Groet  aan  alle   “ En – toch - mensen ”

Jullie hebben het al zo druk
en toch komen jullie telkens weer naar de groepsbijeenkomst.

Jullie dragen ook je deel van de zorgen van het leven,
en toch luisteren jullie nog wel eens naar die van een ander.

Ze sleuren aan jullie om meer te consumeren,
en jullie spreken over versoberen.

“ ’t is weer van ’t zelfde ”, zuchten de mensen, als ze het nieuws zien
“ ’t zijn allemaal profiteurs” en “ ’t is altijd zo, geweest ”
en jullie denken na of er iets kan gedaan worden.

Een mooie snoet, een radde tong,  een kick en een record
en iemand is voor een tijdje een V.I.P. of een B.V.,
maar jullie eren stille doorduwers, verzoeners en martelaren.

“ Vroeger was ’t allemaal veel beter ”
en “ die jeugd van tegenwoordig ”
en jullie nodigen jongeren uit om ze te beluisteren.

Surfen en zappen – prettig of wat je maar wil,
maar jullie willen ook geregeld stilstaan en dieper graven
en werken aan de wortels.

Jullie zijn even als gelijke wie moe of ontmoedigd,
maar jullie schrappen niet definitief het kleine of het grote engagement.

Moeilijke karakters en wispelturigheid vind je bij jullie evenveel als elders
en toch trekken jullie verder met mekaar op, soms jarenlang.

Het werkwoord   “ herbeginnen ”,
wordt bij jullie één keer meer gebruikt dan “ stoppen ”
en mede daardoor heeft ook onze eeuw nog grote toekomst.

Jef  Ravelingien