Henri Charles Camille Lambrecht, zoon van Robert en. Maria De Vos, zag op 26 januari 1848 het levenslicht als jongste zoon in een gezin met zes kinderen. Hij werd nog diezelfde dag gedoopt in de Sint-Martinuskerk van Welden. De familie Lambrecht was eigenlijk afkomstig uit Brugge. De ouders van de latere monseigneur huwden in Leupegem en vestigden zich daarop in Welden. Vader Robert was ontvanger der directe belastingen en algemeen wordt aangenomen dat het een welstellend gezin betrof.

Priesterstudies

Henri Lambrecht volgde de lagere klas in de parochieschool van Welden. In oktober 1859, hij was toen elf jaar oud, werd hij leerling van het Onze-Lieve-Vrouwecollege in Oudenaarde. Hij zat er in de "classe des commençants" die hem moest voorbereiden op de oude humaniora en, hem tevens voldoende Frans zou bijbrengen om verdere studies aan te kunnen. Zijn oudere broer Robert volgde intussentijd de priesteropleiding aan het Grootseminarie in Gent. In 1861 werd de man benoemd tot leraar aan het Sint-Jozefsinstituut in Sint-Niklaas. Dat is wellicht ook de reden waarom we Henri vanaf het schooljaar 1861'52 terugvinden als leerling aan het Kleinseminarie in Sint-Niklaas, waar hij ook de volgende jaren humaniora-onderricht volgde. Henri Lambrecht behoorde tot de goede leerlingen van zijn klas, maar was zeker geen uitblinker. In', de retorica beëindigde Henri' Lambrecht zijn humaniora en besloot hij de priesterstudies aan te vatten.

Op 1 oktober 1866 werd hij student aan het Grootseminarie in Gent. Naast de studie werd er ook veel aandacht besteed aan de geestelijke vorming van de seminaristen: retraite bij de aanvang van het schooljaar,' dagelijkse mis, meditatie, geestelijke lezing, gewetensonderzoek, aanbidding en twee tot drie keer per week communie.

Nog voor zijn priesterwijding ging Henri Lambrecht theologie studeren aan de universiteit van Leuven. Aan het einde van het academiejaar 1872-1873 promoveerde -hij tot licentiaat in de theologie met grootste onderscheiding. Twee jaar later promoveerde Henri Lambrecht tot doctor in de theologie met een verhandeling "De Santissimo Missae Sacrificio dissertatia dogmatica", een werk dat gepubliceerd werd en na enkele dagen reeds uitverkocht was. Na deze promotie werd priester Lambrecht op schitterende wijze ontvangen in zijn geboortedorp Welden. Henri Lambrecht stond in de clerus meteen aangeschreven als een uitzonderlijk begaafd iemand die deze gave aan een grote vroomheid en merkwaardige eenvoud wist te koppelen.
Op 25 januari 1877 werd Henri Lambrecht directeur van het Grootseminarie, Hij doceerde er bovendien de cursus dogmatische theologie. Henri Lambrecht werkte zich toen te pletter. Hij publiceerde zijn cursussen voor de seminaristen en werkte bovendien aan een commentaar op de Mechelse catechismus.

Na het ontslag van de Gentse hulpbisschop De Battice werd Henri Lambrecht in april zijn opvolger. De hulpbisschop beklaagde er zich wel over dat hij niet steeds bij het bestuur van het bisdom betrokken werd en voelde zich in zijn activiteiten geremd omdat hij steeds een goedkeuring van de toenmalige bisschop Mgr. Bracq nodig had. Henri Lambrecht voelde zich aangetrokken tot de arbeidersproblematiek die, na de tragische gebeurtenissen van 1886 in het Luikse, volop in de actualiteit stond. In zijn veelvuldige contacten met de arbeiders aarzelde Henri Lambrecht evenwel niet zijn sociale opvattingen te verkondigen, al weken die af van de paternalistische visie van zijn bisschop.

Mgr. Bracq werd op 15 mei 1888 ernstig ziek en hij stierf op 17 juni 1888. Anderhalve maand later werd Henri Lambrecht op plechtige wijze geïnstalleerd als de nieuwe bisschop van Gent. Onmiddellijk nazijn aanstelling ging de nieuwe bisschop kennis maken met zijn diocesanen en daarom bezocht hij alle grote steden van het bisdom: Eeklo, Sint-Niklaas, Aalst, zijn geboortedorp Welden, Geraardsbergen, Oudenaarde, Zottegem, Lokeren, Dendermonde, Zele, Ronse en Hamme.
Mgr. Lambrecht bleef ook als bisschop begaan met het arbeidersvraagstuk en wou in Gent een congres samenroepen over dat sociaal probleem. Hij was ook de architect van een nieuwe arbeiderskrant die een tegenwicht moest vormen voor de socialistische "Vooruit". Als naam voor de nieuwe krant koos de bisschop: "Het Volk".
Ook in de Vlaamse kwestie nam Henri Lambrecht voor die tijd "progressieve" standpunten in die hem bij de Vlaamse beweging in dank werden afgenomen. De meeste van zijn plannen zou Mgr. Lambrecht evenwel niet meer in de praktijk kunnen brengen.

De monseigneur had immers een zwakke gezondheid en moest reeds tijdens zijn studententijd herhaaldelijk rusten. Zijn overvolle agenda en zijn mateloze inzet voor zijn bisdom vergden veel van zijn krachten. Op maandag 1 juli 1889 was hij op bezoek in het college in Ninove en diende hij het vormsel toe in Okegem en in Denderleeuw. Na de plechtigheid werd de toestand van de bisschop ernstig en moest hij op doktersbevel in bed blijven. 's Nachts werd de toestand van de bisschop evenwel zorgwekkend en overleed H. Lambrecht, amper een jaar nadat hij als nieuwe bisschop van Gent werd ingehaald.