Wanneer een Spanjaard echt in zijn element is. Als hij onder het genot van een lekker hapje en een glaasje sherry in een prettig gesprek verwikkeld is met zijn vrienden, dan is het de tapa waar het om draait, een smakelijk op zichzelf staan gerechtje, dat in de duizenden tapabars die spanje rijk is in ontelbare varianten gepresenteerd wordt.
We starten met enkele voorbeelden van Tapas Recepten om onmiddellijk de Tapas sfeer op te snuiven.
Een vleugje Tapas geschiedenis
Een tapa
is een
Spaans aperitiefhapje. Traditioneel is een tapa een eetlustopwekkend
hapje dat in Spaanse cafés bij een alcoholhoudend drankje
(bier,
wijn, sherry) wordt genuttigd.
De oorsprong van de tapa
is omstreden, maar vast staat dat het woord tapa
(meervoud, tapas) is afgeleid van het Spaanse werkwoord
'tapar,
hetgeen afdekken of bedekken betekent. Tapa is dan ook
letterlijk
te vertalen als deksel. Op basis van deze betekenis wordt vaak
verondersteld dat tapas zijn ontstaan uit de gewoonte om een drankje
letterlijk met een stuk brood en/of een plakje ham af te dekken, dit om
te voorkomen dat er bijvoorbeeld vliegen in het glas zouden komen.
Er zijn duizenden soorten tapas, die sterk per regio verschillen, zoals
serranoham, olijven, calamares (gefrituurde inktvisringen),
kaas,
tortilla en albondigas (Spaanse gehaktballetjes). In de
noordelijke regio's, waaronder Baskenland, gaat het meestal om pintxos, kleine
stukjes brood belegd met allerlei verschillende ingrediënten
(vis, vlees, vegetarisch of een combinatie).
In Spanje waardeert men de tapas en het eten in het algemeen met name
om de versheid en/of kwaliteit van het product, waardoor soms ook
relatief simpele gerechten door het gebruik maken van producten van
hoge kwaliteit erg populair kunnen zijn.
Hoewel de tapa oorspronkelijk een tussendoortje was, worden ze in Spanje ook wel geconsumeerd als maaltijd. Ook buiten Spanje worden tapas in tapasbars als avondmaaltijd aangeboden.
De Spaanse tortilla
De tortilla de patatas of Spaanse tortilla is een omelet met gebakken aardappels, olijfolie, ui en paprikapoeder. Of de ui wordt toegevoegd aan de tortilla is per regio verschillend. De tortilla wordt warm of koud gegeten, als maaltijd of als tapa.
De Spaanse tortilla moet niet verward worden met de Mexicaanse
tortilla, een pannenkoek van maïsmeel.
De aardappels die in blokjes gesneden door het ei gemengd zijn, moeten
van tevoren al gekookt/licht gefrituurd zijn samen met de eventuele
gesnipperde en gefruite ui. Het geklutste ei wordt in een koekenpan
geschonken en met de aardappels op een laag vuur verwarmd. Als de
bovenkant gestold is, wordt het vuur hoger gezet en de onderkant
lichtbruin gebakken. Dan wordt de tortilla omgedraaid (of er wordt een
bord op de pan gezet en dan omgedraaid, de andere kant wordt dan niet
gebakken) en de andere kant wordt ook lichtbruin gebakken.
Er zijn verschillende varianten van het recept mogelijk, bijvoorbeeld
door het toevoegen van groene paprika, chorizo of champignons. Een
bijzondere variant is de tortilla paisana (boerenomelet) die naast de
aardappels, chorizo, rode paprika en doperwtjes bevat. Een
veganistische variëteit is de tortilla zonder ei, waar water
en
bloem gemengd worden om de aardappels te binden.
De Spaanse tortilla werd voor het eerst beschreven in een Navarraans
document uit 1817.
De Spaanse chorizo
Chorizo is een Spaanse worstsoort die kruidig van smaak en roodachtig van kleur is en een stevige, grove structuur heeft. Een kenmerkend ingrediënt is de pimiento choricero, een paprika, wat niet alleen zorgt voor de smaak en de rode kleur van de chorizo, maar ook bijdraagt aan een betere houdbaarheid. Normaal gesproken wordt chorizo vervaardigd van zeer grof gehakt, vettig varkensvlees. Andere belangrijke bestanddelen zijn zout, knoflook, oregano, suiker en eventueel andere kruiden zoals komijn.
Chorizo is zowel vers als gedroogd te verkrijgen en in het laatste
geval soms ook gerookt. De worst wordt gebruikt als broodbeleg, in
stoofschotels meegekookt, gebraden of soms ook gegrild gegeten.
Vooral in Spanje bestaan veel varianten die onder andere populair zijn
voor tapas. Een bekende variant is de Pamplona die van
iets fijner gehakt, of eventueel zelfs gemalen vlees gemaakt is.
Buiten Europa zijn vooral de Mexicaanse of Caribische varianten van de
chorizo bekend die een ander kruidenaroma hebben en vaak gemaakt zijn
van gemalen vlees. Bovendien worden deze vooral vers aangeboden.
Als geboorteland van de chorizo wordt algemeen de Spaanse regio
Extremadura genoemd. Het verhaal gaat dat een geestelijke uit Badajoz
in 1576 voor het eerst de naam churizo gebruikte (Catalaans
voor druipend
vet) omdat de worsten tijdens het drogen vet
lekten.
Chouriço
is een Portugese worst die wel eens met chorizo
verward wordt, maar iets anders gekruid is. .
Chaurice is
een worstsoort uit Louisiana die veel van chorizo weg heeft en ook
zowel vers als gedroogd voorkomt.
Chorizo con huevos
(chorizo met
eieren) is een populair ontbijtgerecht in Mexico en het zuiden van de
V.S. en wordt gemaakt door eenvoudigweg tijdens het bakken van een
roerei stukjes chorizo er doorheen fijn te prakken zodat beide tijdens
het garen goed vermengd raken.
Huevos con chorizo
(eieren met
chorizo) is een traditioneel gerecht in sommige streken van
Spanje, waarbij chorizo en eieren naast elkaar (niet door elkaar)
gefrituurd worden in een pan met een diepe laag olijfolie of varkensvet
op hoge temperatuur.
Choripán
is een
populaire snack in veel Zuid-Amerikaanse landen. Dit is een gegrilde
chorizo in een broodje of tussen sneetjes witbrood, met mayonaise of
andere sausjes zoals chimichurri. Als een over de lengte opengesneden
(maar niet helemaal doorgesneden) gekookte chorizo gebruikt wordt
spreekt men van een mariposa
(vlinder).
In het Spaans wordt chorizo (van het bargoense chorar=stelen)
denigrerend gebruikt voor een kleine dief of oplichter. In de Mexicaans
volkstaal wordt chorizo ook wel gebruikt voor penis.