| Start |
|
“ Als Jij hier was geweest, dan was het zeker niet gebeurd!”
Dat was het eerste wat ze zeiden, Martha en Maria, de zusters van Lazarus die
gestorven was.
Jezus was bij hen op bezoek, maar had schijnbaar geen haast gemaakt en kwam
te laat.
In de woorden van de gezusters klonk een verwijt dat hij niet eerder was gekomen.
Waarom had hij niet meteen, toen ze hem hadden laten roepen,
gevolg gegeven aan hun noodkreet?
Lazarus was ernstig ziek, hadden ze hem laten weten.
Maar hij had geen haast gemaakt.
integendeel, omstandig was hij met de mensen blijven praten
over de zin van het leven en van de dood, met de mensen rondom hem…
Toen hij dan uiteindelijk toch gegaan was, was Lazarus al dood en begraven.
“ Als je hier was geweest, dan zou hij nu nog leven, dat staat voor ons vast!”
En na met die woorden te zijn begroet, liet Jezus zich naar het graf brengen.
Daar werd Jezus zo boos en weerspannig tegen alles wat de mensen de dood aandoet dat hij bad:
NU MOET GE GELOVEN IN HET LEVEN EN IN DE KRACHT VAN GOD
DAN ZULT GE IETS ZIEN
DAN PAS ZULT GE IETS VAN GODS AANWEZIGHEID ERVAREN.
Jezus bad nog verder:
VADER, GOD, GEEF ONS VANDAAG NOG EEN TEKEN VAN LIEFDE EN LEVEN!
U HEBT ALTIJDGELUIUSTERD NAAR WAT IK U HEB VOORGELEGD.
DOE HET OOK NU WANNEER IK U VRAAG /
“ Laat deze mensen in staat zijn te geloven dat wat Gij wilt
niet alleen van mijn afwezigheid afhangt,
MAAR, dat IEDER die GELOOFT z e l f grotere dingen kan doen!
Laat de mensen niet meer zeggen:
“ GOD, GE ZOUDT ER MOETEN ZIJN?
MAAR, LAAT ZE G E L O V E N in U!”