aanval. Deze techniek was zo vernietigend voor de geallieerde bevoorrading dat de oorlog bijna werd beslist in het voordeel van Duitsland. Communicatie was het sleutelwoord voor de rüdeltaktik en de U-boten gebruikten Enigma om hun aanvallen de coördineren. Meer over de Kriegsmarine verzendingsprocedures vind u op de enigma procedures en Kurzsignalen pagina's. Na een moeilijke beginperiode kon Bletchley Park de berichten vrijwel dagelijks breken. De teruglopende resultaten van zijn U-boten maakten Admiraal Dönitz achterdochtig. Ondanks geruststelling van zijn inlichtingendiensten dat Enigma onbreekbaar was drong hij toch aan op verbetering van de veiligheid. Begin 1942 werd de beruchte 4-rotor Enigma machine, de M4, met Triton codes geïntroduceerd in de Kriegsmarine. De gecompliceerde 'Haai-codes", zoals de Britten ze noemden, veroorzaakten een grote crisis in Bletchley Park. De Kriegsmarine noemde de lente van '42 dan ook de "Glücklichen Zeiten" omdat de geallieerden hun U-boot-berichten niet konden ontcijferen en een enorm tonnage aan schepen tot zinken gebracht werd. Meer details op Enigma en de U-boot Oorlog.

Het tij gekeerd Top

De codebrekers ontdekten door cryptoanalyse dat een vierde rotor geïntroduceerd was. Na tien zenuwslopende maanden en zware verliezen lukte Bletchley Park er in de Haai codes te breken. Dit was ondermeer mogelijk door codeboeken, in beslag genomen door de Britse Navy bij de entering van zwak verdedigde Duitse weerschepen , en aanvallen op U-boten zoals de aanval op Kapitanleutenant Heidtmann's U-559 door HMS Petard. Er werden nieuwe Bombes ontworpen en tegen eind '43 werden bovendien nog eens 50 vier-rotor Bombes in gebruik genomen door de Amerikaanse Navy. Het tij van de U-boot-oorlog was nu definitief gekeerd. Op enkele korte periodes na werd het volledige Duitse berichtenverkeer onderschept door een groot aantal luisterstations, Y-stations genoemd, en gebroken in Bletchley Park, dat op zijn piek meer dan 7000 personeelsleden telde. Het elite speerpunt van de Kriegsmarine werd gedecimeerd en dit eiste een zeer zware tol onder de U-boot bemanningen. Naar schatting 700 U-boten en 30.000 bemanningsleden gingen verloren op zee. Het Duitse commando schreef de grote verliezen bij hun U-boten toe aan de invoering van betere geallieerde opsporingstechnieken zoals het ASDIC sonar systeem en duikboot-opsporingsvliegtuigen. De tegenvallende successen van de overgebleven U-boten werden toegeschreven aan de invoering door de geallieerden van konvooivaren, begeleid door destroyers, de gevreesde duikbootjagers.

Alle verbeteringen die door de Duitse cryptologen werden ingevoerd om de veiligheid van de Enigma machine te verhogen werden tenietgedaan door de codebrekers. De introductie van de instelbare D reflector, met een andere bedraging elke tien dagen, bleek een zeer groot probleem voor de codebrekers. Een algemeen gebruik van de D reflector zou het breken van de sleutel vijf tot tien dagen vertragen, waardoor tactische informatie nutteloos werd. Zonder D reflector werden de sleutels doorgaans binnen 24 uur gebroken. Gelukkig verhinderden logistieke problemen veralgemeend gebruik van de programeerbare reflector binnen alle gelederen van het Duitse leger. Er was ook veel verzet bij de Duitse operators zelf, vanwege het omzichtige instellen van de D reflector in tactische situaties. Hierdoor werd beslist om het gebruik van de standaard B reflector te behouden en de D reflector enkel te gebruiken voor belangrijke berichten in bepaalde radionetten, en dit met dezelfde basisinstellingen voor rotors en stekkerbord. Met de sleutels van machines met B reflector echter reeds gebroken dienden de codebrekers enkel nog de bedrading van de D reflector te achterhalen. Een werk dat met de hand kon gedaan worden. Het fatale gemengde gebruik van zowel de B als D reflector liet de codebrekers toe om de zo gevreesde, met D reflector vercijferde, berichten toch te breken. De Enigma Uhr (klok), gebruikt door de Luftwaffe, was een andere nutteloze poging om de veiligheid van de Enigma te verbeteren. De Enigma Uhr was een schakelaar die de kabels van het stekkerbord verving en 40 verschillende bedradingen mogelijk maakte. Het unieke ontwerp van de Gealliëerde Bombes, gebruikt om de sleutelinstellingen uit te vissen, omzeilde sowieso de bedrading van het stekkerbord. De Enigma Uhr had daardoor weinig tot geen effect op de resultaten van de codebrekers.



Image © D Rijmenants 2008

Kriegsmarine Enigma M4


Image © D Rijmenants 2008

Enigma M4 smalle reflector (links) en speciale Beta rotor met verende contacten aan beide zijden


Image © D Rijmenants 2008

Kriegsmarine M4 box voor het bewaren van de vijf niet gebruikte normale rotors en een beta of gamma rotor


Image © D Rijmenants 2008

Box om de twee niet gebruikte rotors van een set van vijf in te bewaren

Image © D Rijmenants 2008

Enigma Uhr

Image © D Rijmenants 2008

Enigma stekkerbord

Image © D Rijmenants 2008

Rechterzicht op een Enigma rotor

De Ultra informatie werd de ganse oorlog topgeheim gehouden en speelde niet alleen in de Atlantische Oceaan een belangrijke rol. Het breken van de Heer en Luftwaffe berichten was zo mogelijk nog belangrijker dan het succes op zee. De codebrekers slaagden er ondermeer in de achillespees van Veldmaarschalk Rommels roemruchte Afrikakorps bloot te leggen. Door de snelheid waarmee het Afrikakorps zijn successen boekte, vielen zij terug op een lang uitgerekte en zwak verdedigde bevoorrading. Ultra informatie voorzag Veldmaarschalk Montgommery van een belangrijk tactisch voordeel in Afrika. In de aanloop naar de invasie in Normandie voorzag de Wehrmacht, zonder het zelf te beseffen, de geallieerden van een enorme hoeveelheid gedetailleerde informatie over de verdediging van de kusten, locatie en sterkte van de Duitse tankeenheden en toepenbewegingen in Frankrijk. Experts schatten dat het breken van Enigma de oorlog met ongeveer drie jaar heeft ingekort. Het aantal gespaarde mensenlevens is dan ook niet te overzien. Duitsland bleef Enigma de ganse oorlog in vol vertrouwen verder gebruiken in alle onderdelen van het leger.

Theoretische versus Praktische Veiligheid Top

Hoe veilig was de Enigma machine werkelijk en waarom was het uiteindelijk de Achilleshiel van de superieure Duitse oorlogsmachine? Tijdens een topgeheime Geallieerde operatie in de laatste dagen van de oorlog namen speciale TICOM teams Duitse cryptologen en SIGINT personeel gevangen. Het antwoord op onze vraag vinden we in de onlangs vrijgegeven TICOM rapporten, vol 2, “Notes on German High Level Cryptography and Cryptanalysis” (zie link NSA website).

Samengevat komt het hier op neer: om veilige crypto apparatuur te ontwikkelen heb je zowel uitstekende codemakers als codebrekers nodig. Men kan de veiligheid van een codeermachine niet evalueren tenzij men zelf het toestel niet met alle middelen trachtte te breken. Volgens TICOM had Duitsland zeer bekwame cryptologen en ontwikkelden zij enkele uitstekende crypto-machines. Helaas haalden hun vaardigheden als cryptoanalist (codebreker) nét niet het niveau van hun briljante Poolse, Britse en Amerikaanse tegenhangers.

Het was dit kleine verschil in niveau dat de Duitsers ervan overtuigde dat Enigma veilig was. Hun studies toonden enkel theoretische zwakke plekken in de Enigma, die volgens hun echter praktisch niet uit te buiten waren. Het was datzelfde kleine verschil in niveau dat de Geallieerden toch in staat stelde om een praktische oplossing the vinden voor de theoretisch zwakke plekken. De Duitse cryptologen bleven de ganse oorlog door nieuwe en betere crypto-toestellen ontwikkelen waarvan sommige, volgens de TICOM rapporten, onmogelijk te kraken waren door de Geallieerden. Gelukkig verhinderden, naar mate de oorlog vorderde, logistieke problemen, tekort aan grondstoffen en gebrek aan tijd en geld dat deze nieuwe toestellen in dienst kwamen.

De erfenis van Enigma Top

Na de Tweede Wereldoorlog was Enigma de basis voor vele electromechanische rotor-codeertoestellen zoals het Zwitserse NEMA-toestel met tien rotors, de Amerikaanse KL-7 ADONIS en het geavanceerde Russische M-125 FIALKA toestel, dat tot voor kort topgeheim was. Hoewel Enigma een zeer goed ontwerp was en een voor die tijd onbreekbare veiligheid bezat, waren het onvoorzichtig verzendingsprocedures door het Duitse leger en in beslag genomen codeboeken die van dit toestel een Trojaans paard maakten. Door Enigma werd het belang duidelijk van informatievergaring door cryptoanalyse en de nood aan veilige communicatie. Vandaag is Signal-intelligence een vitaal onderdeel van de moderne oorlogsvoering.

Alle foto's op deze pagina copyright D Rijmenants.

Referenties

Meer over Enigma op deze site Top

Off-site Enigma gerelateerd

  • Paul Reuvers' and Marc Simons' CryptoMuseum.com Paul's en Marc's Crypto Museum website met een uitgebreid Enigma hoodstuk, voorzien van gedetailleerde informatie en vele prachtige foto's bevat van verschillende Enigma machines.
  • Tom Perera's Enigma museum Tom is een verzamelaar van Enigma machines, met zeer veel gedetailleerde foto's van verschillende toestellen.
  • Tom's Enigma In Action video Tom creëerde een prachtige video die het instellen van de dagelijkse sleutel toont, het verwisselen van de rotors, de ring instellingen, het stekkerbord en hoe een bericht vercijfert wordt.
  • Frode Weierud's Crypto Pages Als lid van de Crypto Simulation Group heeft Frode een hele collectie simulators van verschillende Enigma versies. Bovendien vind je op deze site veel historische informatie en documenten. CSG is momenteel bezig een groot aantal originele Duitse WO2 berichten te ontcijferen, waarvan enkele gepubliceerd op Frode's site.
  • Breaking German Navy Cyphers Michael Hoerenberg's website over het breken van authentieke Enigma M4 berichten, ontdekt tijdens de berging van U-534
  • Erik Vestergaard's Enigma pagina Een goede en mooi geillustreerde uitleg over het breken van de Enigma machine
  • Lech Maziakowski's Enigma History Hier krijg je de Poolse kijk op het verhaal van Enigma en het breken ervan. Lech belicht de zeer belangrijke eerste successen door het Poolse cijferbureau.
  • Tony Sale's Codes & Ciphers Tony is een wandelend stukje computergeschiedenis. Hij heeft de beroemde Colossus computer, de eerste elektronische computer in produktie (twee jaar vóór de ENIAC, maar topgeheim) volledig heropgebouwd in Bletchley Park.
  • Bletchley Park, England Officiële site van de Bletchley Park Thrust. Het beroemde landhuis, waar de codebrekers van de Covernment Code & Cipher School tijdens de Tweede Wereldoorlog het Duitse berichtenverkeer braken.
  • Enigma op de Duitse U-boten Uboat.Net is een zeer complete site over de beruchte Duitse U-boten, en het verhaal van de Enigma bij de Kriegsmarine. Voorts is hier een enorm archief van bijna alle Duitse U-boten en hun geschiedenis.
  • Entering van de U-110 De Entering van deze U-boot door de Britse Navy, en de inbeslagename van de codeboeken met Enigma sleutels was zeer belangrijk in de strijd tegen de Duitse onderzeeërs.
  • Enigma and the Bombe Het verhaal van het breken van de enigma berichten en het gebruik van de bombes door Graham Ellsbury.
  • NSA's National Cryptologic Museum NSA museum pagina's met veel informatie over inlichtingendiensten, cryptografie en Enigma
  • TICOM rapport Enigma PDF Format Volume 2, "Notes on German High Level Cryptography and Cryptanalysis"
  • European Axis Signal Intelligence in World War IIpage.NSA's vrijgegeven TICOM documenten.
  • Enigma patenten Een uitgebreide verzameling van verschillende types Enigma machines op de Foundation for German communication and related technologies website.
  • Enigma World Code Group Bruce Culp's website om Enigma liefhebbers te verenigen en wereldwijd Enigma berichten uit te wisselen.
  • 2012 ALAN TURING YEAR Eerbetoon aan Alan Turing, de beroemde Britse codebreker en uitvinder van de Turing Bombe
  • OPERATION TURING Mitchel Thomas en Indiana Popovich maakten een website waar je enigma berichten ontcijfert (sleutels bijgevoegd) om een fascinerende geheime operatie in 1938 te ontdekkten in een prachtige vooroorlogse atmosfeer. Meer info over hoe en waarom op mijn weblog.

Enigma Replica's en Simulaties Top

De Enigma simulator Top

Klik hier om de Enigma Simulator te downloadenDit programma is een exacte simulatie van de 3-rotor Wehrmacht en Luftwaffe Enigma, de 3-rotor Kriegsmarine M3, ook wel Funkschlussel M genoemd, en de beruchte 4-rotor Kriegsmarine M4 Enigma codeermachine, zoals deze gebruikt werden tijdens de Tweede Wereldoorlog. U kunt kiezen tussen de drie versies, de machine openen en rotors verwisselen, de ringinstelling van de rotors wijzigen en verbindingen maken op het stekkerbord.

Download Enigma simulator

Enigma Codebook Tool software om Enigma codeboeken te genereren.

© Copyright 2004 - 2017 Dirk Rijmenants

Home Menu Geschiedenis Procedures Technische details Enigma Simulator