Manu Baeyens

recent werk:
schilderijen - tekeningen - installaties
van 26 februari tot en met 26 maart 2000

opening van de tentoonstelling op zaterdag 26 februari om 20 uur!


Vanaf 26 februari tot en met 26 maart loopt in de Slijperij een tentoonstelling met werk van Manu Baeyens (įGent 1972). Hij toont schilderijen, tekeningen en voor het eerst ook installaties. Ooit werd hij ‘lyrisch conceptueel’ genoemd, deze kunstenaar, die in alle nuances tussen zwart en wit zijn filosofieŽn tot zingen brengt.

Zwart op wit

Ondanks een gedegen kunstopleiding heeft Manu Baeyens alles van de gedreven autodidact. Hij praat graag en uitbundig over zijn werk, als een moeder over haar kinderen. En hij is uitermate productief: “Ik hou van het fysieke aspect van het metier’, zegt hij. “Zoals een landbouwer zijn veld bewerkt, zo wil ik schilderen.’ Hij heeft dan ook veel te vertellen, uit te leggen, zichtbaar te maken. Dat verklaart waarom hij aan de voorkant niet genoeg heeft, maar achter op zijn werk verder tekent, voetnoten aanbrengt. Dat verklaart ook zijn lange, complexe titels in een wonderlijk opgestapeld Engels. Hier heerst de drang om te verklaren, te begrijpen, te grijpen.

Aan de voorzijde, de buitenkant, heerst merkwaardig genoeg een bijna poŽtische stilte. Alles speelt zich af in het scala tussen zwart en wit. Die afwijzing van kleur is een constante in zijn werk, al vanaf zijn academietijd. Het zwart-wit staat overigens niet voor ongenuanceerd positief of negatief, evenmin voor somberheid. Kleur zou hier alleen maar afleiden. In de beperking reveleert zich juist de rijkdom van de nuance.

Maar Manu Baeyens hanteert het zwart ook als een schrift, - zwart op wit - als tekens op een zwijgende achtergrond. Voor alles is hij zoeker, filosoof, alchemist, schrijver van beelden. Alles betekent hier iets, alles is verhaal, alles staat met alles in verband. Zijn onderwerpen verraden iets van dit zoeken naar wat ongrijpbaar is: kristalstructuren, gassen, glazen sferen, ruimte, religieuze symbolen, het proces van de 0inspiratie zelf, of “Hoe de ideeŽn zich kronkelend een weg naar buiten banen en tot een beeld stollen.’

Een logische stap zijn dan ook de installaties, die hij hier voor het eerst exposeert. ‘IdeeŽnboeken’ noemt hij ze. Ze laten zich lezen als een ruimtelijke uitbreiding, een projectie van zijn andere ‘platte’ werken. Zoals hij daar experimenteert met lakken, pigmenten, tegenstellingen tussen glanzende en matte vlakken, onderzoekt hij hier de materie en creŽert met stof, steenkool, lijnolie donkere ‘satellieten’... “Mijzelf als opzuiger van het universum.”

In deze beelden is geen ‘zo maar’, geen toeval, geen louter zoeken naar esthetiek of effecten. Alles is bedoeld, maar de bedoeling blijft verborgen achter de tekens. Het beeld vertelt en verzwijgt tegelijk; het geheim blijft.

tekst Jef Kenis


'Be up and about with think substance aspect aerofoils, concrete inspiration sources & transmission',
1999, acryl & latex verf + pigment & grafietpotlood op doek, 175,5 x 90 cm x2.



'The riches & multifunctional of the vegetal raw material. It formulate of the naturalness, the quality. Act till accessible & utility in & to an other obviously',
1999, acryl & latex verf + pigment & grafietpotlood op doek, 175,5 x 90 cm x2.



'Outlook on insight. Kernel point analysis. Security & efficacy as activity exceed rational concrete idea',
1999, acryl & latex verf + pigment & grafietpotlood op doek, 175,5 x 90 cm x2.


 
'Mafia, space beggar.',
1999, acryl & latex verf + pigment op doek, 30 x 20 cm.

 
'Charisma cheerful many-sided.',
1999, acryl & latex verf + pigment op doek, 30 x 20 cm.