Start | Info over mezelf | Interesses | Favorieten | Fotocollage

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 01/05/12

AANDACHT . . . AANDACHT !

Vanaf Januari 2008 kan je de “ Belevenissen van een Wielertoerist vanaf hier lezen .

Wil je de vorige jaren 1999 – 2007 lezen of herlezen , klik dan op de knop

“ info over mezelf “

                                                                               WIL .

BELEVENISSEN NR 4 – VAN EEN WIELERTOERIST – APRIL 2012.

VOORWOORD.

            We starten een nieuwe maand. April met zijn grillen en buien. Laten we hopen dat het zo ver niet komt en we een lentemaand krijgen zoals maart er een was. Dit zou ik begin deze maand gezegd hebben. Maar ho wee, wat zag ze er na enkele dagen anders uit. Ik denk dat we één van de natste maanden gehad hebben ooit? Er was deze maand van alles te doen en we probeerden er iets goeds van te maken, helaas. Door allerlei omstandigheden van slecht weer en andere dringende bezigheden heb ik bijna niet kunnen fietsen in april. Maar er komen nog maanden en dagen, al is wat voorbij is ook voorbij en het komt niet terug. We zijn weer een poosje verder wat het lengen van de dagen betreft, die weer deze maand met 01.47 u langer zijn geworden. Maar ondertussen schuiven we op naar de zomer die op zich laat wachten. Sommigen onder jullie zullen al de tochten die er waren, gereden hebben en dat noem ik geluksvogels vanuit mijn standpunt bekeken. Ik kon er enkel naar kijken. In het begin van deze maand was ik goed gestart en dan kwam de stilte. Ik wil ze u toch meegeven zodat u niet denkt dat ik volledig stil ben gevallen. Ik hoop en hoop doet leven, dat de komende maanden veel beter zullen zijn.

Als u in mei de weg op gaat wees voorzichtig ook met andere weggebruikers want ook in april zijn er weer dodelijke ongevallen geweest met wielertoeristen.

Houdt u allen goed!

Keep smiling…….

Uw Sterreporter…..

W I L.

F.T. LARDENOIT – 40 KM – STEKENE ( 85 KM ).

            Op deze 1 april is de lente ver zoek, althans deze morgen rond de klok van 07.00 u. ’t Was warempel gevroren. Alles zag wit van de ijskristallen die zich gevormd hadden boven de grond en de grasvelden. Ik ging vandaag naar Stekene de fietstocht Lardenoit rijden op deze zondag, de dag van Vlaanderens mooiste, De Ronde van Vlaanderen. Niets voor mij als klein amateurtje, maar toch veel interesse er voor. Enfin.

Ik vertrok dus met mijn terug opgeviste winterkledij, in de richting van Stekene, maar deze keer niet langs mijn volledige trainingsparkoers. Via de Bootdijkstraat en de weg naar de Rijksweg binnen door. De Rijksweg aan de Noordstraat over en rechts naar de Mirabrug. Deze weg is ongeveer 1,5 km korter dan langs de dijk.

Via de dijk naar Sombeke Dries en lans de baan op het fietspad naar Waasmunster toe, waar ik aan het rond punt, de richting Waasmunster heide koos. Dan rechtdoor naar het restaurant De Lekkerbek toe en dan rechtdoor naar de brug over de E 17.

Eens de brug over koos ik dan links de richting Belsele. Aan de lichten van de grote baan naar rechts en richting Puivelde en langs het fietspad naar St. Gillis Waas, althans het grondgebied er van. Daarna links en rechts en terug links en we kwamen in Stekene. Aan de kerk links de Kerkstraat in en naar Schuttershof het café waar de inscanning was bij de inrichters De Sneltrappers. De start was al gegeven om 08.00 u. Ik scande in en ging dan wat zitten genieten van een tas koffie, die meer als opwarmertje diende. Nadien vertrok ik dan en volgde de voorgeschreven fluorescerende gele pijlen van Sneltrappers Stekene. We reden in de richting Kemzeke en langs de vaart naar Vrasene. Langs de gemaalweg en de Sluisstraat en Binnendijk, kwamen we in Verrebroek aan waar de bevoorrading was in café Terminus. We waren nu 23,5 km ver en dus de helft voorbij de geplande tocht. Iets gedronken en niet al te lang gepauzeerd, controle was er niet, dus terug de fiets op en we hadden direct de splitsing met de 60 km, want dat was de tweede tocht die er gereden werd.

Wij gingen aan het Verheydenplein links af richting Meerdonk om via Groenendijk naar st. Gillis te fietsen. Langs de Drieschouwenstraat reden we terug naar Stekene en via enkele straten in de gemeente terug naar de Kerkstraat en Schuttershof war we gestart waren. Nog iets gedronken maar nog altijd geen bruin paterken omdat het nog vel te koud was en ik liever iets warms had. Ik moest immers nog de terugtocht naar huis doen, nog eens 23 km. Ik deed dat na mijn koffie via dezelfde weg die ik deze morgen gedaan had, langs Puivelde, Waasmunster en Hamme.

Nu begon de zon volop te schijnen en het begon een beetje op te warmen. Dat was maar goed ook, want we hadden de voorbije uren het koud genoeg gehad aan vingers en tenen. Al bij al toch een mooie zondagmorgen gehad.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM. MOERZEKE.

Zondag 8 april 2012

Zaterdag 14 april 2012

Zondag 29 april 2012

Deze tochten heb ik al meermaals beschreven in vorige Belevenissen en hoef ik u nu niet meer uit te leggen. Het is maar een mager beestje deze maand, maar niets is nog veel erger. We hopen op een betere maand mei wat de tochten betreft.

Als u in deze nieuwe maand de weg op gaat, vergeet uw helm niet op te zetten, baat het niet het schaadt ook niet.

Soo Long ….

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt……

W I L.

BELEVENISSEN NR. 3 -  VAN EEN WIELERTOERIST – MAART 2012.

VOORWOORD.

            Na die pechmaand die februari noemt, ben ik dan eindelijk toch op de fiets geraakt. Ik hoop dat ik dit nooit meer moet meemaken, zo een slechte start van het wielertoeristenseizoen. Enfin.

Gedane zaken nemen geen keer. Maart begint en we zullen proberen er het beste van te maken, al zal dat beste op een heel laag pitje zijn.

Het enige lichtpunt dat ik voorlopig zie, is het lengen van de dagen. In deze “ Buienmaand” zoals de maand maart op de kalender vermeldt wordt, lengen de dagen al met bijna twee uur. Om juist te zijn met 01.56 u. Dat is een goed teken maar dat is maar op het einde van de maand. Enfin.

Wat ik er van terecht zal brengen, dat is nog een vraagteken, maar toch start ik weer met volle moed om me in de fietstochten te werpen gelijk een leeuw op een prooi, maar dan in mijn eigen tempo. De wil om te slagen is er terug.

Als je de weg op gaat, wees voorzichtig en luister niet nar al dat gelal over een helm helpt niet etc. maar zet hem gewoon op. Ik ken gevallen waar de helm zeker geholpen heeft en moesten die mensen hem niet gedragen hebben, dan zouden ze er nu niet meer zijn. Maar dit moet elk voor zich uitmaken.

Veel succes toegewenst in deze start van het nieuwe seizoen!

KEEP SMILING!

Uw Sterreporter …….

W I L !

MOERZEKE – LOKEKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Na die rotslechte februarimaand, die mij met griep aan het bed gekluisterd heeft, althans voor een tiental dagen met koorts, was ik dus niet in staat om ook maar één kilometer te fietsen. Ik wil dit zo snel mogelijk vergeten, maar heb toch tot vandaag zaterdag 3 maart 2012 moeten wachten om dit fietstochtje te kunnen rijden. Voor iets anders of meer kilometers voel ik mij nog niet in staat op dit ogenblik. Het komt nu toch wel stilaan terug en mede door de zachte temperaturen van rond de 15 graden, weliswaar nevelachtig weer, maar af en toe toch een straaltje zon. Ik kon het toch gewoon niet meer houden en vertrok na de middag richting Lokeren.

Via Den Bunt de Dijk op links naar de Mirabrug en er over. Dan links naar Sombeke toe en aan de splitsing links de binnendijk volgend en de dijk naast de Durme, tot Waasmunster Brug. Daar rechts en op het einde links naar Waasmunster. Het fietspad naar De Ruiter toe en zo naar Lokeren. Voor het bos zat ik aan 20 kilometer en daar keerde ik mij om en langs dezelfde weg reed ik huiswaarts. Er waaide een flinke wind en als je die tegen had, was het duwen op de trappers. Bij mijn thuiskomst had ik dus 40 km en het was droog gebleven ondanks de voorspelde licht regen of de kans er toe.

We zijn nu definitief gestart en ik hoop er een vervolg aan te breien, indien ik verder gespaard blijf van lichamelijke tegenslagen zoals de voorbije maand. Een toch geslaagd oefenritje, dat ik nu wel hard nodig had.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Zondagmorgen 4 maart 2012 zelfde oefenritje als hierboven beschreven. Gereden in zacht weer maar met af en toe een spatje van een regendruppel. Ook af en toe een straaltje zon. Wind op kop naar Lokeren toe, maar op een vijftal kilometer van Lokeren Bos, draaide de wind die niet al te strak waaide en zat ik na mijn keerpunt terug tegen wind, die nu echter wel schuin op de kop stond. Mooi zondagochtendritje om de spieren wat te ontspannen.

MOERZEKE – BELSELE – MOERZEKE – 35 KM.

            Gebruik makend van deze dinsdagnamiddag, toen de voorbije regenmorgen ver weg was, heb ik nog eens een kort oefentochtje gereden. We zijn nu 6 maart 2012 en een namiddag met toch veel donkere wolken, die niets goeds voorspellen. Ik geloofde de weerman die zei dat we het droog zouden houden en dat was ook zo.

Vertrokken langs mijn gewone weg, via Den Bunt naar de Dijk en richting Mirabrug, zou ik tot in Belsele fietsen. Er stond een koude strakke wind, die meestal in het gezicht blies. Ik reed de brug over en de dijk naar Sombeke op, waar ik aan de Dries naar links ging richting Waasmunster en zo naar de Heide. Daar richting Brug over E 17 en zo naar Belsele tot ik 17,5 km ver was en terugkeerde. Bij thuiskomst langs dezelfde weg, had ik dus 35 km. Toch een mooi oefentochtje na al mijn perikelen van de vorige maand. Ik begin er terug stilaan in te geloven als ik van pech gespaard mag blijven.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag 8 maart 2012 oefentochtje gereden naar Lokeren langs dezelfde weg als hierboven beschreven staat. Het was onaangenaam kil en bewolkt, maar soms kwam de zon er door. Het koudegevoel was minder dan 6 graden, zoals het werkelijk was. Op de fiets was het maar een koude bedoening, zelfs als je opgewarmd was.

BREVET 75 KM – LOKEREN/OUDENBOS- ( 78 KM ).

            Vandaag zaterdag 10 maart 2012. Zwaar bewolkt weer en regenachtig. Althans zo was het in de vroege ochtend. Om 07.00 u vertrokken naar Lokeren/Oudenbos met de wagen en de fiets er achterop, om daar dan dat Brevet 75 km te gaan rijden. Ik had nog ruim de tijd om bij aankomst aan het kerkje van Oudenbos om nog wat naar de radio te luisteren, voor we konden inscannen. Er waren amper op dat ogenblik, maar vijf wagens op de parking rond de kerk. Om 07.45 u begon ik mij aan te kleden want we konden inscannen en vertrekken vanaf 08.00 u. Toen ik alle kledij in orde gebracht had, deed ik mijn fiets van de drager. Toen ik aanstalten maakte om te vertrekken hoorde ik een krak en mijn zadel brak. Ik stond daar een beetje beteuterd te kijken. Ondertussen waren er vrienden wielertoeristen bijgekomen en die gaven mij de raad om daar niet verder mee te rijden. De ene hechtingsbeugel was afgebroken en de andere kon ook begeven onder de ongewone druk van mijn lichaam op dat zadel. Pech, grote pech! Het seizoen begon voor mij vandaag en ik had al pech nog voor de start. Het is natuurlijk altijd beter zo iets dan een val met verwikkelingen. Enfin.

Er stond mij dus maar één ding te doen, terug naar huis rijden. Ik had nog ergens een reservezadel liggen, dat wist ik zeker, maar dat was ook al niet in zo’n beste staat meer en anders moest ik naar de fietsenmaker. Thuisgekomen ben ik dan dat zadel gaan zoeken en gevonden. Ik wisselde gewoon het kapotte voor het oude zadel en ik kon weer fietsen.

Ik terug naar Lokeren/Oudenbos om toch te kunnen starten voor dat Brevet 75 km. Het was dan toch al 10.00 u als ik na inscanning de weg op kon om mijn brevet te kunnen fietsen.

We volgden de witte pijlen op de grond en moesten naar Oostakker naar de Campus Edigo, waar WTC Oostakker samenwerkte met Ledecrossers Oudenbos, waar ik vertrokken ben. Via een gelijklopende weg naast de spoorweg in De Nieuwe Dreef, reden we eerst naar Eksaarde. Ik had deze tocht die mijns inziens nieuw was, nog nooit gereden. Aan de Stenebrug was er een splitsing. Wij de 75 km rijders, reden naar Wachtebeke en de vrienden die de 50 km fietsten, want er was ook nog een fietstocht van 50 km, die gingen hier recht door.

Via Wachtebeke en de Langelede naar Sint Kruis Winkel en Mendonk, waar we de brug over reden en naar Mendonk Dorp fietsten. Via Windgat en Gelei naar Zaffelare en Hyfte Center, waar we de Veldstraat opzochten om zo naar Oostakker te fietsen. Via de Eksaarderijweg en over de brug R4 naar de Sint Jozefstraat, waar we op de Campus Edigo even konden verpozen. Controle was er niet, want die is afgeschaft vanaf 2012, dus niet stempelen.

Onze bevoorrading hadden we meegekregen bij de start in Lokeren en die konden we bij een lekker kopje koffie opeten hier. Veel lawaai om er oorsuizingen van te krijgen in deze zaal.

Na een rustpauze en geknabbel met koffie, vertrokken we steeds goed ingeduffeld, voor het tweede deel na 38 km. Er waaide een koude wind en af en toe viel er wat lichte regen. Er waren plaatsen waar we voorbij kwamen en waar de weg nat lag van de regen.

Na Oostakker naar Lochristi en Destelbergen waar er terug een splitsing was met de 50 km. Wij reden nar Beervelde en Laarne en via lussen in verkavelingwegen, reden we terug naar Beervelde langs de andere kant van de gemeente, om zo naar Kalken te fietsen. We reden langs de Zauwerstraat via de D. Kerrebroeckstraat, naar De Nieuwe Molenstraat en zo naar Oudenbos, naar de Hanusdreef waar het allemaal begon. 78 km stond er op mijn teller en ik was tevreden dat ik er was. Na mijn slechte voorbereiding, was dit toch al een kleine verbetering. We doen verder!

F.T. DIRK & HUBERT – 50 KM – LOKEREN/OUDENBOS. ( 52 KM. )

            Vandaag de tweede dag van het brevettenweekend van de 75 km en dus ook een fietstocht daar aan verbonden van 50 km nl de F.T Dirk en Hubert, twee overleden vrienden van de Ledecrossers. Inscanning was er in de Parochiezaal in de Hanusdreef en we vertrokken daar op deze zondagmorgen 11 maart 2012 om 08.00 u.

Frisse wind, maar anders zacht weer met een temperatuur van zeven graden. Naarmate de tocht vorderde begon ook het zonnetje te schijnen en dat was al een eerste teken van lente. Of niet? We vertrokken deze keer hier zonder pech bij de start in de richting van Oostakker via de Nieuwe Dreef en de spoorweg zoals we dat gisteren ook deden. Naar Eksaarde en in de Rechtstraat was de splitsing met de 75 km van het Brevet. Wij gingen ter deze gelegenheid rechtdoor, waar we gisteren rechts gingen. Naar Zaffelare en Hyfte om zo via de Eksaarderijweg Oostakker te bereiken en de Campus Edigo in de Sint Jozefstraat. Bijna was ik de oprit van de Campus voorbij gereden, omdat ik plots weer een brekend geluid hoorde van mijn zadel. Dit kon toch niet waar zijn? Ik had gisteren namiddag een spiksplinternieuw zadel gekocht na mijn Brevet 75 km en het er zelf op gemonteerd. Ik reed met een beetje angstgevoel naar de refter van de school, om daar vast te stellen, dat de klemmen van het zadel los gekomen waren. Was het mijn fout? Ik zal ze waarschijnlijk niet goed tegenover elkaar geplaatst hebben? Ik weet het niet. Gelukkig had ik een gepast sleuteltje bij, dat imbus noemde, om het euvel te verhelpen. Er waren direct helpende handen van twee mensen van Oostakker, maar ik kon de klus zelf wel klaren. Daarna naar binnen gegaan en een koffie gedronken en iets gegeten. Na de pauze terug de fiets op en richting Oudenbos. Na vijf kilometer kwam er een groepje van de Ledecrossers aan en ik kon aansluiten achteraan tot in Lokeren. We reden naar Lochristi en Destelbergen, waar een tweede splitsing was voor ons en de 75 km rijders. Wij gingen links en de andere moesten rechts. Wij naar Beervelde en de brug over de E 17 naar Kalken. We waren nu dicht tegen Lokeren en langs de Apostelhuizen, ( die apostelen zijn reeds lang verdwenen ) en de Zauwstraat naar De Kerrebroeckstraat om zo de Hanusdreef te bereiken na 52 km. Ik vond het goed, dat ik die Ledecrosers kunnen volgen heb aan een gezapig tempo, wat ik nog niet verwacht had. Ik begin stilaan terug een beetje op dreef te komen.

MOERZEKE- St. AMANDS – MOERZEKE – 60 KM.

            Vandaag 15 maart 2012 en eerste echte lentedag van het jaar 2012. Wat zouden we anders doen dan onze fiets nemen als je vrij bent om er een trainingstochtje van te maken? We kunnen dat goed gebruiken. Heel mooi weer al stond er toch een frisse en soms stevige bries uit het zuidoosten, die op de dijken langs de Schelde, soms fel in het gezicht waaide.

Vertrokken kort na de middag, richting Den Bunt om daar de dijk op te rijden richting Mirabrug. Er over en dan de dijk naar Tielrode op. Aan de overzetdienst van Tielrode – Hamme, volgden wij rechts de dijk naar het Broek toe en dan de richting “ De Zaat” de vroegere scheepswerven van Temse. Aan de kerk rechts en nog eens rechts, langs de Wilfordkaai en dan rechts, de brug over de Schelde over en rechts richting ’t Sas, waar we nog eens rechts gingen en de dijk namen naar Weert – Mariekerke en St. Amands. Enkele honderden meters na het leegstaande restaurant “ Den Amandus” had ik 30 km en keerde ik mij terug om. Ik reed nu meestal een beetje met de wind van achter, langs dezelfde weg als ik gekomen was huiswaarts, waar ik nog steeds in zonnig weer afklokte op 60 km. Mooie uitstap gemaakt en zo mogen er nog veel dagen komen.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag 19 maart 2012 zonnig maar fris weer nog eens een oefentochtje gedaan naar Lokeren. Via mijn gekend oefentraject zoals hierboven reeds beschreven. Aangenaam fietsweer was het zeker niet bij tien graden maar met een flinke bries, die de gevoelstemperatuur sterk verminderde. We oefenen verder. Is de lente nu op komst?

MOERZEKE – EKSAARDE – MOERZEKE – 50 KM.

            Vandaag is de lente dus voor de tweede dag op rij aan een opmars begonnen. We hopen dat Koning winter nu wel gevlucht is naar het noorden, waar dat ook mag zijn? Een oefentochtje deze namiddag in zeer zonnig weer bij ongeveer 16 graden maar met nog altijd die flinke wind er bij. Ik had de helft van mijn tocht tegenwind en dat was trappen geblazen. Ik vertrok kort na de middag richting Bunt en Mirabrug langs de dijk en zo naar Sombeke, waar ik de richting Dries koos. Hier links langs de Grote Baan het fietspad op en naar Waasmunster. Via de Ruiter naar Lokeren waar ik de richting Daknam koos om langs de Oude Treinroute verder te fietsen tot een beetje voorbij Eksaarde Dorp. Hier lag mijn keerpunt na 25 km. Daarna ging het tegenwind naar huis. De lange broek hadden we niet aangetrokken en het voelde fijn aan om weer eens met die blote benen op de fiets te kunnen. Aardig oefentochtje. Na 50 km was ik weer thuis.

PLEZIERFIETSTOCHT – 35 KM. – OOSTAKKER – ( 107 KM.)

            De lente blijft haar beste beentje voor zetten en we kunnen niet anders dan er van genieten. Deze morgen vertrokken rond 06.30 u naar Oostakker maar in zeer fris weer met af en toe wat mist. Ik had volle handschoenen en beenstukken aangetrokken en dat was op dit vroege morgenuur niets te veel.

Via de Neerstraat en Hamme richting Moerheide en de brug in Waasmunster over, naar De Ruiter en zo naar Lokeren. Aan de Markt gingen we richting Lammeken en Oudenbos. In Oudenbos gingen we aan het rond punt rechts richting Bastelare en Lochristi, om via het Dorp van Lochristi het fietspad op te gaan en langs de Grote Baan naar Oostakker, waar we ons aanmeldden aan Campus Edigo in de St. Jozefstraat.

Er was nu niet al te veel volk in de eetzaal omdat het startuur 08.00 u was en er dus al heel wat wielertoeristen vertrokken waren. Er was ook deels wat concurrentie met de Omloop van Vlaanderen aan de Blaarmeersen. Wij scanden in rond de klok van negen uur, na genoten te hebben van een veel te volle tas koffie, die al voor een deel overgelopen was en in het ondertasje terecht gekomen was, voor we een eerste keer konden nippen aan deze hete zwarte dorstlesser. Of was dat iets anders? We starten onze tocht en daarom die 107 km naast de titel. In de richting van Oudenbos reden we, waar een rustplaats voorzien was in café De Singel. Nu mag men niet meer spreken van controleplaats, want alle controles zijn afgeschaft. Via de Eksaarderijweg reden we naar Lochristi langs Mostwegel en naar de Nokerstraat en Rechtstraat om zo via de Oude Veldstraat, richting Lokeren te fietsen. Langs De Nieuwe Dreef gingen we naar De Singeldreef, in café De Singel wat uitrusten na 18 km bij een kop koffie. Het begon nu wat warmer te worden, de zon weet je wel, in dit prachtige lenteweer. Na de koffie reden we terug naar Oostakker, terug langs Lochristi en Bastelare. Het was de tweede keer al deze morgen dat ik deze weg deed om langs Lochristi en de smalle Heerweg Oostakker te bereiken via Krijtekerkweg en St. Jozefstraat. We dronken nog iets en dan terug de weg op huiswaarts, via dezelfde weg als ik gekomen was deze morgen. Langs Lochristi – Oudenbos – Lokeren en Ruiter naar Hamme en naar “ Mein Heimat”. Geslaagde tocht en ik denk dat ik er terug een beetje doorgekomen ben, na een slechte seizoenstart. Hout vasthouden en verder doen bij goed weer, zou ik zeggen.

MOERZEKE – STEKENE – MOERZEKE – 50 KM.

            Zonovergoten lentedag op deze dinsdag 27 maart 2012 maar toch nog altijd die frisse bries uit noordelijke richtingen. Als je hem op kop hebt, moet je wat harder op de trappers duwen, dat spreekt van zelf. Maar je weet dat er op de terugweg een heerlijk windje van achter blaast en dat doet wel goed. Enfin.

Ik ben kort na de middag vertrokken richting Stekene langs Den Bunt en de Scheldedijk, wat zowat mijn trainingsparkoers geworden is. Daarna naar de Mirabrug en rechts er over, dan de dijk links naar Sombeke op. We kozen nu voor Sombeke Centrum, de Dries en links langs de Grote Baan op het fietspad, naar Waasmunster. Einde van deze weg, draaien we met het rond punt mee en gaan dan rechts richting Waasmunster Heide. Aan restaurant De Lekkerbek, recht door de baan oversteken en zo naar de brug over de E 17 waar we over rijden en dan links de richting kiezen voor Belsele. In Belsele via de overweg en de Grote Baan naar Puivelde, waar we aan de kerk rechts het fietspad nemen naar grondgebied St. Gillis Waas, om uit te komen in Stekene. Aan het Centrum waar we voorbij de kerk nog tweehonderd meter dienden te rijden om aan 25 km te komen, wat in feite mijn richtpunt was. Omkeren en langs dezelfde weg huiswaarts via Puivelde – Belsele – Waasmunster en Hamme. Bij thuiskomst in nog altijd even mooi en warm aanvoelend lenteweertje, stond er 50 km op de teller. Mooi tochtje.

F.T. DE NIEUWE AUTOBUS – 35 KM – DESTELBERGEN – ( 96 KM. )

            Vandaag laatste dag van maart. En naar mijn gevoelens ook van de lente, al maken één of twee zwaluwen die lente niet. Koud weer in tegenstelling van het begin van deze week. Zeer koude wind op deze 31 maart 2012 toen ik mij met de fiets naar Destelbergen begaf om 07.00 u deze morgen.

Via de Neerstraat naar Hamme en Moerheide en zo naar Waasmunster, waar ik aan het einde van de weg, na de brug, links ging richting Lokeren. Deze keer volgde ik het fietspad langs de Grote Baan tot aan de lichten na de Rozen aan de Heirbrug. Via de Lepelstraat naar de lichten van de Grote Baan.  We steken de baan over en via Naastveldstraat en Toleindestraat naar Heieinde, om zo naar Beervelde te fietsen. Altijd maar recht door voorbij Beervelde Dorp en de Haenhoutstraat volgend op het fietspad, naar Destelbergen, waar de inscanning was in café De Nieuwe Autobus. Ik had hier iets meer dan 30 km gefietst en scande in voor de 35 km. Ik ging eerst nog een koffie drinken alvorens te vertrekken om mij een beetje op te warmen. We vertrokken voor onze tocht rond negen uur en er waren nog steeds inscanners. We kozen hier voor de richting Zelzate en volgden gele fluoriserende pijlen. In Zelzate was het keerpunt aan café De Moedige.

Via de Haenhoutstraat en de richting Gent naar Lochristi en Mendonk, waar de splitsing lag met de 65 km. Er was ook nog een tocht van 105 km, maar die ging richting Nederland.

Via Wachtebeke reden we naar Zelzate waar we aan de Asseneedesteenweg afstapten aan café De Moedige. We dronken hier nog een koffie en namen de tijd om even te pauseren. Na de pauze via Wachtebeke en Zaffelare, terug naar Lochristi. Daar gingen we richting Ter Poelen. Alle afstanden kwamen nu samen op dit parkoers en we reden verder naar Beervelde, de weg die ik deze morgen al eens gereden had langs de Haenhoutstraat. Via diezelfde straat  bereikten we Destelbergen en café De Nieuwe Autobus, die reeds lang geen Nieuw Autobus meer is, als u het mij vraagt? We bleven nog even hangen aan de toog voor nog maar eens een koffie, vanwege het koude weer  en reden dan terug richting huiswaarts. Gelukkig hebben we het gans de tocht droog kunnen houden, al zag het er bij momenten niet goed uit en kon de regen zo uit de lucht vallen.

Via de Haenhoutstraat terug richting Beervelde Dorp en Lokeren Heieinde Dorp, om zo naar Lokeren te fietsen. Via de Lepelstraat en over de Heirbrug richting Waasmunster en Hamme en naar mijn thuisfront, waar ik op de middag afklokte na 96 km. Einde van deze zaterdagmorgentocht, einde van de maand maart, die zeer zonnig geweest is, maar je weet dat die mooie liedjes, nooit meer dan een maand duren of toch niet lang!

Keep Smiling …… Auf Wiederzehen!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……..

W I L!

BELEVENISSEN NR 2 – VAN EEN WIELERTOERIST – FEBRUARI 2012.

VOORWOORD.

            Februari begint zoals januari geëindigd is met vrieskou. Veel te koud om te gaan fietsen als het min tien graden is. De longen kunnen dat niet goed aan, zowel voor jongere als oudere mensen. We hopen er nu niet gans de maand mee te zitten, al hebben we eigenlijk van het winterweer dit seizoen, nog niet te klagen gehad. Maar deze keer zou het venijn wel eens in de staart kunnen zitten. Enfin.

We beginnen aan een nieuwe maand met afwachten wat het weer ons brengt. Voor de rest beginnen we aan het eind deze maand aan ons zomerseizoen.

We weten dat in februari de dagen nog eens met 01.48 u langer worden en nu al aan het begin, merkt me dat al zeer goed, bij helder weer ’s avonds. ’s Morgens blijft het nog wat langer donker, maar tegen eind deze maand, zit er veel verandering in.

De laatste loodjes van het mountainbikeseizoen liggen klaar en de Cyclo’s starten dan op het slotweekend daarvan met ons Brevet 25 km. Dan zijn we vertrokken voor zeven maand wielertoerisme. Als je deze maand ondanks het vriesweer toch de weg op gaat in deze februaridagen, vergeet niet uw helm op te zetten. Een ijsplek kan een val veroorzaken, met alle gevolgen vandien.

Wees een heer in het verkeer! Ik wens u allen veel fietsgenot in het komende seizoen.

Uw Sterreporter ……

W I L .

BESTE LEZERS!

Wegens een zeer zware griepaanval heb ik in de maand februari geen enkele kilometer kunnen fietsen. Ik hoop er weer bij te zijn vanaf 1 maart 2012.

Bedankt voor uw begrip!

BELEVENISSEN NR 1 – VAN EEN WIELERTOERIST – JANUARI  2012.

VOORWOORD.

            Ze zeggen dat januari de vorstmaand is. Dus zitten we in het putje van de winter. Maar als je naar buiten kijkt, zou je u in de herfst wanen, althans de eerste drie weken van deze maand. Positieve temperaturen. We vergeten december 2011 en maken ons op om een nieuw seizoen te beginnen op de weg. Wetende dat eind deze maand de dagen langer worden met maar liefst 01.08 u. Asjeblieft!

We hopen natuurlijk dat het weer naar de zachte kant blijft, maar we moeten met onze voeten op de grond blijven, want de winter is nog lang niet voorbij. Er zijn nu nog enkele wintertochten te rijden, maar binnen goed vijf weken, starten we voor dat nieuwe seizoen. Alles gaat toch zo snel, dat je amper merkt dat het voorbij is.

We proberen om beter te doen dan het vorige seizoen het geval was en als er hoop is, ja dan is er leven hé! Ik kan u bij de start van dit nieuwe jaar alleen maar veel succes en een goede gezondheid toe wensen. Als je de baan op gaat, wees dan voorzichtig. Er liggen nog van alle obstakels op de weg, na de laatste stormen. Zet uw helm op, hij kan uw leven redden.

Ik hoop jullie terug te zien in één of andere tocht in onze Vlaamse Provincies en wat ik er van terecht breng, dat lees je wel hieronder.

Uw Sterreporter …….

W I L.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag een kleine opening in het grijze wolkendek. We zijn nu 11 januari 2012. Het wordt nu wel stilaan tijd, dat we onze oefentochten verder zetten, als voorbereiding op het komende seizoen. Ik had dit nieuwe jaar, al eens een schuchtere 25 km gereden, het vernoemen niet waard, maar toch.

Nu ging ik naar Lokeren 40 km. Toch al iets verder. We bouwen nu terug stilletjes op.

Ik reed naar den Bunt en de Scheldedijk. Daar koos ik links naar de Mirabrug toe. Over de brug en links de Dijk op richting Sombeke. Aan de splitsing naar links en de Durmedijk volgend naar de brug in Waasmunster. Daar ging ik dan rechts en aan het einde links naar de richting Ruiter. Daarna naar Lokeren tot aan het bos, waar ik 20 km ver was en me terugkeerde. Ik reed langs dezelfde weg huiswaarts en klokte thuis af na 40 km. Er stond een flinke wind, eerst in het nadeel, later kon ik er van profiteren. Het is droog gebleven, maar de lucht zag er toch maar grijs uit. De regen was niet ver meer af.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag vrijdag de 13^de en ik heb al in de regen gereden. Ik vertrok met een felle waterzon achter mij, maar tegen wind. Veel frisser dan de voorbije dagen, toen ik het oefentochtje ook reed. Ik ben dus langs dezelfde weg gereden als eergisteren, dus 40 km. Een bui over me heen na een half uurtje fietsen, maar toch terug droog daarna. Weinig volk op de dijken. Was die strakke wind te guur misschien?

LANGS DE OEVERS VAN DE SCHELDE – MOERZEKE - 50 KM.

            Een oefentochtje langs de andere oever van de Schelde dan ik normaal doe. Vandaag 14 januari 2012 en zacht weer maar wel een frisse wind, die de noordelijke richting zocht. Dat is dus de streek waar het niet warm is.

Vertrokken na de middag richting Bunt en de dijk op naar Mirabrug. Er over en in de plaats zoals gewoonlijk links, nu dus rechts richting Temse. Langs het Veer van Tielrode de dijk steeds volgend, naar de vroegere scheepswerven in Temse. Daar ging ik de brug over en rechts aanhoudend naar de dijk richting Weert – Mariekerke. Na 25 km op mijn teller, was het moment om terug te keren. Via dezelfde weg reed ik dan huiswaarts. Het was een oefentochtje en ik heb dat op een laag tempo gereden. Ik heb nog weinig kilometers in de benen en wil de zaak dus niet forceren. Er is toch al verbetering van de “ Forme” deze januarimaand. De spieren voelen nog wat strak aan maar toch. We zien wel.

MOERZEKE – STEKENE – MOERZEKE – 50 KM.

            Zaterdag 28 januari 2012 kort na de middag vertrokken voor dit oefentochtje naar Stekene voor 50 km. Via de Scheldedijk en de Mirabrug naar Sombeke Dries en de richting Waasmunster uit. Aan het einde van deze weg rechts af naar De Heide en er door. Over de brug over de E 17 en naar Belsele – Puyvelde en zo naar Stekene tot ik 25 kilometer op de teller staan had. Dat was mijn keerpunt om langs dezelfde weg terug te keren. Bij thuiskomst dus 50 km.

BELEVENISSEN NR 12 – VAN EEN WIELERTOERIST – DECEMBER 2011.

            Beste lezer,

Gezien de zeer slechte weersomstandigheden heb ik deze maand bijna geen kilometers kunnen rijden. Buiten een paar oefentochtjes tussen de buien door, zo een 3 keer 40 km zat er niets meer in.

We sluiten het jaar 2011 af als een jaar voor mij althans wat wielertoerisme betreft, met zeer slechte resultaten. Maar niet getreurd, we leven terug op hoop. Ik kon wegens gezondheidsredenen niet deelnemen aan de Belgian Happening en het O. Vlaams Cycloweekend en heb dus alle kansen op één of meerder laureaatschappen verloren. Ik heb er uiteindelijk nog eentje uit de brand kunnen slepen nl het laureaatschap van de Liberale Mutualiteit dat door aan drie tochten deel te nemen, mij een wielertrui heeft opgeleverd met hun logo er op.

De dagen zitten nu aan hun kortste eindje te trekken maar op het einde van de maand, tussen 21 en 31 december lengen ze al 4 minuten. Geen haan dat er naar kraait, maar tegen het eind van de januarimaand zult u het reeds merken. Nog een week of zes geduld en we zitten weer in het zadel voor de komende fietstochten bij Wielerbond Vlaanderen die er weer massaal aankomen. Intussen proberen we te oefenen op de weg bij goed weer.

Er zit mij dan ook niets anders op dan u en uw familie een zeer gezond Nieuw Jaar toe te wensen met het weer dat u het liefste hebt en veel fietsplezier er bovenop.

Keep Smiling en, maak er een goed potje van!

Uw Sterreporter ………

W I L !

DE  BESTE  WENSEN VOOR EEN GEZOND  2012 !!!

BELEVENISSEN NR 11 – VAN EEN WIELERTOERIST – NOVEMBER 2011.

VOORWOORD.

            We zijn aan november begonnen en hopelijk wordt het zo mooi als de voorbije maand. Dat we het weer niet te kiezen hebben weten we al langer dan vandaag en we moeten het nemen zoals het komt. Gelukkig maar zou ik zeggen.

Aan onze tochten kunnen we zelf iets doen, door er zoveel mogelijk aan deel te nemen, in de mate van het mogelijke natuurlijk. Er kunnen altijd obstakels zijn, die we niet voorzien hebben. Het is ook een beetje de tijd van de verkoudheden en griepjes en dan is een mens rap uit conditie of hoe je het ook noemen wil.

Ik probeer toch wat verder te trainen, zij het dan voorlopig met korte oefentochten, als je maar in beweging blijft nietwaar? Wat je ook doet in deze donkere periode, wees toch voorzichtig, zeker bij nattigheid op de weg. De helm zou mijns inziens een verplichting moeten worden. Hij kan uw leven redden bij een val, al willen sommigen het tegendeel bewijzen.

Ik wens u allen, VTTers en Cyclo’s een prettige novembermaand, die ho zo kort zal zijn, want de dagen korten nog maar eens met 01.25 u.

Wat ik er nog maar eens van terecht breng, dat lees je wel in mijn hieronder volgende belevenissen.

Keep Smiling …..

Uw Sterreporter ……

W I L !

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM- MOERZEKE.

            Bewolkt tot betrokken zeggen ze op het KNMI in Ukkel. Het was vandaag op het randje af van regenen, toen ik deze morgen 1 november de fiets op sprong om een oefentochtje te maken.

Mijn traditioneel oefentochtje, dat ik in de gauwte nogal eens maak als er weinig tijd is.

Dus via Den Bunt naar de Scheldedijk en richting Moerzeke Kille, waar ik 20 km had en dus half weg was van mijn tocht. Ik keerde hier om langs dezelfde weg en de veerdiensten van Baasrode, Sint Amands en Mariekerke, langs de Gespoelde put in Moerzeke om zo naar Drie Goten te rijden. Daar richting terug Bunt en de weg naar mijn “ Heimat”.

Bij thuiskomst 40 km en het begin van nattigheid. Maar het zal verbeteren en dat is nog iets anders als “ ‘t Kan verkeren” en wie zei dat ook alweer? Juist!

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM – MOERZEKE.

            We zijn vandaag 5 november 2011 en je zou je zowaar in de zomer wanen. Deze namiddag was het warm en prachtig weer, te warm voor de tijd van het jaar. Ik kon dus ook mijn benen niet stil houden, nam de fiets en trok er op uit, richting Scheldedijk. Mijn tochtje zoals ik het gewoonlijk doe en hetzelfde zoals ik hierboven al heb beschreven. Naar de Veerdiensten en naar de Kille van Moerzeke. Hier gekeerd en langs dezelfde weg terug naar huis na 40 km.

Het was zaterdagnamiddag en ik had meer volk op de dijk verwacht. Het was een aangename tocht en volop zon. Heb toch wel wat moeten uitkijken voor de bladeren op de dijken die door de regen van de voorbije nacht op het asfalt geplakt waren. Voorzichtig zijn is dan de boodschap.

MOERZEKE – LOKEREN EN TERUG – 40 KM.

            ’t Was vandaag op deze 10^de november 2011 een uitgelezen mooi weertje bij zonnige temperaturen van om en bij de 13 graden. Fietsen was er dus vandaag zeker bij. Ik begon na de middag, omdat het dan wat warmer is dan in de vroege ochtend.

Langs Den Bunt de Dijk op naar de Mirabrug, er over en dan links, richting Sombeke Dijk. Een gans andere richting uit dan mijn oefentochtjes langs de Schelde. Aan de Dijksplitsing aan het Broek van Sombeke, ging ik links de dijk op die uitkomt aan de Durmebrug in Waasmunster. Daar ging ik rechts tot de bocht en dan links het fietspad volgend naar Waasmunster. Voorbij de vroegere Mantafabriek, tot onder de brug van de E 17 en rechts richting Ruiter. Via de Ruiter kwam ik dan op het grondgebied van Lokeren terecht en ik reed tot waar het bos begon. Daar had ik 20 km. Ik keerde hier en reed langs dezelfde weg die ik gekomen was, terug huiswaarts. Ik klokte thuis af na 40 km. Geslaagd oefentochtje en mooi weer zou ik zeggen.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM – MOERZEKE.

            Na bijna twee weken in zeer slecht lucht wegens mist, die ganse dagen bleef hangen, telkens weer, bijna geen tochten meer gereden.

Vandaag brak dan toch eindelijk de zon er door, door die laaghangende nevel en heb ik er dan toch maar een tochtje op gewaagd. Via mijn bekende route langs Den Bunt en de Scheldedijk tot Moerzeke Kille en langs dezelfde weg weer huiswaarts.

We zijn al 22 november 2011 en deze maand is geen echte fietsmaand geweest. Althans niet in onze regio. Veel goeds moeten we niet meer verwachten zeker?

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM – MOERZEKE.

            Vandaag 26 november 2011 en na nog maar eens een week van dichte mist toch nog dat oefentochtje kunnen maken. Hetzelfde als hierboven beschreven.

KORT NAPRAATJE.

            November kunnen we opschrijven als een zeer droge maand met veel, heel veel mist, dichte mist met ongezonde lucht en geen pretje om er in te fietsen. Thuisblijven was dan ook aangewezen. We zijn de novembermaand kwijt en we naderen weeral wat op het nieuwe seizoen. Voor de maand december wens ik jullie nog veel fietsplezier en u en uw ganse familie, allemaal een  

ZALIG  KERSTMIS!   

 TOT EEN VOLGENDE!

Auf Wiederzehen!

UW STERREPORTER ZOALS HIJ ZICH SOMS NOEMT……..

W I L !

BELEVENISSEN NR 10- VAN EEN WIELERTOERIST – OKTOBER 2011.

VOORWOORD.

            September is voorbij en oktober steekt de kop aan de deur en zal even rap verdwenen zijn als ze gekomen is. Het zomerseizoen voor de Cyclo’s ligt ook in de mand, maar geen nood, we rijden verder in het winterseizoen, dat ons veel mogelijkheden geeft om de beentjes te strekken. Laat ons hopen dat het weer wat meezit en dan komt dat wel goed.

Men kan natuurlijk niet aan alles deelnemen. Het weer kan veel roet in het Cyclo eten gooien. Maar indien de kans zich voor doet, rijden we toch wat tochtjes deze maand.

De Herfst is nu begonnen en de dagen korten deze maand met weeral eens 01.52 minuten en dat zal je zeker merken.  De bomen verliezen hun bladeren, die in massa de weg bedekken. Je ziet de putten of kloven in het wegdek niet en dat levert een gevaar op voor ongevallen. Wees dus uiterst voorzichtig en zet uw helm op, voor uw eigen veiligheid.

Ik wens u allen een vruchtbaar winterseizoen toe zowel de Cyclo’s als de VTTers. Wat ik er van terecht breng, dat lees je wel hieronder.

Keep Smiling …… en tot ziens ergens te velde!

Uw sterreporter………..

W I L !

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – MOERZEKE – 40 KM.

            Nog nagenietend van die uitzonderlijke mooie zaterdag 1 oktober 2011 hebben we een fietstochtje gemaakt langs onze mooie Scheldedijken. Dat bij een temperatuur van om en bij de 25 graden. Je zou u zo in het midden van de zomer wanen. Maar de herfst is er en dat zie je aan de bladeren die als geel en bruin of rood als een schilderspalet in elkaar lopen, maar oh zo gevaarlijk as ze bij het neerdwarrelen op de weg terecht komen. Bij regenachtig weer kan dat gevaarlijk zijn om uit te glijden met de fiets. Dat was vandaag dus deze namiddag niet het geval, toen ik met mijn “ Ros” naar Den Bunt fietste om daar de Scheldedijk op te rijden naar rechts in de richting van Dendermonde.

Via Drie Goten en de respectievelijke Veren van Mariekerke, St. Amands, en Baasrode, reed ik langs Kastel naar Moerzeke Kille. Hier lag mijn keerpunt bij 20 km. Ik keerde vanaf hier langs dezelfde weg huiswaarts. De vele fietsers en andere toeristen op de dijk, zagen dat het goed was. Na 40 km klokte ik thuis af, na deze mooie tocht in zeer mooi weer.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – MOERZEKE – 40 KM.

            Tijdens dit zomers weekend en de tweede dag op rij, nog een oefentochtje gemaakt langs de Scheldedijk. Eens de nevelen opgetrokken waren, die over de lager gelegen gebieden hingen en het zonnetje er door kwam, was het aangenaam fietsen. We schrijven zondagmorgen 2 oktober 2011. Fris om te vertrekken, maar eens goed opgewarmd ging het beter ook al door de opkomende zon, die haar warmte ten volle uitspreidde over de Scheldedijken en het land. Vele groepen wielertoeristen die uit de richting Dendermonde kwamen, reden me rakelings voorbij. Ik was zoals het tochtje hierboven beschreven, de dijk opgereden in Den Bunt, richting Dendermonde. Eens ik het keerpunt Moerzeke Kille genaderd was, stak er mij een groepje van Raepespurters voorbij, onder de leiding van Eddy en Jeanine. Het zijn vrienden, maar meer dan een “ Goede morgen,” konden we niet uitwisselen. Ik moest terugkeren, terwijl zij de richting Dendermonde kozen. Na 40 km klokte ik af op deze mooie zondagmorgen. Hopelijk blijft dat Michielzomertje nog even duren.

MOERZEKE – STEKENE – MOERZEKE – 51 KM.

            Derde zomerdag op rij en terug de fiets genomen om eens tot in Stekene te rijden. Het was bedoeld als oefentochtje in dit nog altijd zeer mooi weer. Er stond wel veel wind en die voelde bij momenten heel hard aan als je hem tegen had. Ik vertrok zoals ik dikwijls doe naar Den Bunt, waar ik nu de Dijk links nam naar de Mirabrug. Daar de brug over en de Dijk naar Sombeke. Langs Sombeke Dries richting Waasmunster en aan het rond punt, nam ik de richting Heide. Doorheen de Heide naar Belsele, over de brug van de E 17 en zo naar Puivelde Dorp. Aan de kerk rechts en dan richting Stekene. In Stekene Centrum heb ik nog wat verder gefietst om aan de helft kilometers van mijn totaal te komen. Ik kwam dus uit op 51 km bij thuiskomst. Ik had vanzelfsprekend dezelfde weg genomen om huiswaarts te keren. Mooie namiddag in mooi weer doorgebracht.

OEFENTOCHTJE NAAR BAASRODE – 30 KM- MOERZEKE;

            Van het frisse maar mooie weer profiterend deze namiddag om toch een tochtje te maken naar Baasrode. We zijn vandaag 14 oktober 2011 en vrijdag. Vertrokken langs de Bloemenstraat en zo richting Donckstraat, om rechts het fietspad te nemen naar Grembergen toe. Voor de bocht de straat in naar links, die uit komt aan de Scheldedijk. Hier reed ik de Dijk op naar Dendermonde. Aan de laatste brug gekomen, heb ik daar de trap genomen, zodat ik boven op de brug uit kwam. Een hele karwei op die slechte trap, met de fiets in de hand. Daarna het fietspad gevolgd op de brug tot beneden en dan rechts een stukje Noordlaan te Dendermonde en rechts naar de parking van de De Bruynkaai en de dijk op richting Baasrode. In Vlassenbroek ben ik de dijk afgereden en zo naar de grote Baan gefietst. Hier nam ik het fietspad links na de baan overgestoken te hebben tot het Centum in Baasrode en tot op de Grote Plaats. Hier heb ik me na 15 km teruggekeerd, langs dezelfde weg als ik gekomen was. Bij thuiskomst had ik 30 km gefietst. Het was wegens omstandigheden een kort fietstochtje, maar we moeten van het uitzonderlijk mooi weer profiteren, want veel goeds is er niet meer achter. De winter zal met rasse schreden ons fietsplezier komen verstoren. Koud maar mooi weer en dat zal Koning winter zijn teken zijn.

RAEPE CYCLOTOCHT – 40 KM – LOKEREN – 76 KM.

            Vandaag was er te Lokeren een cyclo wintertocht van 40 km. Deze werd samen georganiseerd met de Raepe VTT. Met de fiets naar Lokeren, vandaar die 76 km. Deze zondagmorgen 16 oktober 2011 toen het licht werd om 08.00 u vertrokken naar Lokeren. Ik had het weerbericht beluisterd en stelde vast, dat ze deze keer niet gelogen hadden. Nachtvorst aan de grond. Ik dacht ’t zal zo erg niet zijn zeker en dat, had ik nu verkeerd gedacht. Na een tweehonderd meter terug naar huis, om volle handschoenen en oorkleppen te halen, het was mij veel te koud plots. De koude tenen heb ik er dan maar moeten bijnemen. Ik had mijn winterkledij aangetrokken en dat was niets te veel. Via de Neerstraat en Hamme, langs de windmolen “ Grote Napoleon” naar Moerheide en richting Waasmunster Ruiter en Lokeren. Naar de Grote Baan Antwerpen – Gent, tot aan Jeugdheem Bergendries, waar alles te doen was. Het was zowat tien voor negen toen ik daar aankwam en er waren al veel wielertoeristen VTTers en Cyclo’s op weg. Toch stond er nog een kleine file aan te schuiven om hun vergunning in te scannen. Na de formaliteiten vervuld te hebben, staken we de Grote Baan over, onder het alziende oog van een politieman en reden de Kraaimeerstraat in, richting Waasmunster voor bevoorrading. Voorbij het voetbalplein van FC Lokeren in Daknam en via de Weimanstraat naar Koebrug. Aan de Stekense Vaart gingen we de brug over en direct rechts de Dijk op. Langs het water reden we tot aan de Kaaistraat en rechts over de Vaart en volgden nu de Molenbeek. Aan het einde gingen we rechts naar Puivelde toe. We reden hier over de Marktstraat, naar de Gouden Leeuwstraat tot aan de spoorwegovergang. Hier was het even afstappen omdat er een trein in aantocht was. Nadat de lichten op veilig geklikt hadden, direct de sporen over en links het fietspad naast het spoor tot Belsele Station gevolgd. Via verschillende straten langs de Heide en Waasmunster en de Stationstraat daar, reden we naar het Dorushoeksken, waar de bevoorrading was voor ons en de VTTers. A volonté soep, drank koeken en fruit. We waren 28 km ver in onze tocht en dus over de helft.

Na de versterking terug naar de Kouterstraat, om ons naar de Oude Heerweg te begeven. Via de Vortekoestraat, de Grote Baan over en langs de spoorweg naar Lokeren. We keerden terug naar het Jeugdheem na 40 km. Eindcontrole. Kaart afgegeven die niet afgestempeld moest worden deze keer en dan snel de fiets op en naar huis. Het was nog steeds te fris om daar lang te blijven zitten, tussen al dat lawaai van de VTTers en de Cyclo’s die aan het nakaarten waren. Ik zou nog 18 km moeten fietsen om te thuis te geraken. Dat deed ik dan ook op mijn gewone manier en langs dezelfde weg als ik gekomen was deze morgen. Op sommige plaatsen was ik deze morgen al drie keer geweest, omdat het parkoers van deze Raepetocht over mijn weg heen en terug liep. De inrichters waren vandaag WTC De Raepespurters uit Lokeren en dan is alles prima afgepijld en verzorgd, zowel op de weg als in het veld. Mooie zondagvoormiddagtocht, maar toch wel wat verrassend, bij deze eerste koude inval van de verkenningstroepen van Koning Winter, die er nu staat aan te komen.

BELEVENISSEN NR – 9 – VAN EEN WIELERTOERIST – SEPTEMBER 2011.

VOORWOORD.

            Augustus was niet om over naar huis te schrijven. Nat en zeer slecht, al zaten er ook enkele mooie dagen tussen, maar die kon je dan wel weer op je één hand tellen.

Wat september ons te bieden heeft op weergebied, dat weten we nu nog niet, maar het ziet er niet naar uit, dat er nog een nazomertje zal komen opdagen. Hoewel, je weet maar nooit. We hopen er op en hoop doet leven. Als je weet dat in september de dagen met nog eens 01.50 u korter worden, dat is bijna met twee uren ineens, ja dan weet je het wel zeker? Het is nogal goed dat het zomerseizoen zo goed als voorbij is en de langere tochten een eind nemen. Na deze laatste tochten in september, begint dan voor de mountainbikers hun winterseizoen. Er is dan ook vanaf 1 oktober voor de Cyclo’s ook een nieuw seizoen tijdens de winter. We hoeven dus niet stil te zitten.

Deze maand is er dan ook als afsluiter het Oost Vlaams Fiets en mountainbike weekend in Aalter en dan zit het er weeral op, voor iets meer dan vijf maanden. We doen echter ons best, om zo veel mogelijk mee te fietsen, indien het weer geen spelbreker wordt.

Als je dezer dagen de fiets op gaat, wees dan uiterst voorzichtig. De maïs wordt geoogst, slijk en vuil op de weg, de bladeren vallen van de bomen en dat gecombineerd met regen of buien, dat kan gevaarlijke situaties teweeg brengen. Zet vooral uw fietshelm op, die kan uw leven redden bij een val, ook al zeggen sommigen dat het niet zo is. Doen!

Ik wens u deze maandveel fietsgenot en wat ik er van terecht breng, dat lees je hieronder wel.

Ari Viderci en bis Später!

Keep Smiling …..

Uw Sterreporter …..

W I L !

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 35 KM – MOERZEKE.

            Vandaag 10 september 2011 is het een maand geleden, dat ik nog één metertje gereden heb met mijn “ Ros.” Tegenslag tot en met. De gezondheid die een beetje parten heeft gespeeld en dan kan een mens niet aan fietsen denken. Ook de bijzondere slechte weersomstandigheden, hebben daar een rol in gespeeld. Enfin. Vandaag is alles weer in orde en hebben we schuchter als we zijn, een oefentochtje gereden van 35 km, om even te testen hoe het met de “ Forme” gesteld is?

We vertrokken langs de Broekstraat richting Bunt en gingen daar de dijk op, richting Drie Goten en bleven de dijk volgen tot Baasrode Veer. Daar had ik 17,5 km en keerde terug huiswaarts. Ik koos dezelfde weg langs de Veren van St. Amands  en Mariekerke en zo naar Den Bunt, waar ik terug de dijk af reed naar mijn eigen stek. Oefenritje geslaagd zou ik zeggen. Ik probeer terug in het goede ritme te komen, maar wegens ook allerlei nevenactiviteiten, zal mij dit misschien niet lukken, maar ik kan alleen maar proberen. De herfst is ingetreden en dat zal voor velen een aanpassing zijn. Met dit mooie weer vandaag, waren er veel wielertoeristen op de Dijk, die er ook nog het beste probeerden van te maken.

21 – 9 – 11 – OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 45 KM – MOERZEKE.

            Tussen de zware bewolking en de zonneschijn door, na een lange inactiviteit deze voorbije dagen, toch nog een fietstochtje gemaakt langs de Scheldedijk van 45 km. Bijna hetzelfde als dat van hierboven, maar een omwegje gemaakt van 5 km wat resulteerde in 10 km meer heen en terug. We beginnen opnieuw met kortere ritten te maken. Het zomerseizoen is weg, nu komt de herfst er aan.

O. VLAAMS FIETS EN MTB WEEKEND – 25 KM – AALTER ( 29 KM )

            Vandaag een poging gedaan na dat oefenritje van twee dagen geleden. We zijn nu zaterdag 24 september 2011 en de eerste dag van het Fiets en MTB weekend in Aalter. Naar Aalter is een verplaatsing met de wagen. Deze zowat verplichte tochten kaderden in het O. Vlaams Fiets en MTB Weekend. Alle clubs aangesloten bij WBV die een rangschikking willen halen, samen met de punten van het voorbije zomerseizoen, zijn verplicht om hier een nummertje te komen opvoeren. Je kon hier dus op deze eerste dag vandaag, zaterdag, starten, aan de Sporthal in de Sportlaan, voor verschillende afstanden. De organisatie WTC Aalter Sportief, moet bij de weergoden goed aangeschreven staan, want het was vandaag prachtig weer. Een nazomertje dat zich dan toch aanmeldt. Ook voor morgen zondag de tweede dag wordt er mooi weer voorspeld.

Vanaf 08.30 u kon je hier starten, tenminste als je als eerste van een “ File” intekenaars stond. Ik heb zo een twintigtal minuten moeten aanschuiven.

Via de autoweg was ik dus vertrokken naar Aalter en toen ik daar aankwam, liep de grote parking naast de rijweg van de sportzaal, reeds vol. Ik had nog juist het laatste plaatsje. Anderen die er massaal aankwamen moesten verder gaan parkeren. Ik stond reeds op 600 meter van de inschrijving. Volk!

Ik zou hier de kortste afstand nemen, zijnde 25 km die er dan toch nog 29 km werden en dat zonder verkeerd te rijden. Zeer goed uitgepijld hoor!

We vertrokken naar de Lindestraat toe en dan was het toch een klein beetje ingewikkeld om uit het Centrum te geraken. Maar seingevers en vers geverfde grote witte pijlen hielpen ons er doorheen. De controle van deze tocht met bevoorrading, lag in Sint Maria Aalter. Door prachtige bossen reden we daar naar toe. Het voelde wel koud aan bij 9 graden, maar eens de morgen vorderde, werd het warmer. Nazomertje dan toch.

Als ik over Loveldlaan, Langendamdreef en Kranepoelpad spreek, zijn we in Lotenhulle grondgebied. Dan is Sint Maria Aalter niet ver af meer.

Na 15 km hadden we dus controle en bevoorrading in het Domein Broeders van Liefde aan de Blekkevijverstraat. Stempelen moest er niet gedaan worden, enkel het tonen van de controlekaart was voldoende om u te mogen bevoorraden a volonté. Na een korte pauze terug naar Aalter via het Jezuïetenorde. Na 29 km afstand van aan de parking heen en weer er bijgeteld te hebben, klokten we aan de Sporthal af. De controlekaart werd afgegeven en een vriendelijke mevrouw overhandigde ons een drinkbeker en een rijsttaartje als bedanking voor onze deelname. Ik had nog een afspraakje met onze voorzitter van WBV om mijn herinneringen van 2010 nog af te halen, zijnde een nieuwe wielertrui voor het Vlaams Laureaatschap en één van de Classics. Het zomerseizoen zit er op. Volgende week starten we met het winterseizoen en zo blijven we bij leven en welzijn, in de “ Running.” Het was een zeer mooie tocht vandaag, ook al was ze maar van korte duur. Maar, is meedoen niet belangrijker dan …. Iets anders?

MOERZEKE- LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Mooi weer vandaag op deze woensdag 28 september 2011. Het was dus het moment om na de middag te gaan fietsen. Ik zou naar Lokeren fietsen, maar niet langs de grote weg die ik normaal doe voor een organisatie daar. Ik volgde dus na de middag de richting Den Bunt en ging daar de Scheldedijk op richting Mirabrug en dus links. Aan de Mirabrug in Hamme rechts de brug over en links de Dijk richting Sombeke. Op de Dijk aan de splitsing koos ik links en richting Waasmunster brug om daar rechts de grote baan te nemen. Aan het einde sloeg ik links af al was daar de weg wel afgesloten wegens wegenwerken maar als fietser kon je daar wel door. Het was op het einde wel even uitkijken wegens die werken die toch al een tijdje bezig zijn en nog een lange poos zullen duren. Hier nam ik dan de richting Ruiter onder de brug van de E 17 rechts en zo naar Lokeren tot aan het bos. Daar had ik ongeveer 20 km en dus kon ik terugkeren want ik was zinnens van maar 40 km te rijden. Langs dezelfde weg keerde ik naar huis terug. Er stond toch nogal wat wind vandaag en ik had hem voor de helft van de tocht op de kop. Het weer was prachtig en het was warm. Een deugddoende douche lapte me weer wat op.

BELEVENISSEN NR. 8 – VAN EEN WIELERTOERIST – AUGUSTUS 2011.

VOORWOORD.

            Als we aan deze maand beginnen, die ook rap weg zal zijn, dan kunnen we spreken over het zomerseizoen dat op zijn einde loopt. Ik zeg wel zomerseizoen, al zou je dat in juli niet gezegd hebben. We staan wel voor deze laatste vakantiemaand voor een uitdaging, goed of slecht weer, maar we zullen ons moeten inspannen, om nog één of ander laureaatschap te halen. De Belgian Cycling Happening komt er deze maand aan en dan weet je het wel zeker? Toch is er deze maand nog een heleboel te doen, waar je gerust uw hartje kan in ophalen, van Classics, Vlaams en andere laureaatschappen.

Wat er mij het meeste opvalt is, dat in augustus de dagen met 01. 44 u inkorten. Tel dat van juli daar bij en je zult het zeker merken, ’s morgens en ’s avonds en zeker bij donker weer. We mogen natuurlijk ook niet al te pessimistisch zijn, want na het zomerseizoen komt er iets anders, zodat we kunnen blijven fietsen. Ik kan u maar één ding zeggen, fiets waar u zin in hebt en houd het veilig. Vergeet uw eigen veiligheid niet en ook die van anderen niet. Wees een wielertoerist in de beste zin van het woord. Wat ik er van terecht breng, dat lees je hieronder wel!

Keep Smiling ….

Uw Sterreporter …….        

W I L.

KERMISRITJE – 35 KM. – LOKEREN / OUDENBOS ( 88 KM .)

            Vandaag 2 augustus 2011, het eerste tochtje in augustus in Lokeren / Oudenbos. Een midweekfietstocht door Ledecrossers ingericht. Echt zomerweer en dat was even lang geleden ja. Bij 25 graden en bijna windstil, vertrok ik rond 11.30 u richting Lokeren/Oudenbos met de fiets van thuis uit. Vandaar die 88 km tussen de haakjes. Via de Mirabrug naar de dijk richting Sombeke Dries en zo naar Waasmunster. Via De Ruiter naar Lokeren, waar al van in de Stationsstraat al een drukte heerste, wegens de Lokerse Feesten en de kermis die daar aan de gang was. Voor mij geen kermis, maar een fietstocht naar Oudenbos.
Ik kwam daar aan in de Fernand Hanusdreef, zo rond de klok van 13.00 u. Dat was nog even te vroeg, maar vijf minuten later, waren wij ingescand en de weg op. We zouden richting Overmere fietsen, waar ook de controle was. Ook de 50 km rijders zouden daar controle hebben. Via de Nieuwe Stationsstraat naar Zeveneken en de richting Kalken ingeslagen en de weg zoekend naar Uitbergen. Veel zoekwerk kwam er niet aan te pas, want de uitpijling was perfect uitgevoerd door Ledecrossers.
We reden langs de sluis naar de Turfputstraat en zo naar de Donklaan, waar we afstapten aan café Cheers voor controle. Ik meen dat deze controleplaats nieuw is dit jaar. Wegens het zeer warme weer en de inspanningen die we leverden, ging een zeer frisse cola er goed in, samen met een energiereep die we meegekregen hadden bij de inschrijving in Lokeren.

We namen daar iets langer pauze dan we gewoonlijk deden en vertrokken dan terug richting Lokeren, voor het tweede deel van deze tocht. Langs de Donklaan waar de terrasjes vol zaten in deze verlofperiode, van eten en drinkende toeristen, met zicht op het Donkmeer, laveerden wij ons tussen deze toeristen, die net als wij van deze mooie zomerdag genoten. Aan de Dendermondsesteenweg was er de splitsing met de 50 km rijders die na het rond punt rechts en rechtdoor gingen. Wij sloegen links het Muizenstraatje in en reden naar Overmere naar de andere kant van de gemeente. Langs de Lindestraat en de brug over de E 17 reden wij naar Lokeren terug. We klokten daar af na 33 km in de Hanusdreef aan de Parochieschool, waar het nu zeer stil was. De tocht was iets korter dan ze vooropgesteld was. Ik moest nog 27,5 km naar huis terug rijden, maar niet zonder eerst de kaart afgegeven te hebben en een blonde jongen besteld te hebben, om de dorst te lessen. Wat bijpraten met enkele Calcinners en na een korte pauze, terug huiswaarts via Lokeren en de Feesten daar. Dan naar Waasmunster en dezelfde weg die ik genomen had bij het naar Oudenbos rijden. Het was een heel mooie tocht bij mooi zomerweer en dat was een tijdje geleden. Meer moet dat niet zijn!

MARC WOUTERS CLASSIC – 50 KM. – HEUSDEN / ZOLDER.

            Vroeg, zeer vroeg opgestaan vandaag op deze zaterdagmorgen 6 augustus 2011. Je ziet dat de dagen alsmaar korter worden, want bij dit grijze bewolkte weer, was het nog pikdonker toen ik mijn “ Ros” op de drager van de auto plaatste. We gingen vandaag Limburg bezoeken! Rond de klok van 05.30 reed ik de wagen buiten om me naar de snelweg te begeven. Via Antwerpen en zo naar de afrit Beringen Paal. Ik belandde eerst in Ham, waar ik de tweede wegenwerken op mijn route tegen kwam in een serieus onweer. Gietende regen! De ruitenwissers op volle snelheid, konden amper volgen. Het zag er niet goed uit. We naderden Heusden Zolder en er was geen vuiltje meer aan de lucht. Het was intussen al goed licht geworden. Hier konden we starten vanaf 07.00 u. We konden hier ook kiezen uit afstanden van 50 km, die er 52 km werden en op de wegbeschrijving stond er zelfs 55 km. Dan afstanden van 70 km, 95 km en 155 km.

Deze Marc Wouters Classic stond ook in het teken van de Liberale Mutualiteiten Classic, een nieuw Laureaatschap, dat begon in Hooglede.

Ik was daar met een mevrouw afgesproken, een lezeres van deze website en deze Belevenissen en ik zou me aan de inschrijvingstafel melden. Omdat ik vorig jaar een verslagje geschreven had over deze tocht, zouden ze mij hier eens goed verwennen met een fris streekbiertje. Gastvrije Limburgers zou ik ze noemen. Deze mevrouw vond dit zo fijn, dat ze mij uitnodigde, om na deze tocht, samen met mijn vrienden van Durmespurters Raf en Etienne, eens van een gratis boekerijtje te genieten. Dat bestond uit een echte Limburgse vlaai en een trappistje van Ten Doolen een erg gesmaakt biertje van deze streek hier.

Eversel een deelgemeente van Heusden / Zolder, daar was het allemaal te doen. Na dus een eerste kennismaking met mevrouw Vanluyd, ( onze weldoenster ) gingen we inscannen voor de mindere lange tocht van 50 km. ’t Was nu 07.10 u toen we aan Sint Baafs de weg opreden in de richting van Geetbets. Via Zelem en Halen, vonden we de weg en de goede richting die deze keer perfect afgepijld was.

We gingen via een oude treinroute naar de controle na ongeveer 27 km op onze teller, wat niet overeenstemde met het wegbeschrijvingsformulier.

Over dat wegbeschrijvingsformulier wou ik nog even dit zeggen. Ik vond dat je met dit papiertje op zak, nergens was. Ik zocht daarop tevergeefs naar plaats en straatnamen, maar die stonden er niet op. Op zo een prachtige tocht zouden die toch niet mogen ontbreken mijn gedacht? Natuurlijk zonder afbreuk te doen van de vele inspanningen, die Berg Op Eversel gedaan heeft om van deze tocht iets moois te maken. Ik vond dit toch spijtig. Gelukkig waren de uitpijlers van dienst bij de zaak en op hun werk, althans op deze tocht, was er niets af te keuren. De gele pijlen met de letter M van Marc, wezen ons de goede richting aan. Controle dus na 27 km en bevoorrading a volonté. Op onze stempelkaart ontbraken nog de letters A en C van Marc. De eerste werd er opgezet bij de bevoorrading. De C kregen we bij aankomst en nog veel meer. Na de stop, reden we terug naar Eversel, maar eerst terug naar Halen. We namen het fietspad langs het Schulensmeer. Via Thiewinkel reden we naar het Kanaal in de richting van Beringen en zo terug naar Eversel voor eindcontrole en waar de letter C op onze kaart geplaatst werd als teken dat we succesvol deze tocht gereden hadden. Deze kaart met de letters MARC gaf ons recht op een echte Limburgse vlaai. Er stond ons dus nog die verrassing te wachten in de vorm van dat Limburgse streekbier dat we door mevrouw Verluyd gratis aangeboden kregen, zomaar met vredelievende bedoelingen.

Wat een ontvangst voor deze drie Oost Vlaamse Wielertoeristen. We namen echter maar een korte pauze om deze geestrijke drank te nuttigen en de taart er bij, want lang konden we niet blijven, omdat we nog eens langs Wiekevorst wilden rijden, om daar voor het Vlaams Laureaatschap, nog een tochtje van 40 km te doen. We bedankten Mevrouw Verluyd voor de ontvangst, met de belofte van volgend jaar, bij leven en welzijn, terug te komen naar deze mooie fietstocht. Berg Op Eversel heeft er alles aan gedaan, wat zowel accommodatie als organisatie betreft, om ons wielertoeristen op een zo goed mogelijke wijze te kunnen ontvangen. Waar voor mijn dank.

RONDE VAN WIEKEVORST – 40 KM – WIEKEVORST.

            In feite was het de kleine Ronde van Wiekevorst die wij reden en meer bepaald Wiekevorst – Nijlen – Wiekevorst. Rond de klok van 11.30 u vertrokken we aan het voetbalplein voor deze tocht na inscanning. We waren deze morgen 6 augustus eerst actief in Heusden Zolder  en omdat Wiekevorst op onze thuisweg ligt, stapten we daar af, om ook deze stempel voor het Vlaams Laureaatschap te kunnen binnen halen. Het was trouwens ook een Antwerpse Labelorganisatie dat de Gildetrappers uit Wiekevorst jaarlijks organiseren. We vertrokken langs de Herenthoutse weg, hoe kan het ook anders, naar Herenthout en kozen dan de richting Bouwel. Dan ben je niet ver er af van Nijlen, waar we de Nonnenstraat opzochten voor controle na 21 km. Het weer was al gans deze morgen goed geweest, meer dan 20 graden, wat bewolkt maar toch droog gebleven. Controlestempel en wegwezen, want we moesten na de middag nog een andere opdracht gaan vervullen, die niets met fietstoerisme te maken had. Via Nijlen en de Breugelhoevestraat, reden we terug richting Herenthout langs de Bevelsesteenweg en Niemandshoek. We zochten nu de Wiekevorstsesteenweg op die ons terug naar de Herenthoutseweg zou leidden en via de Dalstraat ons naar het voetbalplein zou brengen en de aanpalende kantine, voor eindcontrole. Op een vrij vroeg uur na de middag konden we hier nog wat napraten over deze zaterdagmorgen. We keerden daarna tevreden terug met de stempel op ons controleformulier geplaatst te hebben door de Gildetrappers uit Wiekevorst. Een mooie zaterdag vol fietsplezier. Er mogen er nog meer komen zo!

HAMSE HAGELANDSE PIJL _ 56 KM – HAM ( LIMBURG )

            Voor de tweede zaterdag op rij was het vandaag naar Limburg om daar één van de prachtigste fietstochten te gaan rijden, die ik in al die jaren al gereden heb. De Hamse Pijl       ( Niet te verwarren met Hamme O. Vlaanderen ). Van thuis uit met de auto vertrokken en de eerste regendruppels vielen al uit het grijze wolkendek. Vorige week juist hetzelfde. Maar beter regen als je in de wagen zit, dan dat je op de fiets zit. We hebben tijdens onze fietstocht geen druppel regen meer gezien. We hadden toch voor alle zekerheid onze regenjas aangetrokken van bij de start. Die start lag aan café Biljart, het lokaal van TC Ham, aan het Heldenplein in Ham, dat de inrichtende club was.

Weinig volk aan de start en je kon hier kiezen uit 106 km – 56 km of 35 km. Wij kozen voor de 56 km en met wij bedoel ik de vrienden van Durmespurters Lokeren, Raf en Etienne. We waren amper een driehonderd meter ver toen we een oude treinroute ingestuurd werden, die we bleven volgen tot in Averbode en meteen zaten we in het Hageland. We bleven nog een tijdje in Averbode fietsen en het fietspad langs de grote baan volgen tot aan Averbode Dreef. Hier gingen we rechts in en weer kilometers lang door de bossen waar we op zeer mooie wegen konden fietsen. Zeer veilig rijden was het vandaag.

Aan de Pauwelslaan volgden we de N 112 tot de derde straat rechts en gingen daar de Grensstraat in waar de bordjes van de fietsroute “ Grensroute” onze aandacht trokken. Na 25 km bereikten we Vispoel en reden over de Laakbeek en grondgebied Laakdal tot het kruispunt met de N 127 en naar de eerste straat rechts. Nadien naar Blaardonk. We reden nu Eindhout binnen en gingen links richting Meerhout naar Veerle Laakdal, langs de Steenweg op Eindhout. Na 34 km hadden we bevoorrading en controle aan de Rundershoek. Onder een houten vaste standplaats van de gemeente, een soort van kiosk, hadden de bevoorraders met dienst plaats genomen. We kregen hier een energiedrankje en een wafel aangeboden, om onze honger en dorst wat te lessen. Onderweg hadden we even gestopt na vijftien kilometer om onze regenjas terug uit te trekken. Het weer begon goed te worden en het voelde niet koud of kil aan. Na een praatje met de mensen van Ham over mijn zustergemeente Hamme uit O. Vlaanderen, waar ik de enige vertegenwoordiger van was, reden we terug voor het tweede deel, naar Ham. Er restten ons nog een 22 km.

Achter De Bergen door het bos, maar weer reden we tot het kruispunt met de N 174 en de brug over de E 313 in Veedijk rechtover de Kanaaldijk. Deze Kanaaldijk moesten we volgen tot in Gestel, waar we de Kanaalweg verlieten en de Gestelseweg volgden. Een laatste splitsing met de 106 km aan het Kanaal Ham – Dessel en Beukenberg. Hier reden we langs de Olmense Zoo naar Heivoort en Stotert, waar we rechts de Hammestraat insloegen. We reden nu richting Centrum van Ham en naar het Heldenplein voor eindcontrole. Er zaten nu wel wat wielertoeristen hier binnen die ofwel de 35 km gereden hadden of de 56 km of nog moesten vertrekken, maar echt veel volk heb ik daar vandaag toch niet gezien. Na met de vrienden nog wat nagekaart te hebben over het verloop van deze morgen bij een blond patertje, keerden we rond de klok van elf uur, terug huiswaarts. Toen ik op een tiental kilometer van huis was, begon het pas echt goed te regenen en dat is een paar uurtjes niet anders geweest. Waarschijnlijk komt er beterschap voor volgende week, maar nu is de zomer nog altijd ver weg en hij is bijna ver weg. Een prachtige tocht gereden, zeer goed afgepijld en een goede organisatie van TC Ham.

HALFOOGSTRIT – GROBBENDONK – LIER – 55 KM – GROBBENDONK.

            Half Oogst en de augustusmaand is voor de helft weg. Er zijn nu zoveel tochten niet meer te fietsen in het zomerseizoen. Zomer ja? Gisteren zondag was het een rotweer en de fiets bleef op stal staan. Vandaag op deze 15 augustus 2011 en in het Antwerpse Moederdag, kon het niet anders dan goed weer worden. Goed, dat is wel groot gezien, maar we hebben het de ganse tocht droog kunnen houden. Dit was trouwens ook een Antwerpse Labelorganisatie en in het Militair Domein in Grobbendonk waar de hoofdstart was, krioelde het van de wielertoeristen, zowel cyclo’s als mountainbikers. Deze Label was ook een geldige tocht voor het Vlaams Laureaatschap. Ik zag vandaag één vriend van Durmespurters Lokeren, Raf en een vriend uit Limburg Tony, die ik reeds een lange tijd niet meer gezien had. We vertrokken samen voor de 55 km, die wegens een grote omleiding, een tocht zou worden van 58 km. Op dat teveel kilometers geen gezeur hoor.

We verlieten na inscanning het Militair Domein in de richting van het rond punt De Troon en dat was ongeveer na 1,5 km. Hier ging het ven mis. Wij gingen links na het rond punt en op mijn opmerking, dat er rechts ook een pijl stond, werd niet gereageerd. Na een kilometer, mits het wegbeschrijvingsformulier nagekeken te hebben, constateerde men toch dat we verkeerd aan het rijden waren. Een opmerking die ik maakte dat we op de route van de 100 km zaten. Terugkeren was de boodschap en via De Troon naar rechts dus en langs het Militair Domein richting de wijk Vogelsang en De Beukelaar, de Herentalse Brug over en dan voorbij het koekjesfabriek van Lu. Dit was de goede richting. We volgden nu de Herenthoutsesteenweg langs Heikant en Uilenberg naar Gestel. Via de Gestelsesteenweg naar Kessel en via deze baan naar de Grote Nete op de dijk. De spoorbrug over het Netekanaal was afgesloten voor alle verkeer wegens werken en we dienden een omweg te maken om via de andere dijk de Lispersteenweg in Lier te bereiken. In café Waregem was de controle bij de dochter van oud renner Louis Proost. Volgens het wegbeschrijvingsblad zouden we hier 33 km hebben. Wij hadden er 40 km op de teller staan en dat was wegens die omleiding. Na de controle, stempel, koffie en een versnapering, terug de fiets op richting Grobbendonk. Raf deed nu het kopwerk en we hadden eindelijk eens de wind in de rug op deze dijk. We volgden hier links terug het Netekanaal tot in Viersel en de Watersportlaan. We volgden dus eerst de Herentalsebaan en het Kanaal lange tijd om dan uit te komen in Grobbendonk aan het Militair Domein. We klokten aan de start en aankomstlijn af na 58 km. Eindcontrole en de stempel op het formulier voor het Vlaams Laureaatschap en we gingen nog wat nakaarten bij een frisse cola. De temperatuur was opgelopen tot 18 graden en we voelden ons een beetje herleven na de regen van de vorige dagen. Eind goed al goed. Na afscheid genomen te hebben van de vrienden, reden we met de wagen terug huiswaarts via de autoweg. ’t Was een zeer mooie tocht en zeer goed afgepijld. WTC Nete en AA waren de inrichters van deze mooie Labelorganisatie waarin je kon kiezen uit afstanden van 110 km – 70 en 55 km op de weg. De VTT konden het veld in voor 45km of 25 km. Meer moet dat niet zijn.

OMLOOP VAN DE VOERVALLEI – 35 KM – VOSSEM ( VL. BRABANT 43 KM.)

            De kleine Omloop maar daarom niet minder lastig hoor! We zijn vandaag 20 augustus 2011 en zaterdag. Vroeg opgestaan deze morgen, want ik zou vandaag twee kortere tochten gaan fietsen. Eentje in Vlaams Brabant en op de middag eentje in de Prov. Antwerpen, al liggen die beide niet dicht bij elkaar. Ik moest dat doen om alsnog een kans te maken om het Vlaams Laureaatschap nog te halen. Ook vroeg vertrokken deze morgen richting Brussel en via de Ring naar Tervuren. Van hieruit was het nog 8 km en we reden Vossem binnen. Op een parking in een zijstraat daar was nogal wat plaats vrij al was ik daar nog niet de enige hoor. ’t Was 08.30 u toen ik daar aan kwam en in gesprek geraakte met iemand van de organisatie. Het was vandaag daar in Vossem een dubbelslag. Een Vlaams Laureaatschapstempel en eentje voor het Laureaatschap van Liberale Mutualiteiten, waar ik dus een wielertrui aan over houd, met de nodige stempels die ik al gehaald heb. We schreven ons in en vertrokken. Een groot verschil tegenover vorig jaar, was de organisatie zelf. Een parking voor de fiets, inscanning in de Parochiezaal en perfecte uitpijling. Vorig jaar was dat niet het geval. Ook de wegbeschrijving was tip top in orde. In de kalender was aangekondigd In De Congo als startplaats, maar voor zulke organisatie hadden ze deze oorden opgezocht in plaats van dat veel te kleien cafeetje. Pro Cyclo Vossem waren de inrichters en ’t was deze keer ok. We vertrokken, ttz ik reed deze keer zonder de vrienden van Lokeren, via Vossem naar Leefdaal. We kregen hier al een beklimming van een berg, volledig in zeer slechte kassei, juist goed genoeg voor de mountainbikers. De Cyclo’s zullen hier menig vloekje laten horen hebben. Enfin. We reden naar Bertem en Meerbeek. Altijd maar op en afjes werden onder onze wielen geschoven of vals plat, maar weinig vlakke weg. Er werd met deze mooie zaterdagmorgen een inspanning van ons gevraagd. Ik reed dus de 35 km die er uiteindelijk 43 km waren. De tochten van 75km en 125 km die waren nog zwaarder. De tocht van de 125 km die naar Beauvechain ging in het Franse landsgedeelte was zeer zwaar.

Veltem, Beisem en Winksele kwamen er aan en we reden naar Buken naar de Grote Spekstraat, waar we na 21 km bevoorrading hadden. Alles wat ons lieve hartje of maagje lustte, lag hier onder een tentje op ons te wachten. Drinken, fruit en koeken allerlei. Het kon hier niet op vandaag. De sponsors zullen hier in hun zak moeten gaan hebben om dit te verwezenlijken. Wie dacht dat het na de bevoorrading maar 14 km zou zijn, die kwam bedrogen uit. We waren amper half weg en dienden nog 22 km te fietsen, op en af en op ’t laatste zaten er stekelige hellinkjes bij.

We reden naar Erps – Kwerps en naar Everberg en dan kan je moeilijk spreken van vlak. Moorsel dan en nog steeds klimmen, maar weinig dalen. We bereikten Vossem en aan de lichten van de Waalse Baan, dacht je dat je binnen was, maar daar kregen we nog eens een stuk slechte kassei onder de wielen geschoven. Tandengeknars en geweeklaag voor de arme wielertoerist, die de ribben door elkaar voelde geschokt. Enfin.

We klokten af aan Parochiezaal de Vos in de Sint Pauluslaan na 43 km op mijn teller. Op de wegbeschrijving stond aankomst na 39,5 km. We gaan nu niet zeuren over die 3 km te veel, er zijn ooit al andere toeren gebeurd. We kregen hier op onze beide controleformulieren de nodige stempels opgeslagen, zowel voor het Vlaams Laureaatschap als voor het Laureaatschap  Classic der Liberale Mutualiteiten. Ik heb dus al 1 laureaatschap binnen. Oef! Hopelijk kan ik het andere blad ook nog vol maken tegen eind september.  Het weer was vandaag prachtig met temperaturen op de middag van 22 graden en soms meer. Mooie tocht en een pluim deze keer voor de organisatie. Het verschil tegenover vorig jaar was groot. Maar er is een spreekwoord dat zegt: “ Al doende leert men.” En dat, is voor iedereen geldig.

OMLOOP VAN BOUWEL – 45 KM – BOUWEL.

            Aan het Stationsplein van Bouwel, moesten we deze zaterdagmiddag zijn om te kunnen starten om 12.00 u. Wij vertrokken in Vossem naar Bouwel rond 11.00 u en we konden de klus niet klaren om tegen 12.00 u daar te zijn. Files wegens wegenwerken aan onze snelwegen. Het viaduct in Vilvoorde en de A 19 tot in Mechelen en in Wommelgem hetzelfde liedje. Ik heb kilometers lang in de file gestaan en verloor daar door ettelijke minuten. Om 12.30 u kon ik inscannen in Bouwel, want mijn doel was vandaag twee stempels te halen voor het Vlaams Laureaatschap. De temperatuur was nog opgelopen tot 24 graden en dat zullen ze hier in Bouwel aan het Stationsplein in hun feesttent graag gehad hebben.

In die feesttent kon je mosselen met frieten bestellen aan een economisch prijsje, maar dat kon ik niet doen, ook al kwam het water in mijn mond toen ik die andere mensen, geen wielertoeristen, zag smikkelen en smullen. Ik moest mijn tocht afmaken, de Omloop van Bouwel. We vertrokken na inscanning aan het Stationsplein en we werden al meteen met de neus op de feiten gedrukt, dat we wel degelijk aan een Station waren. Gesloten overweg! Stoppen en afstappen dus tot die trein voorbij gereden kwam. Enfin. We reden de richting Herenthout uit naar de Bevelsesteenweg om zo Itegem te bereiken. De richting die we nu insloegen, was Heist op den Berg en we begaven ons daarna naar Beerzel om te controleren in de parochiezaal daar. Na controle terug de weg op richting Heist Goor, waar we de gevaarlijke weg de Mechelbaan moesten kruisen om naar Booischot te rijden. Deze tocht was vlak in tegenstelling tot deze morgen in Vossem.
Langs de Oude Aarschotse Baan, reden we naar Hulshout en Goor Heide om via Broekhove, Noorderwijk te bereiken. We moesten de richting Herenthout opzoeken, langs de Morkhovensesteenweg, om uit te komen aan de Heikant en langs Bergen naar de Bergensesteenweg en naar Bouwel terug. De aankomstplaats was de feesttent. De stempel op het formulier en we gingen in het gedeelte waar niet gegeten werd, om met smaak te genieten van een blonde trappist, na de dorstige inspanningen van onderweg. Nadien keerden we met een tevreden gevoel huiswaarts tot in Ranst waar we weer in een lange file terecht kwamen tot na de Kennedytunnel. Amaai, wat een dag! Wat een dag die in normale omstandigheden beter had kunnen verlopen, waren er die files niet geweest. Op wielertoeristenvlak was er geen vuiltje aan de lucht. Niet van mijnentwege en ook niet van de zeer vriendelijke organisatoren die mij bedankten voor mijn deelname. Tot volgende keer zou ik zeggen.

BELEVENISSEN NR 7 – VAN EEN WIELERTOERIST – JULI 2011.

VOORWOORD.

            Hopsaké ’t is weer vakantie. De tijd gaat zo snel voorbij, dat we het amper merken. De vakantiemaanden juli en augustus staan voor de deur en voor de thuisblijvers in één van die maanden, staat er weer van alles te gebeuren, op wielertoeristisch vlak. De weersomstandigheden die niet altijd opportuun zijn, om lange fietstochten te maken, hetzij door veel regen en harde wind, mogen toch in deze zomermaanden, toch een beetje een ander gedrag gaan aannemen. We hebben de laatste weken al zeer slecht weer gehad in de weekends. Hebben we te kiezen? Nee dus. We kunnen wel kiezen in verschillende organisaties, zoals de weekfietstochten die toch wel wat volk lokken. Ook in de weekends, waar we zowel Classics als tochten voor het Vlaams en andere Laureaatschappen hebben.

Ik probeer ook deze maand weer wat kilometers en of punten bijeen te sprokkelen voor enig Laureaatschap, maar dat lees je wel hieronder, wat ik er de komende julimaand van terecht heb gebracht.

Ik kan de vakantiegangers alleen maar een prettige vakantie toewensen en voor de thuisblijvers veel fietsgenot op Vlaanderens wegen. Wees echter niet te euforistisch en vergeet de wegcode niet te respecteren. Kijk uit als je in groep rijdt, een tegenligger is snel aangereden, als je niet op let. Vergeet ook uw helm niet op te zetten, hij kan bij een valpartij uw leven redden. Wees een heer in het verkeer en dan wens ik u allen het beste in deze julimaand!

Keep Smiling ……

Uw Sterreporter ……

W I L !

MOERZEKE – STEKENE – MOERZEKE – 50 KM.

            Een zondagmorgen die begon met veel zonneschijn.We schrijven 9 juli 2011. Maar dat was maar schijn en geen zonneschijn. Zware bewolking na een goed half uur fietsen. Ik was vertrokken naar Stekene en de bedoeling was er een oefentochtje van te maken.

Via de Mirabrug en de dijk naar Sombeke naar Waasmunster, ging ik de richting uit van de Heide en naar Belsele om zo via Puivelde naar Stekene te fietsen.

Ik was langs Den Bunt in Hamme en langs de dijk naar Mira haar brugje gereden. In Stekene aangekomen had ik dan 25 km en ik keerde daar in het Centrum.

Via dezelfde weg als ik gekomen was, reed ik terug huiswaarts. Aan de Mirabrug gekomen begon het te regenen en in Den Bunt dacht ik mijn regenjasje aan te trekken, maar het ging vlug terug over. Ik ben toch nog met weinig druppels nat thuisgekomen, na 50 km heerlijk en rustig fietsen op deze bewolkte zondagmorgen.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 50 KM – MOERZEKE.

            Vandaag de dag van de Vlaamse Gemeenschap. In de ochtend was ik niet bij machte om één van de fietstochten te maken, ingericht door W.B.V . Na de middag was ik weer paraat, om toch bij dit mooie en zachte weer, een oefentochtje te maken langs onze mooie Scheldedijken. Ik vertrok dus rond 14.00 u richting Den Bunt in Hamme. Ik reed daar rechts de dijk op richting Dendermonde. Via Drie Goten en de respectievelijke Veerdiensten van Hamme, Mariekerke, Sint Amands en Baasrode voorbij gereden te hebben, kon ik bij een enkeling wielertoerist, aansluiten. We reden samen naar de Kille in Moerzeke, naar Grembergen en tot aan de oude brug in Dendermonde, steeds de dijk volgend.

Vanaf hier gingen we elk onze eigen weg, na nog eens: “ Tot ziens” gezegd te hebben en bedankt voor het gezelschap. Ik kende die mens van haar noch pluim. Zo zie je maar dat je altijd vrienden kan maken als je wil. Ik keerde bij 25 km en reed langs dezelfde weg huiswaarts, in hetzelfde mooie weer, zij het toch met hoge bewolkte luchten, met veel wind op de dijk, waar het altijd harder waait dan ergens anders. Hoe zou dat komen heb ik mij al dikwijls afgevraagd, maar ik vind het antwoord niet. Enfin.

Het begin van juli is de kop af en we hopen dat voor de rest van de maand, als er te fietsen valt, er ons nog mooie dagen te wachten staan. Een mooi tochtje van 50 km.

STER VAN S. N. A. – 33 KM – SINT DENIJS WESTREM.

            Traditiegetrouw organiseerden KWC Sport Na Arbeid Gent hun jaarlijkse Ster op onze Nationale Feestdag. U kunt u voorstellen dat de weersomstandigheden niet al te gunstig waren, maar dat zijn we reeds jaren gewoon geraakt. Wat regen, wat zonneschijn en soms al wat pijltjes die weggereden waren, door de wagens op het wegdek na een regendag. Enfin. Wij wilden in het kader van het Vlaams Laureaatschap dan toch een tochtje gaan rijden, dat beperkt gebleven is tot 33 km, mits een paar keer verkeerd gereden te hebben. Met wij bedoel ik nu, na een lange tijd niet meer gezien te hebben, mijn goede vrienden uit Lokeren Durmespurters, Raf en Etienne.

Ik vertrok thuis via de snelweg met de wagen, de fiets er achter op, naar Sint Denijs Westrem rond de klok van 07.00u.We konden daar starten voor de kortere afstanden vanaf 08.00 u. De grote afstanden 105 km en 150 km deze laatste is dus de echte Ster, die waren al op weg vanaf 07.00 u. Wij met zijn drieën vertrokken dus om 08.00 u vanuit het Klein Kouterken in Sint Denijs Westrem en we reden de richting uit van Landegem voor bevoorrading en controle. Een tijd lang reden we langs de autoweg Zuid om dan langs de Witte Paalstraat, Sint Martens Latem te bereiken. Aan de Mortelputstraat reden we straal de straat voorbij, die we rechts in moesten. De pijl op de grond, die uit vier sterren bestond, was bijna niet meer zichtbaar. We waren reeds een vierhonderdtal meter ver en moesten terugkeren en zoeken naar de goede richting. We vonden die al snel terug via de wegbeschrijving, die hier wel een grote hulp was. Naar Sint Martens Leerne langs die mooie bosrijke omgeving, waar de mooie villa’s verscholen liggen tussen het groen in dat rijkste dorp van ons arme Vlaanderenland. We reden daarna naar Drongen en aan het kapelletje aan de Moerstraat, reden we rechtdoor in plaats van links af te slaan. Aan een T punt enkele honderden meters verder, zagen we onze vergissing in en moesten terugkeren naar dat kapelletje om daar de Gentstraat in te slaan. Nu naar Vosselare nog en we waren amper 13 km ver.

Toen we in Landegem langs het Kanaal reden en daar ergens rechts afsloegen, zagen we van ver de tent staan met de bevoorrading. We zagen een aantal mountainbikers die hier hun drankje en een koekje kwamen ophalen, gans besmeurd van kop tot teen van de modder waar ze doorheen gereden waren.

We stempelden onze controlekaart af, aten en dronken wat en reden dan terug naar onze vertrekplaats. Via Drongen en een stukje van de buitenring van Drongen, belandden we terug aan het Voetbalplein op het Klein Kouterken voor eindcontrole.

Veel tijd om met de vrienden na te praten had ik niet door bezigheden na de middag. De stempel die me weer een stapje dichter bij het Laureaatschap bracht, stond op het voorziene formulier en na een frisdrankje, terug huiswaarts voor mijn volgende programmapunt. We hebben het gans onze tocht droog kunnen houden, maar na de middag, was het plenzende regen in onze regio. Mooie tocht, dat wel!

RIK VAN STEENBERGEN CLASSIC – 60 KM – AARTSELAAR / BORSBEEK.

            De regen druppelde op de ruiten, toen ik deze zaterdagmorgen 23 juli 2011 op stond om me gereed te maken om te vertrekken richting Borsbeek. Daar was de tweedde startplaats voor de 50 km  die er uiteindelijk 60 km werden in deze Rik Van Steenbergen Classic. Dit jaar nam ik nog aan geen enkele Classic deel, maar nu reed ik die in het kader van een ander Laureaatschap, dat van de Liberale Mutualiteiten Classic. Classic rijders konden hier vandaag en dubbelslag slaan. Voor mij was het de eerste stempel op dat formulier. Als je drie stempels hebt, bekomt u een wielertrui als herinnering ter waarde van 35 €, van die liberale Mutualiteiten.

Voor het Vlaams Laureaatschap was er vandaag niets speciaals voor mij, dus ik naar Borsbeek voor de tocht van 60 km. De vrienden van Durmespurters Lokeren stonden mij op te wachten. Het regende, maar het was maar motregen.

In Taverne ’t Soete, aan de Karel Soetelaan was de inschrijving. De inscanning gebeurde in Aartselaar waar de hoofdstart gelegen was. Er waren hier ook nog andere afstanden o.m de 85 km – 100 en 135 km. Dat was voor mij op dit ogenblik een beetje van het goede wat te veel. Ik hield mij dus aan die 60 km.

We vertrokken samen naar Aartselaar om iets na negen uur.

We volgden de Mertenslei en naar de fietserstunnel richting Wommelgem. Via enkele grote wegen reden wij naar Ranst, waar we reeds na 10 km fietsen een bevoorrading hadden, indien je daar bij de start voor betaald had ( 1,50 € ). Wij dus niet. Een stempel ter controle hadden ze ook niet, dat zou in Aartselaar gebeuren.

Aan de Herentalsebaan liep het even fout en reden we recht door in plaats van rechts de Antoniusstraat in te slaan. Alle drie hadden we de pijl niet gezien, die links aan een verkeerspaaltje hing. De vorige hingen bijna allemaal rechts en dan kweek je een gewoonte om niet naar links te zoeken naar een pijl. Enfin.

We vroegen de juiste richting aan een automobilist, die voor ons moest stoppen, omdat we daar voorrang hadden. We moesten terugkeren. De afstand van onze tocht was in normale omstandigheden 55 km. Wij reden de rest voor die 60 km te veel, door verkeerd te rijden.

Terug op het parkoers ging het naar Vremde en Boechout, om zo naar Lint te fietsen. Kontich kwam in zicht en van op de nieuw aangelegde brug, keken we rechts naar Kontich Kazerne, waar we vroeger nog al eens gestart waren in een andere tocht. We reden Aartselaar binnen langs de Kleistraat en het voetbalplein op naar de kantine voor controle en inscanning van onze vergunning. Een cola en een energiereep was nu aan de beurt als versterking, we hadden het nodig. De wind was komen aanzetten, maar het was toch gestopt met regenen na 10 km fietsen. Nadien terug de fiets op.

Toen we het voetbalplein wilden uitrijden, vroeg ons een fotograaf van één of andere instelling, ik geloof van de Liberale Mutualiteiten die hier organisator waren van deze Classic, of hij een foto mocht nemen van ons. Wij zo fier als een pauw dat we mochten poseren met onze racefiets. Enfin.

Nadat dat vogeltje weggevlogen was, reden we terug richting Borsbeek na 37 km en deden eerst Kontich terg aan. Daarna reden we naar Hove. Via Hove ging het naar Boechout, maar dan langs de andere kant van dat dorp. We kwamen aan de splitsing met de andere afstanden, waar wij links gingen en de andere recht door. Wij keerden naar Vremde terug waar we ook al eens langs gekomen waren. Borsbeek was nu niet ver meer af en we klokten net op tijd af, nog voor de regen, die Borsbeek met een bezoekje bedacht, na 60 km.

We namen nog wat pauze bij een biertje en een praatje en keerden daarna naar de wagen terug, met de belofte van volgende week weer op post te zijn. Toch wel een mooi tochtje, maar spijtig van dat slechte zomerweer, maar dat heb je als inrichter van een organisatie niet in de hand. Die inrichters dat waren “ De Bevers” uit Mortsel in samenwerking met de Liberale Mutualiteiten en hun Classic.

F.T. RAEPESPURTERS – 50 KM – LOKEREN ( 91 KM ).

            Op deze laatste dag van juli, de 31^ste in 2011 was er in Lokeren de F.T. Raepespurters. Weeral een maand van het groot verlof dat voorbij is. Wij treuren daar niet om, want als gepensioneerde is het alle dagen vakantie. Dat zou je denken? Enfin.

Ik ging vandaag een zondagmorgen fietstocht maken naar en in Lokeren. Thuis vertrokken om 07. 00 u via Hamme en de Mirabrug naar Sombeke en daar de richting Waasmunster genomen. We reden langs de grote baan naar Lokeren, want we moesten inschrijven in café ’t Pompierken in de Lepelstraat. Om stipt 08.00 u konden we hier starten. Er was ook nog een tweede startplaats voorzien in Zelzate in café Sportvrienden, waar wij, in Lokeren gestart, controle hadden.

De vergunning werd in Lokeren ingescand en we konden op weg. Via de Brugstraat en links de Bleekmeerstraat, reden we naar Sinaai, langs de Leebrugstraat en zo naar Moerbeke.

Ik moet echter wel vermelden, dat deze tocht een gans vernieuwde omloop kende. Ik had deze nog nooit gereden.

We reden van hieruit naar Overslag en aan Ramonshoek de brug over, nadat we een lange tijd langs de expresweg gereden hadden, op de Tragel er naast. Wachtebeke kwam nu in zicht en via de Oudenbrugsesluis, reden we naar Zelzate. We kruisten de R 4 aan de oversteek met lichten en reden de Leegstraat in waar in café Sportvrienden onze controle gelegen was na 30 km fietsen van uit Lokeren.

Hier lieten we onze controlekaart afstempelen door de bevoegde persoon van Raepespurters en dronken een cola om de opkomende dorst een beetje te lessen. Het weer zag er goed uit, zij het wel zwaar bewolkt, maar het bleef droog. De laatste tijd hebben we over de maand juli niet veel goeds te vertellen wat het weer aangaat en het schijnt dat het de koudste maand juli geweest is ooit opgemeten.

Na de pauze terug de fiets op en richting Lokeren. We keerden terug van waar we gekomen waren, de Leegstraat en rechts naar de Wachtebekestraat en Langelede, om zo Wachtebeke te bereiken. Nu zochten we de Trekweg op naast de Moervaart om zo naar Moerbeke te fietsen, tot aan Eksaarde dam. We gingen hier rechts. Daarna gingen we via de Oude Spoorwegbedding naar Lokeren terug langs de Verloren Boslaan tot de Oude Brugstraat, waar we aan de lichten rechtdoor gingen, de Lepelstraat in en naar café ’t Pompierken voor eindcontrole. De kaart met stempel werd afgegeven aan de bevoegde mensen van Raepespurters, die ons bedankten voor deelnemen aan hun tocht. We dronken hier nog iets, maar lang vertoeven zat er niet in. Ik moest nog 17,5 km fietsen om thuis te komen.

De tocht was in plaats van 50 km toch 55 km lang, wat mijn eindtotaal van kilometers op 91 km bracht. Al bij al een mooie zondagmorgentocht die zeer goed afgepijld was met rood paarse pijlen die opgehangen waren aan verkeerstekens. Maar dat, dat wisten we al op voorhand, dat een fietstocht van Raepespurters, de perfectie benadert.

NAPRAATJE.

            De maand juli is voorbij en we mogen spreken van de koudste maand sinds de metingen van het KMNI in Ukkel. Het is zomer en daar hebben we deze voorbije maand weinig of niets van gemerkt. Spijtig voor de mensen die vakantie genomen hebben in juli in eigen land. Maar niet getreurd, de vooruitzichten voor augustus zien er wat beter uit en misschien krijgen we toch nog onze zomer. Er is ook in deze tweede vakantiemaand nog van alles te doen wat fietsen betreft en ik zou zeggen geniet er van. Ik probeer dat ook te doen in de mate van het mogelijke. Wees voorzichtig als u de weg op gaat en breng andere gebruikers ook niet gevaar. U zou dat toch ook niet willen dat u iets overkomt. Ik wens u verder nog een mooie vakantiemaand augustus toe en wat ik er van teweeg breng dat leest u in een volgende “ Belevenissen” bij leven en welzijn.

Keep Smiling …….. Auf Wiedersehen!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt…….

W I L .

BELEVENISSEN  NR. 6 -_ VAN EEN WIELERTOERIST – JUNI 2001.

VOORWOORD.

            We zijn weeral gestart voor een nieuwe maand. Juni de zomermaand komt er aan en we blijven hopen op mooi weer. We hebben al een zomer gehad en hij moet nog beginnen. Goed zo zou ik zeggen.

De afsluiter van mei was slecht en nat, maar dat kwam dan weer ten goede aan de moestuinen, die na deze lange droogte, een scheut hemelwater goed konden gebruiken.

Deze maand lengen de dagen nog van 1 juni tot 23 juni met 23 minuten, maar dan is het gedaan. Vanaf 24 juni tot 30 juni beginnen de dagen terug te korten met 3 minuten.

Er is deze maand weer van alles te doen in Vlaanderen en we proberen steeds maar weer om er iets goeds van te maken of te verbeteren, naar gelang de omstandigheden. Elk op zijn eigen ritme en dan is er voor elk wat wils.

Wees voorzichtig, als je de weg op gaat en wees een heer in het verkeer.

Wat deze wielertoerist doet deze maand, lees je wel in mijn “ Belevenissen” die hier onder staan opgeschreven.

Verder veel succes in deze nieuwe maand en vergeet uw helm niet op te zetten, als je een fietstocht doet.

Keep Smiling …..

Uw Sterreporter …..

W I L !

OMLOOP VAN MIDDEN BELGIE – 65 KM – LIER.

            Vandaag op deze 2^de junidag 2011 vertrokken we in de vroege ochtend van Hemelvaartdag naar Lier met de wagen, de fiets er van achter op.

De Koninklijke Lierse Bicycle organiseerde traditiegetrouw hun jaarlijkse Omloop van Midden België. Je kon hier kiezen uit twee afstanden, 120 km of 65 km.

Voor mij was de kortste afstand vandaag meer dan genoeg, na een licht zomergriepje. Enfin.

We schreven ons in, in café Waregem aan de Lispersteenweg, niet ver van het voetbalplein van Lierse SK. De dochter van oud wielrenner Louis Proost, was onze gastvrouw in dit café. Verschillende O. Vlamingen maakten hun opwachting aan de inschrijvingstafel. Wij reden via de Dorpstraat naar de richting Booischot voor controle.

Via de richting Kessel, over de brug, zochten we de richting Bevel op en reden naar dat Dorp, via de Bevelsesteenweg.

Ik vind het weeral een spijtige zaak, dat er geen enkele aanduiding van gemeenten op onze wegbeschrijvingformulieren stond. Ik alleen niet trouwens er waren zelfs mensen uit de omgeving van Lier, die daar een opmerking over maakten. Enfin.

Na Bevel ging het naar de Itegemsesteenweg en naar Herenthout toe en dan naar klein Gent, om zo langs de Kruisstraat, richting Wiekevorst te rijden. Daarna ging het richting Booischot, langs de Booischotsesteenweg in de richting Mechelen en naar café Victoria in Booischot voor controle.

Een hapje en een drankje nu op deze mooie zomerse donderdag van Hemelvaart. Na een korte rustpauze terug naar onze fiets, om terug te keren naar Lier.

We zochten in het tweede deel de Zonderschotsesteenweg op en de Grote Baan, om via allerlei verkavelingwegen in Berlaar uit te komen in de Ezenhoek. We maakten enkele lussen naar Berlaar toe en in Zemst gingen we rechts af en links naar het Kanaal, dan de brug over en richting Lier.

We klokten af op 65 km aan de Lispersteenweg aan café Waregem, waar we gestart waren, voor deze toch wel mooie tocht.

Vermelden we nog dat deze fietstocht kaderde in het Vlaams Laureaatschap en de stempel daar aan verdiend, was welgekomen. We moeten nu nog een lange weg afleggen, eer die 20 tochten gereden zijn, die je moet rijden om Laureaat te kunnen worden. We doen ons best!

AZALEAFIETSTOCHT – 35 KM – OOSTAKKER – ( 113 KM ).

            De lente is nog altijd in het land en op deze zaterdag 4 juni 2011 waren er in Oostakker de Azaleafietstochten. Dan kunt u moeilijk uw fiets op stal laten staan. We zijn er dus naar toe gereden naar Oostakker met de fiets van thuis uit, wat ons een aardig aantal kilometers opleverde, 113 km, dat je tussen haakjes naast de titel kan zien.

In zomerkledij vertrokken we deze morgen richting Campus Edugo aan de Eksaarderijweg, waar alles te doen was. Er waren daar ook VTT tochten en ook aan de kids werd er gedacht, na de middag. Wij cyclo’s konden kiezen uit 135 km – 100 – 70 – 35 en 25 km. Ik koos voor de 35 km, die er uiteindelijk toch 38 km waren. Samen met die heen en terugreis, was dat voor mij nu meer dan voldoende. Hoe zeggen ze dat ook weeral: “ Meer moet dat niet zijn?” Enfin, om acht uur mochten we starten daar, maar toen ik nog enige honderden meters te doen had reden de eerste wielertoeristen al uit van de 70 en 35 km. De grote afstanden konden reeds om 7 uur al de weg op.

Na de controlekaart en de wegbeschrijving op zak gestoken te hebben, wat en groot punt is en ingescand te hebben, kon ik ook vertrekken.

W reden de speelplaats van de school uit langs de Eksaarderijweg en rechts langs de Krijtekerkweg in de richting van Heusden, waar er een bevoorrading en controle zou zijn.

Aan de lichten aan de Groenstraat staken we de Steenweg over en reden richting Destelbergen en over de brug van de E 17 naar Lagen Heirweg en zo naar Heusden.

Aan de Dries dwarsten we de Grote Baan en reden langs Loveld en dan via de Magerstraat naar Laarne toe. Eenmaal we Wetteren Ten Eede  voorbij waren, zochten we de Scheldedijk op en reden er langs rechts op. Tot Melle volgden we de Scheldedijk en daarna de Wellingstraat. Dan waren we terug in Heusden aangekomen en gingen we de Kruisstraat in voor bevoorrading en controle na 25 km.

De bevoorrading was eigenlijk een stand voor de mountainbikers, maar wij mochten er à volonté ook van genieten. Omdat mountainbikers vrije vogels zijn en geen stempelcontrole hebben, konden ze ons dat ook niet aandoen en mocht de controlekaart voor onze rit in de achterzak blijven steken, ook al omdat er geen stempel voorhanden was. Enfin.

Na de bevoorrading was Etienne van Durmespurters daar ook aangekomen en konden we samen, zoals we dikwijls deden, naar de eindcontrole terugrijden. Via de Scheldedijk naar Destelbergen. Oostakker kwam in zicht langs de Prikstraat en langs de Eksaarderijweg, reden we terug de speelplaats op van de “ Brug” voor eindcontrole.

Een blond goed uitziend biertje ging er graag in om enigszins onze dorst te lessen en even af te koelen, na de stempel op het formulier gezet te hebben voor het Laureaatschap. Het was een geldige tocht voor het Vlaams Laureaatschap en dat bracht ons weer een stempeltje dichter bij die nieuwe trui die er door verdiend wordt.

Alles bijeen en mooie tocht, al mocht er op sommige plaatsen, nog een pijltje meer gestaan hebben op de grond.

WSC Oostakker waren de inrichters van deze mooie tochten en hadden voor elke afstand een formulier met wegbeschrijving, elk in een ander kleurtje voorzien. Mooi! Wij keerden langs dezelfde weg als we deze morgen gekomen waren, naar huis terug.

F.T. SCHUTTERSHOF – 40 KM – STEKENE – ( 90 KM.)

            Na een zeer warme periode, hebben we nu een wat frissere tijd gekregen van de weergoden, maar toch altijd die strakke wind die soms parten speelt als je hem tegen hebt. Vandaag op deze 8 juni 2011 is het Sint Medardus en als het op die dag regent, dan zou het zes weken aan één stuk alle dagen moeten regenen, althans volgens onze voorouders het altijd beweerden. Voorlopig hebben we nog geen regen gezien, maar de dag is nog niet om. In Stekene bij de WTC De Sneltrappers, organiseerden ze reeds voor de 8^ste keer hun fietstocht Schuttershof. Het is een midweek fietstocht met twee afstanden, 60 km en 40 km. Ik ben op het middaguur met mijn “ Ros” naar Stekene gereden, om daar die 40 km te gaan fietsen. Dus tussen de haakjes staan er 90 km genoteerd, dat is de totale afstand die ik vandaag gefietst heb. Zwaar bewolkt met veel wind en meestal zat die tegen, hoe kan het ook anders? Ik vertrok via de Mirabrug en de dijk naar Sombeke, richting Waasmunster- Heide, Belsele – Puivelde en zo naar Stekene. Aan Bormte waren er werken en moest ik links in een weggetje en kwam ik toch terug op de baan uit die me naar het Dorp en de Kerkstraat leidde en zo naar het Schuttershof.

We konden hier starten om 13.30 u en dat deden we na de nodige formaliteiten vervuld te hebben. We reden naar Koewacht een grensdorpje met Nederland en volgden daarna de Emmaweg en zo de richting Moerbeke, langs de Rode Sluis en naar Overslag. Via Overslag bleven we de Langelede volgen en reden we zo Wachtebeke binnen waar in “ ’t Rozenhof” onze controleplaats was.

De vrienden van vroeger Jeaninne, Eddy, Monique en Roger, kwamen gelijk met mij het controlepunt binnen en dat voelde na lange tijd van hen niet gezien te hebben, goed aan. We praten wat en dronken of aten iets, maar lang bleef ik niet. Zij reden immers de 60 km ik de 40 km en onze wegen scheidden iets buiten het centrum van Wachtebeke, aan de brug over de Moervaart. Die Moervaart bleef ik volgen via de Terwestwegel. Na vele kilometers kwamen we dichter bij Stekene en we volgden de Spoorzate daar tot aan Bosdorp, waar we links gingen en richting Centrum volgden, om af te klokken na 40 km aan het Schuttershof.

De wind stond nog even fel als bij de start. Even verpozen bij een blondje en dan terug de fiets op, naar huis toe via dezelfde weg als ik gekomen was op de middag.

Het was een zeer mooie tocht, die ook zeer goed afgepijld was en heel wat deelnemers aantrok op deze woensdagnamiddag.

ZOMERGEM- ROUBAIX-GEZINSFIETSTOCHT – 35 KM – ZOMERGEM ( 40 KM )

            Het lange Sinksenweekend begon zeer slecht op zaterdag 11 juni 2011. Regen en buien en zeer fris. We vertrokken thuis al om 06.30 u naar Zomergem, de fiets op de wagen, om daar in het teken van het Vlaams Laureaatschap een tocht te gaan doen. Met de kortste afstand van 35 km die er uiteindelijk 40 km was, moesten we ons tevreden stellen, door dat slechte weer. Andere en langere afstanden waren door dat slechte weer gedoe niet te vertrouwen, om niet als een doorweekte te moeten terugkomen. Enfin.

Ik dus naar Zomergem via de snelweg en gans de weg regen en buien. Toen ik in Zomergem aankwam regende het pijpestelen of oude wijven, je kon er kiezen. Ik ben dan in de wagen blijven zitten, omdat we daar toch maar om 08.00 u de start konden nemen, meer dan vijftien minuten, tot het dan eindelijk toch wat verminderde met regenen en uiteindelijk toch over ging en ik mij naar “ Den Boer” kon begeven, waar het allemaal te doen was.

Naast onze afstanden en dan heb ik het over de Cyclo’s, van 185 km, die naar Roubaix ging, waren er ook kortere afstanden die konden gefietst worden zoals 105 km – 65 en 35 km. VTT was er ook met afstanden van 85 km – 50 en 25 km. Voor de kids was er een speciale VTT van 15 km met een groepstart en onder begeleiding vanaf 13. 00 u. Dan was er ook nog de opening of officiële start van de Bloso mountainbiketocht, die hier aan de Sporthal “ Den Boer” hun vertrekpunt hadden. Een hele boterham die wel beter weer verdiende voor de organisatoren van De Sportvereniging Zomergem. We waren met drie, William, Etienne en ondergetekende, die samen de tocht van 40 km begonnen na inschrijving en met alle formaliteiten op zak en de regenjas aan. Het regende op dat ogenblik niet meer.

We begaven ons in de richting van Ursel, waar een grote bevoorrading ons opwachtte. Eerst reden we Den Boer uit om de richting Bellem te nemen en dan Aalter. Na 10 km reden we naar Ursel en we controleerden er na 20 km aan ’t Hoeksken, met bevoorrading voor ons en de VTTers à volonté.

Na de controle die in een magazijn van een of ander zakenman lag en zich niet bekend maakte maar wel met een spandoek van Wow Wow ons de weg wees naar deze controle, gingen we verder terug naar Zomergem. We reden nu eerst naar Knesselare en volgden het prachtige Drongengoed tot in Kleit en de Urselweg naar Adegem toe. We reden van hieruit in de richting van Oostwinkel, om zo terug Zomergem binnen te rijden en Den Boer op te zoeken. Controlekaart werd afgegeven en we kregen een gratis ijsje, plus een Kasteelbier zomaar bovenop. De stempel werd op ons Vlaams Laureaatschapformulier gezet en we waren weer een stapje dichter bij dat Laureaatschap. Na nog wat over en weer gepraat was het tijd om op te stappen en huiswaarts te keren. Het begon terug te regenen toen we binnenkwamen in Zomergem en die druppelde nu verder uit. Onderweg naar huis, toch nog een paar keer de ruitenwissers moeten gebruiken, op deze wisselvallige dag. Mooie fietstocht, maar spijtig voor het minder mooie weer.

PROVINCIALE DRIEHOEKENDAG – 65 KM – KNESSELARE  ( 68 KM )

Vandaag Sinksen 12 juni was er in O. Vlaanderen de Provinciale Driehoekendag. Er waren

twee startplaatsen. De hoofdstart was in Knesselare, de ander in het Eddy Merckx Centrum in

Gent, aan de Blaarmeersen. Ik koos voor de laatste startplaats, omdat het dichter was voor mij, als je u met de auto moet verplaatsen. Om 06.30 u vertrok ik thuis via de snelweg in zeer mooi weer en na veertig minuten was ik ter plaatse. Het was dus wachten op het startuur van 8 uur. De te rijden afstanden waren 100 km en 65 km in Gent. De 100 km rijders waren al gestart om 7 uur. Na wat over en weer gepraat met meerder wielertoeristen die ook hun opwachting maakten om te starten, konden we dan eindelijk om stipt 8 uur inschrijven. De inscanning moest in Knesselare gebeuren omdat daar de hoofdstart gelegen was. Deze organisatie was in handen van het PCRS  die ons bedankten voor onze deelname.

We vertrokken uit het Eddy Merckx Centrum en gingen links af langs de Zuiderlaan en dan rechts naar de Ring 4 waar we het fietspad volgden. We reden richting Vinderhoute waar we het Kanaal Gent – Brugge volgden tot Durmenbrug. We reden nu in de richting van Hansbeke en volgden de Vaart Zuid om zo naar Bellem te fietsen en naar Aalter.

We deden een stukje Jezuïetengoed en kwamen op het grondgebied van Knesselare en zo naar de Sporthal Flabbaert.

Volgens onze wegbeschrijving zouden we hier 30 km hebben bij de controle maar mijn teller wees er 36 km aan. Enfin. Hier lieten we onze vergunning inscannen en een stempel op de controlekaart, vroegen ons een cola en aten een energiereep op, bij een kort oponthoud.

Ik was na een tiental kilometers in het gezelschap gekomen van een zevental Calcinners, maar na mijn pauze vertrok ik terug alleen, richting Gent.

We reden nu naar Ursel en terug Bellem, van waar we gekomen waren en ook terug naar Hansbeke – Landegem en zo naar Drongen. We namen nu de Zuiderlaan bij het binnenkomen van de Blaarmeersen en reden naar het Domein waar het Eddy Merckx Centrum gelegen is, na 68 km. Het formulier van het Vlaams Laureaatschap, werd keurig afgestempeld en we vroegen ons aan de “ Bar Keeper” een blonde van de Keizer voor we huiswaarts keerden op deze toch wel betere dag dan gisteren. ’t Was Vaderdag en dat zal wel de doorslag gegeven hebben zeker? Ik vond het vandaag een mooie en aangename fietstocht, goed uitgepijld en veilig georganiseerd.

DE VLAAMSE PIJL – 25 KM – MUNKZWALM.

            Tweede Sinksendag en af en toe viel er een heel klein druppeltje regen, althans in de voormiddag toch. Wegens andere bezigheden op deze 13 juni 2011 was ik genoodzaakt om zeer vroeg thuis te vertrekken met de wagen naar de Zwalmstreek om daar de kortste afstand te fietsen, die meetelde voor het Vlaams Laureaatschap. Er was daar nog een hele resem van afstanden die je daar kon doen zoals de 105 km – 55 en dus die 25 km. Ook de VTTers kwamen hier aan hun trekken met 50 km – 35 en 25 km. De kids konden onder begeleiding 25 km rijden vanaf 09.30 u en als dat hetzelfde parkoers was als dat ik gedaan heb, dan zullen ze zweten. ’t Was voor mij al zwaar genoeg, maar dat weet je op voorhand, als je naar de Zwalmstreek komt fietsen.

Reeds om kwart voor zeven vetrok ik met de wagen richting Zwalm naar de Sportlaan, waar het allemaal te doen was in deze mooie Sporthal die de Zwalmparel genoemd wordt.

Ik startte om 7 uur voor 25 km met controle in Horebeke. Reeds van in het begin was het

schakelen op en af en ook de wegen liepen zo. Soms was het hardnekkig naar omhoog, maar

weinig afdaling. We reden naar de Zijpgrachtstraat ( rare naam voor een straat) en naar Nederzwalm om zo naar Welden te fietsen, met veel gehijg en gezucht op die steil oplopende stroken van deze wegen. Via Welden en de Kromstraat, richting Horebeke naar de Dorpstraat en we zochten de controle en bevoorrading op. De stempel werd op het controleblad gezet en er werden ons van alle lekkers aangeboden, door die mooie vrouwen, die waarschijnlijk wel bij de club van de Molenbikers zullen horen.

Na de bevoorrading terug naar Zwalm, via een geweldige afdaling van Broeke of Bovenstraat en zo via Smarre naar Boekel. Hier kon je kiezen, ofwel nam je hier rechts ofwel ging je rechtdoor en negeerde je die zeer slechte kassei van de Molenberg. Ik had niet de ambitie om die slechte kasseien onder mijn wielen te krijgen en koos dan de betere weg en reed recht door. Achteraf vond ik het wel jammer dat ik het niet gedaan had dat Molenbergje op te rijden. Langs de Knoktestraat u allen bekend, reden we naar Munkzwalm en na 25 km klokten we af. Het weer had zich koest gehouden, wel zwaarbewolkt en nogal veel wind, maar toch droog.

Bij aankomst en afgifte van onze controlekaart, kregen we van Chantal een Mattetaart, wat zowat rond die streek een specialiteit is. We kregen ook nog een stempel op ons formulier voor het Vlaams Laureaatschap en konden tevreden naar huis terugkeren.

Zeer mooie tocht door de Vlaamse Ardennen of de Zwalmstreek en ook perfect uitgepijld met grote gele pijlen, die je van heel ver zag hangen aan verkeersborden etcetera. Maar de Molenbikers zijn dat als inrichters al gewoon, om iets goeds te organiseren. Tot nog eens!

MEMORIAL HILDE – 35 KM – EKSAARDE – ( 82 KM )

            Het was een grijze met mist overgoten zondagmorgen. We schrijven 26 juni en de zomer is volop begonnen of zou moeten beginnen.

Fris om te starten om 06.30 u ’s morgens, maar ’t was weeral 14 dagen geleden dat ik nog op de fiets gezeten had door allerlei omstandigheden buiten mijn wil zoals al eens zeer slecht weer en ook familiefeestjes etcetera. Je kunt moeilijk op twee plaatsen tegelijk zijn. Enfin.

Vandaag waren we in volle actie om er eens flink tegen aan te gaan in Eksaarde, waar de Memorial Hilde gereden werd. Er waren twee afstanden, 60 km en 35 km. Ik koos voor de kortste afstand omdat ik al met de fiets naar daar gereden was van thuis uit, maar dat zal u wel al gemerkt hebben aan het kilometeraantal tussen de haakjes.

Dus goed om 07.30 u vertrokken naar de Mirabrug en de dijk naar Sombeke toe en zo naar Waasmunster – Ruiter – Lokeren en via de Oude treinroute naar Eksaarde wat mij 23 km opleverde, toen ik daar aan het Voetbalterrein van FC Eksaarde aankwam. Ik moest niet te lang wachten om in te schrijven en kon de weg op om 8 uur richting Nederland, want de controleplaats lag in Koewacht, een grensdorpje van onze Noorderburen.

Eerst ging het naar Moerbeke langs de Eksaardedam en de brug over de Moervaart over om te kiezen voor de richting Stekene, waar we een lange tijd langs de Expresweg reden. Aan de Koornaarstraat was er de splitsing met de 60 km rijders. Die gingen hier rechts, ik ging gewoon recht door via de Juliannastraat, de Emmabaan en de Tragel, tot de controle in café Benelux. Hier konden we buiten onder een tentje iets te drinken vragen, een wafel en een stempel om alles een beetje op peil te houden.

Na de pauze reden we via de Schoolstraat en de Koewachtsesteenweg naar Moerbeke toe en

na de Leidstraat reden we de Colemanbrug over en direct links volgden we de Terwesttragel naar Eksaarde toe, langs de Moervaart en het reeds afgebroken vroegere Suikerfabriek, naar Eksaarde. Via die Oude Spoorwegbedding naar de Canondreef en we waren binnen. Afgifte van onze controlekaart terwijl er nog vele mountainbikers vertrokken, want er was ook nog VTT van 45 km en 35 km, die je hier kon rijden.

Ik reed direct verder door richting huiswaarts, omdat er nog een feestje gepland was in de vroege namiddag. Dat naar huis rijden deed ik langs dezelfde weg als ik gekomen was, langs de Oude Treinroute naar Lokeren – Waasmunster en Hamme en naar mijn vertrouwde stek. De grijze zondagvoormiddag was gelukt.

In Sombeke moest ik even stoppen voor de processie van Sacramentsdag, die overal te lande uit ging. Ik was tevreden toen ik na 82 km mijn erf op kwam gereden en er volgt misschien nog iets na dit, want de weersvoorspellingen zien er goed uit. Mooie tocht.

NAPRAATJE.

            We staan aan het einde van het schooljaar, wat betekend dat de vakantie begint. Deze maand die voorbij is, hebben we een voorproefje gehad van wat er allemaal staat te gebeuren in juli, met Labels en Vlaams Laureaatschap om de Classic’s niet te vergeten.

We wensen u en uw familie een prettig verlof toe met heel veel mooi weer en alles naar uw wensen. Ook aan degene die niet naar verre of minder verre oorden trekken. Er zijn redenen genoeg om deel te nemen aan onze O. Vlaamse organisaties.

Prettig verlof nog maar eens en wat ik er van terecht breng in de komende maand juli, dat lees je wel in mijn volgende Belevenissen.

Keep Smiling …. En wees voorzichtig als u de weg op gaat, vergeet uw helm niet!

Ari Viderci en tot nog eens!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

W I L !

BELEVENISSEN NR 5 – VAN EEN WIELERTOERIST – MEI 2011.

VOORWOORD.

            In mei leggen alle vogeltjes een ei zeggen ze. Het is nu het moment daar voor met deze mooie lentedagen. Men spreekt hier zelfs van zomerse temperaturen.

We komen stilaan bij de lange dagen, als je weet dat in mei de dagen lengen met 01.23 u. Weeral een hele tijd langer licht en dat is goed voor de wielertoerist die tijdens de dag aan het werk is, die kan dan ’s avonds nog een tochtje gaan doen in dit heerlijke weer. Bij dit mooie weer zou ik zeggen, laat maar komen.

Wij proberen er ook deze maand iets goed van te maken bij leven en welzijn natuurlijk.

Wat het wordt, zal je hieronder kunnen lezen in deze “ Belevenissen”.

Ik wens u allen een fijne meimaand toe. De feesten van communie en Moederdag komen er aan, het kan niet meer op.

Als je in één of andere organisatie van start gaat, wees dan voorzichtig, draag zorg voor uw veiligheid en vergeet het helmpje niet op te zetten, ook al is het warm. Wees een heer in het verkeer en respecteer andere weggebruikers. Dan blijft er mij niets anders meer over dan u veel fietsgenot toe te wensen in deze maand.

KEEP SMILING ……

Uw Sterreporter ……

W I L !

2 MEI – OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 50 KM – MOERZEKE.

            Prachtige lentedag, maar altijd die strakke wind, die je parten speelt als je hem op kop hebt. Vandaag op deze 2^de meidag 2011 na de middag een tochtje van 50 km gedaan langsheen onze Schelde. Via Den Bunt naar de dijk en rechts tot aan Dendermondebrug en daar gekeerd na 25 km.

Aan het veer van Sint Amands, zijn er dijkwerken bezig en je moet daar langs het Broek om terug de dijk op te kunnen. Dat gaat soms gepaard met slechte weggedeelten met steenslag, als je hier de omgeving niet kent. Als je deze tocht wilt ondernemen met de racefiets, probeer dan eens langs Kastel rond te rijden, het scheelt amper maar één kilometer, dan langs de dijk.

In goed weer fietsen is toch zo plezant!

F.T. SCHELDE EN ZWALMSTREEK – 25 KM – MERELBEKE – ( 30 KM ).

            Vandaag op deze 7 mei 2011 was er voor het Vlaams Laureaatschap een tocht in Merelbeke en één in Ranst. Ik vertrok met de wagen naar Merelbeke, met het voornemen om op de middag in Ranst te starten voor nog een tocht van 60 km. Dus ik zou twee vliegen in één klap geslagen hebben, maar het werd maar één vlieg.

Ik startte om 08.30 u in Merelbeke en haspelde daar mijn 25 km af die er uiteindelijk 30 km werden. Van bij de start had ik al de splitsing gemist en al een kilometer te veel gereden.

Van en naar de parking waar mijn auto stond ook nog meer dan 1,5 km en onderweg nog maar eens een kilometer te ver en terug moeten komen, vandaar die 30 km tussen de haakjes. Het werd een echte pechdag, maar de grootste pech moet nog komen.

Vertrokken langs de Poelstraat aan de lichten vanaf de Potaardeberg uit het Gito in Merelbeke om ons naar Bottelare te begeven voor controle.

Via Melle – Gontrode – Lembergen en Bottelare, waar het hier ook voor velen mis ging, omdat de pijlen niet goed geplaatst waren en dus niet zichtbaar waren van op het fietspad. Enfin. Ik kon hier toch de goede richting vinden, in tegenstelling tot anderen. We reden tot Bottelare kerk en dan de Lindensraat in waar de bevoorrading gelegen was. Stempelen hoefde niet, maar we konden hier wel eten en drinken samen met de mountainbikers die hier ook hun bevoorrading hadden. Na de spijs en drank à volonté terug op weg voor de tweede helft van de tocht. We reden nu langs de klim van de Asselkouter naar Munte en Schelderode, waar we langs de Makkegemstraat passeerden. Daarna langs de Gaversesteenweg naar beneden en daarna de klim van de Bergwegel tot aan het Gito voor eindcontrole.

De controlekaart werd afgegeven en ingeruild tegen een pannenkoek. Ik zou zo snel mogelijk willen vertrekken en hield deze pauze dan ook kort. Ik wou nog naar Ranst in de Provincie Antwerpen. Het was nog ongeveer 50 km rijden met de wagen via de snelweg en we konden daar starten vanaf twaalf uur.

Om 11.15 u was ik reeds aan de lagere school in de Schoolstraat, op zoek naar een geschikte parkeerplaats die oh zo moeilijk te vinden was. Ik probeerde op de parking van het schooltje, maar moest onverbiddelijk terug achteruit en verder zoeken. Bij dit achteruitrijden, gebeurde het dan. Ik had een boompje dat midden in een klein perkje stond te laat bemerkt en reed er met de fiets tegen die op de drager stond achteraan. Resultaat, een krom achterwiel.

Op dat ogenblik wist ik dat nog niet want ik kon in mijn zijspiegel de fiets niet zien staan. Toen ik dan uiteindelijk een mooie parkeerplaats gevonden had, ging ik de fiets van de drager nemen en zag dan pas maar de schade aan mijn achterwiel, dat volledig paraplu sloeg. Niet meer te maken. Ik moest dan noodgedwongen terugkeren zonder te fietsen. Geen stempel dus voor het Laureaatschap en een reis voor niets. Thuis heb ik dan een reservewiel gekregen van de fietsenmaker, zodanig dat ik dan toch bij leven en welzijn nog de fiets op kan in afwachting van een nieuw wiel. Van pech gesproken, dit was het!

MOEDERDAGRIT – 50 KM – LOKEREN – ( 82 KM ).

            Vandaag 8 mei 2011 Moederdag. De WTC Raepespurters uit Lokeren, hadden daar aardig op ingespeeld om hun tocht op die dag, de Moederdagrit te noemen. Het was weeral zeer goed weer, maar een beetje bewolkt, maar tegen de middag was er volop zon.

Ik vertrok met mijn “ Ros” in de vroege zondagochtend naar Lokeren, vandaar die 82 km om daar om 08.00 u te kunnen starten, voor nog eens 50 km. Ik schreef me in en met een energiereep als bevoorrading voor onderweg en een wegbeschrijving op zak, vertrokken we aan het lokaal “ Pompierken” in de Lepelstraat. We gingen richting Heusden.

Een paar leden van WTC Calcine en eentje van SK Heusden, zouden voor mij uitrijden de ganse weg. Via de Zelestraat, reden we in de richting van Overmere want in Heusden was er controle. Via Overmere ging het naar Kalken en Laarne door meestal verkavelingwegen om zo Heusden te bereiken, na zoals op mijn teller te lezen stond 28 km gereden te hebben. We waren hier dus over de helft van onze tocht.

Café Zandhekken daar moesten we onze stempel halen bij twee leden van WTC Raepespurters de club die dit organiseerde. Na de stempel op de controlekaart en de cola, goed fris, naar binnen gewerkt te hebben, vertrokken we samen terug voor het tweede deel. Nu gingen we richting Beervelde uit en we reden in lussen, zodanig dat we verschillende keren een brug over de E 17 over moesten. Via Raveschoot naar de Beerveldestraat en naar Lokeren Heiende om zo langs Everslaar en Spoele terug te keren naar de Lepelstraat voor aankomst. Ik had de indruk dat we deze tocht tegenover vorig jaar in omgekeerde volgorde hadden gereden.

In elk geval was het voor mij op deze zondagmorgen en Moederdag een zeer ontspannen tocht in goed weer. Hopelijk kunnen we dit weer nog wat behouden, al zou het voor onze groentetuin eens een paar dagen moeten regenen. Wat voor het één goed is, kan dan weer voor het andere slecht zijn, maar daar kunnen we als kleine man, niets aan doen. Ik heb mij goed gevoeld op deze tocht en dat is al heel veel!

F.T. HET ROZENHOF – 35 KM – WACHTEBEKE ( 98 KM ).

            Vandaag op deze zonnige woensdag 11 mei 2011 was er in Wachtebeke een midweekfietstocht nl Fietstocht Het Rozenhof. Zal de sponsor zijn van WC Wachtebeke zeker? Ik kon op deze lentedag niet bij de pakken blijven zitten en zag deze tocht als een goede training. Met de fiets naar Wachtebeke, daar de tocht van 35 km rijden en terug met de fiets huiswaarts. Rapper gezegd dan gedaan.

Er stond een frisse wind op het middaguur, toen ik vertrok naar Wachtebeke, waar Wielercentrum Wachtebeke deze tocht organiseerde. Je kon hier kiezen uit 35 of 60 km. Ik koos voor de kortste afstand, gezien de omstandigheden. Om 13.30 u kon men de weg op met een bevoorrading op zak en wegbeschrijving. Deze laatste zouden we niet nodig hebben want de tocht was perfect uitgepijld. We reden “ Het Rozenhof” uit langs het Dorp en de Kerkstraat en dwarsten de N 449. Over de spoorweg naar Langelede en daarna de parallelweg naast de N 49. Via de Overslagdijk en de Oude Polderweg, reden we aan de splitsing met de andere afstand naar Zuiddorpe, naar het Dorpsplein. Controle was er in café                                        “ ’t Gemeentehuis.” Een kleine cola die genoeg geld kostte en onze energiereep naar binnen gewerkt en we konden terug vertrekken naar Wachtebeke toe.

We reden nu naar de Buitenpolderseweg en steeds langs die lange wegen in die Polders naar Axel toe, om aan de Oudenburgse Sluis, het fietspad te volgen langs Langelede. In Wachtebeke terug de N 449 over en we waren zo goed als binnen. Eindcontrole in Het Rozenhof na 35 km. Nog iets gedronken en even nog wat pauze genomen om nog eens 32 km naar huis te rijden langs dezelfde weg als ik gekomen was. Naar Moerbeke langs de Moervaart en de Dam en naar Eksaarde toe via de Oude Treinroute en zo naar Lokeren. Via Waasmunster en de dijk van Sombeke naar de Mirabrug om zo mijn erf op te rijden na 98 km. Mooie tocht in mooi maar toch wat frisser weer dan we de laatste dagen gewoon waren. Zeer goed georganiseerde tocht!

MOLENTOCHT – 80 KM – ST. MICHIELS BRUGGE – ( 68 KM )

            In de kalender van het Vlaams Laureaatschap stond 80 km aangegeven als Molentocht. Zo werd er ook ingescand. Op de wegbeschrijving stond er 61 km en ik had er bij aankomst 68 km. Ik was wel even verkeerd gereden, maar dat lees je hieronder wel. Het was al weer tien dagen geleden dat ik de fiets nog gezien had, laat staan er op gereden had. Mede door verschillende omstandigheden die al eens kunnen voorvallen nietwaar? Vandaag met prachtig weer, was het dan toch zo ver.

In de vroegte van de zaterdagochtend, op deze 21 mei 2011 reed ik via de snelweg met de auto en de fiets er vanachter op, naar West Vlaanderen. In Sint Michiels Brugge zou ik de geplande Molentocht gaan rijden.

In café “ De Veemarkt” aan de Kon. Astridlaan, daar was het allemaal te doen. Deze tocht lag in het kader van het Vlaams Laureaatschap. Ik zag daar ook vele wielertoeristen uit Oost Vlaanderen, uit het Gentse, Wachtebeke enz. Om acht uur mochten we starten, na een handdruk van de voorzitter van West Vlaanderen dat mij in Oost Vlaanderen nog nooit overkomen is. Enfin.

We scanden in voor 80 km en dan zoals hierboven eerder gezegd 68 km als eindresultaat.

Van bij de start was het al een zoekplaatje geworden, waar die groene bollen, die als pijl dienst deden wel stonden. Je zag ze bijna niet staan, noch in de volle zon, noch in de schaduw. Ik was amper zeven kilometer ver en had al vijf keer van de fiets gemoeten, om er mij van te vergewissen, of ik links of rechts of rechtdoor moest. Die pijlen waren bijna niet te zien. We reden bijna dertig kilometer langs het water. Dan weer eens links er van, dan weer rechts. Van uit St. Michiels volgden we het Jaagpad van het Kanaal tot in Beernem. Van daar uit naar Moerbrugge en richting Sint Joris. Van hier uit ging het naar Beernem over de nieuwe brug en we sloegen de richting Knesselare in om zo naar Aalter te fietsen. Hier reden we een lange tijd op de wegen in het Jezuietengoed, Savooien en Hulstlo. Zeer mooie wegen en veilig fietsen was het daar. Ik moet zeggen dat dit één van de prachtigste fietstochten was, die ik ooit heb gereden. In Aalter rechtover het Heem Sint Amand, in het gelijknamige café St. Amand, was er controle na 36 km. Onderweg was ik wielertoeristen tegen gekomen, die in Oosteeklo een tocht reden en daar gestart waren voor WBV.

Een koffie, want het was toch maar fris, amper 10 graden. Tegen de middag was het dubbele van die graden al bereikt.

Na de pauze ging het langs Reigerslostraat en Blommeke en hier liep het mis. Ik had een moeilijk zichtbare pijl niet gezien op het fietspad aan Blommeke waar ik links zou moeten en ik reed rechtdoor. Ik heb twee maal de weg moeten vragen aan behulpzame mensen die ik tegen kwam om naar Drie Koningen te kunnen rijden en dat is wel een wijk en niet mis te verstaan. Enfin. Hier kwam ik terug op het parkoers van deze mooie Molentocht. Ik reed in de richting van Oostkamp, langs bosrijke wegen en naar Waardamme en via enkele grote lussen langs Sint Andries Brugge om, arriveerde ik, terug aan het startpunt, de enorme parking van de Veemarkt voor eindcontrole. Nog een drankje en de stempel op het formulier en we konden terug huiswaarts, na een prachtige zaterdagmorgen van een echt mooie fietstocht.

Spijtig dat de WTC De Brugse Bikers, niet wat meer aandacht geschonken hadden aan de uitpijling, wat toch wel een groot punt is in zo een tocht, zeker als je niet van de streek bent en u hier verkeerd bent gereden.

Tot volgende maand op het einde van juni.

Keep Smiling…..

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …..

W I L !

 BELEVENISSEN NR. 4 – VAN EEN WIELERTOERIST – APRIL 2011.

VOORWOORD.

            Als de ene maand weg is, beginnen we aan een nieuwe of er zou iets heel erg moeten gebeuren. Maart die een record aantal uren zonneschijn heeft opgeleverd heeft ons verlaten. April is begonnen en het zag er op het eerste gezicht niet al te best uit. Maar we mogen toch direct onze hoop niet opgeven, het kan nog altijd verbeteren.

Wat de lengte van de dagen meebrengt is, dat het in april weeral eens 01.48 u langer licht is als deze maand zal voorbij zijn. Nu is het ’s morgens om 07.00 u nog bijna niet licht, maar elke dag met 2 minuutjes gelijk, zullen we dat vanaf half april wel merken.

Er is deze maand van alles te doen geweest, met de start van De Ronde Van Vlaanderen voor wielertoeristen, die ik zelf niet meegereden heb. De beelden op tv spraken boekdelen en om heuveltjes te beklimmen met de fiets is daar bijna geen sprake meer van, omdat alles daar opstropt en samen komt. Enfin!

Wat wij er deze maand vanaf brengen, kan je hier verder lezen en we hopen op onze elan van vorige maand verder te gaan, ook met een beetje hulp van de weergoden.

Wees voorzichtig op de rijweg, zet het helmpje op en met een knipoog, zal het dan zeker wel lukken. Wees een heer in het verkeer!

KEEP  SMILING ……

Uw Sterreporter ……..

W I L .

F.T. DE NIEUWE AUTOBUS – 35 KM. – DESTELBERGEN – ( 98 KM. )

            De aprilmaand is amper begonnen en volgens de weerdiensten zou het vandaag wel eens 22 graden kunnen worden. De Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen is vandaag gereden op deze zaterdag 2 april 2011. Ik heb er niet aan meegedaan en me opgemaakt om een vlakke rit te gaan rijden naar Destelbergen. De leeftijd begint een beetje door te wegen op zulke lastige tochten en terwijl we nu een beetje in forme beginnen te komen, wil ik ook niet forceren. Dus vandaag vlak, maar toch weer 98 km op de teller.

Ik ben dus deze morgen, toen het begon licht te worden, naar Destelbergen gereden met de fiets, om daar dan de tocht van 35 km te rijden, ingericht door Destelbergen Sport WTC .

Hadden die dat getroffen met zulk weer zeg. Normaal gezien organiseren ze deze tochten tijdens het paasweekend, maar daar zijn ze reeds een paar jaar van afgestapt. Vandaag kon je daar inschrijven vanaf 08.00 u voor 100 km en vanaf 08.30 u voor 60 of 35 km. Voor de kids was er ook een tochtje voorzien. ’t Was lichtjes aan de grond gevroren toen ik thuis vertrok met de winterhandschoentjes nog aan en toch nog die dikke jas ook.

Destelbergen is van bij mij thuis ongeveer 32 km ver en ik vertrok langs mijn gekende weg, wegens omleiding, naar Hamme via de Bootdijkstraat – Veldstraat, langs de Grote Napoleon de statige windmolen, naar de Moerheide en brug over de Durme in Waasmunster. Na de afrit van de brug links naar Lokeren toe via de Grote Baan, naar Heirbrug. Het kruispunt over, Lepelstraat en naar Lokerhoutstraat en zo naar Heiende. Daar in de bocht naar rechts, de Beerveldestraat volgend altijd maar recht door op het fietspad. Dan volgen we de Haenhoutstraat tot café “ De Nieuwe Autobus” voor inschrijving. Ik kon daar direct starten met een wegbeschrijving en bevoorrading op zak, na inscanning. We reden richting Gent tot rond punt en rechts naar Lochristi langs de Veldekensstraat. Via Windgat naar Mendonk waar we na de splitsing met de andere afstanden, rechts af sloegen naar de controle in cafetaria Sint Bavohoeve, na een goede 15 km.

Hier moesten we zelf de stempel op de kaart plaatsen. Ik vroeg me een koffie aan de toog. Ik ging me bij bekenden van Maria Oudenhove zetten voor een praatje en een pauze.

De koffiemachine dat mijn koffie moest maken haperde en de koffie was niet heet maar lauw. Niet gesmaakt deze keer. Ik vertrok na toch die lauwe koffie uitgedronken te hebben terug verder naar Destilleren toe via Oostdonk. Daar het brugje over en naar Wachtebeke. Aan het einde van deze lange weg gingen we rechts naar het Provinciaal Domein waar we rond reden op een zeer mooi aangelegd fietspad, ver van het verkeer. We reden naar Stene Brug waar we ook dat fietspad gebruikten richting Eksaarde. We reden naar Zaffelare via de Rechtstraat waar we de richting Lochristi kozen via de Slagmanstraat, om na Ter Poelen over de spoorweg en aan het einde van deze weg, rechts de Haenhoutstraat in te slaan, voor nog een vijftal kilometer. In Destelbergen klokten we af na iets meer dan 35 km voor eindcontrole. De bruine pater werd na afgifte van de controlekaart vervangen door een blonde jongen en een energiereep, die ik zeker kon gebruiken, om later de trip aan te vangen naar huis. Ik nam hier gerust mijn tijd en ook een praatje met mensen die ook deze tocht gereden hadden en keerde daarna tevreden huiswaarts. Ik reed terug langs dezelfde weg als ik deze morgen gekomen was. Destelbergen – Beerveldedorp – Heiende Lokeren – Waasmunster – Hamme en klokte in mijn thuisbasis af na 98 km fietsplezier. Ik mag terug spreken van fietsplezier bij deze zeer mooie tocht bij zeer mooi weer. Het was voor mij de eerste keer dat ik deze tocht van 35 km in Destelbergen reed en dan nog in volle zon. Het is hier al erger geweest ooit. Toch stond er in de voormiddag zo rond 10 à 11 uur een flinke wind die ik meestal vooraan op kop had. Ik heb vandaag absoluut niet te klagen gehad en dan heb je een goed gevoel meen ik.

F.T. LARDENOIT – 40 KM – STEKENE – ( 88 KM )

            Tien graden verschil tegenover gisteren was het vandaag, op deze zondag 3 april 2011 de dag van de Ronde van Vlaanderen voor eliterenners. Wat gisteren een mooi lenteweertje was, was vandaag een zeer zwaar bewolkt weer, na de buien die deze nacht over onze streken getrokken waren met nogal veel regen. Echt koud was het niet op deze zondagmorgen, maar toch de volle handschoenen aangedaan om naar Stekene te fietsen. Ik zou daar de fietstocht Lardenoit gaan rijden, die ik ook nog nooit gereden had. Je kon hier kiezen tussen 60 en 40 km. Ik koos voor de kortere afstand. Reeds om vijf voor zeven, wat nog iets anders is dan vijf voor twaalf, vertrok ik richting Stekene met de fiets van thuis uit. Dat zegt ook het aantal kilometers tussen de haakjes naast de titel. ’t Was nog niet helemaal licht geworden in dit zwaar bewolkt weer. Ik had er toch de volle hoop op, dat het vandaag in onze streken droog zou blijven, afgaande op de weerberichten.

Via de Bootdijkstraat naar de Mirabrug en daar gekozen voor de dijk naar Sombeke, waar voor de Dries een heel slecht stukje weg, bezaaid met grote kiezelstenen, het mij moeilijk maakte en ook de vrees om hier al lek te rijden op deze strook. Er heelhuids vanaf gekomen, reed ik naar Waasmunster en koos de richting Heide. Iedereen sliep waarschijnlijk nog want ik ben tot hier toe en ook tot ik in Belsele kwam, niemand tegengekomen, zelfs nog geen auto, wat mij zeer verwonderde.

Via Belsele naar Puivelde en dan de richting Stekene, waar ik nog even moest wachten om in te scannen omdat het nog vijf minuten te vroeg was. Wat is dat toch in O. Vlaanderen met die starturen, tegenover andere provincies?

Eindelijk konden we dan toch de weg op na het fiat van de afgevaardigde, met een wafel als bevoorrading. Met ook het wegbeschrijvingformulier op zak waren we weg richting Kerkstraat van uit diezelfde straat en café Schuttershof, waar het allemaal te doen was vandaag. De organisatoren waren de Sneltrappers Stekene, die uitgepijld hadden met gele en goed zichtbare pijltjes en een prachtige fietstocht voor ons uitgekozen hadden. We reden in de richting van Kemzeke en zouden voor controle naar Verrebroek rijden, een soort van Dwars door het Waasland en zijn polders of oude treinroutes, als je het mij vraagt.

We volgden kilometers lang die oude Tragels links en rechts naar Vrasene en naar Verrebroek voor controle in café Terminus na zo een 21,5 km waar ook de splitsing was met de andere afstand. We stempelden bij de mannen van dienst en dronken deze keer een zeer warme koffie, waarvan we een beetje van opkikkerden.

Na een praatje met andere wielertoeristen en met de stempelaars van dienst over de tocht hoe die tot nog toe verlopen was. Dat de tocht echt heel mooi was en veilig was geweest tot hier toe. Dan gingen we over tot het tweede deel van onze rit en terug naar Stekene. Aan de lichten hier gingen wij links, de 60 kilometerrijders gingen rechts, richting Kieldrecht. In Meerdonk aangekomen ging het even mis voor mij omdat ik daar een verkeerde weg in sloeg. De pijl was volgens mij niet conform geplaatst, zodanig dat er vergissingen konden zijn of dat het direct rechts was of even nog een klein bochtje maken en dan rechts. Ik heb hier een verkeerde beslissing genomen en ongeveer 3 km te veel gereden. Ik kwam bijna in De Klinge uit, waar ik niet moest zijn. Gestopt en de weg gevraagd daar en blijkbaar vond ik die nogal snel terug. Via de Hulsterstraat zat ik terug op mijn parcours en dan was ik bijna terug in de Kerkstraat, na enkele straten verder genomen te hebben.

Eindcontrole aan café Schuttershof na een echt prachtige zondagmorgentocht. Een pluim voor de Sneltrappers Stekene.

Na de controlekaart afgegeven te hebben, dronk ik daar nog een blond paterken, moet niet altijd bruin zijn, nog een praatje met wielertoeristen van Oostakker – Lochristi en dan terug de fiets op naar huis, langs dezelfde weg die ik deze morgen genomen had. Nog een hele tijd voor het middaguur was ik al terug thuis. De douche onder en ik was klaar voor de tv voor Vlaanderens mooiste. Ik moet zeggen dat deze tocht op zondagmorgen 3 april 2011 mij heel goed bevallen is en dat de beentjes terug goed beginnen te draaien.

OEFENTOCHTJE  LANGS DE SCHELDEDIJKEN – 50 KM – MOERZEKE.

            Vandaag zonnig en mooi weer, oefentochtje gereden langs de Schelde. Het was dagen geleden dat ik de fiets nog gezien had wegens allerlei omstandigheden, die voorrang hadden op het fietsen. Als je dan je fiets ziet staan, dan krijg je kriebels in de buik. Vandaag op deze maandag 11 april 2011 was het dan eindelijk zo ver. Na de middag vertrok ik dan in zomerkledij bij een temperatuur van meer dan 20 graden maar toch redelijk veel wind, die toch wel fris over wam bij momenten.

Via de Broekstraat naar Den Bunt en daar de dijk op richting Dendermonde. Veel volk met de fiets op de dijk waar alles normaal verliep. Enkel in Moerzeke aan de Kille zijn er op dit ogenblik verfraaiingwerken aan de gang en moet je even voorzichtig zijn. Ik reed verder op de dijk naar Grembergen tot aan de oude brug in Dendermonde. Daar had ik 25 km en had ik mijn keerpunt bereikt. Via dezelfde weg als ik gekomen was in even mooi weer, reed ik terug huiswaarts. Naar het schijnt zou het vandaag de laatste mooie lentedag geweest zijn voor deze week. We wachten af wat het wordt?

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDEDIJKEN – 50 KM – MOERZEKE;

            Als het op deze 19 april 2011 zo een 23 graden warm is, dan mag je al van zomer spreken. Het is dan ook het moment om op de fiets te springen, als je er de tijd voor hebt natuurlijk? De paasvakantie is nog volop bezig en dat merkte ik ook op onze Scheldedijken, waar het nu heerlijk fietsen is in het zonnetje. Ik ben dus via Den Bunt de dijk opgereden naar Dendermonde toe wat van bij mij thuis dus 25 km is. Langs dezelfde weg teruggekeerd is dus een mooi afstandje van 50 km. Wij profiteren er van terwijl we kunnen.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 50 KM – MOERZEKE.

            Vandaag 25 graden, zelfde tochtje als gisteren, dus als hierboven en ik meen dat verder commentaar overbodig is. Hoe lang houden we dit mooi weer nog vast? Van mij mag het zo blijven!

OMLOOP 3 PROVINCIES – 65 KM – BETEKOM ( VL. BRABANT )

            Vandaag 23 april begin van het verlengde paasweekend, hebben we ons naar Vlaams Brabant gericht en meer bepaald naar Betekom. De WTC De Grote Pint waren de organisatoren van deze 3 Provincietocht, tellende voor het Vlaams Laureaatschap. Weinig O. Vlamingen gezien daar. Eentje van Sint Niklaas en een Augustijntje uit Ertvelde en ondergetekende en dat zal het geweest zijn. Ik vind het wel spijtig dat in andere Provincies de starturen op zaterdag op of na het middaguur zijn. Het is avond als wij O. Vlamingen thuis zijn na een tocht van 65 km in Betekom. Rekening houdend met eventuele omleidingen van wegenwerken allerlei en die er welig uitgestrooid bij liggen in deze en ook andere regio’s, was ik dus op deze zomerse dag naar Betekom vertrokken. De temperatuur lag tussen de 25 en 28 graden. We konden daar pas starten om 12.30 u. De omleidingen onderweg waren van korte duur en ik was daar dus drie kwartuur te vroeg. Warm was het vandaag. Om klokslag 12.30 u schreven wij in, aan café De Welkom aan de Prof. Scharpélaan, voor een tocht van 65 km die er maar 62 km waren, maar voor mij 64 km omdat ik wegens slecht geplaatste pijltjes gans uit het zicht, verkeerd gereden ben. Ik moest de weg vragen, want deze streek was mij onbekend. Vele wielertoeristen die mijn voorbeeld gevolgd hadden, zaten in het zelfde straatje verkeerd. Wat ze in sommige Provincies maar niet begrijpen is, dat ze de namen van de gemeenten ook op het wegbeschrijvingblad zouden moeten zetten, dat neemt toch zoveel plaats niet in? Ik moest de weg vragen en wist niet waar ik me op dat ogenblik bevond. Stelt u voor dat er een ongeluk gebeurd en je moet de hulpdiensten bellen en je weet de straat maar de gemeente niet. Je stuurt misschien die mensen naar een andere gemeente of dorp met diezelfde straatnaam, dat kan de dood betekenen in erge gevallen voor de ongelukkige. Begrijpen die organisatoren dan niet, dat mensen die niet van de streek zijn, compleet hun moeten oriënteren op die pijlen en als er eentje gemist wordt door slecht zicht of iets anders, dan is dat miserie tot en met hé! Enfin.

Over de tocht in zijn geheel heb ik weinig opmerkingen, dat was een mooi tochtje. Ik vertrok dus om 12.30 u aan café De Welkom richting Okselaar waar een tweede startplaats was en voor mij de controleplaats. Wij reden rechts de parking af naar Herselt en volgden de baan Aarschot – Lier als ik het goed onthouden heb en zo naar Ramsel. Aan de Harmoniestraat liep het mis. Een kilometer verder moest ik de weg vragen. Een geluk dat die mens die wou helpen bekend was met die straatnamen op mijn papier en zat ik toch redelijk rap terug op mijn parcours. Vele wielertoeristen die ik gezien had bij de start reden verkeerd en in tegenovergestelde richting dan ik nu deed. Ik maakte ze er attent op dat er daar geen pijlen waren en ze dus verkeerd reden, maar toch waren er nog die verder reden, ongelooflijk. Ik kwam terug op het parcours uit naar Herselt en Blauwberg en naar Goor en Gerhees via vele verkavelingwegen tussen sparrenbomen, waarvan de “ slapers” afgevallen waren en rijkelijk over het wegdek uitgestrooid lagen.

De Schooterheide in Gerhees en de beklimming van de Houtemse Berg om zo de Tessenderlosebaan te bereiken en café Den Oks, na bijna 40 km. Een stempel op de kaart van controle, een cola die goed fris was om de dorst wat te lessen en een energiereep om de brandstof op peil te houden voor het tweede deel van de tocht.

Als de rustpauze voorbij was en het zweet ons uitgebroken was door plots te stoppen met fietsen, wat we niet hadden als we reden, keerden we ons karretje om en via de Reppelse baan, keerden we terug in de richting van Betekom.

Via Zichemdorp en Messelbroek naar het station van Testelt en naar de Oude Mechelsebaan richting Aarschot en Herselt. We bevonden ons hier op amper 3 km van Scherpenheuvel heb ik gezien op een wegwijzer. Als we de Grote baan volgden, kwamen we uit aan de Scharpélaan en daar waren we vertrokken aan café De Welkom. Het controlekaartje afgegeven en een stempel op het controleblad voor het Vlaams Laureaatschap en we konden aan een tafeltje uitblazen bij een koele pint bier. Het zweet liep alle kanten van het lichaam, ook bij de andere wielertoeristen. Het was 28 graden op dat ogenblik. Na de frisse drink terug huiswaarts in de hitte van de dag, maar zeer tevreden dat we deze tocht gedaan hadden.

Tot een volgende zomerse tocht zeker?

LENTERIT – 45 KM – KALKEN – ( 98 KM )

            Op een lentemorgen als deze, trouwens al het ganse weekend zo een prachtig weer, kan je moeilijk thuis blijven. Het was tweede paasdag en als je niet met vakantie bent, wat doe je dan als wielertoerist? Gaan fietsen zeker? In Kalken was er vandaag de Lenterit. Een organisatie van WTC Calcine, die deze tochten op hun kalender geplaatst hebben met tweede paasdag, nadat Durmespurters Lokeren er de brui aan gegeven hebben, aan hun traditionele tweede paasdag rally, zoals ze zovele jaren gedaan hadden. Dan ging het naar de Zwalmstreek, nu naar het Waasland. Enfin.

Tweede paasdag 2011, om 06.30 u vertrokken naar de Lenterit, die nu evengoed zomerrit kon genoemd worden in Kalken. Met de fiets van thuis uit naar Kalken, maar dat had je natuurlijk al gemerkt aan het aantal kilometers tussen de haakjes naast de titel.

Ik zou vandaag nu eens een gans andere weg volgen naar Kalken, anders dan ik gewoonlijk deed. Via Moerzekedorp naar de Scheldedijk op de Kille, waar er trouwens een controlepunt is van de Miraroute ook een organisatie van WTC Calcine. Richting Dendermonde en ik reed naar de oude brug toe, daar de dijk af en links naast de Schelde in dat baantje naar het koopcentrum Ros Beiaard toe. Daar recht tegenover de nieuwe geasfalteerde dijk en aangelegde rijbaan op de dijk op, tot aan de oversteek aan café Sint Antonius. Nu moet je uit onze richting komend, langs die gevaarlijke Zelebaan niet meer rijden. Enfin.

We reden op het einde van die weg naar Zele Avermaat en Overmere om zo langs de grote baan naar Kalken te fietsen, naar de Colmanstraat, waar alles te doen was in zaal Scala. De start was van 07.00 u tot 13.00 u althans voor mijn afstand. Rond kwart voor acht kwam ik daar aan en vele wielertoeristen die langere afstanden gekozen hadden waren reeds op weg. Je kon hier ook nog 100 of 70 km fietsen. Ik had er nu reeds 26,5 km op de teller staan en startte hier voor 45 km na inschrijving en inscanning. Een wegbeschrijving op zak en een wafel als bevoorrading en weile weg zou Urbanus zeggen.

We reden van hier naar Zeveneken en kozen de richting Wachtebeke uit waar onze controleplaats gelegen was. Hier was er ook mogelijkheid tot starten door de tweede startplaats. De brug over de E 17 over naar Bastelare toe waar de splitsing was met de andere afstanden. Wij gingen links, de andere afstanden bleven rechtdoor fietsen. Wij trokken de kaart Lokeren langs de Sint Elooistraat en Zevenekendorp om zo naar Eksaarde te fietsen, waar we na de Rechtstraat links gingen naar Stenebrug toe en Wachtebeke. We reden hier langs het Prov. Domein Puyenbroeck en zochten de Moervaart op en de tragel daar waar er terug een splitsing was. De 45 kilometerrijders gingen links naast de Moervaart. De andere afstanden gingen rechts. Wij volgden nu de Trektragel tot aan de Moervaartbrug en daar reden we rechts naar Wachtebeke Dorp. Controle was er in café Rozenhof, het lokaal van Wielerclub Wachtebeke. We waren nu een dikke 20 km ver op deze tocht. De rest was nog 25 km terug.

Controlestempel gevraagd en gekregen in het zaaltje achteraan. Terug in het café dronken we een cola en aten een paar energiekoekjes om het energiepeil terug wat op te krikken na de gedane inspanning. Hier was er veel beweging van wielertoeristen, heen en terugrijders. Na de rustige pauze, keerde ik terug naar Kalken via St. Kruis Winkel en naar Lochristi langs Gelei en Kapiteinstraat. Zo reden we in de richting van Beervelde waar we nog eens een klimmetje hadden over de brug van de E 17. Nu reden we langs de Callestraat, Holeinde en Berlindisstraat, terug naar de Colmanstraat voor eindcontrole in zaal Scala. Het was nu al warmer aan het worden en de mouwtjes en de windjak mochten nu in het rugzakje, want zweten was nu heel gewoon.

Een bleek paterken vroeg ik mij om de traditie van al die bruine die ik ooit al gedronken had te doorbreken. Meer uit sympathie voor mijn maagje, omdat die de laatste tijd van al dat bruine patergedoe, begon op te spelen. Ik had me laten wijsmaken dat bruin patersbier zwaarder op de maag ligt dan blond. En wie ben ik om dat niet te geloven?

Na een zalige rustpauze terug de fiets op voor de laatste etappe huiswaarts toe.

Nog eens 26,5 km en we waren thuis. Ik nam dezelfde weg die ik deze morgen genomen had en klokte thuis af op 98 km. De teller begint nu op te lopen als je ’t mij vraagt. Mooie Kalkense fietstocht in mooi weer. Maar of ze dat in Kalken op voorhand geweten hebben, daar hebben we het raden naar. De eieren die ze aan de Karmelieten gegeven hebben zullen hun dienst wel gedaan hebben zeker? Tot nog eens WTC Calcine.

NAPRAATJE.

            Over april kunnen we kort zijn en het volgende zeggen: We hebben voldoende mooi weer gehad om te kunnen fietsen, dus geen geklaag over slechte dagen.

We staan voor een nieuwe maand en ik wil er voor tekenen om een maand mei te kunnen hebben, zoals de maand april geweest is. Jongens wat een mooi weer om te fietsen!

In mei is er ook voor elk wat wils, u moet er de kalender maar even over raadplegen.

Wat ik er van terecht breng, kun je lezen in een volgende “ Belevenissen van een wielertoerist” en ik zou zeggen: “ Tot dan collega’s wielertoeristen.”

KEEP SMILING en Auf Wiederzehen of tot nog eens!

Wees voorzichtig in het verkeer en respecteer ook andere weggebruikers. Vergeet uw helm niet op te zetten hij kan bij een val uw leven redden!

SOO LONG!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt…..

W I L !

BELEVENISSEN NR 3 – VAN EEN WIELERTOERIST – MAART 2011.

VOORWOORD.

            Februari slecht afgesloten met veel water en wind, althans toch voor sommigen onder ons. Degene die op zaterdag vroeg vertrokken waren, die waren voor de regen binnen, ik niet. Maar daar hebben we het al over gehad.

Deze maand maart ziet er iets beter uit althans bij het begin toch.

Er is deze maand van alles te doen geweest wat de laureaatschappen betreft en ook nog Brevetten die gereden moesten worden. Wij hebben geprobeerd er het beste van te maken.

Maart is nog een rare maand, maar we leven op hoop en hoop doet leven!

Deze maand lengen de dagen met 01.56 u dat is bijna twee uur langer licht bovenop de andere uren, wat een weelde. Ook het zomeruur wordt op het einde van deze maand ingesteld en dan zijn we voor een lange periode op weg van licht en wie weet ook zon.

Doe het voorzichtig aan, helmpje op, voor uw eigen veiligheid en wees een heer in het verkeer.

Soo Long…..

Uw Sterreporter …….

WIL.

OEFENTOCHTJE NAAR LOKEREN – 40 KM.

            Vandaag 1 maart 2011 een oefentochtje naar Lokeren gemaakt, langs mijn gebruikelijke weg. Ik heb dit tochtje uitvoerig beschreven vorige maand en geef er nu geen commentaar meer over, enkel een verwijzing er naar, zo lang er niets veranderd aan de route.

OEFENTOCHTJE NAAR LOKEREN – 40 KM.

            Vandaag 4 maart 2011 zonnig weer, niet zo koud als dinsdag. Zelfde oefentochtje als hierboven.

MOERZEKE _ OOSTAKKER _ MOERZEKE – 74 KM.

SPORTABEDEVAART.

Vandaag zaterdag 5 maart 2011 was er geen enkele georganiseerde fietstocht in Oost Vlaanderen van onze W.B.V. Van de nevenbonden weet ik het niet. Wel was er de Sportabedevaart die reeds jaren al de opener is van het wielertoeristenseizoen, officieel dan.

Ik ben er naar toe gereden, ook al omdat we dan een tocht van 30 km mochten inschrijven, maar we moesten ze daar niet rijden. Ik had anders wel al kilometers genoeg, 37 km toen ik daar aan kwam.

’t Was vrij koud deze morgen met een gesloten lucht en niet al te veel wind. Het was wel mistig toen ik thuis vertrok en amper 2 graden, aan de grond was het gevroren.

Via Hamme – Waasmunster – Lokeren.

In Lokeren schrok ik toch een beetje, toen ik naast het bos in de richting van het station reed en de weg er glad bij lag. Waarschijnlijk een beetje motregen geweest, die direct aanvroor. Gelukkig hadden de strooidiensten van de stad hun werk al gedaan. Ook op de mozaïeksteentjes van het Stationsplein was het voorzichtig te wezen.

Via de brug over de Durme rechts, naar Lokeren Oudenbos, om zo langs een stukje Zeveneken, naar Lochristi te rijden. Daar was het langs de grote baan te doen, wat niet al te veilig was. We kwamen in Oostakker aan rond 09.30 u. Vele wielertoeristen stonden op de trappen van de kerk te wachten om zich in te schrijven voor die 30 km extra. ’t Was nog altijd koud. Om 10 uur was er dan een dienst, voor de overleden leden van één of andere sporttak, zoals dat reeds vele jaren zo is. Na de mis was er in Edugo koffie met gebak of soep voor de deelnemers. Wij reden huiswaarts voor nog eens 37 km en dat langs dezelfde weg die we gekomen waren.

Tussen Oostakker en Lochristidorp, lag het fietspad langs de grote baan bezaaid met hele kleine stukjes glas. Ik had de indruk dat ze er rond gestrooid waren. Zou er één vemeteling dit aandurven om de fietsers te martelen met lekke banden? Gelukkiglijk ben ik er heelhuids doorgekomen. Naar mijn mening moeten die scherven van de wagen van de glasophalers gevallen zijn. Of er verder, na Lochristidorp in de richting van Lokeren nog zulke glasscherven lagen is mij onbekend. Ik reed naar Oudenbos en zo naar Lokeren en naar Hamme. Bij mijn thuiskomst stonden er 74 km op de teller en dat begint al, mijn gedacht.

PIERENRIT – 60 KM – GROBBENDONK ( 63 KM ).

            De kop is er weeral eens af en dan heb ik het over het Vlaams Laureaatschap. ’t Was goed weer op deze zondagmorgen 6 maart 2011 maar koud en er stond flink wat wind. We gingen dus vandaag de eerste tocht rijden voor het Vlaams Laureaatschap in Grobbendonk, in de Provincie Antwerpen. Als je dan zou denken, dat je daar zo vroeg op het seizoen, alleen zou staan als O. Vlaming, dan had je het mis hoor. Ik heb er toch enkele gezien. De twee vrienden Etienne en Raf van Durmespurters, William van de Gentse, iemand van een Wachtebeekse club en iemand uit Wondelgem, De Nachtegaal. Misschien waren er nog meer, die na mij gestart waren?

Om 07.00 u vertrok ik met de wagen naar Grobbendonk om daar zo rond 8 uur aan te komen. De inschrijving was in het Tennischalet langs het Kanaal aan de Oude Steenweg. De organisatie was van “ De Sprinters Geel.” We schreven hier in, samen met Raf en Etienne en met ons drietjes reden we naar Geel ten Aard, want daar was de hoofdstart en moesten we onze vergunning nog inscannen en de controlekaart laten afstempelen. Degene die in Geel ten Aard vertrokken waren dienden te controleren in Grobbendonk.

We reden langs de Troon en het Militaire Domein naar Poederlee – Achterbroek en Lichtaart, om via een stukje langs de Kanaalweg, naar de Aardseweg te fietsen in Geel ten Aard. Na 29 km hadden we daar dus controle in De Welkom in het zaaltje achteraan.

De vergunning werd ingescand en de nodige stempels op controlekaart en deelnameformulier gezet en we konden gaan zitten voor een hete kop koffie, die we met dit koude weer, goed konden gebruiken. Na een korte pauze reden we terug naar Grobbendonk toe langs de Turnhoutsesteenweg, langs Kruisendonk en zochten voor een tweetal kilometers, terug de Kanaaldijk op, naar Moleneinde. Langs de andere kant van Lichtaart reden we naar Oosterwijk en Oosterhoven via de verkavelingwegen en weinig grote wegen. Ook langs de Bergen, waar een kort heuveltje ons enige vertraging deed oplopen, maar verder niets. We reden naar Zelle en Herenthout en via Bouwel reden we terug naar Grobbendonk. We moesten eerst nog de gevaarlijke passage voor fietsers doen aan de brug die ze aan het opbouwen zijn, om daarna links af te slaan naar het Kanaal toe, waar het tennischalet gelegen is voor de eindcontrole.

We konden nog altijd een koffie gebruiken wegens de nog altijd koude weersomstandigheden. De zon kwam er wat meer aan te pas en dat deed even de temperatuur naar omhoog gaan. Na een babbel en een tot ziens volgend weekend, namen we afscheid en reden terug huiswaarts na een prachtige maar koude zondagmorgenrit.

De winter slaat niet zo hard meer toe in deze maand maart, maar weg is hij nog helemaal niet.

OEFENTOCHTJE NAAR LOKEREN – 40 KM.

            Deze morgen was het min 5 graden en we schrijven 8 maart 2011. Tegen het middaguur was het 10 graden en na de middag zelfs iets meer. Het was dus het moment om de fiets bij zijn oren te pakken in plaats van de koe en weg waren we voor een oefentochtje naar Lokeren, langs nog altijd mijn gebruikelijke weg, die ik de laatste weken reeds meermalen gedaan heb. Er waaide wel een strakke wind uit een andere richting dan uit het koude noorden of Oosten, wat de gevoelstemperatuur een Lentegevoel gaf. Mooi meegenomen.

OPENINGSRIT – TESTELT – 40 KM – ( 70 KM ) Testelt / Rotselaar.

            ’t Was een mooie lentedag, althans van achter het glas van het venster of in de zon, maar met nog steeds veel wind, die als hij tegen beukte, grote inspanningen van de eenzame fietser vergde. Althans in het tweede deel van de tocht.

We gingen vandaag fietsen naar Rotselaar. Daar was de tweede startplaats van de Openingsrit van WTC Testelt en die gemeenten liggen in Vlaams Brabant. Daar is de traditie dat de tochten meestal op zaterdag maar na de middag starten. De inschrijving was voorzien voor 12.30 u. Omdat Rotselaar toch niet bij de deur ligt, besloot ik met de wagen naar ginder te rijden en vertrok om 10 uur thuis om ginder zeker rap te kunnen starten.

Amper een tiental kilometer gereden kwam ik in een file terecht. Ik reed richting Mechelen langs Baasrode. Een carnavalswagen die ging deelnemen aan de carnavalstoet in Willebroek, zorgde voor kilometers lange file in die richting. Je kon op deze weg Sint Amands – Puurs – Lippelo niet voorbijsteken, ten eerste omdat het daar veel te smal is en daardoor ook verboden is door een doorlopende witte streep en ten tweede veel te gevaarlijk. Deze file kostte mij driekwart uur. Een geluk dat ik zeer vroeg vertrokken was. Het was nog niet alles wat ik deze namiddag zou beleven. Ik kwam daar in Rotselaar toe nog een kwartuurtje voor de start en de vrienden van Durmespurters waren daar ook. Samen reden we het eerste deel van deze tocht. We kregen onze controlekaart en moesten inscannen en onze toeslag betalen in Testelt.

Rotselaar was voor mij het dichtste bij de deur en daarom had ik deze startplaats gekozen.

We vertrokken aan het sportcomplex “ De Meander” aan de Valkenstraat en reden in de richting van Gelrode naar Aarschot.

In deze regio kregen we een paar stevige hellinkjes te verwerken, wat niet zo evident was zo vroeg op het seizoen en met nog veel te weinig kilometers gereden te hebben.

Het was zuchten blazen om boven te geraken. Enfin.

We kweten ons van onze klimtaak, zij het dan wel in een beetje mineur.

Hier trokken we de kaart Rillaar langs de Wijnberg en naar Messelbroek. Via de Engelenberg, een licht vals plat, reden we Testelt binnen langs de Dijk en naar de Teekhoek, waar ze ons opwachten in de gemeenteschool “ ’t Steeltje.”

Hier moest er ingescand worden en dronken we een cola om de suikers wat bij te werken.

Het was tot nu toe zeer mooi weer, de zon scheen, maar er stond dus die strakke wind.

We sloegen aan de tafel een babbeltje met de officiëlen en dat zou mij later zuur opbreken.

Na een korte pauze vertrokken we terug naar Rotselaar via Blauberg, wat ook een lichte klim was. Toen we zo’n vijf kilometers gereden hadden, schoot er in een flits een gedachte door mijn hoofd of ik wel ingscand had? Ik vertelde mijn kompanen dat en we stopten even. Ik was niet meer zeker van die inscaning. Ik wilde terugkeren naar de controle en zei tegen mijn makkers dat ze naar mij niet hoefden te wachten. Ik keerde om en reed terug naar “ ’t Steeltje” om er mij van te vergewissen of ik mijn vergunning wel degelijk ingescand had. Mijn makkers reden dus verder.

Toen ik daar dan ter plaatse aan de afgevaardigde vroeg even na te kijken of ik ingescand had, ontkende die voor honderd procent. Ik gaf mijn kaart af, hij scande in en ik vertrok terug mijn vrienden achterna, die ik niet meer zou bijhalen.

Ik kon met een groep van een veertigtal wielertoeristen van een club uit Averbode mee fietsen achteraan, die er een snel tempo op na hielden, maar die ik wegens de felle wind op kop, moest laten rijden, omdat ik telkens die achterstand bij het opdraaien moest goed maken, wat mij zwaar vermoeide bij die snelheid die ik nog niet onder de knie had.

Ik stond dus nog voor een zware 25 kilometer tegen de wind in.

Via Herselt – Westmeerbeek en Ramsel naar Houtvenne waar ik dus de groep moest laten rijden. Ik reed naar Begijnendijk, vechtend alleen tegen die wind naar Betekom, waar we de Demerdijk opgestuurd werden voor zo’n 10 kilometer tot in Werchter. Aan het Romeins bruggetje sloegen we links af de Demer terug over.

Via Heikant Rotselaar, reed ik terug naar de Valkenstraat, waar ik dus na de middag vertrokken was. Doodop was ik.

Ik plaatste de fiets op de wagen en van mijn Lokerse vrienden was er geen spoor te bespeuren, althans dat dacht ik. Ik had niet gezien dat hun auto daar nog op die grote parking stond. Ik maakte aanstalten om mijn bezwete kledij uit te doen en iets droog aan te trekken, toen ik achter mij plots hoorde: “ We hadden beter met u meegereden terug.”

De vrienden van Lokeren stonden achter mij. Zij hadden onderweg een verkeerde weg genomen en waren nog na mij toegekomen. Wat een verrassing en wat een namiddag!

We gingen vlug in de cafetaria nog iets drinken en verlieten dan het sportcomplex richting huiswaarts.

We hadden weer een stempel op ons formulier voor het Vlaams Laureaatschap. Het was een tocht om niet te vergeten op deze zaterdag 12 maart 2011 zowel voor mij als voor de vrienden.

BREVET  75 KM – LOKEREN OUDENBOS – 75 KM.

            Vandaag 13 maart 2011 heb ik het Brevet 75 km gereden in Lokeren Oudenbos.

Het zag er zwaar bewolkt uit en ze hadden regen voorspeld voor het weekend, maar gelukkig was dat niet zo. Er stond nog altijd die zeer strakke wind die ons beentjes zou teisteren, veertig kilometer lang.

We schreven in om 08.00 u bij Ledecrossers Oudenbos in het Parochiezaaltje, scanden nu wel in en vertrokken met de wegbeschrijving op zoek naar de controle in Stekene.

Via Lokeren, het Lammeken en de Eksaardebaan reden we naar Sinaai naar Leebrugstraat en naar de Pereboomsteenweg. We volgden de parallelweg naast de Rijksweg vele kilometers lang om dan op het grondgebied Stekene aan de Molenstraat rechts af te slaan en zo de slechte kassei van de Kerkstraat in te draaien tot aan café ’t Schuttershof waar we een stempel moesten halen. De wind was merendeels in het voordeel geweest, wat wou zeggen, dat we de rest van de tocht, tegenwind zouden hebben.

We dronken een cola. We, dat is mijn Ros en ik, maar mijn Ros had geen dorst, dat hield mij alleen maar gezelschap omdat de vrienden van Lokeren er niet bij waren.

Na een kort oponthoud op deze niet zo fraaie zondagmorgen, vertrok ik terug richting Lokeren. We zouden eerst eventjes het Belgenland verlaten, om ons op Nederlandse wegen te begeven. Via de Emmabaan naar Koewacht en de Fortdijk – Provincieweg en Buitenpolder, waar het steeds harder waait, dan ergens anders. Naar Zuiddorpe gingen we nu rijden. Langs de Oude Polderseweg en de Elooispolder naar Wachtebeke.

Het werd hier alleen tegen die sterke wind op kop, boksen geblazen.

Meer dan veertig kilometer tegen wind en ik kreeg een lichte tik van de hamer aan Langelede waar mijn tempo naar beneden zakte al kon ik elke seconde van de fiets waaien.

Op naar Mendonk, waar ik nogmaals een flinke duw moest geven op de trappers om die steile brug over te geraken, vol van vermoeidheid. Met een zucht van enige verlichting, liet ik mij naar beneden vallen en koos rechts naar Windgat, wat een naam.

We reden de zijkant van Lochristi binnen, langs de Oude Veldstraat en via Bastelaere naar de Nieuwe Stationsstraat en de Fernand Hanusdreef, klokten we af na 75 km aan het Parochiezaaltje. Het zweet stond op alle ledematen. Een patersbiertje ging er in om het plakkend gehemelte te smeren na de coladrankjes onderweg, die ik nodig had om de inspanning iets lichter te proberen maken. Of was dat maar in het koppeke dat het zat?

Na het drankje keerde ik toch tevreden, dat ik die 75 km gereden had, naar huis terug.

De zon was er nog doorgekomen, maar de wind wou van geen wijken weten.

OEFENTOCHTJE NAAR LOKEREN – 40 KM.

            In Moerzeke vertrokken, zoals ik de laatste tijd nogal eens deed langs de Scheldedijk en Durmedijk via Ruiter naar Lokeren bos en dat is van bij mij thuis juist geteld 20 km. Daar keren en langs dezelfde weg na 40 km thuiskomen.

Het was prachtig weer vandaag zo rond 15 graden en veel zon, maar ook veel wind. Dat voelde je als je de wind op kop had en dat was voor de helft van de tocht zo. Een oefentochtje in mooie weersomstandigheden, ’t was lang geleden. We zijn vandaag 15 maart 2011.

SAFARKENSRIT – 50 KM – WACHTEBEKE –( 116 KM.)

            Wat een safarken is, dat heb ik tot op heden nog niet kunnen achterhalen, maar dat komt nog wel. Ik heb er gans de tocht mijn verstand op gepijnigd en ik was te trots om het aan de mensen van WC Wachtebeke te vragen.

Zaterdag was het 19 maart 2011 en de feestdag van Sint Jozef. Traditiegetrouw ook Milaan- San Remo, maar laat ons niet op de feiten vooruit lopen.

Om 07.00u vertrok ik met de fiets thuis, naar Wachtebeke. ’t Was droog maar koud en de wind waaide op dat ogenblik niet al te hard en meestal in mijn voordeel.

Ik moest 32,5 km afhaspelen om in Wachtebeke te geraken. U merkt wel, dat ik vandaag voor het eerst dit seizoen boven de 100 km geweest ben.

Na een nacht met veel regen, was meestal de weg toch al opgedroogd, op de plassen na aan de zijkant van de weg.

Ik volgde een gans andere weg als die welke ik anders volgde. Langs de Bootdijkstraat naar de Veldstraat en de Rijksweg overgestoken en naar het Tweebruggenplein, om daar de richting Hospitaalstraat te kiezen en zo langs de windmolen Grote Napoleon en Moerheide naar Waasmunster brug. Vanaf hier volgde ik de route die ik anders ook volgde. Dat was wegens de omleiding in de Neerstraat in Hamme, werken die een jaar in beslag gaan nemen en voor hinder zullen zorgen en niet alleen voor de fietsers.

Naar Lokeren en daar de Oude Treinroute naar Eksaarde en Moerbeke om aan de Dam en de brug, links langs de Moervaart te fietsen tot in Wachtebeke. Daar aangekomen vlug ingescand en op weg naar de Safarkesrit voor nog eens 50 km. Controle hadden we in Doorselaar aan het Dorp. Via café Rozenhof het clublokaal van WC Wachtebeke, gingen we rechts naar de Kerkstraat. Langs de Langelede naar de Overslagdijk, de Papdijk en naar Moerbeke.

We reden de viaduct over de Expresweg over richting Pereboomstraat naar Klein Sinaai. Daar gingen we richting Daknam en hier liep er iets fout.

Aan het einde van de Eikelstraat, hadden ongure kerels een pijltje omgedraaid, zodanig dat ik en nog vele anderen, de zeer slechte kasseistraat ingestuurd werden voor ongeveer 300 à 400 meter. Aan het einde daarvan, niets meer te zien van pijlen of enige erkenning van onze tocht. Het wegbeschrijvingsblad boven gehaald en de weg gevraagd aan mensen die in hun voortuin aan het werken waren in Daknamdorp. Terug van waar we gekomen waren, weer diezelfde slechte kassei op tot ergernis van mijn Ros dat deerlijk opspeelde, zowel als zijn baasje.

Ondertussen hadden al andere slachtoffers naar Wachtebeke gebeld en hadden de inrichters de pijl terug in de goede richting komen hangen en het euvel was opgelost en het kwaad voor sommigen geschied. Ook bij de tocht van de 100 km voor het Brevet, hadden ze met die vandalen te maken gehad, zodat daar ook mensen verkeerd gereden waren. Jammer is dit!

Enfin, na enkele kilometers gelukkig mee wind, die nog wat strakker begon te waaien en bij een zwak zonnetje dat nog niet al te veel warmte gaf, bereikte ik Doorselaardorp. Controle in café “ ’t Kapelleken.”

Afgestempeld en aan de toog voor een kop koffie, samen met een grote energiereep, die ik nodig had om de verbrandde calorieën terug wat op peil te brengen.

We keerden na 30 kilometer naar Zeveneken en Zaffelare om via Mendonk langs Windgat en de Oostdonkstraat richting Wachtebeke te fietsen met de wind op kop. We moesten eerst nog een lus maken aan Puyenbrug naar Rotdam, tot we aan Kalvebrug kwamen, waar we links de Tragel volgden tot de Meerstraat en het dorp van Wachtebeke. Eindcontrole!

Ik had er op dat ogenblik reeds 83 km opzitten. Ik gaf mijn controlekaart af en ging nog een bruin biertje drinken, om daarna de terugtocht naar huis aan te vatten langs dezelfde weg die ik ’s morgens genomen had. Het was reeds één uur na de middag toen ik thuis arriveerde vanuit Wachtebeke en de teller nu op 116 km stond. Bijna gans de weg huiswaarts tegen de wind in en een beetje vermoeit, maar toch goed thuisgekomen. De temperatuur was nu opgelopen tot 9 graden met een zeer frisse wind die veel kouder aanvoelde. Toch fietsweer zou ik zeggen, want we hebben het al slechter gehad en de wind, ja die nemen we er maar bij, omdat we niet anders kunnen.

MOERZEKE – LOKEREN – 40 KM – ( Oefentochtje ).

            Oefentochtje op deze zonnige donderdag 24 maart 2011 naar Lokeren en terug, via de gekende weg zoals hierboven wel al ergens geschreven staat. Langs de Dijken van Schelde en Durme. Heel aangename rit met zeer mooi weer, ondanks de koele en zeer strakke wind. ’t Was weer een van de verschillende lentedagen, die we in maart al gekregen hebben.

PLEZIERFIETSTOCHT – 35 KM – OOSTAKKER – ( 115 KM ).

            Dit weekend werd het Brevet 150 km gereden. Dat is op dit ogenblik een afstand dat voor mij nog een beetje van het goede te veel is. Ik kon ook op de organisatie van het Brevet, dat door WSC Oostakker/Lochristi georganiseerd werd nog kortere afstanden fietsen zoals 60 en 35 km. Dat was dan de Plezierfietstocht. Ik koos voor de 35 km omdat ik met de fiets van thuis uit naar Oostakker gereden ben, maar dat zult u al gemerkt hebben aan die 115 km tussen haakjes. Ze hadden wat bewolking voorspeld en hier of daar een beetje regen, maar dat kon mijn goesting om te gaan fietsen, niet bederven. Ik vertrok toch nog goed ingepakt naar Oostakker zo rond 07.00 u op deze zaterdagmorgen 26 maart 2011.

Via Hamme – Waasmunster - Lokeren Oudenbos en Lochristi naar Oostakker naar de Sint Jozefstraat. De Campus Edugo was de startplaats. Na een frisse tocht met de winterhandschoenen en de oorlappen aan, kwam ik na 37,5 km het pleintje opgereden, om me daar in te schrijven. De vele starters van de 150 en de 60 km waren reeds weg, maar toch was er nog ruime belangstelling om de tochten te rijden en de klok wees toen reeds 08.30 u aan.

Met een wafel op zak, ingescand en een wegbeschrijvingsformulier, vertrokken we, na eerst een blik op dat groene papiertje geworpen te hebben, om te kunnen vaststellen dat de controle in hetzelfde cafeetje was als vorige week, in Doorslaardorp.

Via de Sint Jozefstraat, gingen we de brug over aan de Eksaarderijweg, naar de Gentstraat en Oostakkerdorp om zo naar Lochristi te rijden, via Hyfte Center en de Oude Veldstraat. Aan de splitsing met de 60 km volgden wij de Hoekstraat naar Doorslaarstraat en Doorslaardorp. In café “ ’t Kapelleken” was de controle voor de beide afstanden van 60 en 35 km.

We stempelden daar en dronken een koffie. Als toemaatje bij de koffie een stukje vlaaien en dat we ons lieten smaken. We namen hier een rustige pauze en reden dan verder terug naar Oostakker. Via de Gentsesteenweg en zo naar de Nieuwstraat, waar we in plaats van naar Oudenbos te rijden, wat de 60 km rijders wel moesten doen, reden wij rechtdoor naar Lochristi, via dezelfde weg, die ik ’s morgens al genomen had om naar Oostakker te rijden. We reden terug naar de Oude Veldstraat tot Oostakkerdorp en via een wirwar van straten en wijken de laatste 5 km kwamen we terug aan de brug. Die overgereden en recht de Sint Jozefstraat in naar de Campus Edugo. Eindcontrole!

De tocht van 35 km was er eigenlijk 4 km meer wegens wegenwerken op de route. ’t Was wel een mooi tochtje en ook mooi weer. We gaven onze controlekaart af en dronken nog een bruin paterken uit de streek van de Vlaamse Ardennen en aten rustig nog een paar energiekoekjes op, om er nog wat goed voor te staan, want er stonden ons nog eens 37,5 km tegen de wind in, te wachten. Die wind was nu wel wat komen opzetten en het was na al zoveel kilometers gefietst te hebben, duwen geblazen. Via dezelfde weg als deze morgen naar Lokeren, door een rumoerig verkeer tussen Oostakker en Lochristi, reden we naar onze thuisbasis terug. Het was nog steeds mooi, maar fris weer met veel wind. De voorspelde lichte regen was er nog niet. Misschien op een ander gevallen?

Vandaag heb ik in Oostakker vernomen waar ik naar gezocht heb, wat een “Safarken” eigenlijk is. Die Safarkensrit is er naar genoemd in Wachtebeke. Safarken is een Wachtebeeks dialect en er zijn zelfs mensen van Wachtebeke die niet weten wat het is. Ik dus vanaf vandaag wel. Een Safarken is een flesje limonade waar een knikker in steekt. Dat was in vroeger tijden een promotie van een brouwer, die misschien meer bieren en limonade wou verkopen, De kinderen speelden toen met de knikkers( marbollen of Safarken) Dit werd mij verteld door een fervent wielertoerist en oud renner Kamiel van WC Wachtebeke. Ik wou dit u allen laten weten om er kennis van te nemen.

OEFENTOCHTJE LANGS DE SCHELDE – 40 KM – MOERZEKE.

            Vandaag zondag 27 maart 2011 eens een ander tochtje gereden om de spieren wat los te rijden. Het was reeds lang geleden dat ik deze richting ben uit gegaan wegens werken aan de dijk en op sommige plaatsen niet al te goed berijdbaar. Via de Broekstraat naar Den Bunt toe, waar ik plaats van naar links de Dijk op te rijden zoals gewoonlijk als ik naar Lokeren fiets, nam ik  rechts in de richting Drie Goten en de veerdiensten van Mariekerke- Sint Amands en Baasrode. Langs de Kramp naar de Kille van Moerzeke . Daar kwam ik aan 20 km en mijn keerpunt. Langs dezelfde weg terug huiswaarts in een frisse wind, die veel tegen zat en strak waaide. ’t Was natuurlijk nog vroeg op deze zondagmorgen en de eerste mens die ik op de Scheldedijk tegenkwam was na km 12. Dus dan pas begonnen ze wakker te worden. We zijn deze morgen aan het zomeruur begonnen voor een lange tijd. Laat ons hopen dat het ook zomer wordt?

NAPRAATJE.

            Over maart 2011 heeft geen enkele wielertoerist te klagen denk ik? Mooie fietsdagen ook in het wekend. We hebben verschillende lentedagen gekend en er dan ook van genoten op en naast de fiets.

Weer een maand die voorbij is en het gaat razend snel. De eerste maand van het zomerseizoen voor de Cyclo’s is reeds voorbij en we maken ons op voor april. Die aprilmaand is ook nog een rare maand met grillen en buien die we nog te verwachten zijn. Of niet? Laat ons hopen dat het in de weekends althans voor de organisatoren van fietstochten, droog blijft. Het is veel aangenamer fietsen in droge kledij dan naar huis te moeten doorweekt van de regen. In april is er ook weer een hele resem van fietstochten te rijden voor de verschillende Laureaatschappen en we zijn nu volop in de running na een lange winter. Ik heb er in maart het beste van gemaakt, wat in mijn mogelijkheden lag. We proberen op ons elan verder te gaan, maar het resultaat van de komende maand zal je kunnen lezen in een volgende “ Belevenissen Van Een Wielertoerist” op het einde van april.

Als je de weg op gaat, vergeet het niet, de helm op het hoofd! Hij kan uw leven redden bij een val. Wees een toerist en geen renner of terrorist in het verkeer en houd de eer van de goede wielertoeristen hoog!

Keep Smiling …….. Tot ziens in één of andere tocht!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt….

W I L .

BELEVENISSEN NR 2 – VAN EEN WIELERTOERIST - FEBRUARI 2011.

VOORWOORD.

            Februari is redelijk goed begonnen.

Daar was in het begin al eens een dagje dat het niet te koud was en je kon al eens de fiets op. Voorzichtige kilometers in het begin, omdat het voorbereiding was, na een tijd lang geen of bijna gen beweging gehad te hebben.

Het is een feit en dat kan niemand ons afnemen, dat de dagen weeral eens met meer dan één uur langer worden deze maand.

’s Avonds merk je het al goed, zeker bij helder weer.

Op het einde van deze maand, start terug al het zomerseizoen en hopelijk valt de seizoenstart een beetje mee wat het weer betreft. We rijden dan voorzichtig de kortere Brevetten om in de running te komen. Eens de maand maart goed van start gaat, zijn we op weg voor het serieuzer werk. Ik hoop jullie dan ook terug te zien, in één of andere organisatie, bij leven en welzijn. Tot nader order dus.

Soo Long ……En doe het voorzichtig aan!

Uw Sterreporter ……

W I L.

2 februari 2011 – Oefenritje van 25 km in Moerzeke langs de binnendijken van de Schelde.

6 februari 2011 – Oefenritje van 25 km langs de Scheldedijk en zelfde als hierboven.

MOERZEKE- LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag 8 februari 2011 eerste echt oefentochtje wat de kilometers betreft, in een zeer mooi en zonnig weertje. De koersfiets werd nog eens extra nagezien en de banden hard gezet. Na de middag zou ik dan dit tochtje gaan maken bij een temperatuur van tien graden. Dat is mijn inziens bijna een eeuw geleden. Die tien graden dat was boven de nulstreep hoor! Een zon die scheen en dacht dat het al volop zomer was. Fel verblindend als je ze vlak in het gezicht kreeg, maar het voelde wel lekker aan. Na het eten vertrok ik langs de Bootdijkstraat en ik zou deze keer niet de Scheldijken oprijden, maar via Hamme naar de Mirabrug en daar de dijk op naar de richting Sombeke. In plaats van naar Sombeke Dries te rijden, ging ik links op de nieuw geasfalteerde binnendijk, richting Waasmunster brug. Maar dat was twee kilometer verder dan mijn gewone weg, die ik meestal nam als ik naar Lokeren wou rijden. ’t Is hier mee, dat ik aan die 40 km kom.

Aan Waasmunster brug gekomen, moet je wel extra voorzichtig zijn, want je rijdt de helling op en zit meteen op het fietspad en de Rijksweg die over de gevaarlijke Durmebrug loopt. Daar is het een zeer gevaarlijke situatie voor fietsers. Opletten dus mocht u deze weg gebruiken. Naar het schijnt komt daar kortelings verandering in.

We gingen daar rechts naar Waasmunster Centrum toe en aan het kruispunt links naar de weg die ons tot aan de brug over de E 17 zou brengen. Wij reden er onder en dan rechts naar De Ruiter en zo naar Lokeren.

Ik volgde de weg naar het station via Verloren Bos en zo naar de Markt waar mijn keerpunt lag. We waren dus half weg. We reden terug de Durme over en langs het Bos naar De Ruiter en Waasmunster naar Hamme. Via diezelfde dijk langs de Durme naar Mirabrug om zo via de straten van Hamme naar mijn woonst terug te keren.

Het heeft mij goed gedaan dit eerste tochtje van 40 km in de zon en we hopen op nog veel meer van dit. Dat er na dit nog slechte dagen zullen komen dat is een feit, maar deze kunnen ze ons al niet meer afnemen.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag was het zondag 13 februari 2011, zag het er grijs en somber uit, maar het was droog. De voorbije nacht had het nog geregend, dat zag je aan de natte weggedeelten. Na enige aarzeling ben ik dan toch tot het besluit gekomen, om nog eens hetzelfde tochtje te maken als in het begin van de week, zij het nu met koeler weer, zeg maar kouder!

Via dus diezelfde weg ben ik dan naar Lokeren gereden en terug. De zon wou er maar niet doorkomen en deed de naam zondag geen eer aan. De wind echter begon strakker te waaien. Toen ik terug thuis kwam, begonnen de eerste opklaringen zich aan te melden, maar mijn tocht was af. Het wordt het moment om met deze oefentochten verder te gaan, want veel kilometers heb ik tot hiertoe nog niet gereden. Maar het begint nu stilaan te komen.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag 15 februari 2011 oefentochtje gereden, zelfde als hierboven. Vrij fris weer en bewolkt met nogal strakke wind. Langere perioden van wind op kop.

Bij thuiskomst, het was na de middag, begon het lichtjes te regenen.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 44 KM.

            Vandaag 17 februari 2011 – Mooi weer, wat naar de frisse kant en op de dijk stond er toch nogal veel wind. Maar ’t was mooi om te fietsen. Ik heb nu eens mijn route wat langer genomen. Via de Broekstraat naar Den Bunt en zo naar de Mirabrug. Vanaf daar dezelfde weg als hierboven, maar in totaal toch 4 km verder. We proberen stilaan de afstand wat op te drijven. Als het weer wat blijft meezitten, zal dat geen probleem zijn.

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Vandaag zaterdag 17 februari 2011, zit het Mountainbikeseizoen er op en is er voor de cyclo’s de start van een nieuw seizoen, zeven maanden lang zomerseizoen. We kunnen natuurlijk van zomer nog niet spreken. Je kon vandaag al het Brevet 25 km fietsen in Munkzwalm, maar omdat het morgen hier in de gebuurte nog eens is, in Lokeren, heb ik zo een oefentochtje gereden. Koud, bewolkt en weeral veel wind. Ik heb dezelfde weg genomen als de tocht hierboven met dat verschil, dat ik bij het binnenkomen van Lokeren, aan het Bos mij na 20 km teruggekeerd heb. Het weer was verslechterd en ik was nog juist voor de regen thuis. Het ritme begint stilaan in zijn plooi te vallen en als het weer een beetje goed blijft, ben ik beter op weg dan vorig jaar. We zien wel!

MOERZEKE – LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Maandag 21 februari 2011 zelfde tocht als oefenrit als hierboven. Amper 3 graden en nogal strakke wind. Het is droog gebleven. Het verschil met gisteren was groot, toen ik door de felle regen niet naar Lokeren kunnen fietsen heb voor het Brevet 25 km.

MOERZEKE -LOKEREN – MOERZEKE – 40 KM.

            Het wordt wat eentonig altijd diezelfde tocht, maar ik blijf ze rijden als training. Ik heb een oefentocht langs de Scheldedijken geschrapt, omdat in Temse en Baasrode werken zijn aan de brug en Veerdienst in die volgorde. Deze tocht is meestal een veilige tocht, alleen in Waasmunster is er een tijdlang langs de Grote Baan te rijden. Verder zijn er de dijken van Durme en Schelde, langs de Mirabrug en  het Broek van Sombeke.

Vandaag 22 februari 2011 in zeer mooi en zonnig weer, maar koud, weer dus datzelfde oefentochtje als hierboven. Toch weer 40 km bij op de teller. Vorig jaar met dat ziek zijn, moest ik er nog aan beginnen. Het is de ganse dag droog gebleven en er was nachtvorst geweest tot min vier graden. Na de middag, toen ik aan het fietsen was, dan stond het kwik op amper 2 graden. Aan de grond vroor het nog want op het veld lag er nog ijs op plassen, die er nog bijlagen van de regen van vorige zondag.

BREVET – 50 KM – LOKEREN – ( 81 KM ).

            Vandaag zaterdag 26 februari 2011. De weerberichten liegen er niet om. Zwaar bewolkt weer in de vroege morgen, daarna buien. De renners van de Omloop Het Nieuwsblad, die vandaag ook aan hun start van het nieuwe seizoen beginnen, zullen het geweten hebben. Ik als simpele wielertoerist ook. ’t Was kwart voor acht toen ik de start nam met de fiets naar Lokeren om daar het Brevet 50 km te gaan rijden, vandaar die 81 km tussen de haakjes. ’t Begon droog maar een beetje mistig. Ik scande in in café Pompierken, waar de Raepespurters organistoren waren van dit weekend voor de Brevetten 50 en 35 km.

Ik wou eerst de langste afstand, dat Brevet dus van 50 km rijden. Het Brevet 35 k zou ik dus morgen zondag rijden.

Via Hamme naar Waasmunster en Lokeren. Wat een verrassing toen ik het wegbeschrijvingsformulier in handen kreeg en zag dat de controleplaats in mijn eigen gemeente lag. Ik ben zelfs door mijn straat gereden.

Rond kwart voor negen vertrok ik aan de Lepelstraat richting Brug, er over en naar rechts de Durmedijk op, die we volgden langs het Molsbroek tot in Waasmunster. Daar werden we de gewone weg opgestuurd tot aan die Durmebrug of juist er voor. We gingen de vernieuwde Durmedijk op tot aan de Mirabrug. Eens de Mirabrug over, reden we direct links de Durmedijk op, richting Drie Goten, maar aan Den Bunt verlieten we de dijk. We reden dan via de Broekstraat – Wielstraat, de Bootdijkstraat in. Aan het restaurant ’ t Jachthuis gingen we links en daarna rechts achter de Koning Albertdijk. Deze weg volgden we tot in Kastel.

We kwamen tussen groepjes wandelaars terecht op de binnendijk, zodat het een beetje slalommen was. Op Stuyfbergen in café Vissershof, was er controle na 25 km en volgens ons formulier zou er dat 27 km geweest zijn.

Een stempel en een cola om de suikers wat bij te werken, die we tegenwind goed konden gebruiken om de spieren niet al te veel te pijnigen. We hadden tot hiertoe nog geen regen gezien. Wel had ik een groepje van Ledecrossers tweemaal langs de kant van de weg zien staan met een lekke band. Er werd nogal wat lek gereden mede door de slechte staat van de weggedeelten die bezaaid lagen met allerlei kleine en scherpe steentjes en slijk, achtergebleven door de tractoren van de landbouwers. Na de controle terug naar Lokeren via de Braakstraat en naar de Scheldedijk, die we volgden naar de Kille in Moerzeke en naar Grembergen. Aan de lichten van de Rijksweg staken we de baan over en naar rechts, langs het baantje naast de Rijksweg, richting Hamme Theet. We volgden na oversteken van de Grote baan naar de oude treinroute. Aan de Strijderslaan links en naar Kaaldries, waar we de parallelweg volgden naast de Durme tot aan Waasmunster Brug.

Aan deze grote Baan gingen we naar links naar Sint Anna en het veld in langs de Moortelstraat. Toen ik nog 10 km moest rijden om Lokeren te bereiken, begon het te regenen. Het regende zo hard dat ik genoodzaakt was om mijn regenjas aan te trekken. De wind stak ook al een tandje bij en het werd er niet aangenamer op.

Via de andere Durmedijk, volgden we tot het Pompgemaal en naar de Grote Baan, de Martelarenlaan. Dan was het einde in zicht aan de Lepelstraat.

Bij aankomst vond ik mijn vriend William terug die het droog kunnen houden had omdat die vroeger vertrokken was. Ik was bijna een uur na hem gestart en ook hij had twee keer lek gereden. Na een drankje en de controlekaart afgegeven te hebben, moest ik nog eens 16 km huiswaarts in de gietende regen. De fiets was één en al modder en heeft een goede poetsbeurt nodig gehad. Misschien wordt het morgen beter.

Voor ons wielertoeristen is het een spijtige zaak, dat telkens of toch vaak, het slechte weer zich in het weekend afspeelt, maar dat zal aan de stand van zon of maan wel liggen zeker?

Misschien een volgende keer beter weer?

BREVET 35 KM – LOKEREN – 67 KM.

            ’t Was zondag 27 februari 2011 en de tweede dag van de kleinere brevetten. Ik ging vandaag in Lokeren het Brevet 35 km rijden. Na de dag voordien er het Brevet 50 km gereden te hebben in nogal slechte weersomstandigheden, zag het er voor vandaag niet veel beter uit, toen ik deze morgen mijn kop buiten stak, om te zien welk een weer het was?

Er waaide een krachtige wind, maar de regen van gisteravond, die was weg.

Ik vertrok van thuis uit met de fiets naar Lokeren, de regenjas had ik al aangetrokken in geval van, maar ik heb geen regen gezien. De wind was wel heel hard aan het waaien. Naar Lokeren was het tegenwind en dan was het duwen geblazen en dat voor het seizoenbegin?

Ik scande in aan café Pompierken het lokaal van Raepespurters die deze brevetten een gans weekend organiseerden. Vandaag gingen we bijna langs dezelfde weg als gisteren naar Hamme. Via het Molsbroek en de Durmedijk naar Waasmunster brug waar we voor de brug de dijk namen net als gisteren. Naar de Mirabrug reden we dan en er over. Nu was het recht door, gisteren links de dijk op. We volgden de rode pijlen die opgehangen waren aan de verkeersborden net als gisteren om via de Drapstraat naar het Tweebruggenplein te rijden. In café Sportecho en niet Sportief was er controle. Hier was ook het lokaal van De Rekkers een wielertoeristenclub uit Hamme.

Een cola ging er toch in ondanks dit vroege uur. Na enige tijd van verpozing en een praatje met een tooghanger, vertok ik dan voor het tweede deel van mijn Brevettocht van 35 km.

Naar Lokeren via de Hospitaalstraat en Strijderslaan, waar we langs de Grote Napoleon reden, een geklasseerde windmolen en naar de Henneplaan. We zochten terug net als gisteren de parallelweg langs de Durme op tot Waasmunster brug. Dan zaten we weer op dezelfde weg als gisteren voor het Brevet 50 km naar Sint Anna en Zele, waar we de Durmedijk namen tot het Pompgemaal en dan recht door naar de Grote Baan. Daarna links naar Brugstraat en Lepelstraat. Bij aankomst gauw de kaart afgegeven aan de tafelzitters van Raepespurters. De pc had het nu wel gehouden integenstelling tot gisteren, toen hij tilt geslagen was. Het weer heeft daar niets mee te maken gehad.

Met veel opklaringen en af en toe een zwarte wolk, die zich gelukkig in hield van haar vracht water te lossen, reed ik nu huiswaarts. De wind die een klein beetje in kracht was afgenomen duwde me nu naar huis.

Het heeft geen spatje geregend, ondanks die barre weersvoorspelling. Maar liever zo fietsen dan in regen hoor. Dit weekend toch weer wat kilometers gereden, wat goed is voor de conditie en voor nog veel meer!

NAPRAATJE.

            Nooit had ik kunnen hopen van zoveel kilometers bijeen te kunnen sprokkelen als in deze maand februari. Zo zie je maar. Maar het leed is nog niet geleden. De zomer is nog lang niet daar. Volgende maand, dus maart is eigenlijk de echte start van het wielertoeristenseizoen. Dan beginnen we aan de Brevetten 75 – 100 km en meer. Ook de gekende Laureaatschappen starten, zowel de Vlaamse als de Classics en de O. Vlaamse. We beginnen er nu volop aan. Er is in deze maand maart voor elk wat wils en mits een goed weertje lukt het ook wel.

Als je de baan op gaat, vergeet dan uw helm niet op te zetten, veiligheid voor alles!

Wat ik er van terecht zal brengen, dat leest u in een volgende Belevenissen van maart.

Tot zolang zeg ik: “ Auf Wiederzehen” en Keep Smiling. Met een lach gaat alles beter.

Soo Long ….. zou ik zeggen!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

W I L.

BELEVENISSEN NR 1 –  VAN EEN WIELERTOERIST - JANUARI – 2011.

            Wat ik het meeste onthouden heb van het nieuwe jaar 2011 is dat het een zeer koude start was en dat 2010 de laatste maand niet beter was maar nog wat slechter.

Waar het mij om te doen was, dat zou geweest kunnen zijn, trainingkilometers sprokkelen, maar dat was armoede troef.

Vijf keer heb ik een tochtje kunnen doen van 25 km en een paar van 15 km. Het is bij mijn weten me nog nooit overkomen.

De februarimaand is gestart en weten nu al met zekerheid dat we aan het afkorten zijn naar het nieuwe seizoen dat de laatste week van die maand start met de eerste Brevetten al. We trekken ons op aan het feit dat de dagen al met 1.09 u langer zijn geworden en daar moeten we het voorlopig mee doen. Februari is nog een taaie maand op wintergebied en er kan nog van alles gebeuren.

De ongezonde koude vriesluchten zijn niet evident om er in te gaan fietsen en ik probeer beter te doen op gezondheidsvlak dan vorig jaar bij de voorbereiding, maar dan zal het weer stilaan moeten gaan veranderen.

We leven op hoop en proberen het zo te houden. Ik beloof u vanaf deze maand bij leven en welzijn, betere “ uitslagen” te kunnen voorleggen. Intussen wens ik u allen een fijne start van het nieuwe seizoen toe en veel mooi fietsweer, vrij van ongevallen.

Vergeet niet bij het fietsen uw helm op te zetten, hij kan bij een val uw leven redden.

Soo Long!

Uw Sterreporter ……..

W I L .

BELEVENISSEN NR. 12 – VAN EEN WIELERTOERIST -DECEMBER 2011.

BESTE LEZER!

            Deze maand geen voorwoord zoals gebruikelijk en aan het eind van deze maand ook geen napraatje. Alles wat u wou weten over fietsplezier, is gauw verteld. Noppes, drie keer noppes. Niets dus. Uitgezonderd een paar kilometers voor boodschappen met de stadsfiets, zat er niets anders in het Kerstpakketje. Sneeuw, vrieskou en ijzel waren de ingrediënten van december 2010. We kunnen alleen maar hopen dat de dooi vlug zijn intrede doet en we wat zachter weer krijgen met droge wegen, die berijdbaar zijn met de racefiets. Op de dijken is het nu zelfs met de Mountainbike niet te doen.

Het enige dat mij over bleef deze maand, indien het mogelijk was wegens de toch gevaarlijke toestand van de wegen, dat was wandelen om toch wat in beweging te kunnen blijven. Maar we leven op hoop en dat is al heel veel.

Als u weet dat in december de dagen nogmaals wat korter worden met 20 minuten van                   1 december tot 22 december, dan blijft er niet veel licht meer over in deze donkere dagen. Vanaf 23 tot 31 december, lengen ze terug met 4 minuten. Wat een weelde als je het mij vraagt.

Het jaar is voorbij, met voor sommige mensen tegenslagen, voor anderen dan weer gelukkige dagen. Degenen met tegenslagen wens ik dan ook veel sterkte toe de gelukkigen daar zou ik, tegen zeggen, doe zo verder. Ik kan alleen maar wensen dat we rap terug op het fietsje mogen gaan rijden en dat u allemaal gespaard mogen blijven van valpartijen met soms kwetsuren tot gevolg, om van het materiaal nog niet te spreken.

Ik wens u en uw familie dan ook een heel Gelukkig en Gezond 2011 toe en voor dat jaar nog veel kilometertjes fietsplezier.

Blijf de “ Belevenissen van een Wielertoerist” volgen, wij doen verder in de mate van het mogelijke.

A LA PROCIMA VOLTA of zo iets …..

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt……..

W I L !

GELUKKIG   2011 !

PROOST !!!!!

BELEVENISSEN NR 11 -  VAN EEN WIELERTOERIST - NOVEMBER 2011.

VOORWOORD.

            Over de maand november 2010 zullen we maar best zwijgen en alles een beetje relativeren zeker? Laat ons stellen dat we als cyclist, een maand verlof genomen hebben. De weersomstandigheden weet je wel.

Eerst was er het water dat ons dagenlang parten speelde. Dan op het einde van de maand, deed Koning winter zijn intrede en lag zeker alle fietsverkeer stil. Bar koud!Sneeuwval en vrieskou, niets dat goed was voor ons cyclo’s. De mountainbikers zullen het zeker ook niet onder de markt gehad hebben met dat vriesweer.

Als er al een klein lichtje in de duisternis kwam, dan was het een heel klein lichtje hoor. Tussendoortjes noem ik dat. Toch kijken we naar de toekomst. De vergunning voor 2011 is aangevraagd. We zijn dus niet van plan om er mee te stoppen. Maar in de winter kan er van alles gebeuren en we zullen maar niet te voorbarig met onze uitlatingen zijn. We kunnen alleen hopen op weersverbetering in de komende maand december. Een beetje vriezen dat gaat nog maar als het bitter koud wordt, dan blijf je beter binnen, zeker als je al wat op leeftijd bent. Het is niet gezond in strenge koude te gaan fietsen, de longen zullen er u dankbaar voor zijn.

Op het einde van november, korten de dagen met nog maar eens 1h24 minuten en dan blijft er niet veel meer over tijdens de dag. Maar we weten, als we een maand verder zijn, dat de dagen terug beginnen te lengen. Eer die decembermaand weg is, kan er nog van alles gebeuren. Als je toch de weg op gaat in weer en of wind en regen, wees dan toch voorzichtig. Kleed u warm aan en zet uw helm op. Zeker in deze periode van het jaar, met soms ijsplekken of aanvriezende mist, kan je rap eens een slipper maken. Die helm, dat stukje plastic kan dan uw leven redden. Denk daar eens goed over na.

Ik wens u allen nog een prettige maand toe en tot wederhoren.

Keep Smiling ……

     Uw Sterreporter…….

W I L .

18 / 11 / 2010 – Oefentochtje lans de Schelde – 33 km. Moerzeke- Temse.

20 / 11 /2010 – Rit rond de Schelde – 40 km Moerzeke.    

            Via de Bootdijkstraat in Moerzeke en de richting Drie Goten naar Den Bunt. Daar de dijk op rechts richting Drie Goten terug en dan de dijk af en links terug op, nar Moerzeke. Via de Gespoelde put en de Veren van Mariakerke – St. Amands en Baasrode naar de Kramp in Kastel om zo naar de Kille in Moerzeke te fietsen. Daar waren we 20 km ver en dan keerden we, om zo langs dezelfde weg terug te keren naar huis. Het was koud maar het bleef droog. Afstand in totaal was dus 40 km.

21 /11 / 2010 – Oefentochtje naar Temse en terug – 33 km.

26 / 11 / 2010 – Oefentochtje lans het Recreatiegebied – 25 km – Moerzeke.

Dit was het laatste tochtje voor de winterprik van eins november.

Wegens de korte verslagjes heb ik geen napraatje, maar daar komt hopelijk de komende maand wel verandering in. We blijven hopen op beter weer, beter fietsweer. Wat kan dat winterweer toch op een wielertoerist zijn gestel werken. Maar ja …. We moeten het nemen zoals het komt.
In december zijn er ook nog een paar winter tochten voor cyclo’s indien het weer het toe laat, om met de dunne bandjes op de weg te komen.

Ik wens u het allerbeste toe en tot een volgende Belevenissen in december!

Keep Smiling en Auf Wiederzehen!

Voor alle lezers en alle wielertoeristen en hun familie een ZALIG KERSTFEEST!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt….

W I L .

BELEVENISSEN NR. 10 – VAN EEN WIELERTOERIST – OKTOBER 2010.

VOORWOORD.

            Het zomerseizoen is voorbij en we beginnen aan het winterseizoen, wat voor de cyclo’s niet zo eenvoudig is, omdat er met die smalle bandjes niet te praten valt, bij rijmplekken en sneeuw. Dan zit je daar u blind te staren en te denken, was ik maar mountainbiker geworden? Maar niet getreurd, er komen kansen binnen die vijf maanden, die ons van het nieuwe wegseizoen scheidden en een maand is zo rap voorbij. Bij goed weer zijn er dus die wintertochten, die verspreidt over het Vlaamse land liggen en zeer aantrekkelijk voorgeschoteld worden, soms samengaande met VTT tochten. Wij proberen alvast mee te doen. Eind van deze maand oktober start ook het winteruur en dan is het sop van de kolen. Je weet nu al dat er in oktober, nog maar eens 1u55’ minuten van de lengte van de dagen af gaat. Wat blijft er dan nog over tijdens de dag? Weinig! Maar, in die weinige momenten, moeten we er proberen van te genieten en ons fietsje nemen en weg. Zeker in het weekend. Er is nog steeds van alles te doen. Maak uw keuze!

Wat ik er van terecht zal brengen, weet ik nog niet, wel veel oefentochten en af en toe neem ik er een weekendtochtje bij, indien mijn volle winteragenda van allerhande treffen, dit toe laat. Andere verplichtingen weet je wel, maar ik blijf u op de hoogte houden, bij leven en welzijn.

De “ Belevenissen van een Wielertoerist” zullen altijd geschreven worden, hoe klein ze ook zijn. Als je u in deze wintermaanden op weg begeeft, wees dan uiterst waakzaam, want de wegen liggen er anders bij dan in de zomer.

Vergeet uw helm niet op te zetten, nu zeker, het is een hoofdbescherming bij een val.

Veel succes in de komende maand. Keep Smiling is mijn leuze!

Uw Sterreporter ……

W I L !

MAANDAG 14 OKTOBER- OEFENTOCHTJE 30 KM. _ MOERZEKE.

            Langs de vele verkavelingwegen en de dijken, zowel de binnendijken als de Scheldedijken, een oefentochtje gemaakt van 30 km in onze eigen gemeente. Alle begin is moeilijk, maar we snakken naar meer en naar droog weer.

Droog weer in deze tijd is niet evident, maar als het droog is, komt een mens al eens meer naar buiten in deze periode.

VRIJDAG 8 OKTOBER- OEFENTOCHTJE NAAR TEMSE- 33 KM. MOERZEKE.

            Mooie dag vandaag en dat was al enkele dagen geleden. Wij vandaag de fiets op in een fris windje, naar Temse, via de Mirabrug en de omliggende dijken van Schelde en Durme. ’t Is vrijdag en veel volk op de dijken. Bij het bereiken van Temse Centrum had ik mij teruggekeerd en bij thuiskomst waren dat 33 kilometers meer op de teller. We profiteren van een klein nazomertje, Sint Michiel indachtig.

ZATERDAG 9 OKTOBER- MOERZEKE- WINTAM- MOERZEKE – 51 KM.

            In eerste instantie had ik voorzien om met de fiets naar Merelbeke te rijden en daar een tocht van 30 km te fietsen, maar door de dichte mist, die hier hing en wie weet wat er onderweg nog meer van die mist was, besloot ik dit wijselijk niet te doen. Hier is de mist maar opgetrokken rond de middag en dan werd het zomers weer. Ik ben dan op de fiets gesprongen en via Den Bunt, langs de Schelde en Durmedijk, naar Temse gereden. Daar ging ik de brug over en de afrit naar beneden en direct links, onder de brug van het verkeer door, naar de Scheldedijk, richting Wintam. Via Stille Waters en Groenendijk, Hingene en Wintam, zonder de dijk te verlaten. Veel volk op de dijk op deze vrije en zonnige zaterdag                    9 oktober 2010. Aan de Zeesluis had ik welgeteld 25 kilometer en daar lag het keerpunt. De wind die toch wel strak waaide, had de ganse tijd in het nadeel geblazen en ik was heel tevreden dat die nog altijd in dezelfde richting zat, toen ik omkeer maakte en hem dus nu in het voordeel had.

Langs dezelfde weg huiswaarts en genoten van dit tochtje van 51 kilometer. Zo mogen er nog komen!

DE LEDECROSSERS CYCLOTOCHT- 35 KM- LOKEREN- ( 74 KM. )

            Goed weer, maar koud op deze zondagmorgen 10 oktober 2010. Ik begaf mij nog voor zonsopgang, met de fiets naar Lokeren, voor dat tochtje van 35 kilometer. Amper vijf graden was het, maar tegen de middag was het mooi weer, maar met een schrale koele wind, voelde het koud aan. Van achter het vensterraam, zag het er heel mooi uit.

Via de Neerstraat reed ik naar Hamme. Ik kon niet langs de dijk naar Sombeke, omdat er werken bezig zijn en het daar afgesloten is voor alle verkeer. Langs de Moerheide naar Waasmunsterbrug en Ruiter, om in Lokeren aan de grote baan Antwerpen – Gent, de rotonde rond te rijden en dan het fietspad volgend naar Bergendries, langs die Steenweg. Ik moet zeggen Tweebruggenstraat, want daar was de start. Het was een cyclotocht die samen ging met mountainbike of VTT gelijk je wilt en de start daar was om 08.30 u. Ik kwam daar iets te vroeg aan en er was reeds een massa volk, dat stond aan te schuiven aan de inschrijvingtafels. Het merendeel waren VTTers. Toch waren er een redelijk aantal cyclo rijders voor de 35 en de 50 km. Je kon hier vandaag kiezen uit twee afstanden. Om bijna kwart voor negen, kon ik de weg op en we volgden witte pijltjes op de weg, in de richting van Lochristi. Deze uitpijling was zeer goed over de ganse tocht.

Via de Tweebruggenstraat en de Gentsesteenweg naar Doorselaardorp, waar de splitsing was met de 50 km die de richting uit gingen van Mendonk. Wij reden links, de Doorselaarstraat in, naar de Oude Veldstraat, om zo naar Hyfte Dorp te fietsen voor controle in café “ Center” na een goede 16 kilometer. Een koffie was er welgekomen, na de stempel op de controlekaart. De vingers die buiten de fietshandschoenen staken, voelden echt koud aan. Ik was bij de eersten daar binnen en steeds kwamen er meer en meer wielertoeristen een stempeltje halen. Ook de 50 kilometerrijders moesten hier hun controlekaart laten afstempelen, wilden ze in aanmerking komen voor het winterlaureaatschap. Na de koffie en een praatje met de stempelaar van dienst en enige vrienden die daar ook binnen kwamen, Monique en de rest, vertrok ik richting Lokeren terug, voor het tweede deel van deze tocht.

Via het Dorp van Lochristi, in de richting van de Haenhoutstraat, naar Destelbergen en naar Beervelde Dorp.

Langs de Toleindestraat reden we dan naar ’t Lammeken, om zo in Lokeren terug te keren langs de Barondreef en Tweebruggenstraat, waar we na de brug, het Jeugdcentrum Bergendries bereikten, na onze tocht van 35 km.

Bij aankomst en bij afgifte van onze controlekaart, kregen we een pakje met vijf chocolade truffels en dat was geschonken door één van de sponsors.

We keerden nu snel naar huis terug, om tegen het middaguur onder de douche te kunnen. Bij mijn thuiskomst stonden er 74 kilometer op het tellertje en dat was goed meegenomen. Het was een tochtje dat ik nog niet gedaan had, waarschijnlijk nieuw uitgekozen door De Ledecrossers die organisator waren van deze tochten. Zeer goed uitgepijld en een massa deelnemers op een mooie tocht. Wat moet je anders als inrichtende club, op een zondagmorgen nog meer hebben?

DONDERDAG 14 OKTOBER 2010 – OEFENRITJE – 50 KM.

            Via Moerzeke naar Wintam. Zelfde tocht als op 9 oktober. Zwaar bewolkt weer maar het bleef de ganse tocht droog.

WINTER RAEPE CYCLO – 40 KM – LOKEREN – ( 75 KM ).

            Vandaag zondag 17 oktober 2010 was er in Lokeren in ’t Jeugdheem Bergendries, voor de tweede zondag op rij een VTT en cyclo tocht. Deze keer waren het de Raepespurters die voor de organisatie instonden. Je kon starten voor 40 km op de weg en 45 km – 35 en 25 km voor de VTTers. Ook de kids konden vanaf 09.00 u in het veld hun hartje ophalen voor 15 km. Erg koud was het en er stond een gure noord oostenwind, amper 1 graadje en aan de grond was het al een eerste keer gevroren. Ik was thuis nog in het schemerdonker vertrokken, met de fiets naar Lokeren dat mij terug 75 km opleverde. Mijn winterkledij uit de kast gehaald, oorlappen en handschoenen met vingers aangetrokken en dan weg naar Lokeren, via mijn gekende weg naar Hamme, Waasmunster en Lokeren naar de Tweebruggenstraat en het Jeugdheem Bergendries. De inschrijving was pas begonnen toen ik aan dat domein aankwam. Het liep daar al iets vlotter dan vorige week, al waren er zeker niet minder inschrijvingen, bij dit mooie winterachtig weer.

Na inscanning kon ik de weg op en volgde ik de gele pijlen” Lokeren fietst” naar de controleplaats en bevoorrading. Eens over de Durme gingen we aan de lichten rechts, naar de Veerstraat, in de richting van Sinaai. Langs de Leebrugstraat en over de Koebrug naar Stekene. Daar volgden we de linker dijk van het Kanaal van Stekene een lange tijd en daarna terug langs de overzijde naar de Molenbeek en Puivelde. Via de Bosstraat naar Belsele en de Gouden Leeuwstraat en we reden richting Waasmunster, waar we in het Dorushoeksken, bevoorrading kregen na goed 28 km. De controlekaart diende niet afgestempeld te worden, want ook de mountainbikers kwamen zich hier bevoorraden zonder controlekaart.

Daarna in rechte lijn terug naar Lokeren, om af te klokken na 40 km. Een mooie tocht en perfect uitgepijld, maar dat zijn we hier reeds lang gewoon. Ik kreeg nog een wafel om afscheid te nemen en ik pakte mijn biezen richting thuis, langs dezelfde weg die ik ’s morgens gekomen was. Het was iets minder koud geworden, maar een warme douche, deed meer dan deugd. Weer een weekend dat weg is. Op naar een volgende fietstocht.

MOERZEKE – WINTAM – MOERZEKE – 50 KM.

            Vandaag 28 oktober nog een oefentochtje gereden in zwaar bewolkt weer, van 50 km. Het is dezelfde tocht als hierboven beschreven. In het voorbije weekend heb ik niet gefietst wegens andere activiteiten. Of dit het laatste tochtje is deze maand weet ik nog niet, maar ik denk het wel. Het weer ziet er niet schitterend uit maar wat verwacht men deze tijd nog van schitterend weer?

NAPRAATJE.

            Heel in het kort wou ik nog even napraten al heb ik niet zo veel te zeggen over de voorbije maand oktober. Niet al te veel kilometers gereden, maar toch in beweging gebleven. Wat het in november zal zijn is nog een vraagteken. Moeten we met de stadsfiets gaan rijden of kan het nog met de racefiets? De winter komt dichter en dichter, maar toch leeft de hoop dat er eens weer zomer komt.

Wees voorzichtig op de weg, ik kan daar niet genoeg op terugkomen en zeker op het dragen van een helm. Dat is een belangrijk element dat uw leven kan redden bij een val. Speel niet met het geluk, zet uw helm op als je gaat fietsen.

Houd jullie goed en tot volgende maand in een nieuwe “ Belevenissen van een Wielertoerist”.

Keep Smiling……Auf Wiederzehen!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt…….

W I L !

BELEVENISSEN NR. 9 – VAN EEN WIELERTOERIST – SEPTEMBER – 2010.

VOORWOORD.

            September begint en dat is de laatste maand van het zomerseizoen. We zijn nu verplicht om de Belgian Happening en de O.Vlaamse Bijeenkomst, die nu ook al een andere naam gekregen heeft en die nu Oost Vlaamse Fiets en Mountainbike weekend genoemd wordt, mee te doen. Als u geen enkel Laureaatschap wilt, ben je niet verplicht aan deze organisaties mee te doen, in het andere geval wel. Die verplichtingen mogen ze van mij gerust weglaten.

De dagen worden in september steeds maar korter en op het einde van de maand, zal je dat goed merken. Er gaat weer meer dan een uur van af en dan is het al veel minder dag, als je het mij vraagt?

Er is deze maand nog van alles te fietsen en we proberen aan zoveel mogelijk tochten mee te doen, ongeacht de afstanden. De beide Laureaatschappen van Classic’s en Vlaams Laureaatschap heb ik al binnen, we moeten ons daarover geen zorgen meer maken.

Ik wens u allen in deze maand september, nog veel goed fietsweer toe en nog mooie tochten om te fietsen.

De herfst komt er aan en dan kan men soms nog mooie dagen hebben!

Succes gewenst!

Als u de weg op gaat wees voorzichtig. De bladeren van de bomen beginnen af te vallen en een slipper is rap gemaakt.

Vergeet vooral uw helm niet op te zetten, het is van levensbelang, bij een eventuele val.

Keep Smiling…… En ziet met een gerust gemoed, de winterperiode tegemoet!

Uw Sterreporter ….

WIL.

SLOEBERTOCHT – 40 KM – HEUSDEN/DESTELBERGEN.

            Het is mijn eerste tocht deze maand. De reden is, dat ik er even tussenuit ben geweest. De boog mag niet altijd gespannen blijven staan, weetje wel?

Ondertussen zijn we al bijna in de helft van september. Het gaat toch allemaal zo snel hé mensen!

Deze morgen met de wagen vertrokken om 07.00 u naar Destelbergen, waar SK Heusden hun Sloebertocht van start ging, aan de Damvalleistraat in zaal Kristalbad, die ze voor deze gelegenheid, afgehuurd hadden.

Je kon hier vandaag als wielertoerist, cyclo of mountainbiker, uw hartje ophalen, aan de verschillende afstanden: 135 km – 105 – 70 en 40 km voor de Cyclo’s op de weg. De VTTers die voor het veld kozen hadden afstanden die ze konden kiezen tussen 50 km – 35 en 25 km.

Dan was er ook nog en Familie en Seniorentocht van 40 km. Voor de Kids was er een VTT onder begeleiding, van 15 km. Dus wie hier zijn gading niet vond, die moest maar ergens anders gaan fietsen, maar waar het waarschijnlijk niet beter zal zijn dan hier?

Er waren hier voor de clubs nog heel wat punten te rapen. Ook voor het Vlaams Laureaatschap was er nog een stempeltje te verdienen.

Ik kwam daar toe op die enorme parking, die al voor de helft vol stond zo rond 07.35 u. Nog even in de wagen blijven zitten, want ik kon maar om 08.00 u de weg op voor mijn tocht die ik voor vandaag uitgekozen had.

In het Kristalbad was het zeer druk aan de inschrijvingtafels. Om stipt 08.00 u mochten we inscannen. Ik heb mijn vriend Etienne van Lokeren Durmespurters daar gezien en we hebben samen deze tocht van 40 km gereden, aan een gezapig tempo wat misschien een beetje eigen is aan het einde van het seizoen?

We vertokken iets na acht uur in de richting van Wetteren, waar er bevoorrading en controle was, op een weiland, speciaal vrijgemaakt om ons daar te ontvangen.

Via de Damvallei reden we naar de richting Heusden en de Scheldedijk, die we volgden tot in Wetteren, via Melle en Wetteren ten Eede.

Aan de afrit van de dijk, was er de splitsing met de andere afstanden. Wij gingen links, de andere afstanden gingen rechts.

Via de Wetterensesteenweg naar Bellevoorde, waar dus die controle was.

Een stempel op de controlekaart en een drankje met een stukje cake en we konden weer verder. We zochten nu terug de Scheldedijk op in Wetteren maar dan in de richting Kalken, waar we langs de Kalkensevaart en de Groene Meersen, naar Laarne fietsten. Daarna was het niet zo ver meer en via Heusden, reden we terug naar Destelbergen, de brug over de E 17 over en dan rechts af naar Damvallei voor eindcontrole.

Onze controlekaart gedeponeerd in de voorziene doos en we gingen ons nog een stempel halen, op ons formulier voor het Vlaams Laureaatschap. Deze stempel diende als reserve indien er iets zou mislopen met de andere twintig gereden tochten. Enfin.

Etienne en ik hadden er dorst van gekregen en we gingen aan een tafeltje zitten, om nog wat na te kaarten bij een fris biertje, om dan naar huis terug te keren. Het weer was mooi en 20 graden, wat het tegenovergestelde was van de vorige dagen. Toch was er een strak en fris windje, maar we waren tevreden, dat het droog gebleven was op deze mooie fietstocht, de Sloebertocht genaamd!

Tot nog eens Sloebervrienden van Heusden!

BELGIAN CYCLING HAPPENING – 45 KM – HEVERLEE ( Vl. Brabant ).

            Het is weer al zo laat, het zomerseizoen zit er op. Er is nog een uitzondering, volgende week de O. Vlaamse Bijeenkomst, die nu Oost Vlaamse Fiets en Mountainbike weekend genoemd wordt.

Vandaag 18 september 2010 zijn we aan de Belgian Happening toe, die vroeger ook een andere naam had en Nationale Bijeenkomst genoemd werd. Dit is een verplichte deelneming, als je wilt in aanmerking komen voor het Vlaams Laureaatschap en het Laureaatschap der Classic’s. Ik heb ze nu alle twee binnen en ze kunnen die mij niet meer afnemen.

Wat de O. Vlaamse Laureaatschappen betreft, heb ik dit jaar geen enkel Laureaatschap behaald. Dat is mij nog in geen 11 jaar overkomen. Tochten te weinig gereden. Die boven vermelde Laureaatschappen, spelen daar een zekere rol in. Je kunt niet overal tegelijk zijn en de dag van vandaag, rekening houdend met de dure brandstofprijzen, wordt er al eens iets anders uitgeprobeerd. Het is ten slotte toch maar een hobby, een hobby die ook niet uit de hand mag lopen. Enfin.

Ik vertrok deze zaterdagmorgen rond zeven uur met de wagen naar Heverlee. Via de Brusselse Ring, wat me zeer onaangenaam over kwam, ook al was er op dat ogenblik nog niet zoveel verkeer.

Bij het verlaten van de snelweg in het Leuvense, had ik een verkeerde weg ingeslagen en moest dus alles uit de kast van mijn GPS halen om terug in de goede richting te rijden. Misschien had hier voor de afrit een pijl van de Happening wel op zijn plaats gestaan. Later hoorde ik vertellen, dat er vele mensen verkeerd gereden zijn met de wagen. Soit, we zijn er toch geraakt.

Wat je daar in die tenten zag in Heverlee, die opgezet waren om de Wielertoeristen te ontvangen van alle Belgische Provincies, dat hield je niet voor mogelijk.

Aan de Oost Vlaamse inschrijvingtafel, stond er een file van wel dertig meter aan te schuiven, tegen het startuur van 08.30 u.

Aan de andere tafels, van de andere Provincies, kon je de inschrijvers op je één hand tellen, al is dit een klein beetje overdreven.

Je zag hier duidelijk, waar O. Vlaanderen zat!

Ik heb daar nog met een goede vriend een praatje geslagen, die zelf geen Wielertoerist meer is wegens de leeftijd, terwijl ik wachtte op de nog actieve vrienden, Etienne en Raf van Durmespurters Lokeren. Samen met die vrienden, zou ik de tocht rijden. We vertrokken na hun inscanning om 09.00 u.

Van in de start, amper na goed honderd meter, was het klimmen geblazen en dat bleef maar duren. Ik kan me niet herinneren dat we twee afdalingen gehad hebben, die naam waardig?

Het was altijd maar naar omhoog, soms vals plat, maar geen metertje vlak. Het was even wennen op het einde van het seizoen, om zo een tocht te verwerken. Ik vraag me af, waarom deze kortere tochten, toch zo zwaar moeten zijn. Vele mensen op leeftijd, nemen die korte afstanden, omdat ze denken dat die gemakkelijker te fietsen zijn, maar de meesten onder hen, komen dan bedrogen uit.

We reden via de Pietersberg, de richting Blanden uit en via Oud Heverlee door het Heverleebos naar Korbeek-Dijle en de richting Bertem. Via De Tomme en De Kouter en we reden richting Bierbeek, over Vaalbeek en Blanden.

Nu waren we al aan het tweede deel begonnen en via Haasrode gingen we richting Lovenjoel en Korbeek-Lo uit. We zaten nu dicht tegen Heverlee terug en via de Pietersberg naar de inschrijving of eindcontrole.

Onderweg hadden we geen controle of bevoorrading, enkel een drankje dat ons gratis aangeboden werd door Aquarius.

We klokten uiteindelijk af op 48 km.

We moesten onze beide controlebladen van Classic en Vlaams Laureaatschap nog laten valideren en kregen een plastiek zakje met reclame er op van Het Laatste Nieuws, waar allerlei prulleraria in zaten, van boekjes tot reclamefolders. Er stak ook een regenjas in, die kon gebruikt worden om er een tentje van te maken of om te dragen bij het vissen, als de paadjes diep zijn? Waterproof stond er op en ik heb het bij het thuiskomen opengemaakt en direct weggelegd. Je moest al een “ Reus” zijn om het te kunnen dragen. De reclame die op het zijvlak stond van vissen, deed niets vermoeden, over het veel te grote “ Teutje” om aan te trekken. Enfin, niets kunt u niet vasthouden.

Na alle formaliteiten vervuld te hebben, gingen we samen nog wat nagenieten bij een bruin paterken. Lang zouden we daar niet blijven zitten, want een orkestje maakte daar zijn opwachting en die jongens maakten zoveel kabaal, dat oren en zien verging en als je hier langer dan een uur bleef zitten, je een patiënt werd van gehoorstoornissen of oorsuizingen waar je voor de rest van je leven last zou van hebben.

Na toch even rustig onze pater opgedronken te hebben, reden we naar de parking, die vijfhonderd meter verder lag, naar onze auto. De fiets er op geplaatst en naar de autoweg, waar in Bertem wegenwerken waren die voor een file zorgden, toen we dan huiswaarts reden.

Na het Vlaamse Fiets en Mountainbike Weekend en het afsluiten van het zomerseizoen, begint dan de winterkalender, waar je bij goed weer je hartje kan ophalen als Cyclo.

Wat ik nog een minpunt vond aan deze organisatie is, dat er geen wegbeschrijving gegeven werd, zodat je niet kon zien waar u zich bevond, indien dit nodig was, bij bijvoorbeeld verkeerd rijden. Een polsbandje met een noodnummer kregen we wel mee en daar moesten we het dan maar mee doen. Over het uitpijlen, daar was niets over te zeggen. Zeer goed uitgepijld en gelukkig maar……

NAPRAATJE.

            Even een kort napraatje.

Het voorbije zomerseizoen, is er een geweest voor mij, om rap te vergeten. Slecht begonnen en niet goed geëindigd. In het begin van het jaar, door gezondheidsredenen van kleine aard, niet direct in de running kunnen komen en daar boven op nog af te rekenen gehad met archie slechte weersomstandigheden in sommige weekends en dan ben je rap enkele maanden verder. Ik was rap twee maanden achteruit tegenover andere jaren en dat voel je rap aan je conditie, zeker op mijn leeftijd als senior.

Ik heb mij dit seizoen moeten beperken tot twee Laureaatschappen, waar het in normale omstandigheden, wel vier of vijf zijn en soms nog meer. Een slecht seizoen, dat we proberen nog wat goed te maken, tijdens de vijf lange maanden van de winterperiode, waar we toch kunnen deelnemen aan de wintertochten op de weg, indien de wegen er goed blijven bij liggen. Vijf maand eer het nieuwe zomerseizoen begint is lang, maar de tijd vliegt snel en we zullen rap genoeg aan de start staan van dat nieuwe seizoen, bij leven en welzijn.

Wat ik er dus van terecht breng de komende winterperiode, dat zullen wel meestal oefentochten zijn, die daarom niet minder interessant zijn en indien mogelijk, die weekendse wintertochten voor Cyclo’s die meestal gepaard gaan met VTT.

Aangezien ik geen Mountainbiker ben, hou ik me dus onledig op de weg, als die vrij blijft van sneeuw en ijs en het droog blijft.

Indien u net als ik, in deze winter op de weg of in het veld actief bent, wees dan voorzichtig.

Draag steeds uw helm!

De wegen liggen er in deze periode soms heel vuil bij en dan is een val soms rapper gekomen dan je denkt. Het is beter voorkomen dan een erg letsel te moeten genezen. Een helm kan dus heel wat schade beperken.

Verder wens ik u allen een prachtig winterseizoen toe en wat deze Wielertoerist allemaal uitspookt tussen 1 oktober en 1 maart 2011 dat lees je wel in de volgende “ Belevenissen van een Wielertoerist”!

Arrividerci……. En tot ziens in één of andere fietstocht!

Keep Smiling ……

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt………

WIL.

BELEVENISSEN NR 8 – VAN EEN WIELERTOERIST -AUGUSTUS 2010.

VOORWOORD.

            We beginnen terug met een wit blad in augustus. De oogstmaand en de tweede vakantiemaand, althans voor de studerende jeugd toch en hun leraars. Andere mensen, moeten zich met minder dan de helft van die twee maanden tevreden stellen. Nou elk zijn vak zou ik zeggen. Nu wat augustus betreft, zouden we een Belgisch weertje krijgen, maar ik denk dat niemand op dit moment weet, wat er allemaal nog achter is?

In deze maand korten de dagen met 01.43 u. Als je dan eens terug blikt, dan zijn er al wat uren licht af van de dagen en het zal er nu niet meer op verbeteren nu de herfst in aantocht is.

Ik probeer mijn best te doen in deze komende maand, om nog zoveel mogelijk stempeltjes te vergaren voor zowel het Vlaams Laureaatschap als voor het Laureaatschap der Classic’s al zal dat geen sinecure zijn. Enfin.

Ik zie wel wat er van komt en al mijn “ Belevenissen” van de maand augustus, kan je hieronder lezen, dan ziet u of het mij gelukt is of niet?

Er is deze maand van alles te doen en we starten op de 1ste van de maand, dat tevens de eerste zondag van augustus is. We doen ons best om ons zelf in de eerste plaats tevreden te stellen, maar toch ook om die Laureaatschappen nog te behalen?

Verder wens ik u een aangename augustusmaand toe en veel fietsgenot!

Keep Smiling!

Uw Sterreporter ………

W I L .

19^DE  ROCHUSTOCHTEN – 25 KM. – OOSTERZELE.

            De mannen en vrouwen van de W T C De Zwervers Oosterzele, hebben er een tweedaagse van gemaakt. Gisteren zaterdag, dan was het nog juli, dat was de eerste dag met als hoofdbrok een Labelorganisatie, plus ook tellend voor andere Laureaatschappen zoals o.a. het Vlaams Laureaatschap. Ook vandaag 1 augustus 2010 was dat nog zo.

Om de maand augustus in te zetten op deze eerste dag, heb ik een kort Rochustochtje genomen van 25 km om de beentjes en de spiertjes wat los te gooien, van de spanning die er nog op zat van gisteren. ’t Is maar een flauwe uitvlucht, maar is deelnemen niet belangrijker dan winnen?

Ik vertrok dus op deze zondagmorgen om 06.30 u richting Oosterzele, via Overmere en Wetteren, om daar nog vroeg genoeg aan te komen in de Sportstraat in Oosterzele, aan de enorme grote parking van de Sporthal “ De Kluize”.

We konden hier starten om 07.30 u voor alle afstanden: 105 km – 75 – 50 en 25 km. Gisteren was er nog een tocht van 35 km ook. Er was dan ook nog een familie en seniorentocht van 25 km. VTT was er ook: 50 km – 30 en 25 km.

Vandaag was dat ook zo en was er om 09.00 u voor de kids een gezamenlijke start VTT ook.

Wat ik daar vandaag gezien heb na mijn tocht gereden te hebben, dat heb ik nog op weinig organisaties gezien. Er stonden een massa personenwagens op de parking. Op een aanpalende grote weide was ook geen plaatsje meer vrij en overal in de omliggende straten stonden er auto’s geparkeerd. De Zwervers zijn daar graag gezien!

Ik startte om 07.30 u voor de tocht van 25 km die meetelde voor het Vlaams Laureaatschap.

Ik had daar vroegere vrienden gezien, die ook mijn tocht reden, maar die voor mij vertrokken waren, maar die ik na een dikke kilometer, inhaalde. Ingescand en wegbeschrijving op zak en via de Sportstraat naar Windekouter, richting Balegem. We reden op zo wat een lichtgolvend parkoers, naar de bevoorrading toe in de Munkbosstraat. Daar stond op een verbrede oprit naar een akker toe, een stalletje van De Zwervers, met allerlei versnaperingen op.

Onze controlekaart werd afgestempeld en we konden dan genieten van cola, banaan, peper of andere koeken. Samen met het gezelschap van drie senioren van Jong en Oud Maria Oudenhove, vertrokken we terug, om na enkele honderden meters geconfronteerd te worden, met de in zeer slechte staat verkerende kasseitjes, kinderkopjes, van de Lange Munt. Gelukkig moesten we ze niet tot het einde rijden en hebben we nog veel van die putten kunnen vermijden daar door. We gingen rechts af.

Naar Keerken en Schapestraat. Hier zochten we de Gaversesteenweg op en via Dennenlaan en een laatste inspanning in De Spiegel en we reden zo via de Windkouter, de Sportstraat in, naar De Kluize toe, waar we een goed uur eerder vertrokken waren.

Onze morgentocht zat er snel op, maar de verplichting nadien, moest ook een kans krijgen.

Enfin, ik was tevreden dat ik tot daar gekomen was en had er een belangrijke stempel bij gekregen op mijn controleblad voor het Vlaams Laureaatschap.

De augustusmaand is ingezet en we hopen op nog veel meer, mooi weer en fietstochten die we kunnen rijden.

Ik moet zeggen, dat De Zwervers deze Rochustochten, perfect georganiseerd hebben. Zeer goed uitgepijld en ze mogen met hun puike organisatie, een pluim op hun hoed steken.

Tevreden klanten, keren zeker terug.

F.T. HOUTHANDEL DE VRIESE – 35 KM – LOKEREN  OUDENBOS – ( 88 KM ).

            We zijn goed gestart in augustus. Vandaag dinsdag 3 augustus 2010  was er de Fietstocht Houthandel De Vriese in Lokeren/Oudenbos. Zeg maar de sponsortocht van de Ledecrossers, die vandaag de organisatoren waren.

Je kon kiezen uit twee afstanden – 50 km en 35 km. De afspraak was in het parochiezaaltje in de F. Hanusdreef in Oudenbos.
Het weer zag er hier tegen de middag nogal redelijk goed uit, al stond er een frisse bries, die nogal wat in kracht toenam, naarmate de dag vorderde. Ik had me voorgenomen om met de fiets naar Oudenbos te rijden en dan ginder de korte afstand te fietsen, zijnde dus 35 km. In totaal had ik dus 88 km gereden vandaag. Om 11.30 u vertrokken richting Lokeren Oudenbos, via de Mirabrug en de dijk naar Sombeke om dan via Waasmunster en De Ruiter, Lokeren aan te doen. In Lokeren zijn nu volop de Lokerse Feesten aan de gang, maar uitgezonderd een tiental wandelaars, heb ik daar aan het stationsplein, niets van gemerkt. ’t Zal nog te vroeg geweest zijn zeker? Via Lokeren naar Oudenbos. Ik had daar nog even de tijd om een praatje te slaan met vriend William en om 13.00 u konden we starten.

William reed de 50 km, ik de 35 km.

In eerste instantie was ik alleen vertrokken na inscanning. De wind blies harder en ik had al gans de tijd pech, dat ik hem op de kop voelde. Ik begon terug een beetje de forme te pakken te krijgen en dat resulteerde in een goed tempo. Via de F. Hanusdreef reden we de richting Overmere uit voor controle. Langs Zeveneken en Kalken waar we langs de Groene Meersen en de Kalkense Vaart, naar Uitbergen fietsten, langs het veer van Schellebelle. Aan de Veerstraat gingen we links naar Nieuwdonk en de richting Overmere, via de Donklaan naar de controle. Die controle was gelegen in café “ De Kalvaar”.

Ik zat in een groepje met twee Blanc’s ( lang geleden hoor) samen met William die tot aan de splitsing hetzelfde parkoers volgde, iemand van Massemen, Gaston van Nazareth en iemand van W.A.S Wondelgem. Samen stopten we aan De Kalvaar voor een stempeltje, een cola en een korte pauze. Ik vertrok sneller dan de andere, die de 50 km reden en moest het gezelschap dulden van Gaston, die zich tot de aankomst in mijn wiel genesteld had.

Aan de Dendermondsesteenweg was er de splitsing. Wij gingen links in het Muizenstraatje. De 50 kilometerrijders gingen recht door. We reden langs de andere kant Overmere binnen, via de Lindestraat en dan de richting Lokeren, via de Loereveldstraat en Zauwerstraat.

Langs de brug over de E 17 reden we naar Lokeren toe, vanaf de Kootveldstraat, naar de Nieuwe Molenstraat, om na de bareel, waar we de tweede keer vandaag al voor de gedraaide slagbomen stonden, de Hanusdreef in reden, voor eindcontrole.

De controlekaart met stempel werd in de doos gedeponeerd en we gingen al zwetend van de inspanning en de warmte, aan een tafeltje zitten, met een bruin Patertje. Lang echter kon ik hier niet vertoeven, want de lucht zag er onheilspellend uit. Het zag er naar uit, dat het om 14.30 u zou beginnen onweren. Zo ver is het niet gekomen.

Na mijn dorst dan gelest te hebben, vertrok ik dan nog eens voor 26,5 km naar huis toe, langs dezelfde weg die ik gekomen was. Lokeren, waar ik bijna in de kraampjes van de Feesten terecht kwam. Gelukkig was daar nog niets van ambiance te bespeuren, op dit nog vroege uur. Ik reed maar verder via de Boslaan naar de Ruiter toe en Waasmunster om dan via de dijk en de Mirabrug, bij mij thuis aan te tikken, na 88 km.

Een goede training, die ik echt wel kon gebruiken. Ik heb er al zo weinig kilometer opzitten dit jaar wegens allerlei omstandigheden en deze tocht, deze mooie en goed georganiseerde tocht, heeft me deugd gedaan. De uitpijling was ook perfect, maar wat had u anders verwacht van De Ledecrossers? Hier keren tevreden klanten, altijd terug!

DOOR HET KEMPENLAND – 52 KM – PEER –LINDE ( 63 KM ).

            ’t Was me het dagje wel, vandaag 7 augustus 2010. In Peer-Linde was het allemaal te doen. Linde is een deelgemeente van Peer en we hebben daar nog gefietst o.a. de Carlo Bomans Classic. Deze tocht vandaag was iets heel anders. Hij kaderde in het Vlaams Laureaatschap en bracht dus een stempel meer op ons controleblad.

Ze hadden zwaar bewolkt weer voorspeld op tv, lichte regen en buien. Het was hetzelfde scenario als vorige week. Ik heb op mijn tocht geen druppel regen gezien. Toen ik terug kwam en op amper 3 kilometer van thuis was, dan kwam er een bui over met toch nogal wat regen. Ik heb het tijdens mijn tocht in Limburg, droog kunnen houden.

Zeer vroeg vertrokken met de wagen richting autobaan om 05.30 u al. Peer-Linde is niet bij de deur hoor! Daar toch wel zeer vroeg aangekomen, zo iets na 07.00 u. De inschrijving en scan was maar volgens de kalender om 07.30 u maar vanaf 07.20 u kon ik al de baan op na inscanning. Gelukkig had ik een wegbeschrijving bij, want u zult wel al gelezen hebben, dat ik in plaats van 52 km er 63 km gereden heb. Dit lag deels aan de inrichters en een beetje aan mij. Goed, om 07.20 u dan vertrokken vanuit het voetbalstadion van Racing Peer, in de Lindebosstraat en de richting Lommel genomen voor controle en bevoorrading.

We reden langs de Lindebosstraat naar de Grote Hoef en we volgden naar Hechtel toe. We reden dwars door het Militaire Domein. We mochten de weg niet verlaten, althans volgens de borden langs de kant, die ons mededeelden, dat er oefeningen aan de gang waren. Ik heb echter niets gezien van soldaten of legervoertuigen. Enfin.

Door deze prachtige omgeving van dennenbossen en brede geasfalteerde wegen, waar het heerlijk fietsen was en dat daar zeker Limburg de naam Fietsparadijs zeker niet gestolen had, kwamen we aan de splitsing met de andere afstanden.

De Lindetrappers hadden er voor gezorgd, dat iedereen hier zijn hart kon ophalen. Afstanden van 50 km – 75 – 100 en 130 km kon u hier fietsen.

Na de splitsing gingen we recht naar Lommel. We staken de Grote Baan Lommel- Leopoldsburg over en reden langs de tankpiste, weer door Militair gebied op een bospad –fietspad, tot aan de bevoorrading en controle.
Ik was amper 25 km ver en maar een uur weg. De stempelaars van dienst, hadden maar juist hun kraampje met bevoorrading opgesteld, toen ik er als eerste aan kwam. Ik heb met die mensen een lange babbel gehad, omdat ik bij hun club iemand ken van vroeger. Dat heeft me een kwartuurtje van mijn tijd gekost. Tot hier toe was er geen vuiltje aan de lucht. Na controlestempel op de kaart en enkele versnaperingen naar binnen gewerkt te hebben, begonnen we aan het tweede deel van onze tocht.

We reden naar de Oude Diestsebaan in de richting van de testbaan Ford en we waren aan het fietsen in het Park der Lage Kempen. We staken de baan Lommel-Hechtel over en hier liep het serieus fout! Er stond een pijl op de grond niet goed geplaatst, die ons recht door wees. In feite moesten we links af rijden. We waren in Overpelt dan en zouden door het bos het fietspad volgen. Dat bosfietspad, dat vond ik dus niet. Ik volgde die lange Grote Baan. Naar waar? Dat wist ik niet. Toen ik al ongeveer 3 kilometer gereden had, vroeg ik aan een bejaarde man, die met zijn fiets aan de hand op het fietspad liep, maar toch aanstalten maakte om ook op de fiets te springen en weg te rijden, waar ik in feite was en hoe ik het beste in de richting geraakte van Eksel? Ik moest terugrijden en naar de MS Kliniek rijden, zoals dat op mijn wegbeschrijving stond. Gelukkig had ik die meegenomen bij de start. Je staat daar ergens in Limburg en weet niet waar je bent en weet ook niet waar je heen moet? Enfin.

Ik geraakte dan toch op het goede spoor van die herstelkliniek voor MS patiënten en daar kwam ik dan eindelijk terug op het parkoers dat ik moest volgen. Maar Linde-Peer, lag nog ver voor mij uit. Ik reed nogmaals van de Grote Weg af en moest terug de goede richting vragen aan een dame. Ze legde mij uit dat ik terug moest keren naar die MS Kliniek, die vandaag een grote rol gespeeld heeft in mijn fietstocht. Daar zou ik dan links nemen en dan was ik terug op mijn route. Het duurde en bleef maar duren, eer ik enige oriëntatie had, van waar ik mij bevond. De kilometerteller bleef altijd maar oplopen na de 52 km die ik zou moeten rijden. Hij bleef uiteindelijk stil staan in Linde-Peer op 63 km. Dus had ik vandaag 11 km te veel gereden en dat was toch veel hoor! Gelukkig bleef het droog en waren die regenwolken die er hingen, voor ergens anders. Op amper enkele kilometers van thuis, regende het. Deze tocht was er één die ik nog niet gereden had en het was echt een mooie hoor. Spijtig dat de uitpijlers niet een beetje meer aandacht aan hun uitpijling besteed hadden. Maar Limburg, mag trots zijn op zijn fietsparadijs. Dit hebben ze in O. Vlaanderen niet!

F.T. RAEPESPURTERS – 50 KM – LOKEREN ( 85 KM ).

            Ik ben zeker wel vier keren naar buiten geweest om naar de lucht te kijken, om te zien hoe die er uit zag. ’t Was zondagmorgen 6 uur en ’t was nog donker. Een heel ander gegeven dan een maand terug, dan was het op dat uur al fel licht, door de reeds hoog staande zon. Die hittegolf weet je nog? Om den duur zou een mens vergeten dat er een hittegolf geweest is.

Ik was van plan om met de fiets naar Lokeren te rijden, om daar dan de F.T. Raepespurters mee te rijden, een mooi fietstochtje van 50 km. Maar eer ik echt overtuigd was, dat er niet direct regen zou vallen, die voorspeld was, dan was het toch al kwart voor zeven.

Ik maakte van mijn wielertoeristenhartje een steen, haalde mijn “ Ros” van stal, kleedde me aan en weg was ik. Regen of niet, ik zou in Lokeren starten voor de F.T Raepespurters.

Ik reed via de Mirabrug naar Sombekedijk en naar Waasmunster en via de Grote Baan, naar de Heirbrug, om zo rechtdoor de Lepelstraat in te rijden, waar in café Pompierken de inschrijving was.

De Lokerse Feesten waren stil gevallen, maar ook in ’t Pompierken, was het heel stilletjes. Het wisselvallige weer, de Lokerse Feesten en het feit dat er nog velen met vakantie waren, zou daar misschien de oorzaak van kunnen geweest zijn?

Er waren twee startplaatsen voorzien en misschien was dat wel de reden ook. In Heusden kon je starten en in Lokeren.

Ik was nog wat te vroeg voor de inscanning. Punctueel, zoals er in O. Vlaanderen gewerkt wordt, konden we maar vanaf 07.30 u de weg opgestuurd worden, als de afgevaardigde zijn zegen gaf. William was daar ook en we gingen samen een koffie drinken, in afwachting dat we konden starten.

Ik zou met hem meerijden, maar hij was nog in druk gesprek met vrienden, toen ik reeds ingescand had en ik vertrok dus alleen. Ik had hem gezegd dat hij mij wel zou inhalen. Dat gebeurde dan ook en na een vijftal kilometer was hij daar samen met Honoré van Durmespurters en nog drie andere wielertoeristen, die ik niet bij naam ken, noch bij welke club ze waren. Twee van die mannen reden op kop en ik sloot me achteraan bij hen aan. We reden naar Heusden, de tweede startplaats, waar wij controle hadden. Langs Overmere en Uitbergen waar we de Scheldedijk volgden tot in Melle, over Wetteren. In Melle verlieten we de dijk, juist voor Melle brug naar de D’Hoenestraat en zo naar Heusden via de Magerstraat en over de brug van de R 4.

Aan de Magerstraat in café “ Zandhekken” was er dus die tweede startplaats en voor de vertrekkers uit Lokeren was er controle. We dronken een cola en na de controlestempel reden we dan terug naar Lokeren, via de Leenstraat en naar Laarne. Dan kwam Beervelde er aan en we zagen, als we de brug over de E 17 overreden, dat de lucht aan het samentrekken was en de donkerste wolken zich bijeen schaarden, om dan hun lading te kunnen lossen. Die lading die regen was, hebben we nog een tijdje kunnen vermijden, maar eens we Cootveld insloegen, naast de E 17, zagen we rechts van ons, het opspattende water van de auto’s die richting Gent reden. We reden naar de regen naar toe.

Toen we Lokeren binnen reden langs Nieuwe Molenstraat, Oudenbos, was het al zo hard aan het regenen, dat we halt maakten, om ons regenjasje aan te trekken.

Via De Nieuwe Dreef, reden we naar Lokeren Centrum en langs de Markt en al de kramen en tenten van de Lokerse Feesten, die nu gesloten stonden aan de Grote Kaai, reden we naar de verkeerslichten en rechts de Lepelstraat in naar ’t Pompierken, voor eindcontrole.

Ons controlekaart werd afgegeven en William en ik dronken daar nog een koffie, als afscheid voor vandaag. Ik moest nog met de fiets naar huis. Maar eens we in Lokeren gearriveerd waren, was het opgehouden met regenen. Er waren mensen die onderweg geen druppel regen gezien hadden. Wij dus wel!

Na nog een handdruk en tot ziens, verliet ik William. Ik moest nog 17 km rijden om thuis te geraken. De wind was wat komen opzetten en waar ik voorbij kwam, lagen de wegen er droog bij. Het had op deze terugweg, die ik deze morgen gedaan had, nog niet geregend. Ik kwam droog thuis maar het regenjasje had ik nog steeds aan. Een verwonderde vraag van mijn achterban, die niet konden geloven dat ik regen gehad had, toen ik met dat regenjasje aan, thuis kwam. Ik was toch tevreden dat ik deze tocht vandaag gedaan had, die me toch weer 85 km opgeleverd had. Het was een mooie tocht en goed uitgepijld. Bij de Raepespurters kennen ze ook hun stiel, als het op uitpijlen aankomt. Ik was tevreden.

HAMSE PIJL- 55 KM – HAM ( Limburg ) – 58 KM.

            Vandaag zaterdag 14 augustus 2010 waren we actief in Limburg, het Fietsparadijs. Ik kan er maar niet over zwijgen, dat ze die naam niet gestolen hebben. De Limburgers mogen op hun twee knieën de overheid danken, dat ze dat Fietsparadijs hebben kunnen realiseren. Het is daar prachtig om fietsen en dit is geen goedkope reclame hoor!

Ik was dus naar onze zustergemeente Ham gereden, met de wagen uiteraard, om daar dan hun Hamse Pijl te gaan fietsen, tellend voor het Vlaams Laureaatschap. De stempeltjes die ik zo hard nodig heb om dat Laureaatschap te halen.

Je kon in het Kristoffelheem in de Schoolstraat in Ham inschrijven voor 150 km – 130 – 106  en 55 km. Ook voor de Limburgers was er nog het Brevet 150 km.

Ik had gisteren vrijdag dus, een telefoontje gekregen van een Limburgse vriend en wielertoerist, dat hij mij daar zou opwachten en samen zouden we dat tochtje van 55 km maken. Uiteindelijk werden het er dan 58 km, zonder verkeerd te rijden. Voor mij zat dat er vandaag althans niet snel in met deze vriend aan mijn zijde, die hier alle straatjes en steegjes van gans de Provincie Limburg, uit het hoofd kent en me telkens op voorhand op het parkoers zei, of het links of rechts was. Gelukkig maar, want ik heb daar horen vertellen, dat er daar veel mensen verkeerd gereden zijn, door slechte of geen juist geplaatste pijlen, die dan nog verwarring brachten met een andere uitpijling van een tocht in die omgeving, van één van de Nevenbonden. Spijtig, maar zulke dingen kunnen gebeuren. Enfin. Om rond de klok van 08.00 u stond mijn begeleider me op te wachten aan de inschrijving, die hij al gepasseerd was. Ik ging vlug inscannen en nam voor alle zekerheid toch maar de wegbeschrijving mee, die ik onderweg, helemaal niet nodig zou hebben. Ik vond het wel raar, dat er geen enkele plaatsnaam op vermeld stond langs de zijkant van de routebeschrijving, enkel straatnamen.

We vertrokken beiden in de richting van Wasseven en zochten de Olmenssteenweg op, om daarna de Beverlosesteenweg op te rijden, via een rond punt. We reden de Kanaalbrug over en dan rechts en langs het Jaagpad volgden we het kanaal. Na verschillende kilometers fietsen langs dat Kanaal, reden we in de richting van Lummen en naar Schulen, wat een deelgemeente is van Herk De Stad.

Langs het Schulensemeer, reden we het Jaagpad van de Demer op. Voordien hadden we al eens een serieuze beklimming gehad ook, van een “ Nijdigaard” zoals mijn vriend dat noemde. Via Zelem en deelgemeente Halle, reden we naar Schaffen, waar we in de Molenstraat arriveerden na 32 km voor bevoorrading. Controle was er niet, de mensen aan de bevoorrading à volonté, hadden geen stempel verklaarden ze.

Daar stonden een achttal wielertoeristen van Vorselaar of Beerse bij Turnhout, die verkeerd gereden waren. Die reden normaal de 150 km, maar na 32 km op het parkoers van de 55 km geraakt waren, wat hen een toemaatje van een tiental, misschien zelfs meer, kilometers opleverde. Mijn vriend en allesweter van deze streek, probeerde hen terug op het goede pad te wijzen dat niet zo evident was, als je ook als Turnhoutenaar, de streek hier niet kent. Ze vertrokken toch terug met volle moed. Wij dronken en aten daar iets en reden dan verder na deze mensen bedankt te hebben, voor de spijs en drank, die we tenslotte zelf betaald hadden, bij de inschrijving. Er stonden ons nog een paar van die “ Nijdigaards” zoals mijn vriend ze telkens noemde, te wachten. We moesten op sommigen er van echt een klein verzetje trappen om op de top te geraken. Wie zegt er ook al weer dat Limburg plat is?

Het onweer dat daar gewoed had de voorbije nacht, had stukken takken en bladeren met zand dat naar beneden gerold was met het stromende water, opgehoopt en het was daar uitkijken geblazen om niet te vallen.

We reden nu naar Diest naar de Asdonkstraat en daar hadden we 36 km gefietst. Hierna ging het naar Goor en Engsbergen. We moesten nog één “ Nijdigaard” over en dat was de Rodenberg, een hele lange beklimming, niet al te steil, maar toch zwaar genoeg, door de lengte er van. Toen we dan de Varade afreden, ging het nadien langs de Industrieweg en langs Tessenderlo Chemie, het industriepark daar rond en via een Oude Treinroute, kilometers lang, naar Oostham en terug naar Ham, waar we aftikten na 58 km. Maar wat een mooie fietstocht vandaag! Je kunt het de mensen hier en met hier, bedoel ik O.Vlaanderen, niet wijsmaken, wat voor prachtige fietstochten er hier kunnen gereden worden. Dat heeft men in O. Vlaanderen niet! Het wordt ook de hoogste tijd, dat de overheid er hier iets gaat aan doen, maar om het Limburgs Fietsparadijs te kunnen kloppen, zullen ze van heel ver moeten komen, van heel ver! Ik heb daar in Kristoffelheem, samen met mijn vriend nog iets gedronken en nog wat nagekaart. Het werd zomer rond de middag, maar ’s morgens, zijn we in de mist vertrokken en dat was minder aangenaam, althans het eerste uur. Ik kom daar zeker nog terug bij leven en welzijn. Morgen is er een andere dag, maar volgens de voorspelde weerberichten, ziet het er niet goed uit? Hopelijk blijft het droog. Prachtige fietstocht gereden vandaag!

HALFOOGSTRIT – GROBBENDONK – LIER – 55 KM;

            Vandaag zondag 15 augustus 2010 was er in Grobbendonk de Halfoogstrit. Je kon kiezen in het Militaire Domein, waar de hoofdstart was tussen 110 km – 70 en 55 km. Daar was ook nog VTT 45 km en 25 km. Er waren drie startgelegenheden, want deze tochten waren ook een Antwerpse Label. In Grobbendonk dus de hoofdstart, in Lier en in Rijkevorsel. Ik koos voor Lier. Deze Label was ook nog een Vlaams Laureaatschapsorganisatie. Dus voor de Antwerpenaren dubbele punten te verdienen. Ik had genoeg aan die stempel voor het Vlaams Laureaatschap. Ik ben er nog niet, maar ik ben er toch dichtbij.

Vertrokken deze morgen met in mijn achterhoofd de vieze weerberichten. Het zou hard gaan regenen. Ik was om goed 07.00 u daar ter plekke, aan de achteringang van het stadion van SK Lierse. Honderd meter verder was café “ Waregem” gelegen, bij oud wielrenner Louis Proost zijn dochter, waar de inschrijving voor mij was. Raf van de Durmespurters Lokeren, was er ook en we reden samen naar het vertrekpunt. We hebben dan ook samen de tocht gereden. Inscannen en stempelen moesten we in Grobbendonk doen, waar de hoofdstart gelegen was en voor ons de controle.

We vertrokken aan de Lispersteenweg, iets voor 07.30 u langs de Rijenweg en direct naar het Netekanaal. Dit Kanaal zouden we zo een 15 tal kilometer volgen tot Viersel Sas en de Watersportlaan, om via de Vaartkom naar het Militaire Domein te fietsen, waar we aankwamen na amper 19 km. We moesten hier onze vergunning inscannen en een stempel op onze controlekaart vragen. Ook een stempel voor het Vlaams Laureaatschap werd er op ons controleblad gezet.

We dronken daar een koffie om even wat te pauzeren. De massa was ondertussen aangekomen, zowel de mountainbikers als de wegfietsers. Na een hapje en een drankje reden we terug. Dat hard regenen dat ze voorspeld hadden, dat bleef gelukkig uit. Tot nog toe!

We reden het Militaire Domein uit naar de Troon en Vogelzang en reden naar de richting Itegem – Gestel en Berlaar, nadat we door Herenthout gereden waren.

In Berlaar werden we terug naar het Netekanaal gestuurd, voor goed 12 kilometer, tot de aankomst. We hadden er 55 km opzitten. Onze wegbeschrijving die we meegekregen hadden, was er een om rap te vergeten. Geen noodtelefoonnummer en geen enkele vermelding van een gemeente. Ik vind dit toch zo niet kunnen hoor. Stel nu dat je iets tegen komt van grote pech of een val, je kunt niet eens bellen om je te komen halen.

Langs het kanaal fietsen, 30 km op een tocht van 55 km, vind ik persoonlijk wel fijn, omdat je uit het verkeer bent, maar als je daar op dat Jaagpad valt en je breekt iets, wie ziet dat of wie moet je verwittigen, als je dat nog kan? Hier is zeker nog werk aan de winkel en dat voor een Labelorganisatie, die toch kwaliteit zou moeten bieden?

Nete en AA de WTC die deze tochten organiseren zullen ook alles gedaan hebben om dit in goede banen te leiden, maar dit hebben ze toch over het hoofd gezien mijn gedacht! Enfin.

Al bij al was dat wel een mooie tocht, die goed uitgepijld was en de splitsingen goed aangegeven waren. Op die twee minpunten na, was ik toch tevreden, dat ik deze tocht gereden heb. De regen was voor ergens anders. Wij hebben het droog kunnen houden. Na de tocht nog iets gedronken met vriend Raf en dan huiswaarts. Toen ik mijn erf opreed, begon het lichtjes te regenen, maar dat was maar een klein beetje. Misschien komt het later nog wel, maar dan zit ik in het droge.

OMLOOP VAN DE VOERVALLEI – 35 KM – VOSSEM – ( 44KM ) ( Vl. Brabant ).

            Al voor de 25^ste keer, organiseerden de VZW Pro Cyclo Vossem deze toertocht. Vossem is een gemeente die bij Tervuren hoort. Je kon ook nog starten in Tremelo. Afstanden waren er van 120 km – 75 – en 35 km. Ik had hier gekozen voor de 35 km, omdat ik graag nog een tochtje wou gaan doen in Bouwel in de Prov. Antwerpen na de middag, dat aan een heel andere kant van het land ligt, terwijl Vossen een Vl. Brabantse gemeente is. Maar om in Vossem te geraken, heb je een heel goede kaart nodig of een GPS. Een GPS had ik dus en alles liep perfect tot aan het Vier Armen kruispunt in Tervuren, waar plots mijn GPS uitviel. Ik wist op dat moment niet waar Vossem lag, want zo een wegwijzer naar Vossem, die zetten ze niet zomaar aan het Vier Armen kruispunt. Ik kon daar wegens de drukte niet direct stoppen, om dat ding aan de praat te krijgen en moest nog ettelijke kilometers verder rijden, tot ik niet meer wist waar ik op deze mooie zaterdagmorgen van 21 augustus 2010 mij bevond? Ik was al zo ver gevorderd, dat ik bijna in het centrum van Brussel uit kwam. Toen ik dan de ene zijstraat na de andere in sloeg en mijn GPS een wandelroute aan gaf of Politiekantoren, waar ik niets mee te maken had, kreeg ik het toch een beetje op mijn heupen en ik parkeerde mij voor een garage ingang met draaiende motor, om dat ding van een GPS en de dame die daar in het woord deed, eens hardhandig aan te pakken, voor zoveel leed dat ze mij aandeed.

Een inwendige vloek hielp ook al niet. Enfin.

Toen ik daar bijna een kwartuur aan dat ding aan het prutsen was, recetten en weet ik veel van opstarten en uitschakelen, om dat terug aan de praat te krijgen, sprong het gewoon terug op de route die ik had ingetikt, na alles verwijderd te hebben wat er daarvoor op stond.

Deze keer bleef het er op staan. Met meer dan één zucht van verlichting, vertrok ik door deze straat en een stem uit mijn GPS raadde me aan, dat ik me moest omdraaien. Ik probeerde dat en het lukte na meer dan honderd meter. Ik ben dan ten gepaste tijde en gelijk met het startuur van 09.00 u daar aangekomen in Vossem, aan café “ In Den Congo” aan het Dorpsplein. Weer moeilijk om een parkeerplaatsje te vinden, maar het lukte toch in een zijstraat.

Ik zag daar nog O. Vlamingen en ik ging inschrijven en kreeg een wegbeschrijving en een wafel mee voor onderweg, omdat er geen bevoorrading of controle was op deze afstand.

We verlieten Vossem en reden in de richting van Leefdaal en Bertem. Als er nu iets is waarvan ik baal, dan is het ook een wegbeschrijving waar geen enkele straatnaam op vermeld staat. Sommige organisatoren zetten er de straatnamen op en geen gemeenten, dit was andersom. Alle gemeenten die we voorbij reden stonden vermeld, een straatnaam echter niet. Spijtig voor als je een pijl mist, of als er slecht geplaatste pijlen zijn.

We volgden witte bordjes met rode punt, opgehangen aan verkeerstekens of iets dergelijks. We reden naar Meerbeke – Veltem en Buken. Hier liep het goed fout. Verkeerd rijden was het, maar niet mijn schuld hoor. Op een bepaald moment was er een Y straat. Voor de straat stond er een pijl die rechtdoor aan wees en links van de weg, stond een pijl die links wees, wat ik dan ook deed.

We bevonden ons dan in Erps – Kwerps, na ongeveer 23 km.

Verkeerd – mis en nog wat. Ik heb na enkele kilometers de weg gevraagd aan twee vrouwen, die na hun inkopen ( aan hun bagage te zien) een babbeltje aan het slaan waren, op de hoek van een kruispunt op het voetpad. De ene zei dat ze zich in Veltem bevonden, de andere nam Buken voor haar rekening. Ga daar maar bij biechten hé! Enfin.

Ze konden me toch terug min of meer op de hoogte brengen van mijn parkoers. Maar het kwaad of het verkeerd rijden, was al geschied. Ik ben teruggereden naar die pijlen die aan die Y straat stonden en die andere weg daar ingeslagen. Niets van pijlen te zien en ik stopte aan een kleine akker, waar iemand bezig was zijn voorraad aardappelen te rooien. Het was een hardhorig man, waar ik wel drie keer hetzelfde aan gevraagd had: ‘ Meneer, kan u mij de weg tonen naar Everberg’?

Aan die mens zijn uitleg te horen zou het zeker nog een kwartuur duren, eer ik die gemeente kon bereiken. Ik probeerde het en een beetje verder zag ik plots terug pijlen staan en was ik terug op het goede parkoers.

Na Erps – Kwerps, liepen mijn kilometers op de teller alsmaar op en was ik de 35 km reeds lang voorbij. Everberg dus en via Moorsel terug naar Vossem, naar “ In den Congo” waar ik gestart was. Toen ik dit vertelde aan de mensen aan de tafel, afgevaardigde en organisatoren, fronsten ze hun wenkbrauwen en gaven ze mij gelijk, dat ook de straatnamen, indien ze er hadden gestaan, veel ( ambras) hadden kunnen vermijden. Enfin.

Mijn rit was ten einde en er zaten buiten op het terras nog O. Vlamingen, ene Roger Pijnaert – William met nog iemand uit een club van Merelbeke. Ook had ik er twee van Heirnis gezien, die ik ook wel eens in een uitrusting van de Gentse Velosport zien fietsen heb. Het was een echtpaar wielertoeristen.

De rit op zich was mooi. Af en toe kwam er boven onze hoofden een vliegtuig aangevlogen, die met het landingstel uit, probeerden de vlieghaven te vinden in Zaventem. Zouden die piloten ook een wegbeschrijving hebben vroeg ik me af?

Ik maakte mij daar serieus uit de voeten en ik reed met de wagen naar mijn volgende doel, Bouwel. De stempel van Vossem stond op het controleblad van het Vlaams Laureaatschap en dat betekende al heel veel! Op nu naar Bouwel!

OMLOOP VAN BOUWEL – 45 KM – BOUWEL.

            Het was de dag van de omlopen vandaag. Eerst de omloop van de Voervallei en dan nu die van Bouwel. ’t Was nog op diezelfde 21 augustus 2010 maar al een hele poos na het middaguur, omdat ik van uit Vossem, voor de gewone weg gekozen had in plaats van langs de drukke autoweg. Ook deze tocht kaderde in het teken van het Vlaams Laureaatschap en zou me dus de tweede stempel van de dag opleveren.

Aan het stationsplein in Bouwel, stond een feesttent opgesteld, waar de geur van vers gekookte mosselen u tegenkwam. Die waren echter niet voor ons bestemd, maar je kon indien je wou, ze hier wel bestellen. Er werd daar door enkele fijnproevers gesmuld. Wij hadden andere plannen en vertrokken met de fiets naar Beerzel voor controle. Je kon kiezen uit twee afstanden 75 en 45 km. In de tweede startplaats in Beerzel kon je enkel de 75 km nemen.

We vertrokken vanuit de feesttent naar Nijlen en via de Bevelsesteenweg naar Itegem, waar we de richting Berlaar in sloegen, om zo naar Beerzel te fietsen voor controle in de Parochiezaal aan de Jozef Weijnsstraat.

Controle zat er voor mij niet in. Ik had nochtans mijn controlekaart in mijn achterzak gestoken, bij mijn zakdoek en dat had ik niet mogen doen. Ik zal dat ook nooit meer doen. Onderweg had ik al rijdend mijn zakdoek genomen, om een kleine neusbehoefte te doen en daar door, waarschijnlijk was die kaart meegekomen en uit mijn zak gevallen en weg controlekaart. Een geluk dat ik ingescand was om een geldige tocht te hebben.

Na een verfrissing genomen te hebben, reden we na de controleplaats in Beerzel, naar de richting Heist – Goor en naar Heist op den Berg, om zo terug te keren naar Itegem. Dan was Herenthout aan de beurt en via de Processieweg, reden we naar Bouwel, om af te klokken na 45 km aan de feesttent. Mooie tocht, goed afgepijld en de verantwoordelijken daar voor waren: “ De Donatusvrienden” uit Bouwel. Wij kregen en stempel op ons controleblad voor de tocht. Wij keerden na het nodige drankje, terug huiswaarts. Ik heb daar niemand gezien die ik kende. Het was een lange dag geweest.

DE 8 VAN WEELDE – 50 KM – WEELDE / GROBBENDONK – ( 54 KM ).

            Wat een weelde in Grobbendonk! Ja, ’t is misschien wat onduidelijk, maar ook de 8 van Weelde ( vraag me niet wat dat betekent, ik heb het ook niet gevraagd) was een schitterende fietstocht, alvast het eerste deel. We konden vandaag voor het Vlaams Laureaatschap ook op drie plaatsen starten. In Weelde was de hoofdstart, dan was er Grobbendonk en Beerse. Normaal gezien zou ik aan de Bergstraat in Brasserie Cassiers starten. Ik was nogal vroeg in Grobbendonk. Ik parkeerde mij daar op de grote parking aan de kerk en was nog meer dan een half uur te vroeg voor de start van 07.30 u. Toen het vijf na zeven werd, begon ik de fiets van de trekker te halen. Ik had eerst nog op de autoradio naar het weerbericht geluisterd, kleedde me aan en reed naar Brasserie Cassiers. Dat was meer dan honderd meter van mijn parkingplaats. Tot mijn grote verbazing, al had ik dat in het verleden nog al eens meegemaakt, was die Taverne nog gesloten. Buiten voor de Taverne, op het hek, hing een groot papier in plastic verpakt met de mededeling er op, dat de inschrijving ergens anders was, op iets meer dan 1 km. Het was aan het tennis Chalet langs het Kanaal, aan de Oude Steenweg. We moesten gewoon de pijlen volgen van de organisatie om daar te geraken. Zo stond er bij geschreven. Ik reed terug naar mijn wagen, plaatste de fiets er op en reed met mijn uitrusting aan weg, na mijn GPS te hebben ingeschakeld. Die wees me de weg en amper vijf minuten later, zaten we langs het Kanaal, waar in de Tennischalet de mensen van: “ De Rappe Wielen” uit Weelde zaten.

Inscannen moesten we in Beerse doen in café Den Toerist. De pijlen waren aan verkeerstekens vastgemaakt en ik moet zeggen, dat het perfect uitgepijld was. Ook de tocht zelf, straalde een “ weelde” uit van veilige wegen in het eerste deel toch, door de Kempen, waar geen mens u een strobreed in de weg legde. Het tweede deel ging iets meer over grotere wegen, maar men kon soms niet anders. Het was een mooie tocht in zijn geheel. De Rappe Wielen mogen fier zijn op hun organisatie.

Ik vertrok dus langs het Kanaal voor honderd meter en zocht dan de rotonde aan de Troon op om langs het Militaire Domein in Grobbendonk, de richting Vorselaar te kiezen en zo naar Herentals, langs Heiken en Poederleesesteenweg. Via Watervoort naar Poederlee, langs rustige en brede wegen, door bossen waar de geur van dennenbomen u toegewaaid kwamen.

We reden langs de Lilse Bergen, een groot recreatiegebied en naar Lille en dan de richting Beerse, langs de Beerseheide. Ik kon de laatste 8 km aansluiten bij een groep van Wiekevorst en dat scheelde al een slok op de tegenwindse borrel. Een tegenwind die toch nog aanwakkerde. Het grijze wolkendek wou niet openbreken en de zon stak zich er achter weg. Via de Sint Corneliusstraat, kwamen we in Beerse aan in de bocht van de Schapendriesstraat, waar café Den Toerist gelegen was en we ons controlekaart konden laten afstempelen en bij de afgevaardigde onze vergunning lieten inscannen. Een vlugge dronk van cola en terug de fiets op, want ik was met een legervriend in Nijlen afgesproken, om hem te gaan bezoeken.

We vertrokken richting Grobbendonk naar de Oostmalsebaan en naar Vlimmeren toe en langs “ Den Abt” naar Wechelderzande om dan via de Putsebaan en de Heirbaan, terug naar Vorselaar te rijden.

Langs Zijbroek en de Putseakkerstraat, reden we terug het grondgebied van Grobbendonk in, langs de andere kant van de gemeente en via de Bergstraat naar de rotonde De Troon. Zo keerden we terug naar de Oude Steenweg en naar het Kanaal, om na een honderdtal meter links het pad naar het Tennischalet in te slaan. Verschillende van die tennispleinen waren nu bezet, met zeer jonge spelers, die met een scheidsrechter er bij, een wedstrijd speelden voor één of ander classificatie?

Het terras zat vol en in het Chalet zelf, was het veel te zwoel om lang te blijven zitten en ik besloot dan maar om in te pakken en bij mijn vriend naar Nijlen te rijden en om na het bezoek mij terug naar huis te begeven. Mijn stempel werd op het controleblad gezet en mijn weekend was geslaagd. Ik heb drie tochten voor het Vlaams Laureaatschap kunnen rijden en drie stempels er bij gekregen. Met een beetje geluk, haal ik dit Laureaatschap nog binnen.

Volgend weekend is er nog een belangrijke zaterdag, één Classic en een tocht voor het Vlaams Laureaatschap. Als ik daar in slaag, dan zijn mijn zorgen voor een groot deel van, Laureaatschap halen of niet, in mijn voordeel van de baan. Tot zolang wachtten we af en u komt er meer over te weten later.

DE MARK – 40 KM – MERKSPLAS ( 50 KM ).

            ’t Was een grijze zaterdagmorgen. Her en der kwamen er dreigend inktzwarte wolken opzetten, maar ze waren niet bedoeld voor Merksplas, nu nog niet. Gelukkig.

Ik zou vandaag een dubbel doen. Een tocht voor het Vlaams Laureaatschap en een voor het Laureaatschap der Classic’s. We vertrokken om 06.00 u richting autobaan, naar Merksplas toe. De start van deze organisatie, die in handen was van WTC Antwerpse Fietstoeristen, was om 07.30 u. Onderweg sloeg weer die GPS uit en heb daar nog wat zitten aan prutsen tot hij weer aan sloeg. Een rotding is het! Enfin.

Weinig parkeergelegenheid aan café Chapeau, gelegen aan de Steenweg op Turnhout. In een zijstraat, die er uitzag als een nieuwe wijk, kon ik dan mijn wagen achterlaten en naar de inschrijving gaan. Ingescand en de wegbeschrijving van de route op zak en weile weg.

Lang reden we niet, of we werden een Zandweg ingestuurd in een bos. Na het overgaan van Zandweg naar klinkertjes, die hier kilometers lang mij gezelschap zouden houden, want ik was alleen vertrokken, kwam ik op de Steenweg naar Wortel. Tot hiertoe geen enkel probleem. We gingen hier links naar de richting Hoogstraten en naar de Kolonie van Wortel. Het stond met witte plaatjes aangegeven: “Kolonie” telkens weer als je een kruispunt naderde. Dat was niet van de inrichters van deze tocht maar van de instelling zelf. Hier zitten mensen die iets op hun kerfstok hebben denk ik, maar ik kan me ook vergissen? En vergissen deed ik me van weg.

Op een bepaald kruispuntje, door die heerlijk ruikende bossen, brede beklinkerde wegen, waar ik moederziel alleen aan het fietsen was, moest ik op een bepaald moment de richting zelf zoeken. Geen pijl op de grond, dus recht door. Ik kwam aan een dreef met zand en steenslag en moest recht door. Minstens 5 kilometer heb ik zo gereden, tot ik niet verder meer kon en de weg dood liep. Ik moest noodgedwongen rechtsomkeer maken. Niemand te zien, ook niet aan de Kolonie. Ik bekeek mijn routeplan en ik zag daar Pampa staan. Die weg moest ik rechts inslaan. Alle kruisende straatnamen stonden aangegeven, dat je ze van op de klinkerweg kon zien. Pampa was nergens te bespeuren. Een loodgieter die daar juist vertrok aan één van de weinige huizen die in die dreef stonden, deed ik stoppen met zijn wagen en die mens vertelde mij dat ik terug moest en het derde kruispunt van uit deze richting terug, links moest nemen. Toen ik dan zo ver was, zag ik na een tiental meter het plaatje “ Pampa” staan. Intussentijd, had ik al 10 kilometer te veel gereden, maar dat merkte ik pas bij aankomst. Misschien was de tocht ook iets langer dan 40 km en met dat verkeerd rijden, zou het wel 8à10 km kunnen geweest zijn? Soit!

Ik ben dat ondertussen wel een beetje gewoon geraakt. Die beklinkerde wegen, bleven mijn begeleiders tot km 25 althans op mijn teller. Daarna kregen we asfalt of betonbaantjes naar Heikant en Zondereigen tot in Baarle Hertog.

Aan knooppunt 81 moesten we rechts af. De uitpijling liet hier veel te wensen over en ik was weeral eens een tweehonderdtal meter te ver gereden, eer ik merkte dat ik een smal fietspaadje moest in slaan. Meer dan 10 kilometer moest ik deze oude route van één of ander treintje volgen. Die weg noemde: “ Het Bels Lijntje”. Tussen de bossen en zeer gezond en veilig fietsen. Eens we terug uit dat bos kwamen, ging het rechts naar Heizijde en Koekhoven, kleine gehuchtjes rond Turnhout. Eens de plaat Turnhout met een rode dwarsstreep er door voorbij, volgden we naar Opstal en de Sint Sebastiaanstraat, om te eindigen aan café Chapeau, Steenweg op Turnhout, na 50 km. Weinig volk hier binnen, ook aan de start ’s morgens. Je kon hier ook nog starten voor 70 km. Toen ik het eindpunt naderde, begon het te donderen en enige minuten later, was er regen, zoveel je maar wou.

Controlekaart afgegeven en terug weg richting auto. De fiets er op geplaatst in zeven haasten, want de regen begon met bakken uit de hemel te vallen. Met de fietstocht De Mark, had ik de laatste geldige stempel die ik nodig had op mijn controleformulier en was het Laureaatschap zo goed als binnen. Enkel de Belgian Happening, wat een verplicht nummer is, kan nog roet in het eten gooien, bij niet deelname.

De tocht op zich was zeer mooi, veilig en in een gezonde omgeving. De uitpijling, liet bij momenten steken vallen, maar ja, wie smijt de eerste steen?

12^DE HASPENGOUWER CLASSIC – 35 KM – HERK – DE – STAD.

            Toen ik mij na De Mark, met de wagen op weg begaf naar Herk de Stad, dan goot het water, een gans uur, want ’t was nog een uur rijden met de auto. Tegen 11.00 u arriveerde ik op het met auto’s volgestouwde Kerkplein, waar ik nog juist een plaatsje kon bemachtigen. We zaten op de Markt en de inschrijving was normaal in café Sportwereld. Maar de WTC De Dauwtrappers uit Herk de Stad, hadden op het voetpad een tentje gezet naast het café waar je kon inscannen voor deze Classic. Ik reed de 35 km. De Kleine Herkvallei was dat. Maar voor ik kon vertrekken, heb ik meer dan vijftien minuten in de wagen moeten blijven zitten, wegens hevige regenval en onweer. Na de bui scheen terug de zon en kon ik starten. Ik heb dan op mijn tocht geen regen meer gehad.

Ik vertrok dus aan de Markt in de richting van Sint Truiden en naar Schakkebroek. Aan de Amandinaweg was de splitsing met de andere afstanden. Je kon hier kiezen uit 150 – 115 – 75 – 55 en 35 km. Met dit zeer onbetrouwbaar weer, was de kortste afstand al ver genoeg.

Wij gingen rechts de andere rechtdoor. Na een tijdje, hoe kan het ook anders in Limburg, volgden we Fietsroute 174 tot het einde van deze mooie weg. Het Fietsparadijs Limburg weet je wel? Aan de Vliegstraat, voor de snelweg, gingen we linksaf naar de Lokerstraat en we volgden de richting Stevoort, wat niet hetzelfde is als “ Stevaert” dat ook een Limburger is. Vanaf hier ging het dan in de richting van Kuringen en zonder veel moeilijkheden bereikten we dan terug Herk de Stad. We volgden de Steevoortweg tot aan het Centrum, waar we onze controlekaart aan de mensen van De Dauwtrappers, overhandigden. Ze was nog blanco want er stond geen stempel op. Geen controle onderweg.

Bij de start hadden we als bevoorrading een banaan meegekregen, die we nu konden opeten. Het was een Classic tocht en dat trok een beetje meer volk aan dan deze morgen in Merksplas. Er waren nog O. Vlamingen gesignaleerd, vertelde mij de afgevaardigde van dienst. Ik vond het een fijne tocht en ik had het droog kunnen houden ondanks de hevige regenval voor de start en op sommige plaatsen die ik voorbij reed, zag het er ook maar somber uit.

We dronken nog iets in café Sportwereld en reden dan tevreden huiswaarts na onze stempel gekregen te hebben voor het Laureaatschap der Classics, dat hiermee ook binnen is. Ik heb dus die twee Laureaatschappen kunnen halen, ten minste, als ik kan aantreden in Heverlee voor de Belgian Happening volgende maand. Ik probeer dat te doen. Tot dan!

NAPRAATJE.

            Augustus is voorbij en daarmee ook de vakantiemaanden. De scholieren maken zich op, om een nieuw schooljaar te beginnen. Wij maken ons op om een nieuwe maand en tevens de laatste van het zomerseizoen, aan te vatten.

Wat ik het meest onthouden heb van deze augustusmaand is, dat het een zeer sombere en natte maand geweest is. Slecht voor het wielertoerisme, al hebben we in de weekends een beetje meeval gehad. Het hing er natuurlijk van af, waar je aan het fietsen was, toen de regen met bakken uit de hemel viel of niet? Ik heb met een tikkeltje geluk nog beide Laureaatschappen kunnen halen, zowel het Vlaams als dat van de Classics. Het heeft weinig gescheeld, of ik had ze niet gehaald. Nu wacht ons nog de deelneming in september van de Belgian Happening om het controleblad volledig te maken. Het is tevens een verplicht nummer om kans te maken op één of ander Laureaatschap. Deze maand heb ik dus zonder opmerkelijke problemen kunnen uitrijden, met mooie tochten, de meeste in andere provincies en ook wel wat verkeerd gereden, maar dat gebeurt regelmatig bij mij. Ik hoop dat er in september nog veel gefietst kan worden, want daarna, worden de klassementen van deze zomer opgemaakt. Nadien start dan de winterperiode, met voor de cyclo’s een rijk gevulde kalender. Het weer moet natuurlijk goed blijven. Als u volgende maand de weg op gaat, wees voorzichtig, zeker in de veldwegen, waar dan het maïsseizoen begonnen is en er veel slijk en afval van maïs op de weg kan liggen, die bij een beetje miezerig weer, tot glijbanen voor dunnebandenfietsers, kunnen uitgroeien.

Vergeet nooit uw helm op te zetten, hij kan uw leven redden bij een val.

Met deze wens ik u veel succes de komende maand, haal de laatste puntjes nog binnen voor uw club en tot op de Belgian Happening in Heverlee!

Keep Smiling ……En tot later!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt.

W I L .

BELEVENISSEN NR 7 – VAN EEN WIELERTOERIST – JULI 2010.

VOORWOORD.

            We zijn weer al gestart voor een nieuwe maand. Juli is de vakantiemaand voor velen. Als men weet, dat deze maand de dagen steeds een beetje korter worden, dan komt het einde van het seizoen steeds dichterbij. Er moet echter nog het één en ander gefietst worden. Bij mooi weer is het ’s morgens al licht aan het worden om 05.00 u. Op het einde van deze maand, zal dat al na 6 uur zijn. Maar zal zijn, zover zijn we nu nog niet. Op het einde van deze maand worden de dagen 01.03 u korter. Dan weet je het wel zeker? Genoeg daar over gezeurd, we hopen altijd op mooi weer en mooie fietstochten, die nu in het verschiet liggen. Wat het allemaal zal worden in deze eerste vakantiemaand, dat lees je hieronder wel.

Ik wens u allen veel fietsgenot toe en een mooie vakantie, als u die nog niet al gehad hebt.

Keep Smiling ….. En maak er een mooie maand van!

Uw Sterreporter …….

W I L .

OEFENTOCHTJE NAAR TEMSE – 31 KM – MOERZEKE.

            Van uit mijn thuishaven vertrokken, zeer vroeg in de ochtend, om de hitte van de dag wat te vermijden, in de richting van Temse Scheldekaaien. Ik was niet van plan, om bij deze toch al zeer warme temperatuur, heel ver te fietsen, maar een kort oefentochtje kon er nu wel af. Heerlijk fietsen was het, langs de dijken van Schelde en Durme.

Ik vertrok richting Bunt, om de dijk op te fietsen naar de Mirabrug. Daar koos ik voor de dijk naar Tielrode, rechts af, om aan het Veer, rechts af te slaan, rond het Broek en de dijk volgend tot aan het Industrieterrein De Zaat. Ik reed tot aan de Scheldekaai, die hier de Wilfordkaai genoemd wordt. Ik keerde terug na 15,5 km langs dezelfde weg als ik gekomen was. Amper een vijftal wielertoeristen ben ik tegen gekomen. Misschien lag dat aan het vroege uur, vertrokken om 07.30 u of was het de warmte die menig wielertoerist binnen hield? We maken op dit ogenblik terug een hittegolf mee, die al enkele dagen ons in zijn greep houdt. Voor mij niet gelaten zou ik zeggen, al zorg ik er wel voor, niet al te grote inspanningen te doen in deze hitte.

OEFENTOCHTJE NAAR TEMSE- 31 KM.

            Zondag 4 juli 2010, zelfde oefentochtje als hierboven beschreven.

OEFENTOCHTJE ROND SCHELDE EN DURME – 50 KM – MOERZEKE.

            Vertrokken thuis in de richting van den Bunt en de dijk van de Schelde op, richting Mirabrug. Daar er over gereden en direct rechts naar Tielrode Veer, rond dat Broek en naar Temse Brug. Het is zowat mijn gewone weg geworden, voor oefentochtjes tijdens de week. Het is nog altijd zomer en de temperaturen zouden voor de rest van de week wel terug naar de 30 graden gaan. Daarom was ik deze morgen rond 9 uur vertrokken op deze dinsdag 6 juli en het begin van de vakantieperiode.
Toch al veel fietsers op de dijk op dit vroege uur in de richting van Mariekerke of omgekeerd, wat ik op de Scheldedijk naar de Mirabrug toe, niet gezien heb. Ik keerde mij terug om na 25 km zodanig dat ik bij thuiskomst en langs dezelfde weg als ik vertrokken was, afklokte thuis na 50 km. Ik heb me goed gevoeld op dit tochtje en meer moet dat toch niet zijn zeker? Er waaide wel een frisse wind uit het noordoosten. Van waar ze die steeds blijven halen, dat zal Joost weten, maar die is met verlof vertrokken en God weet wat die daar allemaal uitspookt?

STERRIT VLAANDEREN FIETST – 60 KM – LOKEREN ( 63 KM ).

            De feestdag van de Vlaamse Gemeenschap, zal in wielertoeristenmiddens, niet ongemerkt voorbij gegaan zijn. Er werd een Sterrit georganiseerd. Het was de eerste keer in O. Vlaanderen. Je kon hier vandaag in vier verschillende locaties starten. In Gent in het Eddy Merckx Centrum – Herzele in de Wijngaard, in de Zwalm was het in café Ysenbaert aan de Zuidlaan en in Lokeren Oudenbos bij de Ledecrossers in het parochiezaaltje in de F. Hanusdreef. Voor mij was deze laatste, Lokeren, het dichtste punt bij de deur en ik vertrok dan ook op deze 11 juli en zondagmorgen zijnde, naar Oudenbos, om daar te kunnen starten om 08.00 u. De avond voordien was er een onweer en ook regen, die er erg nodig was, voor al de vruchten der aarde. Zondagmorgen echter, was het 20 graden om 07.00 u ’s morgens. De zomer is in het land en je voelt het overal. De hitte van de laatste dagen, heeft toch min of meer een beperking opgelegd, op dat fietsen. Je rijdt zo snel niet en ook niet zoveel inspanningen als je op normale dagen en weersomstandigheden zou doen. Dit is maar goed ook en sommige mensen zouden beter niet in de namiddag, als de temperatuur het hoogst staat en soms boven 30 graden stijgt, gewoon niet fietsen.

Deze morgen dus, gingen we in Oudenbos een tocht maken, op onze Vlaamse Feestdag, naar het Gentse toe. Een tocht van 63 km die toch ietsje langer uit viel dan eerst was aangegeven. Maar wie zeurt er nou om die paar kilometers meer?

We vertrokken om 08.00 u bij twintig graden in de richting Gent. Er stond een strakke bries en meestal in het nadeel. We zochten Lochristi op en de richting Oostakker. Langs de Witte Walle, reden we over de Expresweg, richting Langerbrugge en dan kan je uiteraard niet anders dan de boot nemen, aan het Veer van Langerbrugge, om de overtocht te maken. We moesten naar Evergem en waren dus aangewezen op de overzet. Bij het naderen van het veer, wou de boot juist vertrekken, maar de kapitein had ons, van hoog boven in zijn stuurhut, zien aankomen en kwam terug een beetje naar de wal toe en liet er ons nog bij. Ik was daar met een groep van een 25 tal wielertoeristen aangekomen, meestal mensen van WTC Calcine uit Kalken, die het voor deze ene keer, het wat kalmer aandeden. Er stond ook nog een klein groepje bij van vrienden uit Destelbergen, met Roger en Monique uit Heusden. Het bootje ging aan het varen en we staken de Vaart of was het Zeekanaal, over, richting Evergem. Daarna reden we een deel langs de Expresweg op het fietspad om ons naar Wondelgem te begeven. Daarna langs het fietspad van die zelfde Expresweg, richting Mariakerke. Daar namen we de richting Drongen en de Binnenring om langs het water van de Blaarmeersen en de Zuiderlaan, het Wielercentrum Eddy Merckx te bereiken na 30 km. We dienden hier nog in te scannen bij de voorzitter zelf en de controlekaart moest afgestempeld worden. Het was daar boven snikheet en je moest veel te lang wachten, door het vele volk, dat daar voor ons was uit andere Ster vertrekpunten, om aan drinken te geraken, dat ik onverwijld terug naar beneden ging  en mijn “ Ros”  op zocht om terug te vertrekken, richting Lokeren Oudenbos.

We reden na het Domein, waar het Eddy Merckx Centrum gelegen was, terug naar de Zuiderlaan en dan rechts naar de Europalaan. Nu reden we langs de Binnenweg naar St. Denijs Westrem om zo naar Merelbeke te fietsen. We hebben vandaag heel wat kilometers gefietst langs de Ringvaart en de Ring rond Gent, op het fietspad er naast weliswaar.

Via de Begijnenwegel langs de Schelde, bereikten we Melle brug mits een zeer scherpe bocht naar rechts genomen te hebben, waar je bijna stil stond, wegens het aankomende verkeer en alle moeite van de wereld had, om niet met je klikpedalen aan de schoen, van je fiets te vallen. Dat was hier een gevaarlijk standje.

Via Melle reden we richting Heusden en Destelbergen, om langs Beervelde en de Kasteeldreef, naar Toleinde te rijden. Daarna via de Beerveldestraat en Nieuwe Molenstraat, naar de Hanusdreef. Bij een temperatuur, die dicht bij de dertig graden lag, bereikten we het Parochiezaaltje, dat nog warmer aanvoelde. Het zweet brak nu langs alle kanten van het lichaam uit en we bestelden ons van de dorst, een bruine Pater, die bijna geen rust kreeg en op een veel te snelle manier, leeggedronken werd, terwijl het grootste deel van de deelnemers binnen kwam na het beëindigen van hun rit. Wij zagen 63 km op ons tellertje staan en we waren tevreden, dat we nog voor de noen naar huis konden, om de schaduw in ons eigen stekje, op te zoeken. We zitten in een hittegolf en zeer mooi zomers weer, al vrezen we voor onweders en hoe het er dan zal aan toe gaan, dat is een andere vraag? Maar op dit ogenblik, is het zomer na de onweders van gisteravond.

MEMORIAL HILDE – 35 KM – EKSAARDE ( 78 KM ).

            Na de hittegolf en het klank en lichtspel dat daar op volgde, was het vandaag dinsdag 13 juli 2010 een overgangsdag, zoals ze dat in het weerbericht zo goed kunnen formuleren. Gisteren amper geen 20 graden, vandaag zou het kwik naar de 25 graden stijgen. Maar er stond nogal wat wind, veel wind en als hij tegen zat, ja dan weet je het wel zeker bij deze warmte? Ik heb vandaag deze Memorial Hilde gereden en ben met de fiets naar Eksaarde gereden om de kortste afstand te fietsen, zijnde 35 km, maar ik denk dat die iets korter uitgevallen is.

Om iets na het middaguur, vertrok ik naar Eksaarde langs de Bootdijkstraat en naar Hamme om me naar de Mirabrug te begeven. We konden starten in Eksaarde Dorp aan het Sportlokaal om 13.30 u, dus ik had tijd genoeg en reed dus een gezapig rustig tempo. Het begon al zeer warm te worden. Via de dijk van Sombeke naar Waasmunster en Ruiter, om zo naar Lokeren te fietsen en de oude treinroute op te zoeken tot in Eksaarde. In de treinroute, was het wegdek zodanig bedekt met zaadlobben van de verschillende bomen, die weggewaaid waren, door de onweders van gisteren en met al dat water dat er gevallen was, voelde dat aan als je er over reed, alsof je op een natte mat reed. Einde van de treinroute naar rechts en dan naar ’t Sportlokaal. Om 13.30 u scanden we in en reden onze tocht, naar Mendonk, waar de controle gelegen was. Via Doorselaar naar Lochristi. Tot daar, zat ik in een groep van Ledecrossers, die tegenwind er toch een goed tempo op na hielden, tot het mij te veel werd. Ik moest hen enkele honderden meters verder, toch laten gaan aan de splitsing, want zij reden de afstand van 50 km. Ik was niet zo heel ver meer van Mendonk verwijderd en via Gelei en Windgatstraat, reed ik dan naar Mendonk Dorp met nog een tweetal ander wielertoeristen uit Wachtebeke. Controle was er in Taverne “ Sint Bavo’s Hoeve” na 22 km.

Vlug een stempel op de controlekaart en een cola, die goed fris was en zeer lekker smaakte en terug. Deze keer alleen en een flink stuk tegen wind, die nu ook nog aanwakkerde.

Terug van waar we kwamen en naar Oostdonkstraat en de lange, in geen goede staat verkerende Mendonksedreef. Aan het einde gingen we links richting Wachtebeke. Voor de brug over de Moervaart, sloegen we rechts af in de richting Moerbeke naar de vroegere suikerfabriek toe. We volgden nu de tragel tot aan Eksaarde Dam en zochten dan de spoorwegbedding op tot Eksaarde. Via de Kasteeldreef reden we naar Eksaarde Dorp en naar ’t Sportlokaal, waar in het zaaltje achteraan een kleinscherm kleurentelevisie, het verslag van een rit van de Ronde van Frankrijk, door dat zaaltje zendde. Het was een bergrit met als bijzonderste col “ De Madeleine”. Enfin.

Nog een frisse cola gedronken en we waren terug weg. De renners moesten nog een 80 tal kilometers doen. Ik nog 22 km. Ik reed dezelfde weg die ik gekomen was, weer door dat tapijt van zaadlobben en langs Lokeren naar Hamme en naar huis. Na de verfrissende douche, heb ik de beklimming van de “ Madeleine” nog gezien op tv en de aankomst. Licht vermoeid, door de sterke tegenwind, maar toch tevreden, dat ik deze midweektocht gedaan had.

BREVET DER KEMPEN – 50 KM – BERINGEN.

            Als je weet, dat Beringen niet zo ver is van Beverlo, dan is het mogelijk dat een club als WTC Bever hun fietstocht laat starten in Beringen. Misschien zijn er in Beverlo geen startmogelijkheden en zijn de cafeetjes daar allemaal gesloten, omdat er nu bijna geen soldaten meer zijn in die regio? Joost zal het weten, maar die is nog altijd met vakantie. Raar maar waar, het startuur was om 09.00 u op deze zondagmorgen 18 juli 2010.

Het Brevet der Kempen, over een afstand van 50 km, stond in het teken van het Vlaams Laureaatschap. Ik vertrok uit mijn vertrouwde omgeving, om goed kwart na zeven, wat veel te vroeg was en schrok me een aap, toen ik op de E 17 naar Antwerpen kwam en die er op dit uur erg verlaten bij lag. De vakantie zal daar wel voor een groot deel mee te maken hebben, denk ik. Tot Antwerpen was het bijna alleen rijden. Daar begon het verkeer een klein beetje toe te nemen, maar er was op de Ring een enorme vrije doorgang, wat ze op andere dagen, op dit uur, niet konden meemaken. Ook in het terugkeren was het verkeer heel magertjes.

In Taverne “ Modern” aan de Koolmijnlaan in Beringen, was het allemaal te doen. Om vijf minuten voor half negen, parkeerde ik mijn wagen voor de mijningang van Beringen. De  “Modern” was nog gesloten. Een tiental wielertoeristen van een club uit Ham, de gemeente die met onze eigen gemeente Hamme verbroederd of verzusterd is, zaten buiten op het nog opgestelde terras, zonder drank weliswaar. Ik bleef nog wat afwachten in de wagen tot kwart voor negen. Toen nam ik de fiets van de drager en maakte mij gereed om deze fietstocht aan te vatten, na inschrijving. Ik ontmoette daar een vriend van Durmespurters Lokeren, Raf, die ook de verplaatsing naar Limburg gemaakt had. Er waren trouwens nog verschillende O. Vlamingen, zoals drie mensen van Oostakker en Hugo uit Sint Niklaas, Maurits uit de streek van Doornik en wij twee dus. Dus O.Vlaanderen was daar vertegenwoordigd. Veel deelnemers waren er volgens mij niet. Wij gingen ons inscannen bij de afgevaardigde en wat bleek, onze vergunning was voldoende om ingeschreven te zijn. Geen gedoe met controlekaarten zegden de mensen van WTC Bever. We kregen wel na inscanning een wegbeschrijving mee. Wat de uitpijling betrof, moet ik zeggen, dat dit prima gedaan was. We reden door de Kempen in een zeer gezonde streek, tussen de vele bossen die Limburg en Antwerpen rijk zijn, op veilige wegen, ver van het verkeer. Raf en ik vertrokken samen en na een vijfentwintigtal kilometers haalden we een groep wielertoeristen in van een club uit Ham. We zijn daar voor de rest van de tocht bij gebleven, achteraan wel te verstaan.

Via de Koolmijnlaan reden we naar de Havenlaan en de Olmensesteenweg, naar de Zuidlaan, om zo het Kanaal op te zoeken in Mol en dat volgden we tot de brug van Balen-Hoolst. Hier waren we 15 km ver. Zeer rustige wegen tot hiertoe. Die brug reden we dan over in de richting van Hulsen, een kleine leefgemeenschap in het Kempengebied. We gingen richting Het Oud Blok naar Grees-Lil en Mol, om zo de richting Geel in te slaan, langs het gehucht Bel. Waren we nu niet in de Antwerpse Kempen? Via Meerhout terug naar Mol en we waren km 32 voorbij, zonder dat we het wisten. We reden nu richting Olmen en de brug over het Kanaal over. Kanalen die hier in overvloed liggen. Langs Oostham en Ham, langs de Kempenstraat en aan de kerk van Ham, gingen we links naar Wasseven en de Olmensesteenweg, om zo Beringen binnen te rijden  langs de Havenlaan en de Koolmijnlaan.

Controle was er onderweg op 8 km van het einde. Daar stond iemand van de inrichtende club met een stempel in de hand, maar vermits wij geen controlekaart gekregen hadden, konden we geen stempel hebben en dienden verder te rijden. Een tweede kompaan van de Bever club, telde al de voorbij rijdende wielertoeristen. Voor wat zou dat goed zijn?

Wij reden gewoon de parking aan de Koolmijnlaan op, plaatsten onze fiets na 49 km op de drager en gingen dan onze stempel vragen voor ons Laureaatschap en iets drinken.

’t Was een mooie rit en een veilige rit. Het weer viel ook mee, het was 20 graden en nog geen middag. Na het drankje, keerden we tevreden huiswaarts. Toen was het verkeer toch al wat drukker geworden. Limburg is het Fietsparadijs en dat zal zo blijven!

STER S.N.A – 30 KM – ST; DENIJS WESTREM.

            Vandaag is het de Nationale Feestag van 21 juli 2010. Naar jaarlijkse gewoonte is er dan de door Sport Na Arbeid, ingerichte Ster S.N.A, is Sport Na Arbeid en dat weet u nu ook weer. Ik koos voor het kleinste sterretje, dat van de 30 km, wat niettemin een mooi tochtje was. Je kon er van genieten in dit toch nog zwoele zomerweer, al hadden de weervoorspellers een “ Dras National” aangekondigd. Wat niet is, kan nog komen, maar ik heb daar tot op heden, bij dit schrijven en dus al lang thuis, nog niets van gemerkt. Parade of niet in Brussel, ze zullen hun regen krijgen, heeft: “ Booserken” ons beloofd. Enfin.

Om rond zeven uur vertrokken bij mij thuis, met de wagen, richting autobaan en naar Gent, Sint Denijs Westrem. We konden voor dit kleine sterretje starten om 08.00 u.

Ik was daar zoals gewoonlijk veel te vroeg, maar kon nog een praatje slaan met de vrienden van Lokeren, Etienne en Raf en met Lokeren bedoel ik, leden van Durmespurters, al kan je die de dag van vandaag zoeken als een speld in een hooiberg, maar dan heb ik het over die andere leden van Durmespurters.

Mijn vrienden schreven zich in voor de 60 km, ik koos wegens andere verplichtingen voor de 30 km die er uiteindelijk toch nog 33 km waren. Maar naar die 3 km meer daar kijken we niet naar. Ik vond het in ieder geval de moeite waard om deze tocht van 33 km te doen. Trouwens deze tocht stond in het kader van het Vlaams Laureaatschap en ik heb daarvoor nog heel wat stempeltjes nodig, om aan de nodige 20 stempels te geraken, om Laureaat te worden. Ik hoop natuurlijk dat die ontbrekende toch ook nog op mijn stempelblad geraken. We hebben nog tijd, maar er mag toch niet te veel meer mis gaan.

Om 08.00 u was het aanschuiven geblazen om in te scannen, want andere tochten zoals VTT, die konden ook nog starten en ook de langere afstanden nog, zijnde 150 km – 100 – 60 en dus 30 km. Er was volk, veel volk en dat is al jaren zo op het Klein Kouterken, in de kantine van de voetbalploeg van SVV. Ik had mijn vrienden nog een fijne dag gewenst, maar direct na de start, scheidden onze wegen. Zij gingen links, ik rechtdoor, naar de bevoorrading en controle in Landegem. Via de prachtige omgeving van St. Martens Latem, langs de Eikendreef en Lindenpark, langs de villa’s van rijke inwoners en we volgden de sterretjes op het wegdek, die ons in de goede richting moesten leidden naar Landegem.

St. Martens Leerne kwam er aan na goed 9 km en we gingen aan het rond punt rechts, richting Drongen en Vosselare en via verschillende verkavelingwegen, reden we Landegem binnen. In Landegem Dorp gingen we links naar de brug toe, maar juist voor de brug naar rechts en we volgden het Kanaal tot aan de spoorwegbrug, waar we na 18 km, bevoorrading hadden en controle. Er was daar een tentje opgesteld met allerlei lekkernijen en drankjes, voor zowel mountainbikers als wielertoeristen op de weg. Want je kon in St Denijs ook aan VTT doen met drie afstanden, 72 km – 45 en 25 km. Ook de kids konden hier starten na de middag, in groep en onder begeleiding. We aten en dronken daar iets aan het SNA kraampje en reden dan terug, richting St. Denijs, voor aankomst.

We reden nu terug de richting Drongen uit en langs Baarle Dorp. We volgden een tijdje parallel de E 40 op een veilige weg en via de Buitenring reden we St. Denijs binnen. Na nog een paar straten links, rechts en we waren in het Klein Kouterken beland na 33 km. Ik was de eerste die de controlekaart af gaf en ze zochten nog naar een doos, om die daar in te deponeren. Uiteindelijk werd het dan een kistje van fruit waar appelen of aardbeien of zo iets ingelegd worden hadden. Maar tegen de middag, zouden daar veel kaarten in liggen.

Ondanks de Gentse Feesten, die nu volop aan de gang waren, had de stad Gent, via de dienst Feestelijkheden, zijn medewerking verleent. Ik vond het een zeer aangename rit en wie nu nog beweerd, dat er in het Gentse geen bossen zijn, die moet maar dit sterretje eens rijden, die zal dan wel anders praten, als hij in St. Martens Latem in die lanen gestuurd wordt. In alle geval, voor mij zeer goed meegevallen.

De stempel op het controleblad leerde mij, dat ik bijlange nog niet aan het einde van dat Vlaams Laureaatschap ben. Halfweg zou ik zeggen, maar er zijn nog veel mooie tochten achter en die proberen we mee te rijden in de toekomst.

Hopelijk laat het weer ons niet in de steek?

RIK VAN STEENBERGEN CLASSIC – 50 KM – AARTSELAAR.

            Vandaag zaterdag 24 juli 2010 was er in Aartselaar de Rik Van Steenbergen Classic. De WTC Beverse Fietstoerisme, waren de organisatoren en de plaats waar alles stond te gebeuren, was de kantine van het voetbalterrein van SV Aartselaar. Er waren nog gelegenheden tot starten o.a. in Beerzel – Zoersel en Borsbeek. Omdat Borsbeek voor mij de dichts gelegen plaats was, koos ik om daar te starten voor 50 km, richting Aartselaar, waar de hoofdstart was en we ook moesten inscannen. De start hier in Borsbeek was echter maar om 09.00 u en dat zijn wij O. Vlamingen niet gewoon. Normaal gezien, hebben we dan al twee uur fietsplezier achter de rug. Nu moesten we er nog aan beginnen. Ik was rap in Borsbeek, via de autoweg, maar dan in die straten, rond Karel Soetelaan, een plaatsje vinden om te parkeren, dat was andere koek. Alle bewoners van deze omliggende straten, hadden hun wagen op straat staan en voor hun garage konden of mochten we ook niet staan. Waarom moet je dan in ’s hemels naam een garage hebben? Enfin.

Na wat heen en weer gereden te hebben, had ik dan toch nog een plaatsje gevonden op een vierhonderdtal meter van “ Taverne ’t Soete” waar we onze controlekaart moesten afhalen. Inscannen was in Aartselaar. De vrienden van Lokeren, Etienne en Raf, stonden me reeds op te wachten in hun uitrusting van de Classics. Ik had de mijne ook aangetrokken en samen vertrokken we voor 50 km richting hoofdstart, Aartselaar. Daar kon je voor alle afstanden inschrijven, zijnde van 155 km – 100 – 85 tot 50 km. In Beerzel tweede startplaats, kon je kiezen uit 155 km en 100 km. In Zoersel echter kon je alleen starten voor 85 km en in Borsbeek dus alleen voor 50 km.

We vertrokken via de fietsertunnel in de richting van Wommelgem en naar Ranst, langs de Wijnegemsebaan. In de Krekenstraat hadden we een bevoorrading, na goed 10 km wat ik erg vroeg vond. We waren daar alleen in die grote hal van Ordal Bottelarij, die de sponsor was. Na de bevoorrading en zonder te stempelen, reden we verder naar Vremde en Boeckhout om zo Lint te bereiken. Na Lint is Kontich ook niet ver meer af en we reden Aartselaar binnen na 32 km. Ergens onderweg hadden ze ons moeten omleiden wegens werken. We moesten dan ook 2 km meer rijden dan aangegeven was. We kregen hier onze stempels en dronken een cola om wat te pauzeren. Daarna reden we da laatste 20 km dicht langs terug Kontich en Hove. Terug naar Boeckhout en Vremde, om uiteindelijk aan te komen in Borsbeek waar we vertrokken waren, aan Taverne ’ t Soete.

Hier konden we rustig nog wat nakaarten over de tocht en ook over nog wat anders. We lieten ons een Abdijbiertje, goed smaken. Daarna was het tegen de middag en tijd dus om van elkaar afscheid te nemen en keerden we huiswaarts terug. Ik vond het een mooie rit, maar iets minder grote wegen, was veiliger geweest. Maar je hebt dat niet altijd als voor de hand liggend. Ik denk dat ze op deze tochten, veel volk gehad hebben.

Nog twee Classics te gaan en dit Laureaatschap is binnen. De Bevers uit Mortsel hebben een prachtige organisatie met hun Rik Van Steenbergen Classic.

10^de MARC WAUTERS CLASSIC – 50 KM – HEUSDEN – ZOLDER ( 55 KM ).

            Zwaar bewolkt weer op deze vroege morgen, de laatste dag van juli 2010. De 31^ste dus. We begaven ons op weg om 05.30 u naar Heusden – Zolder in Limburg, om daar de Marc Wauters Classic te gaan rijden. Een gans vernieuwde fietstocht, maar dat wisten we op voorhand niet. Rond kwart voor zeven, arriveerde ik daar aan het Sint Baafs Complex in de Padbroekstraat in Eversel een gehucht van Heusden- Zolder. In feite is het maar een wijk, denk ik? Maar het is een goed gekozen plaats vanwege de organisatoren: “ Berg Op – Eversel Heusden vzw”. Ik probeerde te starten om 07.00 u maar daar had een weerbarstige computer een stokje voor gestoken. Eerst moesten we wachten op de controlekaarten, die maar niet geleverd werden. Een lid van de organiserende club moest die brengen, maar kwam niet af. Na over en weer getelefoneerd, door de plaatselijke afgevaardigden, kwam dan de vrouw van dat lid, dat de kaarten moest brengen aan de telefoon. Die beweerde echter, aldus de afgevaardigde, dat hij eerst zijn vrouw, op die man doelende, naar de kapper moest brengen en dan pas de kaarten kon afleveren. Als je het mij vraagt, is dat geen gezonde toestand, maar in Limburg kan zoiets blijkbaar wel. Toen de man dan na een tiental minuten, dan toch arriveerde, dan wou de laptop van de afgevaardigde niet meewerken en moesten we na enkele minuten naar een andere afgevaardigde die zijn laptop wel wou meewerken. Rare toestanden daar in Heusden – Zolder. Een geluk dat er op dit nog vroege uur, niet al te veel wielertoeristen aanwezig waren. Er werd daar nu al tandengeknars gehoord. Na de inscanning, eindelijk zou ik zeggen, reden we de Place To Be uit langs rechts, richting Zelem en Halen. Zelem is een deelgemeente van Halen. Ook Lummen zijn we doorgereden en Schulen.

We volgden langs prachtige wegen, tussen de bossen, met hier en daar een vinnige kuitenbijter zijnde iets meer dan vals plat, maar goed neembaar, naar de Heirbaan en naar Geetbets toe. Hier in Geetbets, stond aan een elektriciteitspaal een kartonnen bord, met een wegwijzer op en die ons de 50 km rijders links wees, maar dat was nog meer dan honderd meter rijden. Waar die pijl stond om af te slaan, dat was mij een raadsel. Ik reed tot aan een T straat, sloeg links af en wat dacht je? Verkeerd!

Na ongeveer twee kilometer, kwam ik aan een zijweg, waar geen enkele pijl op de grond zichtbaar was en dat betekende dus, dat ik ferm verkeerd zat. Teruggekeerd en terug naar dat bordje. Gelukkig zag ik nog een viertal wielertoeristen, die ook wat te ver gereden waren en zich ook terug keerden. Rechtover de weg, een vroegere treinroute, stond een wielertoerist, waarschijnlijk te wachten op zijn clubleden en die wees ons de weg naar de oude treinroute.

Na ongeveer 26 km was er controle en bevoorrading voorzien. Op onze controlekaart stonden vooraf al enkele letters voorgedrukt. De M van Marc en de C. Hier zouden we de letter A krijgen en bij aankomst de letter R, zodat we in de voorgedrukte vakjes het woord Marc zouden terugvinden, die nodig waren om een geldige rit te hebben gereden. Geen gedoe met stickers op de controlekaarten zei de afgevaardigde van dienst. We dienden wel een briefje in te vullen, met al onze gegevens op. Bij de controle kregen we een wafel en een blikje water van een merk dat op vele organisaties aanwezig is.

Na de bevoorrading vertrok ik terug op die treinroute en kreeg het gezelschap van een zwartrijder uit Sint Truiden, zoals hij mij verklapte. Hij reed deze tocht, zonder ingeschreven te zijn. Die man praatte maar en wist mij gans de streek uit te leggen. Zou dat een traditie zijn van de Limburgers, als ze u ontmoeten, van tekst en uitleg te geven over hun omgeving? Voor mijn part had die man kunnen doorrijden, maar de weg is voor iedereen en hij bleef maar naast mij rijden en gans de tijd praten, over waar en wat hij allemaal al gereden had. Ik heb dat tot de finish moeten dulden.

We reden terug naar Halen en namen het zeer mooie fietspad langs het Schulensmeer. Via Thiewinkel reden we dan naar het Kanaal en naar Lummen, om dat kanaal een lange tijd te volgen, om dan naar Eversel terug te keren, naar de Padbroekstraat. Mijn metgezel nam hier afscheid van mij en hoopte mij nogmaals terug te zien, in één of andere tocht, wat ik hem in mijn binnenste niet wenste. Zwartrijder!

Bij aankomst had ik er 55 km opzitten. De rit zal iets langer uitgevallen zijn zeker en mijn verkeerd rijden er bij gerekend, was dan dat resultaat. Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens verkeerd gereden ben. Indien de uitpijling goed geplaatst is, dan kan je niet verkeerd rijden, maar soms is het een twijfelgeval. Dat twijfelgeval komt er omdat, naar gelang de uitpijlers in één of meerdere cafeetjes geweest zijn, om hun verf bij te werken of hun dorst te lessen. Enfin. De tocht op zich was zeer prachtig. We kregen bij aankomst nog een spie Limburgse vlaai en dat bij een Grimbergen, die uit een andere provincie komt, smaakte dat heerlijk. Na een rustpauze, keerden we terug naar onze “ Heimat” langs diezelfde autoweg, waar het nu op dit zwarte weekend, van komende en gaande vakantiegangers, al druk begon te worden. De regen die ik tijdens de tocht verwacht had, was me steeds voor geweest, gelukkig maar. Maar eens op de autoweg rond Antwerpen, regende het pijpenstelen, maar eens door de tunnel, was het terug over en scheen de zon.

Wisselvallig met buien hadden ze voorspeld. ’t Was wel maar hier en daar hoor!

NAPRAATJE.

            Juli is weg. Het was een droge maand, het was een zomermaand, zoals we dat al lang niet meer gewoon waren, althans toch hier bij ons niet.

Wat ik het best zal onthouden, zijn de Classics en de tochten voor het Vlaams Laureaatschap, die ik alsnog kunnen fietsen heb. Bij deze tocht van Marc Wauters Classic, moet ik in feite nog één tocht rijden en mijn Laureaatschap is binnen. Daar ik toch de Belgian Happening moet fietsen, is dat zo meegenomen. Het Vlaams Laureaatschap is wel wat anders. Op het afsluiten van deze maand, heb ik nog 10 stempels nodig en dat is veel. Ik hoop alsnog ook dit te kunnen halen. Het is mij nog nooit overkomen, dat ik op het afsluiten van juli, nog zoveel stempels of tochten moet halen, om dit Laureaatschap te bekomen. Alle jaren zijn niet gelijk en het voorseizoen heeft me lelijk parten gespeeld. Maar hoop doet leven en ik hoop ook dit Laureaatschap alsnog te halen, al zal ik daar veel moeten voor doen.

Er begint nog een mooie vakantiemaand, waar ook nog van alles in te fietsen valt. Sla de kalender er maar even op na en je krijgt een hele boel manifestaties te zien die je kunt fietsen, als je in deze maand geen vakantie neemt.

Tegen alle fietsers die in deze zomerse maanden buiten komen zou ik zeggen:” Wees voorzichtig”. We zijn de kleine en zwakke weggebruikers, die bij de minste val, erg gekwetst kunnen geraken. Vertrek nooit met je fiets, op gelijk welke tocht, zonder je helm op te zetten, die kan bij een val uw leven redden.

Bij dit alles, wens ik u nog een prettige vakantie in augustus toe en veel fietsgenot. Bij leven en welzijn, komen we volgende maand, in augustus dus, terug met een nieuwe                         “ Belevenissen”! Lezen maar zou ik zeggen!

Keep Smiling …..En Arrividerci of tot ziens in één of andere tocht.

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt…..

W I L.

BELEVENISSEN NR 6 – VAN EEN WIELERTOERIST – JUNI 2010.

VOORWOORD.

            We beginnen met en positieve noot. Juni heeft het goed ingezet en we hopen nog meer van dat te krijgen. We zijn nu op een punt gekomen en dat zie ik niet zo graag, dat bijna de helft van het jaar weg is.

We zitten nu in het langste van de dagen, met dien verstande, dat de dagen nu amper maar 19 minuten meer langer worden en dat van 1 juni tot 21 juni. Daarna, voor de rest van de maand, korten de dagen al terug met 5 minuten. Het is iets wat je nog direct niet merkt, maar laat de julimaand ook nog voorbij gaan en dan kan je het al zien. Laat ons echter niet voorut lopen op de feiten en niet te pessimistisch zijn, er staan ons nog een heleboel activiteiten te wachten, in deze maand juni 2010.

Als het weer wat mee zit en de gezondheid ook een beetje, kunnen we er nog een mooie zomer van maken op gebied van fietsen. Ik probeer er althans het beste van te maken, ondanks andere activiteiten, waar een mens soms niet onderuit kan. Als er al eens een weekend moet worden overgeslagen, ja dan blijft er op een maand niet veel meer over hé! Enfin, we zien wel hoe het afloopt en dat, dat kan je dan weer lezen in deze “ Belevenissen” als je hieronder verder leest!

Keep Smiling!

Uw Sterreporter ……

W I L.

OEFENTOCHTJE NAAR MARIEKERKEa/d SCHELDE – ( 54 KM ).

            We zijn vandaag 3 juni en de zon schijnt volop, maar er staat weer die harde noordenwind, die maar niet de goede richting weet te kiezen. Ik wist wel te kiezen en reed een oefentochtje rond de Schelde naar Mariekerke. Hiervoor moest ik thuis vertrekken in de richting Hamme, de Mirabrug over, langs de dijk en dan langsheen de Durmedijk naar Tielrode. Daarna rond het Broek en naar Temse, waar we via de brug, de Schelde over staken, om ons zo naar Mariekerke Veer te begeven.

Tot Temse, harde frisse wind op kop bij felle zonneschijn. Insmeren tegen VU stralen was niet uit den boze. Aan het Veer van Mariekerke reed ik nog een vijfhonderd meter verder, om de teller juist te zetten en om dan terug te keren langs dezelfde weg en zo die 54 km te halen.

Vanaf Temse had ik grotendeels de wind mee of schuin rechts, zodanig dat ik mijn tempo wat kon opkrikken, dat daarnet toch wat aan de lage kant lag, wegens die harde tegenwind. Na omgekeerd te hebben terug die wind tegen tot Temse en dan rugwind naar huis toe, waar ik afklokte op 54 km. ’t Was een oefentochtje, na verschillende dagen inactiviteit door allerhande redenen. Indien het mooie weer wat blijft aanhouden, kan er tegen het weekend nog eens gefietst worden, want zaterdag is weer een verloren dag voor mij, wegens andere verplichtingen. Jammer!

OEFENTOCHTJE ROND DE SCHELDE – 54 KM – MOERZEKE.

            Vandaag bij een temperatuur van 15 graden in de vroege ochtend, vrijdag 4 juni 2010 heb ik terug een oefentochtje gemaakt naar Mariekerke. In feite is het dezelfde weg als deze hierboven beschreven. Vandaag heb ik het tochtje gereden ’s morgens. Vertrokken rond   08.30 u en geen mens op de dijken te zien. Amper de Markt van Temse voorbij, al slalommend tussen de dames en heren Marktgangers in zomerkledij, wat ook al een tijdje geleden is en we zochten de brug op en de richting Mariekerke. De eerste tegenliggers wielertoeristen meldden zich aan. In Mariekerke terug omgekeerd en huiswaarts langs dezelfde weg als ik gekomen was. Een mooi oefentochtje van 54 km door de geur van het vers afgereden gras langs de Scheldedijk. Die frisse wind was er nog steeds, maar is wel een beetje gaan liggen tegenover gisteren.

VERKIEZINGSTOCHTJE NAAR TEMSE – 31 KM.

            Er zat anders niets op, dan na onze burgerplicht vervuld te hebben, een kort oefentochtje te maken naar Temse van 31 km op deze zondagmorgen 13 juni 2010. Tijdsgebrek weet je wel. Ambiance aan het verkiezingslokaal en te laat om nog ergens anders op een redelijk uur aanwezig te kunnen zijn.

Via de dijk en Mirabrug, naar het Veer van Tielrode, rond het Broek en langs de vroegere scheepswerf “ De Zaat” dat nu een wooncomplex geworden is, naar de Wilfordkaai, waar ik keerde en langs dezelfde weg huiswaarts reed. Resultaat 31 flauwe kilometertjes, maar toch iets. De junimaand is voor de helft voorbij en het is maar povertjes geweest tot hier toe.

CARLO BOMANS CLASSIC – 30 KM – PEER – LINDE.

            Plannen is één, uitvoeren is twee en dat is nog iets anders. Ik had vandaag 19 juni 2010 gepland om eindelijk, wegens allerlei omstandigheden uitgesteld, om de Carlo Bomans Classic te rijden in Peer, maar dan wel de langere afstand. Ik kon het niet, wegens een begrafenis van een klasgenoot van mij. Is het niet voor een feest, dan zijn er andere redenen, die roet in het eten komen gooien. Enfin, het is mijn eerste officiële tocht bij WBV deze maand en we zijn al 19 juni. Raar maar waar. Ik hoop dat het nu op houd en ik me kan toeleggen op de tochten die georganiseerd worden, zonder afbreuk te doen, van de mooie oefentochten langs de Schelde en of Durme.

Vandaag was er dus in Peer de Carlo Bomans Classic. Ik probeer dus dit laureaatschap der Classics te halen. Het zal nog wat gecijfer en berekening worden, om het tot een goed einde te brengen. Enfin.

Vandaag had ik dan toch de stempel binnen voor mijn vijfde tocht voor het laureaatschap waarvoor we er tien tochten moeten rijden. Om 05.30 u vertrokken met de wagen naar Peer, dat niet direct bij de deur ligt. Daar aangekomen rond 07.00 u en samen met de vrienden van Lokeren, Etienne en Raf. Wegens weeral die omstandigheden van die begrafenis kon ik niet de afstand rijden met de Lokerse vrienden die gekozen hadden voor een langere afstand. We zijn wel samen vertrokken tot aan de splitsing en dan gingen we elk onze richting uit.

We reden het voetbalplein uit in Linde, langs de Lindebosstraat, in de richting van Peer en de bossen. Na een paar kilometer fietsen, begon het licht te druppelen, bij een temperatuur van rond de 10 graden. Het zou evengoed 25 graden kunnen zijn op dit tijdstip van de maand. Enfin.We reden naar Linde terug om zo de Erperheideweg in te slaan, naar Erperheide. We gingen aan de Ellicommerdijk naar de richting Meeuwen, maar hier was er een lichte beklimming.

Ellicom aan de kerk, hier gingen we rechts en volgden het fietspad langs de grote baan. Na enkele honderden meters, was er dus de splitsing van andere afstanden dan de mijne. Ik ging rechtdoor, de vrienden van Lokeren gingen links het parcours op van de 50 km op. Na een tot morgen waarschijnlijk, gingen we elk onze kant uit en moest ik nog een 15 tal kilometers, het alleen zien te klaren. Er kwamen steeds meer lichte regenbuien en af en toe reed ik door plaatsen waar het fel geregend had, maar op het ogenblik van mijn passage, droog was.

De weg naar Ellicom werd ingeslagen en via vele veilige verkavelingwegen, reden we terug Peer binnen. Er restten mij nog een paar kilometers om het Dommelstadion te bereiken, waar het zeer rustig was. Ik denk dat er vandaag niet al te veel deelnemers zullen geweest zijn op de langere afstanden, gezien de slechte weersvooruitzichten. Jammer, want het was een zeer mooie tocht. De Lindetrappers Peer, hadden alles perfect in de hand. Mooie fietstochten, zeer goed uitgepijld en de deelnemers kregen na afloop, spek met eieren aangeboden. Waar vindt men dit nog?

Geslaagde zaterdagmorgen, maar ik kon van deze hierboven genoemde lekkernij, niet genieten, wegens hier in het begin van dit verslag aangehaalde feiten.

DWARS DOOR HET WAASLAND – 35 KM - KALKEN – ( 38 KM ).

            Regen en regen, veel wind en koud, 9 graden, dat waren de ingrediënten, op deze natte zondagmorgen 20 juni in het jaar 2010. We zijn in de periode van het langste van de dagen? Belgisch weer! De zomer begint en we zullen het wel geweten hebben zeker?

Om 04.30 u was ik opgestaan, met de idee om met de fiets naar Kalken te kunnen rijden, maar de regen kletterde op het platform, dat het niet schoon meer was. Ik zou normaal om 05.30 u moeten vertrekken, om te kunnen starten om 07.00 u in Kalken. Die start heb ik niet gemist, maar ik ben wel met de wagen en de fiets er op, naar Kalken gereden. Die tijd, zat ik dan toch in het droge.

Dwars door het Waasland, was een organisatie van WTC Calcine en dan mag je verwachten, dat alles in orde is. De uitpijling goed, de tochten mooi, maar ’t weer, tja, er zijn in Kalken geen Karmelietessen om eieren te gaan dragen om goed weer te bekomen, nochtans was er ooit een bestuurslid die tegen me zei:” Als wij iets organiseren, is het altijd mooi weer”! Ja dag meneer! Dit zou dan de uitzondering op de regel worden zeker meneer? Enfin.

Laten we ons bij de feiten houden. Ik vond op de parking van zaal “ Scala” in de Colmanstraat, de vrienden van Lokeren en die hadden ook geen zin in een langere natte tocht, van meer dan 35 km. Dat Flandrieën gedoe is er een beetje uit. We reden samen deze tocht in de regen.

Na inschrijving reden we richting Berlare, waar een bevoorradingscontrole zou zijn.

Via Overmere en Lokeren over de brug E 17 en naar Zele Heikant, om zo Berlare Dorp te bereiken. Aan de sluis in Berlare op de Scheldedijk, was er die controle. Het was in feite een bevoorradingspost, zonder controlestempel, alleen het vertoon van de controlekaart, gaf recht op de versnaperingen, die daar gul ten toon gespreid lagen, onder een tent en beschermt tegen de regen. Hier waren we 29 km ver en niet 25 km zoals op het wegbeschrijvingsdocument stond, dat we bij de start meegekregen hadden. Na een versnapering en een bekertje cola, terug de fiets en de dijk op, richting Uitbergen en naar de Dendermondsesteenweg, om zo langs de Uitbergsestraat, Kalken Dorp te bereiken en dan was het niet ver meer van de Colmanstraat.

We klokten nat af op 38 km aan zaal “ Scala”. Ondanks het slechte weer, waren er toch veel deelnemers en wij keerden tevreden huiswaarts, na een vroege bruine pater gedronken te hebben, bij een napraatje met de vrienden van Lokeren Durmespurters, Raf en Etienne.

We hopen altijd op beter weer, maar het komt er maar niet? Er is wel een spreekwoord dat zegt: “ Hoop doet leven” en daar moeten we het dan maar mee doen!

RITJE ROND DE SCHELDE – 49 KM – MOERZEKE.

Na de langste dag en de kortste nacht, was het dan 22 juni geworden en dinsdag in het jaar 2010. En alsof het zo moest zijn, het werd ineens zomer. Wij waren natuurlijk blij met dat weertje, dat ons twee dagen voordien nog verplichte om de verwarming aan te zetten en een stevige trui er bij, aan te trekken, als je al eens buiten kwam. Vandaag 22 graden in de namiddag en ik vertrok voor een oefentochtje in zomerkledij, rond onze Schelde en zoveel mogelijk, de dijken volgend.

Via Hamme en de Mirabrug naar Tielrode en naar het Veer rechts de dijk volgend, rond het Broek en dan naar het Industriepark van Temse en de Zaat. In Temse de brug over gereden en rechts de dijk op naar Bornem – Mariekerke – St Amands en Baasrode. Voor de veevoederfabriek de dijk afgereden en naar de Provincialebaan en rechts richting Baasrode Centrum. Na Honderd meter voorbij de kerk, een minuscuul straatje ingereden, je ziet dat bijna niet van op de grote weg, die ook al niet van de breedste is en aan de Werkhuizen De Brandt, terug de dijk opzoekend richting Dendermonde. Tot in het schildersdorpje Vlassenbroek en ik reed weer de dijk af, om door dit pittoreske dorpje te passeren, terug naar die grote Steenweg en naar de lichten van de Vlassenbroek brug. Hier rechts af en het fietspad langs de Rijksweg volgend, tot de lichten in Grembergen. Hier naar rechts en de richting Moerzeke kiezend. Een paar honderd meter verder rechts de straat in, die uitgeeft op de Scheldedijk, dan links en richting Moerzeke Kille. Verder doorgereden tot aan de afrit van café “ ’t Schuurken” en links het fietspad volgend naar Moerzeke Dorp, om zo huiswaarts te keren, na 49 km. In zulke weersomstandigheden, met toch altijd weer die wind, was het vandaag toch heerlijk fietsen, bij dit zonnige en warm weertje. Mooi oefentochtje.

OEFENTOCHTJE NAAR MARIEKERKE – 54 KM – MOERZEKE.

            Mooi weer, weinig wind en we vertrokken in de ochtend om het heetste van de dag te vermijden. Het is lang geleden dat we dit nog hebben kunnen schrijven. Mooi, heel mooi zomerweer, een beetje wind en zeer aangenaam fietsen. Als het goed is zeggen of schrijven we het ook. Vandaag via den Bunt en de Mirabrug naar het Veer van Tielrode en zo naar Temse brug en over de Schelde, richting Weert en Mariekerke opzoekend, langs onze mooie Scheldedijken waar het heerlijk fietsen is als er niet te veel verkeer is van andere fietsers. Maar op deze ochtend was dat niet het geval. In Mariekerke reed ik nog door tot ik de helft kilometers had gereden van de 54 km. Dan omgedraaid en terug langs dezelfde weg als ik gekomen was. Toen ik thuis arriveerde, was de temperatuur al aardig opgelopen tot ver boven de 20 graden. We beleven op dit ogenblik een mooi zomerweer en hopelijk blijft dit nog een tijdje duren.

IN ’T VEN CLASSIC – 43 KM – OUD TURNHOUT;

            Vandaag nog een zomerse dag en we schrijven 26 juni 2010 met temperaturen in de vroege morgen van 17 graden. We vertrokken rond 05.30 u naar Oud Turnhout, want het zou vandaag een lange dag worden en een mooie hoor!

Via de autowegen naar Oud Turnhout. Om 07.00 u konden we inschrijven, na de auto op de parking aan de kerk, achter gelaten te hebben. We deden dit samen met de vrienden van Lokeren, Raf en Etienne van Durmespurters. We hadden plannen om na deze rit, nog ergens anders te gaan fietsen, maar dat lees je wel verder in deze “ Belevenissen”. Via de Heischuur in Oud Turnhout, na inscanning bij de vzw Onze Hoop die de organisatie was van deze tocht, vertrokken we richting Dessel voor controle. We bevonden ons nu in de Antwerpse Kempen. Langs de Schuurhoven en de gelijknamige berg, al is berg een groot woord, reden we richting Retie en Kasterlee, om via de Hoevendijk, terug Retie aan te doen. Retie was maar een paar lussen verder. Normaal gezien, zouden we na 15 km een bevoorrading gekregen hebben, maar die hebben we niet gezien. We hadden ook een bonnetje gekregen bij de start, dat recht gaf op één Corsendonk streekbier in Taverne “ Den Ouden Campina” op de hoek van de Markt in Dessel, maar die was pas open om 10 uur. Dus dat konden we vergeten. Spijtig!

We reden dus verder, want we wilden niet al te veel tijd verspillen omdat we van plan waren om vandaag nog een Classic te gaan rijden. Via de Pastoriestraat reden we terug naar Retie. Hier waren we aan het keerpunt van onze tocht gekomen. Langs de Langendijk naar Arendonk en de Akkerstraat en ik moet zeggen, de grote oppervlakten aardappels, die we daar gezien hebben, chapeau hoor! Geen enkele struik, maar dan ook geen enkele, liet het afweten. Allemaal even welig gegroeid, volop in bloem staande en allemaal even hoog gewassen. Hoe ze dat daar gedaan gekregen hebben, dat is me een raadsel? Enfin.

Na Arendonk reden we dus verder richting Oud Turnhout en we klokten af iets voor negen uur aan Heieinde, aan de Heischuur.

Vele wielertoeristen, moesten dan nog de start nemen, voor één of andere afstand. Wij waren binnen en dronken eerst nog een cola, om het vochtverlies door de warmte, een beetje op peil te houden. Spijtig, dat er een controlepost of bevooorrading voorzien is en dat, als je er voorbij komt, er niemand is. Anders was de tocht perfect uitgepijld en zeer mooi om te fietsen.

De vzw Onze Hoop heeft er alles aan gedaan om deze tocht zo aangenaam mogelijk te maken voor iedereen. Ik keer zeker terug bij leven en welzijn. Maar hoef ik dit nog te zeggen, ik heb ze al verschillende keren gereden.

DANNY DE BIE CLASSIC – 50 KM – BETEKOM.

            Na de In ’t Ven Classic, reden we met de wagen naar Betekom. Dat was een ander paar mouwen. Niet de fietstocht, maar om daar te geraken. We verzeilden van de ene omleiding in de andere en de GPS was het noorden kwijt. Of zaten we in het zuiden of het oosten, we wisten het niet meer. We zouden in elk geval Betekom aan doen, gelijk hoe het zou aflopen. Na een wir war van die omleidingstraatjes, door braderijen of wegenwerken waar de hoofdstraten voor waren afgesloten, kwamen we, eindelijk zou ik zeggen, toch terecht in de Prof. Scharpélaan, waar we konden starten tot 14 uur. ’t Was 10.30 u als we inscanden voor 50 km die een ietsje meer waren.

We vertrokken uit de feesttent, die er geplaatst was op een weide, ofwel om Danny een plezier te doen, of omdat het in die wijk kermis was en misschien kon die club het zich ook veroorloven deze reuzetent op te zetten. Enfin.

We zouden na ons avontuur in Oud Turnhout, nog eens 50 km gaan fietsen. Na inscanning dus reden we van de feestweide weg in de richting van Wijgmaal, waar er controle was. Langs de Tramstraat vertrokken we en we kregen de Baleberg om op te rijden in de richting van Tremelo, langs de gelijknamige steenweg. Of dat nog niet genoeg was, gingen we de richting Werchter uit. We moeste er de baan oversteken, de baan Werchter – Haacht en de Wijgmaalsesteenweg volgen en dan naar café “ ’t Geniep” waar we aankwamen na 23 km. Hier was er een serieuze bevoorrading en controle. Na de drink en wat banaan en een energiereep bij de cola, reden we verder richting Vaartdijk en terug de Wijgmaalsesteenweg. Langs Wilsele en de kerk, gingen we naar de Aarschotsesteenweg toe, maar we bevonden ons dan in het Leuvense en op het parkoers van de voor morgen 27 juni aangekondigde Belgian Championship Cycling Happening! Zeg maar dat we op het parkoers zaten van het Belgisch Kampioenschap voor Profs. Aan de spoorweg stonden we voor de slagbomen en ook onze voorzitter Arnold en mevrouw Lanckriet, stonden daar te wachten, tot de slagbomen weer open konden, na de passage van een honderdtal wagons ( lege) voor goederen, konden we dan verder rijden naar Rotselaar en Wezemaal. Nu zochten we de Steenweg op Betekom op, maar waren nog niet aan het eindpunt. Na de Aarschotsesteenweg, reden we binnen, na een tocht van 51 km bij een temperatuur van 29 graden. ’t Is zomer en laat het ons zo houden. De uitpijling was goed, de ontvangst ook en de rit zelf zou wel wat veiliger mogen geweest zijn, maar ja, dat parkoers van het Belgisch Kampioenschap Elite, zat er voor iets tussen. Dus kon het niet anders of we moesten ook deze hindernis nemen ( verkeer ). Ik weet zeker, dat deze clubleden hun uiterste best hebben gedaan. Na de tocht was er voor iedereen een drinkbus en actimeldrinks, wafels en koekjes a volonté. Wij waren tevreden en na een stevige bruine pater gedronken te hebben, keerden we huiswaarts in de hitte van de dag. Morgen is er een andere dag! Misschien tot dan?

KEMPENRIT – 70 KM – BEGIJNENDIJK.

            Het ene weekend is het andere niet en dat zullen we ook vandaag geweten hebben. Vandaag zondag 27 juni 2010 was het de beurt aan de WTC DE Doortrappers Begijnendijk, om een fietstocht te organiseren, in het kader van het Vlaams Laureaatschap. Er waren twee startplaatsen voorzien, eentje in Begijnendijk in café “ De Beganckenisse” ( wat een uithangbord ) aan de Baalsesteenweg, aan de enorme parkeerplaats rechtover de kerk. De tweede startplaats was in Testelt in café “ ’t Meulenbergske” in de Kapelstraat. Van 08.00 tot 09.00 u konden we starten, voor deze Kempenrit. Wat dat ene weekend betreft, het vorige, was het geen goed weer. Het weekend van nu, was het hoog zomer en dat was wat ik wou zeggen. ’ t Was 29 graden bij aankomst, maar zo ver waren we nog niet.

Ik was om 06.00 u vertrokken thuis, om veel te vroeg te arriveren, zoals dat van mij nogal eens de gewoonte is. Zondagmorgen, weinig verkeer, maar wel verschillende omleidingen moeten nemen, om in Begijnendijk te geraken. Etienne was er vandaag niet bij, Raf echter, onze kopman, was er wel. Ik heb ook nog een paar andere O.Vlamingen gezien, eentje uit Massemen en een uit een club van Belzele. Enfin.

Raf en ik, wij vertrokken na inscanning aan het Dorp, voor 70 km, richting controleplaats Testelt. We reden via de Kleine Steenweg naar de Aarschotsebaan, in de richting van Booischot, dat er snel aan kwam. Er waaide een fris briesje, dat niet altijd in het voordeel stond. We fietsten een tocht, die geen van beiden al gereden had in het verleden, maar gisteren zijn we wel in deze omgeving geweest.

Hulshout was de volgende bestemming en via de Industriebaan, reden we naar Heultje. Kathovenstraat en Duivengracht, wat zijn dat voor rare straatnamen en zulke rare namen zouden we nog tegenkomen. Zoerle Parwijs, zagen we op een geel bord staan langs de kant van de weg en ik maakte de bedenking, dat het wel eens Zoerle Parijs zou kunnen geweest zijn. Maar wie ben ik? Langs het Gooreinde en Overwijs, reden we naar Tongerlo en zochten dan via de welriekende bossen, van grein, spar en andere loofbomen, Zammel op. De geuren van die bomen die hun hars lieten lopen, was een geneugte, ze te kunnen opsnuiven in deze gezonde streken. Oosterlo kwam er aan en Huisbroekstraat en we reden naar Veerle, dat hier de naam van een dorp is en geen meisjesnaam in dit geval.

De Peirenstraat en de Rodelaakstraat, brachten ons dichter bij de controle en via de Kapelstraat, stopten we aan café “ Meulenbergske” in Testelt na 40 km. Het was een vernieuwd cafeetje in oude stijl opgetrokken, maar gezellig om zitten. Twee bejaarde dames, maakten er ons attent op, dat we niet mochten gaan zitten aan het eerste tafeltje, want dat was voorbehouden aan kaarters, die steeds aan dat tafeltje, dicht bij de toog, elke zondagmorgen, hun kaartjes kwamen delen en spelen. Of er soms ook vals gespeeld werd, heb ik niet gevraagd. We aten een energiereep en dronken een frisse cola, die ons erg veel deugd deed in dit zomerse weer, waarvan de temperatuur steeds maar in stijgende lijn ging.

Na de pauze, vertrokken we terug links, langs de Langen Eiken – Teekhoek en Dorp van Testelt. Via de Pelgrimstraat reden we naar Messelbroek.

We naderden op Rillaar ( Libotons gemeente ) en naar Houwaart. Het is hier wel veel op en af en via Nieuwenrode, reden we de Panoramastraat en het Rot naar omhoog. Amaai. Een lange steile helling, die ik ooit wel een paar keren als afdaling gehad had in één of andere tocht, maar nog niet naar omhoog. ’t Was even zuchten en puffen in deze warmte, maar we reden in ons eigen tempo naar boven. Na Gelrode en de Pastoor Dergentstraat, wat niets te maken heeft met “ Detergentstraat” naar Vossenzang en de Betekomsesteenweg. Nu reden we naar Betekom Dorp, wat ook even omhoog was en na 66 km toch al even duwen was. We zochten langs die steenweg het Dorp van Begijnendijk op en klokten af op 71 km aan “ De Beganckenisse” waar het nu druk was, maar niet door wielertoeristen, maar door een groep gepensioneerden die ook een fietsuitstap aan het doen waren en hier wat verpozing kwamen zoeken. Wij waren terug en de stempel op het controleblad voor het Laureaatschap, deed ons de bruine pater nog heerlijker smaken.

Lang konden we hier echter niet blijven, want de terugreis via allerlei omleidingen, wegens braderijen of Vlaamse kermis her en der, deden ons veel langer onderweg zijn, dan eigenlijk nodig was. De tocht op zich was zeer mooi. Goed zichtbaar geplaatste pijlen die zowel links als rechts van de weg stonden, wat soms een verwarrende indruk gaf, als je moest afslaan. Maar de Doortrappers hebben het geprobeerd, het voor iedereen aangenaam te maken. Wij waren tevreden en misschien zit er wel een weerzien in?

NAPRAATJE.

            Weer een maand die weg is, ’t Is de zomermaand juni. In feite mogen we de laatste dagen niet klagen, want vanaf het begin van het zomerseizoen, hebben we lange mooie dagen gekend. Wielertoeristen en wandelaars, hebben hun hart kunnen ophalen. Voor mensen die moeten werken of studeren, was het wel iets anders.

De terrasjes zaten vol en als je er voorbij fietste, moest je ( ik ) me inhouden, telkens weer, om niet af te stappen. Maar dan zou het een hopeloze zaak geworden zijn. Enfin.

We hebben deze maand toch nog iets kunnen binnenhalen, al was het weer niet veel, maar de verbetering zit er in, zowel in het weer, als in deze wielertoerist.

Volgende maand begint de grote vakantie ( alweer ) en als u er op uit trekt, wees daar ook voorzichtig, met of zonder fiets. Als u de fiets neemt, waar u ook bent zet je helm op, altijd, hij kan uw leven redden bij een val.

In juli is er ook op het thuisfront Vlaanderen van alles te doen, in gelijk welke Provincie. Dus aan u de keuze!

Ik probeer er zo als altijd het beste van te maken en kijk hoopvol uit, naar een zomerse julimaand, voor elk van ons. Tot een volgende “ Belevenissen”!

Keep Smiling!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ………

W I L.

BELEVENISSEN NR 5 – VAN EEN WIELERTOERIST – MEI 2010.

VOORWOORD.

            We zijn op een slecht moment begonnen aan een nieuwe maand. Het weekend van 1 mei, waarin je eens uw hartje kan ophalen, wat het aantal tochten en kilometers betreft. Ik van mijn kant, heb dit ganse weekend zitten nagelen bijten, over het feit dat ik aan geen enkele tocht kon mee doen. Een ongeval door moeder de vrouw, met ons verplaatsingmiddel, de wagen, besliste daar anders over. Gelukkig bleef alles beperkt tot stoffelijke schade, maar die niet rap hersteld zal zijn. Enfin, we trekken ons plan en als de afstanden te doen zijn met de fiets naar de organisaties, dan doen we die wel.

De dagen beginnen nu echt veel langer te worden en je ziet dat er tegen eind mei nog 1h24 minuten bij komen. Dus ’s morgens zie je het nu ook al goed, ondanks het vervroegde zomeruur. Ik hoop dat het weer een beetje mee valt de komende weken, want tot hiertoe is het maar koud en laat de lente heel lang op zich wachten.

Er is weer van alles te beleven in deze meimaand en wat ondergetekende er van terecht brengt, dat lees je wel verder in de “ Belevenissen”. Ik bedank ook mijn trouwe lezers die steeds weer elke maand mijn “ Belevenissen” lezen. Het is al een heel lang aantal geworden die deze site bezoekt en daar ben ik blij om.

Maak er deze maand ook het beste van, in alle omstandigheden. Wees voorzichtig op de rijweg en respecteer de wegcode. Ook een helm op zetten, kan al veel leed besparen, zeker voor de achterban. Veel succes!

Keep Smiling….. En maak er maar een goed potje van!

Uw Sterreporter ….

W I L .

F.T. SCHELDE EN ZWALMSTREEK – 25 KM – MERELBEKE – ( 104 KM ).

            Een koude en natte zaterdagmorgen. Niet toen ik om 6h15 thuis vertrok, maar toen ik Merelbeke binnen reed, dan vielen de eerste druppels. Motregen en soms iets meer. Ik had gedacht dat het droog zou blijven, maar als twee weervrouwen elkaar tegenspreken, wat moet je daar dan van geloven? Enfin.

Ik met de fiets dus naar Merelbeke, vandaar die kilometers die tussen de haakjes staan.

Via Grembergen – Zele Dijk – Avermaat en naar Overmere, wat zo wat mijn route is als ik richting Gent fietst, om daar de richting Laarne te nemen. Een eerste maal werd ik geconfronteerd met wegenwerken, in ’t Centrum van Laarne aan de kerk. Ik kon er nog juist doorfietsen. Die kasseistrook wordt daar heraangelegd of vervangen. Via Laarne naar Heusden en de richting Merelbeke, over de grote baan aan de lichten. Na enkele honderden meters waren er nog altijd die werken aan de spoorwegbrug, die vorig jaar op dit tijdstip ook al begonnen waren. Er werd een voetgangersbrug ( ijzeren) gelegd over de sporen en die kon ik dan nemen met de fiets aan de hand. Drie staties naar omhoog, dan een recht stuk en dan drie staties naar beneden, om zo aan Merelbeke station uit te komen. Die voetgangersbrug nemen met de fiets aan de hand en met schoenen aan met plaatjes voor de klikpedalen, dat is geen sinecure. Maar hoe anders aan de Potaardeberg geraken? Omleiding voor de wagens, maar voor de fietsers, is er geen bewegwijzering. Na Merelbeke station was het zoeken naar de juiste richting en we reden verkeerd, naar de wijk “ Flora” waar ik de weg moest vragen aan een vroege voorbijganger. Via deze weg ben ik dan aan de Potaardeberg aangekomen met nogal wat vertraging. Ik had er hier op deze zaterdag 8 mei 2010 reeds 39 km op zitten en het zou een lange tocht worden vandaag. De WSC Merelbeke was de inrichter van deze Schelde en Zwalm fietstochten plus nog VTT. Op de weg kon je kiezen uit 150 km – 105 – 50 en 25 km. VTT afstanden waren er van 110 km – 90 – 60 – 40 en 25 km. Voor de kids hadden ze een tocht van 20 km gepland. Velen waren al vertrokken toen ik hier nog moest inschrijven, omdat het startuur om 7 uur was. Mijn tocht startte maar vanaf 8 uur, wat ik niet gehaald had wegens die omleidingen. Toen ik daar om kwart na acht arriveerde reden er vele wielertoeristen aan en af, aan het KTA. Ik zou eerst nog een koffie drinken, om mij een beetje op te warmen. Daarna ingescand en weg voor een tochtje van 25 km.

Via de Potaardeberg naar de bevoorrading en controleplaats in Bottelare. Langs Schelderode en Munte en vanaf de eerste honderden meters, was het even duwen om daarna dan die afdaling te hebben. Het begon lichtjes te regenen en de wegen lagen er al nat bij. Soms was er dan een stukje kassei en dan ligt het gevaar op de loer.

Via Munte naar Bottelare voor controle. Controle was er niet zoals er wel vermeld stond op de wegbeschrijving, na 13 km, enkel bevoorrading. Spijtig dat er hier geen stempel beschikbaar was, om eventuele fraudeurs een pad in hun korf te zetten. Enfin.

Na de bevoorrading en een babbeltje met de mensen van het kraam, terug de fiets op naar Merelbeke, langs de Stas de Richellelaan, om daarna de Lindestraat in te slaan en op naar Lemberge. Een stukje van Landskouter werd aangedaan en naar Gontrode om zo terug te keren naar Merelbeke, naar de Potaardeberg. Hier was het nu stilletjes. Niet zoveel drukte meer. Aankomende wielertoeristen van weg en veld meldden zich aan en late beslissers schreven ook nog in. Het begon nog harder te regenen en ik was om 10H15 verplicht om het regenjasje uit de rugzak te halen, om niet nog veel natter te worden. Ik vertrok naar huis, na nog een hete koffie gedronken te hebben en de stempel op het formulier van het Vlaamse Laureaatschap, geplaatst te hebben.

Via dezelfde weg en weer die vervelende voetgangersbrug aan Merelbeke station, reed ik dus huiswaarts. In Overmere, met nog een 16 tal kilometers voor de boeg, stopte het plots met regenen. Gelukkig voor mij, want met die brillenglazen, was het bijna niet te doen.

Bij mijn thuiskomst vertelden ze mij, dat het daar nog geen druppel geregend had. ’t Kan verkeren, maar wie zei dat ook al weer? Of die aan wielertoerisme deed, dat vraag ik eens aan Joost, want dat is ook al lang geleden dat ik die nog eens gehoord heb.

Het was al bij al en de nattigheid er niet bij gerekend, een mooie zaterdagochtend voor mij. Het was trouwens ook vandaag de eerste keer, dat ik boven de 100 km gefietst heb en dat was ook al een tijdje geleden. Maar, we proberen naarstig verder te doen, met de middelen die we hebben nietwaar?

MOEDERDAGTOCHTEN – 50 KM – LOKEREN ( 85 KM ).

            Tweede zondag van mei is het traditioneel, Moederdag. Ter dier gelegenheid hadden ze bij Raepespurters Lokeren, de moederdagtochten ingericht, in het jeugdheem Bergendries. Er was daar van alles te doen op deze zondagmorgen 9 mei vanaf 7h30. Je kon hier op de weg kiezen tussen 70 of 50 km of VTT 50 en 25 km. Er was ook nog een tweede en derde start. In Heusden en Zelzate kon je eventueel ook de start nemen. In Zelzate alleen voor de 70 km in Heusden enkel de 50 km. Ik koos om ook aan de 50 km mee te doen, omdat ik al van thuis uit met de fiets naar Lokeren gereden was. Ik vertrok om rond 6h30 deze morgen. Zeer fris en grijs weer en een truitje meer aan en de volle handschoenen. Een lange broek was geen overbodige luxe. Ik heb daar in Lokeren horen zeggen, dat het in Zelzate water goot. Regen de eerste 10 kilometers. Ik heb het de ganse tocht tot thuis, droog gehad.

Via Hamme – Waasmunster naar Ruiter en Lokeren. Daar de vrienden, Jeanine en Eddy terug gezien en dat was al een poosje geleden. Zij waren hier van dienst als lid van hun club. Ze stonden samen in, voor de VTTers hun formaliteiten. Na de babbel, moest ik mijn tocht aanvatten, die een heel andere weg uit ging dan we hier gewoon waren in Lokeren. De uitpijling, die trouwens perfect was, was op de grond geschilderd. Een gele letter M met pijltje dat de richting aan gaf. Perfecte organisatie.

Via de Tweebruggenstraat over de Durme, naar de richting Lochristi langs Ruilaere en Bosmansdreef. We waren hier al geweest in andere tochten, maar nog niet bij Raepespurters hun Moederdagtochten, die ook een eerste keer georganiseerd werden, indien ik het me goed kan herinneren.

Langs de Brandstraat reden we naar Destelbergen naar het rond punt van de Damvalleistraat en langs het Kristalbad en de discotheek, waar op dit uur, nog verschillende wagens op de parking stonden. We reden over de brug van de E 17 naar lagen Heirweg en langs de Melkwegel naar de Magerstraat, waar we in café Zandhekken controle hadden.

Een stempel op de kaart en we bestelden een koffie, die ons de kilte van de vroege grijze zondagmorgen wat deed vergeten. Aan de tafeltjes zaten nog keuvelende wielertoeristen, die hier de start wilden nemen, richting Lokeren en zo aan hun tocht zouden beginnen.

Na die deugddoende warme koffie, terug de fiets op richting Lokeren via Laarne en naar Beervelde, waar we terug de brug over de E 17 over gingen. Nu zochten we het grondgebied van Oudenbos op en reden via de Nieuwe Molenstraat en Nieuwe Dreef, naar het kruispunt met de Tweebruggenstraat. Nu de brug over de Durme nog over en we reden naar het Jeugdheem. De tocht was iets korter en daar werd niet over gesproken. Ik ging nog even praten met andere wielermakkers, bij een bruin paterke, dat nu wel mocht, om na een tiental minuutjes, het “ Stalen Ros” op te klimmen voor de resterende 18,5 km huiswaarts, langs dezelfde weg als deze morgen. Ik klokte thuis af na 85 km, wat mij dit weekend toch bijna 200 km opleverde. Dit was lang geleden hoor! We hopen enkel op beter weer en dan komen we wel terug op het niveau van voor die strenge winter, al wordt het wel tijd.

Ik was tevreden over mijn zondag bij Raepespurters Lokeren.

OMLOOP VAN MIDDEN BELGIE – 60 KM – LIER.

            Hemelvaartdag en regen, ondanks dat de IJsheiligen nog niet volledig terug in hun paleis gekropen waren. Dat voelden we ook bij de start. We schrijven hier 13 mei 2010 en amper 6 graden op deze vroege Hemelvaartochtend, natte startplaats Lier.

Vandaag gingen we in het kader van het Vlaams Laureaatschap, een tochtje maken in Lier, de Omloop van Midden België, 60 km in een goed nat weertje.

Ik had er een bijzondere afspraak met mijn legervriend. Zo zien we elkaar nog eens na een lange tijd, al duurt die soms maar twee maand.

De afspraak van vandaag was in Lier in café “ Waregem” aan de Lispersteenweg, op een honderdtal meter van het voetbalstadion van Lierse SK. Wij gingen thuis weg rond de klok van 6 uur, om naar daar te rijden in motregen. Gelukkig zaten we dan warm en droog in de wagen. Een parkeerplaats was aan het nu lege stadion rap gevonden en we begaven ons naar de start, even voor 7h30 bij de dochter van oud wielrenner en reeds overleden Louis Proost, die café Waregem open houdt.

Na een lange opwarming van de laptop van de afgevaardigde, om ons te kunnen inscannen, wat maar niet lukte, moesten ze beginnen met de vergunningen af te schrijven, gelijk het vroeger was, konden we dan toch vertrekken. Ondertussen werkte de laptop weer en konden we nog snel inscannen.

We vertrokken naar de controlepost in Booischot. We zochten eerst de Netedijk op en langs de Leuvensevest, naar de Kanaaldijk en richting Koningshooikt – Berlaar en langs de Venushoek( wat is dit voor een rare naam) naar Itegem. Langs de Keldermansschansstraat      ( schrijf dit maar eens op een briefomslag als je naar een adres in die straat een brief moet versturen) naar Hallaar en naar Heist op den Berg, om zo naar de controle te fietsen in Booischot. Deze bevond zich in café Victoria aan de Dorpstraat.

Na controle terug de Dorpstraat uitrijden en naar Hulsthout – Heultje – Wiekevorst en naar Herenthout. Dit zijn de typische gemeenten waar we regelmatig voorbij komen, als we in deze regio een fietstocht maken.

Bevel kwam er aan en de regen was ook van de partij of wat dacht je? Naar Kessel dan maar, om langs de Smoutmolendreef naar Nijlen te fietsen en dan zaten we dicht tegen het vertrekpunt Lier. Eerst zouden we nog Emblem aandoen, langs de gelijknamige steenweg en nog een stukje de Kanaaldijk volgend tot Lier en uitkomend op de Lispersteenweg met eindcontrole in café “ Waregem” bij Proost! ( Proost is ook nog een naam om café uit te baten niet)? De tocht zat er hier op en we waren tevreden. De uitpijling met pijlen van Gazet van Antwerpen, was goed en ze waren goed zichtbaar geplaatst. Wij keerden tevreden naar huis na nog een koffie gedronken te hebben. Het weer was nog niet verbeterd. De meimaand heeft het slecht ingezet.

HERMAN VAN SPRINGEL CLASSIC – 45 KM – GROBBENDONK.

            Op een andere locatie tegenover vorige jaren, was er vandaag in Grobbendonk  de Classic Herman Van Springel, u allen wel bekend als wielrenner. In de Parochiezaal in Grobbendonk was de inschrijving en start voor deze Classic. Je kon hier vandaag kiezen uit drie afstanden: 110 km - 80 en 45 km. Ik had er voor gekozen, om de tocht van 45 km te gaan fietsen. Bij het naar Grobbendonk rijden, op deze zaterdagmorgen rond 6 uur, wees de thermometer amper 1 graadje aan. We zijn vandaag 15 mei 2010 en dat is bijna in de zomer zou men denken? Tegen het middaguur was het vrij zonnig en wat warmer. Enfin.

Wij vertrokken, de vrienden van Lokeren, Raf en Etienne, voor de kortste afstand van 45 km. Zeer fris en de winterkledij komt nog altijd goed van pas.

Via De Troon en het Militaire Domein, reden we de richting Herentals uit, naar de Brug, er over en de richting Noorderwijk. Via een stukje grondgebied van Olen en de Boerenkrijglaan, gingen we de richting Tongerlo uit. We hadden onderweg geen controle en konden dan ook niet genieten van een koffie, die ons anders wel deugd zou gedaan hebben. Naar de Oevelsedreef dan maar en naar Oevel. Vlakke Kempense wegen leidden ons naar Plassendonk en naar Oosthoven, waar we aan het Heiken, aan de Kapel, de richting Herenthout in sloegen.

Via de Grote Weg naar Bouwel, reden we terug naar De Troon, waar achter de Taverne De Wijngaard, waar vroeger nog vertrek geweest was van fietstochten, de Parochiezaal gelegen is. Vele wielertoeristen reden af en aan. Mijn vriend uit Vilvoorde was daar ook aangekomen en samen met de vrienden van Lokeren, konden we bij een drankje nog wat napraten.

Achter ons, aan een tafel, zaten vroegere wielrenners, van een clubje, die  in de tijd van Herman Van Springel, ook wielrenner geweest waren, met een uitrusting aan van de ooit allergrootste Eddy Merckx. Zij stonden klaar om aan hun tochtje te beginnen met o.a. Jan Janssen – Lode Troonbeeckx – Spruyt en nog vele andere Oude Gloriën.

Wij hadden een mooi fietstochtje achter de rug, tellend voor het laureaatschap der Classics. Zeer goed uitgepijld en goed georganiseerd. William, die na ons aangekomen was, kwam er ook nog bijzitten en na een lange “ After Classic” reden we samen, elk met zijn wagen, huiswaarts, met afspraken voor de komende tochten.

Mooi meegenomen in zeer droog weer. Nog een beetje warmer zou het mogen worden en dan kan de pret niet meer op.

MOERZEKE – MARIEKERKE a/d SCHELDE – 54 KM.

Om een vriend een plezier te doen, die van uit Nijlen naar Mariekerke gereden kwam, om met mij eens te praten, heb ik dit tochtje als oefentochtje gedaan op deze 19 mei 2010. Ik vertrok langs Den Bunt in Hamme naar de Mirabrug. ’t Was zonnig en mooi weer, maar de zeer frisse Noordenwind, was wel een beetje spelbreker.’t Was woensdagnamiddag en er was veel volk op de Dijk. Naar Tielrode Veer en het Broek, langs de Dijk en naar Temse Brug. Hier koos ik voor de Scheldedijk richting Mariekerke, wat nog een tiental kilometer fietsen was. Tot in Temse, had ik een strakke wind op kop, maar naar Mariekerke toe was het rugwind en dat deed goed. We troffen elkaar aan de kerk, ik na 27 km mijn vriend had er al meer dan het dubbele op zitten. We hebben daar bij een koffie op een warm terrasje en uit de wind, in het zonnetje, veel kunnen bijpraten over vroeger en nu. Later op de namiddag zijn we dan samen teruggereden tot Temse. Aan de brug, heeft hij dan de richting Zeesluis Wintam gekozen, om via Boom en Rumst, naar Nijlen te fietsen. Ik reed langs dezelfde weg die ik gekomen was, naar huis terug en klokte af op 54 km. Een mooie namiddag was voorbij. Het was een oefentochtje dat ik broodnodig had, na weeral een zware verkoudheid. Waar komen die toch vandaan? Het koude weer zeker?

OEFENTOCHTJE NAAR MARIEKERKE – 54 KM .

            De dag na de hierboven beschreven fietstocht, heb ik op 20 mei 2010 deze nog eens gedaan, profiterend van het mooie weer. Het was ook in de namiddag dat ik vertrok, alleen, via de Scheldedijken naar de Mirabrug en Tielrode – Temse en dan naar Mariekerke en terug huiswaarts. Het was wel mooi weer, maar altijd was er weer die frisse noordenwind, die ons parten speelde als hij tegen zat. Toch een oefentochtje dat mijn kilometerpeil een beetje naar omhoog bracht, in het vooruitzicht van het komende en verlengde weekend van Sinksen. Mooi meegenomen.

JOS HUYSMANS CLASSIC – 60 KM – HEIST OP DEN BERG.

            In Heist o/d Berg was er vandaag 22 mei 2010 de Jos Huysmans Classic. Huysmans bekent als de wielrenner ten tijde van de grote Eddy Merckx. Je kon hier kiezen uit de Classics of wel het Brevet 200 km. Er waren ook de kortere afstanden van 125 km – 100 – 75 en 60 km. Dan was er nog de familietocht van 35 en 25 km. Dus een heel gamma van fietstochten, op deze eerste dag van het Sinksenweekend. Alles was te doen in de Parochiezaal, in de H. Hartstraat in Heist o/d Berg en de organisatie was in handen van KWC Zuiderkempen. Voor de 200 km was er begeleiding voorzien met volgwagen. Ik koos dus die 60 km. Om rond 6 uur vertrokken bij nogal rustig weer, bij een temperatuur van 8 graden. Om kwart na zeven, konden we reeds starten. Ik had eerst nog een ontmoeting met mijn vriend en legermakker uit Vilvoorde en daarna met de vrienden van Lokeren Raf en Etienne, de Durmespurters, die je overal tegen komt. Samen hebben we dan de tocht gedaan. Raf speelde als baankapitein een belangrijke rol, als het tegen de wind in was en wij in het wiel konden kruipen. We trokken er samen op uit naar Vl. Brabant, naar Nieuwenrode voor controle. Eerst hadden we nog een blikje drank en een wafel gekregen en dan op weg naar Nieuwenrode, voor het eerste deel van onze tocht.

Via Heist o/d Berg en veel draaien en keren in smalle straatjes, richting Begijnendijk en naar Baal, waar we plots voor een wegversperring stonden. Hekkens belemmerden ons in de Balenbergstraat af te slaan. Een grote camping vol met caravans en mobilehomes, met nog slapende mensen er in op dat vroege zaterdagochtenduur. Er zat anders niets op, dan verder rechtdoor te fietsen en de eerste straat links af te slaan, om weer op ons parkoers te komen. Maar dat heeft toch even geduurd. Ervaren in verkeerd rijden zoals ondergetekende, kwamen we toch weer op onze route terecht in de Bossepleinstraat. We reden naar Betekom, langs de Begijnendijkssteenweg en naar Gelrode. Hier waren vele op en afjes, maar echt zeer steil was het niet, al moesten we soms toch even doorduwen. Nieuwenrode kwam er een eerste keer aan te pas en Houwaart. Na het Kasteel van Horst, van op de fiets in ogenschouw genomen te hebben, reden we langs de Gravenstraat naar St. Pieters Rode en Kortrijk Dutsel. We kwamen terug op de grote weg in Nieuwenrode, waar we aan de Blauwmolen en de visvijvers met diezelfde naam, na 31 km controle hadden. We stempelden onze kaarten af en dronken samen een koffie om even op adem te kunnen komen. We praten over wat we achter ons hadden, de op en afjes, omdat er soms wel eentje bij zat dat kon tellen hoor!

Na de koffie en de babbel, terug de fiets op. Een groepje wielertoeristen, dat juist aankwamen, op het ogenblik dat wij wilden vertrekken, maakten wij er attent op, dat je in dit café               “ Visvijvers Blauwmolen” een forel aangeboden kreeg, als je hem zelf ging vangen in die vijver. Daar deden een tiental vissers, verwoede pogingen om een visje aan de haak te slaan. Als je hem zelf kon vangen was het uiteraard gratis ( grapje ). Geen enkele van die mannen, geloofde mijn verhaal. Enfin.

Raf, Etienne en ik zelf, wij sprongen ons “ Ros” op en reden terug richting Heist o/d Berg. Via de Blauwmolenstraat naar Rotselaar – Werchter zonder ook maar op de festivalweide te komen. We reden naar Tremelo – Keerbergen en Schriek langs de Leuvensebaan om zo Heist o/d Berg binnen te rijden langs de Schaliehoevstraat. We reden de N10 over om zo naar de H. Hartstraat te rijden en naar de Parochiezaal voor endcontrole. We hadden er 60 km op zitten en vroegen onze stempel voor het Laureaatschap der Classics. Dan gingen we aan een tafel zitten nakaarten bij een bruin paterken en nagenieten van de voorbije tocht. We waren weer een Classic rijker geworden, maar de weg is nog lang. Er zijn zoveel Classics niet meer voor ons, die in aanmerking komen, maar we hopen er tien te halen en zo het Laureaatschap binnen te rijven. We hadden goed maar fris weer gehad, veel zon en een mooie tocht, die perfect uitgepijld was. We keerden na ons drankje tevreden huiswaarts, met in gedachten, de volgende fietstocht.

CYCLOMANIATOUR – 35 KM – MECHELEN.

            Vandaag Pinksteren of Sinksen gelijk u wilt, waren we actief in Mechelen. Het was de tweede dag van de Cyclomaniatour die liep over een gans weekend. Omdat ik op deze zondag 23 mei 2010 tegen de middag, naar een etentje moest, kon ik me niet veroorloven om een langere afstand te fietsen, om de familie niet in diskrediet te brengen. Enfin.

Ik zou dus naar Mechelen rijden met de wagen, om daar 35 km te fietsen, samen met de vrienden van Durmespurters Lokeren, Raf en Etienne. Ik vertrok thuis rond de klok van kwart na zes, om een half uur te vroeg aan te komen in het Industriepark Noord in Mechelen. Aanvankelijk was er in de Nationale kalender gewag gemaakt van Nekkerbroek in Mechelen, maar dat is dus helemaal anders gegaan. Nog een geluk dat er de website van de Prov. Antwerpen WBV is of we hadden daar voor en probleem gestaan en niet wetende waar naar toe. Enfin, we zijn in Mechelen Noord, aan de Syntra, goed aangekomen. Samen met de vrienden van Lokeren schreven we ons in voor de tocht van 35 km. Het was mooi weer, maar toch nog die frisse noordenwind, die de temperatuur op deze zondagmorgen, beneden de tien graden hield. Mooi maar fris dus.

We scanden in op deze “ Vlaanderen Fietst” tocht en trokken richting alle kanten uit, rondom het Mechelse. Controle was er niet, maar we reden naar de Blarenberglaan, om eens over de Brug, het fietspad over de Dijlebrug te nemen, in de richting van Leest. In Leest, gingen we even op de Leestsesteenweg rijden, richting Heffen en naar Heindonk. Mooie wegen en weinig verkeer op deze zondagmorgen. We naderden op Klein Willebroek, waar aan de Antwerpsesteenweg, op de grond te lezen stond: Controle. Die pijl verwees naar een Taverne, die nog gesloten was wegens het vroege uur, toen wij er aan kwamen. Geen controle dus en   “ weile weg” richting Mechelen voor de rest van onze tocht.

We reden nu via de Rupeldijk, de twee bruggen over en direct rechts, de dijk naar Mechelen toe, het zogenaamde Jaagpad, dat helemaal vernieuwd was.

Ter hoogte van het industriepark Mechelen Noord, verlieten we dat Jaagpad en via de Blarenberglaan en de brug over de E 19 waren we terug aan de Oude Baan en de gebouwen van Syntra, voor eindcontrole. We waren 35 km ver en ik moet zeggen, dat de organisatoren WTC De Zwaluw, hun uiterste best gedaan hadden, om van deze fietstocht iets moois te maken. Het was eens iets anders in het Mechelse. Een mooie tocht en wat ook belangrijk was, zeer goed uitgepijld en de splitsingen perfect aangegeven. Na een napraatje of een nawielertocht, samenhangend met een bruin paterken, keerden we tevreden huiswaarts en hopen op een mooie dag morgen, voor het afsluiten van dit Pinksterweekend. Tot nog eens!

NAPRAATJE.

            Meimaand is weg maand en mijn conclusie over deze maand, waar we in droog en fris weer, onze tochten gereden hebben, soms met lange broek aan is, dat ik niet al te veel gefietst heb en eigenlijk had ik er meer van verwacht. Maar soms komt er al eens iets anders tussen de planning, dat u onmogelijk voorzien kan hebben en dan wordt het kiezen. Dan merk je dat er nog andere belangrijkere dingen in het leven zijn dan fietsen, maar dan denk je op die momenten toch wel aan uw “ Stalen Ros” dat werkloos in de berging staat. Enfin.

Ik heb toch iets kunnen doen deze maand en hoop op nog altijd ietsje meer, indien de gezondheid natuurlijk geen stokken in de wielen steekt.

De maand juni met een verloren zondag, de 13^de met de verkiezingen, staat bol van de fietstochten, maar je kunt ook niet overal tegelijk zijn. De fietstochten die ik in de afgelopen maand mei gereden heb, waren voor mij zeer goed en ik hoop, dat het in juni, ook zo zal wezen?

Ik wens u bij deze, allen veel fietsplezier toe in de nieuwe maand die er aan komt en als afsluiter van de “ Bloeimaand” mei, wou ik u allen dit nog meegeven: Als u de baan op gaat, vergeet niet aan uw veiligheid te denken. Zet uw helm op, een val is sneller gebeurd dan je denkt. Vergeet niet dat ook anderen u in de problemen kunnen brengen, ook al bent u nog zo voorzichtig. Respecteer de wegcode en de andere gebruikers van onze wegen en wees een fiere wielertoerist, die gerespecteerd wordt.

Keep Smiling en Auf Wiederzehen!

                                                                       Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

W I L .

BELEVENISSEN NR 4 – VAN EEN WIELERTOERIST - APRIL 2010.

VOORWOORD.

            ’t Is regenen of over, maar ’t moet iets doen. April heeft het ingezet, juist gelijk maart het afgesloten heeft. Veel wind, regen en frisse temperaturen. Vandaag op deze paaszaterdag was het niet anders.

Er staat nu een lang weekend voor de deur, dat er niet al te best uit ziet wat het weer betreft.

Met één ding kunnen we ons tevreden stellen, dat het weeral eens de dagen zijn die met 1h47 minuten, langer worden. Dat is dan toch iets. Ik had op de start van april op beter gehoopt, maar dat is nu niet zo. Laat ons dan maar hopen voor de rest van deze maand op beter weer.

Als je op gelijk welke dag van de week de baan op gaat, wees dan toch voorzichtig mensen, want ongevallen gebeuren op de plaatsen waar u het niet verwacht.

Zet uw helm op, hij kan uw leven redden bij een val.

Wat ik er deze aprilmaand, met al zijn grillen en grollen, van terecht zal brengen, kan je lezen als u hieronder verder gaat met het lezen van mijn “ Belevenissen”.

Ik hoop er het beste van te maken.

Keep Smiling ….

                                               Uw Sterreporter…….

                                                                                                      W I L .

PAASPROLOOG – 50 KM  - SCHOTEN ( 55 KM ).

            Paaszaterdag en voor mij de start van een nieuwe maand. Een week binnen moeten blijven met nog altijd de resten van griep, die lang in een mens zijn lichaam kunnen blijven hangen, maar toch de moed gevonden op deze regenzaterdag, om te starten in Schoten. De Paasproloog die 5 km langer was dan voorzien.

De start was op het middaguur en we hadden dus tijd zat om de regen te zien vallen, voor we naar Schoten reden met de auto.’t Waren buien, soms de ene al wat feller dan de andere en toch kwamen er opklaringen, al duurden die niet zo lang.

Rond 11 uur vertrokken naar Schoten, om daar tegen het middaguur te kunnen vertrekken.

De organisatie was in handen van Antwerp Olympic Toeristenclub uit Schoten. We moesten ons aanmelden in de Toekomstlaan, in het Ontspanningslokaal. We bevonden ons nu in de Provincie Antwerpen en toch waren we daar bij de inschrijving met 4 O. Vlamingen. De vrienden Raf en Etienne van Durmespurters Lokeren en ik, wij bleven samen gans de tocht. Hugo Suy was met de fiets van St. Niklaas gekomen, dan hier de tocht gereden en bij dit helse regenweer met de fiets, daar doe ik mijn hoedje voor af. Maar deze mens is meer gewoon.

We vertrokken via de Toekomstlaan en na één kilometer zochten we reeds het jaagpad op van het Albertkanaal, dat we bleven volgen tot aan kilometer 26. Wind zijdelings van rechts op de kop en regen, buien en regen en het klotsende water tegen de wanden van het Albertkanaal.

Aan het Sas van Wijnegem, volgden we de Kanaaldijk naar Oelegem – Massenhoven en Viersel, tot voor de splitsing met de Nete. Wij gingen links en volgden hier de Netedijk tot Grobbendonk. Via de Troon en de weg naast het Militaire Domein, reden we naar de Bergstraat, waar er een controle voorzien was in “ Taverne Cassiers” na 28 km. We waren over de helft van de tocht. We gingen aan een tafel zitten en trokken onze natte regenjas uit en bestelden ons een koffie, die ons bij dit weer deugd deed. ’t Was fris weer en dan smaakt dat.

Na een babbel met de stempelaar van dienst, moesten we terug de weg op naar Schoten, voor de resterende 27 km, maar toen wisten we dat nog niet. Bij zulk weer is 5 km soms te veel van het goede. Enfin.

We staken hier de straat over en reden langs verschillende Leien en Dreven naar de Vierselbaan en de Schildelaan via Zandhoven. Hier volgden we weer een stukje van de Kanaaldijk, tot het Sas van Schoten. Eens we het Sas over waren, moesten we nog een ommetje maken naar de Wijnegemsebaan, de Papenaardekenstraat ( wat een rare straatnaam ) om via de Liebiglaan, waarschijnlijk zo genoemd naar de vroegere gelijknamige fabriek van soepen, naar de Toekomstlaan, waar we aankwamen na 55 km op mijn teller en volgens mij gaat die juist.

De tocht was perfect uitgepijld met wit blauwe pijlen, met reclame op van Gazet van Antwerpen en met een rode punt die de te volgen richting aan gaf.

Als organisatie zeer goed, het weer, ja daar kan niemand iets aan veranderen. We waren toch tevreden dat we het gedaan hadden, maar achteraf is dat gemakkelijk praten bij zo een rotweer. Mooie en veilige tocht.

Morgen is er weer een dag en we zien dan wel weer. We hadden vandaag onze eerste stempel op het controleblad voor het Vlaamse Laureaatschap behaald. Nog 19 stempels of tochten te gaan!

2^DE DAG – TWEEDAAGSE VAN PASEN – 50 KM – KONTICH – 55 KM.

            Toen ik deze morgen opstond rond 5 uur en goed mijn ontbijt naar binnen had, begon het te regenen, felle regen. Ik wachtte af wat er verder nog zou van komen. Na een half uurtje verbeterde het een beetje, maar het bleef regenen. Ik wilde een fietstocht in Kontich gaan maken, maar op het eerste zicht, bleek daar niet veel van in huis te komen. Om kwart na zes ging het plots over en dat was het sein om de fiets op de wagen te zetten en om rond 6h30 te vertrekken richting Kontich. Via de autosnelweg moest ik niet al te lang rijden en kwart na zeven arriveerde ik aan de Pronkenbergstraat, aan de zaal “ Pronkenberg” waar de inschrijving was van deze fietstocht. Het was een tocht in het kader van het Vlaamse Laureaatschap. Toen ik daar aan kwam, regende het niet meer en begon de zon zowaar te schijnen. Na me aangekleed te hebben ging ik de zaal binnen om me in te scannen en vertrok in de richting van Leest. Ik zag direct op het wegbeschrijvingsblad, dat de fietstocht anders gereden werd, dan de vorige jaren. Toen ik aanstalten maakte om te vertrekken, arriveerden daar nog drie O. Vlamingen, Raf en Etienne van Durmespurters en iemand van Wachtebeke. Ik zou ze van gans de tocht niet meer zien. Het was 7h30 toen ik naar Leest vertrok. Er was onderweg geen controle. We reden via de Duffelshoek naar Waarloos en Rumst en naar Walem. In Walem ging het even mis voor mij. Ik volgde een verkeerde richting, omdat het wel een beetje dubbelzinnig uitgepijld was, op deze plaats. Ik kwam in een industrie terrein terecht en zag aan een T punt, dat er geen pijlen meer stonden, dus terug omgekeerd en terug naar die laatste pijl die ik gezien had. Die wees nu een andere kant uit, maar van op de fiets was dat moeilijk zichtbaar.

We reden naar Mechelen en zochten de Dijledijk op en naar Leest. Aan de splitsing met de 80 km die je hier vandaag ook kon fietsen, moesten wij rechts, de langste afstand, recht door. Wij reden naar Kapellen Op Den Bos en konden nergens iets gaan drinken, omdat er geen controle ingelast was, wat ik zeer erg vond. Naar Tisselt dan maar en gebruik makend van onze eigen drinkbus, om de opkomende dorst een beetje te lessen. Willebroek diende zich aan en we reden de richting Heindonk uit en zochten de Rupeldijk op, waar we de stalen fietsersbrug, over de Dijle, over moesten.

Na de richting Walem ingeslagen te hebben, moesten we nog over zo een metalen fietsersbrug over de Nete en direct links en we volgden de dijk tot Rumst. Na Rumst kwam Waarloos er aan en ik had nogmaals pech om verkeerd te rijden, weliswaar niet zo ver als de vorige keer. Langs Kontich Kazerne keerden we weer naar de Pronkenbergstraat voor eindcontrole en daar zag ik dat ik in totaal toch 5 km verkeerd gereden had. Ik kan die te veel kilometers als training goed gebruiken en het zal wel ergens goed doen zeker? Na de controlekaart zonder stempel er op, afgegeven te hebben, en nog een bruin paterken naar binnen gekeerd te hebben, keerde ik dan huiswaarts. De stempel voor het Vlaamse Laureaatschap stond er wel op, op dat speciaal formulier. ’t Was vandaag paaszondag en we waren een beetje vroeger thuis. Wat het weer betrof hadden we tijdens de tocht geen klagen. De eerste kilometers viel er wat motregen maar daarna bleef het droog. Toen ik in de wagen zat was er de ene bui na de andere, maar wat kon dat in feite mij nog schelen, ik zat in het droge en reed tevreden over mijn fietstocht, die ingericht werd door K S V De Zwaluw uit het Antwerpse. De uitpijling mocht op sommige plaatsen een beetje beter geweest zijn, maar het was een mooie tocht, die helemaal anders was dan de vorige jaren, want het is niet de eerste keer dat ik deze fietstocht mee doe.

Tot nog eens!

LENTERIT – 45 KM – KALKEN ( 95 KM ).

            Vandaag, op deze tweede paasdag 5april 2010 was er de Lenterit in Kalken. Ik had al een redelijk goed weekend achter de rug wat de kilometers betreft, maar over het weer zullen we zeggen dat het vandaag droog gebleven is. Deze morgen, toen ik vertrok met de fiets naar Kalken ( vandaar die 95 km) was het amper 2 graden warm en een flinke wind. Het was koud en dat bleef zo tot tegen het middaguur eer de temperatuur een beetje in de hoogte ging. Goed aangekleed, vertrok ik naar Kalken om daar de Lenterit te gaan fietsen over een afstand van 45 km. Je kon hier kiezen uit drie afstanden: 45 km – 70 –en 105 km. Ik vond het nog een beetje te vroeg voor mij om een tocht te doen die meer dan 45 km was plus de heen en terugweg. Ik had nu toch 95 km gereden en ik wist natuurlijk niet op voorhand hoe ik deze zou verteren? Dat bleek goed te zijn bij het binnenrijden van Kalken aan de Colmanstraat, waar de inschrijving was in zaal “ Scala”. Ik zag daar al veel wielertoeristen vertrekken en dat zou zo de ganse morgen zijn. Veel deelnemers op deze 2^de paasdag.

Na inscanning, de wafel die er haast altijd bij is en een serieuze wegbeschrijving op zak, vertrok ik, na al 25 km gereden te hebben en me eerst wat opgewarmd aan een koffie, in de richting Wachtebeke voor controle.

We reden langs de Heirweg naar Zeveneken, over de brug van de E 17 en naar Bastelare, waar een eerste splitsing was met de andere afstanden. Wij gingen links naar het grondgebied Lokeren toe en naar Zeveneken Dorp en dan naar Eksaarde, waar we de Rechtstraat volgden en dan de links de richting Wachtebeke insloegen, naar Stenebrug toe. Via het Provinciaal Domein en de Moervaart waar de 2^de splitsing was, wij links de andere afstanden rechts. Langs de Moervaart en de Trekwegel, reden we de Moervaartbrug over, richting Centrum van Wachtebeke, naar de controle in café “ ’t Rozenhof” aan het Dorp. Daar zat een massa volk binnen. We gingen eerst onze controlekaart afstempelen en bestelden aan de toog een koffie. Achteraan het zaaltje was er nog plaats en daar kon ik in alle rust genieten van mijn koffie en een energiereep.

Na de rust terug de fiets op, richting Kalken, via de richting St. Kruis Winkel en naar Lochristi, waar we aan de “ Gelei” even een verwarring met een ietwat slecht geplaatste pijl, verkeerd reden en na een kilometer tot de conclusie kwamen dat we het parkoers verlaten hadden. Twee groepen, van in totaal een zestigtal fietsers, waren in hetzelfde bootje gestapt als ik, plus nog enkele individuen. Omkeren en het parkoers opzoeken was de boodschap. Naar Beervelde reden we nu en even later naar kalken langs Holeinde – Belindestraat en zo naar zaal Scala in de Colmanstraat. Onze tocht zat er op en om de koude een beetje op te vangen, terug een koffie in plaats van de bruine pater. Twee chocolade eitjes gingen er ook nog in en na een kort oponthoud, moest ik terug de fiets op om mijn laatste bijna 25 km af te maken, naar huis toe. Deze keer had ik windvoordeel en dat scheelde een slok op de borrel, die ik vandaag niet zou drinken. Al bij al, heb ik deze rit goed verteerd tot nu toe en ik hoop dat dit in stijgende lijn kan gaan, ook wat mijn gemiddelde betreft, dat nu nog wat aan de lage kant ligt. Een griep kan soms raar doen bij een wielertoerist zijn lichaam, ook met andere mensen natuurlijk.

Op naar een volgende tocht en dat het weer moge meevallen!

VAKANTIERIT – 30 KM – ZWALM.

            Prachtige tocht! Ik kan het moeilijk uitleggen, dat we op deze woensdag 7 april 2010, zulk mooi weer gekregen hebben. Ik weet zeker, dat Chantal een korf eieren weggedaan heeft naar het Karmelietessenklooster ergens in de streek. Het was 17 graden mensen en volop zon, als ik om 11h30 vertrok met de wagen, richting Zwalmstreek. En toch zat er een addertje onder het Lentegras, want toen we de start namen, begon de bewolking te komen. Geen nood echter het is droog gebleven, al was er regen aangekondigd door de weerstations.Om klokslag 13 uur, gaf Chantal en partner het startsein om in te scannen en te vertrekken. Ik was een beetje benieuwd naar het parkoers, omdat ik weet, als je hier komt fietsen, dat je hier naar de vlakke wegen moet zoeken, gelijk naar een naald in een hooimijt.

Je kon hier vandaag twee afstanden fietsen, 30 en 50 km. Ik koos de kortste afstand, om het eens te proberen hoe het met de beentjes gesteld was?

We vertrokken dus in Zwalm aan de Kerk, vanuit café Ysenbaert aan de Zuidlaan en reden richting Oosterzele voor controle. Paulatem kwam er aan en we moesten al flink duwen op de klimmetjes in de verkavelingwegen, richting Dikkele. Langs de Stampersstraat ( toeval of niet dat je hier moet stampen op de pedalen om vooruit te gaan) en via de Munkbosstraat, reden we Scheldewindeke binnen, naar de Lange Munte, een kasseiweg, best gekend door wielertoeristen. We sloegen na een 100 tal meters de Schaperstraat in, een slechtere kasseiweg dan de LangeMunte met een lichte afdaling, die toch niet zonder gevaar te nemen is. Alles rammelde wat enigszins los hing. Enfin, bij mij toch.

Via de Gaversesteenweg reden we Oosterzele binnen en langs de Windekouter, naar de Sportstraat, waar controle was in de “ Sporthal Oosterzele” na ongeveer 18 km. Na een cola om de dorst wat te lessen, kregen we de stempel op de controlekaart, met een honigwafel als dessert. We reden daarna snel terug richting Zwalm, langs de Vierbunderstraat richting Balegem en de Oude Heirbaan. Langs Berg en Boerestraat, deden we Velzeke aan en luister naar deze straatnaam eens: “ Verkeerdhofstraat” en we gingen de richting Hundelgem uit naar Schonenberg ( waar is er nog zo een )? Langs verschillende Ruilverkavelingwegen, reden we dan Munkzwalm binnen, om te eindigen aan de Zuidlaan aan café “ Ysenbaert” waar het terrasje al opgesteld stond, voor vroege zonnekloppers.

Wat een mooie tocht mensen en die uitpijling, die was tot in de perfectie uitgewerkt. Grote gele plaatjes met een blauwe pijl er in, die van heel ver zichtbaar waren. Hier kunnen sommige organisatoren, bij deze mensen die dit uitgepijld hebben, in de leer gaan. De perfectie bestaat niet zeggen ze, maar hier bij de Molenbikers wel. Ik moet dan ook de inrichters van deze tochten, de “ Molenbikers Zwalm” feliciteren met deze mooie Vakantierit. Goed gedaan mensen en tot nog eens. Ik weet uit ervaring, als je een fietstocht doet bij “ Molenbikers Zwalm” dat alles tot in de puntjes verzorgd is. Een vrouw aan het roer? Chantal?

DWARS DOOR HET PAJOTTENLAND – 40 KM – EREMBODEGEM.

            Vandaag zaterdag 10 april 2010 was de eerste fietstocht in het kader van het O. Vl. Klimbrevet in Erembodegem. Je kon kiezen uit afstanden van 120 km ( Klimbrevet ) 70 km en 40 km. De inschrijving was in de Basisschool Luchtballon aan de Geeraardsbergsesteenweg. Omdat er op deze drukke weg, geen parkeerplaatsen zijn of toch bijna geen, werden we naar de Stationparking geleid, daar waren er in overvloed. Ik vertrok dus thuis met de wagen naar Erembodegem/ Terjoden, rond de klok van 7 uur, omdat mijn tocht maar eerst om 8 uur startte. Ik was eerst van plan om met de fiets naar daar te rijden, maar de zeer frisse, zeg maar koude noordenwind en amper 5 graden, deden me beslissen om met de wagen naar Erembodegem te rijden. Grijs weer en hoge nevels, geen zon te bespeuren. Het bleef droog, dat wel, maar door die noordenwind was het koudegevoel nog erger. Met een beetje wachttijd eer het 8 uur was, konden we toch starten vanaf de Geeraardsbergsesteenweg, naar het Pajottenland toe voor controle in St. Katharina Lombeek. Ik was daar eerder nog niet geweest meen ik, althans op die plaats niet.

Via de Ninovestraat, reden we naar Welle – Erembodegem Dorp en naar de Hogeweg. Ik moet zeker niet zeggen, dat we hier altijd op en af moesten en soms door minder goede wegen, eigen aan het Pajottenland.

In Affligem, hadden we een serieuze klim en we reden naar Teralfenen en daarna richting Liedekerke. We zaten in het Pajottenland, maar ook in de streek waar de Kaatssport hoogtij viert. Na 15 km belandden we op de parking van café “ De Meiboom” in de Meerstraat voor controle. Geen stempelaar van dienst. We moesten zelf de stempel op onze controlekaart zetten, die beschikbaar lag op de biljarttafel. De koffiemachine was defect en het duurde en duurde, eer we een koffie bestelt kregen. Dat zijn dingen die kunnen gebeuren. Mensen die cola of iets anders dronken dan koffie en na ons binnen gekomen waren, waren veel sneller voor ons buiten. Enfin. Na dan toch onze filterkoffie gekregen te hebben en deze genuttigd te hebben, gingen we samen met een Ledecrosser en eentje van Safety Joggers, terug de Meerstraat in, richting Erembodegem. We reden naar Borchtlombeek toe en ik moet zeggen, dat er diende op de trappers geduwd te worden. Naar Liederke toe nu en onderweg was er een organisatie van de Willy Teirlinck Classic van VWB. Na de Denderstraat richting Okegem en we werden ingehaald door zeven mensen en we pikten aan tot de aankomst. In Iddergem waren we nu gekomen en kozen hier de richting Denderhoutem en bij het bordje Haaltert, was het klimwerk zo goed als voorbij. We reden langs diezelfde Ninovestraat binnen op de koer van de Luchtballon, om onze controlekaart in te leveren. Nog een koffie bij een rustpauze en dan terug de fiets op richting Parking Station.

Ik moet zeggen, dat de KWC Terjoden veel geleerd heeft uit hun vroegere uitpijlfouten, want deze keer was het perfect uitgepijld. Het was ook een mooie fietstocht en zeker een aanrader om ze eens te fietsen. Houd er rekening mee dat in het Pajottenland, de versnelling regelmatig dient gebruikt te worden, bij de op en afjes. Ik was een tevreden wielertoerist en we worden er beter op bij elke kilometer die we fietsen.

OEFENTOCHTJE ROND DE SCHELDE – 49 KM – HAMME.

            Vandaag 15 april 2010 en gebruik makend van het mooie weer, maar met een zeer frisse noordenwind, een oefentochtje gereden van 49 km rondom de Schelde. Moest die koude wind er niet geweest zijn, het zou prachtig lenteweer zijn. Enfin.

We vertrokken op het middaguur richting Hamme naar Den Bunt toe, waar we de dijk van de Durme opzochten en in de richting van de Mirabrug reden. We kozen hier de brug over te rijden naar de andere oever, direct rechts, de dijk naar Tielrode op. Aan het veer van Tielrode reden we rechts en een rondje door het Broek, op de dijk, om er in Temse af te rijden en langs het industrieterrein langs de “ Zaat” naar Temse Dorp te fietsen. We reden dan naar de nieuwe Scheldebrug en er over en dan rechts houdend en dan de dijk volgend naar Dendermonde toe. Via deze dijk reden we de Veren van Mariekerke en St. Amands voorbij. De snijdende noordenwind, die we tot in Temse tegenwind moesten nemen, blies nu in ons voordeel, pal in de rug en we konden een tandje bijsteken. In Baasrode moest ik terug de dijk verlaten aan Den Briel, aan Veevoeders Segers en terug langs de Provincialebaan, naar Baasrode Centrum. Voorbij de Kerk in Baasrode, ging ik dan het baantje in naar Werkhuizen De Brandt en terug de dijk op tot Vlassenbroek, waar ik hier koos om door dit schilderachtige dorpje te rijden en zo tot het ronde punt aan de Scheldebrug, grondgebied Dendermonde. Daarna de brug over en ik volgde de lange weg op het fietspad, richting lichten in Grembergen, een fietspad in erbarmelijke staat, wegens verhoging van het asfalt door de wortels van de bomen aan de zijkant van het fietspad. Aan de lichten ging ik dan rechts en even verder terug rechts, om aan de Zijdijk terug de Scheldedijk op te rijden, richting Moerzeke. Aan de Moerzeekse Kille reed ik nog even verder tot in De Kramp en aan het cafeetje “ ’t Schuurken” er terug af om zo naar Moerzeke Centrum te fietsen en naar huis toe.

Ik had 49 km gefietst als oefentochtje, zonder eenmaal te stoppen. Het weer zag er goed uit, het was droog, de zon scheen en als die koude noordenwind nu wat wil ruimen, dan is het prima. We wachten af voor de volgende dagen. 

EUREGIO CLASSIC OF (Genk - Park Hoge Kempen) – 35 KM – GENK TERMIEN.

            Vandaag hebben we de wegen in Limburg opgezocht, het was al een tijdje geleden. We schrijven zaterdag 17 april 2010 en de temperatuur schommelt tussen 0 graden en plus één graadje. Koud dus. De wind was wel wat weggevallen en kwart na zes uur, vertrokken we langs de snelwegen met de wagen, voor een tocht van meer dan 120 km, richting Genk Termien. Onderweg klom het kwik niet hoger dan plus één. Rond half acht arriveerden we aan de Kerk van Termien en hadden nog ruim de tijd voor de start van acht uur. Het vertrek en de inschrijving waren in “ Taverne Carré” aan de Rozenkranslaan. Ik koos de 35 km al kon je hier ook nog de 150 km en 65 km fietsen, indien je dat wilde. Dus om acht uur ingescand en weile weg. De winterhandschoenen deden dienst vandaag, al zou het verder, een paar uurtjes later, aangenaam fietsen worden. Al van bij de start zat er al een dikke adder onder de Genkse wegen. We vertrokken al op een steilte met de Grotestraat en de Schabbartstraat en als je denkt boven te zijn, komt er een rotonde, sla je rechts af en is het terug omhoog. Dit alles zonder opwarmen van de spiertjes. Geen nood, deze klim zorgde er voor dat alleen de ingeademde lucht, nog koud aanvoelde. We reden naar Wiemersmeer door flink wat bossen, op paadjes die vroeger jaren waarschijnlijk treinroutes waren voor de vroegere koolmijnen. Via Zutendaal reden we naar Lanaken, weer door bosrijke omgevingen en we hadden controle na 19 km in café “ Pannenhof” aan de Steegstraat. Hier was het na de stempel, koffietijd om ons wat op te warmen. De stempelaar van dienst, die kende mij nog van vorig jaar, ook al omdat het reeds de vierde keer is dat ik deze tocht mee fiets.

Een gezellige Limburgse babbel met andere wielertoeristen, de stempelaar en de uitbaatster van dit café en de tijd stond hier even stil. We moesten echter verder en met een misschien tot volgend jaar, na de koffie, vertrokken we terug richting Genk.

We zochten nu de richting Gellik op en reden door lange verkavelingwegen, die soms nogal sterk heuvelachtig waren, naar Eigenbilzen, waar we over het brugje naar het Kanaal reden, om dit te volgen tot in Genk aan de Ford fabrieken, via Zutendaal. Daar namen we de Zuiderring, om uit te komen aan de Rozenkranslaan. Onderweg in het eerste deel, hebben we een paar keren van de fiets moeten afstappen wegens wegeniswerken, waar fietsen niet evident was. De zon begon nu al wat warmte te geven en we gaven onze controlekaart af van de tocht, kregen nog een stempel op ons formulier van de Classics, dat ik daar deze morgen gekregen had en die in O. Vlaanderen op dat ogenblik nog niet beschikbaar waren. Alles opgelost en we gingen naar de wagen om de reis naar Moerzeke aan te vatten. We hadden 37 km gereden. De tocht zal iets langer uitgevallen zijn waarschijnlijk?

Mooie tocht, goed afgepijld, maar spijtig dat die pijltjes stickers waren die zo klein waren, dat je goed moest kijken om ze te zien hangen aan de verkeerstekens.

WTC Het Groot Verzet Genk, was de organisator van deze mooie Limburgse fietstocht.

FIETSTOCHT RONDOM DE STROOM – 49 KM – HAMME.

            De benaming van deze fietstocht heb ik zelf uitgevonden. Het is een tochtje rond onze mooie Schelde, dat ik op deze zondagmorgen 18 april 2010 in zeer frisse omstandigheden gereden heb. Het gras zag wit van de vorst aan de grond gelijk ze dat hier zeggen. Ik was rond kwart na acht vertrokken, toen Hamme nog aan het ontwaken was en er sporadisch me een wagen voorbij reed. Het is dezelfde tocht als deze week, mijn oefentochtje rond de Schelde. Ik vind dit een mooie en veilige tocht. Je hoeft maar een paar keer langs het verkeer heen te fietsen. De rest van de tocht zijn de Scheldedijken, zowel op de linker als de rechteroever. We reden dus via de Mirabrug naar Temse toe. Daar de Scheldebrug over en richting Bornem – Mariekerke en St. Amands en steeds de Scheldedijk volgend. In Baasrode moesten we die even verlaten om er na enkele kilometers terug op te rijden naar Vlassenbroek en dan de richting Dendermonde. Aan de lichten rechts en de Scheldebrug over en dan afstappen. In tegenstelling tot vorige keer, reed ik niet langs het fietspad langs de Rijksweg over dat hobbelige asfalt, maar ging rechts de trap af en naar de dijk. Die trappen af gaan is geen lachertje als je met fietsschoenen aan en klikkers op je schoenen dit euvel moet overwinnen. Enfin, we namen terug de Scheldedijk en reden via Grembergen en Moerzeke Kille naar De Kramp in Kastel en daar de dijk af aan café ’t Schuurken. Hier namen we dan het fietspad naar Moerzeke Centrum om dan huiswaarts te keren na 49 km. Bij thuiskomst was het al wat warmer geworden, de zon scheen en het werd mooi weer. Konden we dit aankomende mooi weer maar een tijdje vasthouden, al was het maar een poging tot meer van dat?

DE PAREL – 25 KM – HAALTERT ( 89 KM ).

            Voor wat die Parel allemaal meetelde van Laureaatschappen, dat is niet te geloven. Het was een Label en Topclub organisatie, Trofee De Beiaard- Vlaams Laureaatschap en O. Vlaams Laureaatschap. Dan was er nog voor de langste afstand het Klimbrevet en dan zal ik er wel nog vergeten zijn. Wie hier vandaag de 180 km reed, heeft hier een reeks punten behaald voor hem en zijn club. Ik heb me tevreden gesteld met een klein pareltje van 25 km dat echter mede door mijn toedoen ( verkeerd gereden, omdat ik het niet kan laten ) ettelijke kilometers meer was. Of was de tocht langer dan 25 km? De Trekvogels Haaltert hadden dan ook nog de eerste zomer VTT voor hun rekening genomen, zodanig dat er daar in het Jeugdheem aan de Bruulstraat in Haaltert, een massa volk was.

Je kon op de weg kiezen tussen 180 – 100 – 70 – 40 en 25 km. In het veld was er 65 – 45 en 25 km plus nog het VTT brevet 30 km. Voor de kids was er nog een speciale start voorzien om 13h30 voor een tochtje van 25 km. Iedereen kon hier aan zijn trekken komen.

Ik heb vandaag 89 km gereden omdat ik met de fiets van thuis uit naar Haaltert gekomen ben, in de zeer frisse en vroege morgen, bij temperaturen rond het vriespunt met tintelende vingers en duimen van de kou, ondanks de volle handschoenen die ik aan had. Om 6h15 vertrok ik hier thuis in de richting van Haaltert via Moerzeke Kille waar ik de dijk op zocht naar Dendermonde. Dit deed ik omdat er in Grembergen wegenwerken zijn die voor hindernissen zorgen, zowel voor fietsers als voor andere weggebruikers, via een omleiding. Ik reed tot aan de Scheldebrug, een omgeving die ik hier goed ken en nam dan de trappen naar boven, naar de brug toe. Van daar naar de Noordlaan en de richting Aalst. Via ook in Aalst nog eens een omleiding voor fietsers alleen, wat ook al meer dan een jaar aan de gang is en waarschijnlijk definitief voor fietsers de vaste weg zal worden, naar het Centrum van Aalst, om zo de richting Terjoden te nemen via de Gentsesteenweg en zo naar Haaltert.

Om acht uur was de start en ik had nog ruim een kwartuur voor ik kon inscannen. Een koffie kon enig soelaas brengen in deze koude zaterdagmorgen, met veel zon maar altijd die koude noordenwind. Het zou een mooie en zonnige dag worden, als inleiding naar een mooi en zonnig weekeinde, zoals ze dat voorspelden in de media. Om 8 uur dan de start genomen na de vrienden uit Lokeren Durmespurters gegroet te hebben en weg waren we naar de controle in Aspelare. Via de Bruulstraat naar de N 460 en lichten links, wat ik in eerste instantie niet gedaan had, maar vanuit het Jeugdheem rechts af sloeg en meteen verkeerd zat. Die rechtse afslag was voor de langere afstanden. De zo gezegde seingever, die aan de uitrit stond, vroeg ik naar mijn richting, maar de man hield geen rekening met het feit, dat ik misschien wel die 25 km zou rijden. Enfin.

Teruggekeerd na raadplegen van, mijn wegbeschrijving, dat rijkelijk te laat was. Aan die lichten weeral de verkeerde richting uit, zo’n 500 meter, maar je moet dan ook terugkomen hé! Terug en eindelijk derde keer, goede keer ( of kwamen er nog ) in de goede richting.

Denderhoutem meldde zich aan langs de Kievitstraat en we reden naar Outer en Lebeke, waar het hier kompleet mis ging. Wat ik vandaag had van verkeerd rijden, ik weet echt niet hoe het kwam. In Outer mistte ik het asfaltbaantje in de Groenstraat en bleef gewoon recht door fietsen, tot de Nederhasseltstraat aan de verkeerde zijde. Ik zat op het parkoers voor de terugweg. De weg gevraagd aan een dame en eindelijk terug op het goede spoor, richting Aspelare, aan de Kerk van Nederhasselt. In Aspelare reden we de Wildendries op en controle hadden we hier op de boerderij van Hubert Soenen, na volgens het wegbeschrijvingsblad 12,5 km. Ik had er al veel meer opzitten.

De stand van Trekvogels Haaltert, vergastte ons op frisdrank en allerlei koeken als bevoorrading, die we toch konden smaken bij deze golvende fietstocht over Pajottenlandachtige heuveltjes. Na controle terug van waar we kwamen en direct links en we weken geen centimeter meer van het parkoers af. Terug naar Nederhasselt, waar ik dus deze morgen al eens geweest was in het eerste deel van de tocht en daar eigenlijk op dat moment niet moest zijn. We reden naar Outer. Hier bevonden we ons in de tegenovergestelde richting van de heenrit naar de controle, maar nu in de richting Haaltert via Denderhoutem. We naderden Haaltert langs de Ninovestraat naar de lichten van Houtmarkt en terug naar het Jeugdheem. Ik had door het vele verkeerd rijden en het zoeken naar de goede richting, zoveel tijd verloren, dat de vrienden uit Lokeren, die de 40 km reden, bijna even rap terug waren dan ik. Enfin. Mijn tocht zat er op, de stempel op de controlekaart voor het Vlaamse Laureaatschap, waar ik dus eigenlijk voor gekomen was en we voelden ons weer de koning te rijk, dat we deze tocht gedaan hadden. Na een bruin paterken met de vrienden en wat nakaarten en plannen maken voor een volgende keer, reed ik terug huiswaarts, met nog een 28 km voor de boeg. Ik nam dezelfde weg als deze morgen, bij een lichte stijging van de temperatuur. Rond het middaguur reed ik mijn erf op met de gedachte, dat ik het toch weeral eens klaar gespeeld had. Er is verbetering, maar volle forme is er nog niet. We hopen op beter!

NAPRAATJE.

            De maand april mogen we vergeten, die zullen we dit jaar niet meer terug zien. Het was over het algemeen een zeer droge maand, maar ook een frisse met soms nachtvorst aan de grond. Voor mij was die droge maand op fietsgebied welgekomen, voor sommige mensen dan weer niet, als het over groen en gewassen gaat. Wij fietsers hebben liever dat het droog blijft niet? We naderen nu toch wel naar zomerachtige dagen, waar we in de laatste week van april al een stukje mogen van proeven hebben. Dus het gaat de goede kant op, al duren mooie liedjes niet altijd lang. Wat de meimaand ons gaat brengen, dat is nog een raadsel. Feit is wel, dat ik in deze maand april, toch al wat kilometers bijeen gefietst heb en kan ik me tevreden stellen met het resultaat. Stilaan komt dat ook in orde. Ik hoop voor jullie dat u ook uw ding hebt kunnen doen in de voorbij maand en ik wens u allen succes toe in de komende maand mei. Als je de weg op gaat, vergeet niet uw helm op te zetten, het kan soms datgene zijn, dat juist uw leven kan redden als u een val maakt, waar niemand van uitgesloten is. Het kost toch niets om die enkele grammen op je hoofd er bij te nemen? Respecteer andere weggebruikers en maak er een volgende mooie meimaand van.

Keep Smiling …… en ….. Auf Wiederzehen!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …….

                              W I L .

BELEVENISSEN NR. 3 – VAN EEN WIELERTOERIST - MAART 2010.

VOORWOORD.

            Van één ding zijn we toch al zeker en dat is, dat die sombere februarimaand weg is. Ik hoop van harte dat ze niet meer terug komt.

We zijn maart begonnen met mooi weer overdag, maar zeer fris, na die ellendige zondagmorgen, de laatste dag van februari met storm en regenvlagen. Nu hebben we een min vier graden, droog weer en over dag zon, veel zon, maar toch een gure noord oostenwind.

Ik ben al blij dat we eens buiten kunnen. We leven weeral op hoop mensen.

Deze maand lengen de dagen weeral eens met 1h56 minuten en je ziet het nu reeds bij klaar weer. We maken ons stilaan op voor de lente, al zijn we nog lang niet zo ver.

Er is deze maand weeral van alles te beleven in de fietstochten die ons worden aangeboden door WBV en andere nevenbonden, zodanig dat we door het bos de bomen niet meer zien. Toch is dit goed voor iedereen. Hopelijk valt het weer wat mee en we spreken niet meer over de voorbije winter.

Wat ik zelf er van terecht breng in die maand maart die vuile taart, dat leest u hieronder allemaal, ik heb het netjes voor u opgeschreven.

Wees voorzichtig bij het uitrijden en dat scheelt al een grote slok op de borrel.

Keep Smiling…. En een knipoog als ik u tegenkom op onze Vlaamse wegen!

Uw Sterreporter ……

W I L .

MOERZEKE – TEMSE – MOERZEKE – 31 KM . ( OEFENTOCHTJE ).

            Vandaag 3 maart 2010 en een eerste keer de fiets kunnen nemen bij droog, koud maar zonnig weer en wij de hort op om een fietstochtje te maken van 31 km. Een heel andere richting uit dan ik gewoonlijk doe.

Via de Broekstraat en den Bunt, hier bij ons naar de Dijk en links richting Mira brug.

We gaan rechts aan de brug en de brug over en terug rechts, de dijk volgend naar Tielrode. Daar gaan we aan het Veer rechts en doen een toertje rond het Broek daar, om op het einde de dijk af te rijden en rechts naar de oprit naar de dijk van Temse toe. We reden een kilometer door het industriepark en dan langs de Schelde waar nog een enkele kraan ons herinnert aan de vroegere Scheepswerven van Boel of de “ De Zaat” genaamd. We gaan op het einde naar links en rechts naar de jachthaven toe en dat was het eerste deel van deze tocht. Hier keerden we en reden we huiswaarts langs dezelfde weg. De harde wind, die bijna de helft van de tocht tegen zat, deed zijn duit in het zakje, om onze arme nog niet goed getrainde spiertjes te pijnigen, die dit allemaal nog niet gewoon zijn. Toch 31 km gefietst en dat is al veel op dit moment!

BREVET 35 KM – LOKEREN – 35 KM. ( 67 KM ).

            Na een ganse nacht, met felle windstoten en regen, klaarde het uit, bij het opkomen van de zon. De straten lagen er nat bij, maar om zeven uur was het droog, maar vrij koud. Een gure noord oostenwind zou ons fietsplezier een beetje bederven, maar dat wisten we op dit droge ochtenduur op zaterdag 6 maart nog niet.

Ik was vroeg opgestaan om me met de fiets naar Lokeren te begeven, bij De Raepespurters, die dit weekend, de Brevetten 35km en 50 km organiseerden. Ik wou met de fiets naar Lokeren rijden om wat kilometers in de benen te krijgen, want de voorbereiding op dit nieuwe seizoen, dat nu vandaag wel officieel gestart is, kon veel beter.

Om half acht vertrok ik thuis richting Hamme – Waasmunster om zo naar Lokeren te fietsen langs de grote baan, putten en steentjes ontwijkend op het fietspad, die daar door de wagens van de baan naar de zijkant van de weg en op het gelijklopend fietspad gesmeten waren. De wegen liggen er ook in het Waasland erbarmelijk bij door de strenge winter. In Lokeren kon ik starten na inscanning.

Er was nog weinig volk op dit uur in ’t Pompierken, wat er op wees dat er dit moment nog maar weinig vertrokken waren. Of er al weg waren of nog veel moesten vertrekken, daar had ik mijn twijfels over, maar ik weet zeker dat het weer roet in de Raepespurters hun eten zal strooien. De controleplaats was in Hamme in het lokaal van WTC De Rekkers. Dus, wij starten die kant uit, via de Lepelstraat. Normaal gezien, zouden we de dijk volgen naast de Durme, maar wegens werken daar, moesten we de grote baan volgen richting Waasmunster. We reden daar de brug over en gingen dan links en volgden de parallelweg naast de Durme, naar Hamme Kaaldries.

Via nog een ommetje, kwamen we na 15 km aan in café “ Sportecho”  voor controle.

Niemand te zien, enkel een paar tooghangers, dat er van profiteerden, om hun pintjes zo vroeg al Keizer te maken.

We kregen een stempel op de controlekaart, vroegen ons een koffie, die we nu goed konden gebruiken, bij dit gure weer en een hardnekkige tegenwind. Die tegenwind beloofde voor het tweede deel van de tocht.

Na de koffie moesten we verder en we reden richting Mirabrug     , om zo de dijk te nemen naar Sombeke, waar we de lange klim naar de Veldstraat voor onze rekening namen, met veel gezucht en gekuch, omdat die tegenwind ons nog wat meer tergde dan het al was.

Waasmunster en via verschillende verkavelingen naar Belsele, waar we een spoorwegbedding opzochten, die we zo een 7 a 8 tal kilmeter moesten volgen, na rechts en links en terug rechts de straat overgestoken te hebben.

In Waasmunster aan de Vortekoestraat, reden we nogmaals de spoorweg over en daarna nog eens om zo na de plaat “ Lokeren” de Rozenstraat te volgen, tot de Oude Bruglaan en dan lag de Lepelstraat in ons bereik.

We klokten daar af na 35 km Brevettocht. Ik moest na afgeven van mijn controlekaart, nog eens 16 km rijden huiswaarts, maar eerst een bruin paterken gedronken, om de energie die ik verspeeld had, een beetje terug op te kalefateren, tenminste zo dacht ik?

Nog een drie kwart uur fietsen, met soms felle windstoten en ik kon na 67 km mijn erf op fietsen, met een toch goed gevoel, dat het toch allemaal nogal meegevallen was. We fietsten in droog weer, maar koud, maar voor deze tijd was dat een meevaller. Zien wat het morgen wordt, dan is er een nieuwe dag?

BREVET 50 KM – LOKEREN – ( 82 KM ).

            Moesten ze sommige, waaronder ook ik, in zulke vrieskou met de fiets naar de winkel sturen, je zou er voor bedanken. Wij vertrokken op deze zondagmorgen 7 maart 2010 naar Lokeren, bij een temperatuur van min vier graden en nog altijd een gure noord oostenwind. Zot zijn dat geen zeer zeker? Enfin, we wilden daar in Lokeren het Brevet 50 km gaan rijden, om zo onze kilometers wat op te krikken, omdat het aantal tot hier toe veel te wensen over laat.’t Was ongeveer zeven uur, toen ik me op weg begaf samen met mijn trouwe “ Ros” naar Hamme en Waasmunster om langs de grote baan Lokeren te bereiken. ’t Was nog een beetje te vroeg om te starten en een hete koffie ging er graag in, om ons een beetje op te warmen. Ik had me op die koude en zeer gure wind wat voorzien van dikke kledij, maar je bent daar zo dik mee dat je bijna niet meer kan trappen en je fietsbanden een kilo meer druk moeten hebben om niet plat te staan. Enfin.

Om acht uur mochten we dan van Chantal, de afgevaardigde, vertrekken. Vandaag kon je ook nog eens de 35 km fietsen, maar die had ik gisteren al gedaan, dus vandaag 50 km.

We moesten naar Wachtebeke rijden om daar onze controlestempel te halen in café “ De Tower Bridge” of zo iets, omdat het Rozenhof waar normaal de controle zou plaats vinden, gesloten was.

Via de Lepelstraat, reden we naar de Verlorenboslaan en kozen dan de richting Sinaai, langs de Koebrugstraat naar Moerbeke. We volgden een tijd lang het pad naast de Expresweg richting Wachtebeke en langs de Terweststraat, Peene en Smishoek naar Wachtebeke om na 27 km te stoppen aan dat café waar we nog nooit geweest waren.

Alleen, helemaal alleen was ik daar. Ik vroeg een stempel aan de verantwoordelijke daar voor van Raepespurters en vroeg me tevens een koffie aan de waardin achter de toog, die me vriendelijk van antwoord diende. ’t Was tijd dat ik mijn voeten wat kon warmen. De rest had weinig last van die bijtende wind.

Na de koffie reden we naar de Moervaartbrug en volgden een tijd lang de Trektragel. Naar Moerbeke via de Zeepdam en Stenebrug, waar ik geconfronteerd werd met een zwaar verkeersongeval met een wagen, die er erg gehavend uit zag en waar de hulpdiensten reeds aanwezig waren.

Ik reed via de Stenebrug terug naar Lokeren na een stukje Eksaarde aangedaan te hebben en zo de omgeving Lokeren in te duikelen naar Doorselaar. Via Doorselaar Dorp, volgden we naar de Gentse Steenweg en naar ’t Lammeken. We moesten nog wat rondjes draaien in Lokeren zelf om dan toch te eindigen aan café ’t Pompierken in de Lepelstraat, waar we deze morgen ingeschreven hadden. Controlekaart afgegeven en nog een hete koffie gedronken en terug huiswaarts, voor nog eens 16 km. Dat was dan dat aantal van 82 km dat je zag staan, bij ’t begin van dit verslagje, die ik vandaag gereden had, met veel kou en een snotterende neus. Ik was blij dat ik thuis was en een heet bad kon nemen. Misschien is het volgende week helemaal ander weer? We weten het niet? Vandaag was het zonnig, maar ijskoud met een strakke wind, die als je hem op de kop had, u bijna van de fiets duwde.

Volgende keer beter misschien?

MOERZEKE – WINTAM – 50 KM . ( oefentochtje ).

            ’t Is er dus eindelijk van gekomen, de lente is er vandaag, maar één zwaluw, u kent dat liedje hé? Voor mij was het een hele opluchting. Het was immers geleden van 7 maart, dat ik nog buiten geweest was en met buiten bedoel ik met gelijk welk middel. De griep had me geveld na het Brevet 50 km in Lokeren op die vervroren zondagmorgen. ’s Anderdaags lag ik ziek te bed met koorts. We zijn nu vandaag 24 maart, dus 18 dagen geen fiets meer gezien en de voorbereiding voor 7 maart was ook al zo slapjes, je kunt het u wel voorstellen zeker?

Bij een temperatuur van 16 graden, maar nogal wat wind, had ik toch nog goed aangekleed, de fiets genomen om wat te gaan oefenen, voor het aankomende weekend. Ik wou een fietstocht maken van 50 km.

Ik vertrok hier langs de Broekstraat naar Den Bunt in Hamme en nam daar de Scheldedijk naar links en reed zo naar de Mirabrug. Er over en direct rechts, richting Tielrode Veer. Daar een rondje rond het Broek en naar Temse naar de Zaat, naar de Kaai toe, om dan via de nieuwe Scheldebrug, halverwege, links in te slaan onder de spoorwegbrug, om zo de dijk te nemen naar Wintam.

Via Hingene en ’t Buitenland, tot aan de Zeesluis van Wintam. Nog een kilometer verder had ik 25 km gereden. Daar draaide ik, waar verschillende vissers op ’t kanaal een poging waagden om via de eerste zonnestralen een visje te vangen.

Terug langs dezelfde weg naar huis gefietst, waar er 50 km op de teller stond. Dat heeft me goed gedaan en ik, hoop dat die griep en verkoudheid toestanden, nu van de baan zijn en dat ik de start kan hernemen van het komende seizoen. Bijtrainen zal zeker nodig zijn, dat heb ik gevoeld als ik tegenwind moest rijden en op de dijk, waaide die toch strak hoor. Ik ben er nog niet helemaal, maar ik doe een poging.

CLASSIC LUDO PEETERS – 60 KM – BRASSCHAAT.

            Wat niemand voor mogelijk hield, was toch iets wat we deze keer graag wilden schrijven, het weer! Elk jaar dat ik in het verleden deelgenomen heb aan deze Classic Ludo Peters, regende het ofwel oude wijven of pijpenstelen. Vandaag niet dus en dan is het spreekwoord ‘ De uitzondering maakt de regel’ hier op zijn plaats. Ik denk dat ze daar in Brasschaat de weg gevonden hebben naar de Karmelietessen en eieren gebracht hebben, dat kan niet anders.

’t Was wel wat naar de frisse kant en de winterkledij mocht zeker niet in de kast blijven hangen, maar aangedaan worden, we konden die in de vroege morgen goed gebruiken.

Aan het GIB in de Door Verstraetelei in Brasschaat was de inschrijving en start. Ook in Nijlen was er een tweede startplaats voorzien, maar alleen voor de 60 km. Je kon hier kiezen in Brasschaat voor 145 – 90 of 60 km. Ik koos in Brasschaat voor de 60 km en vertrok richting Nijlen rond de klok van 7h15.

Via de Miksebaan en praktisch dezelfde weg als vorige jaren, richting Schoten en naar Schilde door de villawijken van rijke burgers, een brede laan van bomen en villa’s.

We trokken de kaart Oelegem, waar we eens over de brug, links gingen en langs de Kanaaldijk die we bijna 11 km volgden. Ook het Netekanaal werd een tijdlang gevolgd inbegrepen in die 11 km. Daarna bereikten we Nijlen na 34,5 km.

Controle was er in Taverne’ De Wijngaerd’.Hier was ik afgesproken met twee vrienden ex legermakkers. We hebben hier samen bijna een uur bijgepraat over vroeger. Daarna was het hoog tijd om afscheid te nemen. Zij trokken huiswaarts in Nijlen zelf, ik richting Brasschaat.

We reden terug naar de Koningsbaan van uit ‘ De Wijngaerd’ links en naar de Breugelhoevestraat, richting Viersel – Zandhoven en richting Halle. Naar de Turnhoutsebaan naar Schilde en via ’s Gravenwezel, door de Kerkstraat naar Schoten, om zo Brasschaat aan te doen. We kwamen terug uit op de Miksebaan en de Door Verstraetelei, om zo naar de eindcontrole te fietsen. Hier werden we vergast op een pannenkoek en voor wie lust had op een gratis borrel jenever. ( Mag een wielertoerist wel jenever drinken)?

William een andere vriend, zat nog aan een koffie te slurpen en ik hield hem nog wat gezelschap, omdat we nog moesten wachten op de controlekaarten van de Classics, die er nog altijd om 11h30 niet waren. We hebben dan nog een koffie gedronken en zijn dan naar de parking van het Kasteel van Brasschaat gereden, waar onze auto stond.

We hadden 60 km gereden en voor mij was dat iets speciaals, omdat ik na een inactiviteit van drie weken, nog niet zoveel gefietst had. We reden huiswaarts na deze prachtige tocht, Ludo Peeters waard!

NAPRAATJE.

            Ik heb nog weinig zulk een slechte start gehad, als dit jaar 2010. Bij de opening van het seizoen, begin van maart, de griep gekregen en er was al een slechte voorbereiding, door die strenge winter. Na dat ziek zijn dan volop in de fietstochten te moeten stappen, was ook geen sinecure. We zullen er ons wel door slaan, daar niet van, maar het zal toch wel even duren. De forme is er uit op dit ogenblik.

De maand maart is dus weg en toch heb ik nog wat kilometertjes kunnen fietsen. Nu we in ‘ De Goede Week’ zitten, die voor de fietsers evengoed de slechte week kan genoemd worden, verwachten we toch veel van het verlengde paasweekend.

April komt er aan en er is ook van alles te doen in deze aprilse grillenmaand.

De tochten boven de 100 km komen er aan, de Klimbrevetritten, een aantal tochten voor het Vlaams Laureaatschap en Classics, zelfs een Vakantieritje in de Zwalmstreek is er bij op 7 april. Brevet 200 km en de Parel in Haaltert niet te versmaden. De Van Petegem Classic en de Ename, die ook telkens veel volk trekken.

We hopen dat het weer wat beter mee zit dan in de maand maart. Ook de Ronde Van Vlaanderen voor wielertoeristen komt er aan het volgende weekend, wat een massagebeurtenis is.

Als u aan zulk een organisatie mee doet, wees dan uiterst voorzichtig, want daar zitten mensen tussen van allerlei slag die wel eens hun geduld verliezen en een ongeluk is rap gebeurd. Vergeet dus niet, als u de baan op gaat van uw helm op te zetten, dit kleinood kan je leven redden bij een val. Wees een heer in het verkeer en denk om de andere weggebruikers. Wij van onze kant, hopen er het beste van te maken in april, maar dat lees je wel in een volgende ‘ Belevenissen van een Wielertoerist! Tot dan!

Arri Viderci en Keep Smiling!

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

W I L .

BELEVENISSEN  NR.  2 – VAN EEN WIELERTOERIST – FEBRUARI 2010.

VOORWOORD.

            Februari is gelukkig maar een korte maand, maar dat wil niet zeggen, dat ze voor mij niet lang geduurd heeft. Je kon gewoon niet buiten komen van de vrieskou en de sneeuw.

We hebben een winter gekregen, die ons nog lang zal geheugen. We hebben echter één troost, dat het alleen maar kan verbeteren. De conditie die gaat achteruit, dat voel je zo als tot 20 februari nog geen meter kunnen fietsen hebt, wegens die aanhoudende winter.

Op de grote wegen ging het soms nog, maar veel te gevaarlijk in het verkeer in het verkeer te moeten fietsen, wegens ijzel op de fietspaden. Geen enkele racefiets is daar tegen bestand, om zich overeind te houden, laat staan de man die er op zit.

Je ziet hier bij ons praktisch geen enkele Wielertoerist rijden, die zich een klein beetje respecteert en zijn seizoen niet wil zien teloor gaan, door een valpartij. We kunnen alleen hopen dat het beter wordt.

Einde van deze maand, beginnen we er aan met het Brevet 25 km en dat zal weer een vrolijk weerzien zijn met de vrienden, van de voorbije zomer.

Ik kan maar één ding zeggen, wees voorzichtig als het nieuwe seizoen begint. Iedereen moet nog wat wennen aan die Wielertoeristen op de weg. Maak het niemand moeilijk op onze slechte wegen, na deze harde winter.

Ik wens u allen, voor het komende seizoen, veel succes in alles wat u doet en veel mooie kilometers rijplezier. Vergeet vooral niet aan uw veiligheid te denken en zet uw helm op, hij kan wel eens uw leven redden bij een rare val. Uw achterban, zal er u zeker dankbaar voor zijn, als u veilig thuis kan komen.

In februari lengen de dagen met 1h38 minuten, als dat al geen opsteker is voor het begin van dit nieuwe seizoen?

Tot een volgende keer en Keep Smiling, dan gaat het veel beter!

SOO  LONG !

                                                      Uw Sterreporter ……..

                                                                                                                         W I L !

ZATERDAG 20 FEBRUARI 2010 – OEFENTOCHTJE – 25 KM .

            Eindelijk is het er dan toch van gekomen. We hebben nu de tijd gehad om de fiets eens serieus te laten nakijken bij de fietsenmaker, omdat we toch niet konden uitrijden, maar vandaag zaterdag, is het dan toch gebeurd. Het was plus vijf graden en dat was lang geleden.

Een oefentochtje langs de Scheldedijk, via Drie goten en zo naar Baasrode Veer, waar ik terugkeerde om langs dezelfde weg weer naar huis ter rijden. Vijfentwintig kilometer, ’t is lang geleden. Bij thuiskomst een hagelbui juist vermeden.

ZONDAG 21 FEBRUARI 2010 – OEFENTOCHTJE – 25 KM.

            Zondagmorgen 8h30 en overal op de weg zeer stilletjes. Enkel een vogel die ik ergens hoorde roepen, al is dat nog heel vroeg. Nog geen fietsers te zien het eerste half uur, maar daarna kwamen ze buiten.

Plus één graadje was het, het is niet veel. We volgden onze zelfde weg als gisteren. Tel de kilometers samen en ik ben blij dat ik al zo ver sta. We hopen steeds op beter.

BREVET  25 KM – LOKEREN – 25 KM.

            Regen, regen, regen en nog eens regen, dat waren de ingrediënten op deze natte zaterdag 27 februari. We reden door omstandigheden, met de auto naar Lokeren dat ik anders nooit zou doen. Deze keer zat de winter er voor niets tussen. ’t Was een kwestie van een pakje dat ik moest af geven aan vrienden en dat had niets, maar dan ook niets met terrorisme te maken. Ik ko dat gewoon met de fiets niet meenemen. Dus daarom.

We reden langs “ Binnen “ naar de grote baan Antwerpen Gent en naar de inschrijving in Bergendries.
Om klokslag 8h30 mochten we starten, voor ons allereerste Brevet 25 km van het Nieuwe seizoen. Echt veel volk was er niet, maar daar zat die regenzone voor iets tussen. Feit was, dat ik in het terugrijden naar huis na mijn natte tocht, gen druppel regen meer gezien heb. Degene die na 10 uur gestart zijn, hebben zeker geen regen gezien.

Wij vertrokken, na de vrienden van Lokeren gegroet te hebben, richting Grote Steenweg, die we over moesten steken en een seingever die ons groen licht voorschotelde, zodanig dat we in een veilige positie, die gevaarlijke weg over konden.

We reden naar de Kraaimeerstraat en via de verschillende straten in Lokeren naar Daknam en de Sinaaistraat en we reden naar de richting Grote Baan terug en naar de Bruglaan en de Brugstraat. Van daar reden we naar de Lepelstraat om ons aan te bieden v oor controle in de Lepelstraat in café ’t Pompierken, het lokaal van de Raepespurters Lokeren, die de organisatie in handen hadden van deze slothappening voor Mountainbikers. Voor de Cyclo’s was dat de start van het nieuwe seizoen, met het Brevet 25 km.

Ik had heel de eerste helft, achter een mens van Wachtebeke gereden, ver er achter, om het opspattende water, niet in mijn brilglazen te krijgen en die mens was niemand minder dan de geestelijke vader van Polleken Van Wallegehem! Of was dit Polleken zelf? Ik durfde het hem niet te vragen.

Die 25 km is natuurlijk niet ver en aan ’t Pompierken, hadden we reeds 13 km gereden en was het dus tijd voor een hete koffie, die natuurlijk smaakte bij dit weer. Echt koud was het niet, maar die regen konden we missen als de pest.

We zaten nog wat te praten over van alles en nog wat, slurpend aan onze koffie tot het tijd was om weer onze besmeurde fiets op te stijgen en richting aankomst te fietsen. Een harde tegenwind, drukte het tempo. Ik kon wegens een slechte voorbereiding geen al te hoog tempo fietsen, maar ik probeerde er toch iets goeds van te maken.

Via de Krekelstraat, reden we richting Heiende en naar Lammeken, om zo de richting Koningin Fabiolalaan op te zoeken. Vandaar over de Durmebrug en naar de Sporthal.

Daar vernam ik dat mijn vriend William, zijn vader ons verlaten had op 18 januari 2010 na een kortstondige ziekte, op de hoge leeftijd van 91 jaar.

Ik bied William en zijn familie, hier mijn oprechte deelneming aan. We zullen die mens missen, die steeds zijn zoon William vergezelde naar alle fietstochten, hoe ver dat ook was. Ik heb nog wat met William zitten praten en uiteindelijk ben ik dan naar huis teruggekeerd in droog weer. De regen was niet meer te zien, raar hé?

We moeten dringend kilometertjes gaan bijeen fietsen, om onze fysiek op te krikken. Ik hoop dat het morgen beter wordt. En toch had ik dat fijne gevoel weer, op die racefiets te zitten, juist of het maar een paar dagengeleden was. Het weerzien met de vriendenheeft daar veel aan gedaan!

NAPRAATJE .

            Veel napraten zit er niet op, na een lange inactiviteit. Gelukkig was het door weersomstandigheden en niet door één of andere ziekte of ongeluk. We weten dat de komende maand maart er heel anders zou kunnen uit zien wat tochten betreft met de verschillende Brevetten in stijgende lijn naar 150 km toe en toertochten van 100 km en meer. Ook de openingsritten van het Vlaams Laureaatschap staan op het programma alsook de eerste Classic. Dus stof genoeg om het doen opwaaien. Het weer zal hoe dan ook, altijd een rol blijven spelen, een gans seizoen lang.

Ik kan u alleen, met de weinige kilometertjes die ik tot nog toe al gereden heb, veel succes toewensen voor de komende maand maart!

Tot wederhoren!

                                                           Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …..

                                                                                                                    W I L !

BELEVENISSEN  NR.1- VAN EEN WIELERTOERIST – JANUARI 2010 .

VOORWOORD .

            Alles is veranderd. Er is een nul verdwenen uit het jaartal en vervangen door het cijfer één. We zijn tien jaar verder na de eeuwwisseling en we zijn nog steeds die Wielertoeristen van toen. We zijn misschien ook wat ouder geworden, wat onze aantal jaren betreft, maar of we ons ook zo voelen, dat is de vraag?

We zijn aan de start gekomen of toch bijna, van een nieuw seizoen, het zomerseizoen en menig Wielertoerist verlangt daar zo naar.

De dagen lengen weer maar eens al is hat mar met een uurtje en enkele minuten en indien die donkere dagen wegblijven, kan je dat ook al zien.

Slechts één mooie namiddag hebben we gehad deze maand, althans hier in onze regio toch. De andere dagen was het hard vriezen, sneeuw of de laatste dagen, regen, mist en terug een prikje van Koning winter die zich nog niet terugtrekt in zijn zomerpaleis.

De winter is nog niet voorbij!

Wat de oefentochten aan gaat, is dat een flauw beestje, althans voor mij toch. Ik kan ze op mijn beide handen tellen. Niets is nog veel slechter en ik hoop, dat dit de laatste maand is, dat ik zo weinig kon schrijven.

Mede door omstandigheden en het weer, was ik genoodzaakt de fiets even opzij te laten staan, maar daar zal bij leven en welzijn, de komende maand wel verandering in komen.

Mijn voorwoord, wordt nu ook het napraatje en het ganse verslag voor januari.

Hopelijk hebt u de voorbije feestdagen goed verteerd en zijn de rondslingerende katers, uit uw omgeving verdwenen, die na de fuiven blijven hangen zijn en is de kerstkalkoen, in gelijk welke vorm hij geserveerd werd, ook goed verteerd en heb je niet al te veel bijgewicht gekregen, van al dat lekkers.

Nog even geduld en we zien ons weer op de weg. Maar waar u die weg opgaat, denk aan uw veiligheid en aan die van andere mensen. Ik kan er niet genoeg van krijgen, u proberen te zeggen, hoe levensbelangrijk het kan zijn om een helm te dragen, indien u geconfronteerd wordt met een valpartij. Neem geen onnodige risico’s en denk aan diegene die kunnen achterblijven, met heel veel leed. Probeer er iets goeds van te maken

Ik wens u dus allen, aan het begin van ons nieuw wielerseizoen, heel veel succes toe, in al uw tochten die u fietst!

SOO LONG…….

                                                 Uw Sterreporter ………….

                                                                                                                      W I L !

GEREDEN OEFENTOCHTEN IN JANUARI .

18 januari – 25 km. – Moerzeke

20 januari – 25 km. – Moerzeke

22 januari – 25 km. – Moerzeke

23 januari – 25 km. – Moerzeke

25 januari – 30 km. – Moerzeke

28 januari – 15 km. – Moerzeke.

Met deze kilometers moet ik het stellen voorlopig en ik hoop dat ik daar snel verandering kan in brengen mede door misschien wat beter weer.

Arri Viderci ….. en tot een volgende Belevenissen van een Wielertoerist.

                                 Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt. ….

                                                                                                                              W I L !

BELEVENISSEN NR 12 – VAN EEN WIELERTOERIST – DECEMBER 2009 .

WOORDJE VOOR DECEMBER .

            December is voorbij en dat is maar goed ook. Wat een weer dat we nu weeral gekregen hebben, dat is niet om over naar huis te schrijven, maar wel naar jullie. Het is regenen of over, maar ’t moet iets doen. Nu hebben we de laatste weken toch weinig de kans gekregen, om met de fiets buiten te komen. ’t Was regenen en de laatste weken sneeuw en zeer slechte berijdbare wegen, zeker tussen de velden, war geen strooiwagens voorbij gekomen waren. Van één feit zijn we echter wel zeker en velen onder ons, zullen daar zeer blij mee zijn, dat de dagen voor de laatste keer, verkorten deze maand. Tot 25 december, korten ze nog in met twintig minuten, maar dan mensen, kan ik u vertellen, dat ze van 26 december tot 26 december reeds met vier minuten gelengd zijn. Als dat geen goed nieuws is? Voor we er erg in hebben, zitten we terug in het zomeruur, al zijn we daar nog ver af.

Wat u ook doet deze maand wees voorzichtig, ook met de mountainbikes, want vallen is rap gebeurd. ’t Is maar dat het opstaan soms veel, heel veel langer kan duren en ik kan er van mee spreken.

We proberen er iets goeds van te maken, al is dat niet direct gelukt.

Hieronder vindt u enkele aantekeningen van oefentochtjes, die ik gemaakt heb rond dezelfde piste, die ik graag doe, de dijken van de Schelde.

Oefentochtje 1 – 35 km.

Oefentochtje 2 – 35 km.

Oefentochtje 3 – 40 km.

Oefentochtje 4 – 45 km.

Deze zijn allemaal gereden in de tweede week van december, bij wisselvallig weer en daarna heb ik er willens nillens, de brui aan gegeven.

We stellen al onze hoop, op het nieuwe jaar 2010 en hopen op droger weer en niet te koud in de komende maanden januari en februari, want die maanden scheidden ons nog van het nieuwe seizoen.

Ondertussen, wens ik u en uw familie, een goed Nieuw Jaar toe, een goede gezondheid en veel succes in alles wat u doet. Hopelijk zien we elkaar weer in 2010.

Ik bedank u allen, mijn lezers, die het nodig achtten van mijn tochtjes na te lezen en ik hoop, vanaf volgende maand, terug in de running te zijn.

Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt……….

Auf Wiedersehen!

                                                                                                                                                       W I L !

GELUKKIG  2010 .

BELEVENISSEN NR 11 - VAN EEN WIELERTOERIST – NOVEMBER 2009.

VOORWOORD.

Langzaam maar zeker, schuift de winter wat dichterbij. Er zijn al verschillende wintertochten voor Cyclo’s achter de rug en ik heb er deze maand, nog geen enkele kunnen van mee fietsen. Door allerlei omstandigheden heb ik zelfs de fiets maar een paar keren kunnen buitenhalen. Geplaagd, door een hardnekkige zware verkoudheid, liet me niet toe om te gaan fietsen, zodat ik me tevreden moest stellen, met uitzieken binnenshuis. Ik zal het deze novembermaand moeten stellen, met enkele korte oefentochtjes en iets om naar terug te zien. Dat is ook wel de moeite waard om nog eens te herlezen. November begint een donkere maand te worden. Op het einde van deze maand zijn de dagen weeral eens met 1h23 minuten ingekort.We zitten nu in de kortste dagen. Maar er is hoop op beter. Hier onder, kunt u lezen, wat ik er van af bracht in deze Allerheiligenmaand. ’t Is weinig, maar toch iets.

OEFENTOCHTJE – 30 KM – MOERZEKE.

            Maandag 16 november. Na een ietwat natte periode, maar zacht weer, aan een oefentochtje begonnen van 30 km langs de Scheldedijken. Mijn gewoon trainingsparkoers, dat er verlaten bij lag, op enkele Wielertoeristen na.

Was het nog wat vroeg in de morgen voor sommige?

EEN FIETSTOCHT OM TERUG TE ZIEN!

JOHAN MUSEEUW CLASSIC – 150 KM – BELLEGEM.

            Als u in de zomer de kans er toe krijgt, om deze Classic te fietsen in Bellegem, dan waan je u een Flandrieën van de bovenste plank. Althans in het Wielertoerisme. Jongens, wat een prachtige tocht is dit. Prachtig, maar zwaar. U waant zich in de Ronde Van Vlaanderen. Je zit ook wel op een deel van dat parkoers. Was de Ronde niet een beetje het stokpaardje van Johan Museeuw? Enfin, ik heb deze tocht gereden op het einde van april 2000 in relatief goede weersomstandigheden, maar ik houd mijn hart vast, als het op die dag slecht weer is of als er daags voordien veel regen gevallen is. Het is een kasseiklassieker zoals er niet veel gereden worden.

We schreven in Bellegem in, aan de voetbalkantine van White Star Bellegem. Het was 30 april. We kregen een keurige wegbeschrijving mee, waar ze speciaal in een groen kleurtje, al de hellingen vermeld hadden. Veertien in totaal zouden we er voor de wielen geschoven krijgen, over deze 150 km. Als u dat deelt door die veertien hellingen, dan heb je om de 10,7 km een kuitenbijter te beklimmen.

Via de Stationstraat naar de Bellegemstraat en we waren vertrokken naar de eerste bevoorrading die zich op de Patersberg zou bevinden. We kozen eerst voor een stukje Henegouwen via Dottenijs, waar we de Rue de Pecq, de Trieu Mareserie, een 750 meter lange kasseistrook zouden in slaan en een eerste keer door elkaar geschud zouden worden. In Pecq, hadden we een eerste keer moeten afschakelen voor de Ch. D’ Audenaarde, onze eerste helling van de dag om ons zo naar het Bois de Chin te begeven en naar Molenbaix. Celles kwam even later aan de beurt en we reden naar Amougies. Deze omgeving, kenden we nog van andere fietstochtenvoor het O.Vlaams Klimbrevet. Via de Route d’ Amougies, naar Russeignies en Kluisbergen, waar we de Rue de Trieu in draaiden, met de 2^de helling van de dag, de Knokteberg ( 1100 m – gem. 8% - Max. 13 % ). Een dikke kuitenbijter als je ’t mij vraagt. Er

 werd hier door menig Wielertoerist, op de tanden gebeten, al was dit nog maar een voorsmaakje van wat er ons nog allemaal te wachten stond. Via de Ronde Van Vlaanderenstraat naar Berchem en de afdaling van de Ronsebaan, waar we eens de beentjes stil konden houden. Lang echter zou dat niet duren, want nu de Broekstraat er aan kwam met de zware Kwaremont, de 3^de helling. De Oude Kwaremont ( 2200 m kasseien – gem. 4,2 % -Max 11 % ). Doe het maar hé!

Boven op het Kwaremontplein gingen we links, voor de 4^de helling, de Kalkhovenberg ( 250 m kasseien – gem. 13 % - Max. 18 % ). Je weet het wel zeker?Duwen en naar adem snakken en dooreen geschud op die kassei. Eens boven, konden we amper uitblazen, want twee straten verder, stonden we voor één van de lastigste klimmen van de dag, onze 5^de helling, de Patersberg ( 400 m kasseien – gem. 12,5 % - Max. 20 % ). Gelukkig, hadden ze hier wat verder de bevoorrading gepland en konden we afstappen, als dat al niet gebeurd was, voor sommige onder ons? Eten, drinken en babbelen, tja als je nog adem had, van al die inspanningen. We moesten verder, nog veel verder, want we hadden nog maar een derde achter de rug van onze tocht en zegt het spreekwoord niet dat de laatste loodjes soms ook de zwaarste zijn? Dan weten we, waar we nu aan toe zijn. Naar Zulzeke – Melden en Nukerke en we reden terug in O. Vlaanderen, maar daarom niet minder zwaar.

De Korte Keer, 6^de helling vandaag ( 1000 m – gem. 6,4 % - Max. 17,1 % ). Moet er nog zand zijn? Naar Etikhove en via de Mariaborrestraat een 2100 m kasseistrook ( waar halen ze allemaal die slechte kasseistroken vandaan) naar Steenbekedries voor de 7^de helling Steenbekedries ( 700 m kassei – gem. 5,3 % - Max. 6,7 % ). Boven gingen we links, naar de 500 m lange afdaling, ook kassei, van de Stationsberg, naar het Stationsplein.

Nukerke was de volgende stap, waar we de Taaienberg op moesten als 8^ste helling ( 500 m kasseien – gem. 6,6 % - Max. 15,8 % ). Er was geen ontkomen aan. Gelukkig hield ons materiaal en onze benen stand, al was het naar adem snakken, van ver te horen. Het deelnemersveld was hier al fel uitgedund en ze reden erg verspreid, maar er stonden geen supporters langs de weg, die ons konden hinderen en dat viel best mee.

We reden terug naar Etikhove en daar liggen de hellinkjes voor het rapen. Eerst nog de kasseitjes van het Etikhoveplein, nog niet zo lang geleden hersteld ( 200 m en de 300 m kassei in de Gieterijstraat. We zakten een beetje af naar Schorisse om zo Horebeke te bereiken en op naar de 9^de helling Foreest ( 950 m – gem. – 6,8 % - Max. 10 % ). Hier kozen we de richting Maarkedal met de Ganzenberg wat een toch wel gevaarlijke afdaling was, om zo naar de 10^de helling te fietsen. De Steenberg ( 825 m – gem. 7,3 % - Max. 17 % ). We reden van hieruit naar Zegelsemen kregen als dank de Haaghoek ( 2500 m kasseien). Nu naar St. denijs Boekel waar we via de Smarre de 11^de helling van de dag kregen voorgeschoteld onder de vorm van “ De Molenberg” ( 325 m kasseien – gem. 9,8 % - Max. 17 % ). Op deze slechte kasseien moet u goed uitkijken, om niet in één van die brede gleuven terecht te komen, want dan is een val niet uitgesloten. Gelukkig, lag alles er droog bij. Er ging toch wel een zweem van opluchting door ons heen, toen we boven waren en de gedachte door ons hoofd speelde, dat er maar 3 hellingen meer achter waren en we nog een bevoorrading kregen. De teller liet ons verstaan, dat bijna twee derden van de tocht, voorbij waren.

Naar Mater en de Kerkgate ( 3000 m kasseien ) de langste strook tot hier toe!

Ename kwam er aan en we zaten in de streek van de Brouwers, van streek en andere bieren. De Holleweg ( 1400 m kassei ) en via de Natendries naar de afdaling van de Kattenberg ( 1200 m kassei) waar we de remmen dichtknepen tot beneden om niet de baan aan het einde, over te vliegen. Amaai, ging dat snel ja.

In Oudenaarde aan de Bergstraat hadden we nog eens ( 600 m kassei ) en een tweede bevoorrading. ’t Werd tijd, dat we hier even konden pauzeren, want het motortje was bijna opgeblazen. We bevonden ons op Berchems grondgebied en lieten ons de versnaperingen goed smaken. We reden na de Bergstraat naar het water toe, tot Berchembrug, er onder en er terug op langs een andere kant, om zo de richting Kluisbergen in te slaan en de Bergstraat met de beklimming van de Kluisberg ( 1100 m – gem. 6 % - Max. 15 % ). Hierna kwam de afdaling van de Enclus Du Haut. Gedreven door deze afdaling naar Orroir toe en Escanaffles en Pottes. We volgden de richting Helkijn.

Via de Rue Verte naar Spiere, waar we nog in de Rue du Bois Jacquet, 750 meter kasseien te verwerken krijgen. We reden via de Rue de la Pipe en de Maagdenstraat, Kooigem binnen. Nu waren we dicht tegen Bellegem en onze start en aankomstplaats. Maar eerst zouden we als dessert in deze Kassei Classic, de Beerlosstraat nog door moeten met de 13^de helling van de dag, de Beiaard ( 600 m kassei ). We werden nog eens dooreen geschud. Via de 14^de helling, ’t Kruiske, dat we namen zoals het er lag, naar de Bellegemstraat en de Stadionstraat voor aankomst. Waren wij blij dat we er waren.

Voor mij was deze tocht zwaarder dan de Ronde van Vlaanderen, als je dan de tweede langste afstand er van fietst . De kasseien, maakten het sommige mensen zo moeilijk, dat ze op de licht golvende tussenwegen van beton of asfalt, bijna in hun tempo niet meer geraakten. Voor mij was het een “ Kassei Classic”.

We kregen bij aankomst een T shirt van Johan Museeuw en dat maakte al veel goed, al deden de benen veel pijn, erg veel pijn.

We bekwamen wat van onze tocht bij een trappistje uit West Vlaanderen en aten nog iets, om de opkomende honger wat te milderen. Na enige tijd van verpozing en praatjes met andere mensen, die ik amper kende, over het wel en wee van onderweg, besloot ik om me naar mijn wagen te begeven, om nog een lange reis naar huis te doen. We waren al laat in de namiddag, maar we hadden een goed gevoel van tevredenheid. We hadden meegedaan voor een goed doel, het Kinderkankerfonds en als je daar aan denkt, wat zijn dan die vermoeide benen van een Wielertoerist waard, tegenover het leed van die kinderen? Goud zeker?

OEFENTOCHTJE – 30 KM – MOERZEKE .

            Vrijdag 27 november 2009 in de voormiddag, nog eens geprobeerd om de 30 km te rijden van een oefentochtje naar de Kille van Moerzeke, via de dijken. Droog aangekomen maar het was op het nippertje. Onweer en zeer zware regenval teisterden onze omgeving hier. Trouwens gans Vlaanderen is de laatste weken niet gespaard gebleven wan storm en veel regen. Die 30 km is iets, maar in feite ook niets, als je dan achter je kijkt wat het voorbije seizoen geweest is? Enfin, alle beetjes maken een groot geheel.

NAPRAATJE.

            In een flits is november verdwenen, op en weg. We hebben er deze maand bijna niets van gebakken, door allerlei omstandigheden, dat een mens maar mag of kan tegen komen. Hopelijk wordt het in december beter en kunnen we deze snertmaand rap vergeten. We hopen op ten minste droger weer, omdat we wat meer naar buiten zouden kunnen komen met de fiets. Ondertussen is de nieuwe vergunning voor 2010 aangekomen en hebben we al onze hoop gesteld op het nieuwe seizoen.
Indien het weer, deze decembermaand wat mee zit, zullen de oefentripjes niet uit de lucht zijn. Ondertussen wens ik u Cyclo’s en Mountainbikers, nog een prettige decembermaand toe en natuurlijk in die maand, Fijne Kerstdagen!

Denk aan uw veiligheid en vergeet de helm niet op te zetten als je uit vaart!

Keep Smiling- Arie Viderci en tot wederhoren.

                                                                       Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt,

                                                                                                                                W I L .

BELEVENISSEN NR 10 – VAN EEN WIELERTOERIST – OKTOBER 2009 .

VOORWOORD .

            Oktober en herfst . Bamis zou men zeggen . Als de noten af vallen, dan weet men dat de zomer voorbij is . We hebben het lang mooi en droog kunnen houden, maar nu is de eerste regen gevallen en God alleen weet, wanneer het nu nog stopt . We naderen de winterperiode en als men ziet dat er bij het begin van deze maand bij regenweer, om 7 uur al schemerdonker is, wat moet het dan zijn op het einde van de maand, als de dagen nog maar eens met 1h52 minuten ingekort zijn? Enfin. We zien wel .

Het winterseizoen is begonnen, zowel voor de Cyclo’s als voor de VTT  en we proberen er aan mee te doen, als het weer het enigszins toelaat . Dat was het eerste weekend van oktober niet zo . Dus zal het hopelijk voor een volgend weekend zijn .

Wat deze Wielertoerist er in deze komende 3 maand, die ons nog resten van een nieuw jaar, van af brengt, kees je wel hieronder in zijn volgende “ Belevenissen” .

Keep Smiling

                                                          Uw Sterreporter …….

                                                                                                                                W I L .

OEFENTOCHTJE – 40 KM – MOERZEKE .

            We hebben het betere weer wat afgewacht, want deze week is het maar magertjes gesteld met het weer . Na stortregen en onweer, een paar dagen geleden, we zijn nu 9 oktober 2009, konden we vandaag toch lichtjes herademen, bij zonnig maar fris weer . We zijn dan toch maar eens uitgerukt om mijn oefenterrein te gaan verkennen langs de Scheldedijk, waar de noten nu reeds afgevallen waren en opgeraapt door vreemde snuiters die onze dijken afschuimen op zoek naar dat lekkere vruchtje . Ik reed de dijk op in Den Bunt en via Drie Goten naar Moerzeke Kille . Hier keerde ik mijn karretje na 20 km en langs dezelfde weg als ik gekomen was, reed ik terug naar huis .

Er stond flink wat wind en dat deed het koudegevoel nog wat toenemen al is er van echt winterweer nog geen sprake . Maar toch, zal het wel stilaan gaan beginnen mijn gedacht .

OEFENTOCHTJE – 40 KM _ MOERZEKE .

            Wegens onvoorziene omstandigheden, kan ik vandaag in Lokeren niet aanwezig zijn voor de winter Cyclotocht De Zeven Eiken . Daarom ben ik op deze zondag 11 oktober 2009 een oefentochtje gaan doen langs de Schelde op onze mooie dijken . Het was hetzelfde tochtje als vrijdag laatst leden . Vandaag was er in Kastel ook een Mountainbiketocht en die deelnemers, kruisten op verschillende plaatsen mijn Dijkenpad . Ik moet zeggen dat er veel waren ingeschreven, want het was een hele begankenis van Mountinbikers, naast en op de Scheldedijk, rond Moerzeke en Kastel . Ik had op deze nogal mistige zondagmorgen, gekozen voor 40 km en daar was ik al heel tevreden mee .

F.T. GASTON VAN KERCKHOVE – 40 KM – LOKEREN – ( 79 KM ) .

            Verbazing alom van deze Wielertoerist, toen hij in Lokeren aan het Jeugdheem, geen kat zag . Later meer hierover .

Vroeg opgestaan, om met de fiets naar Lokeren te rijden, om daar de fietstocht Van Kerckhove te gaan fietsen . We zijn vandaag reeds 18 oktober 2009 en de maand is aan het schuiven hoor.  Gisteren geweldig slecht weer, regen, buien en veel wind . Vandaag was het hier min 2 graden en aan de grond vroor het tot min 5 graden . Hoe knoop je dat aan elkaar? Het zitten van de wind zeker? Het is 18 oktober en ik vond het toch nog wat vroeg voor een winterprik hoor . Ik was een paar maal naar buiten gaan kijken en de mist was hier in onze contreien zeer hardnekkig . Zo hardnekkig zelfs, dat je geen vijf meter ver zag . Ik was niet van plan om door dit weer door te fietsen, omdat me dat veel te gevaarlijk leek . Dat was om kwart voor zeven uur. Terug naar binnen en wat lopen ijsberen, om 7 uur terug naar buiten, zelfde resultaat . Kwart na zeven terug gaan kijken en plots was de mist hier opgetrokken . Foetsie!

Ik zo snel ik kon, mijn “ Ros” van stal gehaald, mijn kledij aangetrokken, gauw nog wat verlichting, voor en achter, op de fiets geplaatst en weile weg naar Lokeren, waar we konden starten vanaf 8h30 . Onderweg, kwam ik terug in mistige streken terecht, maar eens Waasmunster brug voorbij, trok die mist weg en werd het meteen ook licht . Geen vuiltje meer aan de lucht . Ik kwam via De Ruiter aan het rond punt aan van de Grote Baan naar St. Niklaas en Lokeren . Ik ging daar links naar Bergendries .

Toen ik daar aan kwam, was hier geen kat te zien . Een paar wagens, dat daar gestopt waren, wisten ook niet direct waar naar toe, maar deze snuggere Wielertoerist, die volgde gewoon de borden “ Start Wielerbond Vlaanderen” . Die leidden me naar een voetbalplein een kilometer verder rechts . Amaai, wat een overrompeling was dat daar . Een grote kantine vol volk, die aan het aanschuiven waren, om in te schrijven . Mountainbikers en Cyclo’s ondereen . Buiten stonden er misschien ook nog een honderdtal te wachten . Ik kwam na inschrijving buiten, al vechtend mij een weg makend tussen al die wachtenden . Ik mompelde zowat tegen enkelen . “ Een man buiten tegen honderd wachtenden” waarop er toch wat groen gelachen werd . Enfin . Ze zullen daar bij de Raepespurters een goede dag gehad hebben, mijn gedacht .

Tien minuten later kon ik starten .

Je kon hier kiezen als Mountainbiker tussen 45 – 30 en 25 km en de Kids 15 km onder begeleiding . Voor ons Cyclo’s was er enkel 40 km . Ik ben er zeker van, dat onze tocht, gans anders was dan vorig jaar . We vertrokken aan het voetbalplein links, langs de H. Geestmolenstraat en kozen de richting Lochristi . Via de Holleweg, wat zeker een paar kilometer fietsen was, op een betonnen wegje van zo een halve meter breed links en rechts, met daar tussen, zand en gras .

Via Zeveneken en Lochristi, reden we naar de Bastelaarstraat en zo naar Lokeren Oudenbos, de woonplaats van de man, die zijn naam aan deze tocht gegeven heeft, Gaston .

In Oudenbos reden we langs De Nieuwe Dreef, de Singeldreef in, recht naar het stamcafé van Gaston ( zoals hij zelf beweerde) café “ De Singel” na 19 km . Mensen wat was het koud op deze zondagmorgen . Gans de weg, had ik al op de toppen van de vingers moeten blazen, nochtans had ik gebreide handschoenen met vingers aan, aangetrokken van thuis uit . De eerste koude zeker? We moeten er nog aan wennen . Een hete koffie in deze “ Afspanning” deed me deugd en vol verse moed, ietwat opgewarmd, gingen we terug op pad, richting Lokeren . We keerden even op ons stappen terug, omdat daar juist vrienden binnen kwamen, die ook bibberend van de kou, snakten naar hete koffie en een stevige handdruk van mij hen geen baat bracht .

Naar rechts bij het buitenkomen en dan links naar Nieuwe Dreef, richting Beervelde . We reden daarna naar Beervelde, mits eerst enkele bruggen over de E 17 genomen te hebben, om dan de richting Lokeren aan te vatten . Via de Bijkamstraat en Everslaar naar de St. Jozefstraat en via enkele wijken naar de baan gent – Antwerpen, die we overstaken om zo terug te keren naar het voetbalplein in de H. Geestmolenstraat, na 40 km .

Gauw de controlekaart in het bakje gelegd, we kregen er een boterham met beleg voor in de plaats, maar omdat het zondag was en ik wat vroeger thuis wou zijn, weigerde ik die beleefd en bedankte die mevrouw voor haar aanbod . Ik moest nog 19 km fietsen naar huis via Waasmunster en Hamme . Bij thuiskomst, had ik 79 km op de teller staan, een niet te versmaden afstand, als je weet, dat al een tijdje geleden is dat ik nog gefietst heb . Tien dagen inactiviteit in deze periode en je voelt het . Mooie tocht en toch blij dat ik ze gereden heb, ondanks het bibberen van de kou . Is de winter begonnen?

NAPRAATJE .

            Het is zo rap gegaan, dat ik het bijna niet kunnen volgen heb . Door bezigheden buiten het Wielertoerisme, heb ik de rest van deze maand, waarvan de laatste week, prachtig nazomerweer en zeker fietsweer, niet kunnen fietsen . Ik vond het jammer, maar soms zijn er andere zaken die dat beletten, bv het Boekenweekend in Hamme .Door de voorstelling van twee nieuwe boeken, heb ik het de tweede helft van oktober zo druk gehad, dat ik amper de tijd had, om me op mijn gemak te voelen . Enfin, ik probeer dat recht te zetten in de komende weken . Wat ze voorspellen voor de eerste week van november, wat het weer betreft, ziet er niet rooskleurig uit . We zullen het moeten doen tussen de buien door . Maar ja, de winter staat voor de deur en in de twee komende maanden, mogen we ons aan van alles verwachten, maar zeker niet veel goeds . Ik hou u verder op de hoogte en lees de “ Belevenissen” verder, er staat altijd wel iets in, dat u interesseert, ook al is dat een kleinigheid .

Als u in de wintermaanden de weg op gaat, bij regen of mist, met afgevallen bladeren en soms slijk op de wegen, wees dan voorzichtig . Vergeet zeker niet van uw helm op te zetten, hij kan uw leven redden bij een eventuele valpartij .

Hou u verder in “ forme” door te oefenen indien mogelijk en bij leven en welzijn, tot volgende maand .

Keep Smiling en Auf Wiedersehen!

                                                            Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

                                                                                                                                          W I L .

BELEVENISSEN NR 9 – VAN EEN WIELERTOERIST – SEPTEMBER 2009 .

VOORWOORD .

            September gouden kroon . Augustus is verdwenen . Weg, vakantie weg en zomerse dagen . Uitzonderlijke maand, uitzonderlijke droge zomer . Hij is weer voorbij die mooie zomer . September komt er aan en we moeten weer 1h50 inleveren voor deze maand . Als je het mij vraagt, is dat veel . We hebben nu al meer dan 4 uur ingeboet als je alles bijeen telt en het zal er zeker niet op verbeteren .

De herfst staat voor de deur, met wind, regen en vallende bladeren, om van de mist niet te spreken . De Fruitmaand, zo wordt september ook nog genoemd .

Wij als Wielertoeristen, weten dan dat het zomerseizoen er op zit en we ons opmaken voor een kalmere periode of misschien zelfs wel voor een rustperiode . De tochtjes zullen in ieder geval, minder kilometers bevatten dan in volle zomer . We houden u echter op de hoogte .

In deze septembermaand is er nog van alles te doen geweest en je moet maar verder lezen in deze “ Belevenissen” om te weten te komen wat er allemaal gebeurd is in O. Vlaanderen, althans bij de W.B.V.

Hieronder lees je, wat ik er zelf van gemaakt heb, mijn vakantie in de eerste twee weken niet meegerekend .

Keep Smiling ……..

                                                          Uw Sterreporter …………

                                                                                                                                      W I L .

SLOEBERTOCHT – 40 KM – DESTELBERGEN/HEUSDEN – ( 98 KM ) .

            Zaterdagochtend 7 uur zomertijd . Ik vertrok, wijl het daglicht zich amper gemeld had, met de fiets naar Destelbergen, om daar de Sloebertocht te gaan fietsen . Dat leverde me in totaal 98 km op . De tocht zelf was iets minder dan 40 km en van thuis naar de Damvallei was ongeveer 30 km . Als Cyclo kon je hier inschrijven voor op de weg, voor 135 km – 105 – 70 – 40 en 25 km . De twee grootste afstanden konden om 7h30 starten, de andere vanaf 8 uur. Na de middag om 14 uur, was er nog een Familie en Seniorentocht in groep over 25 km. Ook kon er aan VTT gedaan worden vanaf 8 uur en drie afstanden 50 km – 35 en

25 km . De Kids konden hun Mountainbiketochtje doen, alleen of in groep, vanaf 13 uur . Een mooi programma zou ik zeggen . Ik had bijna 100 km als ik mijn Sloebertochtje gereden had .

In een weertje, dat meer op herfst leek dan op zomer, vertrok ik dus om 7 uur naar Destelbergen, via Grembergen – Zele Dijk – Avermaat – Overmere - Kalken en langs het Rond Punt van de Damvallei, naar de zaal van Kristalbad, waar alles te doen was . ’t Was kwart na acht en de zaal lag er verlaten bij . Alle vroege starters waren reeds de weg op . Enkelen, waaronder ik, moesten nog inschrijven . We deden dat op een snelle manier en vertrokken dan met een degelijke wegbeschrijving op zak, richting Wetteren voor controle en bevoorrading .

We gingen via de Damvallei naar de Reinaertweg en de Pikstraat en reden dan de Scheldedijk op, die we ongeveer 15 tal kilometers volgden, tot in Wetteren Ten Eede . Hier verlieten we dan de Dijk . Een circus, dat zijn tenten daar aan het opslagen was, versperde ons de weg, juist aan de splitsing met de andere afstanden . We moesten hier even van de fiets afstappen en gingen dan links de weg op naar de controle toe .

In een verkavelingweg, aan de Bellevoorde, stonden de mannen van SK Heusden, die inrichters waren van deze Sloebertochten, met hun kraam met veel lekkers voor snoepers . A volonté bevoorrading, na de stempel op de controlekaart . Ook de Mountainbikers hadden hier hun bevoorrading . Na een praatje met andere Wielertoeristen, terug de fiets op en links Bellevoorde volgend .

Enkele honderden meters verder, was er een bevoorrading voor een tocht van een andere Bond en een club uit Hyfte zorgde daar voor . Wij reden voorbij, wij hadden onze bevoorrading gehad . Via een lusje rond Wetteren, belandden we terug aan de Scheldedijk en we volgden die, tot in Kalken, waar we langs de Kalkensevaart, naar de Groene Meersen reden en zo naar Laarne .

Langs de Lagen Heirweg, reden we naar Heusden, om zo, eens over de brug van de E 17 de Damvallei te bereiken voor eindcontrole .
Nu was er daar wel veel beweging in de zaal, van aankomende Wielertoeristen die om 8 uur vertrokken waren . De vrienden van Lokeren, Raf en Etienne, zaten reeds te genieten van een drankje en ik sloot me bij hen aan . De andere vrienden van SK Heusden, Roger, Monique en de anderen, hadden een taak te vervullen, om alles goed te laten verlopen, aan parking en cafetaria . Dat hebben ze dan ook met veel verve gedaan . Na mijn classic geworden bruin Paterken te hebben genuttigd, nam ik afscheid van de vrienden om terug huiswaarts te keren .

Er waaide een strakke N. Oostenwind die het koudegevoel nog wat verergerde . Ik keerde langs dezelfde weg als ik ’s morgens gekomen was, terug .
In Laarne, vielen er enkele druppels regen, maar het bleef meestal bij bewolking . Ik heb het de ganse rit zo goed als droog kunnen houden, maar de tekens dat de herfst in aantocht is, ze zijn er . Veel wind, fris weer, lage temperatuur en vallende bladeren .

Het zomerseizoen is zo goed als voorbij .

F.T. PARKING – 50 KM – MASSEMEN ( 54 KM ) .

            Om mijn O. Vlaams Laureaatschap te bevestigen moest ik nog 1 fietstocht maken en ik zou dat vandaag doen in Massemen . De Fietstocht Parking, die zowat een sponsorrit is van WTC Lambroek wordt daar telkens weer samen, met het Brevet 50 km georganiseerd . Het Brevet 50 km is een soort van herhaling of een tweede kans, voor diegene die het in het voorjaar niet kunnen halen hebben om diverse redenen . De Fietstocht zelf is evenveel kilometers . Wij reden met de wagen naar Massemen, omdat het weer er niet al te rooskleurig uit zag . Motregen toen ik thuis vertrok en onderweg echte regenbuien en dat was toch weer al een tijdje geleden . Vroeg genoeg aan de parking van het kerkhof in Massemen, om een goede morgen te wensen aan de vrienden van Destelbergen Sport . Een koffie kon er ook nog bij in Taverne Parking, terwijl we het startuur afwachtten .

Om 8 uur, konden we starten na inscanning van onze vergunning . Ik vertrok alleen, maar dat liep onderweg anders uit .

Het begon te regenen, toen ik uit de Taverne buiten kwam, ik heb gauw mijn regenjasje aangetrokken en weile weg voor 54 km . Dus iets langer dan aangekondigd . Na een 5 tal kilometers was de bui over en bleef het overwegend droog, zoals ze dat op TV zo mooi kunnen zeggen .
Ik haalde enkele Wielertoeristen in van TC Oud en Jong Maria Oudenhove en ik bleef bij hen.  De controle lag 31 km verder in Wetteren ten Eede . Er werd een rustig tempo opgebouwd en iedereen van deze senioren kon goed volgen . Na een tiental kilometers, in Wichelen, kwamen er nog een achttal mensen van Unitas Steenhuize bij en die regelden het tempo, zodanig dat we ons konden laten meedrijven met de groep . Na Serskamp en Wichelen, zowat de rozenstreek, reden we richting Uitbergen en de brug over de Schelde over naar Schellebelle en we volgden de Scheldedijk langs de Kalkense Vaart, waar we gisteren ook al voorbij kwamen . We zijn vandaag zondag 13 september 2009 en het seizoen zit er bijna op, wat ook te merken is aan de snelheid van sommigen .

Na 23 km draaiden we de Krimineelstraat in ( ik vind dit een geweldige naam voor een straat en moest die in Dendermonde liggen, zou die daar zeker niet misstaan) .

We reden verder naar de richting Laarne en via de Mellestraat naar Wetteren Ten Eede, naar café “ ’t Safierken” aan het Dorp, waar de controle was . We kregen een stempel op de kaart en een suikerwafel en bij een cola, ging die er goed in .

Na de pauze, terug de fiets op van waar we gekomen waren, terug naar Melle en Lemberge . Daar waren we 33 km ver . We reden langs de Kalverhagestraat en telkens ik hier voorbij kom, denk ik aan die valpartij, daar waar ik mijn sleutelbeen brak . Enfin, na 44 km bereikten we Gijzenzele en we reden langs de Kwaadbeek naar Westrem om zo naar de Lambroekstraat te fietsen voor eindcontrole .

We klokten af op 54 km .

De tocht was iets langer, waarschijnlijk door een omlegging wegens wegenwerken . ’t Was Kermis in Massemen, waar het terras voor Taverne Parking, bij goed weer er moeilijk een plaatsje te vinden is, nu leeg en verlaten was .

De laatste 5 km teisterden ze onze spiertjes nog met een felle regenbui en dat zal wel de oorzaak geweest zijn dat het terras leeg was .

We dronken binnen nog een koffie en gingen dan naar de wagen, om toch wel de natte kledij uit te doen en toch tevreden naar huis terug te keren . We zijn nu Laureaat, als we nog de twee Bijeenkomsten kunnen meedoen .
Perfect uitgepijlde tocht en een goede organisatie .

BELGIAN CYCLING HAPPENING – 40 KM – SANKT VITH .

Vrijdag 18 september 2009 .

Dit weekend waren er in Sankt Vith in de Oostkantons, de Belgian Cycling Happening of de vroegere nationale Bijeenkomsten voor wielertoeristen. Dat heeft nu een andere naam gekregen .

Sankt Vith is een heel mooi stadje en ligt zowat in de Hoge Venen, waar het ook in de winter, heerlijk vertoeven is voor de skisporters . Reeds van in de maand mei, waren alle hotelletjes in het stadje, volgeboekt voor deze Happening . Sankt Vith ligt op zowat 220 km van onze woonplaats en dat zou een verplaatsing zijn van 440 km op één dag dat me wat veel leek, na dan eerst nog een fietstocht gemaakt te hebben . Ik had reeds in juni in Waimes, een stadje op zo een 20 kilometer van Sankt Vith vandaan, een hotelkamer gereserveerd en de echtgenote ging natuurlijk mee . We zouden daar verblijven van vrijdag tot zaterdag in half pension . In feite waren er drie dagen voorzien voor de Happening, want op vrijdag kon je al, onder begeleiding van de plaatselijke Politie een verkenningstocht doen van 20 of 40 km die evengoed meetelde als het om een Laureaatschap ging .

Ik was met een vriend van Vilvoorde afgesproken, om naar hem toe te komen op vrijdagmorgen en we zouden dan samen, elk met de wagen, naar Sankt Vith rijden . Hij was in hetzelfde hotel in Waimes gelogeerd als ik maar had één nacht meer geboekt .

Om zes uur met de wagen naar Vilvoorde en dan naar ons slaapplaats, naar Waimes, waar we na een lange, sanitaire stop, aan kwamen rond 9 uur in de voormiddag . We konden daar rustig genieten van een koffie en daarna werden de kamers ingenomen . We namen een verfrissende douche en gingen dan de omgeving verkennen naar Butgenbach . Daar gingen we ook middagmalen in een restaurant . De eerste Vlaamse Wielertoeristen, meldden zich daar aan, een afgevaardigde van O. Vlaanderen, uit Wondelgem, samen met zijn partner . Even kennis gemaakt en een tafeltje voor vier besteld en we konden rustig genieten van een heerlijke maaltijd . Na het eten reden we terug naar het hotel, dat zo een tien kilometer van Butgenbach verwijderd was . Tegen de klik van twee uur, vertrokken we met de wagen naar Sankt Vith .

We wilden al een eerste kennismaking maken met het stadje, waar het morgen op 19 september, allemaal te doen zou zijn . Je kon dus hier al inschrijven voor de verkenningstocht, die om 16 uur zou vertrekken .

Niemand in dit zo pittoreske stadje, had kunnen vermoeden, dat er zoveel vertrekkers zouden zijn . Het werd een overrompeling voor de organisatoren en de inscanner van dienst .

Mijn vriend en ik waren echter niet in de gepaste fietskledij om mee te rijden, aangezien alles was achtergebleven in het hotel . We zagen daar veel van onze vrienden, die ook op “Logement” waren en nu reeds kwamen inschrijven .

Na de receptie op het “ Rathaus” in de Hauptstrasse, konden de formaliteiten ingevuld worden in een grote tent op het plein, aan de fontein voor het “ Rathaus” of stadhuis .

Een massa vertrok een half uur later dan voorzien in twee groepen, één voor de 20 km en één voor de 40 km tochten, met telkens vier politiemensen op kop . Het was de moeite waard om te zien . Wij gingen op een terrasje zitten in dit heerlijke zomerweertje bij 25 graden, om te genieten van een dorstlessend drankje . Na verloop van tijd, kwamen de kortste afstandsfietsers terug het stadje ingereden en moesten dan nog enkele lussen maken rond de stad om de sponsors te bedanken voor hun milde steun . Wij trokken naar de parking aan de Sporthal en zagen sommigen rood aangeslagen en proestend de laatste hellingen oprijden .

Wij gingen douchen in het hotel, om daarna samen het Diner te gebruiken om daarna een verdiende nachtrust tegemoet te gaan, na nog eens geproefd te hebben van een heerlijk streekbiertje .

Zaterdag 19 september 2009 .

            Vandaag zou het echter de grote dag worden voor ons, als Wielertoerist . Na het ontbijt om 7h30 gingen we ons in “ Tenue” zetten om onsding te gaan doen in Sankt Vith . Ik had gehoord, dat alle tochten, zonder uitzondering, zeer zwaar uitvielen en ik koos voor de 40 km. Je kon vandaag, indien je dit wou, kiezen uit 130 km – 110 – 75 – 40 en 25 km . De afspraak was in de Rodterstrasse en de start was vanaf 8h30 . Wij kwamen daar om iets na 9 uur aan en de grote parking aan de sporthal, stond reeds vol . Het was dan zoeken naar een plaatsje om de wagen te kunnen zetten, maar dat ging toch redelijk vlot, mede door de hulp van een politieagent, die het verkeer in goede banen moest leiden, ter bescherming van ons Wielertoeristen .

De fiets uit de wagen genomen, de wielen gemonteerd en we waren op weg naar de inschrijving . Om 9h30 konden we, na de nodige papiertjes ingevuld te hebben en briefjes in de voorziene box gestoken te hebben, de weg op .

We bevonden ons in Duitstalig België en de ervaring als militair in Duitsland, hielp ons om een goede conversatie te hebben met de “ Sankt Vithers” die ook wel de Franse taal en het Nederlands machtig waren . Het was allemaal goed georganiseerd . Elke Provincie had hier zijn startgelegenheid en naar ik gezien heb, waren er “ geweldig veel” Vlamingen aan de

start . Om 9h30 dus de fiets op en we volgden de blauwe plaatjes met zwarte pijl er op, die opgehangen waren aan de verkeerstekens enz.

Direct na de start, zonder enige vorm van opwarming, al een serieuze beklimming naar het Centrum van het stadje, om zo naar Am Herrenbrühl te rijden . Er werd een processie van Wielertoeristen opgemerkt, een gekraak van kettingen en geschakeld dat het een lust was . We reden langs lange en veilige veldwegen, langs boerderijen, waar bijna geen verkeer was, naar Neundorf en Crombach . De hellingen werden steeds steiler . Geen van onze O. Vlamingen hadden kunnen denken dat deze tochten zo zwaar zouden uitvallen . Sommige zwaarlijvige Wielertoeristen, hadden alle moeite van de wereld, om op sommige hellingen boven te geraken . ( Heb ik persoonlijk gezien ) . Enfin .

Na Crombach volgde dan Braunlauf – Maldingen – Weistervenn- Kapellen en Oberst Crombach . Via de Buchenberg reden we naar de bevoorrading aan de Skihütte K1 en we waren 21,5 km ver . Het voelde aan alsof we reeds 50 km gereden hadden .

Het weer was zeer goed en de temperatuur begon op te lopen tot 25 graden op het middaguur . Hier op deze helling van de Skihütte, waar ’s winters de skiërs kunnen vertrekken of aankomen en iets warms drinken, kregen we een stempel op de controlekaart en was er bevoorrading a volonté . Er werden zelfs blikjes frisdrank aangeboden en van alle soorten versnaperingen . Hier was er ook weer een splitsing met de andere afstanden en die werden op grote borden aangegeven . Verkeerd rijden, was hier uitgesloten .

Na de korte pauze reden we verder en direct het bos in, door de Emmelse Heide en naar Nieder Emmels . Na beklimmingen zijn er ook afdalingen en soms steile, waar de teller rap naar omhoog ging . Born werd aan gedaan en we reden naar de Borner Mühle, wat een lange weg leek en toch even gevaarlijk, op een grote Baan, die naar de autobaan liep . We reden via Hünningen Sankt Vith binnen en hier mochten er geen wagens rijden, wat een veiliger gevoel gaf . Toen ik de weg van de Sporthal opreed, stond de ambulance van de 100 dienst daar, met iemand er in die gevallen was en naar het ziekenhuis moest. Het was iemand van een Antwerpse club die bij de val, zijn stuur in de ribben gekregen had . Heb ik ter plaatse horen zeggen . We gingen de inschrijvingszaal binnen om ons laatste stempeltje te vragen voor het Laureaatschap der Classic’s, dat bij deze nu ook binnen is . De kaarten Classics, Vlaams Laureaat en Laureaat drie Landentrofee, werden aan de Voorzitter overhandigd . Onze controlekaart van de rit, konden we behouden, voor deelname aan een tombola . Een herinnering waarvan vroeger sprake was, heb ik niet gezien. Wel hadden we een kaart gekregen van de Lotto met een waarde er op van 1 € als we een Lottoprodukt kochten in één van de valideringscentra in onze buurt thuis . Of dat een herinnering aan Sankt Vith was, is me niet bekend . We gingen douchen en de fiets wegbergen en nog wat napraten bij onze vrienden en onze partners .

We konden nog eens genieten van een heerlijke “ Bratwurst” zoals we ze vroeger in Duitsland, toen we in het leger waren, zo graag lustten . Na de middag zijn we dan naar huis vertrokken, na afscheid genomen te hebben van onze vrienden uit Vilvoorde en zijn dan via de autowegen de richting Hasselt en Antwerpen, weergekeerd . Dit laatste is niet van een leien dakje verlopen want we hebben van in Geel naar Herentals toe 1h10 minuten in de file gestaan wegens wegeniswerken die in het weekend dienden uitgevoerd . Ik ben uiteindelijk in Herenthout van de autobaan afgereden en via de gewone weg, huiswaarts gekeerd, na nog een drankstop in Berlaar in een Wielertoeristencafé . Soort zoekt soort zeggen ze soms, maar dit was nodig bij dit warme weer .

September nazomertje zeggen ze en van mij mag dat nog heel lang blijven duren .

Volgende week, zijn er nog de Provinciale Bijeenkomst O. Vlaanderen en je leest daar meer over na dat evenement .

Ik heb me goed gehad op deze Belgian Cycling Happening die perfect georganiseerd en zeer goed uitgepijld was .

MOERZEKE – RUISBROEK – 53 KM – MOERZEKE .

            Profiterend van het nazomertje, om een oefentochtje te maken in de namiddag, mooi en warm weer en we gingen eens naar Ruisbroek fietsen, om eens een andere weg te nemen .

Via mijn eigen straat naar Drie Goten langs de Dijk en dan richting Mirabrug . De Brug over en direct rechts naar Tielrode volgend . Naar de vernieuwde fietsdijk naar Temse Brug en daar het nieuwe fietspad op en links onder de Brug, richting “ Buitenland” . We volgden alsmaar de dijk, voorbij Hingene en Wintam en reden langs de Zeesluis verder langs het Zeekanaal . Er stond de ganse weg een stevige wind schuin voor en als we terug kwamen, zouden we het wel geweten hebben .

In Ruisbroek keerden we ons karretje na 26,5 km . We reden langs diezelfde dijken terug naar Temse en Tielrode en via de Mirabrug naar links, de Dijk naar Drie Goten, om zo langs de Bootdijkstraat terug te keren, na een stevige wind tegen tocht . Amaai, kan dat deze periode zo hard waaien, bij zonnig en mooi weer? Het was duwen geblazen op de Dijk waar het nog wat harder waait, dan in de bebouwde kom . Enfin.
Ik heb een heerlijk oefentochtje gemaakt op deze dinsdag 22 september 2009 . Is voor herhaling vatbaar .

PROVINCIALE BIJEENKOMST – 75 KM – KNESSELARE .

            Dit weekend van 26 & 27 september 2009 zijn we toe aan de Provinciale Bijeenkomst voor Wielertoeristen . Het is zowat de slothappening van het zomerseizoen in O. Vlaanderen . Het is enkel voor de O. Vlaamse Wielertoeristen, maar iedereen mag er aan mee doen, als je dat wil . Je kon hier in Knesselare terecht om deze tocht te doen, om enig geldig Laureaatschap van de voorbije zomer bij WBV . WC Sportief – Onze Roem Knesselare organiseerde dit alles .

Er waren voor de Cyclo’s drie tochten aangekondigd, 75 km – 40 en 25 km . Ook voor de kids was er 25 km onder begeleiding . Dan was er ook nog een Familie en seniorentocht in groep van 25 km . Dit alles was ook gepland voor zondag 27 september . Voor de Mountainbikers was er het begin van het winterseizoen en de Happening van hun zomerseizoen . Hier konden dus ook drie afstanden gereden worden 50 km – 40 en 25 km . Ook voor de Kids die aan Mountainbike deden, was er een start op zondag in groep van 15 km . Dat was zowat het programma dit weekend . De zomerkalender is afgewerkt, maar niet getreurd, de Cyclo’s beginnen volgende week aan hun wintertochten .

Ik was deze morgen naar Knesselare gereden met de wagen, omdat er veel te veel mist hingen dit met de fiets niet te doen was, zoals ik in eerste instantie van plan was Dan zou ik daar de kortste tocht genomen hebben . Maar deze weersituatie zinde mij niet erg, om 6( km in koud en mistig weer naar Knesselare te fietsen . Dus met de wagen en ginder gestart om 8h30 voor de tocht van 75 km .

Veel volk, geweldig veel volk aan de start van deze eerste dag . Enfin .

We konden na een wachtbeurt en aanschuiven in de file, toch iets na 8h30 de weg op, na de vrienden van SK Heusden – Destelbergen en Lokeren gegroet te hebben, die nog zaten te wachten op andere leden, om dan samen de tocht aan te vatten . Ik ging dus alleen op weg naar de controle en bevoorrading in Koolskamp . We reden de Sporthal Flabbaert uit in de richting van St. Joris en naar Wingene – Zwevezele en Lichtervelde,om zo naar Gits te

fietsen . We reden de “ Schreve” over van Oost naar West Vlaanderen om via Beveren naar Koolskamp te rijden, waar we na 42 km, in zeer fris weer en mist onderweg, die tussen het bosrijke gebied wat bleef hangen, aan kwamen in de Hoogakkerstraat, waar de tenten stonden opgeslagen en waar veel lekkers op de tafels lagen . Drinken en eten a volonté, koeken van allerlei slag en dranken klaargemaakt door de leden van Onze Roem Knesselare .

Er stond nogal wat volk aan deze bevoorrading en we konden daar van de rustpauze profiteren, om met andere mensen een praatje te slaan . Na de controlekaart afgestempeld te hebben, reden we weer verder voor het tweede deel van de tocht en terug richting Knesselare . Dat deden we dan via Eegem – naar Schuiferskapelle – Doomkerke en Maria Aalter .

Rond de bossen van Vlaanderen, zoals ik ze steeds noem, naar Knesselare, waar we na 75 km voet aan de grond zetten . Onze tocht zat er op en einde van het zomerseizoen .Of dat iets opgeleverd heeft, wat Laureaatschappen betreft, dat lees je wel in mijn napraatje .

Er restten ons nog drie dagen en de maand september hangt er aan voor haar moeite . Op naar een nieuwe maand, maar stilzitten, doen we niet . We proberen in het winterseizoen ook de ritjes te rijden die georganiseerd worden, als het weer het toe laat .

NAPRAATJE .

            September is weg en weer een seizoen dat voorbij is .

Wij hebben dit seizoen meestal in andere Provincies gereden . Ofwel was het voor het laureaatschap der Classics of voor het Vlaams Laureaatschap . Voor dat eerste hadden we 10 tochten nodig, voor het andere 20 tochten .

Dan hebben we nog eens dertig tochten gefietst voor het O. Vlaams Laureaatschap, dus dat is volgens mij, toch genoeg hoor! Ik heb wel wat moeten inboeten tegenover andere jaren, maar het kan niet ieder jaar weer, het grote lot zijn . Ik ben nu toch weer Laureaat van de Classics, Vlaams Laureaat waarvoor je tochten moet fietsen in de 5 Vlaamse Provincies en dan voor de eerste keer ook Laureaat van de Drie Landen Trofee . Dit laatste is wel de bronzen medaille voor drie deelnames . Van deze drie moet er één in het buitenland gereden worden en voor mij was dat Nederland .

Nu de winterperiode voor de deur staat, moeten we proberen om bezig te zijn met de racefiets of andere gelijkwaardige, omdat we geen mouintainbiker zijn . De winterkalender is opgemaakt en indien het goed weer is en de wegen berijdbaar blijven, zal ik zeker niet nalaten deze ritjes zoveel mogelijk mee te fietsen . Het is een simpele kwestie om in beweging te blijven, want rust roest en dan heb je achteraf meer tijd nodig om terug in een normale conditie aan de start van het nieuwe seizoen te verschijnen en dan heb ik het over het nieuwe zomerseizoen . Maar zo ver zijn we nog niet, dat ligt nog 5 maand van ons verwijderd, dus?

Nu is het aan de VTTers om hun hartje op te halen in de komende winter en hun vele tochten lopen soms parallel met onze wintertochten of omgekeerd .

Wat we er van terecht brengen, dat lees je wel in een volgende “ Belevenissen” bij leven en welzijn . Als je de weg op gaat, vergeet je helm niet op te zetten, een val is rap gebeurd en die helm zou dan wel eens van levensbelang kunnen zijn .

Keep Smiling …. Doe het goed in de winter en tot een volgende!

                                     Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …..

                                                                                                                                    W I L !

BELEVENISSEN NR 8 –VAN EEN WIELERTOERIST – AUGUSTUS  2009 .

VOORWOORD .

            We zijn aan een nieuwe maand begonnen . Vandaag zaterdag 1 augustus .

Weer een maand die voorbij is en het gaat steeds maar sneller . Als het weer het toelaat, kunnen we misschien nog een mooie vakantiemaand meemaken, maar zoiets kunnen we vooraf niet bepalen . Wat we nu wel al weten is, dat in augustus de dagen korten met 1 h 44 minuten . In juli is er al meer dan een uur ingekort, nu nog bijna eens twee uur en we zitten bijna in de herfst . We mogen natuurlijk ook niet op de zaken vooruitlopen, maar we moeten vaststellen, dat de Belgian Cycling Happening ( Nationale Bijeenkomst ) steeds dichterbij komt . Die gaat dit jaar door in Sankt Vith . De naam is veranderd, maar ik hoorde liever Nationale Bijeenkomst .

Waarom steeds die Engelse namen gebruiken? Enfin .

In deze maand, is er nog van alles te beleven en te fietsen, je moet er maar eens de kalender op na slaan . Voor het Laureaatschap der Classic’s is het wel hoog tijd, als je nog één of ander moet fietsen om Laureaat te zijn . Er zijn op dit ogenblik nog drie datums die overblijven . Ook de Belgian Cycling Happening is een verplichte deelname voor dat Laureaatschap . Nieuw dit jaar is ook, dat je daar in Sankt Vith, ook een stempel kan krijgen voor het Vlaams Laureaatschap . Maar voor dit Laureaatschap heb je vandaag nog meer keuze . Je kunt nog 11 tochten meedoen en zelfs nog meer, als je er twee op één dag doet, mits je een beetje te verplaatsen en goed de kalender na te kijken .

Wij doen alleszins ons best, om in augustus niet uit de toon te vallen en we hopen van u hetzelfde . Er zijn buiten deze twee Laureaatschappen, hierboven vermeld, nog O.Vlaamse Laureaatschappen, waar je nog alle kansen op slagen hebt . U hoort er op het einde van de maand, meer over, als je deze “ Belevenissen” leest .

Als je op weg bent, let op uw veiligheid, respecteer de wegcode en vergeet uw helm niet op te zetten, ook op warme zomerse dagen niet .

Soo Long ……..

                                                                             Uw Sterreporter ………..

                                                                                                                                       W I L .

9 ° MARC WOUTERS CLASSIC – 50 KM – HEUSDEN –ZOLDER ( 55 KM ) .

            Vandaag zaterdag 1 augustus was de afspraak in Heusden Zolder, meer bepaald in een deelgemeente ervan, Eversel . Marc Wouters zal daar wel zijn eigen stek hebben zeker? Maar, Marc was er niet, aldus één van de leden van “ Berg Op Eversel Heusden VZW” die deze Classic vandaag organiseerden . Marc was in het Hoge Noorden, Denemarken met vakantie .

De afspraak was in St. Baafs, een sportcomplex met grote parkings – Tennisvelden en een fraaie kantine, waar de inschrijving plaats vond .

Je kon kiezen uit 3 afstanden 120 km – 90 en 50 km . Er kon gestart worden vanaf 7 uur . Omdat ik na de middag nog ergens anders ging fietsen, een half uurtje met de auto van in Eversel en je daar maar om 12h30 kon starten, moest ik deze tocht een beetje aanpassen aan de starturen om niet in een leegte te komen van een paar uren . Ik vertrok dus thuis met de wagen om 7 uur om in Eversel-Heusden te kunnen vertrekken om 8h30 . Wat me ook lukte . Ik moest niet al te snel binnen zijn, want ik had nog tijd over . We moesten bij de start een papiertje invullen met al onze gegevens er op en waarom dit nodig was, is mij een raadsel . Alle gegevens staan op onze vergunning en die wordt ingescand in de computer . Enfin .

Na dus die formaliteiten vervuld te hebben, vertrok ik met een wegbeschrijving op zak, waar je niet uit wijs geraakte . Gelukkig was de tocht perfect uitgepijld . Maar wanneer zullen ze eens leren in sommige Provincie’s, de namen van de straten te vermelden bij een gemeente of omgekeerd? Zelfs geen noodnummer te vinden op de wegbeschrijving, dat is ongehoord!

Stel je voor, dat je in deze tochten een serieuze breuk hebt aan je fiets, je weet niet eens waar je u bevindt, laat staan, dat je hulp kan vragen om je te komen halen of helpen? Je zit hier meer dan 100 km van huis hé!

De tocht op zich was wel echt heel mooi hoor en ik heb er echt nog niet zo veel gereden .

We vertrokken links aan de parking, waar we na een paar woonwijken, na 1,5 km het Albertkanaal op onze weg vonden en volgden dat brede fietspad er naast zo een 3 à 4 km tot in Beringen . Aan de Brug, staken we de weg over en we reden naar Paal en Schaffen . Ik volgde lange tijd in Schaffen de weg die ik op 11/7 tijdens de Mario Aerts Classic, moest volgen . In Schaffen, kwamen we aan de zeer steile “ Paraberg” na al een lange tijd de hellende weg er naar toe, gevolgd te hebben . Voor de 50 km tocht, moesten we er niet op, maar ik zag, toen ik er aan de voet van de berg stond, dat dit een zeer steile bedoening was, waar de deelnemers van de 90 en de 120 km wel op moesten .

Wij namen rechts de richting Molenstede en beklommen de berg langs de zijkant, door het bos, wat echter niet zo steil was, maar zeer langzaam omhoog ging, zoiets als vals plat . We reden van hieruit naar Zichem, waar juist over de overweg links, een controle met bevoorrading was .

Naast een electriciteitskabine, stond een tafeltje opgesteld, waar twee mannen aan zaten . Eentje om de stempel op de kaart te zetten en een die voor de bevoorrading in stond . Een beker fruitsap en een wafel en daar moesten we het mee doen . De stempelkaart was opgemaakt om eventuele “ zeurzakken” een lesje te leren . Op de kaart stonden vier vakjes, waar bij de start in vakje 1 de letter M in stond en in vakje 3 de letter R . In het tweede vakje werd op de controlekaart de letter A gezet en bij aankomst in het vierde vakje, de letter C . De naam van Marc moest op uw kaart staan om een geldige rit gereden te hebben . Goed zo!

Na de bevoorrading volgden we lange tijd de Tragel naast de spoorweg, tot in Diest, waar we toch eventjes goed moesten opletten bij oversteken van de Stationplaats en de Grote Baan .

Wij volgden naar Zelem . In Zelem aangekomen, reden we via zeer brede en goede verkavelingwegen, naar Meldert en Lummen . De tocht eindigde in Eversel na wel 55 km, dus langer dan ze aangekondigd was . Misschien zaten sommige wegenwerken daar voor iets tussen . Ik ben alleszins niet verkeerd gereden . De tocht was perfect uitgepijld . ( Gelukkig maar ) Het was een prachtige tocht en een aanrader voor iedereen . Spijtig van de minder goede informatie op de wegbeschrijving .

Bij het afgeven van onze controlekaart, kregen we een spie echte “ Limburgse Vlaai” aangeboden . Ik kocht er me een bruine Grimbergen bij om de dorst te lessen en vertoefde heel rustig in deze kantine, tot ik het nodig achtte om naar Rillaar te vertrekken . Ik had mijn laatste stempel binnen voor het Laureatschap der Classic’s . Nu hopen dat we naar de Happening in Sankt Vith kunnen en klaar is kees .

OMLOOP MOT EN DEMER – 65 KM – RILLAAR . ( 67 km )

            We zijn nog altijd 1 augustus en het is prachtig zomerweer geworden, bij temperaturen van 27 graden, maar wel veel wind . En die wind, zou wel wat voor spelbreker spelen in deze tocht van 65 km, die iets langer uitviel, 67 km . Na dus deze morgen de Marc Wouters Classic gereden te hebben, verplaatste ik me naar Rillaar, dat zo een 30 tal kilometers daar vandaan was, maar in mijn thuisrichting gelegen was . Zodoende diende ik niet ver om te rijden .

Om 12 uur arriveerde ik in Rillaar, een beetje uit het Centrum weg, aan café “ De Dolle Kever” aan de Tieltsesteenweg . We waren nu in Vlaams Brabant, in de Gemeente van ons aller bekende Roland Liboton .

Deze tocht “ Omloop Mot en Demer” genoemd, stond in het kader van het Vlaams Laureaatschap, dus zou ik vandaag een goede zaak doen, met twee tochten en twee stempels op één dag . Ik vind het persoonlijk zeer jammer, dat deze tochten, zo laat op de dag vertrekken, op zaterdag na de middag . Je bent je ganse namiddag kwijt . Als je dan na je tocht met de wagen, nog meer dan een uur rijden, naar huis moet, dan is het vooravond als je kan aanschuiven voor het avondeten .

In de “ Dolle Kever” waren nog maar twee Wielertoeristen aanwezig, toen ik me aanmeldde om kwart na twaalf . Zelfs niemand van de inrichtende club WTC Damiaan Tremelo was daar nog niet aanwezig . Om 12h35 arriveerden dan twee afgevaardigden, die de laptop aansloten en om 12h40 twee piepjonge meisjes ( studentjes ) die de controlekaarten uitschreven . Enfin .

We konden starten om 12h45 . Ik vertrok en kon nog even praatten met een andere O. Vlaming van Merelbeke WSC . We kregen bij de start zo een half blad A4 papier mee, maar daar kon ik weinig mee doen . Daar stond ook weeral geen noodnummer op, geen enkele straat, van vertrek tot aankomst . Het tegenovergestelde van Eversel . Enkel de Gemeenten waar we voorbij kwamen, met het aantal gereden kilometers er naast . Wat kan je daar nu in Gods naam mee aanvangen? Rij verkeerd, zoals ik gedaan heb( vandaar die 2 km meer ) en je weet niet waar je bent . Nochtans op het papiertje staat waar je heen moet, maar je weet soms niet waar je u bevindt, omdat je nergens in het veld, een plaatsnaambord hebt zien staan? En nu? Enfin.

We vertrokken vanuit Rillaar naar Schoonderbuken . Wie dacht dat deze tocht een vlakke tocht zou zijn, had het mis . Er kwamen zeer steile beklimmingen in voor en lange wegen met vals plat . Ik weet dat sommige ritten in Oost Vlaanderen, die kaderen in het O. Vlaams klimbrevet, niet zo zwaar zijn dan deze tocht van 65 km . Er was maar één afstand, je had dus niet te kiezen . Nog een punt dat de rit zwaar maakte, dat was de temperatuur van soms tot 29 graden en een sterke tegenwind . We klimden op naar Bekkevoort en Tielt Wingene en waren 11 kilometer ver . Nu volgden er twee serieuze klimmen de Roeselberg en Houwaert en we waren weer een stukje verder, 17 km . We sloegen nu de richting Nieuwenrode in . De tocht was goed uitgepijld met een grote gele pijl, met een letter R . Zelfs in een bocht wees die de goede richting aan . We kwamen nu in een iet of wat vlakker gedeelte aan . Wezemaal – Rotselaar en Werchter om na 37 km in Tremelo te belanden, in een soort van Clublokaal, naast een bejaardentehuis, school of weet ik veel? Enfin.

Ze hadden hier toch een kantine en die muren er van, waren versierd met foto’s van hun Dorpsgenoot, de welgekende Pater Damiaan, waar naar de club genoemd is .Er stonden vier obers, die weinig te doen hadden, want er waren mijn inziens, niet al te veel deelnemers . Mij zijn er in elk geval geen voorbij gestoken . Maar er worden hier serieuze misleidingen gedaan hoor! Ik heb het nog gezien op mijn tochten . Toen ik in Rillaar vertrok, stond er buiten een jonge man, met een trui aan van het Vlaams Laureaatschap die aan het bellen was met zijn GSM . Aan de inschrijvingstafel had hij zijn formulier laten afstempelen, bij die twee onervaren jonge dames, tot woede van de afgevaardigde . Hij schreef in en ging buiten . Ik kwam daar aan mijn fiets die op slot stond en hoorde toevallig wat hij langs de GSM vertelde aan iemand en dat was het volgende: “ Ik heb mijn stempel, ik kom af”waarna de jongen vertrok in een andere richting, dan deze die hij normaal had moeten nemen . Ook bij aankomst, na mijn tocht, bemerkte ik “ Toeristen” in het café, die na mij vertrokken waren, die ik aan de inschrijving gezien had, maar niet gezien aan de controle, mij niet voorbij gereden waren, maar toch voor mij al aan de eindcontrole waren in “ De Dolle Kever” en aan een tafel trappist zaten te drinken? Enfin .

Ik bestelde me aan één van die obers een frisse cola, at nog een energiereep op en ik zag daar ook een vriend uit Genk zitten . Tony is zijn naam en ik heb hem reeds in verschillende tochten ontmoet . We bleven even praten, tot hij vertrok met zijn twee gezellen .We hadden het over de toch lastige rit, maar hij had ze nog gereden, maar stelde mij gerust, dat het ergste voorbij was . Dat had ik verkeerd begrepen, op het einde van de tocht .In Tremelo moesten we ook nog pijlen volgen die aan de verkeersborden opgehangen waren, tot we deze Gemeente uit waren . En daar, ging het na de controle verkeerd . Toen ik terug vertrok, ging het enkele honderden meters terug van waar we gekomen waren en moesten we een vijf weegspunt oversteken en die pijl wees naar boven . Ik ging het fietspad op van één van die vijf straten en reed verder . Ik zag nergens nog andere pijlen staan en snapte dat ik verkeerd aan het rijden was . Teruggekeerd naar dat punt met die vijf straten, naar dat papier gekeken dat in mijn zak stak, waar op te lezen stond: “ Baal” . Ik volgde de wegwijzer Baal, waar de pijl aan vastgemaakt was en ik zat terug op de route . Daarna volgden we de uitpijling op de grond weer, die anders perfect te noemen was .

We reden naar Betekom- Gelrode en naar Bergvijver . De vermoeidheid begon zich een beetje te laten voelen, mede door het feit van die toch al half zware tocht deze morgenen nu deze zeer zware tocht en dan misschien wat te weinig training kilometers?

Bergvijver, een serieuze helling en dan moest ik toch het kleinste schakelen, dat ik op had . We waren 58 km ver en het melkzuur in de benen speelde me wat parten . Ik moest verkleinen en op souplesse verder peddelen om opkomende kramp te vermijden .

Nog negen kilometer en ik was binnen . Ze hebben wat langer geduurd dan normaal, maar ik heb het toch zonder kleerscheuren gehaald . Ik was tevreden dat ik het gedaan had en het zal me wel ergens goed gedaan hebben . Ik bestelde me een bruine pater, goed fris, want het drinken in mijn drinkbus, was door de warmte, lauw geworden en niet meer te drinken . Ik begon van dat bruintje te drinken en ik moest me inhouden om het niet in één teug leeg te drinken . Toch knapte ik na een kwartuurtje volledig weer op, bij een babbel bij die frauderende Wielertoeristen, die ik niet kende . Fraude zal er altijd zijn, ook bij gewone mensen . De tocht op zich zelf is een pareltje, maar niet voor mensen, die er niet voor geoefend zijn, wegens zijn klimkarakter .

Ik keerde tevreden naar huis terug na een zaterdag met veel fietsplezier, op een zomerse dag .

F.T. HOUTHANDEL DE VRIESE – 35 KM – LOKEREN OUDENBOS ( 89 KM ) .

            Ik heb vandaag weer eens iets uitgehaald, dat iemand anders niet zou doen . Verkeerd gereden en de pijlen stonden nochtans goed geplaatst, van ver zichtbaar en aan de verkeersborden opgehangen . Er is een spreekwoord dat zegt: “ Wat baten kaars en bril, als de uil niet zien wil”? Voor mij is dat van toepassing, althans in deze fietstocht toch . De afspraak was deze namiddag om 13 uur in de Parochiezaal van Lokeren Oudenbos . De organisatie was in handen van Ledecrossers Lokeren . Je kon kiezen uit twee afstanden in deze weekfietstocht, 35 en 50 km . De controle was voor de beide afstanden op dezelfde plaats . Ik was vanuit mijn stede vertrokken met de fiets naar Oudenbos, maar dat zal je wel al gemerkt hebben aan die 89 km naast de titel . Ik reed nu via de Mirabrug en de Dijk naar Sombeke en Waasmunster Ruiter en Lokeren . De Lokerse Feesten die dan aan de gang waren, maakten op mij geen indruk, althans nu nog niet . Via de Lokerse Markt en de Durmelaan naar Oudenbos en 24 km gereden . Nog een half uur te vroeg om te kunnen starten . Ik heb deze weg al zo dikwijls gedaan en toch vertrouw ik het niet om juist op de minuut af, thuis te vertrekken . Ik ben liever een half uur te vroeg aan de startplaats, dan vijf minuten te laat aan de start . Al is dat startuur ruim hoor! De sfeer mis je dan en die vindt je nergens anders, dan voor de start van een tocht . Een praatje met de vader van William, die me vertelde dat zoonlief terug naar huis was gereden, omdat hij zijn fietsschoenen vergeten was . Een mens met zoveel ervaring, die zijn fietsschoenen vergeet . Dan ben ik met een kilometer verkeerd rijden, beter af .

Roger van SK Heusden, maar Sint Niklazenaar zat er ook al en we dronken nog een frisse cola, want met dit hete zomerweer ( 25 graden en veel wind ) konden we die goed gebruiken .

Nog weinig beweging in het parochiezaaltje, maar dat verbeterde naar gelang het startuur vorderde . De vrienden uit Heusden, Monique en Danny en Jeaninne uit Lokeren van Raepespurters, zonder gemaal Eddy, waren ook op het appél .

Om 13 uur konden we starten en weile weg naar Overmere, met veel wind in ons gezicht . Via Oudenbos naar de Nieuwe Stationstraat en Bastelare – Zeveneken en Kalken, waar we langs de Groene Meersen en de Kalkense Vaart, naar Uitbergen reden, om zo naar Overmere te fietsen, waar we een tijdlang de Donklaan volgden . De terrasjes zaten vol met vakantiegangers, die genoten van deze zomerse dag, bij een koffie en nog veel meer . Het verschil met 2 dagen geleden was enorm . Zondag stonden nog alle Hemelsluizen de ganse morgen wijd open en we zijn dan ook wijselijk niet vertrokken voor één of andere fietstocht. Controle was er in café “ De Kalvaar” in de Oude Dreef, een zijstraat van de Donklaan en een fijn cafeetje met terras . We kregen hier twee sneetjes peperkoek in plastic als bevoorrading, die wijselijk in de achterzak gingen . Uit diezelfde zak haalden we een energiereep, van thuis meegebracht, dat was iets beter in de mond bij deze warmte, met een frisse cola er bij .

Na een korte rustpauze vertrokken we terug richting Lokeren, via de Donklaan tot het rond punt met de Dendermondsesteenweg, waar ook de splitsing was met de 50 km .Aan de controle hadden we 20 km afgelegd . Ik moest hier links naar het Muizenstraatje en rechts in de Mosseveldstraat . Maar die pijl was geplaatst op een houten paal die daar stond, juist achter een wegje dat rechts ging . Eigelijk moesten we recht door, maar die pijl was naar rechts gezakt . Ik met al mijn ijver om rap thuis te zijn, sloeg dat wegeltje in tussen fruitbomen en dat liep uit op een zeer smal asfalt wegeltje van amper 30 cm breed . Ik dacht waar sturen ze ons nu heen? Na wat gelaveerd tussen het hoge gras en brandnetels, kwam ik eindelijk terug op de Grote Weg uit in de Heikantstraat, waar ik niet moest zijn . De 50 km rijders wel . Na inzage in de wegbeschrijving, teruggekeerd langs dat smalle wegje, over een nog even smal brugje, dat over een gracht gelegen was, het leek wel Mountainbike, tot ik weer aan die pijl kwam . Nu moest ik rechts afslaan en ik zat goed .

Nu reden we via enkele verkavelingwegen naar Overmere terug langs de Lindestraat en de Loereveldstraat ( wat een naam ) . Naar de Hanusdreef was nu wel niet ver meer en over de spoorweg was het links . Toen ik de laatste rail van dit dubbel spoor over stak, ging de bel aan ten teken dat er een trein op komst was. Ik verschoot zodanig van dat lawaai dat ik niet verwacht had, bij een wit flitslicht, dat ik bijna ten val kwam . Gelukkig kon ik me recht houden . Enfin .

Ik klokte af na 35 km want de rit was iets korter dan aangekondigd . Na de controlekaart afgegeven te hebben, kocht ik me daar een fis bruin Paterken . Een dame die met haar jonge zoon aan de toog stond naast mij, bestelde er haar ook een . Ze zei tegen mij: “Een Leffe is goed hè meneer, als je gefietst hebt”? Ik repliceerde met: “ Ook als je niet gefietst hebt mevrouw”! Waarop ze zich al lachend verwijderde, met haar “ Leffe” en een cola voor zoontje lief . Enfin .

Ik dronk langzaam die frisse inhoud van die pint leeg en reed dan terug huiswaarts . Nog 24 km restte me van een verfrissende douche . Via dezelfde weg als die ik gekomen was langs Lokeren- Waasmunster en Hamme, reed ik mijn erf op, tevreden dat ik deze 89 km gereden had . We zitten in een periode van warm zomerweer, maar of we die lang kunnen vasthouden, dat zal de toekomst uitwijzen . Mooie fietstocht, goed uitgepijld .

DE KASTELENROUTE – 48 KM – DESTELBERGEN – ( 115 KM ) .           

            Nog altijd zomers weer vandaag woensdag 5 augustus 2009 . We proberen de zomer vast te houden, maar of het zal lukken is andere praat? Ik zou vandaag, met dit mooie weer, met de fiets naar Destelbergen rijden, om daar de Kastelenroute, 48 km, te rijden . Normaal gezien, is dat 50 km, maar wegens wegeniswerken ( hoe kan het ook anders ) is de tocht ingekort tot exact 47 km op mijn teller, dus minder dan aangekondigd was . De organisatie was van WTC Destelbergen Sport .

Ik vertrok met de fiets richting Destelbergen om 11h30 wat vroeg genoeg was, omdat de start maar om 13h30 was . Maar ik ben liever iets te vroeg aan de startplaats, dan te laat . Via de Mirabrug reed ik richting Lokeren, langs het Molsbroek en zo naar het brugje en aan de lichten recht door . De Lepelstraat en recht door tot onder de viaduct van de spoorweg en daar was ik al eens verkeerd . Ik zocht de Naastveldstraat en sloeg links af . Ik kwam na 500 m tot het besef, dat ik niet de goede richting had gekozen . Ik vroeg de weg aan een inwoner van die straat, die in zijn tuin bezig was en die wees me de richting Heiende uit . Teruggekeerd en dat leverde me 1 km verkeerd rijden op . Van hieruit moest ik naar Beervelde Dorp en ook daar diende ik nogmaals de weg te vragen naar Destelbergen, maar ik zat op het goede pad . Uiteindelijk kwam ik om 13h10 aan in de Haenhoutstraat aan café “ De Nieuwe Autobus” Hier was de start en de inschrijving . Het was broeiend warm en de Wieleroeristen, zaten of stonden buiten, op het fietspad, want dat kleine caféétje ligt aan het fietspad ( en niet aan de haven) wat nog gevaar oplevert, aan eventuele fietsers, die daar voorbij komen en zich slalommend een weg banend door de vele Wielertoeristen die hier hun zegje aan het doen waren . Enfin .

Om 13h30 ging die prangende deur open naar het zaaltje achteraan . Ik was als eerste om in te schrijven . We dienden 1,50 € te betalen om in te schrijven en toen ik 2 € op het tafeltje legde, konden ze me niet teruggeven omdat ze daar geen geld hadden . Na al mijn kleine munten bijeengelegd te hebben, kreeg ik dan toch mijn controlekaart, een wafel en een wegbeschrijving . Die wafels die gooien ze soms naar je kop . Zouden Wielertoeristen zo graag wafels eten? Joost zal het weten? Onze vergunning werd ingescand en ik kon dus vertrekken . Ik moest me daar eerst een weg banen tussen de rij wachtende Wielertoeristen, die wilden inschrijven . We vertrokken langs de Kapellestraat en via allerlei verkaveling en andere wijken en wegen, belandden we op de Scheldedijk, die we vele kilometers volgden, wind op kop en het waaide stevig hoor . In Schellebelle aan het Veer, daar gingen we links richting Kalken, waar we het Dorp opzochten en waar na 30 km een controlepost voorzien was in café “ De Halve Maan” .

De zwetende Wielertoeristen, die me voorbijgestoken waren, stonden aan de toog te wachten om te drinken, tot het hun beurt was om besteld te worden . Ik was hen voor met een frisse cola met extra ijsblokjes er in . Dat deed op dat moment wonderen . We kregen een stempel en reden na de drink, terug naar Destelbergen, na een hele reeks van fietspaden gevolgd te hebben in Kalken en richting Wetteren . Zo fietsten we naar Laarne . In Beervelde moesten we nog wat inspanningen leveren om de steile brug over de E 17 te nemen na zoveel kilometers tegenwind te hebben gereden, bij een temperatuur van rond de 28 graden . Het was zwaar bewolkt weer en er kon elk ogenblik een bui uit vallen . Ik heb trouwens verschillende keren een druppeltje nat waargenomen en dat was geen zweet hoor! Op de fiets zelf, was het nog goed te doen, met deze frisse bries, maar eens je stil stond, stroomde het zweet van je lichaam . Na Beervelde, was Destelbergen niet ver meer af en ik verwonderde mij er over, dat ik in de Damstraat/Haenhoutstraat was . Ik had dat zo snel nog niet verwacht . Goed, als het einde goed is en alles goed ben je een tevreden Wielertoerist zeker? Wat de tocht betreft, vond ik die zeer goed, maar de kleine pijltjes die opgehangen waren aan bomen of verkeersborden, die speelden sommigen parten, al van bij de start . ’t Was uitkijken geblazen om niet verkeerd te rijden . We hadden er 47 km opzitten bij aankomst . De controlekaart deponeerden we in de doos bij de organisatoren en dan zo snel mogelijk aan de toog om iets fris te drinken . De uitbaatster achter de toog, met een keukenhanddoek rond haar nek, gelijk ze wel eens meer doet bij warm weer om het zweet op te vangen zeker, bracht mij een bruin paterken, op mijn vraag . Dat was zo fris en verzorgd, dat ik het bijna in één teug leeg dronk van de dorst . Ik kocht me er nog een koude Ice Tea er bij om in mijn drinkbus te doen, want het was warm, zeer warm . Ik vertrok voor nog eens 33 km huiswaarts toe . Terug die weg die ik gedaan had deze morgen, deze keer echter zonder verkeerd te rijden . Ik moest voorbij ’t Pompierke, het lokaal van Raepespurters, maar ik kon daar gewoon niet voorbij, wegens plakkende mond, van de grote dorst, ik moest nog iets verfrissend te drinken hebben, dat was zeker . Er even binnen gewipt, een frisse pint besteld en ik kon weer verder naar huis . Nog 16 km en deze warme zomerse tocht was voorbij . Via het fietspad langs de Grote Baan naar Waasmunster  en Sombeke, om dan de Dijk te nemen naar de Mirabrug en zo naar mijn hofstede weer te keren . Ik had bij aankomst 115 km gereden op deze hete zomerse dag . Rap een verfrissende douche en een paar frisse drankjes er bij en we waren weer gelijk we moesten zijn . Morgen wordt er gerust en we hopen op het goed weer van het komende weekend . Maar of dat goed weer er komt, dat is af te wachten .

MEMORIAL TOM SIMPSON – 37 KM – GENT .

            De hete dagen van de voorbije week zijn weg, zonder al te veel last gehad te hebben van onweer, gelukkig maar . We zijn vandaag 8 augustus 2009 en het is zaterdag . Dus, waarom zouden we niet eens tot in Gent rijden met de wagen en de fiets meenemen? Had ik vandaag meer tijd gehad, dan had ik wel een langere afstand gereden, maar het is nog altijd vakantie en dan moet je al eens een andere kant op . Enfin .

Ik kon deze morgen toch nog de kortste afstand gaan fietsen . De Gentse Velosport organiseerde deze tochten, aan de Blaarmeersen in Gent . De inschrijving was in de kantine van de Gentse Sport en Roeivereniging, aan de Vissersdijk . Je kon hier kiezen uit de zware 160 km of de ook nog zware 115 km die ik al eens gereden had . Dan was er nog voor de liefhebbers de 75 km en de 37 km, maar die konden pas de weg op om 8 uur .

In eerste instantie was ik van plan om met de fiets van thuis naar Gent te rijden en dan de 37 km te rijden, maar dat werd door de achterban afgeblazen, wegens de te late thuiskomst na de middag . Enfin . Om 7 uur vertrokken en we waren op tijd in Gent om nog een praatje te slaan met vriend William van de Gentse Velosport . Ingescand om 8 uur in de rij wachtenden voor mij en op weg om één van de mooiste tochtjes van 35 + te fietsen .

Deze Memorial Tom Simpson, brengt hulde aan deze renner die op de Mont Ventoux om het leven gekomen is, naar men meent door het nemen van een reeks amfetamines, drank en weet ik veel . Het was in ieder geval een goede wielrenner, die ieder jaar weer herinnerd wordt in de Tour de France of in deze Memorial .

We reden langs het water van de Blaarmeersen naar de Gordunakaai, waar de plezierbootjes lagen te wachten op hun eigenaars om uit te varen . Naar de Snepkaai en via de Binnenring naar Drongen, over de brug richting St. Denijs Westrem . We zouden naar Zevergem rijden voor controle en dat is gene zever hoor! We reden naar de “ Maaltenaard” en dat is een straatje, waar we onder een brug door moesten . Op de wegbeschrijving stond: “ Opgepast Brughoogte 2,10 meter” Welke Wielertoerist op de fiets, is meer dan twee meter hoog? Of was dit bedoeld voor eventuele volgwagens met een bord op het dak “ Opgepast Fietsers”? Joost zal het weten . We reden langs de Twaalfapostelenstraat, na een slechte kassei van 500 meter genomen te hebben, naar Zwijnaarde . We trokken hier de kaart Zevergem, langs de Scheldekant en naar het Dorp . Daar was er controle in café “Boldershof” . De mevrouw van het café vertelde me na het geven van mijn stempel, dat ze de ganse nacht open gebleven was wegens een feest in de kortbij gelegen feesttenten, want er stonden er enkele, die ook niet gesloten hadden deze nacht. Dorpsfeesten of zo iets . Het is vakantie en dan is er van alles te doen . Enfin .

We dronken daar een cola, het weer was wel tien graden frisser geworden, met een felle Noordenwind, goed om fietsen en droog .

Na de controle vertrokken we weer naar Gent, na die mevrouw een bevestigend antwoord gegeven te hebben op haar vraag: “ Zijn er veel”? Ik was de tweede die me aanmeldde . Soit .

Via Zevergem Dorp waar we exact 15 km ver waren, naar Pont Zuid en het kruispunt “ Den Beer” naar De Pinte . De Polderdreef . We reden niet echt door het centrum van De Pinte, maar de richting van St. Martens Latem was ook al goed . Mooie verkavelingwegen tussen villawijken . Je zou ze hier op deze plaats niet verwachten . De richting St. Denijs Westrem dan maar, waar we net voorbij het Klein Kouterke niet kwamen maar er langs naar de Luchthavenlaan . We kwamen nu wel erg dicht bij ons vertrekpunt . We zouden echter nog enkele lusjes moeten maken om naar de Snepkaai te fietsen om dan rechts af te slaan richting R 4 . Via het fietspad langs de Ringlaan, volgden we tot aan de Blaarmeersen en de Zuidlaan, om dan rechts te gaan naar Vissersdijk . Eindcontrole in de kantine van de Gentse Sport en Roeivereniging . We deponeerden onze controlekaart in de voorziene box en keerden tevreden naar de wagen terug . Wat de uitpijling betreft, dat waren bordjes die werden opgehangen aan verkeerstekens en je ziet dat nu steeds meer en meer . Perfect uitgevoerd, goed zichtbaar geplaatst . Het is heerlijk als je zulke fietstochten kan fietsen, hoe kort of hoe lang ze ook mogen zijn . Ik had zo een vijftal kilometers in het wiel gezeten van twee jonge dames, tot aan de splitsing, wat die allemaal zo luidruchtig te vertellen hadden, dat sprak boekdelen . Vrouwen! Misschien zat het mooie fietsweer daar voor iets tussen . Ik als oudere persoon, ik stoorde me daar niet aan, zij trouwens ook niet .

F.T. RAEPESPURTERS – 50 KM – LOKEREN – ( 85 KM ) .

            Zondag 9 augustus 2009 . Goed weer, wel wat bewolkt en wat fris . De wind die blijft maar blazen, we krijgen hem er gratis voor niets bovenop . Hij speelt ons soms parten, omdat hij meestal op onze tochten op kop zit en dat wil zeggen, tegen . Het is duwen in deze zomerperiode .

De Raepespurters hadden vandaag, als enige in O. Vlaanderen bij WBV hun organisatie van deze fietstocht . Je kon op twee plaatsen starten, in Lokeren waar de hoofdstart en de inscanning was en in Heusden . In Lokeren was dat in café “ Pompierken” in Heusden was dat in café “ Zandhekken” . Daar was tevens de controle voor de starters in Lokeren . Ik reed met de fiets vandaag naar Lokeren en daarmee kon ik 85 km fietsen op deze zondagmorgen .

Om 7 uur vertrokken thuis, dan had ik ruim de tijd, om in ’t Pompierken nog een koffie te drinken, voor de start . Om 8 uur gaf de afgevaardigde dan het sein voor de start . Samen met William van de Gentse, richting Zandhekken in Heusden .

Toen we goed en wel aan de Spoele kwamen, haalde ons een lid van De Nachtegaal in , een goede bekende en die bleef bij ons gans de rit . We reden verder naar Overmere via de Lindestraat . Het was de omgekeerde volgorde van andere Lokerse tochten . Langs Maaidonk naar de Veerstraat en de Tragel naar de Scheldedijk via Wetteren en dan vele kilometers dijk naar Melle, waar we de Dijk verlieten om ons naar Heusden te begeven . In de Magerstraat, was de controle gelegen . We lieten onze kaart afstempelen en zetten ons aan een tafeltje en dronken een cola, namen een rustpauze die nogal lang uit viel, wegens het gepraat met tooghangers Wielertoeristen, ( William is over bekend ) en daarna reden we terug . Etienne van Durmespurters was daar ook toegekomen en reed met ons mee, terug naar Lokeren .

Via Laarne naar Beervelde en de gekende wegen en Bruggen over de E 17 en Clootveld naar Lokeren, langs het Lammeken en de Durmelaan . De Lokerse feesten die op hun einde liepen, daar moesten we door . De ruimingdienst was bezig met al het vuil, dat feestgangers achter gelaten hadden, te verwijderen . Wij moesten pijlen volgen, gele met groene tekst er op, die opgehangen waren aan verkeersborden . “ Fiets Proper” stond er op te lezen . Was dit een teken aan de vervuilende feestgangers? Of zijn Wielertoeristen de vervuilers? Joost zal het weten . We kwamen terug in ’t Pompierken, waar het “ Bakske” vol was . We bestelden ons een drankje dat er bruin uit zag, maar geen koffie was en bleven nog wat napraten over van alles en nog wat, op Wieleroeristisch gebied .

Ik moest ook nog met de fiets naar huis rijden en dat deden we dan ook om tegen het middaguur thuis te komen . Een geslaagde zondagmorgentocht in bewolkt zomerweer . We hielden het droog en dat betekende veel .

Goede uitpijling, goede organisatie!

HAMSE PIJL – 35 KM – HAM ( LIMBURG ) .

            Half Oogst en een tocht in Limburg . Ham, dat de zustergemeente is van ons eigen Hamme, richtte vandaag hun Hamse Pijl in . Een fietstocht, tellende voor het Vlaamse Laureaatschap . Omdat ik Ham kende, ook al van tijdens het Leger ( Leopoldsburg ) en omdat die verzustering met Hamme er was, kon ik het gewoon niet laten om daar te gaan fietsen vandaag op deze 15 augustus 2009 . Ik heb echter geen andere Hammenaars uit Hamme gezien . Nochtans zijn er vier fietsclubs, zonder degene uit de deelgemeenten meegerekend . Ik weet niet hoe het komt, misschien zijn ze nog gestart toen ik al weg was? Ander volk heb ik daar wel gezien, ook uit O. Vlaanderen .

Om 6h30 was ik met de wagen, via de autoweg naar Ham gereden, om daar om 8 uur te kunnen starten . De afspraak die ik gemaakt had met een bevriende Wielertoerist uit Limburg was, 55 km en vertrekken samen om 8 uur . De inschrijving was in café “ Biljard” aan het Heldenplein in Ham- Limburg . Dat draaide even anders uit .

William nog een vriend uit O. Vlaanderen, reed de 35 km omdat die na de middag nog aan Mountainbike zou gaan doen . Ik schreef dus samen met William voor de 35 km in . Mijn Limburgse vriend, die een zogezegde thuismatch speelde, had daar niets op tegen en reed samen met ons, tot aan de splitsing mee . Daar namen we afscheid met een tot ziens, ergens te velde . William en ik, vervolgden onze tocht . We zaten in de richting Olmen en Beverlo . Daar volgden we het Kanaal verschillende kilometers . We trokken verder langs de Gestelse Molen en ik moet zeggen, dat er een paar snedige hellingen in zaten .

De Steenweg naar Schaffen dan genomen, maar in Genebos en Kwaadmechelen, de richting Leopoldsburg en terug naar Lummen . Via enkele knooppunten tussen de bossen, waar vernieuwde treinroutes van vroeger, in de tijd van de steenkoolmijnen, uitnodigden tot gezellig fietsen . We reden langs knooppunt 338 en de brug over het Kanaal, Ham binnen en volgden na 1 km het fietspad tot aan de feestzaal en het vertrekpunt . Controle onderweg was er niet en bevoorrading hadden we bij de start meegekregen, onder de vorm van een suikerwafel . De 55 km had onderweg bevoorrading .

Spijtig dat er weer maar eens geen controle was op de kortste afstand . Toen we binnen waren en onze stempel kregen voor het Vlaamse Laureaatschap, verwonderde ik mij er over, dat er al zoveel kaarten afgegeven waren . Ik heb tijdens mijn tocht, niemand ingehaald of er is mij niemand voorbij gereden . Raar hé? Enfin .

We zetten ons aan een tafel voor een napraatje . Een lange koffieafdronk van drie tassen en dan terug huiswaarts . William vertrok richting Gavere om daar de Mountainbike te gaan pijnigen, ik reed huiswaarts .

Deze Hoogdag van O.L.Vrouw Hemelvaart, was voor mij een geslaagde morgenrit . Ik had mijn tochtje gedaan en mijn stempel beet .Nog twee te gaan en mijn Laureaatschap is binnen . Maar zover zijn we uiteraard nog niet . Bij leven en welzijn, is er morgen weer een dag, een zondag en een tocht . Of we daar klaar voor zijn, dat lees je verder in deze “ Belevenissen” .

F.T. ARGENTA – WIM ALLAER – 40 KM – HAALTERT – ( 103 KM ) .

            We zijn zondag 16 augustus en vandaag was er naar jaarlijkse gewoonte de F.T. Argenta . Sponsor van de “ Trekvogels Haaltert” . Gisteren was het op het Half Oogstfeest zeer mooi zomerweer en we luisterden en keken naar de weerberichten voor vandaag . Niet zo fraai als op zaterdag . Toen ik om 5 uur opstond, kon ik nog niet veel van de lucht zien wegens het duister, maar ik zag de sterren niet en dat was al geen goed teken . Ik begon aan mijn ceremonie protocollaire van elke ochtend, wassen en ontbijt . Toen ik dit alles achter de kiezen had, ging ik even polshoogte nemen buiten, waar de dag beetje bij beetje, aan het licht kwam . Zwaar bewolkt was de conclusie . Dat hadden: “ Booserken” en co ook voorspeld . ’t Was nog altijd wind stil en dat vond ik op dat moment zeer fijn .

Toen ik thuis met de fiets naar Haaltert vertrok om 6h15 was dat al helemaal anders . Een zeer frisse wind, streelde mijn Wielertoeristenbenen, omdat hij aan mijn armen niet aan kon, wegens de mouwtjes die ik had aangetrokken en niet meer uit gedaan had, tot ik thuis kwam . Enfin . Ik vertrok dus bij het opkomende daglicht, al heel wat later licht dan een maand geleden, richting Haaltert, om daar deel te nemen aan de Trekvogels hun fietstocht .

Via Grembergen – Dendermonde – Appels en Gijzegem, naar Hofstade en Aalst .

Geen mens die mij het leven zuur maakte, wat het verkeer betrof, al zat ik daar ook niet op te wachten . Bijna niemand op de weg . Het was alsof de mensen uit deze omgeving naar een ander land waren uitgeweken . Ze waren daar, maar je zag ze niet? Aalst was een slapende stad, toen ik me daar door het centrum een weg baande, door de kleine smalle straatjes met langs beide zijden geparkeerde wagens . Nog altijd omleiding voor de fietsers alleen, bij het binnenkomen van Aalst . Na Aalst was Terjoden aan de beurt en om 7h35 arriveerde ik aan de Taverne “ ’t New Pleintje” op het St. Goriksplein in Haaltert . Ik had het rustig aangepakt, omdat ik wist dat er nog veel kilometers dienden gereden te worden . Nog veel te vroeg om in te schrijven . Ik kocht me een koffie en ging in het aanpalende zaaltje zitten bij de afgevaardigde, die instond voor de niet vergunninghouders . Degenen die 100 km fietsten, waren reeds vertrokken om 7 uur en ook de 70 km mocht dan al starten . Ik had voor de 40 km gekozen en moest nog even wachten tot 8 uur . Je kon hier ook nog het Brevet 100 km rijden, indien je dit niet in het voorjaar gedaan had, maar ik had daar niet voor gekozen . Na de praatperiode van bijna een half uur over koetjes en kalfjes met de afgevaardigde, was het aan ons om in te schrijven en te starten voor 40 km .
De wind was nog altijd even sterk en blies in het nadeel . We zouden de afpijling volgen met een witte letter A op de grond . Ik moet zeggen, dat de Trekvogels Haaltert hun best gedaan hadden, om ons zonder problemen naar de controle te loodsen en er na ook terug naar

Haaltert . Enfin.

Via de Achterstraat en Ekent, reden we naar Mere waar we in de Diepstraat aan de splitsing met de andere afstanden kwamen . Ik ging rechts, de andere afstanden recht door . We waren amper 6 km ver en we hadden al een klim te verwerken . Naar Bambrugge was de volgende stap en Zonnegem . Af en toe, kwam er dan een kort maar nijdig klimmetje voor onze wielen en we konden niet anders, dan een tandje of zelfs twee, terugschakelen .

Naar Vlierzele en Oordegem, om zo naar de Lambroekstraat te fietsen voor controle in Taverne Feestzaal” Parking” . We kregen een stempel op de controlekaart en een dubbel sneetje peperkoek ( honigkoek ) . We vroegen ons daar een cola bij en konden even pauzeren . Het was amper negen uur . Na controle keerden we terug van waar we gekomen waren en reden richting Oordegem en Serskamp .

Serskamp is de streek van Bloemen en Planten, maar ik dacht dat het seizoen daar voor een beetje voorbij was . Ik heb er weinig gezien .

Na Serskamp, kwam Wanzele aan de beurten we volgden Lede centrum en richting Aalst, via Erpe . We dwarsten de N9 in Aalst waar ik ooit eens ten val kwam en mijn schouder brak ( die punten vergeet je nooit ) en reden naar Nieuwerkerken, om zo Haaltert binnen te rijden, na een tocht van 44 km . In Taverne “ ’t New Pleintje” was het niet druk . Aan de toog wel, maar dat waren geen Wielertoeristen . Bij afgifte van onze controlekaart, werd ons een boterham met beleg aangeboden door de Trekvogels, waarvoor onze dank . Ik dronk daar nog een bruin Paterken en moest daarna de fiets op naar huis . Via dezelfde weg die ik ’s morgens gekomen was, keerde ik naar “ Mein Heimat” terug .

Ik vond het 40 km tochtje zeer mooi, als je de slechte wegen in het Aalsterse er even bij vergeet . Perfecte uitpijling, maar bij de Trekvogels, weten ze wat organiseren is . Denk maar aan hun “ Parel” . Freddy had alles onder controle en hij is iemand, die weet hoe het moet .

Tegen het middaguur, reed ik tevreden mijn erf op na een zondagmorgentocht van 103 km .

MOERZEKE – OOSTAKKER – 78 KM – MOERZEKE .        

            Snikheet was het deze middag, toen ik voor dit oefentochtje vertrok richting Oostakker. In eerste instantie had ik gepland om dit tochtje te doen ’s morgens vroeg op deze 19de augustus 2009, maar wegens de dichte mist was dat niet te doen, omdat ik te veel langs grote wegen moet rijden en dat te gevaarlijk was door het slechte zicht . Ik besloot dus te vertrekken rond de middag om kwart voor twaalf . Booserken had meer dan 30 graden voorspeld voor de Kempen , maar zelfs aan zee, zou het 25 graden kunnen worden . En het binnenland, waar wij ons bevonden, ja , ’t was warm . Nochtans als je op de fiets zat, voelde je een lichte bries, die naarmate de dag vorderde wat strakker aan trok . Enfin .

We vertrokken dan toch maar met een enigszins drinkbaar vocht in onze drinkbus, al zou dat rap opgewarmd zijn wegens de fel brandende zon .

Via de Mirabrug naar Sombeke Dries en in de lommer van de bomen voelde het goed aan . Ik koos Waasmunster en zo via Lokeren naar Oudenbos en dan richting Lochristi .
Na Lochristi Dorp achter mij gelaten te hebben, na 32 km, ging ik rechts naar Hyfte toe om zo verder te fietsen naar Oostakker Dorp toe . Ik dacht daar een verfrissing te nemen in het gekende Wielertoeristencafé “ ’t Fortuintje” maar dat bleek leeg te staan en over te nemen . Waarschijnlijk zijn de uitbaters met Pensioen of naar een andere bestemming vertrokken . Geen nood, ik fietste terug van waar ik gekomen was en ik zou zo rap mogelijk, terug naar huis fietsen . De warmte werd nog heviger . Via dezelfde weg als ik gekomen was, maar steeds maar gebruik makend van die warme drank in de drinkbus, wat echter niet zo gezond is, geraakte ik dan toch thuis, met veel dorst natuurlijk . Het was maar een oefentochtje en ik heb geen al te snelle tocht gereden, maar in zo’n heet weer, is de minste inspanning te veel . Een zeer frisse douche, pepte me volledig weer op, bij een even fris pintje bier . Al is alcohol nu ook niet aan te raden bij deze hevige warmte . Wat drinkt een mens soms allemaal als hij dorst heeft? Soit, ik had er mijn midweek oefentochtje van 78 km op zitten en over het weer, mogen we nu zeker niet klagen . Liever nat van ’t zweet, dan nat van de regen en koud . Voor mij, mag het zomer blijven, zolang het zomer is .

DIAMANTPIJL – 30 KM – NIJLEN .

            Om een goede vriend een plezier te doen, reed ik vandaag met de wagen naar Nijlen, de fiets er achter op, om daar en kort ritje te maken, in het kader van het Vlaamse Laureaatschap . De Diamantpijl is een organisatie van Wielertoeristenclub Albro Nijlen . Er werd ingeschreven in herberg “ Breugelhoeve” aan de Breugelhoevestraat, te Nijlen .

Mijn vriend en ik hadden afgesproken om vroeger daar te zijn dan het startuur . Zelf fietst hij niet meer, maar hij kan niet zonder zijn vrienden van weleer . Dus daarom . Hij maakt zich voor de Antwerpse clubs nog zeer nuttig, op andere vlakken . Een klein uurtje voor de start, zaten we daar gezellig koffie te drinken en te praten over ons, over alles . Het deed weer deugd, om elkaar terug te zien na lange tijd . We doen dit meermaals in het jaar . Enfin .
Om 12 uur kon ik dan starten voor 30 km . Er schreven nog verschillende O. Vlamingen in heb ik gezien, uit Wachtebeke, Gent en Heusden . We reden naar de Koningsbaan en zo naar Kessel en via de Smoutmolendreef naar Bevel – Itegem en Wiekevorst . Er was geen controle op deze korte afstand, wat ik spijtig vond . Na Wiekevorst kwam dan Herenthout en terug Bevel en zo kwamen we dan terug op het grondgebied van Nijlen . Een tocht van 30 km is niet ver en je bent er met dit zacht mooi zomerweer, rapper van terug, dan je denkt . Er schreven er nog steeds in, toen ik al gedaan had met fietsen . Je kon hier vandaag ook kiezen uit drie afstanden, 130 km – 60 en 30 km . Om niet mijn ganse namiddag te zien wegglijden, koos ik voor de kortste afstand . Na eindcontrole kregen we dan een stempel op ons formulier voor het Vlaamse Laureaatschap, waar er bij mij nog één vakje van open blijft, van de twintig die moeten gestempeld worden . Dus het laureaatschap ligt in het verschiet . Na nog een lange babbel met mijn vriend die nog gebleven was tot ik terug was, keerde ik tevreden huiswaarts, want morgen is er weer een andere dag en wat dat wordt met dit mooie weer dat maar blijft voortduren ( wat ik zeer aangenaam vind ) zullen we wel een ander tochtje maken, maar dat zal je hieronder wel lezen .

4^DE  RALLY ’ t SCHUIMEND TANDWIEL – 90 KM – MOERZEKE .

            Er zijn nog andere fietstochten buiten de Wielerbond Vlaanderen . In dit weekend van 22 – 23 augustus 2009 waren het hier de “ Moese Feesten” . Die worden nu al enkele jaren ingericht door de leden van de Wielertoeristenclub “ ’t Schuimend Tandwiel” die hun clublokaal hebben in café “ De Klok” op het Dorpsplein in Moerzeke . Ze zijn aangesloten bij de VWB of de Vlaamse Wielerbond . Dat is een nevenbond van de KBWB . Ter deze gelegenheden, hadden ze een enorme feesttent opgericht op het oh zo mooie Dorpsplein ( men zegt dat dit het mooiste Dorpsplein in Vlaanderen is ) . Gisteren hadden deze rakkers een Mountainbike op het getouw staan, een zomer Mountainbike Tour . Je kon dan kiezen uit twee tochten 35 km en 55 km . Vandaag zondag 23 augustus 2009 was het de beurt aan de Cyclo’s en die konden kiezen uit 90 km of 120 km al was dat wel anders vermeld . Omdat dit in mijn eigen gemeente was en als fervente “ Moeseneier” kon ik het niet laten, om ook eens deze tocht te rijden . Ik koos voorzichtigheidshalve voor de 90 km . Ik moet zeggen, dat ik goed gekozen had . Het zag er echter deze morgen maar povertjes uit, op alle gebied . Velen moesten nog herstellen van de avond tevoren . Ik zag daar nog een paar jonge vrouwen en mannen die niet meer wisten of ze nu van Moerzeke of van ergens anders waren en die na de Go Cart Race en de After Race, niet meer de juiste richting huiswaarts vonden en bijzonder veel kabaal maakten voor de Pastorie, wat het enige lawaai was, dat ik kon waarnemen aan de Dorpsplaats .
Ik zette om 7 uur, voorzichtig mijn fiets tegen een steunpaal van die enorme tent en ging een kijkje nemen binnenin . Aan de eerste persoon die ik zag vroeg ik: “ of er kon ingeschreven worden”? Het antwoord was bevestigend, vanaf 7 uur dus tot 12 uur . Ik was daar als enige Wielertoerist op dit vroege uur . Alles verliep nogal stroef . Papiertje invullen met je gegevens, geen controlekaart, geen wegbeschrijving, maar buiten deze tekortkomingen, moet ik zeggen dat deze mensen hard gewerkt hebben, om deze tochten goed te kunnen laten verlopen en wat zeer belangrijk is, op een veilige manier . Enfin.

Na dat smalle strookje papier ingevuld te hebben met mijn gegevens er op, kon ik starten voor 90 km . Die mensen hadden me uitgelegd hoe de tocht ging, maar ik moest maar de pijlen volgen, die in gele verf op het wegdek geschilderd waren . Proficiat voor de uitpijler van dienst, dit was perfect uitgepijld .

Ik vertrok dus na een lange babbel met de verantwoordelijke van deze tocht om 7h20 op ons Dorpsplein richting B. Lemmenslaan naar de Bootdijkstraat en Hamme . Via het kruispunt met de Biezestraat gingen we rechts, richting St. Niklaas, maar naast de tunnel en via het rond punt links naar Elversele en Sombeke, waar we direct naar rechts gingen en de richting Waasmunster kozen . Via enkele verkavelingwegen naar Klein Sinaai en Puivelde en we gingen recht door naar Stekene waar we de richting Moerbeke en langs de Expresweg kozen . Na een lange evenwijdige weg kwamen we aan de bevoorrading aan . Ik kwam daar als eerste aan en ik was ook als eerste vertrokken . Na een babbel met de mensen van de bevoorrading, kwam er nog iemand aangereden, maar ik heb die mens van gans de tocht niet meer gezien . We hadden zo een 35 kilometer gereden en we bevonden ons tussen Koewacht en Moerbeke . De bevoorraders hadden zich opgesteld op een beschaduwd plaatsje, kwestie van wat uit de zon te staan, om de drankjes en de vele versnaperingen niet aan het felle zonlicht te moeten blootstellen . We konden daar nemen wat we wilden . Na een goede bevoorrading reden we richting Wachtebeke .

Ik ken de streek hier een beetje en toch verwonderde het me, dat ik langs deze wegen, nog nooit gefietst had . Via Wachtebeke reden we naar Mendonk en dan naar het Gentse, Beervelde – Lochristi en zelfs een stukje Laarne . We moesten hier nogal wat lussen maken om aan die vereiste 90 km te geraken . Laarne – Beervelde en we sloegen de richting Lokeren in, na een stukje op het grondgebied van Destelbergen gereden te hebben . Oudenbos, was in de buurt maar we geraakten er niet, want in Bastelare gingen we rechts en we reden weer wat weg van Lokeren . Eerst nog naar andere oorden zoals Beervelde en de omliggende verkavelingen . Plots moesten we van richting veranderen en we reden terug naar Lochristi en dan de richting Lokeren om zo naar Zele te fietsen . Thuis waren we nog lange niet . Zele Heikant kwam in zicht en via links-rechts en recht door, naar Hansevelde en Grembergen . Eindelijk zou ik zeggen, naar Moerzeke terug . Op een bepaald moment in de tocht, wist ik gewoon niet waar ik was . Ik heb drie keer moeten stoppen voor overwegen en dit op zondag, er rijden heus nog wel treinen in O. Vlaanderen hoor! Was dit even pech om telkens voor dat rode licht en die neergelaten slagbomen te staan? Nee hoor, alles verliep goed, gelijk ik het me bij de start gewenst had . Om iets voor elf uur, klokte ik af in de feesttent op ons mooie Dorpsplein in Moerzeke . Ik was daar nog steeds alleen . De andere lange slapers Wielertoeristen waren nog op pad . Ze waren nog met velen die na mij vertrokken waren . Bij onze inschrijving van 4 €  zat er een bevoorrading in en bij aankomst een drankbonnetje . Dus als je daar alles aftrekt, kom je aan een normaal inschrijvingstarief .

Het was de eerste keer, dat ik in mijn eigen Moerzeke een fietstocht kon meerijden en ik moet zeggen, dat die mensen dat heel goed gedaan hebben . Spijtig dat ik die wegbeschrijving mistte en wat zeker niet onbelangrijk is een noodnummer in geval van onherstelbare pech. Maar …. Er is altijd wel een oplossing voor gelijk welk probleem en deze mensen van het Schuimend Tandwiel willen alles, maar dan ook alles doen, om tegen volgend jaar, bij leven en welzijn, deze tochten nog meer te perfectioneren .

Ik heb me op deze zondagmorgen goed gehad met deze zeer mooie en veilige tocht. Wat de anderen er van zeggen, heb ik niet gehoord . Doe zo verder “ Schuimend Tandwiel” en de deelnemers zullen er aan komen en graag meefietsen met uw prachtige tochten .

STROPKESROUTE – 68 KM – STEKENE ( 113 KM ) ( P ) .

            Omdat het vandaag 24 augustus toch zo’n mooi weer was, heb ik mijn “ Ros” van stal gehaald en zijn we samen naar Stekene gereden, om daar te starten voor een tochtje van de WTC “ De Sneltrappers” van 68 km . Het is een Permanente route, waarvan ik dit jaar geen Laureaat zal zijn, wegens te weinig Permanenten gereden te hebben . Het is nu wel een ingewikkeld systeem, met al die knooppunten en soms slechte wegen voor de koersfiets, maar ik wou het toch nog even proberen . Vertrokken langs de Mirabrug, richting Waasmunster, door de Heide naar Belsele en Puivelde en zo naar Stekene en we begonnen er aan .

Naar Klein Sinaai – Moerbeke – Wachtebeke en Puyenbroek . We volgden de bordjes Schelde en Deltaroute, daarna de Reinaertsamenzweerdersroute . Oef!

Zaffelare – Hyfte en we reden naar Oostakker, naar café “ ’t Fortuintje” voor controle . Pech echter, want dit café, dat ook lokaal van WTC Oostakker is, staat leeg met een bordje voor de deur “ Te Huur” . Dus gezocht naar een Handelszaak en gevonden in het krantenwinkeltje om de hoek in het Dorp van Oostakker . Zonder iets te kunnen drinken in deze warme periode, terug weg richting Stekene via Hyfte – Mendonk – Wachtebeke en naar Overslag . Vervolgens naar Zuiddorpe en naar Koewacht . We reden nu door de fietsertunnel naar Stekene en vervolgens naar de Kerkstraat, naar café “ ’t Schuttershof” voor afgifte van ons deelnemingsformulier . Dit is het lokaal van WTC De Sneltrappers en dat was wel open . We waren nog niet thuis, maar de Stropkesroute stond op ons palmares 2009 . Nu konden we wel iets drinken en dat deden we dan ook . Er restten ons nog 22,5 km om huiswaarts te keren, na deze zomerse tocht in de voormiddag, om de hitte van de namiddag wat te ontwijken . Via dezelfde weg naar huis, via Puivelde – Belsele – Waasmunster Heide en Sombeke  Dries, om dan de Dijk naar de Mirabrug te nemen . Zo fietsten we naar huis . Mooie Maandagvoormiddag .

VRIENDSCHAPSTOCHT – 35 KM – ERTVELDE .

            Wat er vandaag allemaal te doen was in Ertvelde, dat is niet te geloven en dat op het einde van augustus . We zijn zaterdag 29 augustus 2009 . Of heeft die August (ijn ) er iets mee te maken? Je kon hier vandaag een tocht meedoen van het Super Belgisch Klimbrevet – O. Vlaams Klimbrevet – Laureaatschap 100 + - O. Vlaams Laureaatschap en het Vlaamse Laureaatschap . Je mag die natuurlijk allemaal combineren vanaf het Klimbrevet . Maar het spreekt van zelf, dat je dan wel 180 km moet rijden . Vanaf 105 km mag je combineren voor de O. Vlaamse en het Vlaamse Laureaatschap . Diegene die hier niet van op de hoogte is, dat is een leek in het Wielertoerisme . Het is daarom dat ik het hier even uitleg .

Ik was de mening toegedaan om met de fiets naar Ertvelde te rijden en dan de 35 km te doen, maar gisteravond voorspelden ze een windkracht 5 windsterkte en soms regen . Dat was een beetje van het goede te veel, na deze prachtige zomermaand augustus . Na de regen deze nacht, dan toch maar met de auto vertrokken naar Ertvelde, het Dorp van onze Voice of Europe, Eddy Wally . De Augustijntjes waren de inrichters van deze Vriendschapstochten of moet ik zeggen de TC Houtland? De afspraak was in de Sporthal Hoge Wal aan de Guldensporenlaan in Ertvelde . Als je zo al een tiental jaren in dit circus meedraait, dan weet je wel waar Ertvelde ligt zeker?

Om de tocht van 35 km te fietsen kon je maar om 8 uur starten . De langste afstanden 180 km en 105 km, konden al om 7 uur de weg op . Volk mensen dat er was, het was om rond 8 uur, aanschuiven om de vergunning ingescand te krijgen . Het leek wel de Provinciale Bijeenkomst werd er nevens mij gezegd . Ik had geen enkel vertrouwen in het weer . De wegen lagen er nat bij na de regen van vorige nacht en het zag er niet al te best uit . Het was amper 10 graden in tegenstelling tot de 25 à 30 graden van de voorbije dagen, was dat ijskoud . Veel wind, maar die windkracht 5 was toch afgezwakt mijn gedacht . Na de middag zou het verbeteren . Maar op het ogenblik dat ik dit verslagje schrijf, dat is rond de middag, regent het hier . Wat zullen die mensen die aan de 180 km begonnen zijn, allemaal tegenkomen van weer . Enfin .

Na de inschrijving en een wegbeschrijving op zak gestoken te hebben, reden we de Sporthal uit richting Belzele voor controle . We zochten zowat de richting Gent op .
Via de Walprijstraat ( wat zou Walprij willen zeggen ) reden we naar Sleidinge . Luister goed naar de mij vreemd klinkende straatnamen zoals Heulewijkstraatje – Heifortstraat . Langs de Volpenswege, naderden we op Waarschoot, langs de Mithremstraat ( amaai ) Waarschoot aan de andere kant .

We reden van Waarschoot weg langs de “ Lieve” een riviertje, dat hier maar en brede beek leek, vol met groen van een soort plankton , waar ik direct de naam niet van kan noemen. We reden in deze Tragel bijna 5 km lang, tot aan een brugje, waar de controle was aan het “ Haantje” naast het fietsenverhuurbedrijf van Saverwyns . Daar was een tafeltje opgesteld waar we bevoorrading kregen, wat we maar wilden .

Een stempel op de controlekaart en we konden kiezen uit cake, peperkoek en andere koekjes gevuld met chocolade en cola of water . Een stukje banaan kon je ook nemen . Wij gingen na die bevoorrading direct links, de weg op, richting Ertvelde . We reden eerst nog langs de Kuitenbergstraat in Belzele die zo plat als een kluit was en aan de Zevekotestraat, gingen we naar Sleidinge terug . Dan gingen we de richting Kluizen uit langs de Reibroekstraat en naar het Spaarbekken, om zo via de Kluisstraat en het Heulewijkstraatje, terug te keren, naar de Walprijstraat . We waren rap terug aan de Hoge Wal in de Guldensporenlaan .

Aankomst na 35 km . Over de uitpijling heb ik geen commentaar als deze, Perfect! Ook de organisatie mag gezien worden maar dat is niet anders in Ertvelde bij de Augustijntjes . Augustijn is een biertje dat op trappist gelijkt en ik heb het me laten smaken na aankomst .

TC Houtland heeft dat goed gedaan . Het was mijn laatste tocht en stempel, die ik nodig had voor het Vlaamse Laureaatschap . Vanaf nu mag ik me Vlaams Laureaat noemen . Ik moet wel nog naar de Belgian Cycling Happening in Sankt Vith, om het één en ander te laten registreren . Geslaagde tocht en tevreden huiswaarts gekeerd . Meer moet dat niet zijn .

9^DE MEMORIAL LEON SYMONS – 35 KM – OOSTAKKER ( 111 KM ) .

            Kwart na zes vertrokken deze morgen naar Oostakker met de fiets . Het was amper licht . Nu zie je best, hoe kort de dagen aan het worden zijn . De lucht was zwaar bewolkt maar het zag er droog uit . Ik had me voorgenomen om met de fiets naar Oostakker te rijden dan de kortste afstand 35 km te fietsen en dan terug met de fiets huiswaarts op deze zondagmorgen 30 augustus 2009 de op één na laatste dag van de maand .

De vakantie is foetsie, weg en ze komt: “ Nie Wieder” ( die laatste twee woorden is in het Duits geschreven, maar ik denk dat ieder Wielertoerist me wel zal verstaan) . Enfin .

In het halfdonker vertrokken( zot zijn doet niet zeer ) via de Neerstraat naar Hamme, langs onze “ Grote Napoleon” ( windmolen ) naar Waasmunster toe en zo via de Ruiter naar Lokeren . Hier koos ik de richting Oudenbos – Bastelare en Lochristi . Rustig, zeer rustig was het op deze koude ochtend . Mijn handen hadden het koud van die Noord Westenwind . Het zag er uit of het elk moment kon gaan regenen . Gelukkig was dat niet zo . Dat zou het koudegevoel nog verergerd hebben . Na Lochristi Dorp voorbij gereden te zijn, was het één rechte weg tot aan de expresweg oprit . Ik ging onder de brug door naar rechts en recht naar de Edugo Campus Glorieux, de school in de St. Jozefstraat in Oostakker, niet ver van het Domein . We zijn hier nog geweest . We waren nu 37 km ver . Mijn tocht was verdeeld in drie gelijke delen . De tocht zelf was ook 37 km in plaats van 35 km . Dus die 111 km naast de titel is de afstand die ik vandaag gereden heb . Ik scande in om iets na 8 uur en met een wafel en keurige wegbeschrijving op zak, gingen we van start richting Wachtebeke voor controle . Ik moet zeggen, dat we kilometers lang, langs rustige betonwegen reden, geen verkeer en zeer rustig om te fietsen . We reden eerst naar Hyfte Center naar de Oude Veldstraat en naar Zaffelare en dan richting Domein Puyenbroek naar Stene Brug . We volgden dan een tijdje de Tragel langs de Moervaart tot Kalve Brug en gingen dan links naar Kalve en de splitsing met de andere afstanden 65/ 105 km . Je kon vandaag kiezen uit 105 km – 60 km en 35 km . Alles ging de richting Waasland uit . Wij hadden na 19 km controle in café “ Rozenhof” in Wachtebeke Dorp . We dronken daar iets en aten een energiereep op, die we van thuis meegenomen hadden. Na controle terug de fiets op en naar Oostakker . Dat deden we via St. Kruis Winkel en de Kattenhoekstraat . Je weet wel die Kattenhoekstraat, waar elke avond de katjes in het donker geknepen worden, door Boer Bavo . Enfin .

We zochten Mendonk op en ook het Windgat . Dat hadden we beter niet gedaan, want de wind blaast hier in het nadeel .Soit .

Na veel vieren en vijven gelijk ze zeggen, arriveerden we in Desteldonk, een andere Donk dan Mendonk en we trokken naar de Rostijnenstraat . Oostakker kwam in zicht, maar we moesten eerst nog wat lusjes maken eer we met onze tocht gedaan hadden . Wittewalle en de Mostwegel en Moststraat . Via de Wolfputstraat en de Brug over de R4 en daarna de afdaling, recht naar de St. Jozefstraat voor eindcontrole .

We waren binnen na iets meer van totaal 74 km . De kaart werd in de box gedeponeerd en we vroegen ons een bruin paterken, al hebben ze dat niet graag als je dat zo vraagt . Trappist horen de obers liever . Iemand van de afgevaardigden die me aan een tafeltje zag zitten en niets te doen had, terwijl ik slurpte aan mijn “ Grimbergen” had het volgende te vertellen: “ Zo vroeg op de morgen trappist”? Ik repliceerde, dat ik nog 37 km moest fietsen, waarop de man antwoordde: “ Trappist is een boterham met koffie waard” . Hij zal het geweten hebben zeker? Enfin .

Ik dronk mijn bruin goedje uit en zocht mijn “ Stalen Ros” op, dat tegen de gevel van de kantine stond en reed huiswaarts, langs dezelfde weg die ik ’s morgens gekomen was . Ik had 111 km op de teller staan toen ik op mijn erf reed en dat deed me goed . De maand augustus is zo goed als weg, maar dan komt er weer een andere zeker? Mooie tocht, perfect uitgepijld en graag gereden . Meer moet dat niet zijn op zondagochtend .

NAPRAATJE .

            Augustus is weg en we krijgen een nieuwe maand, september .

De vakantie is weeral eens voorbij . Wat gaat het toch allemaal vlug als je er niet zit op te wachten . Het is met ons Wielertoeristenseizoen ook zo, nog één maand en het is gedaan, althans voor het zomerseizoen . We hebben een prachtige maand augustus beleefd en een zeer goede zomer en dat is al een tijdje geleden . Gelukkig is er nu ook een Winterseizoen voor de Cyclo’s, maar als het weer tegenvalt, ja dan is het de fiets op stal laten, maar zover zijn we nog niet . We proberen aan alles wat komt mee te doen om in forme te blijven .

De komende maand, hebben we dan in Sankt Vith, de Belgian Cycling Happening wat een verplicht nummer is, wil je aanspraak maken op één of ander Laureaatschap. Ook zijn er nog de weekendfietstochten en nog enkele weekfietstochten .

Wat de nieuwe maand ons brengt, is nog af te wachten . Hopelijk blijft het nog wat nazomeren en dan hebben we zeker niet te klagen . Ik van mijn kant, probeer er het beste van te maken, maar dat lees je wel op het einde van september, zo ver zijn we nog niet .

Als je de komende maand, de weg op gaat, wees voorzichtig bij regenweer, voor de gevallen bladeren en zeker voor de landbouwvoertuigen . Het maïsseizoen komt er aan en die grote gevaarten, in de landbouwwegen, kunnen voor verrassingen zorgen .

Vergeet nooit je helm op te zetten, hij kan van levensbelang zijn bij een val . Met deze wens ik u allen het beste toe in de komende maand september en i see you in the next month . ( ik weet niet of dat engels is of wat dan ook, maar het klinkt goed ) .

Keep Smiling ……. En als je het thuis doet, doe het goed .

Arrividerci … en tot een volgende!

                                                             Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …….

                                                                                                                                         WIL .

BELEVENISSEN NR. 7 – VAN EEN WIELERTOERIST – JULI 2009 .

VOORWOORD .

            ’t Is nu volop zomer en vakantie . Deze twee dingen worden vandaag op deze 1^ste juli, dik in de verf gezet door de temperatuur, die tot 30 graden is gestegen . Maar of ze binnen het komende weekend, ook zo hoog zal liggen, dat is de vraag? Afwachten! Een feit is, dat we moeten vaststellen, dat de dagen in juli met 1h05 minuten korten . Ik zeg wel: “ Korten”!

We moeten er ons bij neerleggen, dat we naar de herfst evolueren, maar dat de zomer maar pas is begonnen . Enfin .

Juli biedt ons tal van mogelijkheden op Wielertoeristisch gebied en dat zal aan het eind van deze maand ook blijken of we al dan niet, vakantie genomen hebben of er tegenaan gegaan zijn .Wat mijn esbattementen zijn in deze julimaand, dat lees je op het einde van de maand in deze “ Belevenissen” .

Ik wens u allen een fijne maand en de daaropvolgende augustusmaand toe en we zien wel wat het wordt . Hou het vooral veilig!

Keep Smiling en doe het met een vakantieglimlach .

                                                                                         Uw Sterreporter ……

                                                                                                                                       WIL .

MEMORIAL JOS BAES – 70 KM – TERJODEN / LOKEREN ( 108 KM ) .

            Na een week van hoogzomer, was het vandaag op zaterdag 4 juli 2009 een beetje frisser . Er waren in de nacht van donderdag op vrijdag, onweders over het land getrokken, waar wij, gelukkig goed vanaf gekomen zijn . Andere mensen, op andere plaatsen, hebben dan weer veel miserie gekend, door hagel en wateroverlast .

Er was vandaag dus de Memorial Jos Baes in Terjoden met ook nog een grotere tocht van 120 km en een kleinere van 40 km . Ik koos voor de middelmaat, 70 km . Ik was dan ook met de fiets naar Lokeren gereden, wat mij op het einde dan 108 km opleverde . Dit staat te lezen tussen de haakjes naast de titel .

Naar Lokeren met de fiets, daar was de tweede startplaats . Om 6uur deze morgen, was ik vertrokken via Hamme en Waasmunster naar Lokeren . De inschrijving was in café “ De Jos” aan het Stationsplein in Lokeren . Hier was er om 7 uur maar weinig volk . Het was hier dan ook de tweede startplaats . In Terjoden was de hoofdstart omdat die club daar alles organiseerde . Al degenen die in Terjoden vertrokken, moesten in Lokeren een controlestempel halen . Wij reden van Lokeren naar Terjoden .

Etienne, de afgevaardigde van “ Durmespurters” schreef ons in voor de tocht van 70 km . Inscannen moesten we in de hoofdstart in Terjoden . Ik groette eerst nog Eddy en Jeaninne van Raepespurters en vertrok dan alleen naar Terjoden voor controle .

Ik had een eenzame fietstocht, want ik heb over gans de tocht naar Terjoden, geen enkele Wielertoerist gezien .

Bij het binnenrijden in Terjoden waren er enige die vertrokken richting Lokeren . Ik reed langs Overmere – Uitbergen en Wichelen . Ik moet zeggen dat ik deze wegen, nog nooit gedaan had . Via Lede naar Erpe en langs Nieuwerkerken gingen we richting Erembodegem Terjoden, waar aan de Geeraardsbersesteenweg in café “ Elckerlyc” de controle was .

We moesten hier ook onze vergunning inscannen . We konden hier kiezen als bevoorrading, een boterham met beleg of koffiekoek . Ik koos een koffiekoek en een frisse cola daarbij in plaats van koffie, smaakte al even goed . Lang vertoeven was er niet bij . Toen ik de straat naar de controle insloeg, kwamen Etienne en Raf van Durmespurters aangereden, die juist hun controle gehad hadden . Ze waren eerder dan ik vertrokken in Lokeren . Ik kon hen dan ook niet meer bijhalen .

Na de controle, de rust en de versterking, ging het verder via Nieuwerkerken – Erpe Mere – Lede – Wichelen .

Af en toe, was er wat vals plat in de weg, maar echt schakelen hoefden we niet te doen . Naar Schoonaarde en via de Scheldedijk of de weg er naast naar Berlare – Zele en Heikant om zo naar Lokeren terug te keren na 72 km . De tocht was iets langer wegens omleidingen allerlei!

In café “ De Jos” was het nu wel wat drukker, wegens aankomende Wielertoeristen en ook vertrekkende na controle .

De vrienden RAF en Tinne zaten er nog en we hebben samen nog iets gedronken . Daarna moest ik nog ongeveer 18 km fietsen naar huis . Tegen de middag aan, reed ik mijn erf op na 108 km . Geslaagde tocht op zaterdagvoormiddag . Het was de eerste keer dat ik deze afstand van 70 km gedaan heb . De andere afstand van vroeger van 105 km, heb ik verschillende keren gereden . De uitpijling kon wel iets beter, naar mijn gevoel .

KERMISRITJE – 40 KM – MOERZEKE .

            Vandaag 5 juli is het hier in Moerzeke “ Kleine Kermis” . Voor de grote moeten we nog even wachten . Het weer was goed deze morgen, wel wat betrokken, maar toch warm genoeg om op de fiets te zitten zweten . Reeds vroeg in de ochtend, vertrok ik thuis, om een tochtje te doen langs de Dijken . Via Den Bunt naar de Scheldedijk en deze volgend langs de Veerdiensten van Mariekerke – St. Amands – Baasrode, tot De Kille in Moerzeke, waar ik me omkeerde en 20 km op de teller stonden .

Via dezelfde weg huiswaarts en de spieren waren terug een beetje soepel, na de inspanningen van gisteren .

MARIO AERTS CLASSIC  - 35 KM – SCHAFFEN ( VL. BRABANT ) .

            Vandaag 11 juli, het feest van de Vlaamse Gemeenschap zoals ze dat zo mooi kunnen zeggen, was er in Vlaanderen van alles te doen . Ook fietstochten . In Schaffen, u allen wel bekend als de regio, waar onze Belgische paracommando’s gelegerd zijn, was er vandaag de Mario Aerts Classic . Mario Aerts, de Eliterenner uit die streek, die zijn naam gegeven heeft aan deze fietstocht, tellend voor het Laureaatschap der Classic’s .

Je kon hier kiezen uit 125 km of 70 km . Voor de mindere Goden onder ons Wielertoeristen, waar ik me ook bij reken, was er nog een tochtje van 35 km . Maar onderschat deze 35 km niet! Er waren maar weinig kilometers die vlak waren en als dat al zo was, dan had je een stevige wind op kop . Ik was reeds vroeg in de ochtend, 6 uur, vertrokken met de wagen naar Schaffen via de autoweg, na een avondje uit, van Hamme Zomert, een spektakel waar “Vedetten” optraden en waar er zo een 7 tal vertoningen van zijn . Het was toch maar met een zware kop, van al dat “ Boenke Boenke” lawaai, waarbij de ingewanden bijna uit je vege lijf sprongen . Dan hadden we hier in mijn thuisomgeving nog “ Moes Rock” die de ganse nacht de pannen van sommige daken speelden en mijn slaaprust serieus verstoorde . Enfin.

Een mens heeft niets voor niets dacht ik en ik ben ooit ook eens jong geweest . Gisteravond, had ik dan in Gent ook nog mijn Laureaatschap van 2008, zijnde het Vlaams Laureaatschap en het Laureaatschap der Classic’s herinneringen gaan afhalen, in het Eddy Merckx Centrum . We zijn weer een mooie unieke trui en een windflies rijker, door deze twee Laureaatschappen te halen in 2008 . Soit.

We houden ons nu bij de Mario Aerts Classic . Voor de vele Wielertoeristen, die naar Schaffen afgezakt waren, ook O. Vlamingen heb ik daar gezien, had men toch de start moeten aanduiden, vanaf de invalswegen naar Schaffen . Toen ik reeds aan de tocht begonnen was, hebben er verschillende Wielertoeristen, met de wagen nog, mij de weg gevraagd, naar de inschrijving . Ik kon reeds vroeg vertrekken voor de 35 km, want ik was vroeg daar . Ingescand aan 1,5 € en gestart met een wafel op zak, omdat er geen controlepunt was op de tocht van 35 km, wat ik altijd spijtig vind . We kregen ook zo’n kleine petieterige wegbeschrijving mee, zo van de breedte van een A 4 papier en 5 cm hoog . Maar er stond genoeg op te lezen .

Starten deden we aan de Sporthal “ De Vleugt” en direct al stevig op de trappers lopen, omdat deze weg nogal lang was en omhoog ging . We reden in de richting van Halen en na een 6 tal kilometers, gingen we een bos in met een steile beklimming . Amaai!

Rondom Schaffen was het steeds maar op en af hoor!

We reden naar de Provincie Limburg toe, want deze ligt niet zo ver van Schaffen af . Naar Meldert en Lummen langs de Kwezelstraat ( sic) . Mooie streek tussen de bossen en bijna geen grote Steenwegen, enkel om ze over te steken wat op sommige plaatsen ook gevaarlijk

was .De uitpijling was tot in de perfectie verzorgd en dat was een voorbeeld voor andere organisatoren . Zelem was een Dorp of Gehucht, waar we in feite niets van gezien hebben, enkel de plaat langs de weg, in een bosrijke en gezonde omgeving .We reden zowat langs de bossen en velden waar onze Para’s hun grondoefeningen deden .

Diest was hier niet ver af . In Lummen in de Helderstraat gekomen, moesten we plots links af en het Albertkanaal een lange tijd volgen . Mooi Jaagpad, dat onlangs nog een nieuwe asfaltlaag gekregen had . We volgden dit tot in Beringen .Daarna ging het via de Tessenderlosesteenweg naar Paal toe .

Na enkele lussen gemaakt te hebben, reden we een bord “ Schaffen” voorbij, maar we moesten nog wat lusjes maken door bos en hei, om aan die 35 km te geraken, die er in feite toch 37 km waren .

Via nogmaals een groot bord “ Schaffen” en langs de Hooilandsbergstraat – de Bergstraat naar de Vlerijtstraat en je zag reeds van ver de wagens langs de weg geparkeerd staan van de vele deelnemers . Ook waren er twee grote parkings voorzien langs de weg, die naar “ De Vleugt” leidden, en waar nog velen nu naar toe moesten, die nog na 9 uur kwamen inschrijven. Ik gaf mijn controlekaart zonder stempel af en dronk nog een koffie . De fiets had ik al op de drager gezet . Na mijn koffie opgeslurpt te hebben, zocht ik mijn wagen op en reed huiswaarts . Een ezel schopt geen twee keer tegen dezelfde steen zegt men, ik ben een mens van vlees en bloed en toch heb ik al verschillende keren tegen iets geschopt dat op een steen geleek, of was het de gedachte van snel naar moeder de vrouw te rijden, dat me vergeetachtig gemaakt had, Joost zal het weten . Toen ik 3 km gereden was, huiswaarts toe, ging er in mijn kleine bovenkamer een lichtje brandden en dat meldde mij, dat ik mijn stempel voor het Laureaatschap vergeten te vragen was . ( Het is me nogal wat hoor met al dat stempelgedoe)!

Een geluk dat het lichtje nu brandde en niet als ik reeds thuis was . Teruggekeerd en een mens aan de inschrijvingstafel van de WTC “ De Luchthappers” gaf me vriendelijk het gewenste stempeltje . Ik heb dat nog eens voor gehad . Zou dat nu werkelijk komen door wat ouder te worden of gewoon door onoplettendheid van mijnentwege?

Erger was het gesteld met een Wielertoerist, ongeveer mijn leeftijd of iets ouder, die me daar vertelde, dat hij zijn schoenen( fietsschoenen) en helm vergeten mee te nemen was van thuis en een beetje wezenloos voor zich uit staarde, niet goed wetende, wat hij nu moest doen . Ik raadde hem aan, van met zijn “ Sportschoenen” zoals hij ze noemde, de 35 km te fietsen, maar dan wel voorzichtig, zonder helm . Hij keek me verbaasd aan en zag dat niet meteen zitten en ging aan de inschrijvingstafel vragen of er iemand fietsschoenen van zijn maat, soms ter beschikking had?

Ik had een beetje medelijden met die man die gekomen was om de langste afstand te fietsen, die heel ver van Schaffen woonde en waarschijnlijk een reisje voor niets gedaan had?

“ het Kan verkeren” maar welke Wielertoerist in de vroegere jaren zei dat ook weer? Of noemde die Bredero en is die ook ooit renner geweest? ( Ik denk dat dan Wielertoeristen nog niet bestonden) . Bij nazicht was daar weinig over bekend .

F.T. MARIO AERTS – 35 KM – SCHAFFEN .

            De dag na de Mario Aerts Classic, was erin dezelfde Sporthal “ De Vleugt” in Schaffen, de organisatie voor het Vlaams Laureaatschap nl.de F.T. Mario Aerts, 70 of 35 km . Ik was naar daar gereden omdat ik gisteren daar die 35 km gereden had met de intentie van nu die 70 km te gaan fietsen .

Er trok een regenzone over ons Vlaanderenland en de WTC “ De Luchthappers” hadden het in tegenstelling tot gisteren niet getroffen . De weersomstandigheden, deden hen naar nog meer lucht happen . Ik stond voor de inschrijvingstafel en zag dat het dezelfde tochten waren als gisteren en met dit rotweder, de regen viel met bakken uit de hemel, was het dan ook niet aan te raden, niet ver te gaan fietsen . Het was hetzelfde tochtje als gisteren, maar in zeer slechte omstandigheden, zeker in dat heuvelachtige gebied, met in de afdalingen, gevaarlijke modderige plekken op de weg . Eind goed al goed, als je de nattigheid niet mee telt .

De stempel voor het Laureaatschap, waarvoor ik naar Schaffen gekomen was, staat op het formulier en dan vergeet je alle nattigheid .

F.T. EKSAARDE – 35 KM – EKSAARDE – ( 78 KM ) .

            De ene keer is naar Eksaarde rijden met de fiets van thuis uit en daar 35 km rijden 80 km, de andere keer maar 78 km . Hoe leg je dat uit? Wel, het tochtje van vandaag staat als 35 km aangegeven, maar was maar 33 km lang . Zo is dat!

Vandaag 14 juli, vieren ze in Frankrijk hun Nationale Feestdag . In Eksaarde is het kermis en dan organiseren ze daar een weekfietstocht . Je kon hier 60 of 35 km fietsen vandaag . Het weer was mooi, bewolkt en nogal veel wind en meestal tegen . De zon stak zich meestal weg achter hoge wolken, maar de temperatuur lag toch rond de 23 graden mijn gedacht! Enfin .

Ik vertrok met de fiets van thuis uit, kort na het middaguur, naar Eksaarde via de Mirabrug – Sombekedijk en Dries en Waasmunster, om via de Ruiter naar Lokeren te rijden . Daar reed ik de Oude Treinroute in en volgde die tot in Eksaarde . De start was aan het lokaal van WTC Eksaarde, café “ Sportlokaal” . Om 13h30 konden we starten, voor ofwel 60 km of 35 km . Ik koos voor de kortste afstand . De controle lag deze keer in Mendonk . We reden rechts het Dorp uit richting Rechtstraat en in Zeveneken naar “ Hemelseschoot” . Vraag me niet wat dit is, ik heb er geen antwoord op . Doorselaar, daar reden we naar toe en de richting Lochristi, langs Ruilare en Smalkavelstraat .

Waar halen ze toch allemaal die rare straatnamen vandaan?

Aan de Hoelskensstoel was de splitsing, de 60 km ging links, ik rechtdoor via de Kapiteinstraat naar de Windgatstraat en via de Pollaerseweg naar Mendonkdorp . Daar stond een hoeveke met een grote hof, waar een terras gebouwd was, de naam was: “ Taverne St. Bavo’s Hoeve” na 22 km . Maar het waren er maar 20 km denk ik? Ik had het eigenlijk niet goed gade geslagen . Na een frisse cola en een energiereep, wat we bij dit weer goed konden gebruiken, reden we terug naar Eksaarde .

Buitengekomen uit die “ Hoeve” was er direct de tweede splitsing . Rechts de 60 km, wij links.  We reden terug van waar we kwamen, althans toch enkele honderden meters . Richting Wachtebeke langs de Mendonksdreef, naar Wachtebeke en aan de brug over de Moervaart, reden we rechts, de Tragel naast die Moervaart in, tot aan Dambrug in Moerbeke en rechts het fietspad op langs de Eksaardedam .

In Eksaarde, namen we de Oude Spoorwegbedding en na enkele lusjes in het Dorp, achter de Kerk en aankomst in café “ Sportlokaal” . Snel de controlekaart afgegeven en we waren terug weg, voor nog eens 22 km huiswaarts toe, langs dezelfde weg als ik een paar uur vroeger gekomen was .

Een mooi zomers tochtje, zeer goed uitgepijld en goed zichtbaar, ook al waren de pijlen klein.

Je ziet, als ze willen, kunnen ze iets goeds organiseren . En in Eksaarde, hebben ze dat reeds lang bewezen, dat ze dat kunnen!

F.T. LUC BADISCO – 25 KM – HERZELE .

            In het kader van het Vlaamse Laureaatschap was er vandaag in Herzele van alles te fietsen . 145 km – 105 -75 – 50 en 25 km . Dan was er na de middag nog een Familie en seniorentocht in groep, van 25 km . De VTTers konden hier ook hun ding doen met 55 km – 40 en 25 km en ook de Kids die aan VTT doen konden individueel of in groep, onder begeleiding hun 20 km afhaspelen . Dus alles was voorzien, behalve het weer .

We zijn vandaag 18 juli 2009 en we maken weer een typische Belgische zomer mee . De weersvoorspellingen, die “ Booserken” maakte zagen er niet al te plezierig uit . Windsnelheden tot 70 km per uur, buien en veel, veel wind . Ik heb het ervaren tijdens mijn korte, maar hevige tochtje .

Na inscannen in “ Garage Toyota” aan de Stationsstraat in Herzele, konden we om 7h30 de weg op voor de kortste afstand van 25 km . Ik betrouwde dat weer voor geen haar . Zwarte, laaghangende wolken, dreigden er mee, de boel in het honderd te laten lopen . Ik was zodanig met dat weer bezig, dat ik vergat te kijken of te vragen, welke pijlen we moesten volgen . Ik was reeds voorbij die slechte, hellende kassei aan de Kerk, in de Burchtlaan, toen ik bij een seingever stopte, om te vragen welke pijlen ik moest volgen . Stom van mij hé! De jaren zeker?

Ik keek vlug naar mijn wegbeschrijving en daar stond het in dikke letters op: “ Oranje hangpijlen, zwarte pijl en logo Wijngaardvrienden” . Je moest er niet naar zoeken, je zag ze van ver en veelvuldig hangen . Ook de splitsingen waren perfect aangeduid . Ik noem dit een pracht van een organisatie . De WTC De Wijngaardvrienden Herzele, waren hier verantwoordelijk voor en ze kweten zich van hun taak met verve . Wie van ons nu dacht, dat het tochtje van 25 km, een fluitje van een cent zou zijn, die had het danig verkeerd begrepen . Geen metertje vlak, altijd maar op en af en soms moest er afgeschakeld worden met die zeer felle tegenwind .

We reden naar Grotenberge langs de “ Diepeweg” en naar St. Lievens Esse, naar de Pardassenhoek en de Schonenberg . Ook de “ Tervarent” een lichte helling kwam op onze route voor . We reden verder naar St. Antelinks voor controle in de Roeselarestraat . Hoe ze hier aan die Roeselarestraat komen is mij een raadsel . Ik dacht dat Roeselare ergens in West Vlaanderen resideerde? Enfin .

We hadden hier na 13 km bevoorrading a volonté . Alle afstanden moesten hier voorbij komen . Het was een kleine boerderij met tuin, waar een grote tafel opgesteld stond met eten en drinken voor alle deelnemers van deze tochten . Ik kwam de hof opgereden en de bevoorrader met dienst  hoorde ik zeggen: “ Ha, er is er al één” waarmee hij bedoelde zei hij achteraf, dat ik de eerste was die zich hier aanmeldde . Een stempel had de man niet, dus geen controle .We konden wel proeven van allerlei lekkere koekjes, banaan, appelsien en cake op grootmoeders wijze gebakken, althans zo vertelde die man mij toch . Ik geloofde daar gewoon niets van, aan dat papiertje te zien dat er rond zat . Enfin .

Na een praatje met die man, keerde ik terug van waar ik gekomen was . Ik zag nog iemand aankomen die ook naar de bevoorrading reed .

Via St. Antelinks reden we verder naar Woubrechtegem en in de Sleistraat kregen we eindelijk eens een lange afdaling, maar met die zware tegenwind, kon men hier bijna geen snelheid halen . We reden naar Aaigem langs de Ratmolenstraat naar beneden en via Aaigem Dorp naar Ressegem en dan ben je niet ver meer van Herzele . We moesten ons terug aanmelden in de Stationsstraat in “ Garage Badisco” voor eindcontrole . De stempel werd op ons Laureaatschapformulier gezet en we waren tevreden, dat we ondanks dit slecht uitziende weer, toch droog de rit kunnen uitrijden hebben . Bij het naar huis rijden regende het in Aalst . Ik zat in de wagen en het kon mij niet meer schelen . Of de mensen van de langere afstanden regen gehad hebben, kon ik nog niet te weten komen . Tot een volgende keer .

STER S.N.A. – 35 KM – ST. DENIJS WESTREM .

            De Nationale feestdag op 21 juli 2009 was weer een echte Belgische zomerdag . Ze hadden ons wel mooi weer beloofd, maar op een 21^ste juli, vergeet het maar. We zijn in 2009 en ik denk dat we ver terug moeten gaan, om nog eens een echte zomerse Nationale Feestdag gehad te hebben? Zwaar bewolkt was het rond 7 uur toen ik met de wagen naar St. Denijs Westrem reed . In Lokeren begon het licht te motregenen en dat duurde tot in Gent .

Koninklijke Wielerclub Sport Na Arbeid ( wat een titel) was de inrichter van deze Ster van S.N.A wat afkorting is van hun clubnaam . De langste tocht van 155 km telde mee voor het O. Vlaams Klimbrevet . Dan was er nog 110 km en voor deze beide tochten kon je starten vanaf 7 uur . De startplaats was op het Kleinkouterken, in de kantine van de voetbalploeg . De 60 km en de 35 km konden starten vanaf 8 uur . Ik koos weer voor de kortste afstand, omdat ik graag nog een Memorial wou meerijden na de middag . Al deze tochten, alsook de VTT afstanden telden mee voor het Vlaamse Laureaatschap . De Kids waren ze ook niet vergeten en er was ook een tocht voor Familie en Senioren van 30 km in groep, met start om 14 uur . Er stond aan de inschrijvingstafel een lange rij wachtenden voor mij .

Vijf na acht, kon ik dan de weg op richting Landegem voor controle en bevoorrading .

Via St. Denijs Westrem reden we naar De Pinte en Deurle waar we de Keistraat indraaiden na 7 km . St. Martens Leerne was 5 km verder de volgende stap en naar Drongen .De VTTers kruisten op verschllende plaatsen, ons pad . Ik arriveerde in Landegem langs het kanaal na 20 km en aan de Stationsstraat, stond een tent opgesteld met bevoorrading a volonté . Eten en drinken en ik moet zeggen, dat de mensen daar, hun handen vol hadden, om de deelnemers te bevoorraden .

Gauw iets gegeten en gedronken en terug de fiets op naar St. Denijs, via Drongen . Langs de   “ Heilighuisdreef” naar de Buitenring van de R 4, waar we verscheidene kilometers het fietspad volgden, tot St. Denijs Westrem . Na 35 km waren we terug waar we gestart waren . Nog gauw de stempel op het formulier voor het Vlaamse Laureaatschap gevraagd, de controlekaart in de voorziene box gelegd en we waren terug weg naar de wagen om huiswaarts te keren . We moesten vandaag nog ergens fietsen, dat lees je hieronder .

MEMORIAL  F . VAN CLEEMPUT – 40 KM – HAMME – ( 48 KM ) .

            Dus na de Ster S.N.A ben ik even thuis gestopt om de innerlijke mens een beetje te versterken en drogere kledij aan te doen, omdat deze vochtig was van het zweten door dat tochtje in de Ster . Ik reed daarna met de fiets naar Hamme, zo een goede 4 km van thuis . Om 11 uur kwam ik op het Tweebruggenplein aan, waar al heel wat Wielertoeristen op het terras zaten en hun dorst aan het lessen waren . De zon was beginnen te schijnen en het werd warm, zeer warm, dat ’s avonds resulteerde in zware onweders . “ Dras National” zegt: “ Booserken” dan en hij kan het weten . Of niet? Enfin .

Iets na 11 uur vertrok ik na inscannen bij “ De Rekkers” dat is de Wielertoeristenclub van Hamme, waar François Van Cleemput, ooit ondervoorzitter was en heel veel voor zijn club en de leden, gedaan had . Het is mijns inziens maar normaal, dat je zulke mensen “ Herdenkt” ieder jaar

Ik vertrok richting Lokeren voor controle . Er was in Lokeren in café “ ’t Pompierken” een tweede start, ook voor de drie afstanden, hetzelfde als in Hamme voor 100 – 70 en 40 km .

Via de Drapstraat naar de Mirabrug, waar we voor de brug links gingen, naar de Kaai en de Aartstraat om daar de richting Durmedijk op te zoeken, die we volgden tot Waasmunsterbrug.

Eens de brug overgestoken, gingen we aan het eind van de weg links naar de Pontravenlaan en zo naar Waasmunster . Voor de brug van de E 17 reden we links en volgden de nieuw aangelegde asfaltweg naast de snelweg, langs het Natuurreservaat “ Molsbroek” tot aan het brugje van Lokeren . Daar reden we het kruispunt over naar de Lepelstraat voor controle in café “ ’t Pompierken” na 20 km . We dronken hier iets op het terras, waar vele Raepespurters zaten te genieten in de zon van de gedane inspanningen . Daarna reden we terug . We reden nu langs de Oude Bruglaan naar Waasmunsterbaan, de brug over en naar Hamme . We waren nog niet thuis hoor!

In Hamme veranderden we van richting . We kozen voor Grembergen, waar we via de Lange Maat overstaken en langs de Tragel langs de Rijksweg waar we aan het einde het kruispunt overstaken en naar Moerzeke reden . Langs het Dorp naar mijn eigen straat en langs een verkavelingbaantje ( Slakke brugje ) naar de Spinnerstraat om zo terug op de Rijksweg te komen . Oversteken aan de lichten en recht naar het Tweebruggenplein .

We hadden onze 40 km rond gemaakt en een bruin Paterken, dat ging er goed in . In het café, was het heel warm en er lang verblijven deed ik niet. We smachtten naar een verfrissende douche . Na de dorst gelest te hebben terug met de fiets huiswaarts waar ik na 48 km mijn erf op reed . Ik heb vandaag twee mooie fietstochten gereden, telkens zeer goed afgepijld en goed georganiseerd . Meer moet dat niet zijn .

RIK VAN STEENBERGEN CLASSIC – 59 KM – AARTSELAAR .

INTERLANDENTROFEE 2009 .

            Vandaag 25 juli 2009 waren we te gast in de Provincie Antwerpen , voor de Rik Van Steenbergen Classic en meer bepaald in Aartselaar . Rik Van Steenbergen, u allen bekend van zijn vlijmscherpe sprint . Meester in het zesdaagsenrennen van weleer en Wereldkampioen op de weg . Een renner van wie kan gezegd worden dat hij de overwinningen niet meer kon tellen . Enfin .

Wij zijn maar Wielertoeristen en we zouden deelnemen aan deze tocht, waar Rik 1, zoals hij in het Van Looy tijdperk genoemd werd, zijn naam aan gegeven heeft . Er waren vier startplaatsen vandaag met als hoofdstart Aartselaar . Verder was er nog startgelegenheid in Beersel, Zoersel en Borsbeek . Afstanden van 155 km – 100 km – 85 km  en 50 km . Allen om ter mooier . De Bevers Mortsel hadden deze organisatie op zich genomen, die telde zowel voor het Laureaatschap der Classic’s als voor de Interlandtrofee 2009 . We reden met de wagen naar Aartselaar om daar te starten voor de 50 km, die er uiteindelijk 59 km werden . Een beetje verkeerd gereden op een heel lange weg, waar geen zijstraatjes waren, zodat ik niet kon zien of ik juist zat en na verschillende kilometers op een T weg uit kwam, waar geen pijlen meer stonden . Dus teruggekeerd van waar we kwamen, om op het parkoers te komen . De tocht op zich was al een paar kilometers meer dan aangegeven stond, vandaar alles tesamen die 59 km .

Op de juiste tijd gestart aan het voetbalplein in de Kleistraat, richting Boeckhout, waar een splitsing was met de 85 km .

Wij reden de richting Vremde uit en zo naar Borsbeek . Aan het bordje “ Borsbeek” was het zeker nog 5 km te fietsen eer we aan de controle waren, die in Taverne “ ’t Soete” gelegen was . Na de controle reden we terug naar de Putlei door de fietsertunnel en kozen voor de richting Wommelgem en Ranst . In een Bottelarij van Ordal was er nog een bevoorrading na 35 km . We konden hier eten en drinken bekomen a volonté .

Na de Bevoorrading, terug naar Vremde en Boeckhout langs de Smeendijk en de Lispersteenweg . In de Melkkuipstraat liep het dus even fout . De Bergstraat had ik niet gezien, reed recht door en dus verkeerd, zoals ik hierboven beschreef . Ik reed nu via de Bergstraat naar Lint en via de Lintsesteenweg naar Kontich, om zo terug te keren naar Aartselaar na 59 km . De stempels werden op de voorziene formulieren geslagen en we dronken nog een koffie, om daarna, na deze mooie tocht, huiswaarts te keren .

NAPRAATJE .

            De eerste maand van de grote vakantie, juli, zit er weeral eens op . De tijd vliegt toch zo snel . We beginnen met volle moed aan een nieuwe maand, augustus genoemd . De voorbije julimand is het echt Belgisch zomerweer geweest en dan is alles gezegd zeker?

De weekends hebben het een beetje laten afweten . Wij hebben geprobeerd er het beste van te maken, maar het is niet aangenaam als je in de regen moet fietsen .

In de maand die nu komt, is er ook weer van alles te doen op gebied van Wielertoerisme en we zien er naar uit wat het wordt? Nog één Classic te rijden en het Laureaatschap is binnen . Het wordt steeds moeilijker deze Laureaatschappen van Classic’s en Het Vlaamse Laureaatschap te combineren met andere O .Vlaamse tochten, omdat de kalender, dat niet zo gemakkelijk toelaat . Het is het één of het ander . Ik denk dat het dit jaar maar pover gesteld zal zijn, wat mijn Laureaatschappen betreft . Ik ben dat niet gewoon, maar een sabbatjaar, dat kent iedereen wel eens . De gereden kilometers liegen er niet om, al kan ik me wel nog een beetje herpakken voor de rest van het jaar .

De Winterkalender is aangekomen en we zoeken de tochten uit . Natuurlijk zal er veel afhangen van het weer voor de Cyclo’s . De dagen worden korter en korter en dan is het toch niet aan te raden meer om in het donker te gaan fietsen . Enfin, we zien wel wat het wordt .

Wie nog op vakantie vertrekt, wens ik een prettig verlof en een behouden thuiskomst toe . En voor de thuisblijvers, als je de weg op gaat, wees voorzichtig, maak je gewend aan het helmpje, zodat je hem nooit meer vergeet op te zetten . Hij is van levensbelang bij een val .

Maak er ook in augustus een mooi potje van!

Arrividerci …. En tot een volgende .

                                                                      Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ….

                                                                                                                                           WIL .

BELEVENISSEN NR 6 – VAN EEN WIELERTOERIST – JUNI 2009 .

VOORWOORD .

            Nog 19 minuten lengen de dagen nog deze maand en dan is het sop van de kool . Het gaat allemaal zo snel, dat je het amper merkt dat het zo rap gaat . Of dat in het fietsen ook zo is, laat ik aan u over . We zijn weer gestart voor een maand, waarin het zomer zou moeten

zijn . Ik zeg zou moeten, maar de werkelijkheid is gans anders . Het kan nog veranderen . Juni is heel mooi gestart, maar we weten op heden niet wat de rest van de maand ons brengt .

We hebben de voorbije maand veel tochten kunnen fietsen en we hopen dat het deze maand ook zo is . Als je nu zo door de natuur fietst en je ziet al dat prachtige groen, ’t is toch mooi hé mensen! Je moet het natuurlijk willen zien .

Sommige hoogvliegers, die je bijna van de weg rijden, weten niet eens of ze door een bos rijden of niet? Enfin .

We houden ons gedeisd en dat is al iets . De fietstochten voor die speciale Laureaatschappen, liggen er nu in massa aan te komen . Dat moet ook zo of je kunt het totale aantal, dat je er voor nodig hebt, niet meer halen .

Wij doen ons best in deze maand en hopelijk bij goed weer . Als je nu verder leest, dan zie je wat ik er de voorbije junimaand heb vanaf gebracht heb .

Ik hoop, dat je mijn raadgevingen niet in de wind slaat, wat de veiligheid betreft, ik wil u er alleen maar voor waarschuwen, dat een helm opzetten, uw leven kan redden bij een onverwachte val . Doe het tenminste voor uw nabestaanden, ze zullen er u dankbaar voor   zijn .   Maak er het beste van deze maand en bij leven en welzijn, tot op de laatste dag van juni .  Keep Smiling en als je het thuis doet, doe het goed, maar respecteer die andere weggebruikers, zodat de Wielertoeristen wel allemaal over dezelfde kam mogen geschoren worden . Tot op het einde van de maand!

                                                                       Uw Sterreporter ……

                                                                                                                                              WIL

VALKENSWAARD – VALKENBURG – VALKENSWAARD – 78 KM - ( NL ) .

            Ieder jaar, wordt er in samenwerking met België – Nederland en Duitsland een Laureaatschap ingericht, dat “ Drie Landen Trofee” genoemd wordt . Er zijn drie mogelijkheden om laureaat te worden . Als je deelneemt aan 3 tochten, waarvan 1 in het buitenland, gelijk waar en je rijdt er twee in België, dan ben je bronzen Laureaat en krijg je ook die bronzen medaille . Voor zilver hoef je twee buitenlandse tochten te doen en twee in België en voor de gouden medaille, 3 buitenlandse en drie Belgische tochten . Het is misschien wat ingewikkeld, maar goed te doen . Vandaag was er dus in Nederland de Drie Landen Trofeetocht Valkenswaard-Valkenburg- Valkenswaard . Dat was een tocht over 205 km met hellingen van de Amstel Gold Race o.a. de Cauberg . Dan kon je nog kiezen uit 155 km – 105  en 75 km . De verplaatsing naar Valkenswaard is maar zo iets als van hieruit naar Peer rijden of naar de Kust . Ik heb nog nooit aan deze Laureaatschappen meegedaan en dus wou ik daar ook eens van proeven . Je moet er een speciale controlekaart voor aanvragen bij W.B.V en laten afstempelen bij de betrokken club, op de dag van de tocht .

Reeds om kwart na vijf, op deze zaterdagmorgen de 6^de juni, was ik weg richting Holland, naar Valkenswaard, om die tocht van 78 km te fietsen . In de kalender stond er 75 km aangegeven, maar op die paar kilometertjes meer, gaan we niet zeuren .

Om iets over half zeven, kwam ik daar aan , op een immense grote parking . De start was om 7 uur . Ook de vrienden van Lokeren Durmespurters, Etienne en Raf waren daar kort na mij op dezelfde parking . We zouden samen de tocht doen .

Ik was tevreden dat ik met hen kon meefietsen, want zij hadden deze tocht reeds twee keren gedaan en dus ietwat ervaren in deze vreemde streek .

Het was droog maar grijs en bewolkt weer en er waaide een stevige en koude wind . De handen en het gezicht voelden koud aan bij het fietsen .

We vervulden daar in de Lion d’ OR, nabij het Eurocircuit in Valkenswaard, onze formaliteiten . We kregen een afgestempelde start controlekaart, een “ Mars” reep en een wegbeschrijving mee, waar geen enkele naam op stond van een dorp of gemeente . Enkel de straatnamen . We hadden ze ook niet nodig, want de tocht was perfect uitgepijld . Ik heb onderweg wel goed uit de doppen moeten kijken, om dit verslag te kunnen schrijven, een kwestie van de gemeentenamen te onthouden .

Met zijn drieën reden we de parking uit en gingen links op de enorme grote fietspaden en verkavelingwegen al lag er hier en daar een betegeld pad, waar af en toe een put in lag . Je zou dat in Holland niet verwachten, maar toch liggen de putten er .

Wij reden de 78 km Valkenswaard- Valkenswaard .

Borkel was het eerste plaatsje dat we aandeden. Er stond een felle wind op kop en die zou ons tergen voor de rest van de tocht .

We reden naar Schaft en na 6 km waren we terug in België . Je komt dan al eens in Holland fietsen, je kiest een tocht en dan moet je richting België uit . Trouwens alle afstanden liepen tot de eerste 50 km over Belgisch grondgebied . Achel en Hamont . Hamont Achel, een grensgemeente in Belgisch Limburg . We trokken nu de kaart Lozen, door prachtige streken, waar de aspergeteelt welig tierde, naar Stamprooy en Tongerlo om zo Opitter aan te doen .

Na Opitter reden we richting Bree, het bekende Dorp van de al even bekende familie

Clijsters . Een controle hebben we onderweg niet gezien of gehad, al stond die op de wegbeschrijving wel vermeld .

Bocholt – Kaulille en we waren al het keerpunt voorbij . Via terug Hamont Achel en St. Huibrechts Lille, reden we terug de grens met Nederland over, naar de Grote Heide en het plaatsje Dommelen, om zo terug te keren naar Valkenswaard .

Minder dan drie uren hadden we gedaan over deze tocht van 78 km, die was aangekondigd als een tocht van 75 km .

We plaatsten onze fiets op de drager achteraan op onze wagen en we gingen in de Lion d’ OR onze stempel halen, die onze rit zou bevestigen . We dronken er een Leffe, Belgisch bier in Holland, zij het wel in flesjes van 30 cl en dat is een inhoud die ik in België in de Leffe flesjes nog niet gezien heb . In België is het 33 cl . Enfin .

Holland is er voor gekend voor zijn zuinigheid . Voor de start konden we wel een greep doen in een waaier van zoetigheden zoals “ Mars” en “ Snickers” en dropjes . Lang echter bleven we daar niet vertoeven, want er wachtte ons nog een trip met de wagen over de snelwegen richting België . We hadden nog plannen om tijdens de terugweg te stoppen in Bouwel en daar nog en ritje mee te pikken, maar dat lees je hieronder wel .

Fijne tocht gehad in fijn gezelschap! De koude wind was nog harder gaan waaien. De zon liet zich af en toe zien door het grijze wolkendek, alsof het ieder ogenblik kon gaan regenen .

We hebben het toch gans de tocht droog gehouden .

NETELANDROUTE – 34 KM – BERLAAR / BOUWEL .

            Het eerste weekend van juni is begonnen en rijden twee tochten op één dag . Na Valkenswaard gereden te hebben, stopten we in Bouwel waar een bijkomende start was . Je kon vandaag starten in de Netelandroute in 4 startplaatsen . De hoofdstart was in Berlaar / Lier . In Westmalle – Hove en Bouwel waren de bijkomende startplaatsen . Wij kozen Bouwel, omdat het op onze route lag, komende uit Nederland . Ook de vrienden Durmespurters, Raf en Etienne, reden deze tocht . De Netelandroute kadert ook als Label en in het Vlaamse Laureaatschap . We hebben hier vandaag twee vliegen in één klap geslagen .

’t Was al even voorbij het middaguur toen we in café Palmenhof in Bouwel, inschreven . We kregen bij onze controlekaart ook nog een wegbeschrijving en een bonnetje dat recht gaf in Berlaar, op een lekkere pannenkoek . Aan de hoofdstart kon je kiezen uit verschillende afstanden: 130 km – 90 – 60 – en 30 km . In Bouwel ook . Wij hadden er al 78 km opzitten van in Nederland en kozen nu voor de 30 km tocht .

We vertrokken samen naar Berlaar, waar we onze vergunning nog dienden in te scannen . In Holland moest dat niet, wel een kaart invullen . Andere streken, andere zeden!

Via de Herenthoutsesteenweg, reden we de richting Nijlen uit en naar Kessel . We reden in Lier langs het Netekanaal . Het water zou vandaag ons kilometers lang, gezelschap houden . Ook in Holland was dat zo . Berlaar was na Lier niet ver meer af en na 20 km arriveerden we daar in het “ Berkenhof” aan de Misstraat . We kregen hier een pannenkoek aangeboden en vroegen er ons een koffie bij . We lieten ons dit smaken bij een korte verpozing . De stempel op de controlekaart en de vergunning werd ingescand en na de pauze, dienden we nog 14 km te fietsen om Bouwel te bereiken .

We reden terug naar Bevel en Herenthout aan die bewuste Niemandshoek en via de Bouwelsesteenweg naar de Herenthoutsesteenweg voor aankomst .

Eerst de fiets op de drager geplaatst en dan gingen we onze kaart afgeven . Het formulier voor het Laureaatschap was reeds in Berlaar afgestempeld en we namen met ons drietjes plaats aan een tafeltje in het Palmenhof, waar het nu zeer rustig was .

Een trappistje ging er nog net in en daarna was het naar de parking en huiswaarts via de autoweg . De namiddag was al een eind ver weg, toen we thuis aankwamen . We waren bijna 9 uren onderweg om 112 km te fietsen . De verplaatsingen naar de diverse startplaatsen slokte de meeste tijd op . Aangenaam tochtje zou het geweest zijn, mocht die gure wind geen spelbreker gespeeld hebben .

De Kempen, ze zijn er, mar je moet ze ontdekken.

Maar wat baten kaars en bril …..

CLASSIC CARLO BOMANS _- 30 KM – PEER – LINDE . ( Limburg ) .

            Na een gedwongen rust van twee weken, kwam ik vandaag voorzichtig buiten met mijn stalen paardje . Erge buikgriep en een zware bronchitis hadden mij de das omgedaan . Ik heb een buitenkans verspeeld in het voorbije weekend om 4 stempels voor twee Laureaatschappen te halen . Dat is dus allemaal mislukt op grote schaal . Die buikgriep is gelukkig verdwenen met een aantal kilootjes gewicht, maar die bronchitis is toch nog niet helemaal genezen, maar toch genoeg beter om niet te moeten zitten hoesten en proesten op het fietsje . Enfin .

Op deze grijze zaterdag, 20 juni, één van de langste dagen van het jaar, was er de Classic Carlo Bomans in Peer . Een verre verplaatsing, die ik noodgedwongen moest doen, om nog aan die vereiste stempels te geraken, wou ik nog aanspraak maken op het laureaatschap . Ik moet er na deze nog halen en hopelijk lukt me dat, maar dat lees je verder wel .

Reeds om 5 h15 vertrokken met de wagen, richting Peer, om daar 30 km te fietsen . Omdat ik ten eerste nog niet 100% fit ben, ten tweede omdat ik tegen het middaguur thuis moest zijn voor een doopfeest in onze familie . Misschien is er hier wel een Wielertoerist in wording, voor later? Om 7 uur konden we de start nemen aan het voetbalstadion van Racing Peer .

Er waren verschillende afstanden voor deze Classic, die reeds voor de 11^de keer door ging . 130 Km – 100 km – 50 en 30 km . Ik scande dus in voor de 30 km . Op dat ogenblik was ik nog de enige O. Vlaamse Wielertoerist die Peer ( Limburg) daar onveilig maakte . Toen ik terug was van mijn tocht, zag ik daar de wagen staan van twee Durmespurters, die hier ook de start genomen hadden op een later uur .

Ik reed via het Dommelstadion en Lindebos, richting de Bossen naar Erperheide . Van hieruit volgden we richting Elikom en de en naar Meeuwen . Na Meeuwen, reden we langs verschillende verkavelingwegen, zoals we al de ganse tocht gedaan hadden, terug naar Peer, via de Ruitersbaan, de oversteek van de baan Meeuwen- Helchteren en we volgden de Lindebosstraat, tot aan de het Dommelstadion van Racing Peer . Onderweg was er geen controle en dat vond ik wel spijtig . Na aankomst kregen we dan een bonnetje en dat kon je verzilveren voor spek met eieren dat zowat een traditie geworden is op deze tocht . We lieten ons dat goed smaken bij een bruin paterken . We kregen hier vandaag ook twee stempels op twee controlekaarten . Een er van was voor het Laureaatschap der Classic’s, de ander op de kaart voor Drie landentrofee . Ik heb vandaag nog iets kunnen recupereren . Hopelijk blijft het de goede kant op gaan en kunnen we het seizoen met deze Laureaatschappen afsluiten .

Het was een zeer aangenaam fietstochtje, perfect uitgepijld en goed zichtbaar geplaatst .

Ik wil u nog een anekdote vertellen. Toen ik deze morgen de parking op reed, stopte er een auto met een Nederlandse nummerplaat op en achteraan op de drager, een racefiets van het merk “ Eddy Merckx” . Ik heb die man nog eens gezien in Genk Termien . Nu ook had hij een licht geel hemd aan en een das in zwart wit en boksersshort . Ik dacht wat een rare kwast?

Toen ik in de kantine koffie aan het drinken was, kwam hij binnen in koersuitrusting . Een wit shirt met de volgende woorden er op: Majorca- Tenerife – Benidorm . De man kocht zich een koffie en ging zitten . Ik bleef nog even wachten om in te schrijven en zag hem vertrekken . Het was zo een raar figuur die door iedereen aangestaard werd . Hij had ook zo een witte doek, achteraan zijn helm, zoals ze meestal in de Woestijnen dragen, tegen de hitte. Maar hier was het amper 13 graden en zwaar bewolkt . Ik dronk verder mijn koffie uit en vertrok ook . Na 200 meter, haalde ik die man plots in en hij stapte van de fiets . Voor welke reden dat was, dat wist ik niet en ik zag ook niet direct een defect aan zijn fiets . Na een kilometer gereden te hebben, haalde hij mij terug bij en ging op een irritante manier voor mij rijden . Ik bleef er achter . Na een kilometer of vijf, sloeg hij plots rechts af, war de tocht in feite recht door ging . Ik riep hem ter orde en zie dat het rechtdoor was en nu bleef hij achter mij aan rijden . Aan de splitsing met de andere afstanden, heb ik hem niet meer gezien . Die rare man, had waarschijnlijk een andere afstand gekozen dan ik . Ik hoop voor hem dat hij is aangekomen . Moest u in de toekomst zo iemand tegenkomen, een Nederlandse Wielertoerist die wat raar doet, dan kan het zijn dat u den man tegenkomt die achter mij aan reed en op zoek is naar Peer . alle gekheid op een stokje, toen ik op de parking deze morgen aan kwam, zag ik daar een andere Limburgse vriend van mij Tony uit As, die vertrok voor de 30 km en me zei:” Ik ga vlug dit ritje afhaspelen en vertrek dan naar Antwerpen, om tegen 12 uur daar te zijn, dan neem ik de start voor de 24 uren van Antwerpen. Als dat geen Wielertoerist a la carte is? Eind van de tocht – eind van mijn verslag .

DWARS DOOR HET WAASLAND – 35 KM – KALKEN – ( 60 KM ) .

            Vandaag 21 juni, op de langste dag van het jaar, heb ik iets meegemaakt, dat veel lezers Wielertoeristen zal doen lachen . Ik was de pechvogel van de dag en dat lag aan niemand anders dan aan mezelf .

Ik was eerst van plan om met de fiets naar Kalken te rijden en daar de 35 km te fietsen . Je kon daar kiezen uit 105 km – 65 -35 en 25 km . De Kids konden in groep ook 25 km rijden . Voor de Mountainbikers was er de VTT Scheldevallei 60- 40- en 25 km . De afspraak was in zaal Scala in de Colmanstraat in Kalken .

Toen ik deze morgen naar de lucht keek en de regen in mijn gezicht viel, besloot ik met de wagen naar Kalken te rijden . Het was een speciale tocht, tellend voor het Laureaatschap van de Labels en het Vlaamse Laureaatschap en nog andere . Dus wie punten wou sprokkelen of stempels, moest vandaag in Kalken zijn . Ik dus ook . Maar ik was de pineut vandaag . Pech hé! Geen mechanische pech, andere dus .

Toen ik een kleine jongen was en ik al spelend een val maakte, troostte mijn grootmoeder mij met de volgende woorden: “ Maar mijn manneken toch, zo een pech, als pechvogeltje dood is, dan mag u het zijn” . Toen kon ik met die uitspraak vrede nemen . Nu ik zelf grootvader ben, geloof ik daar niets meer van, hoewel?

Vergezeld van een serieuze hoestbui, nog een nasleep van een bronchitis, ging ik naar de inschrijvingstafel en voor mij, stond en bekende Wielertoerist uit Wachtebeke, ook een spotvogel, die Polleke Van Walleghem in Cyclo Info alle eer aan doet . Ik zag deze mens zijn kaart ontvangen en dacht dat die ook de 35 km reed . Ik scande me in om ook die 35 km te rijden met het gedacht, liever 35 km in de regen dan 65 km . Hij was voor mij de baan op en ik volgde hem op zo’n 50 meter afstand Ik zag hem altijd voor me uit rijden .

We reden van Kalken naar Zele Heikant voor controle . Ik moest dus niets meer in het oog houden . Polleken, zijn niet biologische vader, wees me de weg . Aan een overweg ergens in het waasland, naar ik meen Daknam of zo, stond hij stil en kwam ik bij hem . Hij knikte naar mij maar zegde verder niets . De trein was weg, de slagbomen open en we reden verder . Ik liet hem zijn voorsprong . We waren reeds meer dan 17 km op weg en ik dacht, dat zijn allemaal kilometers die ik straks minder moet doen in het tweede deel, met één oog naar de grijze hemel kijkend . Plots zag ik een plaat staan in geel geverfd met het volgende woord er op: Sinaai! Nu sprong mijn hart bijna uit mijn borst en dat was niet van een hoestbui . Zele en Sinaai, dat ligt toch een eindje uit elkaar dacht ik stilletjes? Polleken zijn stiefvader reed verder door, ik stopte . Ik keek naar mijn wegbeschrijving en teller . Constateerde dat Sinaai niet vermeld stond en dat mijn teller 20 km aan wees . Dat er na 8 km een splitsing was, had ik nu pas gelezen en die grote borden” Splitsing” onderweg, had ik niet gezien.

Het was een beetje alarm in de bovenkamer en ik moest ernstig beginnen na te denken over het probleem “ verkeerd gereden” en hoe ik het zou oplossen . Ik was het bord “ Splitsing” straal voorbij gereden . Gelukkig kende ik de streek daar een klein beetje en ik keerde en kwam aan de Oude Treinroute in Daknam en reed naar Lokeren, zoekend naar mijn parkoers, Zele . Ik vond het niet!

De weg gevraagd, nog eens de weg gevraagd en op weg in de richting van waar ik kwam .

In Heiende, waar ik bijna een uur geleden voorbij gekomen was, stonden vier Wielertoeristen van een niet nader bekende bond te praten en ik stopte bij hen en vroeg hen de richting Zele Heikant . Gelukkig was daar iemand bij, die het wist . Ik zat in de goede richting en ik zou links afslaan voor de brug over de E 17 . Ik deed dat ook, maar ik reed terug naar Lokeren . Dat moest zo, maar ik betrouwde dat zaakje niet . Ik keerde om en gelukkig kwam ik op dat moment een man uit een Steenhuizense club en een dame uit Ophasselt tegen . Ik deed ze stoppen en vroeg hen of ze dat parkoers van de 35 km reden? Hun antwoord was positief en ik zat terug op mijn route richting controle . Ik bleef nu gewoon bij die mensen meefietsen . Enkele kilometers verder, waren we ter controle in café Molenhoek aan de Molenstraat .

Ik kreeg daar zelfs nog van die Steenhuizenaar een cola aangeboden . De stempel op de kaart en we reden terug weg . Via Zele – Berlare – Uitbergen . Aan de sluis was er nog een bevoorrading . Overal waar we voorbij kwamen lagen de wegen er nat bij. Wij hadden tot nog toe geen druppel gezien . We bevoorraden ons daar wat en daarna reden we de Scheldedijk op en volgden die in de richting Kalken . Bij aankomst had ik 60 km gereden . Ik bedankte mijn gezellen voor het aangename gezelschap . De mooie tocht die ik gemaakt had viel een beetje in de nattigheid op 3 kilometer van het einde, toen het wolkendek het water niet meer kon ophouden en het uit goot boven onze hoofden .

Ik gaf mijn controlekaart af en we kregen een boterham met beleg .

Als klap op de vuurpijl reed ik naar huis met een hele vracht pech . Ik had 25 km te veel gereden op een tocht van amper 35 km en als pechtoetje ben ik nog vergeten mijn stempel te vragen voor mijn Vlaamse Laureaatschap .

Het was vandaag mijn dagje niet . Deze tocht heeft me enkel een punt opgeleverd voor het O. Vlaams Laureaatschap, maar voor de rest, waar k in feite voor gekomen was, niets .

Mijn grootmoeder zal in die tijd, toch gelijk gehad hebben zeker? De zondagvoormiddag was voorbij . De tocht was anders perfect uitgepijld, al hoorde ik de voorzitter van WTC Calcine, die deze tochten organiseerden, dat ze deze morgen, pijlen moeten gaan bijplaatsen zijn, die door jonge vandalen verwijderd waren . Erg hé! Wat is onze jeugd van tegenwoordig nog waard? We mogen ze natuurlijk niet allemaal over dezelfde kamscheren . Zo is dat!

OEFENRITJE LANGS DE DIJKEN – 40 KM – MOERZEKE .

            Om van het goede zomerweer te genieten, heb ik deze morgen een tochtje gedaan, als oefening bedoelt, langs de Scheldedijken . Je zou er verwonderd van staan hoeveel Wielertoeristen ik op dit vroege uur ben tegengekomen . Ik was om 8h30thuis vertrokken, omdat de temperatuur nog beneden de 20 graden lag . We zijn nu donderdag 25 juni en dan is het normaal gezien, zomer . Dat voorspelden de weerdiensten toch, tot 25 graden . Na de middag is dan weer de warmte en de verbrandingsfactor te hoog . Enfin .

Via mijn eigen straat, reed ik naar de richting Drie Goten, maar sloeg af naar Den Bunt . Daar ging ik de Scheldedijk op richting Moerzeke, via de Veerdiensten Van Tielrode- Drie Goten- Mariekerke – St. Amands – Baasrode, tot de kille in Moerzeke . Daar keerde ik me terug na 20 km . Via dezelfde weg als ik gekomen was, reed ik terug huiswaarts . Het begon al goed warm te worden en de wind had ook een tandje bijgestoken . Tevreden dat ik het tochtje gedaan had, in het vooruitzicht van het weekend .

CLASSIC IN ’t VEN – 40 KM – OUD TURNHOUT / OOSTHOVEN .

            Vandaag 27 juni 2009 was er in Oosthoven een deelgemeente van Oud Turnhout de jaarlijkse In ’t Ven Classic, genoemd naar een ex Beroepsrenner met die naam . Wat gisteren zulk een mooi weer was, is in de nacht overgegaan in minder goed, althans ’s morgens vroeg . Onweders her en der, hebben er voor gezorgd, dat de weersomstandigheden onstabiel waren . Ze voorspelden nog hevige onweders met hagelbuien en veel wind . Ik wou toch een poging doen om in Oosthoven aan de Heischuur te starten .

Ik vertrok in zeer zwoel en mistig weer, al koelde die zwoelte af door een zeer frisse wind . Ondanks die wind, bleef de mist hoog in de lucht hangen . Ik koos ook voor die reden de kortste afstand van 40 km . Je kon hier ook starten voor langere afstanden, maar ik had de indruk, dat die langste afstanden niet gegeerd werden, met dit weer .

Er was keuze uit 150 – 125 – 105 – 80 – 60 en 40 km . Ook de Kids waren niet vergeten met 25 km . Er was ook nog VTT ook over afstanden van 50 – 40  en 27 km .

Ik vertrok zeer vroeg in de ochtend, 5h30 naar Turnhout om rap mijn Classic te kunnen   rijden . Ik kon reeds starten iets voor 7 uur . Bij de start en inschrijving kregen we twee gratis bonnetjes . Eentje was voor een Abdijbier van Corsendonck dat we onderweg konden verzilveren, in café De Valk in Kasterlee . Het andere was voor een bord spaghetti, als we aan kwamen . Ik kreeg op mijn controlekaart het nummer 1 omdat ik als eerste vertrok .

Er was in de Heischuur, waar het allemaal te doen was, nog geen enkele Wielertoerist te zien . Alleen op weg naar Retie . Ik reed op wegen die omgeven waren door bossen en waar je zeer zuivere lucht kon inademen, langs de Begijnhoefstraat . ( Zouden Begijnen vroeger hoeven gedragen hebben)? We gingen verder langs verschillende Dreven . Zwanen-en Groendreef naar de Oude Retiese Baan en grondgebied Retie . Hier gingen we de richting Kortijnen uit . Vraag me niet wat dat voor iets is? Ik denk een gehucht of zo van Retie of Kasterlee, want ook die richting gingen we uit .

We moesten hier in café de Valk ons Corsendonck bier gaan consumeren, maar dat dametje dat deze Taverne normaal open hield, lag nog in een diepe slaap, toen ik er langs kwam gereden en ik kon mijn Corsendonck vergeten . Geen nood dacht ik, een beetje verder zou ik bevoorrading krijgen, stond er op de wegbeschrijving .

In Kasterlee, aan een kapelletje zou er bevoorrading zijn . Niets was minder waar . De bevoorradingspost was nog nergens te bespeuren, waarschijnlijk wegens het nog vroege uur .

Recht door, zonder omkijken dus naar Vorsel- Terlo en naar de Maneschijn . Of dit een straat is of iets anders, kan ik me niet meer herinneren .

We reden in Kasterlee langs de Markt naar de Kattenberg en langs de Hoge Mouw naar oud Turnhout . Ik werd hier ingehaald door mijn vrienden Durmespurters Etienne en Raf, die na mij vertrokken waren en een serieuze inspanning gedaan hadden om me in te halen . Raf en Etienne hadden gemiddeld 2 km per uur meer gereden dan ik op dat ogenblik . Ik ben dan maar bij hen gebleven . We reden nog langs bijzondere straten zoals: Boekweitbaan – Grootrees – Darisdonk – Driedostraat – Brooseinde – Draaiboom en Schuurhovenberg . Probeer zulke straatnamen maar eens te vinden in O. Vlaanderen?

We reden met zijn drietjes de Heischuur binnen . We gingen nog iets drinken  en gingen in de kantine aan een tafeltje plaats nemen . De ober van dienst van de plaatselijke organisatie WTC Onze Hoop – Oud Turnhout, vroeg wat we dronken? We vertelden hem dat het café, waar we onze bon voor een Corsendonck niet open was, dat de bevoorrading er nog niet was onderweg en dat de spaghetti nog niet bereid was .

De Ober, ook maar een mens en Wielertoerist, bood ons als compensatie een gratis koffie en een stapel boterhammen met kaas aan . Als dat geen service was?

We praten nog wat na, de zon kwam er door en Raf en Etienne reden nog naar Betekom voor de Danny De Bie Classic .

Omdat ik na de middag, andere verplichtingen had en eigenlijk de weersvoorspellingen niet goed vertrouwde, reed ik terug naar huis . Mijn stempel voor de Classic’s had ik verdiend . Nog 3 te gaan plus de Nationale Bijeenkomst en we zijn Laureaat . Maar zo ver zijn we nog niet!

MEMORIAL HILDE – 35 KM – EKSAARDE ( 80 KM ) .

            De afstand tussen de haakjes zegt genoeg zeker? Dat was de afstand die ik vandaag zondag 28 juni 2009 gereden heb .

Deze morgen met de fiets vertrokken naar Eksaarde in een dikke mist, die je kon snijden . Tot in Lokeren diende ik regelmatig mijn brilglazen schoon te vegen en in waasmunster aan de Durmebrug was het echt een erwtensoep waar je niet doorheen zag . De achterop komende auto’s zagen je amper rijden .

Ik reed via Hamme – Waasmunster Ruiter, naar Lokeren . Daar begon de mist een beetje op te trekken . Langs de Oude Treinroute naar Eksaarde, waar we vanaf 8 uur konden starten . Je kon kiezen uit 60 of 35 km op de weg . De VTTers die hun Kruiskapeltocht reden, hadden keuze uit 50 – 35 “n 25 km . Alles was georganiseerd door WTC Eksaarde op het voetbalplein, in de kantine van FC Eksaarde, in de Canondreef . Er was veel volk .

Ik scande in om 8 uur en vertrok met een wegbeschrijving op zak, die ik nu wel eerst goed gelezen had, om zeker de fout niet te maken, die ik vorige zondag gemaakt had .

In Koewacht was er controle, na een poosje op Nederlandse bodem gefietst te hebben . We starten in de richting van Moerbeke en Stekene . We reden naast de N 49 tot in Stekene waar we via de fietsertunnel onder de Rijksweg reden .

Hier was op het ogenblik dat ik hier voorbij kwam iets gebeurd . Een personenauto, een zware Mercedes, met achteraan een fietsendrager met twee fietsen er op en komende uit de richting Stekene, had op het verhoogde wegdek, waarschijnlijk die “ Bult” geraakt, waardoor die fietsendrager een klep gekregen heeft en gekanteld was . De fietsen waren op de grond geklikt en er lagen overal kleine brokstukken op de weg . Deze recreant op oudere leeftijd had zware pech op deze zondagmorgen en het tochtje met mevrouw op hun fietsen zal waarschijnlijk uitgesteld zijn . Enfin .

We reden naar de richting Koewacht langs de Dweersstraat en de splitsing van de beide tochten . De 35 km ging recht door, de 60 km sloegen rechts af . Wij reden langs het grondgebied van Holland, de Julianastraat ( hoe kan dat ook anders in Holland ) de Emmabaan op ( ook al een Koninklijke naam van een straat ) naar café Benelux na 19 km .

Ik was de eerste die een stempel kwam halen zei de zwaar besnorde stempelaar van dienst . We kregen er een koekje bij ( niet van eigen deeg maar van De Beukelaer ) en we vroegen ons aan een zeer vriendelijk vrouwmens, die met een Hollands accent sprak, een cola . De prijs was er naar, 1€60  voor een flesje cola is naar mijn gevoel toch wat veel gevraagd . Enfin .

Na controle reden we naar Moerbek Waas . We hadden het langste gedeelte al achter de rug . De N49 kruisten we en reden naar de Terwesttragel, langs de Moervaart naar Eksaardedam, waar we het fietspad volgden tot aan de Oude Spoorwegbedding , die we volgden tot in Eksaarde . Langs de Kasteeldreef en zo naar het Voetbalplein en de kantine . Na eindcontrole dronk ik nog iets en reed dan terug huiswaarts in zeer mooi weer, langs de Oude Treinroute naar Lokeren – Waasmunster en Hamme . Mijn zondagmorgentochtje mag als zeer goed geslaagd genoemd worden . Alle zondagen zijn niet gelijk en gelukkig maar!

NAPRAATJE .

            Het einde van juni in zomerse temperaturen, wie had dat ooit gedacht aan het begin van deze maand? Tussen 25 en 30 graden is het warm! De zomer is er nu . Maar hier in Vlaanderen duurt dat meestal niet lag dat schone liedje .

We hebben toch nog wat kilometers kunnen bijeenrijden deze maand, maar toch niet gelijk in mei . De reden daar van heb ik hierboven al aangegeven .

Juli komt er aan en dat betekent vakantie, verlof of hoe je het ook noemen mag . Toch zijn er nog tal van fietstochten voor de thuisblijvers, die ze als ze dat willen, kunnen meenemen . Te veel om ze hier allemaal op te noemen . Voor elk Laureaatschap is er zeker één elke wek . De weekfietstochten in “ ’t Verlof” komen er ook rijkelijk aan, dus voor elk wat wils zou ik zeggen . Als je de fiets meeneemtop vakantie, vergeet niet de wegcode te respecteren, ook in het buitenland waar dat soms anders is dan in België, waar je u ook mag bevinden .

Ik kan u alleen nog een prettige vakantie toewensen voor u en uw gezin, goed weer, zalige rust en kom behouden terug thuis .

Wat ik voor de maand juli in petto heb, dat lees je in een volgende  “Belevenissen” .

Als je de fiets op gaat , in deze zomerse temperaturen , vergeet dan niet uw helm op te zetten . Hij beschermt u nog en beetje tegen de zon en kan uw leven redden bij een val . Vergeet dit vooral niet!

Als je het thuis doet, maak er dan een goed potje van zou een bekende Limburger zeggen!

Keep Smiling ……. Auf Wiederzehen in juli!

                                                                            Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ...

                                                                                                                                     WIL. 

BELEVENISSEN NR 5 – VAN EEN WIELERTOERIST- MEI 2009 .

VOORWOORD .

            April is pas weg en we zijn al in de maand mei . Het kan niet anders, de dagen en maanden volgen elkaar snel op . De meimaand wordt ook nog de Bloeimaand genoemd, omdat dan alles in bloei zou moeten staan . Je ziet de veranderingen in de natuur nu reeds heel goed . Het groen en sommige bomen, geven een heel ander uitzicht, dan de vorige maanden het geval was . We hopen dat deze komende maand ook zo mooi mag zijn, dan de voorbije maand april . Een ding weten we nu al zeker, dat in mei de dagen nog maar eens lengen, met 1h24 minuten, maar dat zal ook de laatste keer zijn denk ik dat ze zoveel langer worden . In juni is dat al veel minder of ik moet me vergissen .

We staan voor de uitdaging op wielertoeristisch gebied, van die meimaand, waarover ik het gehad heb in mijn napraatje van april. Tevens wil ik de vele lezers van mijn “ Belevenissen” bedanken, die mijn uitspattingen iedere maand weer, lezen . Het doet me plezier dat er zoveel mensen zijn ( iedere maand meer dan 300 ) die mijn simpele website bezoeken om mijn Belevenissen te lezen .

Ik doe er dus alles aan, om u een prettige meimaand te beloven, in die zin, van veel fietsplezier en hopelijk mogen we gespaard blijven van ongelukken .

Wat het deze maand wordt, zal je verder zien in mijn programma van deze maand .

Vergeet niet het helmpje te dragen, als je met uw Stalen Ros buiten komt, kwestie van de veiligheid .

Als je het thuis doet of op een ander, houd rekening met andere weggebruikers .

Keep Smiling is mijn leuze en maak er iets goeds van in deze meimaand .

Soo Long …….

                                               Uw Sterreporter ……………

                                                                                                                                  WIL .

RONDE VAN LIMBURG – 50 KM . – GENK – ( 55 KM. ) .

            Waar ligt Bret Gelieren? Ooit al van gehoord? Het is een wijk of de naam van een school in die wijk, als ik goed geïnformeerd ben . Ik had er nog nooit van gehoord .

Genk is natuurlijk groot en het is ook ver van hier uit, maar met de moderne middelen zoals Internet of GPS, kom je wel te weten waar Bret Gelieren ligt .

Vandaag op deze 1 mei, dag van de arbeid of is het rustdag, richtten de Genker Trappers, hun traditionele “ Ronde van Limburg” in . Ik heb daar nog nooit een tocht gedaan, maar wel er niet ver vandaan en omdat er in Limburg toch zulke mooie fietstochten georganiseerd worden, heb ik vandaag, voor het eerst, Bret Gelieren opgezocht .

De tochten stonden in het teken van het Vlaams Laureaatschap en je kon kiezen uit 150 km – 75 km en 50 km . Omdat ik eigenlijk niet goed wist waar ik aan begon, koos ik de tocht van de 50 km . Iemand ter plaatse had me wijs gemaakt, dat de 50 km vlak waren, maar ik weet niet wat deze mens bedoelde met vlak? Is dat misschien bergaf rijden of wat? Ik heb geen enkele kilometer het gevoel gehad, dat ik vlak aan het rijden was . Steeds maar een golvend parkoers, met enkele uitschieters en zelfs een korte steile klim met 7 % stijging . Maar geen nood, we hebben de klus geklaard .

Aan de startplaats waren verschillende O. Vlamingen, ik heb er zeven geteld, maar misschien zijn er nog vertrokken na mij?

Om iets voor zes uur, was ik thuis vertrokken met de wagen, richting Genk ( Bret Gelieren ) en na een goed uur rijden, kwam ik op de parking aan van het Schutterslokaal De Richter . Mijn GPS systeem, had me moeiteloos tot aan de cafetaria gebracht en daar sprak die stem in dat boxje: “ Bestemming Bereikt” .

Er was daar nog weinig volk om goed zeven uur .
Maurice, een op de grens wonende van O. en W. Vlaanderen, fervente Wielertoerist, kwam daar ook aan, maar die zou de langste tocht rijden .

Iets voor half acht, want de start was om 7h30 mochten we de baan op . Ik vertrok in eerste instantie, na inscanning van de vergunning, alleen in de richting van Rijkhoven . Maar eigenlijk ben ik na drie kilometer al moeten stoppen, om op mijn wegbeschrijving te kijken, waar de controle was, ik was dat vergeten bij de start . We reden door bossen op smalle paden, maar het was heerlijk fietsen . Maurice had me bijgehaald en we hebben nog een tijdje samen gereden .

Op een bepaald moment, tussen Genk en Zutendaal, moesten we door een wegversperring aan een voetbalveld . We moesten daar door het gras rijden en daarna onder de afsluiting, door kruipen . Wat hier de bedoeling van was, dat weet ik niet . Ik heb nergens een hindernis gezien, die dit verantwoordde . Enfin .

We reden verder langs brede fietsboulevards en tussen de sparren en andere bomen, die geurden naar hars en zuivere lucht .

Rare Straatnamen als Schabartstraat – Zuurbroekstraat – Geerkensveld en we volgden fietsroute 30 . In Limburg weten ze wat knooppunten zijn . We zochten de richting Riemst op

Na een kilometer of vijftien, werd ik op een steil stukje helling, ingehaald door een O. Vlaamse vriend, Manu, een St. Niklazenaar die aangesloten is bij SK Heusden . Samen hebben we de rest van de tocht gereden .

Zwaar golvend op sommige plaatsen, was het steeds maar tandje af, soms wel twee of tandje terug bij . De Allewijsstraat . Ik had nog voor Manu mij ingehaald had een pijltje gemist en het was op een lange grote weg, tot mijn verwondering, want normaal rijden ze op rustige wegen . Dus dat pijltje niet gezien en ik was weg voor een kilometer en half . Terugkeren was er dan drie die ik meer moest doen .

Ja, dat verkeerd rijden, dat zal ik nooit verleren, maar het is oh zo snel gebeurd . Soit .

Met Manu in mijn gezelschap, voelde ik me wat veiliger en we reden samen naar de controle, langs de Wildwouterstraat – De Rijkelstraat – de Mopertingseweg en aan de Bammenstraat stond dat cafeetje waar de controle was. Het stond wat achteraf en weggestoken, achter bosjes en een kleine heuvel . Op het terras zat de stempelaar van dienst en die meldde ons, dat we de eerste waren, die hier kwamen stempelen . De man gaf ons het gevraagde, samen met een energiereep . We gingen in het zonnetje, dat nu volop begon te schijnen, op dat terras zitten en de Limburgers, gekend voor hun vriendelijkheid en goedhartigheid, lieten dat hier weer blijken .

De Mevrouw die de koffie bracht, bracht ons een bord met wel twintig wafels op en we mochten er nemen, zoveel we wilden . Met eentje hadden we natuurlijk genoeg, de gastvriendelijkheid wilden we natuurlijk bewaren .

We hebben daar ruim de tijd genomen om te pauzeren, maar moesten dan toch weer de weg op . We waren nu aan de helft van onze tocht en het mooiste moest nog komen .

Van uit de controlepost, was het al direct naar omhoog, naar de Rijkhovenstraat en de Kasteelstraat . We reden de berg op naar het prachtige Kasteel van Alden Biezen, dat zeker het zien en een bezoek waard is .

De Biezenweg en Tabbaert en we zaten in Bilzen . Rentfortstraat en Slingerweg en deze laatste had zijn naam niet gestolen . We reden van de ene molshoop over de andere en het rare er van is, dat ik maar één echte afdaling gehad heb . Hoe ze dat gefikst hebben, is me een raadsel? Je kunt toch niet blijven omhoog rijden? Ik snapte het niet en ik wachtte tevergeefs op afdalingen die er niet kwamen .

We reden naar Genk en zoals het Genkenaars past, stuurden ze ons langs de Fordfabriek al was het de andere kant van het Kanaal . Al gehoord van de Mienbroekstraat? Wij nu wel . Kolderbosstraat en de Neerzijstraat en we waren binnen .

Ik had er 55 km op zitten door dat verkeerd rijden, maar de tocht was wel iets langer dan de vooropgestelde 50 km .

We gingen onze controlekaart afgeven, Manu en ik en nog een cola drinken . De stempel werd op het formulier Vlaams Laureaatschap gezet en we waren weer een stempel rijker .

Nu was er veel meer beweging op dit grote terrein en er vertrok ook nog een Augustijntje uit Ertvelde samen met zijn partner .
Wij gingen na ons drankje, naar onze wagen om huiswaarts te keren, na één van de prachtige tochten die Limburg rijk is . Tegen de middag was ik thuis en ik had mooi droog weer gehad, op deze 1 mei . Alle goede ingrediënten waren aanwezig op deze vrijdagmorgen, aan het begin van de meimaand .

2^de OUD OETEREN CLASSIC – 60 KM . – NEEROETEREN ( LIMBURG ) .

            Voor het Laureaatschap der Classic’s was er vandaag een organisatie in Neeroeteren . De Oud Oeteren Classic . Er waren drie startplaatsen voorzien . De hoofdstart was in Neeroeteren aan het Scholtisplein, de tweede start was in Hasselt in de Stedelijke Sporthal Kiewit . Dan was er nog de derde startplaats in Peer . Omdat Hasselt, voor mij de dichtste startplaats was, koos ik om daar te starten . Groot misverstand! Wat bleek nu? Je kon kiezen uit afstanden van 135 km – 120 km – 90 km en 60 km . Alle starturen waren vanaf 7h30 . Ik koos voor de startplaats Hasselt en de 60 km .

Na zeer vroeg vertrokken te zijn, rond 6 uur op deze zaterdagmorgen 2 mei, kwam ik daar om 7 uur aan op de grote parking van de Stedelijke Sporthal . Mijn fiets van de drager gedaan en me aangekleed en ik wilde juist naar de inschrijving gaan, toen een vriend uit As, me kwam melden, dat je in Hasselt niet kon starten voor de 60 km . Daar stond ik dus .

Om de 60 km te kunnen fietsen, moest ik naar Peer rijden met de wagen .

Dat adres kende ik niet uit het hoofd, gelukkig had daar een wielertoerist uit het Antwerpse zijn Nationale Kalender bij en kon ik het startadres van Peer in mijn GPS intikken . Ik moest dus eerst mijn fiets terugplaatsen, op de drager op de wagen en de helft van mijn kledij en de helm terug uittrekken . Het was nog een 25 tal kilometer te rijden met de wagen en dan kon ik intekenen . Iets na acht uur arriveerde ik daar op de parking van de Stoeterij Paesen in Linde Peer . Normaal gezien, was ik al een half uur aan het fietsen .

Terug de ceremonie protocollair van in Hasselt gedaan en ingeschreven . Inscannen moesten we in Neeroeteren doen .

Er was op de weg uitgepijld, met gele verf, een streep met een bol, die de richting aan gaf . Je moest wel goed opletten om die pijlen te zien staan, mede door de zon of het zand, dat achtergelaten was door de tractoren van de landbouwers, op de weg . De eerste kilometers liep het al mis voor mij . Ik had een pijl niet gezien of er stond geen, maar gelukkig kon een wielertoerist, die ook deze tocht deed, mij gerust stellen en zeggen dat ik gewoon moest volgen . Hij bleef langs me fietsen tot ik de volgende pijl gezien had . Daarna reden we elk ons eigen tempo .

Wat een prachtige tocht mensen! Door Dennenbossen en Heide, maar steeds licht golvend of vals plat . Echte klimmen zaten er hier niet in, maar je voelde het toch, dat het omhoog ging .

Via die kronkelende bospaden, die mijn inziens vroeger gediend hadden als treinroutes om naar de Koolmijnen te rijden, reden we naar Meeuwen Gruitrode en we volgden de Knooppunten ( hoe kan het ook anders ) nr. 33 en 34 naar Wijshagen . De Knooppunten 35 en 37 volgend naar Gruitrode . Tussen die kilometers lange Bospaden en valse platjes, zonder verkeer . Ik ben deze morgen, in die streek, drie wagens tegengekomen . Op enkele plaatsen moesten we een grote Baan oversteken, maar dat was geen probleem .

Na 26 km arriveerden we dan in Neeroeteren, aan het lokaal aan het Scholtisplein, café Restaurant “ Out Oteren”! Hier moesten we onze vergunning nog inscannen en een controlestempel vragen . Ook het formulier voor het Laureaatschap werd hier al afgestempeld . Met de energierepen, smeten ze hier naar onze kop . We kregen er een aan de controletafel en buiten op het terras, voor het café, zat er een man, die voor Sinterklaas speelde . Alles kon, energiekoeken – banaan – appelsienen in stukken gesneden en nog veel meer . Ik kreeg nog eens twee repen mee . De drank moest je betalen . Ik vervolgde mijn weg, na de formaliteiten vervuld te hebben en moest nu nog meer dan 30 kilometers fietsen . ’t Was mooi en zonnig weer daar in het Oosten van het land, maar dat kon je overal niet zeggen .

De koude wind was komen aanwakkeren en dat gaf toch maar een rillerig gevoel .

We reden terug van waar we kwamen, althans een kilometer, de Kanaalbrug over en naar de Waterloosestraat, richting Bree . We volgden nu Knooppunt 36 – 31 en 02 . Soms was het wel even zoeken hoor naar die gele pijlen, maar ze stonden er . Knooppunten 01 en 03 en na enkele kilometers reden we naar Wijshage terug en naar Erpelom – Ellikom ( wat moeilijke namen ) om zo via de Meeuwerlaan naar de Stoeterij Van Paesen terug te keren in Peer .

Onze tocht zat er op na 60 km .

Voor mij was dat een mooie tocht, voor anderen iets minder . Toen ik daar alleen in dat cafetaria zat, alleen als O.Vlaming bedoel ik, sprak er mij een Limburger aan en die mens begreep niet, wat ik daar kwam doen . Ik legde hem dat uit en wat bleek later, hij was iemand die geboren was niet ver van Zelzate, over de Nederlandse grens in Westdorpe . Zo zie je maar . Die mensen hadden nog een halve tocht voor de boeg en ik had de tijd, om rustig mijn bruin Paterken te ledigen .

Opeens verscheen er nog een wielertoerist die ik goed kende, William van de Gentse Veleosport en ook nog twee Durmespurters Raf en Etienne ten tonele . Die mannen hadden hetzelfde voor gehad als ik, in Hasselt en waren een kwartuur na mij dan maar in Peer

gestart . We bleven samen nog wat napraten over het verloop van de tocht . William was serieus verkeerd gereden vertelde hij . Akkoord, ik vond het soms ook moeilijk te vinden ( de pijlen ) op sommige plaatsen, maar over het algemeen, vond ik, dat er pijlen genoeg stonden . Je moet maar beter kijken hé William!

William vertrok vroeger dan wij en een tiental minuten later, kropen ook wij in de wagen en reden we huiswaarts . De Lokerenaars volgden mij tot ik de autoweg moest verlaten .

Over de tocht zelf, kan ik niets dan lof zingen . De uitpijling mocht voor mij, voor deze Classic, iets beter verzorgd zijn .

HERINNERINGSTOCHT – 55 KM – HEUSDEN – ( 119 KM . ) .

            Booserken wist het niet meer zei hij . Of het nu ging regenen of het nu droog zou blijven, hij zweeg . Zo kan ik ook het weer voorspellen hoor! Maar het is een feit, dat we al een lange droge periode kennen en dat is al van in de maand april zo . Wanneer hebben we dat nog eens gehad? ’t Was vandaag op deze donderdag mooi weer, stapelwolken en er kon een bui uitvallen, zei Sabine op de radio . We zeggen en schrijven donderdag 7 mei .

Ik probeer zo veel mogelijk aan Memorials mee te doen om de nabestaanden en clubleden van overleden leden of het nu door een ongeval of door ziekte komt een hart onder de riem te steken . Voor deze mensen is het een troost als hun club zo een herinneringstocht inricht . In Heusden hebben ze dat de laatste jaren al verschillende keren moeten doen en dat is niet zo evident als je zou denken .
Ik zou met de fiets naar Heusden rijden, maar dat had al je al gemerkt aan die 119 km tussen de haakjes nietwaar? Om goed twaalf uur, sprong ik mijn Ros op, na het verorberen van een flink bord spaghetti, omdat meelspijzen, enz; enz ….

Via Grembergen – Zele Dijk – Avermaat – Overmere en Laarne, arriveerde ik om rond 13h30 in Heusden Dorp . Veel te vroeg natuurlijk . En toch was ik de eerste niet, want de Lokerse vrienden, Eddy en Jeaninne zaten reeds te genieten in het zonnetje, op het terras van den Britannia . Ik had er juist 31,6km op zitten . Deze kilometers had ik gereden met de wind pal op kop en ik kan jullie verzekeren, dat hij hard en fris waaide . Ik was niet alleen met lange kousen aan, ondanks de zon, maar die stak zich regelmatig weg, achter afschuwelijk grijze wolken, waar je van dacht dat het ieder moment zou kunnen beginnen regenen . Niets daarvan, geen regen gezien . Voor mij hoeft die niet te komen, maar voor de vruchten der aarde wel, maar voor de wortelen niet, want die liggen zo dik in de hutsepot, dat men het vlees niet meer ziet . Dit laatste zei mijn grootmoeder altijd en dat mens is gestorven in 1947 . Dus een eeuwigheid geleden . Enfin .

Na lang wachten, want een half uur kan lang duren, konden we dan toch inscannen en vertrekken . Een massa deelnemers meldden zich aan . Ik vertrok redelijk vooraan, maar toch alleen . Volgens onze wegbeschrijving, zouden we controle hebben in Zele Heikant, aan de hoek van de Molenstraat . We volgden witte pijlen, een H met een pijltje bovenaan via de Steenvoordestraat naar Laarne . Voorbij de hovingen, waar circus Malter, zijn thuisbasis is naar Kalken en Overmere om zo naar Zele te fietsen, richting wijk Heikant . Aan de Hoek Molenstraat in café De Molenhoek, hadden we dus controle na 32 km . Er zaten daar al heel wat Wieleroeristen op het terras . Er werd hard gereden in het eerste deel, want de wind zat pal in de rug en dat beloofde voor het tweede deel, dan zat hij op de kop tot in Heusden .

We kregen een frangipankoekje en vroegen ons een cola, aan een bezwete jonge vrouw achter de toonbank, die er alles aan deed, samen met haar helpster, om ons zo snel mogelijk te bedienen . De ene groep na de andere bood zicht ter controle aan .

Ik was klaar met mijn bevoorrading en vertrok alleen terug naar Heusden . Mensen, wat waaide die wind toch hard . De snelheid zag je zo naar beneden gaan op het tellertje .
Ik moest even doseren, want ik moest nog 23 km fietsen tot Heusden en dan nog eens 31,6 km naar huis toe en dan weet je het wel zeker?

Het grootste deel van deze tocht lag nu toch achter de rug en we reden naar Zele en de Brug over de E 17 over, die ons beentjes nog wat meer pijn deed, tegenwinds . De volgende stap was Lokeren en via de Beerveldestraat, naar Beervelde en Laarne . Ik was blij, dat ik het bord Heusden zag staan, met nog vier kilometers voor de boeg . Al bij al, arriveerde ik nog redelijk fris in Heusden . Ik gaf mijn controlekaart af en bestelde me een Palm ( dan blijf je kalm ) zeggen ze en ik had kalmte onderweg nodig hoor! Ik ging nog wat nakaarten op het terras bij een Lokerenaar, die ik van haar nog pluim kende . Ondertussen was de groep van Heusden aangekomen met Monique, die een euvel aan haar fiets had, maar dat werd daar door behulpzame handen, ongedaan gemaakt . Om 16h30, vertrok ik voor nog eens 31,6 km richting huiswaarts . De tocht van 55 km die ik gedaan had, was mooi, af en toe een stukje slecht weggedeelte en over de wind, zullen we het maar niet hebben zeker?

Nu had ik naar huis de wind in het voordeel en hij duwde mij in de richting die ik wou .

Voorbij het rond punt in Heusden, reed ik het betegelde fietspad op en na een paar honderd meters, werd ik de weg afgesneden door een jonge dame met haar wagen, die zich dwars over dat fietspad gezet had, het koffergedeelte nog op de rijbaan en met de voorkant bijna op een oprit . Ik kon er niet voorbij, want anders moest ik over een haag kruipen . Toen ik er haar opmerkzaam op maakte dat het fietspad niet diende om te parkeren en te telefoneren met de gsm, reed ze snel achteruit, zonder te kijken en veroorzaakte er ei zo na een ongeval . Ze stak de middenvinger naar mij op en riep tot drie maal toe: “ Fu….Fu….Fu….En nog een paar lettertjes er achter .
Waar is de jeugd van tegenwoordig in Gods Naam toch mee bezig? Op zulke momenten moest er een politiewagen voorbij komen, maar die zie je maar als ze niet nodig zijn . Enfin .

Ik kon eindelijk toch verder naar Laarne fietsen, voorbij het Kasteel van de ondertussen legendarische “ Meneer van het Kasteel” om zo de richting Kalken en Overmere aan te doen .

Ik had weinig last van het verkeer . Via Zele – Avermaat naar Grembergen en recht naar mijn thuishaven . Een opbeurende douche deed me goed . De wind was nog daar, alsook de zon . Maar ik moet zeggen, als ik nu door het venster kijk, terwijl ik dit aan het schrijven ben, er zich geen blaadje aan de bomen zich roert . Wind stil nu . Was dat maar zo geweest deze namiddag . Het was een rit die zeer goed uitgepijld was en gemakkelijk te rijden was . Dit is mijn bescheiden mening . SK Heusden was de inrichter er van en die doen het altijd goed .

OMLOPEN SCHELDE & ZWALMSTREEK – 25 KM . – MERELBEKE – ( 109 KM. )

            Amaai, wat was het koud deze morgen . Mijn handen tintelden van de koude . Ik dacht eerst dat die nog sliepen, omdat het nog maar zes uur in de ochtend was, op deze zaterdag 9 mei . Ik wou met de fiets naar Merelbeke rijden voor het Vlaams Laureaatschap . Daar zou ik 25 km fietsen en dan met de fiets terug naar huis rijden en ik had er 109 km op zitten, maar dat zal je wel al gelezen hebben naast de titel, tussen de haakjes . Zo ver waren we echter nog niet en ik moest al een eerste keer mijn vingertoppen warm blazen, aan de lichten in Grembergen . Ik reed zo via Zele Dijk naar Avermaat, mijn gekende route naar Overmere – Laarne – Heusden en de Scheldebrug over, naar Merelbeke . In Merelbeke werd ik voor een omleiding geplaatst, waar ik niet uit geraakte . Alles was voorzien voor de automobilisten, maar voor de fietsers? Dat zijn toch maar zwakke weggebruikers en hoe minder er hier rondrijden, hoe gemakkelijker voor de werken, moet men gedacht hebben . Later had ik gehoord, dat er aan de spoorwegbrug in Merelbeke, die ze aan het openbreken waren, er naast een voetgangersbrug gelegd was . Maar dat stond daar nergens aangegeven . Ik volgde dus die omleiding en ik reed meer weg van Merelbeke, dan er naar toe .

Langs de grote baan, stond er iemand aan zijn auto, iets in te laden en die mens had een petje op met reclame op van de Wielerbond Vlaanderen en ik dacht, dat het een wielertoerist was . Ik vroeg of hij me kon helpen? Die mens legde me uit dat ik zus en zo moest rijden . Ik reed natuurlijk wel zus, maar toen ik zo moest rijden, was ik verkeerd en na een kilometer moest ik me noodgedwongen omkeren .

Terug op het goede spoor en ik kwam in een straatje, niet zonder einde, maar nergens een aanduiding, dat ik naar Merelbeke reed . Gelukkig voor mij, waren er ergens jonge mensen aan het werk in hun voortuin, die me verder op weg hielpen en ik zo na veel slechte wegen, toch nog in Merelbeke aan de Potaardeberg arriveerde, om kwart na acht . Er waren daar al veel mensen vertrokken van om 7 uur, o.a. de 135 km, de 105 km, maar voor de 60 km en de 25 km was de start maar om 8 uur en dat was ook zo voor alle afstanden van de VTT ook .

De langere afstanden van de VTT, 110 km en 90 km die konden om 7 uur starten .

Ik liet me in de file aan de inschrijving meedrijven en kon inscannen iets na kwart na acht . De gele pijl met rode punt, die we moesten volgen, was opgehangen aan verkeersborden en goed te zien . We vertrokken langs de Bergwegel, afdaling, naar de Notelaarstraat en reden in de richting van Schelderode . Aan de Makkegemstraat was de splitsing, ik ging recht door, de andere afstanden, rechts af . Ik was alleen op dit ogenblik en er reed niemand in mijn weg .

Via Munte naar de Asselkouter en naar Bottelare naar de Diepestraat, waar we bevoorrading hadden en controle . Volgens onze wegbeschrijving was er daar controle, maar de mensen die het bevoorradingskraam bedienden, hadden geen stempel ter beschikking, dus werd er niet gecontroleerd . Dat was het enige minpunt op deze tocht .

We konden daar nemen wat we wilden, van cola tot koek, van banaan tot appelsien of water dat licht oranje gekleurd was en geen smaak had, of zuiver water . Elk zijn gading zou ik zeggen . Alle VTTers kwamen zich hier bevoorraden en de wegfietsers ook . Wij reden daarna verder en de VTTers keerden terug .

Wij reden de Stas De Richellelaan in en rechts naar Lemberge en via de Landskoutersesteenweg, reden we naar Gontrode om zo via allerlei lussen, naar Merlbeke terug te keren via de Kloosterstraat naar het Gito, waar we de start genomen hadden .

Ik had er op dat ogenblik bijna 70 km opzitten .

Een Raepespurter, die ook de tocht gedaan had hield me gezelschap, bij een lekkere koffie en we besloten om samen ( Die mens was ook met de fiets naar Merelbeke gekomen vanuit Lokeren) naar huis te rijden . Hij wist een andere weg, zodat we niet langs die wegenwerken dienden terug te keren .

We volgden langs Lemberge en Laarne naar Overmere en daar namen we aan de kerk, afscheid van elkaar . Hij ging links, richting Lokeren, ik reed rechtdoor, richting Zele en Avermaat, om via dezelfde weg als deze morgen, huiswaarts te fietsen .

De stempel stond op mijn controleblad geslagen en ik ben weer wat dichter gekomen, naar het Laureaatschap toe . Ik persoonlijk vond het een zeer mooie tocht, wel wat anders dan vorig jaar, want dan heb ik die ook gereden . Zeer goed uitgepijld, maar spijtig dat er voor de 25 km rijders, geen controle was . Dit is de “ Zeurzakken” aanmoedigen .

Mooie Fietstocht gemaakt . De organisatoren van deze Omlopen Schelde en Zwalmstreek, hadden deze keer, niets aan het toeval overgelaten . Bij aankomst en afgifte van onze controlekaart, werd ons ook nog een pannenkoek aangeboden . Over service gesproken .

LOKEREN – HAALTERT – LOKEREN – 50 KM  - LOKEREN – ( 85 KM ) ;

            Vandaag zondag 10 mei, is het Moederdag . En om moeder te vieren, waren we iets van plan en dus wou ik op een redelijk vroeg uur terug thuis zijn, na mijn zondagmorgentocht .

In Lokeren hadden op deze speciale dag, de Raepespurters hun organisatie uit de grond gestampt en je kon hier kiezen, de weg of VTT. 72km en 50 km op de weg, voor de VTTers waren er drie afstanden, 60km – 45 km en 25 km . Er waren ook drie startplaatsen . De hoofdstart was in Lokeren in het Jeugdheem Bergendries . Start twee was in Haaltert en de derde start was in Heusden . De tocht van de 50 km noemde dan ook Lokeren-Heusden- Lokeren . Het was nog altijd hetzelfde weer, op deze zondagmorgen, als gisteren en om 6h30 vertrok ik met de fiets naar Lokeren . De handen voelden ijskoud aan . Op het lichaam voelde ik het zo niet omdat ik warme kledij had aangetrokken . Het leek wel een vroege Herfst of een late Winterdag . De opklaringen waren er en de wind was gelukkig wat gaan liggen . Later in de morgen, zou die terug aanwakkeren, wat het koudegevoel nog deed toenemen .

Via Hamme, Waasmunster en Ruiter, naar de N70 aan de Rozen en zo naar Lokeren .

Verbazing alom voor de wachtende Wielertoeristen, die in het Jeugdheem niet binnen konden . Wie had er zich hier verslapen? Om even voor 7h30 konden we dan toch binnen, tot grote vreugde van de wachtenden onder ons . Stel je voor dat deze grote zaal niet open ging, dan stonden we wel daar allemaal voor schut hé! Enfin .

We konden nog op tijd vertrekken . Ingescand bij Marcel, die er een beetje zenuwachtig bij zat, wat hem natuurlijk op zijn leeftijd niet kwalijk genomen wordt, maar die toch zijn best deed om iedereen in de computer te krijgen en ik kan u verzekeren in zo een klein bakje, dat is niet gemakkelijk .

Toen dat gelukt was gingen we van start en reden het jeugdheem uit en de seingever van dienst liet ons veilig de N 70 oversteken . We volgden witte pijlen met een rode letter, om links of rechts af te slaan . Ik moet zeggen, dat het perfect uitgepijld was . We waren amper enkele honderden meters gereden of er kwam al een splitsing met de 72 km . Ik ging rechts, richting Heusden, de 72 km gingen nog even recht door .

Via de Geestmolenstraat en Weergrachtstraat ( kent hier iemand iets van, wat die naam betekent) naar de Visselaarstraat ( wat betekent Visselaar )? We reden in de richting van Lochristi, langs Ruilare, maar of dat goed geschreven is, dat zal Joost weten . Ik vraag het hem, want zijn vakantie is voorlopig voorbij . Enfin .

We naderden met rasse schreden, zonder al te veel last te hebben van de wind, die nog niet ontwaakt was, naar Destelbergen en via de Damvallei, naar Heusden . Langs de Stapsteenweg ( nog een rare straatnaam ) naar de Zandwegel – Melkwegel en de Magerstraat .

Ik vraag me dikwijls af, wie die rare straatnamen allemaal heeft uitgevonden, maar het is wel leuk, ze te mogen lezen op de Gemeentelijke bordjes .

Aan de Magerstraat was er controle in café “ Zandhekken” waar ook die andere start was .

We kregen een stempel op de controlekaarten vroegen ons een koffie aan een steeds glimlachende jonge dame achter de toog . Erg druk was het daar niet, maar dat kwam wel door het vroege uur . De warme koffie deed ons terug een beetje opfleuren en we vertrokken terug voor het tweede deel van onze tocht, richting Lokeren .

We reden de Brug over de R4 over, richting Laarne en in Laarne Dorp, moesten we daar kris kras door smalle betegelde straatjes rijden, tot we aan de baan N445 kwamen en die overstaken in de richting van Beervelde .

Op het einde hadden we weer zo een rare straatnaam, Cootveld en we reden naar Lokeren . In Lokeren, was alles in het nieuw . De Nieuwe Molenstraat – de Nieuwe Dreef en de Nieuwpoortstraat . Via een aantal straten en wijken, kwamen we uit aan de Twee Bruggenstraat en we reden de Durme over en rechts het Jeugdheem binnen .

Daar was wel veel volk, van stempelende Wielertoeristen, zowel weg als VTT .

Ik had mijn doel bereikt, mijn 50 km zaten er op . Bij afgifte van de controlekaart werden we getrakteerd op een boterham met beleg . Ik moest dat even snel naar binnen werken want ik had dus voor Moederdag iets speciaals gepland en dat mocht in geen geval in het water   vallen . Rap de fiets terug op en huiswaarts via dezelfde weg als deze morgen .

Mooi fietstocht of wat had je anders verwacht van de Raepespurters . Perfecte uitpijling en goed georganiseerd . Meer moet dat toch niet zijn op Moederdag? We kijken uit naar Vaderdag, maar dat is nog een tijdje ver af .

HERMAN VAN SPRINGEL CLASSIC – 45 KM – BOUWEL .( prov. Antwerpen ) .

            Normaal gezien gaat ieder jaar, de Herman Van Springel Classic door in het Militaire Domein in Grobbendonk . In laatste instantie, hebben ze hun startplaats moeten veranderen . Een geluk dat ik gewaarschuwd was door een Antwerpse vriend en ik de nieuwe startplaats wist .

Verschillende mensen uit onze regio O. Vlaanderen, waren naar Grobbendonk gereden en stonden daar voor niets . Zoek dan maar hé! Enfin .

Na een paar dagen van buien met onweer, op sommige plaatsen heel erg, was het deze morgen aan opklaringen toe . Traditiegetrouw, regent het op de dag van de Herman Van Springel Classic, daar kan je van op aan .

Ik vertrok hier richting Bouwel met de wagen, rond 6 uur . Om 7h30 konden we aan het voetbalveld van Bouwel starten voor 110 km – 80 km en 45 km op de weg . Vorige jaren was er ook nog VTT maar die was dit jaar afgelast en ook dat wisten er niet al te veel, uit de andere Provincies .

Ik was daar vrij vroeg aan de start en ik scande in voor de kortste afstand, 45 km . Mijn vriend zou me opwachten tegen 9h30 een afgevaardigde van de Provincie Antwerpen, waar ik sinds jaren bevriend mee ben .

We moesten 1,50 € inschrijvingsgeld betalen voor deze Antwerpse Classic en dat is nogal een stuk goedkoper dan in O. Vlaanderen . We kregen er een wafel bij, voor onderweg . Controle was er niet onderweg . We kregen ook nog een strookje papier met de wegbeschrijving er op van een centimeter of 6 à 7 groot, dat was afgeknipt van een A 4 papier . Enfin .

De uitpijling was een wit V teken omgekeerd, op de weg geschilderd .We reden naar Grobbendonk toe, naar het Militaire Domein, langs de Herenthoutsesteenweg en gingen dan langs “ De Troon “ richting Herentals . De Brug over richting Noorderwijk en

Olen via de Boerenkrijglaan, naar de Tongerloseweg en Oevelsedreef, richting Oevel .We waren een beetje de tel kwijt, waar we ons bevonden, want er waren bijna geen borden te zien van een Gemeentenaam . We reden de Brug over Plassendonk naar Oosthoven tot aan de kapel . We waren op het grondgebied van Herenthout nu . Lange rechte stroken wegen tussen Dennenbomen . Brede wegen en veilige omstandigheden . Langs het Sportcentrum reden we via Zelle en Langenheuvel, terug naar Bouwel .

Op een rit van 45 km is rap alles gezegd als je naar dorpjes rijd die nogal wat van elkaar af liggen, maar toch een cirkel met lussen vormen rond de startplaats .

Het weer bleef droog maar er waaide nu een strakke koude Noordenwind . Het was amper 7 graden . Na aankomst werd er op het formulier voor het Laureaatschap een stempel gezet, waardoor ik dus weer eentje meer heb op mijn kaart .

Mijn vriend was ondertussen aangekomen, die kwam ook zijn Antwerpse vrienden bezoeken, want zelf fietst hij niet meer .

William was er ook en we zetten ons neer aan een tafel en dronken nog een koffie . Toen ik me naar die tafel begaf, moest ik voorbij een tafeltje waar vier Wielertoeristen in het rood gekleed, aan zaten . Ik herkende er direct eentje van . Zijne Hoogheid de Keizer van Herentals. Onze legendarische figuur Rik Van Looy . Hij kwam de mensen van de organisatie WTC Nete en AA Grobbendonk, een hart onder de riem steken, door aan deze tocht mee te doen . Rik Van Looy was nu Wielertoerist geworden . Ik kon niet nalaten om mijn hand op zijn schouder te leggen en ik zei tegen zijn clubgenoten: “ Mijne Heren, dit is een generatiegenoot van mij, maar bij mij, is het bij naar de koers kijken, gebleven, bij Rik was het koersen, hard koersen” . De Keizer begon te lachen . Die mens die kende me hoegenaamd niet, maar ik zag wel, dat het hem iets deed nog steeds herkend te worden, door iemand van O. Vlaanderen . Met deze leuke anekdote, sloten we af . We dronken onze koffie op en praatten nog wat na met de vrienden en gingen dan naar de wagen, om na deze toch wel mooie tocht, huiswaarts te keren .

We waren weer een Classic rijker geworden!

F.T. POMPIERKEN – 50 KM – LOKEREN – ( 87 KM ) .

            Woensdag 20 mei en weekfietstocht . De fietstocht Pompierken of de sponsorrit van de Raepespurters, die de organisatoren waren van deze 50 km lange tocht . De tocht liet 54 km optekenen . Ik ben met de fiets naar Lokeren gereden, daar die tocht gedaan en terug huiswaarts en ik had vandaag 87 km gefietst . Leuk op een zonnige Woensdagnamiddag, maar toch weeral veel wind, die ons al weken in zijn greep houdt . Waar blijven ze die wind vandaan halen? Het grootste deel van deze tocht, was de wind op kop en we reden ook nogal op wegen die zeer slecht onderhouden waren .

We trokken naar het Land van Aalst . Om 13h30 konden we inscannen bij Marcel en de baan op voor het eerste gedeelte, richting Erondegem .

We reden via de Martelarenlaan naar de Spoorwegwegel richting Zele Heikant en naar Berlare . Onderweg werden we geconfronteerd, met de vele verkiezingsborden, die langs de kant van de weg staan .

Sommige plakkers, waren heftig in de weer om ergens tussen andere affiches, er hun waren nog tussen te krijgen . Enfin .

We reden de Scheldebrug in Schoonaarde over . Ik had al de ganse tijd twee Wielertoeristen achter me aan zitten, die van mij een beetje profiteerden omdat de wind op kop zat . Die ene dat was een echte “ Karottentrekker” mijn gedacht . Die had zere benen en kon geen

kopwerk doen . De andere was een Mountainbiker en reed een eerste keer op de weg, maar met de Mountainbike, althans zo maakte hij me wijs . Die wou wel zijn deel en zelfs meer van het kopwerk doen . Die man met de zere benen, die moest afhaken kort voor de controlepost . We waren in Lede en reden naar Erpe waar we langs de Kouter een vals plat op moesten en daar kraakte de zere benen man . We hebben hem van gans de tocht niet meer gezien . Via Erpe naar Erondegem naar de Hoogstraat waar ons juist voor het controlepunt een groepje in haalde met de vrienden Eddy en Jeaninne uit Lokeren, leden van Raepespurters en Monique met nog enkele Blan’s .

De stempel werd ons gegeven door een bestuurslid van Raepespurters, in café De Klok, in Erondegem dorp . Een verfrissende cola en rap terug de fiets op voor het tweede deel .

Stapelwolken waren nu goed zichtbaar aan de hemel en de kans van een bui, zat er dik in . Zover zou dat echter niet komen, het zonnetje scheen en ze liet ons niet in de steek . Mijn gelegenheidsmakker zette zich nog eens op kop en we reden naar Impe Wanzele . Het grootste gedeelte van onze tocht lag nu achter ons en we reden via Schellebelle naar Uitbergen, over de Scheldebrug en zo langs de Kerkwegel, waar mijn kopman bijna aangereden werd door een wagen, met een jonge chauffeur aan het stuur die dacht dat de voorrangsregels er alleen voor hem waren en voor zijn auto . Gelukkig zonder gevolg, maar toch wou hij er ons op wijzen, dat wij gevaarlijk aan het fietsen waren . Moeten auto’s dan geen voorrang geven van rechts aan fietsers? Nee, het zijn altijd de Wielertoeristen die het gedaan hebben, chick hoor!

Na Uitbergen reden we naar Overmere via het Maaldonkstraatje, zeer slecht berijdbaar en naar de verkeerslichten aan het kruispunt Broekstraat – Lindestraat . Dan is Lokeren niet ver meer af . Via die Lindestraat reden we de brug over van de E 17 naar de Evelaarstraat en Spoele, om via de lichten de Koning Boudewijnlaan te kruisen en zo naar de Lepelstraat terug te keren, waar we een paar uren eerder, vertrokken waren . We bestelden ons een frisse bruine Pater, die goed smaakte bij dit warme weer . Nog wat napraten en terug de fiets op naar huis voor nog eens 16,5 km via Waasmunster en Hamme . Bij thuiskomst stonden er op de teller 87 km . We voelden ons goed en we willen nog meer van dat goede . Of dat morgen het geval zal zijn op de Hoogdag van Hemelvaart kan ik nu nog niet zeggen .

De Raepespurters hadden er een mooie tocht van gemaakt, goed uitgepijld en goed georganiseerd . Dat doen ze dus steeds . Aan die enkele slechte wegen in het Land van Aalst, hebben ze geen schuld .

OMLOOP VAN MIDDEN BELGIE – 65 KM – LIER ( 71 KM ) .

            Vandaag Hemelvaartdag . Vele streken in ons Vlaanderenland hadden een Heilige Communiedag vandaag, maar of dat iets met deze fietstocht te maken had, dat weet ik niet . Althans in de Provincie Antwerpen niet . Massa’s groepen Wielertoeristen kruisten ons pad . En als ik het over ons pad heb, dan heb ik het over de Omloop van Midden Belgie in Lier . Lierke plezierke, weet je wel, al was er van dat laatste niet veel te bespeuren op deze vroege donderdag 21 mei . We reden met de wagen naar Lier om 6 uur en kwamen daar veel te vroeg aan . We konden starten in café Waregem waar we moesten inscannen vanaf 7h30 . Je kon kiezen uit drie afstanden: 130 km – 105 km of 65 km . Ik koos voor de kortste afstand die er dan 71 km bleek te zijn, echter zonder verkeerd te rijden .

O. Vlamingen waren er in het café van de onlangs overleden ex Beroepsrenner Louis Proost wel een heel aantal . De Durmespurters met Raf en Etienne, SK Heusden met Manu  en Gentse Velsport met William Van Rompuy die zijn hevige supporter, zijn vader, mee gebracht had en dus ondergetekende . Misschien waren er nog meer, die na mij gestart waren of die in Heultje de start genomen hadden, daar was de tweede startplaats, die bemand werd door een goede vriend van mij . De Durmespurters die haast hadden, want ze moesten nog na de tocht naar een Communiefeestje, reden weg samen met Manu, terwijl William en ik nog aan het koffiedrinken waren . Wij zouden samen deze tocht maken . Om half acht starten we dan in de richting Heultje, via de Netedijk die we een tijdje volgden en over de Leuvensevest naar de Kanaaldijk via Zemst naar Koningshooikt – Berlaar om zo naar Itegem te fietsen . Mooie goed berijdbare wegen, tussen fris ruikende bossen, reden we naar Hallaar en Heist op den Berg, naar de Aarschotsebaan, waar de splitsing was . Wij reden langs Booischot naar Hulsthout om via de Peerdenkerkhofstraat ( wat een lange naam voor en straat ) en de Heibaan, het Dorp Heultje aan te doen . Via de Gravin de Merodestraat, reden we naar het Parochiezaaltje: “ De Merode” in Heultje Dorp waar onze controlepost was . We hadden nu reeds 40 km gereden . De zon scheen en er was nog niet te veel wind, al zou dat na de controle rap veranderen .

Mijn vriend, die de stempels gaf ter controle en ik sloegen eerst een babbeltje en daarna gingen we bij de Durmspurters zitten die bij ons op 5 km van de controle waren komen aansluiten . Ze waren enkele kilometers verkeerd gereden die rakkers .

We dronken daar een koffie en aten wat en na mijn vriend nog eens tot ziens gewenst te hebben, reden William en ik, de Durmespurters waren reeds weg, ook terug, voor het tweede deel van onze tocht . We dachten nog 25 km te moeten fietsen maar dat werden er nog eens 31 km . Niet goed de kilometers geteld van de K. Lierse BC of wat? Joost zal het weten . Wat wij echter wel wisten was dat hun uitpijling perfect was . Langs de Oude Westmeerbeekseweg reden we naar Wiekevorst en de richting Herenthout uit . Langs de Niemandshoek, wat dus ook de onze was, reden we naar Bevel, Bevel Dorp en Kessel . We reden naar Nijlen en dan dacht je , het is niet ver meer, maar dat was verkeerd gedacht . Eerst zouden we nog Emblem aandoen om dan langs de Kanaaldijk te volgen tot Lier .

Ik moet zeggen dat het een mooie tocht was, die goed georganiseerd was . Het weer viel heel goed mee, ondanks de soms strakke wind, maar met zon . Wat moet je dan als Wielertoerist nog meer hebben . Morgen is er een rustdag en zaterdag vliegen we er weer in, al moet je dat vliegen wel met een korreltje zout nemen . Geslaagde tocht, maar iets te veel kilometers volgens de aangevraagde 65 km . Maar ja ….

Het is niet altijd gemakkelijk nietwaar!

JOS HUYSMANS CLASSIC –  60 KM – HEIST OP DEN BERG – ( 63 KM ) .

            De meimaand loopt nar het einde toe . Op dit voorlaatste weekend, was er vandaag zaterdag, de Classic van Jos Huysmans, ooit en befaamd wielrenner ten tijde van de Kanibaal Merckx . Het werd georganiseerd door KWC Zuiderkempen . We begaven ons met de wagen naar Heist op den Berg, naar de Parochiezaal in de H. Hartstraat . Om 7 uur konden we starten voor afstanden van 135 km – 90 km en 60 km . Er was ook nog het Antwerpse Brevet 200 km en die starten al vanaf 6 uur en onder begeleiding van Motards om 7h30 . Ik koos, zoals ik reeds verschillende keren al gedaan had, als ik in een andere provincie ga fietsen, voor de kortste afstand, zijnde 60 km, die er na aankomst 63 km bleken te zijn . Enfin . Ik weet uit eigen ervaring dat deze tocht mooi is en goed georganiseerd, omdat ik ze al verschillende keren gereden heb, al had ik de indruk, dat het dit jaar ietwat slordiger uitgepijld was . Men moest op sommige plaatsen goed kijken waar de pijlen hingen aan het verkeersbord of boompje, dan weer links of rechts van de weg . Soms waren er geen te zien aan zijstraten en dan weer stonden er op een rechte weg, waar geen enkele zijstraat te zien was, bordjes recht door . Het zal wel aan verschillende uitpijlers gelegen hebben mijn gedacht . Enfin .

Het zijn kleine details waar je vlug overheen bent .

We vertrokken aan het Parochiezaaltje, richting Zonderschot en Pijpelheide, naar de Schrieksesteenweg, die ons naar Begijnendijk bracht . We reden naar Brabant en niemand had daar erg in . Naar Baal Tremelo waar de bekende veldritspecialisten wonen en naar Betekom . Aan de Processieweg, liep het even fout, niet vanwege één of andere Processie, neen, ik had gewoon de pijl niet zien staan . Ik loste dat even vlug op . Langs de Begijnendijksesteenweg ( amaai, iemand die groot schrijft, krijgt deze straatnaam niet op een briefomslag) naar Gelrode – Nieuwrode – Houwaart en terug Nieuwrode . We reden zowat lusjes rondom Nieuwrode om zo aan het Kasteel van Horst en de Horststraat de richting St. Pieters Rode in te slaan en zo naar Kortrijk Dutsel .

We hadden al één korte maar steile beklimming achter de rug waar toch eens serieus moest geschakeld worden . Na Dutsel terug naar Nieuwrode waar we aan de Blauwmolenstraat en de er naar genoemde visvijver, controle hadden in café “ Blauwmolen” . Ik was daar de eerste zei de man van stempeldienst .

Een cola en een energiereep en ik vertrok terug alleen en er was nog niemand dat iets of wat op een Wielertoerist geleek, te zien .

We sloegen de richting Wezemaal in en hadden er nu 33 km op zitten . Rotselaar en Werchter u allen bekend door het vermaarde muziekfestival: “ Rock Werchter” . Via Werchterdorp naar de richting Tremelo – Keerbergen en Schriek . In Rotselaar hebben we verschillende kilometers langs de Demerdijk gefietst .

Na Schriek, was het niet zo ver meer eer we het bordje Heist o/d Berg zagen staan langs de kant van de weg, maar toch moesten we langs verschillende wijken om uit het grote verkeer te blijven . Ondertussen was de zon ons wat aan het opwarmen, want deze morgen bij de start om 7 uur, was het amper 7 graden en grondnevel . Nu was de temperatuur met 10 graden gestegen en het voelde goed aan ondanks de soms nijdige wind . We reden de parking van de Parochiezaal op, waar nu geen plaats meer was voor een klein wagentje en klokten af op 63 km . We gingen onze controlekaart afgeven, terwijl er nog enige mensen vertrokken . De stempel op ons Laureaatschapsformulier deed ons goed We hebben er nu vijf en zijn dus half weg voor dit Laureaatschap der Classics . Deze zaterdagvoormiddag mag als geslaagd genoemd worden . We dronken nog een frisdrankje bij een wafel die we gekregen hadden en gingen daarna naar de wagen om ons huiswaarts te begeven . Dit hadden we toch weeral gehad!

HEIRNISRIT – 35 KM – GENTBRUGGE – ( 112 KM ) .

            Gentbrugge en Heirnis, het is een wijk die verwant is met Heirnis en Gent . Het is de Place to be van Heirnis Gent, een Wielertoeristenclub die tot de top behoort in O. Vlaanderen, wat het aantal leden betreft en ook op organisatorisch gebied, hoge toppen scheert .

Vandaag was de afspraak in Lusthof Boer Janssens aan de Boer Janssensstraat in Gentbrugge . Een onooglijk klein cafeetje, eerder een oud boerderijtje, maar met een groot terras met vele tafeltjes onder parasols, die vandaag de zon een beetje moesten tegenhouden . Veel volk aan de start maar zo ver waren wij nog niet . Eerst moest ik de afstand Moerzeke – Gentbrugge nog overbruggen en dat was niet niks in deze zeer frisse en mistige zondagmorgen op 24 mei . De mist was zo dicht, dat ik op sommige plaatsen, langs de Scheldekant, geen tien meter voor me uit zag . Het was dan ook maar zes uur deze morgen, toen ik me richting Gentbrugge begaf . De 112 km tussen de haakjes naast de titel, spreken voor zich .

Via mijn gebruikelijke weg Grembergen – Avermaat Zele – naar Overmere – Laarne en Heusden . Verder door naar Heusden Dorp en de Brug over de Schelde, maar daarna direct na de afdaling rechts af en de Scheldedijk volgend, die trouwens een deel van het parkoers was, naar de Lusthof Boer Janssens . Toen ik daar aankwam, kwamen daar ook een paar Gentse supporters van AA Gent zo dronken als ze groot waren en smalende en brabbelende woorden naar me toe smeten, waar ze zelf niets van snapten . Ze liepen me voor de voeten, om toch nog aan drank te geraken, alcohol of bier . Maar dat was zonder de waard of moet ik zeggen de charmante waardin gerekend, die hen beleefd aanmaande te gaan slapen, want dat ze geen alcoholische dranken serveerde, aan zichtbaar dronken personen . En gelijk had deze mevrouw, waarvan de rondingen bijna uit het bedekkende kleedje sprongen, als ze zich bukte . Enfin .

Ieder zijn meug zou ik zeggen . We waren nog een klein half uurtje te vroeg daar en vroegen ons aan de toog, een koffie, in de directe omgeving van deze rondborstige jonge dame .

Om 8 uur werd er dan gestart en je kon kiezen uit afstanden tussen 70 km en 35 km . Er was zelfs een tochtje voor de Kids en hun begeleiders van 25 km . Deze tochten stonden in het teken van Vlaanderen Fietst en wat de Kids betrof, die waren massaal aanwezig . Na inscanning en een overzichtelijk wegbeschrijvingsformulier op zak gestoken te hebben, begaven mijn Ros en ik ons op weg, alleen, richting Schelderode, waar de controle gelegen was . Ik had al een stukje parkoers langs de Scheldedijk gedaan, in het naar de start toe rijden en moest deze nu nog eens doen en dan nog eens in het naar huis rijden na mijn tocht . Ik had er al 36 km opzitten toen ik aan de rit begon .

Via dus de Oude Scheldeweg, naar de Scheldedijk, die we volgden tot aan Heusdenbrug en dan rechts naar de Heusdenbaan, de Oude Brusselseweg en Zwaanhoekbos naar Melle . Via enkele bruggen over spoorwegen en andere autostrades of Ringvaarten, belandden we op het grondgebied van Merelbeke . Langs de Salisburylaan naar de Wafelstraat en de Motsenstraat om u een gedacht te geven van die rare straatnamen, reden we Schelderode binnen, naar de Gaversesteenweg, waar de controle was in café: “ Casino” aan diezelfde steenweg .

De deur van het zaaltje stond open aan de zijkant, want het café zelf, was nog niet open en ik hoorde binnen zeggen: “ De eerste is daar” Door het gekletter van mijn klikplaatjes op het voetpad, hadden ze gehoord, dat er iemand was . De fiets werd tegen de huisgevel gezet en we gingen onze controlestempel halen . Een heer en mevrouw die van dienst waren, vroegen me hoe de tocht tot dusver verlopen was en ik kon hen gerust stellen, dat alles perfect was, de uitpijling inbegrepen . Dat waren witte stickers met rode punt, die aan de verkeerspaaltjes gekleefd waren . Er was hier ook bevoorrading met allerlei koekjes en banaan, maar  geen drinken . Dat hoefde voor mij niet, mijn drinkbus zat nog vol . Na de stempel op de controlekaart, vertrok ik terug richting Gentbrugge . We waren 18 km ver gereden vanaf de start en reden nu naar Merelbeke via de Hundelgemsesteenweg – Bottelare en Lemberge – Gontrode waren ons deel , om dan via de Hof te Cotelestraat ons in de richting van Melle te begeven . Via Melle Brug en het centrum, was het een klein kunstje om Heusden te bereiken langs de Wellingstraat, om zo naar Heusdenbrug terug te keren .We volgden hier terug de Scheldedijk naar de Boer Janssensstraat . In de Lusthof was het nu zeer kalm, al was dat maar enkele minuten, want het kleine grut, de Kids die hun opwachting maakten om de 25 km te fietsen, stonden ongeduldig en klaar, het sein af te wachten van de baankapiteins, die met een fluitsignaal de start gaven .

Ik gaf mijn controlekaart aan de persoon in kwestie die er voor instond, die een soort van brievenbus ter beschikking had waar hij de kaarten in deponeerde .

Het was nog vroeg in de ochtend, amper 9h30 en ik kon toch al een bruin paterken, verdragen . In de Lusthof van de Boer, werd die me gebracht aan een tafeltje, onder een parasol, door de ober van dienst . Ik at nog een energiereep op om geen conditieverlies te krijgen tijdens de terugweg en een tiental minuten later, zat ik alweer op de fiets, richting huiswaarts . Via de weg die ik gekomen was, zou ik naar huis fietsen, maar in Zele bedacht ik me en reed via de Scheldedijk in Dendermonde, langs de oude Brug, terug naar Moerzeke . Bij aankomst had ik er nog eens 41 km opzitten wat een totaal aantal kilometers opleverde van 112 km over mijn ganse zondagmorgen, die als zeer geslaagd genoemd kan worden .

De zon was intussen heel hard beginnen te schijnen bij een strakke bries en de temperatuur liep al op tot bij de twintig graden . Moet je op zondagochtend als Wielertoerist nog meer hebben? Ik denk het niet en ik ben tevreden met wat ik vandaag gepresteerd heb, op mijn leeftijd .

RIT VOEDERS DENYS – LICHTERVELDE ( W. VL. ) – 70 KM .

            We zijn begonnen aan het laatste weekend van mei en tevens het Pinksterweekend . Het wordt een driedaagse voor het Vlaams Laureaatschap, al kan ik er maar twee tochten van doen, wegens omstandigheden .

Vandaag was er in West Vlaanderen een tocht, meer bepaald in Lichtervelde . Wij kozen dus voor West Vlaanderen deze keer, om daar eens te gaan fietsen . Ze stuurden ons toch wel naar O. Vlaanderen zeker? “ Het kan verkeren” zei Bredero, maar zou die het wel geweten hebben? Enfin .

WTC Flandria Lichtervelde richtte op deze 30 mei, voor de 35^ste keer de Rit Voeders Denys in . Een fietstocht over 100 km of 70 km . Ik vertrok heel vroeg naar West Vlaanderen, om niet vast te komen te zitten in het Pinksterenverkeer . Om 7h10 kwam ik op de parking aan . Niets te bespeuren van een ding met twee of vier wielen . Geen auto’s, geen fietsen . Dat was dan aan de Sporthal en die was natuurlijk op dit vroege uur, nog niet open .

Volgens onze Nationale kalender, moesten we hier in de Zandstraat in de Sporthal, starten vanaf 8 uur . Ik had bij het inrijden van het steegje naar de parking toe, een blaadje papier zien hangen, waar iets opgeschreven stond over inschrijving . Ook op de deur van de cafetaria hing er zo een papier . Ik was daar gans alleen op die parking en ik reed tot aan de deur van de cafetaria en las het volgende: Inschrijving café Wilro, Stationstraat, 169 in Lichtervelde . Was dat nu voor ons bedoeld of voor andere sporters of iets dergelijks, ik wist het gewoon niet . Ik kon het hier ook niet aan iemand vragen, want er was hier geen levend schepsel te bespeuren . Ik tikte dat adres in mijn GPS in en ik vertrok voor 500 meter naar dat bewuste adres . Wat bleek nu, het was daar een fietsclublokaal . Buiten aan de gevel hing er een levensgrote karikatuur van Roger De Vlaeminck aan de muur, maar verder was daar geen kat te bespeuren . Geen enkel lichtje dat in het café brandde als teken dat er iemand was, nee, niets, niets . Terug naar de Sporthal gereden en nog steeds niets . Ik dacht, ik parkeer me hier, kleed me aan en rij met de fiets terug naar de “ Wilro” . Op dat ogenblik kwamen er verschillende wagens de parking opgereden, allen O. Vlamingen, William op kop . Een koppel uit Gavere en nog een enkeling uit dezelfde club, drie mensen van Oostakker, eentje van Wachtebeke en er kwamen er nog hoor . We staken de koppen bijeen, lieten onze wagen staan en reden met de fiets naar café Wilro, om in te schrijven .

De bedoeling zal waarschijnlijk geweest zijn, de wagens op de parking te zetten en dan met de fiets naar de statiestraat te rijden, omdat parkeren daar bijna onmogelijk blijkt . Enfin .

Iets voor acht uur, konden we inschrijven en inscannen en wat bleek nu, dat we voor controle naar Knesselare moesten, in O. Vlaanderen . Kom dan al eens als O. Vlaming naar West Vlaanderen fietsen en dan ze sturen ze u terug van waar je komt . Soit .

William en ik vertrokken voor de tocht van de 70 km . Die andere O. Vlamingen ook bleek later, enkel Maurice, reed de 100 km tocht . We vertrokken in de richting Ruddervoorde, naar Waardamme en Hertsberge . In Oostkamp haalde ons een groep in van Hooglede en we sloten aan . Het tempo lag nu merkelijk hoger dan daar juist . Via Beernem en de bossen van Vlaanderen, naar St. Joris Wingene en zo naar Knesselare, naar de Prinsengoeddreef en het Sportcentrum waar de controle was . Hier vertrok de dag nadien de Vlaamse Driehoekendag fietstocht en zal er daar terug controle zijn voor de starters vanuit Gent die deze tocht doen .

De gerante van de cafetaria, gaf ons een stempel op de controlekaart en we bestelden ons een koffie, gingen aan een tafeltje zitten praten en namen een serieuze pauze . Nadien vertrokken William en ik en de mensen van Gavere terug, richting Lichtervelde, voor het tweede deel . We werden terug ingehaald door datzelfde groepje uit Hooglede . Eerst was er één dan twee en zo volgden ze tot ze terug een groepje hadden gevormd en we met zijn twaalven waren om naar Lichtervelde te fietsen .

De wind was nu nog harder beginnen waaien al zat hij nu bijna gans deze tijd, een beetje in het voordeel . De mensen uit Gavere konden het tempo niet meer aan en ze lieten ons rijden . William en ik lieten ons meedrijven in het zog van de Hoogledenaars . We reden naar St. Joris terug en Maria Aalter – Wingene en Zwevezele . In één van de verkavelingswegen, grondgebied Zwevezele, kreeg iemand van Hooglede af te rekenen met een lekke band en de groep stopte . William en ik die maar buitenstaanders waren, reden verder, richting Lichtervelde . Op een kilometer of vijf van het einde, reden we verkeerd en we kwamen pas terug op het parkoers in Lichtervelde zelf . William, die een ervaren wegkapitein geweest is, wist hier de weg en we hadden geen meter te veel gereden .

Er stonden 70 km op onze teller en daar waren we voor gekomen ook . Eindcontrole in de Wilro . Stempel op het formulier Vlaams Laureaatschap en de tocht was geslaagd . Trouwens een heel mooie tocht en perfect uitgepijld, op de weg, Ik had geen spijt dat ik de verplaatsing naar Lichtervelde gemaakt had, in dit mooi zonnige weer, met 21 graden, al was het bij de start maar 11 graden en fris . Is de Zomer nu op komst? Joost zal het weten . We dronken eerst nog een koffie en reden dan naar de Sporthal terug . Fiets op de wagen en weg, naar huis . Een uurtje autobaan en op de middag waren we thuis .

Geslaagde Pinkserenzaterdag . Het was de eerste keer, dat ik hier kwam fietsen . Het was eens iets anders .

PROVINCIALE DRIEHOEKENDAG – 65 KM – KNESSELARE / GENT .

            Vandaag is het einde mei en dan zegt het spreekwoord: “ einde mei is einde Winter “ . Het was zonnig en droog en bij de start 15 graden, die tegen het middaguur opliepen tot 21 graden . De Provinciale Driehoekendag wordt jaarlijks georganiseerd op Pinksterzondag door de Afdeling O. Vlaanderen WBV in de sporthal Flabbaert in de Prinsengoeddreef in Knesselare . Voor het eerst was er een tweede start in Gent, in het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx, aan de Blaarmeersen . Je kon in Knesselare kiezen uit afstanden van 100 km – 65 km en 25 km . Voor de kids was er 25 km onder begeleiding . In Gent, de tweede startplaats was er enkel 100 km en 65 km . De starturen voor de 100 km waren om 6h30, voor de andere afstanden overal vanaf 8 uur . Ik koos vandaag op deze Sinksenzondag voor de 65 km in Gent, omdat dat de kortste weg was voor mij .

Om zeven uur thuis vertrokken met de wagen naar Gent en nog ruim de tijd om samen met William een koffie te drinken, voor we startten . De Durmespurters Etienne en Raf, waren er ook en samen zijn we dan, met z’n vieren, aan de tocht begonnen . Om stipt 8 uur konden we inschrijven, maar inscannen moesten we in Knesselare doen .

We verlieten het Eddy Merckx Centrum, na een grondige verkenning van de piste daar, weliswaar zonder fiets, en reden dan naar de Zuiderlaan toe . We reden voor controle naar Knesselare, naar de Sporthal waar we gisteren ook al geweest waren voor die tocht uit Lichtervelde .

Via Vinderhoute en het Kanaal volgend naar Hansbeke – Bellem en Aalter, reden we door het Jezuietengoed , naar Knesselare waar we aankwamen n. 4 km . In de Sporthal was het een gedoe van jewelste .

Onze Hoop in Bange Dagen, de Kids, stonden klaar met hun begeleiders om de start te nemen en dan zie je, maar hoor je zeker, dat ze er zijn . We gingen bij Johan ons laten registreren en inscannen en we kochten ons bonnetjes voor een tas koffie . We namen goed de rustpauze die we hier voorgeschoteld kregen en we praten met elkaar, over vroegere tochten . We moesten eindelijk terug de weg op naar Gent, voor het tweede deel van onze tocht .

Via het Centrum van Knesselare, naar Ursel en Bellem en naar Hansbeke, door verschillende verkavelingsbanen, naar Landegem en de richting Drongen uit . We naderden op de Zuiderlaan en klokten af op 67 km . Dus ietsje meer dan op de wegbeschrijving stond . In het Wielercentrum was het druk, omdat de twee afstanden, 100 km en 65 km hier aankwamen en iedereen nog eens iets wou drinken, alvorens huiswaarts te keren . Deze Provinciale Driehoekendag stond ook in het teken van het Vlaams Laureaatschap, zodat we weer een stempel meer hadden op ons formulier . We moeten er nog 9 hebben om Laureaat te zijn . We sluiten in alle geval deze meimaand af in gunstige zin .

Het was een mooie tocht met veel deelnemers en zeer goed uitgepijld op de grond .

Het was goed en wat wil je dan als Wielertoerist nog meer, op een zondagmorgen, op de laatste dag in mei?

NAPRAATJE .

            Einde van de maand, en begin van een nieuwe maand liggen soms zeer kort nabij en zeker als daar tussen een lang weekend zit . Het is het derde dat we de voorbije maand gehad hebben, maar in juni zal dat even anders zijn . Begint juni op zijn eerste dag met de Vlaamse Pijl zijn er andere en veel wielertochten in deze maand . Ook de Zomer VTT is er en ook in juni zijn er menige tochten voorzien . Sla de kalender maar even open en je ziet een waaier van fietstochten staan, te veel om op te noemen . Ook de weekfietstochten kennen bij goed weer, veel succes . Juni is ook de maand voor de studenten, “ Den Blok” weet je wel en we vragen dan ook deze jonge mensen, zoveel mogelijk met rust te laten en ze niet te storen in hun leerplan, teneinde het examen niet te doen mislukken .

Wat wij er als bejaarde Wielertoerist vanaf brengen in juni, dat zal je kunnen lezen, bij leven en welzijn, op het eind van de volgende maand .

We zitten nu volop in de zomerperiode . Van 1 juni tot 22 juni lengen de dagen maar amper 19 minuten meer en van 23 juni tot 30 juni zijn ze al aan het korten met 4 minuten . ’t Gaat immens rap als u het mij vraagt .

Als je gaat fietsen in lichte zomerkledij, vergeet die enkele grammetjes gewicht niet van uw helmpje mee te nemen . De helm kan, soms uw leven redden bij een val . Wees voorzichtig op de weg en respecteer andere weggebruikers en we lezen wel wat het deze maand geworden is Keep Smiling ……. Arri Viderci en tot een volgende Belevenissen .

                                  Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ….

                                                                                                                                  W I L .

BELEVENISSEN NR. 4 – VAN EEN WIELERTOERIST- APRIL 2009 .

VOORWOORD .

            April begint en we hebben nog altijd prachtig Lenteweer, al is die N.O. wind zeer fris en soms wat naar de hevige kant . Droog blijft het alleszins en dat is het voornaamste . Het is fijn om de zon te zien en april is dus begonnen, gelijk maart geëindigd is, met veel zon . Hopelijk blijven we van die aprilse grillen gespaard, want die kunnen soms veel heviger uit de hoek komen dan de Maartse buien . Het zomeruur is ook begonnen en nu is het ’s morgens nog een ietsje langer donker, maar daar zal rap verandering in komen .

In april, lengen de dagen weer met 1h48 minuten, als dat geen goede vooruitzichten zijn? En als nu de zon nog wat meer warmte gaat geven, laat dan de fietstochten maar komen zou ik zeggen . We proberen op dat vlak, zoveel mogelijk onze kalender te volgen en aan het einde van deze maand, zal je in mijn “ Belevenissen” wel lezen, wat ik er allemaal van terecht gebracht heb . Ik probeer steeds maar mooie tochtjes uit . De Permanenten, dat loopt iets stroever, met al dat geflikflooi van die knooppunten . Ik ben daar geen voorstander van, maar het zijn wel mooie tochten en zeker de moeite waard om ze te rijden .

Als je aan een andere tocht mee doet, vergeet voor je eigen veiligheid, je helm niet op te zetten, hij kan uw leven redden bij een val . Ik kan er niet genoeg op aansturen hem te dragen, het is iets van levensbelang als je fietst .

Doe het op een perfecte manier, door de wegcode te respecteren en rekening te houden met mede wielertoeristen, die misschien niet zo snel kunnen fietsen als u . Ook de andere weggebruikers zullen het op prijs stellen, als je eens uw arm uitsteekt bij het afslaan . De automobilist is ook niet altijd voorzien op sommige manoeuvres van wielertoeristen .

Als je het thuis doet, maak er een goed potje van en God schept de dag, zoals u het wil doen .

“ Carpe Diem” zeggen ze .

Arrividerci en tot op het einde van de maand!

                                                                             Uw Sterreporter …..

                                                                                                                                     WIL .

DE MIRAROUTE – KALKEN – 82 KM .

            Vandaag 2 april en zonnig maar een koude wind, maar toch goed om te fietsen . Ik wou de Miraroute rijden . Ook nog één van die tochten, die ik volledig uit het hoofd ken . Toch stond er op de wegbeschrijving een hele resem nummertjes te lezen, van alle mogelijke knooppunten, die ik zou voorbij komen of moeten nemen om in Kalken te geraken vanuit mijn startplaats Moerzeke . Ik heb het geluk op deze route te kunnen starten, waar de controleplaats ligt, in Moerzeke aan de Scheldedijk in de Killestraat . Ik heb eerst mijn stempel gehaald in een handelszaak en vertrok dan in de richting van Baasrode en knooppunt 57 volgend langs de Scheldedijk richting Hamme . Via de verschillende knooppunten naar St. Anna en Zele Durmen . Maar in feite is er aan deze tocht weinig veranderd, ten opzichte van vorig jaar . Via Lokeren richting Overmere en langs de knooppunten 39 en 31 naar Kalken  toe . Hier zou ik in de drukkerij Harlekijn, mijn controleblad afgeven, plus de nodige fondsen en hier was ik dus half weg . Anderen die in Kalken starten, zijn hier aan het eindpunt . Ik moest terug naar Moerzeke, waar ik gestart was, via het knooppunt 31 en naar de dijken naar Schellebelle en Uitbergen . Die wezen ons naar Berlare en we moesten de Scheldedijk verlaten na 28 km waar we hem enkele uren geleden opgereden waren, aan het controlepunt . We waren zo goed als thuis Het eerste deel is wat langer dan het tweede deel, maar het zijn alle twee mooie delen om ze te fietsen . Aan onze Scheldedijk, liep hier voor mij, mijn Miraroute ten einde en ik had het geluk, slechts 30km tegenwind te moeten fietsen . Ik kan jullie verzekeren, het was een harde dobber, hard waaide die verdomde wind . Nog een kleine drie kilometer en ik was thuis, nog juist gepast om het middageten te kunnen nuttigen, na een verkwikkende douche . Ik rijd deze Miraroute reeds verschillende jaren en ze is één van de mooiste tochten die er buiten liggen . Neem dat maar van deze Wielertoerist aan .

ZUID KEMPENSE PIJL – 55 KM  - MOL-MILLEGEM .

            Het weekend van de Ronde van Vlaanderen . Vandaag zondag 5 april, was er ook een tocht in Mol-Millegem, tellend voor het Vlaams Laureaatschap . Een korte tocht door de Antwerpse Zuiderkempen . En dan moet ik ook niet zeggen zeker dat het een mooie tocht was?

Er waren twee startplaatsen voorzien . In Millegem was de hoofdstartplaats en de bijkomende startplaats was in Olen . Olen, je weet wel, die stad van Karel die niet genoeg had aan een bierpot met één oor, ook niet met twee oren, nee dat manneken moest weeral eens de Grote Karel uithangen en hij moest er eentje hebben met drie oren . Trouwens niet ver van de inschrijving daar is er een taverne die genoemd wordt: “De Pot van Karel” . Die zal daar wel iets mee te maken hebben zeker?

Waarom Olen, wel om de eenvoudige reden, dat Olen dichter is van hieruit dan Mol Millegem en met de huidige brandstofprijzen is dat ook mooi meegenomen .

Om zes uur in de ochtend, was ik met de wagen op weg richting autobaan, naar Olen .

In café St. Martinus, was de inschrijving, de inscanning van onze vergunning was in Millegem, deelgemeente van Mol, denk ik? De organisatie was in handen van WT Mol - Millegem .

Toen ik daar veel te vroeg aankwam, amper zeven uur en we konden pas starten om half acht, was dat cafeetje nog gesloten . Geen licht, geen teken van leven . Ik heb dat nog al meegemaakt en op een paar minuten is dat dan wel opgelost . Een kwartuurtje later was dat al helemaal anders .

Verschillende Wielertoeristen uit O. Vlaanderen maakten hier hun opwachting . Manu, de Sint Niklazenaar, die bij SK Heusden aangesloten is en eentje van Wachtebeke, die ik ook regelmatig zie op zulke tochten voor het Vlaams Laureaatschap en de Classic’s . Ik ga hem eens zijn naam vragen als ik hem nog eens tegen kom . Er was in Mol- Millegem ook nog een O. Vlaming die daar startte, als ik bij de controle mijn kaart aan de inscanner van dienst gaf . Met die mens van Wachtebeke ben ik een halve tocht meegereden, samen met twee wielertoeristen van ergens uit het Antwerpse . Deze mannen kenden de omloop en deden het kopwerk . Het was mistig onderweg en op sommige plaatsen had het licht geregend . Bij aankomst in Olen, scheen de zon . Zo zie je maar, dat op een paar kilometers het weer helemaal anders kan zijn . Van uit Olen Centrum en de Sint Maartenstraat, volgden we naar Oevel en de richting Geel . Kijk nu eens in welke straten en verkavelingbaantjes we gereden hebben, de namen zullen u verbazen . Schuurveldstraat- Moestomaat- St. Siardusstraat ( nog nooit gehoord van deze Sint) en we waren in Geel . De Klavet ( nog zo iets raar) en de Seppendijk . Ik moet wel bekennen, dat het de eerste keer is dat ik deze tocht doe en dan zie je soms andere dingen, dan je gewoon bent . Malosewaver en Bel, ooit van gehoord? Ik niet .

We reden naar Mol. Via de St. Odrastraat naar de Milostraat en na 28 km arriveerden we aan café “ De Verenigde Vrienden” in Mol- Millegem . Hier moesten we inscannen, een stempel op de controlekaart en we konden terug op weg . Ik heb daar in dat cafeetje niets gedronken, sorry hoor uitbater, een volgende keer wel . Ik zat in mijn achterhoofd met de Ronde van Vlaanderen bezig en wou op een vroeg middaguur thuis zijn . Mijn drinkbus was er het slachtoffer van, want die liep leeg . We reden verder richting Olen, na onze stempel gekregen te hebben voor het Laureaatschap, langs een paar straten die genoemd waren naar vogels . De Sijsjesstraat- de Kanariestraat etcetera . De Geelse Baan moesten we volgen, naar Geel toe . Ik ga hier nu eens een stunt uithalen met al die rare namen van straten eens te noemen van onderweg. Je moet u tijdens het fietsen toch met iets kunnen bezighouden nietwaar? Het is echt de moeite hoor: Voort- Kievermont- Brulenblokken- Galven- Heidbilde- Hadschot- Evelgoor- Fittelaarsdijk- Molderbeemdendijk- Kruisendonk- Rouwelkoven- Reiter- Larumsebrugweg- Buitenstemde- Keersvennen en we zaten in Olen . Wat denk je daar van?

In één van die Gooreind- Kruisendonkse zijstraatjes, kwam er een auto uitgereden, die nogal wat snelheid had . Ik was al over de helft van die zijstraat, die op mijn weg uit kwam en werd daar bijna van achter aangereden, door dat wagentje . Honderd meters verder, moest ik links en ik hoorde de wagen acht mij .Ik stak de arm uit en sloeg af . Dan hoorde ik de bestuurder of was het een bestuurster, roepen: “ Sorry, ik had u niet gezien”! Over Wielerterroristen gesproken? De wagens hebben altijd vrije doorgang, want ze moeten altijd snel ergens zijn . Althans men mag niet anderen over dezelfde kam scheren, maar dan ook de wielertoeristen niet . Daar zijn ook die uitzonderingen die aan terrorisme doen . Voor mijn part moesten ze die uitsluiten . Iedereen maakt fouten, dat is normaal, daarvoor zijn we mensen, maar wie gooit de eerste steen? Juist . Enfin .

We kwamen Olen binnen gereden en moesten een tijd lang langs het Kanaal, via de Sluizenweg en het Sas over en dan, was het einde in zicht, via nog een paar wijken waar we doorheen moesten .

Aankomst in Olen aan café St. Martinus, waar het nu heel druk was . Veel wielertoeristen en clubs, vertrokken nu nog naar Mol-Millegem, toen ik al rond negen uur dertig, mijn controlekaart af gaf, aan de man, die ze mij bij de start gegeven had . Ik heb het aan het begin van dit verslagje gezegd: “ Het was een uitermate mooie tocht” . De Kempische Pijl mag er zijn . Goed uitgepijld op de grond ( hier mag dat nog, ook al is dit ook Vlaanderen ) en het was een goede organisatie . Meer moet dat niet zijn . Bij leven en welzijn, wil ik hier graag terugkomen .

3 PROVINCIEENTOCHT – 62 KM . – AVERBODE ( 68 KM . ) .

            Over de plas ( Schelde ) was het slechter weer dan er voor . Dan bedoel ik dat het hier bij ons 23 graden was . In de 3 Provinciëntocht was het amper zeventien graden en hebben we een buitje of drie moeten verwerken .
Averbode, was vandaag The Place To Be voor het Vlaams Laureaatschap .Het Vliegend Wiel Averbode, dat is de WTC van daar, die organiseerden vandaag hun jaarlijkse 3 Provinciëntocht . In café “ Den Abt” was het allemaal te doen . Ik vind het wel spijtig, dat ze in die streken, telkens op zaterdag maar na het middaguur starten . Ze houden geen rekening met mensen uit O. Vlaanderen gelijk wij, die soms meer dan een uur met de wagen onderweg zijn naar de startplaats . Dan nog een uur of drie fietsen en wat verlet onderweg en de namiddag is weg, als je terug thuis bent .Ik vind het veel prettiger in O. Vlaanderen, waar je normaal gezien al vanaf zeven uur kan starten . Enfin .

Om 10h30 reed ik met de wagen, de fiets achterop, richting autobaan, die ik wou volgen tot Westerlo. Dat was de snelste weg en dan naar Averbode . De GPS deed zijn werk . Via Veerle en Laakdal kwamen we zo rond kwart voor twaalf aan .

Parkeren is daar wel een probleem, dicht tegen de inschrijving . Ik had in een zijstraat nog genoeg ruimte gevonden, waar ik de auto kon achterlaten . O. Vlamingen zoals William en Suy, waren ook van de partij.

Ik ben er twee derden van de tocht met meegereden . Netjes gelijk Vlamingen overal thuis zijn . Om rond 12h30 het inschrijvingsuur, konden we starten . De uitpijling was op de grond in witte verf . De omloop was hertekend tegenover vorig jaar, maar ik denk, dat de vele omleidingen in die streek, daar wel voor iets tussen zaten . Westelsebaan- Herseltsesteenweg, rechtdoor volgen en links richting Blauberg .Via de Zandstraat naar Wezel en de richting Herselt uit . Via de Varendonksesteenweg naar Varendonk en Eindhout . Naar Veerle en via Vorst naar de Geelse Baan en we moesten naar Baal voor controle . Wie woont er hier van onze Cyclocrossers in Baal?

In het “ Baalhof” een donkere taverne, zaten er twee mensen van Vliegend Wiel, stempeltjes te geven . De ene zei tegen de andere: “ Stempel jij maar, want ik ben een linkse en dat gaat niet zo goed” . Liever lui dan moe dacht ik . Enfin, de stempel stond er op en we reden terug . We waren zeker drie keren verkeerd gereden en hadden al wat tijd verloren met telkens naar de wegbeschrijving te moeten kijken en met terug te keren . In totaal, hadden we na de rit 68 km maar ik dacht dat de tocht zelf ook iets langer was dan 62 km die ze vooropgesteld hadden . We moesten nu in de richting van Tessenderlo Station en naar Paal . We bevonden ons nu op Limburgs grondgebied . Via de Mierenheuvel en Paardenkuilstraat (wat namen zeg ) naar de Meldertsesteenweg en naar Meldert Kerk . Nu zochten we de Oude Turnhoutsebaan op, maar we moesten eerst nog naar Zelem . Naar Schaffen langs het Militaire Domein, waar nu amateursvliegers hun ding aan het doen waren . Naar Molenstede was de volgende stap, een deelgemeente van Diest en we reden zo de Westelsebaan op, naar café “ Den Abt” . Het was daar nog steeds rustig . Of er veel ingeschreven waren, kon ik niet vernemen, maar ik heb er wel een Hollander gezien . Wat kwam die hier doen? We hadden 68 km afgelegd . We gaven onze controlekaart af en kregen op ons formulier voor het Laureaatschap, een stempel van Vliegend Wiel Averbode . De uitpijling mocht van mij een beetje beter verzorgd zijn . Als je niet van de streek bent, is het soms moeilijk als je een pijl mist .

Het was goed drie uur geworden en we gingen naar de wagen terug om de fiets er op te plaatsen en dan terug naar huis . Ik vond het een mooie fietstocht, die een beetje ontsierd werd door die paar buien, maar dat was niet de schuld van de organisatie . De tocht eens een andere richting uitsturen is toch weer iets dat je meer ervaart . Je komt ergens, waar je misschien anders nooit komt .

LENTERIT – 65 KM . – ARENDONK .

            Als je eens een mooie fietstocht wil maken, veilig en weg van het verkeer, dan moet je deze eens doen . Perfect uitgepijld en amper 1 km Grote Baan . Voor de rest van de tocht, zeer brede binnenwegen, bossen en heide . Er waren vandaag voor deze Lenterit in de Provincie Antwerpen, twee startplaatsen voorzien . De Hoofdstart was in Arendonk en de tweede start was in Geel . Omdat Geel dichter is voor mij, heb ik die startplaats gekozen . Het was ook te zien aan de vele O. Vlamingen die op deze tweede paasdag in Geel de start namen .

In café “ Holvenhoeve”, in Holven, een wijkje van Geel, daar moest ik zijn . Zeer vroeg vertrokken met de wagen naar Geel . Weinig of geen verkeer op de autoweg in die richting en dus veel te vroeg aangekomen aan de startplaats . Er was nog niemand te zien . Enkel het licht brandde in de gelagzaal van de “ Holvenhoeve” . Vanaf 7h30 konden we starten . Ik heb nog wat naar de radio zitten luisteren in de auto, op de parking van de taverne, tot het iets over zeven uur was . Ik heb me dan aangekleed en ben nog een koffie gaan drinken . Ondertussen waren er twee verantwoordelijken van de WTC Arendonkse aangekomen en na mijn koffie, kon ik starten met mijn controlekaart op zak, die het nummer 1 droeg omdat ik daar als eerste aan de inschrijvingstafel was . Enkele minuten later begonnen ze toch te komen, allerhande toeristen uit allerhande clubs . Ook Gentenaren van SNA starten hier in Geel .

We waren onderweg voor iets meer dan 32 km in een zeer frisse wind en amper 8 graden warm en een bovenhangende nevel . Deze laatste zou rap wegtrekken, toen het zonnetje begon te schijnen .
We reden via de Laremsebrugweg en Mosselgoren, richting Lichtaart om zo via zeer mooie en brede wegen de richting Kasterlee aan te doen . Langs de Kleine en Grote Keer naar Oud Turnhout .

Aanvankelijk was ik met iemand meegereden, maar die mens reed me veel te traag en na 5 km kwamen de Gentenaren er aan en ben ik daar dan bij gebleven tot aan de controle . We moesten eerst nog via Corsendonk naar Retie om zo Arendonk te bereiken .

In de Basisschool “ De Maaskens” lag het controlepunt . In een ruime cafetaria die er bij hoort, zaten de heren afgevaardigden en het organisatiecomité aan de tafel . Hier moesten we onze stempel vragen en onze vergunning laten inscannen . Na een vlugge koffie, ging ik dan terug mijn “ Ros” opzoeken om samen het tweede deel van het parkoers af te haspelen .

Langs de Schoolstraat en Espendonk reden we naar brug 4 ( wat dat ook moge zijn ) reden er over en direct rechts, het pad langs het Kanaal volgend naar Retie . Via de Postelsebaan naar Dessel . Mooie, heel lange en brede, goed bereidbare beton of asfaltwegen, bijna verkeersvrij . Via de Molenhei naar de Boerentang, erg bekend in de streek daar en langs zijn gelijknamige Dreef, naar Mol . Langs de Kanaalweg volgden we de richting Geel en via de Retieseweg en de Fransebaan, reden we terug naar Holven, naar de “ Holvenhoeve” het café waar we enkele uren geleden gestart waren . We gaven onze controlekaart af aan de mensen van dienst . De zon was ondertussen door het grijze wolkendek gekropen, maar de temperatuur was toch nog maar twaalf graden . Het was in deze Lentetocht niet echt een Lentemorgen, maar dat komt wel nog . Met een beetje geduld kan het rap veranderen en dan hopen we liefst in de goede zin . Als afsluiter dronken we nog een cola en gingen dan de fiets op de drager plaatsen, om terug de autoweg op te zoeken en huiswaarts te keren .

Voor mij was het een zeer prachtige tocht en bij leven en welzijn wil ik ze volgende keer, nog rijden .

Het is een aanrader .

VAKANTIERIT – 30 KM . – MUNKZWALM ( 126 KM . )

            Raar hé een tochtje van 30 km dat er dan op het einde 126 km is?

Ik was vandaag, met dit uitzonderlijke Lenteweer, deze Vakantierit gaan rijden naar Zwalm of Munkzwalm gelijk je het wilt . Er stond nogal wat wind en bij het naar Zwalm rijden had ik toch een beetje wind in de rug . In het naar huis rijden, was dat veel tegenwind . De wind stond in veranderlijke richtingen en dan zal je maar pech hebben, dat die juist draait in uw nadeel . Enfin .

Ik vertrok zo rond de klok van 10h15 richting Zwalm . Via de gewone wegen naar Grembergen- Dendermonde – Aalst . Maar in Aalst hadden ze het mij gefikst hoor! Goed Hofstade door, aan die brede vierbaansweg en aan het licht nadien, mochten de fietsers niet meer verder . Omleiding alleen voor fietsers, stel je voor . Ze stuurden me daar langs een oude treinroute of iets dat er moest voor doorgaan, onder de spoorwegbrug . Maar ik moest feitelijk de spoorwegbrug over . Hoe kon ik daar boven nu geraken? De weg vragen was de enige oplossing . Een ruitenwasser aan een winkel, zette me in de goede richting . Ik was toch niet heel zeker en ik moest het toch maar eens aan een dame vragen . Ik zat goed, links en dan rechts en ik was op de Gentsesteenweg . Ik was wel meer dan één kilometer uit mijn rijrichting. Voorbij de fiestsenwinkel Van Eyck naar het kruispunt en eindelijk kon ik het fietspad langs de N 9 volgen, richting Zottegem toe, waar ik aan de volgende lichten, links moest .

Erpe Mere- Mere- Borsbeke – Hillegem altijd maar die golvende weg, naar het kruispunt met de N 42 en de N 46 . Daar ging ik recht door en werd dan vele kilometers gehinderd door wandelaars, die aan een tocht bezig waren en het fietspad in beslag genomen hadden . Een goede fietsbel bracht geen soelaas en af en toe, moest ik eens hard roepen . Sommige mensen denken wel eens, dat de weg voor hen alleen is en dan heb ik het niet over Wielertoeristen .

Ik reed verder de N46 af tot aan de splitsing met de N 415 naar Munkzwalm en dan was er een goede kilometer bergaf en ik was ter bestemming . Die bergaf, zou me straks pijn doen, als ik er in de andere richting op moest . Ik was daar drie kwartuur te vroeg . Het café “ Ysenbaert” was zelfs nog niet open . We mochten pas starten om dertien uur en daar stond ik dan . Gelukkig kwamen er nog collega’s toe en konden we een babbeltje slaan . Na een tiental minuten, kwamen de caféhouder en zijn helper er aan . Ze begonnen zowaar eerst nog het terras te zetten . Iets over half één konden we iets gaan drinken, voor diegenen die het wensten . Ik had er al 48 km op zitten en een frisse cola met een energiereep, ging er rap in . Een half uur wachten is lang, zeker als je bedenkt, dat je een half uur later maar kan starten . Voor mij zit het zo, liever wat vroeger daar, je kunt lek rijden onderweg en dan ben je rap later aan de start dan je denkt . Enfin .

Om 13 uur mochten we dan de baan op . De Molenbikers waren de organisatoren van deze Vakantierit en je kon kiezen uit twee afstanden 50km en 30 km . Ik heb wijselijk voor de vlakke 30 km gekozen . Een vlakke 30 km in de Zwalmstreek, ja dat bestaat hoor . Er liggen daar nog mooie verborgen hoekjes, waar ik nog nooit gewest ben . We gingen aan de Zuidlaan links naar de Gaverlosdreef en langs de Biestemolen naar Nederzwalm . Naar Zingem en Asper en terug Zingem, waar we het jaagpad langs de Schelde, kilometers lang volgden, tot Eine en we zochten daar de Abdijstraat op .

Er was controle na 19 km in café “ Stad Oudenaarde” . Met dit warm weer, ging een frisse cola er graag in, samen met nog een energiereep die we bij onze stempel er bij kregen . Lang echter heb ik daar niet vertoefd, er was nog een stukje van 11 km te fietsen tot Munkzwalm . Via Welden -Nederzwalm en terug naar Munkzwalm . Het zwalmde daar van de ene Zwalm naar de andere . We hadden ons tochtje er op zitten van 30 km en kregen bij afgifte van de controlekaart, nog een klein zakje met kleine Paaseitjes er in . Ik kon dat niet aannemen . Ik kon ze nergens kwijt dan in mijn achterzak en die zouden met dit warme weer en mijn lichaamstemperatuur, omgetoverd zijn tot één brij . Ik bedankte de organisatoren voor deze milde gift en beloofde hen, de volgende keer er twee te zullen nemen . Ik bestelde me deze keer een frisse Palm, want ik moest eens goed kunnen doordrinken, na al dat zoete gedoe van cola en energierepen . De mond plakte van dat snoepgoed . Ik wenste Chantal en haar helpers proficiat met hun organisatie . Perfect uitgepijld en een mooie tocht . Wie hier op deze tocht verkeerd reed, die moet stekeblind geweest zijn . Na dit korte oponthoud, zocht ik mijn vertrouwde “ Ros” op en we reden samen huiswaarts langs dezelfde weg als deze morgen . Eerst die berg op van de Zuidlaan en dan de op en afjes naar Aalst toe . En geloof me, de afstand, evenals de warmte, die we nog niet gewoon waren, speelde in de beentjes . In Aalst kon ik gelukkig mijn gewone normale weg vinden . Geen omleiding meer en ik weet niet waarom ze deze morgen de fietsers ergens anders naar toe stuurden op die plaats .

Via Hofstade en Gijzegem naar Oudegem, waar ik aan een tankstation gestopt ben . Niet om te tanken uiteraard maar om aan de automaat met frisdranken, mij er een cola uit te halen. Eerst eens gedronken en de rest in de drinkbus en terug op weg naar Appels- Dendermonde – Grembergen en naar mijn   thuishaven . Ik was niets te vroeg thuis, want de buien met een donderslag, die ze voor deze avond voorspeld hadden, waren er al . Maar het was allemaal maar een klein stormpje in een klein glaasje water . Het was een mooie tocht die ik gedaan heb vandaag en een zeer goede training . Ik ben weer 126 km rijker geworden in de stand op mijn teller!

4 de EUREGIO CLASSIC – GENK –HEINSBERG – 35 KM . – GENK TERMIEN . ( 38 KM. )

            De weermannen en vrouwen wisten het ook niet goed, eerst was het regen en kans op een donderslag op zaterdag 18 april, dan voorspelden ze droog weer voor die dag . Ik moet zeggen, ze kunnen er niet naast .Maar als je door drie Vlaamse Provincie’s rijd, dan kan je drie verschillende weertypes tegenkomen . Ik bedoel dan met de wagen rijden . Bij ons hier thuis, was het droog . Het was 6 uur op deze zaterdagmorgen toen ik vertrok richting Genk Termien . Ik zou daar deelnemen aan één van de afstanden, tellend voor het laureaatschap der Classic’s . Het spijtige er aan is, dat het allemaal zo ver te rijden is met de wagen . Kan dit nu niet anders georganiseerd worden? Ik weet het niet zeker hoor, maar veel Wielertoeristen uit Oost of West Vlaanderen, zullen daar niet geweest zijn . Genk ligt van hieruit ook niet bij de deur . Het is reeds mijn derde deelname, maar als je inschrijft voor 35 km dan ben je gauw terug en ben je nog op de middag terug thuis . Het was een tochtje om duimen en vingers van af te likken . Via de autoweg naar Antwerpen en de richting Luik- Limburg . Droog tot goed voorbij Antwerpen, dan lichte mist en in Limburg, Leopoldsburg, lag het baanvak er zeer nat bij en vielen er motregendruppels op de voorruit . We moesten ons maar schikken naar de grillen van het weer .

Om 7h30 was ik al op de parking voor de Kerk van Termien en ik begon me stilaan klaar te maken om dat tochtje te rijden . Veel volk was er nog niet, de start mocht pas gegeven worden om 8 uur . Het was toch iets voor acht toen ik reeds mocht inscannen. Het inschrijvingsgeld bedroeg 1,50 € en dat voor een Classic, in Oost Vlaanderen kost het voor een Classic soms tot drie maal meer! Veel mensen klagen dan ook over de Classics in O. Vlaanderen, over dat hoge inschrijvingsgeld . Enfin .

Na inscanning en de controlekaart gekregen te hebben, vertrok ik iets voor acht uur in Genk Termien, voor het eerste deel van mijn tochtje . Direct al na een vijfhonderdtal meter, was er al die steile helling aan de rotonde . Het was trouwens de enige plaats, waar we harder op de pedalen moesten duwen . De rest was vlak of een klein beetje vals plat . We reden naar Wiemesmeer en Zutendaal, door verschillende paden door de bossen van de Genkse streek . Alles lag daar kletsnat van de regen van de voorbije nacht en de zaadlobben van de bomen die op de weg lagen, maakte het soms gevaarlijk in een bocht, om er over te rijden . Via Zutendaal reden we Lanaken binnen . In café “ Pannenhof” aan de Steegstraat was er controle, van acht tot vijftien uur .

Ik kwam daar als eerste Wielertoerist toe en de stempelaar van dienst was er nog niet . Het was trouwens al bijna kwart over negen . De bazin uit dit café, die kende me nog, omdat ik reeds drie maal deze cafetaria bezocht had om er een stempel te halen . Ook de stempelaar van dienst kende me nog, toen hij dan, toch eindelijk gearriveerd was, op zijn post .

Een wafel en een warme koffie, daar kikkert een mens soms van op . Na deze versnapering, was het terug de fiets op, na een goede dag toegewenst te hebben aan de stempelaar en misschien tot volgend jaar?

We waren goed 19 km gereden en de rest, ja normaal gezien, was de lengte van de tocht 35 km . Ik had er bij aankomst 38 km . Ik had de indruk, dat de tocht een beetje de andere richting uit ging in de tweede helft, dan verleden jaar . Misschien was dat de reden van die drie kilometer meer? Soit .

Via Lanaken reden we terug naar Gellik en zo naar Eigenbilzen, waar we het Albertkanaal tijdlang volgden . Veel kilometers met de wind pal op kop en dan is het duwen hoor, zeker langs het water, waar er altijd wind staat . In Zutendaal verkenden we even het pad langs het Albertkanaal om het later weer op te rijden richting Genk . Iets voorbij de “ Ford” fabrieken gingen we eerst links dan rechts het sluizencomplex over en we volgden naar de Zuiderring, om zo naar de Rozenkranslaan, waar taverne Carré gelegen is, te eindigen na 38 km . Mooie tocht en zeer goed uitgepijld . Het waren zwarte pijltjes op witte achtergrond die als stickers op de verkeerstekens gekleefd waren . Ze waren mijn inziens nogal naar de kleine kant en soms moest je echt goed kijken, waar er eentje te vinden was .

Ik heb ze goed gevonden en ik hoop de andere fietsers ook . Dit kleine detail, doet geen afbreuk aan deze mooie organisatie van WTC het Groot Verzet uit Genk . Eens je de tocht of de grote afstanden gefietst hebt, kom je zeker naar hier .

Mijn tweede stempel voor het Laureaatschap der Classic’s, werd keurig door de afgevaardigde op het controleblad gezet en we reden gauw naar de parking . Fiets op de wagen en huiswaarts . Morgen is er een andere dag .

F.T. DE CONINCK – 105 KM . – STEENHUIZE / MASSEMEN ( 108 KM . ) .

            Vandaag zondag 19 april was er de Fietstocht De Coninck . De sponserrrit van Unitas Steenhuize . Op het eerste gezicht, zou dat een gemakkelijke klus geweest zijn, maar eens dat je er aan mee deed, was dat heel wat anders . Er waren voor deze tocht drie startplaatsen . De hoofdstart was in Steenhuize . Dan waren er twee extra startplaatsen, in Nazareth en in Massemen . Massemen was voor mij de dichtste plaats en ik koos dan ook om daar te starten . Ik ben nu ook begonnen om het Laureaatschap 100 + te behalen, maar om dit te halen, is er nog een lange weg af te leggen . We moesten aan 20 organisaties van 100 km of meer, deelnemen om dat Laureaatschap in de wacht te kunnen slepen .

Met de wagen naar Massemen dus om daar te kunnen starten om zeven uur .

In Taverne Parking aan de Lambroekstraat, was de extra start . Wij vertrokken dus daar voor het tweede deel en zouden naar Nazareth rijden en van daar naar Steenhuize . Dan moesten we terug naar Massemen voor het laatste deel . Ik ben dus vertrokken om zeven uur en dertig kilometers verder waren we in Nazareth . Dit was een heel vlak gedeelte . We reden via de Lambroekstraat waar we onze controlekaart moesten nemen en onze vergunning moesten we inscannen in Steenhuize . Via de Oude Heirbaan reden we naar Wetteren, over de fietsbrug van de autosnelweg en een heel slechte kasseistrook, naar Melle . Over de E 40 naar de Kalverhagestraat . Telkens weer, als ik deze straat in rijd, krijg ik een wrang gevoel, omdat ik daar eens ten val ben gekomen en mijn sleutelbeen brak . Enfin .

We reden naar Gontrode, Lemberge en de richting Merelbeke uit . Een stukje langs de Scheldekant en naar Zwijnaarde . Ik had de indruk, dat deze tocht helemaal veranderd is, tegenover vorige jaren . Een heel ander parkoers .

Na Zwijnaarde volgde dan Zevergem en Eke en via de Oudenaardse Heerweg, reden we naar Nazareth . Aan de N 35 vonden we de controle in café “ Edemolen”langs de Steenweg op Deinze . Dit was ook een startplaats . Vandaag was er een resem aan startplaatsen en afstanden . In café “ ’t Berghof” in Steenhuize en taverne “ Parking” in Massemen, kon je starten voor 105 km – 65 km en 35 km  .

In Nazareth allen maar de 105 km, telkens vanaf zeven uur . Ik liet mijn controlekaart afstempelen en ging aan de toog een cola drinken .

Laura Lynn was waarschijnlijk de favoriet van de uitbaatster, want die werd daar in hoge mate van decibels, door het café gestuurd . We waren goed dertig kilometer ver . Alles was vlak in dit eerste gedeelte, maar daar zou rap verandering in komen , want voor we naar Steenhuize zouden rijden, moesten we eerst nog door de Zwalmstreek . We moesten terug een stukje weer keren van waar we gekomen waren, maar dan naar rechts, de Snepstraat in en we zochten de richting Gavere op . Asper was de volgende Gemeente en we volgden naar Zingem . Na Zingem zaten we sowieso in de Zwalmstreek, via de Nederzwalmsesteenweg, naar Nederzwalm .

St. Denijs Boekel en Munkzwalm en steeds naar die venijnige op en afjes, naar Roborst  en de Borstekouterstraat . We volgden steeds maar op en af en steeds maar schakelend naar een lagere versnelling, naar St. Goriks Oudenhove en naar St. Maria Oudenhove . Heel veel vals plat en soms beklimmingen die je normaal onderschat, moesten we in deze streek, overwinnen . We reden naar Erwetegem en als je dacht dat nu al het klimleed geleden was, had je het serieus mis . In Steenhuize moesten we nog eens doorduwen om de Kloosterberg boven te komen en dan was er een rustpauze in café “ ’t Berghof” in de Bergstraat, na 66 km arriveerden we daar . Een massa Wielertoeristen zaten daar buiten op het terras in het zonnetje, want het was vandaag echt een Lentedag . Het was mooi weer maar spijtig van die harde wind, als je hem kilometers op kop had . In Steenhuize waren we dus ongeveer een derde van onze tocht en hier was de hoofdstart en dienden we onze vergunning in te scannen, plus nog een stempel op de controlekaart .

Ik kon niet anders dan een cola bestellen, omdat ik zoveel dorst had van de gedane inspanningen en ook omdat de spekblokjes met ei deze morgen, die nogal zouterig smaakten, mij een enorme dorst bezorgd hadden . Maar als je zulke dingen graag eet als ontbijt, wat doe je dan daar aan? Enfin .

Toen ik mijn cola uit had en aanstalten maakte om verder te rijden kwam daar een groep Wielertoeristen binnen en ééntje er van bestelde voor gans zijn club . Dertig cola’s zei de man tegen de barman . Die mens keek eens raar en spoedde zich naar zijn koelkast .

Ik stond op dat moment nog voor een opdracht van 41 km althans wat het wegbeschrijvingsformulier, ons voor hield . We reden nu de Kloosterberg af naar de Eikestraat en de richting St. Antelinks, om zo naar Aspelare te rijden . Hier moest ik soms heel goed kijken naar de pijlen op de weg, die af en toe weggereden waren, door auto’s of landbouwvoertuigen . Naar Outer en Lebeke .

In Heldergem, bij een beklimming tijdens het schakelen liep plots mijn ketting er af en stond ik stil . Ik verspeelde hier enkele minuten, alleen al om het smeer van mijn handen te verwijderen in de graskant .

We starten terug in de richting van Aaigem, naar Ressegem en Borsbeke . Aan de Molendijk was er een bevoorrading en ook een geheime controle . We konden ons hier bevoorraden met energiekoeken en drankjes . Na dit oponthoud, moesten we terugkeren en de spoorweg over naar Burst en via de Provinciale baan naar Bambrugge – Vlekkem – Vlierzele en Impe . We naderden op Smetlede om zo naar Massemen te fietsen langs de Smetledesteenweg .

Wie nu dacht, dat dit laatste gedeelte van Steenhuize naar Massemen, biljart vlak was, die had verkeerd gedacht . Op mijn teller stonden er bij aankomst 108 km, dat is nog drie kilometer meer dan voorzien was en na zo een tocht, ja, dan is er elke meter te veel aan op dit moment van het seizoen, als je een slechte Winterperiode gehad hebt, zoals ik .

Ik persoonlijk vond het een mooie tocht, goed uitgepijld ( op de weg, hier mag dat dus) . Maar, of onze Voorzitter daar voor iets tussen zit, zou u hem beter zelf vragen .

De Fietstocht De Coninck, is altijd al een mooie tocht geweest .

1° MEMORIAL IVAN DE VRIENDT – 30 KM – OOSTAKKER – ( 108 KM .) .

            ’t Was deze morgen een mistige bedoening . Die mist wou maar niet optrekken en ik wou naar Oostakker rijden met de fiets, om daar deel te nemen aan de weekfietstocht Ivan De Vriendt . Deze mens, die vorig jaar, tijdens een tocht, naar ik meen in Zevergem , om het leven is gekomen door een hartstilstand en nog ooit wielrenner was, wordt herdacht door zijn club, VC Karel Van Wijnendaele, met deze tocht .

Je kon hier kiezen uit 60km of 30 km en de start was om 13 uur . Ik zou met dit mooie weer dat ze voorspeld hadden met de fiets naar Oostakker rijden, naar de Antwerpsesteenweg, om daar dan te starten voor de tocht van 30 km . Vandaar die 108 km tussen de haakjes naast de titel .

Om 11 uur kwam er al wat meer opklaring en ik vertrok met veel moed, richting Oostakker .

Via Grembergen naar de Zelebaan en aan café St. Antonius, naar Avermaat . Toen ik in Avermaat arriveerde, realiseerde ik me, dat ik in de verkeerde richting aan het rijden was . Ik moest normaal gezien, via Hamme en Lokeren . Ik heb die weg, misschien wel honderd keer gedaan en vandaag, zat ik glad verkeerd . Was dit een teken van wat ouder worden? Joost zal het weten . Enfin .

Ik moest me nu snel herpakken en een weg zoeken om in Oostakker te geraken, maar zo simpel bleek dat niet te zijn . Ik reed naar Zele Heikant en daar vroeg ik de weg aan iemand die aan zijn huis aan het werken was . “ Ik ben toevallig ook Wielertoerist” zei de man: “ En ik zal u op de goede weg zetten” . Maar die goede weg, die lag nog ver af hoor .

In Lokeren Everslaar, na de brug over de E 17 overgestoken te hebben, moest ik rechts en links en een beetje verder reed ik terug de brug over . Ik vroeg daar nogmaals de weg, maar ik geraakte gewoon niet in de richting van Beervelde, die ik opzocht of Lochristi . Uiteindelijk belandde ik in de Lindestraat in Overmere en daar stopte ik terug om de weg te vragen . Ik was volledig de oriëntatie kwijt en er zat me niets anders op, dan de baan van Overmere naar Destelbergen te volgen en daar in’t Centrum naar rechts en de richting Oostakker te nemen . Zo had die Meneer mij verteld waar ik de weg aan vroeg en het was nog waar ook .

De wind begon de wolken uiteen te drijven en de mist loste op en weliswaar begon het zonnetje te schijnen . ’t Was nog zeer fris en amper zeven graden . Een koude Noord Oostenwind, streelde onzacht mijn blote benen en gelukkig had ik een trui met lange mouwen aangetrokken, om niet te zitten bibberen op de fiets . Koude Lentedag op deze 22 ste april .

Om vijf minuten voor de start, die om 13 uur zou gegeven worden, arriveerde ik aan café “ Sporthoek” aan de Antwerpsesteenweg . Daar stond weliswaar een grote tent opgesteld . Er stond ook een mobiel café, waar je enkel blonde of bruine Trappist kon bestellen .

Er was reeds veel volk komen opdagen en ze stonden in het rijtje aan te schuiven om in te scannen en te vertrekken . Ik groette nog een aantal vrienden uit Heusden – Lokeren en Wachtebeke en schoof mee aan in de file . Iets na één uur, kon ik vertrekken voor 30 km .

De eerste helft zou ons naar Laarne brengen voor controle . Via de Beelbroekstraat reden we naar Heusden en kozen dan de richting Laarne, waar er in café St. Hubert, aan de markt, controle was .

Er zaten daar al enkele Wielertoeristen aan de toog, die voor mij vertrokken waren . Bij de start hadden we een energiereep meegekregen en bij een frisse cola, werd die opgegeten . De stempel stond op de toonbank en werd op onze kaart gezet door de uitbaatster .

Na een korte pauze, terug het “ Stalen Ros” op voor het tweede deel, richting Oostakker . Via Destelbergen en een stuk van de Scheldedijk, richting Gentbrugge .

We arriveerden zeer vroeg aan het vertrekpunt en onze rit was af, die we daarstraks, begonnen waren .

Ik bestelde me nog een bruin Paterken en ging bij de vader van William, u allen bekend, nog een praatje slaan . ‘t Was een lange tijd geleden, dat deze supporter, nog eens meegekomen was met zijn zoon, maar ja, de mens is ondertussen ook al 90 jaar, maar helder van geest .

Lang kon ik niet blijven, William was op weg voor de 60 km af te haspelen en ik moest zijn vader terug alleen laten .

In de heenweg, met al dat verkeerd rijden, had ik 43 km afgelegd, plus deze 30 km en ik startte terug in de richting Moerzeke met dus 73 km op de teller .

Ik zou nu zonder problemen, via Destelbergen en Kalken- Overmere en Zele Avermaat de richting Grembergen opzoeken, om zo naar huis terug te keren .

Deze weg was de juiste en zonder verkeerd te rijden, amper 35 km lang, dus 8 km korter dan deze morgen . De wind was ondertussen nog harder gaan waaien en als hij op de kop zat, was het stevig doorduwen . Ik had hem soms in de rug, maar meestal schuin voor . Ik werd toch min of meer wat afgeremd . Ik heb er toch van genoten, van deze weekfietstocht en ik moet zeggen, dat de “ Forme” aan het komen is . Ik ervaar ieder jaar, dat de maand mei, de maand is, dat ik het beste ben en dat kan een hele lange tijd zo blijven duren . Hopelijk blijft dat zo en het weer ook en dan kunnen we nog heerlijke tochtjes maken .

Bij mijn aankomst thuis, stonden er 108 km op de teller . Goede training zou ik zeggen . De tocht was zeer goed uitgepijld en het was zeker de moeite om ze meegemaakt te hebben .

F.T. DE PAREL – 40 KM – HAALTERT – ( 100 KM ) .

            Volgens onze weersvoorspellers, zou er vandaag een einde komen aan deze mooie weerperiode .

We hebben al een heel tijdje geen regen meer gehad en ik spreek nu over een week of twee en dat is toch in deze aprilmaand, al iets uitzonderlijk . Naar het schijnt de tweede droogste maand april uit de geschiedenis . Maar mij kan dat allemaal geen barst schelen, als het maar droog blijft in de weekends, als we willen gaan fietsen . De regen is niet mijn maatje hoor! Enfin .

Vandaag was er een fietstocht in Haaltert en die wordt: “ De Parel” genoemd . Het zijn verschillende afstanden en het zijn ook elk op zich, pareltjes van fietstochten . Je kon hier kiezen voor het Klimbrevet 180 km en 16 hellingen of 100 km of zelfs de 70 km waarin nog 6 hellingen in voor kwamen . Dan waren er nog de 40km en de 25 km . Er was ook nog zoiets als familie of seniorentocht( is nieuw dit jaar) in groep en ook 25 km lang . Dus, wie hier zijn gading niet vindt, zal nergens iets vinden waar hij plezier aan beleeft . Je moet natuurlijk niet denken, dat we hier starten naar het vlakke land van Brel ( Le plat Pays) nee hoor, zelfs in de tocht van 40 km die ik vandaag gedaan heb kwam er iets serieus “ naar omhoog” in voor . Maar dat weet je op voorhand, in deze streek zijn er weinig vlakke stroken weg .

We vertrokken deze morgen met de fiets naar Haaltert, maar dat had je zeker al gemerkt, door die 100 km tussen de haakjes naast de titel van dit verslag?

Kwart na zes uur was het en amper licht geworden . Het was een echte frisse morgen en ik had nogal wat kledij aangetrokken en nog kon ik me niet echt verwarmen, althans de eerste 20 km niet .

Ik reed de richting Aalst uit via Grembergen – Dendermonde – Appels – Oudegem – Gijzegem – Hofstade en Aalst . Bij het binnenkomen van Aalst, zat ik terug in die omleiding voor fietsers, van een goede week geleden . Nu wist ik zogezegd mijn weg hier in de binnenstad en toch was ik weer verschillende keren het Noorden kwijt, al was het maar honderd meter, links, rechts en links en zo verder door de straten van Aalst . Ik moest naar de Gentsesteenweg en zo naar de Cappucijnenlaan, de richting Ninove – Denderleeuw om zo via Erembodegem Terjoden, naar Haaltert te fietsen .

Meer dan een half uur te vroeg op de afspraak maar toch reeds 30 km gereden .

We vroegen ons daar een koffie in het Jeugdheem in de Bruulstraat waar alles te doen was . Samen met de Cyclotochten, was er ook nog wat voor de Mountainbikers oftewel, de Parel VTT met afstanden van 60 km – 45 km en 25 km . De start voor mijn afstand en de Mountainbikers was om 8 uur . De langere afstanden konden de baan op vanaf 7 uur . Ik zat daar nog wat te praten met een paar Wachtebekenaren tot het tijd was om in te scannen . Iets na acht uur, kon ik vertrekken . Ook Raf en Etienne, twee Durmespurters, waren present en heb ik even gegroet, maar ben ze kwijt gespeeld in de drukte van de start . Er was veel volk naar Haaltert afgezakt, dat was een feit .

Ingescand en de controlekaart en het wegformulier op zak en we waren de pijp uit . Het formuliertje dat je moest invullen om mee te doen aan een tombola waar je een Mountainbike kon winnen, had ik terug gelegd. Ik heb toch nooit prijs en trouwens ik kon toch niet naar die trekking wachten en wie er op dat ogenblik niet is, die zijn prijs wordt verder verloot .

We reden het Jeugdheem uit en reden de Bruulstraat in en rechts af . We moesten voor het eerste gedeelte naar Aspelare voor controle .

Via de Muisstraat richting Denderhoutem en de Anderenbroek ( let op de straatnamen in het Pajottenland). Koekelberg, Leeuwveldbos en Eigenstraat . Waar vindt je die nog ergens anders? Dat alleen kan je tegenkomen in het Pajottenland, de streek, die door gans België vergeten wordt, als het op goede wegen aan komt . Geen enkele Politieker denkt er aan, om hier iets aan de geweldige slechte staat van alle wegen, iets te doen . Het is schandalig Heren Ministers! Enfin .

We reden naar Welle en volgden naar Okegem . We zitten hier midden in de streek van de Kaatsers. Ook Iddergem en Ninove zijn daar voor bekend, zowel als onze Deelgemeente Kastel . Lees deze straatnaam eens: Bokergemveldbaan . Hier was de splitsing met de andere afstanden, in de Hazeleerstraat .

We reden Okegem binnen en naar Roosdaal langs de Leopoldstraat ( zal waarschijnlijk aan één van onze koningen opgedragen zijn ) en we waren rap in Ninove langs de Ijzerenwegstraat . Nu zochten we de richting Outer op, om zo naar Aspelare te fietsen . We hadden al wat op en afjes gehad, maar deze die we nu gingen beklimmen, dat was er eentje dat kon tellen . De “ Waagstraat” naar omhoog, zeer lange weg, niet steil maar lang . Je zag het bijna niet dat het naar omhoog ging, maar je voelde het des te beter . Als je dacht dat je boven was, kwam er nog aansluitend dat klimmetje naar de Knotwilgenstraat . Ik heb daar geen enkele Knotwilg zien staan, of heb ik dat in al mijn inspanningen niet gezien? Ik vraag het aan Joost, als die terug is uit vakantie, die kerel begint me de keel uit te hangen met zo vroeg op vakantie te vertrekken, ik kan hem niets meer vragen hé? Enfin .

In Aspelare aan de Wildendries ( dat zal hier waarschijnlijk niet pluis geweest zijn in vroegere jaren ) was er controle, voor zowel Cyclo’s als Mountainbikers . We werden daar op onze wenken bediend wat de bevoorrading betrof, energiedrankjes, cake, rozijntjes, andere bananen en koekjes, allemaal te veel om op te noemen en zeker om op te eten, op zo een korte afstand . Onze controlekaart werd hier afgestempeld en we moesten terugkeren van waar we gekomen waren . We hadden in deze tocht 25 km afgelegd en moesten dus nog 15 km fietsen eer we de eindstreep zagen .

Nu moesten we naar Nederhasselt en terug Outer en dan Lebeke, via dezelfde genoemde straat, naar Denderhoutem . Via Borrekent en Zonnestraat naar Kerksken . Vraag me niet wat Borrekent betekent, ik weet het niet . De meeste op en afjes hadden we wel gehad en via Daal, Vondelen en Anderenbroek, reden we Haaltert binnen om via de Diepeweg ( was een gewone weg hoor, even diep als de andere) naar de Steenweg op Aalst-Geeraardsbergen en we waren op een paar honderd meter van het Jeugdheem .

De controlekaart werd netjes ingeleverd en we kregen er een dikke en grote boterham met gehakt, zo maar gratis bij . Op ons formulier voor het Vlaamse Laureaatschap werd er weer een stempeltje bijgezet, want al deze afstanden, of het nu voor de Cyclo’s of Mountainbike’s betrof, kaderden in het Vlaamse Laureaatschap . Ik ging bij de collega’s Etienne en Raf uit Lokeren zitten aan een tafeltje dat zij ingenomen hadden en we bestelden ons een bruin Paterken om onze boterham met gehakt, beter door te kunnen spoelen . Ik was nu, op dit ogenblik 70 km ver . Ik moest nog 30 km rijden eer ik thuis zou zijn, maar ik had nog ruim de tijd, voor een praatje met de Lokerenaars .

Rond half elf, vertrok ik dan terug huiswaarts, een beetje met de wind in de rug of voordeel op links of rechts . Ik vorderde sneller dan ik dacht .

Nog een heel stuk voor het middaguur, reed ik mijn erf op . Ik had de terugweg gereden, gelijk ik het deze morgen gedaan had, langs Aalst, Hofstade, Gijzegem, Oudegem, Dendermonde, Grembergen en naar “Mein Heimat”! Het is wel leuk, als je in zonnig en droog weer kan fietsen, de kilte van de frisse morgen en de soms strakke wind, neem je er dan maar bij . De Trekvogels Haaltert hebben er iets moois van gemaakt, zowel de korte afstanden, als de langere . Perfecte uitpijling door het Pajottenland . Spijtig, dat de wegen er daar zo slecht bijliggen . Tot een volgende keer, Trekvogels!  

NAPRAATJE .

            Mooie maand april nietwaar? Fris maar droog, althans op de meeste weekends van deze maand . Er was wel af en toe en uitschietertje bij, maar we hebben redelijk goed ons fietswerk kunnen doen .

Ik ben een tevreden Wielertoerist en ik wil er voor tekenen, voor telkens zo een maand met veel kilometers fietsplezier .

Wat ons de komende maand allemaal te wachten staat, dat is nu nog koffiedik kijken, al zijn er veel organisaties in onze Provincie die kunnen gereden worden, in een maand, waar nogal wat vrije dagen in voor komen .

Vooreerst is er de jaarlijkse Drongen Valenciennes op 1 mei, de Polderroute op 2 mei en de omloop De Wijngaard. Ook VTT . In Philippine ( Holland) worden er ook tochten georganiseerd en dan is er de Classic Hörman in Sleidinge, Oost Vlaamse Bergen, Rondom het Meetjesland, Omlopen Schelde en Zwalm, Reuzen van Vlaanderen, Lokeren- Haaltert, F.T. De Katte, Trofee De Muur en Omloop 3 Prov. Egmont F.T. Roland Boone F.T. Feestdagfietstocht, Stekene Geeraardsbergen, De Cycloon, Zuid – Oost Vlaanderen . Het is allemaal te veel om ze op te noemen . Er is zelfs de Ladies Fun Ride voor de dames en als afsluiter de Prov. Driehoekendag O. VL . Van een kalender gesproken!

Dan heb ik het nog niet gehad over de Classics en het Vlaams Laureaatschap in mei .

Voor iedereen wat wils dus . In de week zijn er dan ook nog de weekfietstochten . De voornaamste tochten staan hier opgesomd en je kunt ze rijden als u dat belieft .

Ik probeer aan zoveel mogelijk tochten mee te doen, in het kader der Classics en Vlaams Laureaatschap en voor de rest, zien we wel .

Zie als je de weg op gaat, dat je de bijzonderste veiligheidsvoorschriften in acht neemt, want een ongeval is gauw gebeurd . Een helm kan al veel onheil verhinderen. Daarom raad ik u aan, hem steeds op te zetten. Laat ons hopen, dat mei, even goed wordt als april en dan kan de pret niet op .

Keep Smiling ….. Carpe Diem!

Maak er ook in de meimaand een goed potje van!

                                                                                       Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt ……

                                                                                                                                                          W I L .

BELEVENISSEN NR. 3 – VAN EEN WIELERTOERIST – MAART 2009 .

VOORWOORD .

            Na de kortste maand van het jaar, komt er eentje dat drie dagen langer is . Maarte die vuile taarte . Het is natuurlijk afwachten geblazen, wat deze maand allemaal in petto heeft op weergebied? Wat het Wielertoerisme aan gaat, zit het wel even snor hoor . We hopen natuurlijk, dat de weergoden ons goed gezind zijn, vooral in de weekends, als er speciale fietstochten georganiseerd worden . Het is een spookgedachte voor sommige organisatoren, als ze over het weer beginnen op radio of tv en alles in depressiezin overgebracht wordt . Is dat niet het teken van nattigheid? Wat mij betreft mag het ieder weekend mooi weer zijn . Maar wie ben ik om daar iets over te zeggen? Ik denk dat we geen flauw besef hebben hoeveel mensen er met het weer rekening houden .

We hebben al enkele Brevetten achter de rug en nu de maand maart in het vooruitzicht staat, waar we ook al Permanenten kunnen rijden, die eventueel voor een Laureaatschap in aanmerking kunnen komen, ook van tel zijn . Dus, we gaan er voor met de hulp van de weergoden.Er is één puntje in de donkerte van de buien dat de dagen in maart met twee uur en twee minuten langer worden .

Ik wens U allen bij deze opening een succesvol jaar toe en lees maar eens mijn “Belevenissen” dan zal je zien, dat deze Wielertoerist, ondanks de slechte voorbereiding van de voorbije winter, zich in alle bochten zal wringen, om toch maar te bereiken, ten minste toch, wat hij vorig jaar bereikt heeft, maar we worden er niet jonger op en ik zeg altijd, een jaar ouder na je zestigste, dat telt voor twee . U weze gewaarschuwd .

Veel succes toegewenst en tot later!

Keep Smiling……..

                                                               Uw Sterreporter ……..

                                                                                                                         WIL .

BREVET 35 KM . – LOKEREN – ( 72 KM ) .

            We zijn vandaag 1 maart en dit is het overgangsweekend van februari naar maart . Het weekend van de Brevetten 35 km en 50 km . Vandaag was het dus terug naar Lokeren om dat Brevet 35 km  mee te pikken . Voor mij was het een zondagmorgentochtje van 72 km . Ik heb in feite dat Brevet twee keren gereden . Je zult dat wel al gemerkt hebben aan het aantal kilometers tussen de haakjes, naast de titel . Ik moest naar Lokeren via Hamme voor de inschrijving en de controleplaats was in Hamme en dan terug naar Lokeren . Na aankomst moest ik terug naar Hamme, langs diezelfde weg .

“Het kan verkeren” zei Bredero, maar die wist, mijn gedacht, niet goed wat hij vertelde? Enfin . Ik vertrok op deze toch wel zeer frisse zondagmorgen, na het blaadje op de kalender er af getrokken te hebben en naar dat rode cijfer 1 te moeten kijken, naar Lokeren . Via de Bootdijkstraat – Wielstraat en links naar de Broekstraat, omdat er daar een korte omleiding was , wegens verbeteringswerken aan de weg .

Langs de Mirabrug, die steeds weer in mijn Belevenissen voor komt, de Dijk op naar Sombeke en berg afwaarts naar Waasmunster . Via de grote baan naar Lokeren en het Pompierken, waar de Raepespurters, de tweede dag op rij, de Brevetten van 35 en 50 km organiseerden . Ik moet zeggen, als die mannen iets op poten zetten, dat het goed gedaan is . Ook deze tocht van 35 km was en pareltje . Ik ging me inschrijven om goed acht uur . Om kwart voor zeven was ik thuis vertrokken en ik was nog geen mens tegengekomen, op deze rustige zondagmorgen .

Ingescand bij Marcel, wegbeschrijving op zak en weile weg naar Hamme, naar het lokaal van de WTC De Rekkers, voor controle .

Deze keer moesten we oranje pijlen volgen en we reden direct naar de Durmedijk die we volgden tot in Waasmunster . Aan de brug over de Durme, moesten we links de parallelweg in, langs die stroom of wat er nog van over blijft en naar Hamme Kaaldries . Hier zouden we enkele lusjes maken om aan de nodige kilometers te komen en het controlepunt na 15 km te bereiken . Café Sportecho, het lokaal van De Rekkers, de plaatselijke Wielertoeristenclub, aangesloten bij WBV . Het was nog steeds fris en een strakke wind stond in ons nadeel. Die hete tas koffie die we ons daar vroegen, smaakte als geen ander . Na de stop, terug het  “Stalen Ros” op en we gingen via de Mirabrug naar de Durmedijk, richting Sombeke. We zochten de Veldstraat op, die op dit moment toch wat in de beentjes zou kruipen . Een tijdlang naar omhoog, ook al zou je denken dat er in het Waasland geen heuveltjes liggen en of ze nu van Erica zijn, laat ik in het midden .

Waasmunster kwam er aan te pas en we reden via de Nijverheidslaan naar Waasmunster Heide en de brug over de E 17 . We kwamen in Belsele aan, waar we de Koning Nobellaan volgden ( wat een naam voor een straat ) en zochten het fietspad op naast de spoorweg Lokeren- St. Niklaas of omgekeerd . Inmiddels terug in Waasmunster aan de Vortekoestraat moesten we de spoorweg over en links en nog eens links en rechts . We kwamen uit aan de Waterstraat in Lokeren . Via de Rozenstraat en de Oude Bruglaan, eindigde onze tocht aan het lokaal van de Raepespurters na 35 km . Een vroegere clubgenoot van mij zat in zijn eentje aan de toog . Ik ging me eerst afmelden en de controlekaart afgeven en ging dan bij hem een praatje slaan . We dronken samen een Paterken en ook dat praatje zal ons beider deugd gedaan hebben . Na het vertrek van die Rekker, kwam Eddy van Raepespurters er bij staan en ik geraakte maar niet bij mijn fiets .Jeaninne de echtgenote van Eddy wou ik ook nog eens goede dag wensen, het was ook al een tijdje geleden dat ik hen nog gezien had . Het werd rapper middag dan ik gemerkt had . Ik moest afscheid nemen want er wachtten me nog 17 km om naar huis te rijden . Maar met dat Paterken, voelde ik mijn benen niet al waren die toch een beetje aan het verzuren, wegens te weinig trainingskilometers . Zou dat Paterken een beetje doping bevatten, vroeg ik me af? Joost zal het weten . Enfin.

Via dezelfde weg, als ik gekomen was deze morgen, reed ik via Waasmunster en de Mirabrug naar huis terug na een geslaagd Brevet 35 km .Ik had er bij thuiskomst 72 km op zitten . Dat had ik nodig na de slechte voorbereiding van deze winter . Hopelijk groeit de “ Forme” en kunnen we de maand maart goed afsluiten . U hoort nog van ons!

                                                                                                                             WIL .

OPENINGSRIT – TESTELT – KESSEL LO – TESTELT – 60 KM .

            Deze morgen bij het naar Testelt rijden met de wagen, was het amper twee graden . Aan de grond vroor het en het was en beetje mistig . Het was toen tien uur en zaterdagmorgen . Het was de eerste tocht voor het Vlaams Laureaatschap . Maar Testelt is niet bij de deur en langs de gewone wegen met de wagen, het is soms verdrietig hoor wat je allemaal tegen komt . Bijna twee uur heb ik er over gedaan . Ik was beter met de fiets naar daar gereden . Enfin .

De organisatie van deze Openingsrit was in handen van de Vlaams Brabantse club WTC Testelt Sportief en was 60 km officieel aangekondigd . Het werden er 62 km , maar daar gaan we nu niet moeilijk over doen hé ! In “ Den Hulst” een schooltje aan de rand van Testelt, was de inschrijving .Er waren hier verschillende Oost Vlamingen op het appél . Ik vernam ook nog uit goede bron, dat er in het tweede startpunt in Kessel ook nog ingeschreven waren .

Via “ Den Hulst” naar de richting Wolfsdonk – Gijmel en Aarschot . Het zonnetje scheen, maar de temperatuur lag nog altijd aan de lage kant, met maar een plus vijf graden . Een zeer frisse wind, maakte het koude gevoel nog groter . In deze tocht, zijn we verschillende keren en lang, naast de grote Baan moeten rijden en dat vond ik persoonlijk zeer gevaarlijk, met een gelijkgronds fietspad, langs drukke wegen . Naar Betekom- Gelrode en Zallaken( dat laatste is iets waar ik nog nooit van gehoord heb ) . Zal waarschijnlijk een gehucht zijn van Gelrode of Heikant mijn gedacht . We naderden Rotselaar en we reden een rivier over . Ik dacht nog, hier rijden we rechts langs die Vaart, maar die groene ronde pijl, op de grond geschilderd, (wat in Vlaams Brabant wel nog mag) wees ons recht door . Naar Wielsele- Holsbeek en Kessel Lo . We zaten hier aan de achterkant van Leuven en gelukkig maar, dat ze ons daar niet door stuurden, met al dat verkeer op zaterdagnamiddag . Hier moesten we verschillende lusjes maken in de plaatselijke wijken ( ja die mensen dat daar wonen, die mochten ons ook eens bezig zien nietwaar)? Controle was er na een zeer gevaarlijk kruispunt over gestoken te hebben, dat van de Diestsesteenweg .

In Taverne “ Pinxtermolen” was het alle hens aan dek, want daar viel daar een minuut of twee na mij, een groep van minstens veertig Wielertoeristen binnen . Amaai !

We waren nu reeds 33 km ver . Op het wegbeschrijvingsformulier stonden er 36 km . Een hete koffie die heeft ons deugd gedaan, maar lang mochten we niet blijven zitten, want ons zweet van de inspanningen die we onderweg geleverd hadden, droogde op en dat is nergens goed voor . We waren dan ook zodanig dik gekleed dat, indien er iemand naar mij zou schieten , de kogel op mijn kledij zou terug ketsen naar hem . Die kogel zou er gewoon niet doorgeraakt hebben . Maar ja, van achter het glas en dan heb ik het wel over het venster van de gelagzaal, zag het er mooi weer uit, maar buiten was het nog altijd een koude wind .

Na de koffie, terug dat gevaarlijke punt over en we reden terug van waar we kwamen, maar dan de eerste straat rechts, de Kortrijkstraat . De Kortrijkstraat in Kessel Lo? We reden verder naar Linden en Kortrijk Dutsel en daarom noemden ze die Steenweg, de Kortrijkstraat, waarschijnlijk? In Linden moesten we twee heuse beklimmingen doen, in de Steenveldstraat en dat was een verrassing hoor . Nogal steil voor het begin van het seizoen . Enfin.

St. Pieters Rode was de volgende passage en we reden naar Houwaart en Rillaar .

Rillaar, u weet wel, het stadje van onze bekende Cyclo Crosser Roland Liboton . We waren hier niet ver van Scherpenheuvel, mijn gedacht . Via de Schoonderbukenweg, reden we naar Messelbroek, om dan via Testelt Dorp terug te keren naar het Ontmoetingscentrum  en school “ Den Hulst” . We hadden 62 km gereden en er kon nog juist een bruin paterken af, voor we huiswaarts keerden . Ik vond het buiten dat onveilig gevoel dat ik had op die fietspaden, een zeer mooie tocht . Spijtig toch van die lange stroken langs de Grote Steenwegen. Zijn er nu geen verkavelingbaantjes of andere alternatieven meer in die streek? Maar goed, ik vind het wel goed, dat ze ieder jaar een andere tweede startplaats kiezen, zo komt men daar ook eens . Als je maar om twaalf uur mag starten, dan is de namiddag rap voorbij hoor na 60 km fietsen en nog een hele weg met de wagen naar huis . Ik had mijn GPS ingesteld via de Autoweg, maar wegens de vele afgesloten wegen, wegens werken, geraakte dat apparaat er niet meer wijs uit en kon ik gewoon de richting Westerlo niet vinden, omdat het de enige kans was waar ik er op kon geraken . Ik ben dan, een beetje gefrustreerd, langs dezelfde weg als deze morgen huiswaarts gekeerd.

De kop is er af, gelijk ze hier zeggen, van het Vlaams Laureaatschap . De eerste stempel hebben we binnen, nog 19 te gaan . Maar dat, dat is nog lang hoor! Fijne namiddag gehad .

                                                                                                                  WIL .

DURME & SCHELDEBOORDEN  1 – LOKEREN – 103 KM .

            Er is dit jaar heel wat veranderd in het landschap van de Permanente Routes . Vroeger was het oh zo gemakkelijk, met die witte of soms ook gekleurde pijlen op de grond geschilderd . Pijlen die er stonden om je weg te vinden als je een Permanente tocht wou maken . Nu ben je overgeleverd aan de plaatjes van de knooppunten . Je moet u nu begeven van knooppunt zus naar knooppunt zo . En dat is soms niet gemakkelijk . Er komen van tijd, onverharde wegen in voor, onder de dunne bandjes van je koersfiets en dat kan leiden tot lekke banden . Met deze tocht hebben we er geen last van gehad, omdat bijna de helft van de tocht over de Dijken gaat . We hebben hier de Durme en Scheldedijken en daar kan je veel kilometers op fietsen . Ik heb het geprobeerd, maar het viel niet echt goed mee hoor . Als er één plaatje onderweg ergens, uitgereden is en in de gracht beland is, dan sta je daar hé! Zoek maar naar dat knooppunt hé . Ik denk dan dat je echt met dat punt, in de knoop zit . Enfin.

Ieder zijn smaak zou ik zeggen, ik ga er verder niet over uitwijden . Ik denk trouwens en dat denken er velen met mij, dat de O. Vlaamse Permanenten hiermee ten dode zijn opgeschreven . Denk maar aan een club met veel manschappen die zo een tocht in clubverband willen maken, je moet voortdurend naar je nummers en de rand van de weg kijken . Je kunt ook niet de snelheid maken die je zou willen, al is Wielertoerisme nu wel geen snelheidsrace, maar toch . Ik heb al veel horen klagen over dit nieuwe systeem . Soit .

Deze route ken ik al uit mijn duim, omdat ik ze al dikwijls gedaan heb en omdat ze voor mijn deur passeert, maar wat met nieuwe Wielertoeristen, die nu pas beginnen?

Ik vertrok hier aan mijn deur op vrijdag de dertiende maart. En of het nu een ongeluksdag of een geluksdag was, ik heb er weinig van gemerkt . Wel veel volk op de dijken, wandelaars en Wielertoeristen.

Via Hamme en de Durmedijk reed ik naar de Scheldedijk, langs Drie Goten en de richting Moerzeke . Grembergen en de weg naar Zele . Terug de Scheldedijk op en blijven volgen via Berlare tot Uitbergen waar er een controleplaats was in de Veerstraat, in café De Zwaan . Je kunt ook in een andere handelszaak een stempel vragen hoor, dat is geen bezwaar voor de inrichters . Ik stapte de drie treden aan de ingang op en belandde in de gelagzaal . Ik bestelde me een koffie en de jonge dame uit dit café, stempelde met veel plezier mijn controleblad af . Het was mooi weer en de zon scheen en ik denk dat we zeker de vijftien graden gehaald hebben . Na de controle, terug de fiets op naar de Scheldedijk en richting Wetteren, volgend naar Melle . Nu moesten we pas goed uitkijken naar die knooppunten 21 en 22 want we zochten de richting Laarne op . Het was goed uitkijken en zeker geen knooppunt missen . Beervelde- Kalken en terug naar Lokeren . Ik ben dan in het secretariaat mijn controleblad gaan in de bus steken, bij Marcel, in een omslag met de nodige fondsen er bij . Ik moest nog, om mijn rit rond te maken, nog de rest van de tocht doen langs de Durmedijk in Lokeren en het Molsbroek, richting Waasmunster en naar Hamme, waar we langs de Durme terug reden naar de Mirabrug om dan de Dijk te nemen naar Drie Goten, waar ik gestart was . Mijn tocht was enkel af, toen ik thuis mijn erf op reed . De tocht was 103 km lang, plus nog een paar kilometer om aan de Dijk te geraken en dat was het . Het was veel voor mij, omdat ik nog zo weinig gereden had , nog een ietsje te weinig kilometertjes in de beentjes . Ik hoop dat daar rap verandering in komt . Mijn eerste Permanente Route kon als geslaagd worden genoemd .

                                                                                                                                                    WIL .

BREVET 75 KM . – LOKEREN OUDENBOS – ( 126 KM ) .

            We zijn nu zaterdag, een dag later, na de Permanente tocht die ik gereden had en ik voelde toch nog een beetje stijfheid in de benen, van die tocht van de dag voordien . Vandaag was het de veertiende en dus een iets meer zekere dag . Geen geloof of ongeloof deze keer en we vertrokken thuis met de fiets naar Lokeren Oudenbos om daar het Brevet 75 km te gaan rijden . Het is het meeste aantal kilometers dat ik tot nog toe in 2009 gereden heb . Van Moerzeke naar Oudenbos was 26 km dus kan je rekenen . Het Brevet zelf was een kilometertje korter en daar zeurde niemand om .

In het naar Lokeren rijden, ik was om kwart voor zeven gestart thuis, had ik een flauwe wind op kop, maar dat beloofde voor de weg terug, ten minste, als die wind niet van gedacht of richting veranderde .

Via Hamme en de trekweg langs de Durme, reed ik naar Waasmunster Brug en richting Ruiter, om zo via de Verloren Boslaan en de Markt in Lokeren, naar de Eekstraat te fietsen . Daarna was het gewoon maar volgen tot Lokeren Oudenbos . Ik had nog een zee van tijd om in te schrijven, want we konden pas om acht uur starten, na het fiat van Etienne, de afgevaardigde van dienst .

Ik had nog de tijd om enkele bekenden te groeten en we mochten dan toch de weg op, op het gevraagde uur . Inscannen en de controlekaart en wegbeschrijving op zak . In tegenstelling tot de Permanenten, konden we nu pijltjes volgen, die opgehangen waren aan verkeerstekens of paaltjes, die er geschikt voor waren, langs de kant van de weg . Het controlepunt lag in Stekene in café “ Schuttershof” .

Ik was alleen vertrokken, zoals ik meestal doe en na een vijftien kilometer werd ik ingehaald door een grote groep van de Ledecrossers . Ik dacht grondgebied Lochristi. Ik sloot me bij hen aan .

We hadden de wind zowat achteraan of links in de rug en dat deed het tempo omhoog gaan . We reden naar Mendonk en Wachtebeke, langs de Langelede . Hier was er een splitsing voor de 50km want er was ook nog een herdenkingsrit van 50 km voor de overleden Ledecrossers . We reden naar Nederland toe en Zuiddorpe . Je moest eigenlijk niet vragen waar je was, want de ene GSM na de andere, kregen berichtjes dat ze hen een prettig verblijf in Nederland wensten of zo iets? ( waar die firma’s allemaal hun geld insteken)? In Zuiddorpe hadden er sommige mensen pech, die voor ons vertrokken waren . We moesten daar op een bepaald ogenblik de Grote Weg links oversteken naar een verkavelingbaantje en dat pijltje was afgerukt en in de gracht naast het fietspad gegooid . De mensen van Ledecrossers hebben daar gestopt , hebben het terug uit de gracht gehaald en teruggeplaatst . Een geluk voor mij, dat ik in die groep zat of ik was ook rechtdoor gereden, zoals enkele mensen van Kalken . Van Zuiddorpe naar Koewacht en de richting Stekene, via een paar wijken, waar we kris kras doorheen fietsten .

Controle in café “ Schuttershof” na 42 km volgens het wegformulier . Het was een zeer frisse morgen en de wind begon meer dan één tandje bij te steken . Een hete koffie zou ons helemaal opwarmen, samen met een energiereep . Na deze goed gesmaakte koffie, terug alleen op pad . De groep Ledecrossers zou mij wel bijbenen . De wind was pal op kop voor de rest van de tocht en dat voelden er veel aan het begin van dit seizoen . We reden langs de Expresweg richting Moerbeke en grondgebied Stekene, naar Sinaai om via het Lammeken en het daar gelegen fietspad naar Oudenbos terug te keren . De Ledecrossers hadden me ingehaald en ik sloot terug aan, maar door die sterke tegenwind kon ik hun tempo niet volgen en in Sinaai moest ik hen laten rijden en op mijn eigen tempo naar Oudenbos fietsen . De smerige wind op kop, had mijn beentjes geteisterd en het ging zo goed niet meer . Ik bereikte dan enkele minuten na hen dan toch de “ eindmeet” . Maar daarmee was het probleem nog niet opgelost voor mij . Ik plofte me neer aan een tafeltje in het parochiezaaltje en bestelde me een bruin Paterken en begon een gesprek met een collega Wielertoerist die het ook moeilijk gehad had met die tegenwind, verklapte hij mij . Ik had nog één troost, dat ik nu de wind van achteren had, om naar huis te rijden, gelukkig maar . De beentjes deden pijn . De controlekaart werd netjes in de box gedeponeerd . Het Paterken werd keurig tot het laatste druppeltje uitgedronken en we konden er weer een beetje tegen na deze korte pauze . Maar toch kraakte het een beetje toen ik terug de fiets op moest . Gelukkig viel alles nogal mee .

Ik moest nog die 26 km overbruggen eer ik mijn erf zou kunnen oprijden . Ik reed langs dezelfde weg terug als ik gekomen was, geruggesteund door de wind . De motregen die uit de lucht viel, al van toen ik de eerste meters reed, naar huis toe, heb ik er dan maar bijgenomen . Het was niet eens de moeite om een regenjasje aan te trekken .

Nu is het al een stuk na de middag, als ik dit stukje schrijf en nu is het wel fel regenen dat het doet . Een geslaagd Brevet 75 km en een gevoel, dat als je weinig fietst, rap vermoeide beentjes hebt . Ik ben ook maar een mens en ik zou zeggen: trainen maar!

                                                                                                                                WIL .

VERKENNINGSTOCHT NAAR HOVE ( PROV. ANTWERPEN ) – 99 KM .

            Lente is het nog niet, want het vroor nog min één graden deze morgen en dat zal aan de grond wel een paar graden meer geweest zijn . Het gras zag er sneeuwwit uit . We zijn vandaag Woensdag 18 maart en omdat het volgende weekend de Provinciale Bijeenkomst is in de Provincie Antwerpen, die nu kadert in het Vlaamse Laureaatschap waar ik aan wil deelnemen, zou ik met de fiets naar Hove rijden, daar de 60 km rijden en terug met de fiets naar huis rijden . Daarom heb ik deze verkenningstocht ingelast . Ik had nog een wegbeschrijvingsformulier van vorig jaar liggen van hun Antwerps Brevet 150 km waar hier bij ons in Hamme ook gestart kon worden, in de Deelgemeente Zogge en die kon ik goed gebruiken vandaag om mijn weg te vinden naar de Paul van Ostaijenlaan in Hove . Ik was onderweg, wel een zevental kilometer verkeerd gereden . Via de gebruikelijke weg en vroeg in de morgen, bij een felle zonneschijn maar een koude Noord Oostenwind, vertrok ik om negen uur richting Hove . Ik zou zoveel mogelijk, verkeersvrije wegen nemen . Langs de Mirabrug er over en rechts richting Tielrode Broek en het nieuwe fietspad naar Temse . De Scheldebrug over en naar Bornem . Na ongeveer 16 km ging ik rechts naar Hingene, door de tunnel en zo richting Wintam – Eikevliet en we reden naar Ruisbroek, waar we de spoorweg opzochten en het fietspad er naast tot in Boom . Daar moesten we de Rupelbrug oversteken en daar zijn werken bezig, al een heel lange tijd en dat is niet zo evident, om daar over te geraken . Lange wachttijden voor de fietsers. We reden een klein beetje verkeerd in Boom, herstelden dit snel, maar je bent toch rap vijfhonderd meter of één kilometer te ver eer je dat merkt .

Reet, was de volgende stap en we hadden al serieus wat tijd verspeeld, door de weg te moeten vragen . Van hieruit zou ik naar Waarloos moeten en dan zou ik links de Varenbroekstraat moeten nemen . Dit was de grootste vergissing van de dag . Ik sloeg die straat in en besefte pas twee kilometer verder, dat ik glad verkeerd zat . Terugkeren was de beste oplossing en zien of er iemand aan de weinige huizen stond .

Er was daar toch iemand bereid, om mij verder te helpen . Ik moest de ganse weg terug, tot aan de Grote Baan, dan links en de brug over en dan links en ik was in de Hondstraat die ik zocht . Naar Kontich, maar daar liep het door werken ook weer verkeerd en zat ik in de andere richting, langs het station van Kontich Kazerne . Had ik op voorhand geweten dat ik tijdens de terugweg langs daar kwam, was ik verder langs daar gereden . Maar ja, een mens wil de richting uit die hij vooraf gekozen heeft niet waar? Ik heb daar toch nog even de weg moeten vragen hoor . Ik was niet zo ver meer van Hove . Toen ik in Hove aan de Paul Van Ostaijenlaan  aan kwam , was het juist twaalf uur  en had ik 52 km  gefietst . Het waren er zeker zeven kilometer te veel . Enfin .

Daar was daar niets open van enige drankgelegenheid en ik kon daar dus een lekkere koffie vergeten . Een banaan en mijn eigen drinkbus deden wonderen, alhoewel? Ik vertrok dan ook direct terug, eerst mijn blad even omdraaien van de wegbeschrijving en mijn terugweg verliep probleemloos . Voor bijna dezelfde kilometers en zonder iets te moeten vragen aan bewoners van één of andere wijk, heb ik over deze afstand drie kwart uur minder gedaan . Ik had wel een voordeel, dat de wind wel flauwtjes in de rug blies . Achter het vensterglas in huis, zou je gezegd hebben, dat het zomer was . Maar die Noord Oostenwind voelde echt koud aan ook al was de temperatuur al tot plus elf graden gestegen . Een andere weg om naar hier te fietsen via Kontich Kazerne – naar Waarloos en Rumst . Daar moest ik even opletten want ik moest een straatje in tussen twee huizen, tussen de nummers 16 en 18 links in . Het was een met keien bezaaide weg, die meer voor Mountainbikes geschikt was dan voor Wielertoeristen met een racefiets. Aan een grote visvijver, waar al bedrijvigheid was van vissers, moest ik rechts de Netedijk op naar die ongemakkelijke Netebrug . We bevonden ons op het grondgebied van Walem en we reden de Dijlebrug over . Na de Brug rechts en we volgden de Dijledijk tot in Willebroek . Hier dienden we de Dijk te verlaten en we volgden naar Klein Willebroek, wat dat ook wil zeggen?

De aap kwam uit de mouw , toen we weer over de Brug over het Zeekanaal moesten . Weer die brug waar die werken bezig waren, diezelfde Brug, die ik deze morgen in de andere richting overgereden was . Ik volgde de richting Ruisbroek om daar de Kanaaldijk op te zoeken . Je kunt het u niet voorstellen, maar overal zijn er werken bezig . Ofwel zijn ze nog niet afgeraakt van vorig jaar ofwel beginnen ze aan iets nieuw . Omleidingen allerlei . Gans Ruisbroek is één bouwwerf . Via slalommend door de dikke laag wit zand op nieuw aangelegde delen van het fietspad, die op sommige plaatsen zeer gevaarlijk was voor fietsers om te vallen en een stuk op de onverharde uitgebroken weg, zocht ik de Kanaaldijk op . Vanaf dat punt, waren alle omleidingproblemen opgelost en kon ik serieus doorrijden op de Dijk . Die Dijk was in Hingene ook afgesloten voor werken, maar gelukkig lag er een weg langs de Dijk die me naar “ Het Buitenland” bracht om zo naar de Dijk voor Temse, via de Zeesluis van Wintam, zou brengen .

Door de werken aan de nieuwe Scheldebrug in Temse, moest ik ook even kris kras door het verkeer slalommen, maar eens de Brug over, stond er mij niets meer in de weg . Via het nieuw aangelegde fietspad langs de “ Zaat” van Temse, waar ik aan sloot, recht tegenover de Kerk van Temse, reed ik naar Tielrode Broek en de Dijk langs de Durme, naar de Mirabrug en Hamme om zo naar mijn eigen stek te fietsen . Bij thuiskomst had ik 99 km gereden vandaag . Een goed oefeningstochtje voor de komende zaterdag . Maar of het iets wordt, dat lees je wel aan het einde van deze Belevenissen . Ik wou met deze, nog wat kilometers bij trainen, want ik heb nog niet zo veel gereden deze winter . Het slechte weer weet je wel? Misschien… zaterdag beter of ……

                                                                                                                           WIL .

PROVINCIALE  BIJEENKOMST  PROV.  ANTWERPEN .

HOVE – NIJLEN – HOVE – 65 KM  - ( 146 KM .)

            We hebben de laatste dagen al heel goed weer gekregen en we hebben er dan ook met volle teugen van genoten om te gaan fietsen . Het was soms wat frisjes in de ochtend, maar eens de zon er was, werd het toch goed fietsweer . Vandaag zaterdag 21 maart, het begin van de Lente, was dat ook zo, al was het hier bij ons min drie graden, toen ik om negen uur vertrok, richting Hove . Ik was dus van plan om met de fiets naar Hove te rijden en daar de tocht van 65 km te doen en dan terug met de fiets naar huis . Dat leverde mij 146 km op . Dat was nu op dat ogenblik, de langste afstand die ik dit jaar al gereden had . Voorzichtig vertrokken, omdat ik wist, dat ik daar veel te vroeg zou zijn, ik had immers mijn verkenningstocht achter de rug van een paar dagen geleden en dat zou me wat kilometers winst opleveren en ook in tijd was dat aardig meegenomen . Ik vertrok hier richting Mirabrug, waar ik me eerst een weg moest banen tussen marktkramers en kraampjes en in de smalle strook die er over bleef, door de lustige kopers heen slalommen . Het is half Vasten en Karnaval in Hamme en ter dier gelegenheid was de wekelijkse Markt verplaatst, naar deze locatie .

Aan de Mirabrug, kwam ik verschillende Wielertoeristen tegen, die uit Wachtebeke kwamen, die daar gestart waren om het Brevet 150 km te rijden en die hier of daar een pijltje gemist hadden . Twee van die mannen uit de streek van Oosteeklo, hebben aan mij de weg gevraagd die hen naar de controle in Steendorp moest leidden . Ik heb hen dan ook uitgelegd hoe ze het beste die weg zouden vinden . Ze bevonden zich nu al op het parkoers dat ze in de terugweg moesten afleggen na controle . Soit .

Ik reed de Mirabrug over en direct rechts, de Dijk op naar Tielrode . Het was een gans andere heenweg als dat ik vorige woensdag gedaan had om naar Hove te rijden . Veel veiliger en 20 km Dijk, zonder verkeer . Ik had die weg gevonden in het naar huis keren na mijn verkenningstocht . Het was ongeveer de helft van de weg naar Hove dat ik geen verkeer tegen kwam . Via de Dijk even verlaten te hebben in Temse, naar de Brug, er over en direct rechts de Brug onder en de Dijk op naar Ruisbroek via Hingene- Wintam en de Zeesluis en langs het Zeekanaal tot in Ruisbroek . Hier ging het in de opengebroken weg, een tijdje wat moeilijker, maar er was hier ook geen verkeer . We reden naar Boom, de Brug over de Rupel en rechts naar Reet – Waarloos en Kontich. We waren rapper in Hove dan we voorzien hadden . Er was op dat ogenblik geen wind, maar in het naar huis rijden, was dat helemaal anders, 40 km wind op kop.

Om twaalf uur mochten we pas starten in de SporthalWeyninckhoven, naast het gelijknamige Kasteel en ik had nog ruim een half uur de tijd om iets te eten en te drinken en een praatje te slaan met enkele vroege Wielertoeristen van de Lintse Windklievers . Ik had nu die rustperiode achter de rug en ik vertrok in volle zon . Ik had de oorverwarmers en de volle handschoenen uit gedaan en mijn fietshandschoenen aangedaan . De zon had al wat kracht en dat voelden we . Ik moest naar Nijlen voor de inscanning. Daar kwamen zowat alle Wielertoeristen bijeen .

Er waren in totaal vijf startplaatsen voorzien: Nijlen – Hove- Rijkevorsel – Geel ten Aard  en Heist Zonderschot . Dus al deze starters, moesten in Nijlen ingescand worden, in zaal Nilania aan de Kesselsesteenweg. Goed, de tocht was verdeeld in twee delen . De eerste helft had 44 km en de tweede had er 21 km In feite waren het er enkele kilometers minder . Via Hove en het fietspad naast de spoorweg, reden we naar Kontich Kazerne en Waarloos, waar we de Keizersberg aan deden, een lichte klim naar Rumst toe . Walem kwam er aan en Nete en Dijle lagen in ons vizier en we namen dan ook gretig de Dijken er langs in de richting van Duffel . St. . Katelijne Waver was de volgende stop en naar Koningshooikt en de richting Lier waar we de Dijk opzochten van de Nete . We reden naar Kessel toe en we kwamen in Nijlen na een goede 40 kilometer . Veel volk op de parking van Nilania . Een ruime feestzaal die dit weekend ingenomen werd, door het Antwerpse Wielertoerisme . Het is eens iets anders, deze Bijeenkomst, in een andere Provincie dan de onze te mogen beleven . En met dit weer, echt niet te versmaden . In Nijlen werd ik opgewacht door mijn vriend en ex afgevaardigde van die Provincie, die ik gewaarschuwd had, dat ik naar hier zou komen . Hij was op de afspraak . We hebben daar samen iets gedronken en honderduit zitten praten met elkaar .

Een dik half uur later, moest ik terug vertrekken want ik moest nog heel wat kilometers rijden om thuis te geraken . We namen afscheid met een stevige handdruk en tot ziens .

Er restten me nog 20 km naar Hove toe, waar ik gestart was . Er begon al wat wind op te steken en die zou later nog toenemen . Hier hadden we hem rechts voor . We moesten hier direct de drukke Kesselsesteenweg oversteken en we reden langs rustige streken naar Kessel, naar de Kesselse Heide toe langs mooie straatnamen zoals: Koningsbaan – Lindekenslaan – Vogelzangstraat – Vredestraat en nog zoveel meer, naar Lier . In Lier was het wel even uitkijken, omdat we een klein beetje door het Centrum naar het Station moesten, op deze drukke zaterdagnamiddag in een Lenteweertje . We zochten terug de Netedijk op en de brug over naar de richting Lint, waar we kilometers lang het fietspad naast de spoorweg volgden . Er waren wel enige oversteekplaatsen met een Grote Baan en dan was het toch wel even uitkijken geblazen als je daar de streek niet kende .

Via de verschillende wijken langs de Paul van Ostaijenlaan reden we in Hove het Sportcomplex op voor eindcontrole en afgifte van onze afgestempelde controlekaart . De TV stond daar aan in de cafetaria en ik kon nog even het rechtstreekse verslag volgen van Milaan – San Remo, bij een frisse cola en nog wat mondvoorraad . Lang konden we daar echter niet blijven, ook al zouden we dat gewild hebben, want het was daar gezellig op het terrasje in de zon . We moesten nog een tweetal uurtjes rijden naar huis toe . Na die korte rustpauze, terug op de fiets en via de pijltjes volgend van de tocht die ook mijn richting uit ging  tot in Waarloos, waar  ik terug het parkoers verliet en de richting Rumst nam . Hier ging ik de Netedijk op en volgde die, de Netebrug over en tweehonderd meter verder de Dijlebrug over en direct rechts de Dijledijk volgend tot Willebroek . Hier verlieten we de Dijk weer om naar Klein Willebroek en de Kanaalbrug over te rijden en naar de Rupelbrug, om zo naar Ruisbroek te fietsen en de Zeekanaaldijk op te zoeken . Die konden we dus volgen tot aan Temse Brug, er over en even door het Centrum en aan de Kerk van Temse links terug de Scheldedijk op richting Tielrode en rechts de Durmedijk naar de Mirabrug in Hamme . Als we hier waren bevonden we ons op vijf kilometer van onze heimat en dat voelde goed aan na deze veertig kilometer stampen tegen de wind, die fel was komen opzetten en daardoor de spieren nog wat meer vermoeide . We reden ons erf op na 147 km .

Zeer mooie tocht gedaan vandaag . Veel Dijken op dit lange parkoers is dus wel veilig rijden . We proberen dit in de toekomst nog te doen, ten minste als de conditie er goed genoeg voor is .

                                                                                                                                  WIL .

CLASSIC  LUDO  PEETERS – BRASSCHAAT – 60 KM .

            Wat we vandaag allemaal meegemaakt hebben is bijna onwaarschijnlijk . Een Belevenis, die ons nog lang zal geheugen . Vandaag zaterdag 28 maart, was er de Classic Ludo Peeters in Brasschaat . Dit is normaal gezien één van de mooiste Classic’s der lage landen, ik bedoel Vlaanderen . Maar spijtig voor de inrichters, de VZW Royal Antwerp Bicycle Club was dit vandaag een rotdag . Al van de voorbije nacht, non stop door regen en nog eens regen . Toen ik op stond zo rond 5h30 om me klaar te maken voor de verplaatsing naar Brasschaat waar ik de start zou nemen, goot het water met bakken . Ik dacht, het zal wel verbeteren zeker, maar dat had ik dus verkeerd gedacht . Toch vertrok ik richting Brasschaat . We konden daar starten vanaf 7h30 . Je kon daar kiezen uit 145 km – 90-  en 65 km . Onderweg bleef het maar doorregenen en op de autoweg was het geen pretje op deze zaterdagmorgen, de vrachtwagens van vreemde nationaliteiten voorbij te steken . Die gooiden al het water dat van onder hun wielen kwam tegen je voorruit . Levensgevaarlijk rijden op de snelweg was het . Altijd maar hopende op verbetering, hoop doet leven zegt men, maar verbetering was er nergens te bespeuren . We konden enkele minuten vroeger starten dan het startuur en we kropen een beetje tegen onze zin op ons “ Stalen Ros” dat er al erg nat bij stond . Lang zou zijn bereider ook niet droog blijven want tijdens de verplaatsing van de parking naar het GIB waar de inscanning was, was hij al goed nat . Enfin .

De mensen die aan de lichten stonden, bij het buiten rijden van de Door Verstraetenlei, hadden het daar niet gemakkelijk de fietsers over te loodsen . Amper vier graden warmof koud gelijk je wilt, was het en veel regen . Alle buien die wij in O. Vlaanderen gehad hadden, vielen nu uit de lucht in Brasschaat en de rest van de Provincie Antwerpen . Het stond niet op enige verbetering .

We gingen links de Miksebaan op en het fietspad en de richting Schoten uit . Na een kilometer of vijf was de splitsing er . Het water gutste met emmers over onze hoofden . Een dappere Calciner met zijn maatje die een ligfiets duwde, omdat hij gehandicapt was, waren gestart voor de tocht van 145 km . Ik wenste hen veel succes toe voor die lange tocht . Voor mij was die 60 km op mijn leeftijd, al de hoogste nood in dit hondenweer . Mooie wegen langs de bossen en we reden naar het schilderachtige Schilde en langs verschillende Dreven naar Oelegem . Een beetje later, gingen we rechts af naar de Kanaaldijk . Deze volgden we tot Het Sas en via het Netekanaal rechts bleven we volgen, richting Nijlen . De controle was na 34 km in Nijlen in Taverne De Wijngaard, aan de Koningsbaan, die er onderbroken bij lag .

Uitgezonderd de mensen van de bevoorrading en het stempelteam, was er geen enkele Wielertoerist te bespeuren . Ofwel sliepen ze nog ofwel hadden ze gewoon geen zin in dit helse weer te gaan fietsen . Ik woog zeker twee kilogram zwaarder door die natte kledij, ondanks het regenjasje, dat ik al droeg van bij de start . De koude en natte voeten niet meegerekend . Ik kon niet anders, dan me een liefst zo heet mogelijke koffie vragen en dat kikkerde me een beetje op, hoewel? Ik mocht daar met die natte kleren aan, niet te lang blijven zitten, want ik begon al terug kou te krijgen .

Terug vertrekken naar Brasschaat was de boodschap . We keerden terug naar het fietspad langs de opengebroken weg en zochten de Breugelhoevestraat op en de richting Viersel, om daarna naar Zandhoven te fietsen en naar Halle . Het langste deel van de tocht zat er op en we kregen weer wat natte moed, al vloekend soms als een wagen zijn water over onze kop kieperde in het voorbij rijden . We zagen het bordje s’ Gravenwezel staan en dat kikkerde ons pas op . Via de Botermelklaan naar Schoten .

Brasschaat kwam er aan , we volgden nu gewoon het fietspad tot de lichten aan de Miksebaan en we waren er . Verkleumd van de kou . Ik ging me eerst ontdoen van mijn smerig geworden fiets, waarvan de ketting knarste van het slijk en nat dat er tussen gelopen was . Droge kleren aangetrokken, ik had me daar op voorzien in geval ik ze nodig mocht hebben en al bibberend van de kou, alsof het putje winter was, naar de eindcontrole voor afgifte van de controlekaart van de gereden rit . De controlekaart van de Classics moesten we daar nog in ontvangst nemen met een eerste stempel er op en we zijn toch weer al gestart voor het Laureaatschap der Classic’s . Had ik kunnen terugkeren naar huis, toen ik me in Brasschaat deze morgen moest aanmelden, ik had het gedaan, zulk een slecht weer was het . Maar dan had ik alle inspanningen van verbruik van brandstof en tijd voor niets gedaan . Ik kon me niet herinneren of ik ooit in zulk slecht weer al gestart was? Van bij de start, water gieten en het stopte geen minuut . Terwijl ik dit aan het schrijven ben, is het goed middag geworden en beginnen de opklaringen breder te worden . Zelfs af en toe, piept die waterzon er door .

De Lente is ver af of is de winter nog niet weg? Plus vier graden op 28 maart . Laat ons hopen, dat dit de laatste stuiptrekking is van Koning Winter, maar mijn Oma zei altijd: “maarte die vuile taarte” en het venijn zit in de staart . En dat is reeds lang geweten . Toch een leuke tocht soms, spijtig van dat slechte weer .

WIL .  

NAPRAATJE .

            Maart eindigt eindelijk in Lente . Een paar dagen geleden was het nog buien, regen en koud . Ook nu is het nog lichtjes gevrozen aan de grond, maar de dagtemperaturen voelen al wat Lenteachtiger aan . Al bij al, heb ik in maart toch redelijk wat kilometers kunnen fietsen en ik begin stilaan op niveau te komen, gelijk de vorige jaren . Als je wat ouder wordt, zit er weinig verbetering aan te komen, maar als je kan blijven doen, wat je graag doet, is het meegenomen . We moeten nog door een heel wispelturige maand april door eer het wat standvastiger weer wordt, maar we kunnen ook al mooie dagen tegemoet zien . Ook in deze maand april is er van alles te doen . Het begint pas vorm te krijgen, het nieuwe seizoen.  Niet vergeten dat Vlaanderens mooiste er aan komt binnen enkele dagen en de rest is ook al niet te versmaden . 5 Tochten voor het Vlaamse Laureaatschap en 3 Classic’s . Voor het Klimbrevet begint het ook op 11 april . De tochten van 100 plus beginnen tijdens het paasweekend met F T De Nieuwe Autobus, de Lenterit in Kalken, zelfs de weekfietstochten steken in de paasvakantie hun kopje op . Het Brevet 200 km en de Classic Van Petegem – F T de Coninck – Davitamon Classic en de Parel . Wetteren – Oudenaarde voor het Klimbrevet . Het is te veel om op te noemen . Je moet natuurlijk een goede basis hebben om aan die zwaarste tochten me te doen, maar er zijn ook alternatieven, zoals kortere afstanden of Permanente routes . Het wordt een drukke maand april als de weergoden weer alles niet verpesten . Laat ons, tegen dat ze er aankomen liever eieren bij de Karmelietessen dragen, als die ten minste nog bestaan? Je weet nooit voor wat het goed is, zoals BV de regen uitstellen tot na de organisatie . Enfin .

Ik probeer zo veel mogelijk mijn opgemaakte kalender te volgen en wat het wordt, dat zien we dan wel weer . Als je de baan op gaat, doe het op een voorzichtige manier en respecteer de wegcode . Vergeet nooit je helm op te zetten, het is reeds meermalen bewezen dat het een levensreddende “ engel” is .

Als je het thuis doet, Carpe Diem en God schept de dag .

Veel succes in de komende maand april .

Auf Wiedersehen! – Keep Smiling !

                                                                        Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …….

                                                                                                                                                            WIL

BELEVENISSEN NR. 2 - VAN EEN WIELERTOERIST – FEBRUARI 2009 .

VOORWOORD .

            Februari is op zijn winters gestart zoals Januari dat ook deed .

We zitten nog altijd midden in de Winter en dat zal nog duren tot 21 Maart, als de Lente begint .Hopelijk wordt het dan echt Lente, want ik denk dat iedereen daar zowat naar snakt . Dat Vieze Winterbeest, mag van mij wegblijven . Maar ja, wie ben ik? Het zal wel altijd voor iemand goed zijn zeker? Enfin .

Wat de maand februari ons brengt, zullen we op het eind van deze maand weten . Ze is ook wat korter dan andere maanden en ze wordt dan ook de kortste maand genoemd .

We starten deze maand met het nieuwe seizoen en dat is al heel wat . Hopelijk wordt deze start niet vertraagd door onberijdbare wegen en weet ik veel, zoals dat al dikwijls het geval is geweest . De Slothappening van het Mountainbike is deze maand en dat is meteen de start van het nieuwe Cyclo seizoen, met het eerste Brevet! De Kalender wordt nu druk opgemaakt en er wordt gewikt en gewogen, aan welke Laureaatschappen dat we kunnen deelnemen en of kunnen behalen . De weekends van vroeg opstaan en veel kilometers rijden of niet, komen er aan . We proberen er met zijn allen, er iets mooi’s van te maken . Voor dat zo ver is, rijden we eerst nog wat oefentochtjes, als het weer wat mee zit of nog enkele overgebleven Wintertochtjes .

Wat deze Wielertoerist er van terecht brengt dat leest U wel op het einde van deze maand .

Als U nu, volop met Uw club of alleen de weg op gaat, wees voorzichtig en vergeet Uw helm niet . Ik zie nog veel mensen rijden zonder dat “ Ding”! Als je het mij vraagt, is dat levensgevaarlijk en ik vind het jammer voor die mensen, dat ze dat niet begrijpen .

Bij leven en welzijn tot een volgende en we zien wel wat we deze maand kunnen doen .

Keep Smiling …… en doe het goed, maar weet één ding, dat overdaad schaadt . Dus van fietsen, moet je nog steeds kunnen genieten!

                                                             Uw Sterreporter ………….

                                                                                                                                     WIL .

OEFENTOCHTJE LANGS DE DIJKEN – MOERZEKE _- 40 KM .

            Een week is het geleden, dat mijn stalen ros nog eens geproefd heeft van de buitenlucht . Zijn berijder ook natuurlijk . Het weer is spelbreker en het is Winter en dan draait het Wielertoerisme op de weg, op een laag pitje . Het Is nu zondag de 8ste februari en bewolkt, met een lichte wind . Kwart na acht, in de stilte van de morgen, op nat liggende wegen en dijken, maar het bleef over, heb ik nog eens een tochtje gereden van 40 km .

Via Den Bunt naar Drie Goten langs de Dijk en die volgend langs de Veerdiensten van Mariekerke- St. Amands- Baasrode, tot Moerzeke Kille. Hier had ik 20 km . En dat was het punt om te keren . Langs dezelfde weg huiswaarts gereden en nu begonnen de Wielertoeristen, buiten te komen . In het eerste gedeelte, ben ik twee joggers tegengekomen en vier fietsers .

Ik heb mijn oefenritje afgewerkt op 40 km . En het heeft deugd gedaan.

Hopelijk blijft het deze maand niet bij dit ene ritje?

MOEREKE – UITBERGEN – MOERZEKE – 47 KM .

            Deze morgen was het min vier graden en dat was niet te doen met al die ijsplekken . We zijn nu zaterdagmorgen en Valentijn . Die Valentijn heeft er voor gezorgd, dat het koud zou zijn, om de verliefde hartjes, dichter bijeen te brengen, zodat ze elkaar zouden verwarmen . Maar alle gekheid op een stokje, ik heb er toch goed aan gedaan, te wachten tot na de middag om te starten voor deze tocht, waar weer de Scheldedijk een grote rol in speelde .

Om 13 uur, bij een stralende zon, weinig wind maar fris, amper plus 3 graden, vertrok ik richting Uitbergen via de grote baan naar Grembergen – de Zelebaan en dan naar Zele Dijk . Daar ging ik de Scheldedijk op en bleef die volgen tot in Uitbergen . In Uitbergen had ik 23 km gereden en het was dus tijd voor een koffie om me wat te verwarmen . Een van die tooghangers in “ de Zwaan” vroeg me of ik niet beter een cognac zou drinken tegen de kou, dan een koffie? Maar ik antwoordde hem dat ik koffie veel beter vond om me op te warmen dan alcohol . Heeft de Wielertoerist hier geen al te goede naam? Het was een duivenmelker zei de man en die mogen, mijn gedacht, ook graag een stevige pint .

Het sloeg twee uur op de kerktoren, toen ik terug aanzette, om naar huis terug te keren, via dezelfde weg, tot in Grembergen waar ik de Dijk moest verlaten . Daar koos ik om even langs die gevaarlijke weg te blijven, tot aan het koopcentrum daar en dan rechts het baantje te nemen, dat me tot aan de Scheldebrug bracht . Ik ging daar terug de Dijk op .

Dus deze route was iets anders dan de heenweg . Ik volgde nu deze Dijk via Grembergen en Moerzeke, naar Kastel toe, maar aan de “ De Kramp” reed ik weer van de Dijk af en links richting Moerzeke Centrum, om dan mijn weg naar huis te volgen . Ik had toen 47 km gereden . Dat heeft me deugd gedaan . Het was weer een week geleden dat ik nog gefietst had, door allerlei omstandigheden, maar volgende week, als het weer het toelaat, beginnen we er aan .

OEFENTOCHTJE LANGS DE DIJKEN – MOERZEKE- 40 KM .

            Vandaag woensdag, de betere dag van de week, we zijn nu 18 februari en na de middag . Bij ons piepte af en toe het zonnetje door de grijze wolkenmassa . Veel was het niet, want wij twijfelen eraan of ze het zou doen of niet . Het was nu nog het moment om een oefentochtje te rijden, in het vooruitzicht van het komende weekend . De rest van de week, zou het weer miezerig en regenachtig zijn, althans volgens de laatste weerberichten .

Via de Broekstraat naar Den Bunt, daar de Dijk op naar Drie Goten, er even afrijden en de richting Moerzeke Kille . Daarna via de veerdiensten en de Dijk volgend langs de Schelde . Aan de Kille, omgekeerd en we hadden 20 km. Langs dezelfde weg terug huiswaarts na 40 km . Het was droog gebleven en heel wat fietsers en wandelaars, waren te zien op de Dijk, op deze Woensdagnamiddag .

BREVET 25 KM . – LOKEREN – 25 KM . ( 65 KM . ) .

            Voila zie, we zijn weer gestart voor een nieuw seizoen van Wielertoerisme . Vandaag zaterdag 21 februari was er in Lokeren van alles te doen op Wielertoeristisch gebied . Allereerst was er de slothappening van het Winterseizoen Mountainbike en de start van het nieuwe seizoen op de weg met het Brevet 25 km . Normaal gezien, was dat ieder jaar met het Wandelbrevet en het weekend nadien het Brevet Kaartlezen, maar die zijn nu om ongekende redenen, afgeschaft . Dus vanaf vandaag nu, het Brevet 25 km en we zijn terug op de weg gestart voor een nieuw seizoen, waar velen zullen op gewacht hebben . We hebben een Winter gehad, die veel mensen niet zo gewild hebben, maar daar is niets aan te doen hé! Je zult maar iets voor de Cyclo’s organiseren en op de dag zelf, geconfronteerd worden, met een laag sneeuw of ijs . Vandaag was dat dus niet het geval, al heb ik al verschillende keren meegemaakt, dat de opening in slechte Winterse omstandigheden, moet door gaan . Nu was het zacht weer en niet koud, een viertal graadjes .

Ik was nogal vroeg op deze zaterdagmorgen, vertrokken naar Lokeren, waar de WTC De Ledecrossers, een ganse school in beslag genomen hadden, om hun slothappening te kunnen laten doorgaan . Op den Bergendries, was het dus alles wat de klok sloeg op Wielertoeristisch gebied . Voor ons Cyclo’s was er een ritje van 25 km uitgestippeld, perfect uitgepijld met rode pijlen, opgehangen aan verkeerstekens of dergelijke . Ik ben daar vertrokken na inschrijving, rond 9h30 . De massa Mountainbikers was al op pad . Wij reden met de racefiets de grote baan over, ons door de seingevers vrije doorgang verlenend, zonder problemen . De Kraaimeerstraat in en we zouden controle hebben in Wachtebeke, op de parking van Domein Puyenbroeck, waar de Mobile Home’s van de kampeerders hun parkeerplaats hebben in de zomer . Via de Van Duysestraat richting Eksaarde, waar we in Daknam het fietspad van de Tragel of oude treinroute, volgden tot Moerbeke en zo via de Terwestwegel en de Trektragel, naar Wachtebeke fietsten. Aan het Provinciaal Domein hadden we controle na ongeveer 14 km . Stempelcontrole en bevoorrading a volonté . De stempel op de kaart en we konden kiezen tussen, tomatensoep of groentesoep . Vervolgens lag er nog van alles op de tafel, cake, koekjes, rozijntjes te veel echter om op te noemen .

Na de pauze, verlieten we het Domein en reden naar Stenenbrug toe om zo via Doorselaar en de Eksaardebaan, naar de Tweebruggenstraat terug te keren, waar we vertrokken waren .

Na een bruin Paterken gedronken te hebben en een pakje pralines op zak gestoken te hebben, die we van de Ledecrossers aangeboden kregen, reden we terug huiswaarts . Ik had wel een andere weg voorzien dan in het heenrijden . Nu reed ik in plaats van naar Sombeke, zoals ik deze morgen gekomen was, over de brug van Waasmunster, links langs de Durme en via de Kaaldries en de Neerstraat, naar huis terug .

De 65 km die ik thuis had, zijn het gevolg van heen en weer te rijden met de fiets, naar Lokeren en daar 25 km Brevet gereden te hebben . We zitten dus iets hoger in het aantal kilometers, dan we de laatste tijd gewoon waren . Hopelijk houd het goede weer aan en kunnen we de teller nog hoger krijgen . Het was vandaag aangenaam fietsen en ik hoop dat het zo blijft .

                                                                                                                               WIL .

BREVET 50 KM . – LOKEREN – ( 85 KM . )

            De weervoorspellers, hadden dit weekend van 28 februari en tevens het laatste van deze maand, goed weer voorspeld. Goed weer, dat is voor deze tijd van het jaar, grijs, af en toe een lichtstraaltje van de zon, maar droog weer . Althans voor deze voormiddag toch .

Ik zou met de fiets naar Lokeren rijden en daar het Brevet 50 km doen en met de fiets terug huiswaarts .

Dat leverde me 85 km op . Zo veel kilometers, had ik de laatste drie maanden nog niet gereden . En toch voelde ik me goed . Ik hoop, dat het verder zo goed verloopt, dat ik de narrigheid van de voorbije Winter, door het slechte weer, rap vergeten ben .

Ik vertrok thuis om 7h30 op deze zaterdagmorgen, via de Neerstraat naar Hamme en ik koos daar voor de Trekweg naast de Durme . Een voor dit ogenblik, een smerige asfaltbaan . Dat smerig zijn, komt van de landbouwers hun machines en tractoren, maar ja, deze mensen moeten ook hun werk kunnen doen .

Aan de Brug van Waasmunster, ging ik rechts, richting Waasmunster en zo via de grote baan, naar Lokeren Heirbrug . Het Brugje over en we zaten in het Pompierken, waar de start al een half uur geleden gegeven was . Geen nood echter, want er vertrokken nog Wielertoeristen voor het Brevet 50 km . De vrienden van weleer, Roger van SK Heusden en co, waren er ook en toen ik, vertrok na inschrijving, kwamen de vrienden van Durmespurters, Raf en Etienne er ook aan . Ik zou na een goede morgen gewenst te hebben aan William, die nu zonder zijn vader en grootste fan, de start nam, ook vertrekken .

Alleen dus, richting Wachtebeke, want daar hadden we controle .

We volgden witte pijltjes, opgehangen aan verkeersborden, gingen links na de start aan het Pompierken, het stamcafé van de Raepespurters die dit weekend, organisatoren waren van deze Brevetten 50 km en 35 km Ja, je kon vandaag ook nog het brevet 35 km rijden, maar voor mij is dat iets voor morgen . Dan kan ik nog wat meer kilometers trainen, want de gereden kilometertjes, laten deze Winter veel te wensen over .Aan de Bleekstraat gingen we links naar de Verloren Bosstraat en we zochten Sinaai op via de Leebrugstraat om via de Kasteelstraat, naar Moerbeke te fietsen .

Na een lange Pereboomsesteenweg, volgden we links naar het pad dat naast de Expresweg loopt en dat volgden we zo een 8 km in de richting van Wachtebeke . Via de Langelede, waar de vaart er naast, vol met afgevallen bladeren van de bomen er naast, lag en er nog weinig water in te bespeuren viel, reden we via de Melkerijstraat en de Kerkstraat, naar het Dorp, waar de controle was in “ het Rozenhof” .

We hadden er nu 27 km op zitten, gerekend van af de start in Lokeren . Onderweg, waren de Durmespurters mij voorbij gespurt en die zaten al flink te genieten van een koffie in de controlepost . Een koffie zou me ook deugd doen en meteen bestelde ik er eentje aan het tafeltje van die mannen van Lokeren . Toen zij vertrokken, bleef ik nog even nagenieten van dat opwarmertje, mijn stempel op de controlekaart en we gingen dan onze laatste kilometers opzoeken, naar Lokeren toe . We waren al voorbij de helft en op mijn eigen tempo, voelde ik me goed .

We reden via de Moervaartbrug links, naar de Trektragel, richting Moerbeke en rechts via de Zeepdam en Stenebrug, naar Eksaarde . Via de Rechtstraat en Calaignestraat naar Lokeren, maar niet zonder Doorselaar Dorp te passeren . Via een paar lussen om en rond Lokeren, eindigden we aan de Naastveldstraat, aan de lichten staken we de baan over en rechts naar de eindstreep, zijnde café het Pompierken . De 50 km was een feit . We zijn vandaag een Brevet rijker geworden en morgen bij leven en welzijn is er nog eentje te rijden .

Na een bruin Paterken en nog wat nagepraat te hebben met de vrienden van Lokeren, terug het “ Ros “ op voor nog eens 17 km ongeveer via een andere weg dan deze morgen .

Lokeren en Waasmunster, maar dan de richting Sombeke en de Dijk naar de Mira Brug toe .

Dan via Hamme en de Bootdijkstraat, huiswaarts toe .

Ik vond het een heel mooie tocht. Het was eens iets anders, dan voorbije jaren!

                                                                                                                                                   WIL .

NAPRAATJE .

            Dit is dan het einde van de kortste maand, februari . Het Brevet 50 km was mijn laatste prestatie die ik gedaan heb deze maand . Het gaat toch allemaal zo vlug hé . Vijf maanden geleden, bij het einde van het seizoen 2008 zou je gezegd hebben, het is een eeuwigheid, vandaag de dag, is het allemaal al verleden tijd . We beginnen terug aan een nieuw seizoen, met morgen 1 maart nog een start van de Brevetten 50 km en 35 km . Voor de rest van de maand die nu aankomt, maart 2009, is er van alles op de kalender, dat vele Wielertoeristen zal aanspreken . Brevetten 75 km en 100 km plus nog van alle tochten er tussendoor .

De Omloop Het Volk voor Wielertoeristen, het Brevet 150 km, om nog niet te spreken over het Vlaams Laureaatschap, dat in Testelt start op 7 maart en de eerste Classic, Ludo Peeters in Brasschaat . De eerste van het nieuwe seizoen wel te verstaan . Dus waarom zou je U inhouden? De fiets op zou ik zeggen!

Maar als je dat doet, vergeet je helm niet op te zetten, het is een kleinood, dat Uw leven kan redden, ook al willen sommige mensen daar niets van weten . Maar als ze dan toch ongelukkig ten val komen, met hoofdletsels als gevolg, dan zullen ze zich afvragen, waarom ze die helm niet opgezet hebben?

Voor mijn part, zou het een verplichting moeten zijn in het Wielertoerisme . Enfin, we zijn weer vertrokken! Maak er geen koers van, dat is nergens goed voor, breng geen andere fietsers in gevaar door ongecontroleerd rijgedrag . En als je het thuis doet …… Carpe Diem …..

God schept de dag!

Auf Wiedersehen!

                                                      Uw Sterreporter zoals hij zich soms noemt …….

                                                                                                                                                    WIL .

BELEVENISSEN NR 1 VAN EEN WIELERTOERIST – JANUARI 2009 .

VOORWOORD .

            We zijn weer gestart voor een Nieuw Jaar en ik wil U allen graag nogmaals een zeer Gezond en Succesrijk 2009 wensen .

Terug gestart is eigenlijk het juiste woord niet , want we liggen nog altijs stil wegens het gure

Winterweer . De Koning van sneeuw en ijs , heeft hier de eerste dagen van het jaar , hard toegeslagen . Met al zijn troepen heeft Hij ons klein Belgenlandje verovert , al waren de slagvelden een beetje

verdeeld . We wachten af wat voor een Januarimaand het wordt en hopen het fietsfestijn , zo rap mogelijk te kunnen hervatten . Er staat wel één ding vast , dat is dat in Januari , de dagen lengen en dat met 1h10 minuten . Dus als het droog en klaar weer is , dan zie je het ’s avonds al . Het morgenlicht , laat nog wat op zich wachten . Er is nog wat van alles te doen deze maand en we hopen op zachter weer .

Als je de weg op gaat in deze nog donkere dagen , vergeet niet aan je veiligheid te denken . Vergeet je helm niet !

We zien wel wat het deze maand wordt , ik wens U allen veel fietsgenot !

Keep Smiling ………        

                                                             Uw Sterreporter ………….

W I L !

OEFENTOCHTJE – LANGS DE DIJKEN – MOERZEKE – 30 KM .

            Vandaag 15 Januari , de Winter , waar is hij ? Geen sprake meer van sneeuw . Op de grachten ligt er nog een dunne schelp ijs op , maar binnen de kortste keren is deze ook weg .

‘k Heb vandaag , mijn eerste schuchtere pogingen buiten gedaan , met de stadsfiets uiteraard en ik moet zeggen dat het een raar gevoel gaf na toch wel gedwongen inactiviteit .

Via de binnenwegen , langs het Recreatieoord , hier in onze omgeving en een stuk van de binnendijken volgend , toch mijn eerste kilometers van het nieuwe jaar gereden . We zijn terug begonnen !

OEFENTOCHTJE - LANGS DE DIJKEN – MOERZEKE – 30 KM .

            Vandaag , 20 Januari 2009 . ’t Is weeral vijf dagen geleden dat we nog de fiets aangeraakt   hebben .De weersomstandigheden weet je wel ? Ook vandaag , is het maar de eerste droge morgen van de week . Veel wind en de temperatuur laag . De Dijken liggen er anders goed berijdbaar bij , al liggen er op sommige plaatsen nogal wat takken , die afgewaaid zijn , van bomen en struiken , die zich langs de Dijk bevinden . Via onze Dijken , toch weer 30 km . gefietst vandaag en we hopen nog altijd op droog weer .