| Start |
|
Op het feest van het H. Hart vieren wij niet zonder meer de liefde van God voor ons. Wij vieren op het feest van het Heilig Hart, dat Gods liefde die gestalte kreeg in de mensgeworden Zoon, Jezus Christus. Die liefde is een liefde vol barmhartigheid.
Geen verwijten, geen kwaad woord, steeds tederheid blijven betonen... Dat is de houding van God zoals die zichtbaar wordt in Jezus. Het doet ons denken aan de houding van de vader in het verhaal over de verloren zoon. Ook daar geen verontwaardiging, geen bittere verwijten. Jezus heeft niet alleen over die barmhartigheid gesproken in parabels, hij heeft ze dagelijks in praktijk gebracht. Zo kon hij in volle waarheid getuigen:
“Wie mij ziet, ziet de Vader”.
Zijn barmhartigheid loopt als een rode draad doorheen het evangelie. Kijk eens naar zijn de houding tegenover Zacheus of zijn houding tegenover de publieke zondares... Jezus begint niet met van hen te eisen dat ze berouw moeten tonen. Hij stelt op voorhand geen voorwaarden. Hij doet geen enkel verwijt. Door heel zijn houding laat Hij ze voelen dat hij ze bemint en dat Hij ze blijft beminnen.
Niettegenstaande het kwaad dat ze hebben gedaan, blijft van zijn kant, de liefdsrelatie onverbroken. Daarom schenkt hij hen vergeving. Hij hoopt alleen dat zijn belangeloze liefde iets in hen zal teweegbrengen, zodanig dat zijn in hun binnenste zullen geraakt voelen en zich zullen bekeren. Wij zien dat inderdaad ook gebeuren bij Zacheus, als bij de publieke zondares en zij zovele anderen... Voor Jezus blijft vergeven altijd belangerijker dan te veroordelen.
Die ervaring van Zacheus en van de publiek zondares kunnen wij ook terugvinden
in ons eigen leven.
Wat kan mij ondanks mijn fouten, mijn beperkingen , mijn herhaaldelijke zwakheden
wezenlijk met mezelf verzoenen?
Dat is mijn geloof,.... mijn geloof dat over mijn fouten, mijn beperkingen,
mijn zonden heen er iemand is die mij blijft beminnen.
* Er is iemand die zonder ophouden mij vergeving schenkt,
* iemand die mij elke dag opnieuw ‘herschept’
* die mij het verlangen en de kracht geeft Hem steeds meer te beminnen...
omdat Hij mij veel heeft vergeven.
Wij hebben het er soms moeilijk mee te geloven dat de liefde van God voor ons niet steunt op onze verdiensten. Wij zouden liever zijn liefde verdienen, ons in zijn ogen rechtvaardigen door onze goede werken. Maar louter kunnen afhangen van zijn vergevende liefde, dat is voor ons moeilijk. Jezus is gekomen voor de zondaars die wij zijn, en niet voor de rechtvaardigen die wij denken te zijn.
Er is geen Blijde Boodschap zonder de verkondiging en de aanvaarding dat de zonden totaal is vergeven.
Dit moet ons vervullen met een innerlijke dankbaarheid,
vertrouwen en vreugde. Dit stelt ons in staat om bijna aan den lijve de diepe
betekenis te ervaren van de parabels over Gods barmhartigheid: verloren
zoon, verloren schaap, verloren drachme.
Dan zullen wij ook begrijpen de woorden van Jezus die zegt:
“Dan zal er meer vreugde zijn in de hemel voor één zondaar die zich bekeert, dan over de negenennegentig rechtvaardigen die geen bekering nodig hebben”.
Jezus, wij eren U vandaag in het bijzonder met bloemen, en met woorden met uw gedachtengang, uw doen en laten, spreek tot ons, blijf bij ons, blijf ons uw vreugdevol hart geven. Amen.