Aan de leden Landelijke Gilden Oostakker
verenigd in Kersttijd;
niet alleen om zich te bezinnen;
maar ook om voor morgen een nieuw beleid te vormen.
Hierbij een hint:
Oostakker, 23 December 2001,  postduif
Van Maria, moeder van Jezus;
Uit haar correspondentie met de
Christelijke gemeenschappen.

betreft: Brief van Maria.

Achtbare families van de Landelijke Gilden,

In het jaar 2001 na de geboorte van onze zoon,
nu het meeleven met onze Zoon in deze kerst- en nieuwjaarstijd verwerkt wordt,
lees ik een brief, gericht aan u allen,
die welgemeend of uit sleur, zich noemen naar onze zoon:
aan de christenen dus.

Wij zien, hoe lang na datum, onze zoon, midden tussen de christenen in,
weer overgeleverd is aan de heidenen.
Zijn voetspoor zit vol met agressieve voorvecht(st)ers
en anderzijds week-gezeten burgers.
De échte volgelingen zijn gauw geteld.

Daarom dit begeleidend schrijven van ons getweeën ,
bij het verhaal dat u met Kerstmis, naar gewoonte altijd leest.

U moet ons echt geloven : toen, in die Kerstnacht, was er in feite
niet veel bijzonders aan de hand.
Van die engelen, dat hoeft u niet te schrappen,
al was het ook uit eerlijk enthousiasme van de evangelieschrijvers.

Onder niet zo gezegende omstandigheden
was er dié nacht eigenlijk alleen maar sprake
van een familieaangelegenheid.

Onze zoon werd geboren en we noemden hem Jezus.
Verder, niets aan de hand, we waren natuurlijk zeer blij.

Het werd pas een wereld - aangelegenheid, dertig jaar later,
toen hij als volwassen man, de moed had om voor zijn geloof te sterven.

DAT  GELOOF  HADDEN  WE  HEM  ZELF  DOORGEGEVEN.

We hadden hem opgevoed in de traditie van onze voorouders
en hem dikwijls voorgebeden :

“ Onze God is een GOD-VAN-MENSEN die verlangen naar VREDE ( sjaloom )
en dié God kijkt naar ons met de ogen van de armen ( anawim ).”

Dat heeft hij zo goed verstaan en in daden omgezet,
dat wij, zijn ouders, er in het begin door in verwarring geraakten.
Vooral die morgen in de synagoge, toen hij gevraagd werd voor te lezen uit de Bijbel.

Na de lezing uit de boekrol van Jesaja  -  over ooit een tijd van zegen
over armen en verdrukten,  had hij de moed om te zeggen :
“ die tijd moet dan nu maar eens aanbreken, vandaag zal ik er mee beginnen !? ”

Later, toen , ik, zijn moeder  - Jozef was intussen overleden  -
die uitspraak van mijn zoon in ‘t lang en breed had overwogen,
begon ik hem te begrijpen en te waarderen :

“ Zou mijn zoon het land van belofte, een nieuwe toekomst, binnengaan... ?  
en ik , zijn moeder, zou ik onderweg blijven steken ...? ”

IN STILTE WERD IK LEERLING BIJ MIJN EIGEN KIND.

Toen hij dan drie jaar lang, consequent had gedaan
wat hij die morgen in de tempel had beloofd,
maakte men een eind aan zijn leven.
Hij stierf voor wat hij overal had uitgeroepen.

En daar heb ik deze woorden het meeste van onthouden :
“ Wie zich niet laat gezeggen door een kind,
wie zijn leven niet afstemt op al wat weerloos is,
die zal geen toekomst hebben.  ”

Ik was erbij toen hij stierf, ik stond onder zijn kruis.
Het was voor mij, als moeder, de meest verdrietige dag
en tegelijk de grootste dag van mijn leven,
want ik wist :

MIJN  KIND  IS  MIJ  ONTNOMEN,
MAAR  EEN  ZOON -  VAN -  GOD  IS   OPGESTAAN...

Toén, met Pasen in Jeruzalem
was het voor ons pas Kerstmis.

En wij vragen u,  ik,  Maria en Jozef
aan u die met Kerstmis zijn geboorte viert  :
vergis u niet in de datum, want
zijn geboorte is onvoorstelbaar zonder zijn kruisdood, zijn Pascha,
zijn doortocht, zijn verrijzenis,
zijn geboorte voor de eeuwigheid.

Met de beste Kerstwensen,

Maria
Een  KERSTRECEPT...

Weet je wat je moet doen en nodig hebt
om een goed Kerstmaal te bereiden ?
MINDER KALKOEN, MINDER LAMPJES, MINDER ZOETIGHEID

Als wil, neem je bic en schrijf op wat je nodig hebt aan ingrediënten :
  
- een goed gevulde maat eenvoud en veel brokjes menselijkheid,
- enkele grammen beschaming om wat er aan liefdeloosheid gebeurt in ons land,
- een stuk berouw om al het goede dat wij vergeten te doen
- zoek een portie goede wil
- kruis dit alles met eerlijkheid zodat de gezonde smaak niet verloren gaat
- schraap van dat alles je pretentie af

Wat overblijft is de kern van het maal : een SCHAMELE , maar echte mens...

In een van je keukenkasten vindt je zeker nog pitten van geloof,
verborgen hoop en liefdessprokkels  ?!

In wed dat je nog christendom vindt in oude of in nieuwe verpakking  :
- sterke vredeswil
- protest tegen onrecht, honger en armoede
- heimwee naar iemand die liefde is en van je houdt

Laat dit alles gemengd worden,   gedraaid en gekeerd worden in harmonie
laat het stoven en zacht worden
je weet : dat duurt lang en het doet pijn...

MAAR , met kerstmis kan je dan iets aanbieden  : een MENS
die smaakt en die voedzaam is.

Daar kunnen onze ouderen en onze kinderen van rechtop
daar kunnen alle medemensen weer van  l e v e n .

En, vraagt je iemand, van wie je dit recept hebt ,
zeg dan in alle eenvoud : opgeraapt en gevonden in de Blijde Boodschap :
Het GOEDE NIEUWS van JEZUS.

“ En het licht scheen in de duisternis...”  Johannes 1
( evangelie van kerstmorgen )

Laten we dan roepen om licht en klaarheid over ons leven,
om kleur en licht over deze wereld,
bidden wij om de regenboog over deze - onze aarde

We zullen licht aansteken :  ACHT maal LICHT
licht over de dood, de open of de verborgen dood

Licht over de industriële dood
die het leven heeft herleid tot een arbeidsproces
en die mensen alleen het leven gunt zolang ze productief zijn of vakbekwaam...

Licht over de militaire dood
want er zijn nog steeds landen die met god en vaderland de mensen in het harnas jagen
landen die jonge mensen brainwashen met valse weerbaarheid...

Licht over de politieke dood
die uit angst voor het verlies van de macht de stomste compromissen sluit
en vrijheidsstrijders terroristen noemt.

Licht over de diplomatieke dood
die zwijgend alles toelaat, die mooie woorden spreekt, vriendelijk en vlot
maar als met een schot de mensen vanuit de rug een dolk in het hart steken

Licht over de nationale dood
die honger en dorst verdoezelen in ons land
vanwege de macht  en het aanzien in het buitenland

Licht over de kapitalistische dood
die hebben en houden gelijkstelt met waarheid
die tussen vraag en aanbod de mens vergeet

Licht over ons hart en ons geweten
om goed te zien waar WIJ
openlijk of verborgen elkaar de dood aandoen
elkaar in de kou  zetten en niet ons licht doorgeven

Licht over onszelf en onze beweging
dat we dragers mogen zijn van een leven-gevende boodschap.

Pater Johan Van Calbergh, diocesaan proost LG, 0477/66.37.62