Emanuel Nobel vroeg Boris Hagelin om het toezicht op zich te nemen van een kleine Zweedse firma, A.B. Cryptograph, die codeermachines produceerde van de Zweedse ingenieur Arvid Damm. In 1925 nam Hagelin het management over en startte met de ontwikkeling van nieuwe codeermachines. In 1932 verving Cryptoteknik het geliquideerde A.B. Cryptograph. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde Hagelin naar Zug, in het neutrale Zwitserland. Dit was nodig omdat Zweden de uitvoer van cryptografische toestellen beschouwde als wapenexport. De vooroorlogse reputatie van de "Hagelin Cryptos" apparaten en de vraag naar gecodeerde telegraaftoestellen hielpen de firma groeien en legde zij de basis voor een nieuwe generatie elektronische codeermachines. De alom gerespecteerde Boris Hagelin stierf in 1983 op 91-jarige leeftijd.

De B-21 was de eerste machine om gebruik te maken van pinwielen, een idee dat gebruikt werd in veel van zijn opvolgers. Een pinwiel is een ronde schijf met rondom een aantal axiale gaatjes waarin pinnetjes zitten. Deze pinnen kunnen naar de linker of rechterkant van de schijf verschoven worden. Aan de ene kant zijn de pinnen actief, aan de ander passief. Met elke stap van het wiel beweegt een pin één positie. Meerdere verschillende pinwielen met een verschillend aantal pinnen, een aantal zonder gemeenschappelijke deler, worden gebruikt om een groot aantal combinaties te creëren.

In 1932 was het Franse leger geïnteresseerd in de B-21 maar vroeg om twee belangrijke wijzigingen. De machine diende draagbaar te zijn en moest de tekst kunnen afdrukken. Hageling ontwikkelde de B-211 die zowel op elektriciteit werkte als met een zwengel. Hij verving het lampenpaneel door een afdrukwiel mechanisme en de codeerschakeling werd gevoed door een batterij. Ongeveer 500 B-211 machines werden gebouwd. In 1940 bouwde Hagelin een atelier in Zweden met de winst van de succesvolle B-211 en A.B. Cryptograph werd herdoopt in A.B. Ingenieursfirman Cryptoteknik.

Meer over de B-21 op deze pagina.

Om een letter te vercijferen werd de alfabet-knop naar de gewenste letter gedraaid waarna de operator aan de hendel rechts draaide. Hierdoor werd de alfabetknop met bijhorende afdrukwiel een aantal stappen voortbewogen, naar gelang de instellingen van de machine. De vercijferde letter werd op de papierstrook gedrukt of de operator kon de letter aflezen op de alfabet-knop. De instelling van de pinnen en de nokken gebeurde dagelijks aan de hand van een sleutelblad. Voor het vercijferen van een bericht stelde de operator uitwendig voor elke bericht een nieuwe startpositie in van de pinwielen volgens een overeengekomen procedure.

De 5 pinwielen hadden 17, 19, 21, 23 en 25 pinnen. Omdat deze getallen geen gemeenschappelijke factor hebben zal dezelfde wielencombinatie slechts één keer per 3.900.225 stappen voorkomen. Bovendien zijn er theoretisch 10E29 verschillende mogelijkheden om de pinnen op alle wielen in te stellen.

De C-36 was een verbeterde versie met een andere indeling van de nokken op de drumregels en later ook met beweegbare nokken op de regels. Later volgde ook nog de C-38 met zes pinwielen. De nokken op deze machines konden verschoven worden op de schuifregel in één van de 6 actieve of een passieve positie. Deze verbetering gaf samen met de uitgebreide wielcombinaties een sterk verhoogd aantal sleutelcombinaties. Een andere versie, de BC-543, was uitgerust met een toetsenbord.

In 1940 ging Hagelin naar de VS om zijn C machines te promoten wat resulteerde in één van de grootste verkopen ooit van crypto machines. Het Amerikaanse leger koos voor de compacte C-38 als tactische codeermachine en produceerde die onder licentie als de M-209. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog waren meer dan 140.000 van deze kleine M-209 machines gemaakt in de VS. Een simulator van de M-209 kan u downloaden op deze pagina.

De nummers in de benaming van de Type C Machines duiden het jaartal van ontwikkeling van de machine aan.

In het 52 model werden verschillende belangrijke verbeteringen geïntroduceerd. Het stappen van de pinwielen werd onregelmatig. Of een pinwiel al dan niet stapte hing af van de pinposities van de vorige wielen. Voor de 6 pinwielen, die nu uitneembaar waren, was er vanaf dan keuze tussen 12 verschillende wielen met 25, 26, 29, 31, 34, 37, 38, 41, 42, 43, 46 en 47 pinnen. Het aantal schuifregels op de trommel werd uitgebreid tot 32. Een tweede afdrukwiel werd toegevoegd zodat klare en gecodeerde tekst samen op twee smalle papierstroken afgedrukt werden en het was mogelijk de relatieve positie tussen de twee afdrukwielen in te stellen. Er was ook een afdrukwiel beschikbaar waarvan men de letters kon herschikken. Het latere CX-52 model had 6 pinwielen met elk 47 pinnen en een flexibeler stappensysteem dan de C-52, wat resulteerde in complexe en zeer onregelmatige rotatie van de wielen.

In tegenstelling tot het vaste toetsenbord van de BC-543 kon de C-52 uitgerust worden met een afzonderlijk toetsenbord, B-52 genaamd, dat via de elektrische motor de trommel van de C-52 aandreef. De configuratie met toetsenbord werd BC-52 genoemd. De zeer populaire C-52, CX-52 en BC-52 werden over de hele wereld verkocht en bleven zelf na de overschakeling op elektronische codeertoestellen in gebruik. Meer technische details over deze machine vind op deze pagina. U kunt een BC-52 simulator downloaden op deze pagina.

De CX-52 RT had een bandlezer om vijf-bits one-time tapes te lezen. Een andere ontwikkeling, gebaseerd op de 52 serie was de PEB machine, ontworpen om het coderen van Telex verkeer eenvoudiger te maken. Dit was een combinatie van een aangepast BC-52 model, BC-621 genoemd, verbonden met een PEB-61 tape perforator en lezer.

Hagelin CD-57

De TMX-53 was een vercijferende teleprinter waarvan de ontwikkeling werd afgebroken omdat Crypto AG niet kon concureren met de grotere teleprinter firma's. In plaats daarvan richtte Crypto AG zich op de ontwikkeling van de hierboven beschreven Telecrypto machines die werd aangesloten op een standaard teleprinter.

De HX-63 was een geavanceerde elektromechanische rotormachine . De HX-63 had 9 rotors met 41 doorverbindingen waarvan de overbodige doorverbindingen teruggekoppeld waren aan de buitenkant van het rotorgedeelte (vergelijkbaar met de KL-7 ADONIS). Alle verbindingen konden herschikt worden en de rotors hadden een onregelmatige stapbeweging zoals de C-52 serie. Dit alles samen leverde een ongelofelijke sleutelcombinatie van 10⁶⁰⁰. De productie van de HX-63 werd afgebroken door de ontwikkeling van volledig elektronische codeermachines.

De CBI-53 was een random number generator met printer met 40 afdrukwielen en mengkamers waarin 26 stalen balletje zaten waarvan er één iets dikker was. Na het mengen werden de balletjes in een buisje gegoten tot het dikke balletje het buisje blokkeerde. Het aantal balletjes werd mechanisch vertaald in de beweging van het afdrukwiel.

Na de omschakeling van mechanische en elektromechanische codeermachines naar elektronische toestellen bleef Crypto AG tot op heden een leidende rol spelen en ontwikkelde diverse toepassingen zoals de H-4605, HC-520, de SECOS radio's, MULTICOM radio vercijfering, beveiliging van satellietverbindingen en IT solutions.