Onze voorvaderen en hun DNA

 

Vooraf

Genetisch zijn wij niet meer of minder dan een vermenging van het DNA van onze voorouders, voor de vrouwen XX (los van xx, het Mitochondriaal DNA, wat de zonen niet doorgeven) en voor de mannen YX. 

Enkel het Y-Chromosoom wordt hier onderzocht . De mutaties zijn minder talrijk en de gegevens worden nagenoeg ongewijzigd van vader op zoon overgedragen.

Voor de wereldwijde verplaatsingen van groepen mensen, richt dit project zich op 0,1 % van het DNA-materiaal.  De geringe wijzigingen of mutaties (met hun markers) hierin, van stukjes DNA (een aantal maal herhaald), maken het mogelijk om de verspreiding van de mens over de wereld in kaart te brengen.

De markers worden aangeduid als bvb M343 (via computer algoritme in fase 1) of P312 in de 2e fase van het onderzoek. 

Zijn deze nauw verwant, dan vormen zij een haplogroep bvb R met zijn sub-haplogroep bvb R1b. Varianten binnen deze groepen worden haplotypes genoemd. Deze laatste moeten nog bepaald worden voor M343.

Verder  onderzoek wijst uit dat het bij mij P312 is. Voor P312 zijn er reeds enkele bekend. Mogelijk worden zij (P312) in de 4e faze van het onderzoek ingedeeld in een verdere subgroep.

De opsplitsing in subgroepen van M343 is in opvolging o.a. bekend als P25,P297, M269, P310/P311 en P312 of R1b1b2a2* . De * wijst op mogelijke verdere opsplitsing bij verder onderzoek. 

 

 

 

Verdoodt     haplogroep R1b        SNP P312      (onderzoek op 37 merkers)  Fase 2 van 4 

                                      (fase 1 gaf eveneens R1b   M343 als resultaat)

De Kinder   haplogroep R1b        M343  (verder onderzoek te Leuven kan andere code geven dan M343)

        

   De haplogroep R1b  met merker M343 is de laatste in een reeks die ca 60 000 jaar geleden begon in Afrika met de veel oudere y-chromosoom merker M168        

Type: Y-Chromosoom Haplogroep: R1b (M343)

STR Nį repeats

DYS393 13

DYS19 14

DYS391 11

DYS439 11

DYS389-1 13

DYS389-2 16

DYS388 12

DYS390 24

DYS426 12

DYS385a 11

DYS385b 14

DYS392 13

 

STR    Short Tandem Repeats  zijn veelvuldig herhaalde marker-fragmenten DNA in het genoom.

Numbers/repeats zijn het aantal herhalingen

Bovenstaande combinatie is kenmerkend voor de migratieroute van onze voorouders.

 

 

Onze reis door de tijd begint ca 79 000 jaar geleden in Afrika (Sudan/EthiopiŽ)

 

M168  

Deze is aanwezig bij alle mannen buiten Afrika.  Deze mutatie is waarschijnlijk ontstaan ca 60 000 jaar geleden. De stamvader is de euraziatische Adam en zijn nakomelingen vormen de enige overlevingslijn buiten Afrika. Tijdens het Vroeg Paleolithicum, de oudste periode uit de steentijd, was er een zeer sterke groei van de bevolking. Hierbij was iemand met M89.

M89  (haplogroep) F 

Deze is aanwezig bij ca 90 %  van de mannen buiten Afrika en is rond 45 000 jaar geleden ontstaan in Afrika of op het Arabisch schiereiland als tweede grote migratiegolf. Om te overleven waren nieuwe jachtgebieden nodig. Een mild klimaat zorgde voor voldoende wild, hun voedselbron, welke zij volgden. Een aantal mensen bleef in het Midden Oosten wonen. Anderen trokken via de grasvlakten van het huidige Iran naar Centraal AzlŽ. Een van hen droeg merker M9.

M9 (haplogroep) K 

Deze is bekend als de euraziatische clan en is ontstaan tijdens de trek richting Iran/Centraal AziŽ ca 40 000  jaar geleden. Gedurende ca 30 000 jaar hebben nakomelingen de wereld veroverd en bevolkt. De groep zwermde uit. Een man draagt M45 en is de voorvader van de meeste Europeanen.  

M45 (haplogroep) P 

Tijdens de trek naar het noorden van AziÍ , ca 35 000 jaar geleden ontstaan ten noorden van Afganistan. Zij overleeefden vrijwel als enige in de noordelijke steppen, een zeer vijandig gebied en ook een ijstijd. Zij kenden schuilhutten van huiden en waterdichte pelsen kleren. Zij verfijnden de techniek voor het maken van speerpunten. M173 is kenmerkend voor de groep die westwaarts trok bij de M45 dragers, die afstammen van de Centraal-Aziatische steppejagers.

M173 (haplogroep) R1 

De stamvader leefde in Centraal AziŽ en zijn nazaten organiseerden de trek naar Europa ca 35 000 jaar geleden. De grotschilderingen van Lascaux en Chauvet zijn kenmerkend en gelden als oudste sporen in hun soort. 

De Euraziatische steppen strekten zich uit van Frankrijk tot Korea. Rond 20 000 jaar geleden sloeg de ijstijd sterker toe en drong hij de inwijkelingen zuidwaarts naar ItaliŽ, Spanje en de Balkan. 8 000 jaar later milderde het klimaat en keerden zij terug noordwaarts, massaal en in een beperkt gebied.  Samenleven met de Neanderthaler, luidde de ondergang van deze laatste in.

M343  R1b

Deze is kenmerkend voor de haplogroep R1b. Deze groep is waarschijnlijk ontstaan in Zuid-West AziŽ. Zij trok West-Europa binnen na de laatste ijstijd ca 18 500 jaar geleden als R1b1b2 en later kenmerkend als Atlantisch model onder R1b1b2a2.

Zij omvat de rechtstreekse afstammelingen van de vroegst bekende moderne mensen in Europa, ca 35 000 jaar geleden gekend als de Cro-Magnon mensen. Deze gebruikten reeds geweven stoffen en bouwden hutten. Zij kenden werktuigen van hout, steen en ivoor in het oud steentijdperk.

In de haplogroep R1b dienen de subgroepen of deelafstammelingen nog genetisch onderzocht van deze Europese lijn.

 De Marker M343 R1b is pas in 2004 ontdekt.

P25  R1b1 

Kameroen & Oost-Europa

P297  R1b1b

M269  R1b1b2 

Schotland, Friesland, Noord- en Zuidwest Ierland. Kelten uit onbekende groep ...Galway en Roscommen grens (border)

P310/P311  R1b1b2a1a (Splits in U106 en P312 met ca zelfde %)

P312  R1b1b2a1a2* 

Onbekende groep Kelten/West-Europa

Noot:   P312 (waarschijnlijk Kelten) is vermoedelijk ouder dan U106(Germanen)

*  Wachten tot fase 4, mogelijk met nieuwe SNP

************

 

De Kelten

 
Beroemde Kelten
De Kelten De barden
De Kelten: de wapens
Muziek en dans bij de Kelten
De Keltische druÔde
De Keltische godsdienst
de Kelten: dorpen en steden
Hedendaagse druÔden
Het Keltische gezinsleven
De Keltische Oorlogsvoering
Keltische literatuur
Kelten: dood en begrafenis
La TŤne - cultuur
Het taalgebruik bij de Kelten
De Keltische economie
De Keltische mode
Onstaan en verspreiding
De Hallstatt cultuur

Voor alle opmerkingen, suggesties, verbeteringen slechts 1 adres.
© Vakwerkgroep Latijn Bim-Sem Mechelen 2002-2005

 

 
************

GalliŽ

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van Frankrijk

Prehistorie
Keltisch GalliŽ (>7e eeuw v.Chr.)
Romeins GalliŽ (51 v. Chr.-486)
Franken (>287)


Middeleeuwen
Frankische Rijk: (481-887/8)

West-FranciŽ (843-987)
Armoiries France Ancien.png Capetingen (987-1328)
Blason France moderne.svg Valois (1328-1589)


Ancien Rťgime
Pavillon royal de France.svg Bourbon (1589-1793)
Franse Revolutie (1789)


19e en 20e eeuw
Flag of France.svg Eerste Republiek (1793-1804)
Flag of France.svg Eerste Keizerrijk (1804-1815)
Flag of the Kingdom of France (1814-1830).svg Restauratie (1815-1830)
Flag of France.svg Julimonarchie (1830-1848)
Flag of France.svg Tweede Republiek (1848-1852)
Flag of France.svg Tweede Keizerrijk (1852-1870)
Flag of France.svg Derde Republiek (1870-1940/'46)
Flag of France.svg Vichy-regime (1940-1944)
Flag of France.svg Vierde Republiek (1946-1958)
Franse koloniale rijk


Moderne tijd
Flag of France.svg Vijfde Republiek (1958-heden)

GalliŽ is de vernederlandste naam van de Latijnse benaming (Gallia) voor het westelijke gebied van Europa, dat overeenkomt met het moderne Frankrijk, BelgiŽ, het westen van Zwitserland, en delen van Nederland en Duitsland ten westen van de Rijn. Gallia is nog altijd de Griekse naam voor Frankrijk. GalliŽrs, ook bekend als Kelten waren de bewoners van GalliŽ en een groot deel van overig Europa.

De GalliŽrs waren verspreid in Europa tijdens de Romeinse bezetting, en spraken verschillende Keltische dialecten. Er woonden ook GalliŽrs in de vlakten van Noord-ItaliŽ het zogenaamde Gallia Cisalpina (GalliŽ aan deze kant van de Alpen) en VenetiŽ. Andere Kelten waren gemigreerd over de PyreneeŽn, naar het noorden en westen van Spanje, waar zij zich met de Iberische oerbevolking vermengden en het volk der KeltiberiŽrs vormden, dat een met het Gallisch verwante taal sprak.

GalliŽ werd overwonnen door de Romeinen, toen Julius Caesar de Gallische stammen in het gebied overwon, in de periode tussen 58 v.Chr. - 51 v.Chr.. Hij beschreef zijn ervaringen in zijn boek Commentarii de bello Gallico (Verslagen over de Gallische oorlog). De hele oorlog kostte het leven aan meer dan een miljoen GalliŽrs, en nog een miljoen werden tot slaaf gemaakt.

Het gebied werd vervolgens geregeerd als een aantal Romeinse provincies. De hoofdstad van de GalliŽrs was Lyon.

Al vanaf de 3e eeuw begon het Romeinse gezag onder toenemende druk van invallende Germaanse stammen af te brokkelen. Op 31 december 406 staken verschillende Germaanse stammen de Rijn over, en begonnen aan de invasie van GalliŽ.

In 486 eindigde het Romeinse gezag in GalliŽ, toen de Romeinse gouverneur Syagrius overwonnen werd door de Franken.

Het gebied werd als volgt onderverdeeld:

In bijna al deze "Gallia's" werden verwante dialecten van dezelfde Keltische taal gesproken. In Aquitania, evenwel, werd een geheel andere taal gesproken, verwant aan het Baskisch en (waarschijnlijk) aan het thans uitgestorven Iberisch. Het is om geografische redenen dat Caesar dit gebied tot "Gallia Comata" rekende.

[bewerken] Kaarten

GalliŽ rond de 1e eeuw v.Chr.
Verdeling van GalliŽ rond 54 v.Chr.

[bewerken] Zie ook

 

Meer over de Kelten, ook met de nodige twijfels, is te vinden op

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kelten

 

**********

http://www.let.uu.nl/keltisch/

Keltisch: iets voor jou?

Heb je iets met Ierland, Wales, Schotland of Bretagne; met druÔdes, barden en krijgers; mythen en sagen over goden, helden en heiligen; met oude talen die weinigen meer kunnen lezen; of met literatuur uit middeleeuwse handschriften?

Wil je weten hoe het zat met Brennus, Vercingetorix of Boudicca, met de GalliŽrs, de Galaten en de Gael, met Patrick, Brigit en Brandaan, of met Finn mac Cool, Rhiannon en Arthur?

Ben je niet bang om oude talen te leren en te gebruiken, je vast te bijten in ingewikkelde constructies en onderwerpen, en een half jaar in bijvoorbeeld Galway of Glasgow te studeren?

Dan is Keltisch studeren wellicht iets voor jou. 

In de tijd van de antieke culturen van de Grieken en Romeinen werden er Keltische talen gesproken van het huidige Spanje en de Britse eilanden tot aan het huidige Turkije. De La TŤne cultuur, die vaak in verband wordt gebracht met de Kelten van de 5e eeuw v. Chr. en daarna, wordt aangetroffen in grote delen van Europa. Literair gezien beleefde de Keltische literatuur haar hoogtepunt in de Middeleeuwen, zoals blijkt uit Ierse en Welshe mythen en sagen, wetteksten, gedichten en andere voorbeelden. Hierin vind je vaak een curieuze en interessante mengeling van traditionele 'Keltische' gewoonten en gebruiken en het Christelijke gedachtegoed. Ook al werden Ierland, Wales, Schotland onderdeel van het Verenigd Koninkrijk, en Bretagne van Frankrijk, de Keltische talen wisten te overleven, zodat er ook heden ten dage nog Iers (Gaelic), Welsh, Schots-Gaelisch en Bretons wordt gesproken. De middeleeuwse Ierse en Welshe literatuur heeft de Engelse literatuur van de decennia rond 1900 danig beÔnvloed, en plaatste de Kelten opnieuw in de schijnwerpers. Tegenwoordig worden Kelten met veel uiteenlopende zaken in verband gebracht, soms dubieus, soms terecht. Het feit blijft dat de Kelten, hun talen en cultuur in wezen al 2500 jaar lang deel uitmaken van Europa, en blijven boeien. 

Wil je meer informatie? Kijk dan verder op deze site.

 

Aangepast 18-02-2010
Bart.Jaski@let.uu.nl

*****************

 

Keltische talen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De Keltische talen vormen de westelijke tak van de Indo-Europese talen.

Inhoud

[verbergen]

[bewerken] Oorsprong en verspreiding

Alle Keltische talen stammen af van een gemeenschappelijke voorouder, het Proto-Keltisch, dat op zijn beurt behoort tot de Indo-Europese taalfamilie, waartoe ook het Nederlands behoort. Tijdens het tweede en het eerste millennium voor Christus, toen de Keltische beschaving haar hoogtepunt bereikte, werden de Keltische talen gesproken over bijna heel Europa.

In de eenentwintigste eeuw wordt er nog alleen Keltisch gesproken op de Britse Eilanden en in Bretagne. Emigranten uit Ierland, Schotland en Wales hebben hun talen ook meegenomen naar de Verenigde Staten, Canada, ArgentiniŽ en AustraliŽ, maar ondertussen zijn deze talen daar (zo goed als) uitgestorven.

[bewerken] Classificatie

De Keltische talen kunnen op twee manieren gecategoriseerd worden. Eťn categorisatiemethode verdeelt de Keltische talen in P-Keltisch en Q-Keltisch. Deze onderverdeling is gebaseerd op de evolutie van de Proto-Keltische letter *kw, die *p werd in de P-Keltische talen en *k in de Q-Keltische talen. Volgens deze classificatiemethode zijn het Gallisch en Brythonisch P-Keltische talen, en het Keltiberisch en Goidelisch Q-Keltische talen. Deze theorie gaat er vanuit dat op een gegeven moment de Q-Keltische talen zich afgesplitst hebben van het Proto-Keltisch, waar vervolgens de P-Keltische talen zijn uit ontstaan.

De andere classificatiemethode, die vandaag de meest gebruikelijke is, verdeelt de Keltische talen in het Eiland-Keltisch of Insulair Keltisch en het Vasteland-Keltisch. Het Gallisch en het Keltiberisch zijn Vasteland-Keltisch, terwijl het Goidelisch en Brythonisch behoren tot de Eiland-Keltische talen. Deze theorie stelt dat de evolutie in P- en Q-Keltisch onafhankelijk op meerdere locaties heeft plaatsgevonden.

Wetenschappers hebben aanwijzingen gevonden die beide hypotheses ondersteunen, maar de ontdekking dat het Keltiberisch ook Q-Keltisch is, heeft aan de eerste classificatiemethode een zware slag toegebracht.

Aangezien de Vasteland-Keltische talen uitgestorven zijn, wordt P-Keltisch vaak gebruikt als synoniem voor Brythonisch, en Q-Keltisch als synoniem voor Goidelisch.

[bewerken] Stamboom volgens de Eiland/Vastelandhypothese

Volgens de Eiland/Vastelandhypothese, ziet de stamboom van de Keltische talen er als volgt uit:

[bewerken] Stamboom volgens de P-/Q-hypothese

Volgens de P-/Q-hypothese, ziet de stamboom van de Keltische talen er als volgt uit:

[bewerken] Karakteristieken

Hoewel de Keltische talen sterk van elkaar verschillen, bezitten zij een aantal gemeenschappelijke kenmerken. Deze kenmerken zijn, hoewel vaak afwezig in de ons meer bekende Indo-Europese talen, echter niet uniek aan de Keltische talen. Enkele voorbeelden:

voorbeeld (Iers): Půl (nominatief: Paul) wordt Phůil (genitief: van Paul)

voorbeeld (Welsh): deg (tien), ugain (twintig), deg ar hugain (dertig), deugain (veertig)

[bewerken] Keltisch taal- en cultuurgebied

1rightarrow.png Zie Kelten#Tegenwoordig Keltisch taal- en cultuurgebied voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aan het begin van de eenentwintigste eeuw worden er nog vier Keltische talen gesproken: Bretoens in Bretagne, Iers in Ierland, Welsh in Wales en Schots-Gaelisch in Schotland. Het aantal sprekers is evenwel zo klein geworden dat het voortbestaan van deze talen onzeker is geworden.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Literatuur

[bewerken] Externe links

Indo-Europese talen > Kentum-talen > Keltische talen >
Eiland-Keltische talen: Vasteland-Keltische talen:
Welsh | Cornisch | Bretoens | Iers-Gaelisch | Schots-Gaelisch | Manx-Gaelisch | Shelta | Cumbrisch | Pictisch Gallisch | Lepontisch | Keltiberisch | Galatisch

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Ontvangen van "http://nl.wikipedia.org/wiki/Keltische_talen"

 

 

***************

Het Keltische Ogham-alfabet - Windows Live

 

Het Keltische Ogham-alfabet

Oghamalfabet    Te vuur en te zwaard

Het Ogham-alfabet ook wel Ogam of Ogum  genoemd, is naar alle waarschijnlijkheid vernoemd naar twintig heilige DruÔde-bomen. De oorsprong van Ogham is onbekend, volgens een 15de-eeuws geschrift The Book of Ballymote wat nog steeds gebruikt wordt om de ware geschiedenis van de Kelten deels te achterhalen, was Ogham oorspronkelijk een geheime gebarentaal van de DruÔden maar dat werd al snel in twijfel getrokken aangezien er nog zoveel Ogham-stenen met voor-christelijke inscripties in het Ogham te vinden zijn op Ierland, in Cornwall, Schotland en Wales, wel is het mogelijk dat de Barden (de Keltische poŽten en kunstenaars) het Ogham ook gebruikt zouden hebben als een soort van gebarentaal, waar de neus of de opgestoken hand als verticale lijn dienst deed. Wat het Ogham-alfabet te maken heeft met het vorige item De Keltische astrologie moge duidelijk zijn, het Ogham bestaat uit tekens waarvan ieder teken (letter) naar bomen uit heel Europa verwijzen en er wordt verondersteld dat de boomsoorten en de daaraan gekoppelde tekens uit het Beith-Luis-Nion een mystieke betekenis hadden. De Ogham-tekens waarvan aangenomen wordt dat ze ook in boomstammen gekerfd werden zijn jammer genoeg verloren gegaan. Het Ogham is een eenvoudig alfabet, dat enkel gebruikt werd voor opschriften, er zijn nooit boeken of geschriften mee geschreven. De DruÔden vonden dat alles in het geheugen moest blijven en dat het dus niet nodig was iets op schrift te stellen. Hierboven staat geschreven dat er sprake is van twintig heilige bomen zodat er in die tijd ook maar twintig tekens waren, pas later zijn er vijf andere karakters aan toegevoegd, met het oogpunt het Ogham-systeem als orakelsysteem te gebruiken. Hoewel er zo'n 1500 verschillende Ogham-systemen bekend zijn, vinden we toch over het algemeen dezelfde bomen terug. Elke boom is verbonden met een klank, een letter, een feeling, die aangeduid wordt door een verticale streep, met dwarsstreepjes naar links, rechts, horizontaal naar beide kanten of schuin de verticale streep doorkruisend.

Keltisch Kruis   Ogham geschrift    Keltisch Kruis

Hierboven een pagina uit The Book of Ballymote. Elke letter van het alfabet is een beginletter van de twintig belangrijkste bomen van de Kelten; 13 letters verwijzen naar de 12 ŗ 13 manen per jaar. De cyclus van de maan telde 28 (bijna 29) dagen, daarom waren er soms 12, soms 13 manen per jaar. Dat werd uitgerekend als 13 x 28 is 364 + 1 dag is een jaar, die ene dag werd gewijd aan de maretak. De maretak was een boom op een boom. Dat de Kelten de bomen als heilig beschouwden is niet zo verwonderlijk ook heden ten dage weten veel mensen dat er verscheidene bomen zijn met helende krachten. Door alle culturen heen is de boom voor de mens een belangrijk levenssymbool geweest en het is jammer dat in onze huidige geÔndustrialiseerde samenleving de betekenis naar de achtergrond wordt geschreven. Ogim (ook wel bekend onder de namen Ogma, Ogmios en Ogham) is de Keltische God van onder andere kennis, wijsheid, welbespraaktheid en taal. Volgens de Ierse mythologie zou Ogim de inspirator zijn geweest voor het Ogham-alfabet (het Beith-Luis-Nion). 

Ogham steen en heilige bron          ogham steen

Links Ogham-stenen met een heilige bron, rechts een Ogham gedenksteen. In Ierland is een heel grote Ogham-steen die men heeft ontcijferd, de steen stond oorspronkelijk in Mountrivers en is in 1851 verplaatst naar Dromatimore in Aghabulloque, de inscriptie is "MADORA MAQI DEGO" of "NO MAQI DEGO", wat niet helemaal duidelijk is maar erop wijst dat het een gedenksteen is voor een belangrijke krijgsheer van de Clana Deaghda stam. Dit was een stam van ridders die leefden in Ierland en hun territorium hadden in West Munster. De woorden die de tekens vormen verwijzen vaak naar namen van mensen. Historici en archeologen nemen hoofdzakelijk aan dat de stenen als markeerpunten dienden voor landeigendom van aanzienlijke mensen of families. De gestorvenen waren belangrijk voor de Kelten met hun vooroudercultuur. Zij dienden dan ook zo dicht mogelijk bij de familie begraven te worden. Dat verklaart waarschijnlijk waarom veel Ogham-stenen tegenwoordig op of nabij kerkhoven te vinden zijn.

een Ogham steen ter nagedachtenis v. Koning 'O Sullivan         Keltische vondsten

Links een Ogham-steen ter nagedachtenis aan koning O'Sullivan, rechts Keltische archeologische vondsten.

Omdat er vroeger en zeker ten tijde van de Kelten een ware cultus aan bomen was gewijd zag het christendom deze heilige bomen als gevaarlijke vertegenwoordigers van heidense natuurreligies. Op last van het christendom zijn heel wat bomen omgehakt, maar meestal koppelde men de oude cultus aan de nieuwe godsdienst waardoor er kapelletjesbomen ontstonden, waarbij men meer de nadruk ging leggen op het kapelletje dan op de boom. Bij de Kelten was het de gewoonte om bij de woning of op het dorpsplein een linde te planten, ter bescherming van familie en gemeenschap. Onder de dorpslinde vergaderden de schepenen, er werd onder de boom recht gesproken en er werd bij gedanst tijdens feestelijkheden. Rechtspreken gebeurde zowel onder de linde als onder de eik.

Ogham tarotkaarten keltische munten

Keltische tarotkaarten van heden en Keltische munten uit de oudheid.

Astrologie, taal, gewoonten en gebruiken, maar vooral bomen, struiken en planten, voor de Kelten hoorde het allemaal bij elkaar.

esfrnldeen

 

**********

Kleurplaten Kelten. Tekeningen, prenten, gratis kleurplaat,

Categorie: Kelten

Kleurplaten: Kelten



 
 


[ 10 beelden ]   -   Sort: [ Alphabetically | By Artist ]
keltisch kruis
keltisch kruis
keltisch kruis
keltisch kruis
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltisch motief
keltische hond
keltische hond
keltische vogel
keltische vogel
motief
motief

***************************

 

Geographical Projection  (unif Barcelona/SP)

 

Ik (Verdoodt) ben geselecteerd voor deelname aan het genografisch project (geogrphical projection). 

Met onderzoek naar de spreiding van de mannelijke - en ook vrouwelijke voorouders (Mitochondriaal DNA, wat de zonen niet doorgeven)

Een woordje uitleg lees je o.a. bij

http://www.berkhoutonline.nl/00000198640aab305/000001985b0ca0838/index.html

 

De blokjes op onderstaande kaart duiden de spreiding/concentratie aan, van een historisch verwante groep.personen.

 

National 

Geographic

De trek der volkeren lang geleden

Nieuwe pagina 1

 

 

DE KINDER  

Uitslag fase 1, zie hoger  R1b    M343

Wachten op 2de certificaat

 

 

 

INFO

zie voor meer   http://www.brabant-dna.org/joomla/

 

Noot

De mededeling van verdere gegevens (voor alle deelnemers), zal pas gebeuren in 2010.

 

***************

(Automatisch vertaald uit het Engels door Google)

 
 

Prehistorische mens Migraties
Bestudeerd met behulp van genetische analyses

Inleiding Genetische Genealogie

Ieder mens heeft een Y-chromosoom, dat hij alleen geŽrfd van zijn vader, net als familienamen worden doorgegeven in de westerse cultuur. Het Y-chromosoom is ongebroken vaderlijk een man geslacht. Vrouwen hebben geen Y-chromosoom. Meestal een zoon krijgt een exacte kopie van zijn vader Y-chromosoom. Echter, zeer zelden (een keer in tientallen of honderden generaties) een kleine verandering optreedt op het Y-chromosoom, zodat een vader gaat op een iets andere chromosoom aan zijn zoon. Deze verandering, een zogenaamde Single nucleotide polymorphism (SNP), Wordt vervolgens doorgegeven aan alle mannelijke afstammelingen van de zoon. Mijn Y-chromosoom is vrijwel identiek aan de Y-chromosoom bezeten door mijn voorouder, Peter Gysi (geboren ca. 1565). Door het analyseren van de samenstelling van de SNP's op van een man Y-chromosoom en vergelijken ze met andere mannen, kunnen we meten van de graad van verwantschap tussen de verschillende mannen.

Ook vrouwen passeren langs hun mitochondriale DNA om al hun kinderen. Mitochondriaal DNA van een kind komt uitsluitend uit zijn / haar moeder, zodat de DNA-samenstelling van mitochondriaal DNA van een persoon vertegenwoordigt een ongebroken moederlijke lijn. SNP's komen ook voor in mitochondriaal DNA, en door het identificeren en vergelijken van deze SNPs de graad van verwantschap kan worden gemeten. Ik heb niet had mijn mitochondriaal DNA getest, zodat de rest van deze discussie richt zich uitsluitend op Y-chromosoom DNA en vaderlijke geslachten.

Onze Y-chromosoom DNA Identity (Haplogroep)

De set van SNPs dat een persoon wordt gebruikt om te bepalen zijn Haplogroep. Mijn Y-chromosoom is getest voor verschillende SNPs en ik bleek te zijn positief voor de SNP aangewezen als U106. Subsets van mensen testen positief U106 zijn ook positief voor 1 van een paar andere SNPs: U198, P107, L1Of L48. Ik heb negatief getest voor al deze behalve L48De test voor die ik heb pas onlangs besteld. Dit plaatst mij in de Haplogroep aangewezen als R1b1b2a1aAlias R1B-U106. Omdat de SNP U106 ontstond ongeveer 3500 jaar geleden, een man die kan traceren een vaderlijke lijn terug naar mijn voorouder, Peter Gysi, is een lid van dezelfde Haplogroep. Ik vermoed dat alle mannen met de achternaam Gysi (Geesey, Giesey, Keesey, enz.) die zijn afstammelingen van de Zwitserse Gysi / Gysin zijn leden van deze zelfde Haplogroep.

Onlangs, op een man wiens sporen van zijn voorouders terug naar een Johann Casper Giesse van Zwitserland (en waarschijnlijk ook voor die uit Duitsland) werd getest en bleek negatief voor U106 en positief voor een andere SNP (P312) Die zich ongeveer in dezelfde tijd. Dit plaatst hem in een nauw verwante Haplogroep (R1b1b2a1b - Alias R1B-P312). Hoewel we een soortgelijk klinkende achternaam te delen, onze geslachten afweken enige tijd vůůr 3500 jaar geleden.

Weten onze Haplogroep kunnen we dan leren over de migraties van onze vaderlijke lijn van de afgelopen 50.000 jaar. Als positief voor de SNP U106, Wordt ervan uitgegaan dat ik ook positief ben voor een bepaalde reeks van SNPs die zich voorafgaand aan de oorsprong van U106. Alle tijden in deze discussie zijn bij benadering en zijn onderhevig aan wijziging als nieuwe informatie ontstaat. Dit onderzoek is nog in de kinderschoenen met veel van ons begrip van de menselijke migraties te zijn onderscheiden binnen alleen het afgelopen jaar (2008-09).

Sites Detaillering Prehistorische mens Migraties op basis van genetische informatie:

Het Genographic Project Atlas van de Human Journey
De bevolken van de Wereld door Stephen Oppenheimer en de Stichting Bradshaw

200.000 - 130.000 jaar geleden - Oost-Afrika

De eerste moderne mensen, genetisch en lichamelijk, verscheen in Oost-Afrika.

120.000 - 90.000 jaar geleden

Deze warme, vochtige periode in de geschiedenis van de aarde zag de eerste migratie van mensen uit Afrika, door de Sahara Gateway, en in de Levant, de regio van het Midden-Oosten aan de oostelijke Middellandse Zee. Tegen het einde van deze periode het klimaat op aarde weer verschoven en de Sahara Gateway en Levant werd woestijn. Deze groep mensen heeft het niet overleefd en ze liet geen moderne nakomelingen.

60.000 jaar geleden - Noordoost-Afrika

De gemeenschappelijke mannelijke voorouder van alle moderne mens leefde omstreeks deze tijd in Oost-Afrika, eventueel in de moderne Soedan, Kenia of EthiopiŽ. "Adam" was niet de enige man wonende in de tijd en hij was niet de eerste anatomisch moderne mens, maar alle mannen op de planeet zijn zijn afstammelingen. Hij was lid van Haplogroep A en had SNP M91. Mannen uit Haplogroep A kan worden gevonden in verspreide bevolking in heel Afrika, maar het meest in EthiopiŽ en Soedan.

55.000 jaar geleden - Noordoost-Afrika

Haplogroep B (gedefinieerd SNP M60) Afgesplitst van Haplogroep A. Zoals Haplogroep A, Haplogroep B is te vinden verspreid over Afrika met de hoogste frequenties in EthiopiŽ en Soedan. We zijn afstammelingen van het eerste lid van Haplogroep B.

55,000-50,000 jaar geleden - Noordoost-Afrika

Haplogroep C, F (gedefinieerd door de SNP M168) Is de gemeenschappelijke voorouder van alle mensen die migreerden buiten Afrika tot recente tijden. De vaststelling van mutatie plaatsgevonden in Noord-Oost-Afrika en is nog steeds het meest voor in Afrika vandaag in EthiopiŽ en Soedan. De afstammelingen van deze "Euraziatische Adam" waren de volgende uit te migreren van Afrika. Hij was de gemeenschappelijke mannelijke voorouder van bijna alle mensen die vandaag de dag die hun voorouders traceren tot niet-Afrikaanse wortels. Een paar eerste golven van migraties uit Afrika zich ongeveer 50.000 jaar geleden waarbij mensen langs de "Coastal Route" zoveel Oost-AziŽ en AustraliŽ. Een dramatische opwarming van het klimaat in deze periode betekende dat groepen eindelijk in staat waren naar het noorden van de Vruchtbare Halve Maan bewegen terug te keren naar de Levant na een afwezigheid van 40.000 jaar.

52,000-45,000 jaar geleden - Mini Ice Age, Europa

Van de Levant de eerste golf van mensen in Europa verplaatst via de Bosporus ongeveer 50.000 jaar geleden. Onze voorouders waren niet bij deze eerste golf van migranten in Europa. Dit Aurignacien, Opper-paleolithische cultuur verplaatst van AnatoliŽ in Bulgarije, Europa. De nieuwe stijl van stenen werktuigen bewogen de Donau in Hongarije dan Oostenrijk.

45.000 jaar geleden - Midden-Oosten

Een van de afstammelingen Euraziatische Adam bezat een nieuwe marker bekend als M89 (Haplogroep F). Deze man werd geboren in een Noord-Afrika of het Midden-Oosten. Zijn nakomelingen markeerde de tweede moderne golf van migratie van volkeren uit Afrika. Deze marker wordt gevonden in 90-95% van alle niet-Afrikanen. Vanaf ongeveer 40.000 jaar geleden het klimaat op aarde verschoven en werd kouder en meer droog. Droogte hit Afrika reverting de graslanden van Noord-Afrika tot woestijn. Voor de volgende 20.000 jaar de Sahara Gateway tussen Afrika en het Midden-Oosten werd effectief gesloten.

Met de onbegaanbaar woestijn achter hen, zijn nakomelingen bleven in het Midden-Oosten of verspreid over EuraziŽ. Verschillende geslachten volgden de grote kudden buffels, antilopen, wollig mammoeten en andere spel van de Vruchtbare Halve Maan regio door middel van wat nu het hedendaagse Iran naar de grote Euraziatische steppen van Centraal-AziŽ (zie afbeelding hierboven). Een andere mogelijke route volgt de Indus rivier door hedendaagse Pakistan, Afghanistan, en vandaar over de Hindu Kush gebergte aan de Euraziatische steppe.

Deze semi-aride gras begroeide vlakten vormden een oude "snelweg" die zich uitstrekt van het oosten van Frankrijk naar Korea. Na gemigreerd noorden van Afrika in het Midden-Oosten, deze mensen reisde vervolgens zowel het oosten en het westen van Centraal-AziŽ langs deze route. Anderen reisde westwaarts naar Europa. Deze Upper Paleolithic mensen, de Cro-Magnon, domineerde de menselijke expansie in Europa, die uiteindelijk leiden tot de ondergang van de inheemse bevolking over Neanderthaler 29.000 jaar geleden. Betere communicatie vaardigheden, wapens en vindingrijkheid waarschijnlijk staat deze mensen om uit-Neanderthalers concurreren om schaarse middelen.

Onze directe voorouders bleven in Zuidwest-AziŽ gedurende deze tijd.

40.000 jaar geleden - Iran of Centraal-AziŽ

Een man die geboren zijn op dit moment in Iran of Centraal-AziŽ bezat een nieuwe SNP, M9 (Haplogroep K). Zijn stam, de Euraziatische Clan, verspreid over een groot deel van de planeet. Een paar takken van dit geslacht verspreid in Oost-AziŽ en het Indische subcontinent waar bijna alle mensen zijn nakomelingen van deze persoon.

35.000 jaar geleden - Centraal-AziŽ

Een man die een nieuwe SNP, M45 (Haplotype P), Werd geboren in de game-rijke landen van de Centraal-Aziatische steppen ten noorden van de Hindu Kush gebergte. SiberiŽ was in de greep van een ijstijd op het moment zo te overleven in deze harde omgeving was moeilijk. Twee belangrijke geslachten afwijken van deze clan. Onze afkomst, Haplogroep R (SNP m207) Ontstond ongeveer 27.000 jaar geleden en bleef in Centraal-AziŽ. Een ander geslacht, Haplogroep Q (SNP M242), Ontstaan over 20-15,000 jaar geleden en leiden tot de eerste golf van de volkeren aan de Beringstraat oversteken naar Noord-Amerika ongeveer 15.000 jaar geleden.

22.000 - 18.000 jaar geleden - Europa gedurende de laatste glaciale maximum

The Last Glacial Maximum (LGM) waarvoor een groot deel van Europa in dikke ijskappen. Een groot deel van Europa ten zuiden van de ijskappen is permafrost en ongeschikt voor menselijke bewoning. Restant bevolking van de voormalige Europese bewoners gevonden schuilplaatsen om te overleven in Iberia, ItaliŽ en de Balkan. The Upper Paleolithic Solutreen en Gravettien Culturen bestaan in Europa op het moment van de LGM. De barre omstandigheden van het LGM verminderde hun aantal sterk, maar hun nakomelingen nog steeds overleven tot de moderne tijd. Onze voorouders (Haplogroep R) Nog in Southwest (AnatoliŽ) of Centraal-AziŽ tijdens de laatste IJstijd Maximum.

Haplogroep R1 (SNP M173) Naar schatting gerezen over 18.500 jaar geleden tijdens het hoogtepunt van de laatste glaciale maximum (LGM), waarschijnlijk in het zuidwesten van AziŽ. De twee meest voorkomende afstammeling van clades Haplogroep R1 zijn R1a (SNP L62) En R1B (SNP M343). Haplogroep R1a wordt verondersteld te zijn ontstaan op de Euraziatische steppe, en vandaag is het meest frequent waargenomen in Oost-Europa en in West-en Centraal-AziŽ. Onze Haplogroep (R1B) wordt verondersteld te zijn ontstaan in het zuidwesten van AziŽ in de buurt van de Zwarte Zee (AnatoliŽ of de Kaukasus).

15.000 - 5.000 jaar geleden - Europa

De Anatolische hypothese door Colin Renfrew dat de pre-Proto-Indo-Europese cultuur ontstond in AnatoliŽ en verspreid via de Balkan en in Europa begin ongeveer 8500 jaar geleden. Leden van Haplogroep R1B waren een onderdeel van de volgende grote golf van mensen te bereiken waar Europa vandaag Haplogroep dit is de meest frequent waargenomen, vooral in West-Europa, grotendeels in de vorm van Haplogroep R1b1b2 (SNP M269), Die ontstond ongeveer 7000 jaar geleden.

Drie routes die onze voorouders kunnen hebben gereisd van de Zwarte Zee naar Midden-Europa zijn voorgesteld. De zuidelijke route uit AnatoliŽ langs de Middellandse Zeekust presenteert moeilijkheid voor de migranten te bereiken Centraal-Europa als gevolg van de bergketens langs de kust, met name de Alpen langs Noord-ItaliŽ. Een midden route van de Zwarte Zee te gaan tot de Donau is veel waarschijnlijker. Een noordelijke route door OekraÔne en Polen, ten noorden van de Karpaten is ook een mogelijke route.

Een reeks SNPs (L23, P310, P311), Als van nog niet zo ver als oorsprong in de tijd of locatie, zijn geÔdentificeerd en gebruikt om verdere splitsingen definiŽren geplaatst Haplogroep R1b1b2. Met name de SNP P310 definieert de Haplogroep R1b1b2a1. P310 ontstaan tijdens de Europese bronstijd ongeveer 5000 jaar geleden.

3500 - 1000 jaar geleden - Noord-Midden-Europa

Haplogroep R1b1b2a1 is verdeeld ruwweg de helft door de aanwezigheid van 2 SNPs: U106 (alias S21) en P312, Waarin Haplogroups R1b1b2a1a (alias R1B-U106 of R1b1c9 (S21 +)) En R1b1b2a1b (alias R1B-P312). Ik heb positief getest U106. R1B-U106 wordt vaak aangeduid als de 'Germaanse' groep, terwijl R1B-P312 is de "Keltische" groep. De huidige verdeling van U106 (R1b1c9 (S21 +)) In Europa toont 2 plaatsen van hogere frequenties: Nederland en Bulgarije.

Van: David Weston gepost op 06.09.2008 om R1b1c_U106-S21@yahoogroups.com
De leeftijd ramingen [voor het ontstaan van U106] VariŽren van ongeveer 3000 jaar tot 9000 jaar oud, of ~ 1000 v.Chr-7000 BCE. Persoonlijk ben ik voorstander van de jongere leeftijd schattingen. De oudere schattingen zijn gebaseerd op korte haplotypen van 6 tot 12 merkers en minder kennis van mutatie tarieven dan we vandaag hebben. De jongste schattingen komen uit uitgebreid haplotypen van meer dan 50 markers en meer betrouwbare mutaties schattingen.
Achteloos, U106 was vrijwel zeker op zijn plaats en verspreiden binnen de inheemse gemeenschap door de start van de Europese Bronstijd, circa 1800 BCE. Als U106 oorsprong in de Germaanse stammen in het zuiden van ScandinaviŽ, is het zinvol vervolgens intuÔtief dat de verdeling van U106 zouden volgen de beweging van deze stammen zuiden, zuid-oosten en zuid-westen.
Ik vernam onlangs dat Finland was een deel van het Koninkrijk Zweden van ongeveer 1200-1800 AD De U106 we zien in Finland vervolgens kan ook worden toegeschreven aan de afwikkeling door Zweden in Finland in deze periode. De Baltische staten en Rusland werden opgelost door de Varjagen (Vikingen, Noormannen, Zweden) uit het zuiden van ScandinaviŽ, de "Rus", in de 9e en 10e eeuw. Dus de U106 we zien er weer terug naar Zuid-ScandinaviŽ kunnen worden getraceerd. De afwikkeling van Noord-West-Europa door de noordelijke Germaanse stammen (Angelen, Saksen, Denen, enz.), die sporen hun wortels in het zuiden van ScandinaviŽ bekend is.
Ik ken geen migratie uit Midden-Europa of Noord-West-Europa in de regio's waar we vinden U106, Vooral in ScandinaviŽ, in de aantallen die we zien, dat zou goed zijn voor zijn aanwezigheid daar. Dus ik nogal geneigd ben op dit moment te geloven in een zuidelijk ScandinaviŽ oorsprong voor U106.

Ik heb negatief getest op 3 van de 4 SNPs die kunnen optreden bij mannen die positief zijn voor U106: U198, P107En L1. Ik heb onlangs een extra SNP getest (L48) En ik wacht op het resultaat terug te komen (naar schatting medio april). Zodra een groot aantal mensen zijn getest dit resultaat zal bijdragen tot verdere locaties onze voorouders 'te verduidelijken op een meer recente tijdstip.

Aanvullende Y-chromosoom analyses

Verscheidene leden van de familie Geesey zijn getest voor Short Tandem Repeats (STR's) bij 37 locaties op hun Y-chromosoom. Deze veranderingen (mutaties) in het Y-chromosoom komen vaker dan SNPs. Binnen een paar generaties mannelijke afstammelingen van een gemeenschappelijke voorouder zou verwachten dat kleine verschillen hebben. Met behulp van vastgestelde mutatie prijzen (meestal ~ 0,5% per generatie per locus) we schattingen kunnen maken voor het aantal generaties tussen twee mannen die zijn getest. Ik roep alle mannen met de achternaam van Geesey / Giesey / Keesey enz. om zo te laten testen dat we kunnen bouwen van een orgaan van de resultaten. Voor meer informatie zie de Gysi Project Home pagina op FamilyTree DNA, het testen bedrijf ..

Referenties

Internationale Vereniging van Genetische Genealogie Haplogroep Tree

Wikipedia Haplogroep R1B

 

Vragen? Reacties! Schrijf naar Mark Geesey: geesey_fmly06 (at) comcast.net

Back to Geesey Genealogy Home Terug naar de Geesey Genealogie Home Page

Riverview Retreat: Onze vakantiewoning home

 


 

 

 

 

  

        Onze voorouders o a: als leenman op Diepensteyn en įca 1215, Henricus  Meert(e) te Brussel

 

 

 

 

Terug naar de site van  

Verdoodt - De Kinder 

http://users.telenet.be/de.spineto/index.htm