Lucinda Davenport

Speler: Dirk
Spel: 7th Sea
Spelleider: David
Thomas
Gezellen:
De Sint  (Thomas)
Dominic  (Eric)
Don Xavier  (Wim)
Ludovic d'Arcy  (David)
Padre Torva  (Hans)
Tom Griffith  (Raf)
Wolfgang Brandt  (Michaël)
Alejandro  (Eric)
Achtergrond
Anecdotes



[
Top] [Achtergrond] [Anecdotes]

Achtergrond en Geschiedenis

Lucinda Davenport is een weggelopen bruid. Of ze was dat toch. Ze vluchtte van een saai leven als de echtgenote van één of andere edelman, stal de bruidschat, en gebruikte die om een schip te kopen. Ze werd lid van de Sea Dogs - de beruchte Avalonese kapers. Haar onorthodoxe stijl werd door haar bemanning echter niet erg geapprecieerd, en na een muiterij werd ze overboord gegooid. Uren later werd ze opgevist door de rest van de groep en reist nu met hen mee.

Lucinda is een verbluffend mooie blonde Avalonese edelvrouw. Maar laat haar uiterlijk je niet misleiden, ze is dodelijker dan een cobra en gemener dan een lynx.


[Top] [Achtergrond] [Anecdotes]

Anecdotes

I. Na vele avonturen slagen Lucinda (Dirk) en haar vrienden erin om het schip te heroveren dat ze verloor toen ze nog bij de Sea Dogs was. Maar de groep was niet zo blij te vernemen dat de naam van het schip "de Witte Dolfijn" was, een naam die nu niet bepaald angst in de harten van hun vijanden zou zaaien. Lucinda weigerde halsstarrig het schip te herdopen, want - zo verzekerde ze - er was goed geluk verbonden met die naam.

Maar niet getreurd. De Sint (Thomas) heeft overal een antwoord op. Hij nam een verborstel, schilderde een kleine "v" tussen "de" en "Witte", en schilderde daarboven "Gemene" - op die manier het schip min of meer herdopend in "de Gemene Witte Dolfijn."

II. De groep had een agent van de Inquisitie gevangen. Het was een boosaardige kerel met veel macht en een dodelijke bedreiging voor de groep en hun missie. De man was nu aan onze genade overgeleverd en na een overleg besloten we dat het gewoon te gevaarlijk was om hem te laten leven. We doodden hem. Lucinda (Dirk) was woedend! Ze zei dat het oneerbaar was. Ze zei dat we nu niet beter waren dan hem door een man koelbloedig om te brengen. Ze zei dat we in het kwade aan 't veranderen waren dat we behoorden te bevechten. Alhoewel we nog steeds vonden dat we het enige ding hadden gedaan dat we konden doen, voelden we er ons niet zo goed bij. Ze zadelde ons op met een gigantisch schuldgevoel.

Enige tijd later, in een andere spelsessie, moesten we ons vermommen. Lucinda (Dirk) dook in een verborgen steegje en begon zich uit te kleden toen ze een geluid hoorde. Ze draaide zich om en zag een oude bedelaar - die een kampje had opgezet in het steegje - met grote ogen een een gelukzalige glimlach op de lippen staren naar het onverwachte spektakel van een mooie jongedame in lingerie. Ze trok haar zwaard en doorboorde de man. Ze doodde een onschuldige oude bedelaar omdat hij op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Over dubbele moraal gesproken! Bah!

III. Het was wat laat geworden, en Eric werd heel erg moe en besloot om de boel wat aan te porren. Hij porde zo hard dat Lucinda (Dirk), die kapitein was aan boord van het schip waar ze op zaten, besliste om Alejandro (Eric) te laten kielhalen. Ze had geen keus als ze haar authoriteit bij de piratenbemanning wou behouden, want Alejandro bleef maar haar bevelen negeren.



[Top] [Achtergrond] [Anecdotes]

v5.00 © 2002-2005 by David Boucherie (david.boucherie@telenet.be)