Eucharistie
in dank om het leven van
Rosemarie Goderis

Moeder

een moeder is gewoon een vrouw
maar van binnen leeft ze van anderen
ze breit de dagen aaneen
met de naalden van het geduld
ze weeft haar herinneringen in haar dromen
ze rondt het leven af met mooie kant
ze denkt met kleine gebaren
ze strijkt de kreuken glad
ze is moeder van  de vrede
als het donker wordt legt ze een deken
over het huis en over de bomen
ze heeft warme kinderen nodig
om van te dromen
als ze slaapt luistert ze
onrust houdt haar adem wakker
’s morgens legt ze op tafel
de schaduwstreep van koffie met wat brood
in de kelder zit de zomer
in zelfgemaakte confituur van rode bessen
een moeder maakt van zoveel dingen groot geluk…
een moeder, gewoon een vrouw,
maar van binnen…

Anton van Laere

Deerlijk Sint-Lodewijk, 26-08-02

Stemmingsmuziek vooraf:
Miserere van Gregorio Allegri

Intredelied: Heer onze God hoe zijt Gij aanwezig? Nr 539
 Begroeting.
Vandaag spreken wij woorden die niet genoeg zeggen. Het stilzwijgen maakt onze machteloosheid duidelijk. Maar er is een God die ons draagt en verstaat. Daarom is het zinvol om in verbondenheid pijn te dragen en te bidden in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Requiem
  Schuldbelijdenis
P. Ieder mensenleven is getekend door goedheid en zwakheid. Elke dood doet ons nadenken over het leven, over de manier waarop wij samen met anderen bestaan. Wie zijn wij in het leven van anderen? Nu iemand die ons zo dierbaar is van ons is heengegaan, beseffen we onze tekortkomingen en bekennen we onze schuld.

L. Dat het niet kan en niet mag
en toch telkens gebeurt
dat een leven plots ophoudt
en woordeloos gaat:
dat kunnen we niet begrijpen.
Dat belijden  wij, Heer God
die ons geschapen hebt
niet voor de dood maar om te leven.
Heer ontferm u over ons.

L. Dat wij vandaag geen antwoord weten op de vraag,
waarom er handen waren
en voeten en ogen en een lach,
die niet ten einde toe konden leven.
Dat kunnen wij niet begrijpen.
Dat  belijden wij, Heer God
die ons geschapen hebt
niet voor de dood maar om te leven.
Christus ontferm u over ons.

L.    Dat wij soms aandacht en het fijne aanvoelen missen
om de stille pijn van mensen om ons heen te beseffen en te doorgronden.
Dat wij onze medemens niet altijd de bevestiging geven die hij nodig heeft.
Dat wij soms al te snel klaar staan met een oordeel en daardoor mensen kwetsen.
Dat  belijden wij, Heer God
die ons geschapen hebt
niet voor de dood maar om te leven.
Heer ontferm u over ons.

Openingsgebed

Heer, onze God,
als geschokte en verweesde mensen zijn we hier samen.
Het plotse afscheid van Rosemarie kwam als een donderslag over ons heen.
Wij kunnen niet geloven
dat dit het einde is van alles  wat eens goed en schoon,
liefdevol en gaaf was in haar.
Help ons opstaan uit onze verslagenheid en verlorenheid.
Bewaar in ons de hoop en het vertrouwen dat Gij,
oorsprong en toekomst van alles,
niets laat verloren gaan
van wat mensen voor elkaar geworden zijn:
een zorgende en dienstbare dochter
een attente en onvervangbare moeder.
een liefdevolle echtgenote
een  bekwame,zorgzame en ijverige huisvrouw
een trouwe vriendin
Dat vragen wij door Jezus, uw zoon
en onze broeder.
Amen.

 Eerste lezing 

L.  Als je van iemand houdt
en je wordt van haar gescheiden,
kan niets de leegte van haar afwezigheid vullen;
je moet dat niet proberen,
je moet eenvoudig aanvaarden en volharden.
Dat klinkt hard, maar het is een grote troost,
want zolang de leegte blijft,
blijf je aldoor met elkaar verbonden.
Het is fout te zeggen; God vult die leegte.
Hij vult haar helemaal niet, integendeel.
Hij houdt die leegte leeg en helpt ons zo
de vroegere gemeenschap met elkaar bewaren,
zij het dan ook in pijn.
Hoe mooier en rijker de herinneringen,
des te moeilijker de scheiding.
Maar dankbaarheid verandert de pijn
der herinnering in stille vreugde.
De mooie dingen van vroeger
zijn geen doorn in het vlees,
maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt.
Je moet zorgen
dat je niet in je herinneringen blijft graven
en je erin verliest,
een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
maar alleen op bijzondere ogenblikken.
Buiten die ogenblikken is het
een verborgen schat, een veilig bezit;
dan wordt het verleden
een blijvende bron van
vreugde en kracht.

(Dietrich Bonhoeffer)

Tussenzang
Lieve Vrouwke, ik kom niet om te bidden

Evangelie
Luc. 24: 13-35

Homilie
Geloofsbelijdenis (allen)

Ik geloof in de mogelijkheden van iedere mens.
Ik geloof in mijn eigen kracht.
Ik geloof dat alles wat gebeurt zijn betekenis heeft in het geheel van mijn leven.
Ik geloof in een leven vóór de dood
en over de dood heen.
Ik geloof dat ik naar mensen toe kan gaan
en van hen houden.
Ik geloof dat ik veel zomaar krijg.
Ik geloof dat ik mij ook klein en zwak en onmachtig mag voelen.
Ik geloof dat het leven is:
gaan in het spoor van Jezus,
partij kiezen voor mensen
toch vertrouwen, ondanks.
Ik geloof dat Gods Geest die waait waar Hij wil,
overal werkt waar goedheid
en liefde groeit.
Ik geloof dat God de diepste grond is van ons bestaan.
(Marcel Naert)
Voorbeden

P. Wij danken U, Heer God, voor Rosemarie, die ons zo nabij en dierbaar was. Moge de boodschap die haar leven was, ons allen bezielen.

L.  Voor Rosemarie,
Dat zij nu tot rust mag komen en vrede mag vinden in haar hart. Dat zij antwoord mag krijgen op al haar vragen. Wij bidden U,God, dat alles wat haar dierbaar was, geëerbiedigd mag worden door de mensen die achterblijven. Dat zij in alles waarin zij groot is geweest, mag blijven spreken, juist nu haar stem verstilt.
Laat ons bidden…

L. Voor haar man, kinderen en schoonkinderen, haar moeder, haar verwanten, haar vrienden van de gezinsgroep en al wie haar echt nabij was.
Dat zij beseffen dat haar liefde en vriendschap voor hen heel diep en oprecht was, ondanks… Dat haar afscheid  hen niet blijvend kwetst maar hen doorheen het zoeken tot inzicht en begrip, tot aanvaarding en loutering mag brengen. Dat zij allen uit wat voorbij is niet de as, maar het vuur blijvend met zich meedragen.
Laat ons bidden

L.  Voor al de ‘zoekende’ mensen
Dat zij in hun omgeving begrip en geduld, steun en trouwe vriendschap mogen ervaren. Dat zij behoed mogen worden van kwetsende vooroordelen of drukkende taboes en mensen mogen ontmoeten waaraan ze alles wat hun hart of geest bezwaart kunnen toevertrouwen.
Laat ons bidden…

L. Voor allen die goed zijn geweest voor Rosemarie 
Wij bidden en danken U voor al deze mensen God. Geef dat zij op hun beurt veel goedheid en menselijk warmte in hun leven mogen ervaren.
Laat ons bidden…

P. Goede Vader, geef dat wij allen die met Rosemarie verbonden waren, omwille van haar heengaan, dieper met elkaar verbonden mogen zijn. Geef dat wij ons ten volle durven toevertrouwen aan het leven en ons inzetten om met Uw hulp te leven in de Geest van Jezus. Amen

Offerande
Offerandemuziek
- When I am laid in earth  (uit Dido & Aeneas van H. Purcell)
Wanneer ik aan de aarde word toevertrouwd
 mogen dan mijn tekortkomingen
geen onrust scheppen in je hart;
Blijf me dan herinneren, maar ach, vergeet wat mij overkwam.
                                                                                          
-Sei nun wieder zufrieden, meine Seele, denn der Herr tut dir Guts
(uit de kantate Ich hatte viel Bekümmernis BWV 21 van J.S. Bach)
Wat helpen ons de zware  zorgen,
Wat helpt ons onze smart of klacht?
Wat helpt het dat we elke morgen
huilen om onze tegenspoed?
Wij maken ons kruis  en ons lijden alleen maar groter
en zwaarder door onze treurigheid.
Denk niet – onder de last van je lijden -
dat je door God verlaten bent
en dat God er alleen maar is
voor wie constant gelukkig leeft.
De tijd die komt brengt verandering
en opent nieuwe perspectieven.

 Gebed over de gaven

Laten wij samen bidden:

A.  Heer, onze God,
in dit brood en deze wijn
zijt Gij gegeven aan de mensen.
Op dezelfde wijze willen ook wij gegeven mensen zijn.
Om voor elkaar een troost te zijn,
in dit uur,en alle dagen van ons leven,
tot in eeuwigheid. Amen.

Dankgebed

Wij danken U, Heer
door onze tranen en verdriet heen,
in dit uur
voor alle goeds, voor alle liefde en zorg,
die er geweest zijn in ons leven
en in het leven van anderen
door deze mens.

Wij danken U
voor haar woorden die bevrijdend,
vergevend en steunend zijn geweest,
die ons hoop en vertrouwen hebben gegeven.

Wij danken U voor het vele werk
dat door haar handen is gegaan
voor haar creativiteit en inzet
waardoor de wereld om ons heen
een beetje mooier werd gemaakt
Wij bidden U
dat wij haar zo levend
mogen blijvend herinneren
en dat wij zelf kracht mogen vinden
om waarin zij groot is geweest
verder te dragen in ons leven.

Daarom zingen wij U lof en dank:
Sanctus
Tafelgebed
Toen hebt gij, God die leeft,
mijn droefheid in vreugde veranderd.
Toen hebt gij geroepen: o mens,
en niet langer zwegen de stenen,
wij werden geboren -
Gij hebt ons mensen gemaakt,
één voor één.
Toen hebt gij uw naam gegeven:
ik zal er zijn
ik zal er zijn als brood,
dichtbij als een mens,
als een woord.

Toen hebt gij één van de velen geroepen,
en hem gevraagd
of  hij licht wilde zijn
van uw licht,
of hij een mens wilde zijn
zoals gij de mensen bedoeld hebt.
Hem vieren, bezingen en gedenken wij,
Jezus van Nazareth.

Toen hij in zijn uur gekomen was,
toen hij was in grote angst,
heeft hij geroepen omhoog naar u
en om zich heen gekeken
naar alle kanten
en heeft geen helper gevonden.
Toen is hij, uit de geest die in hem was,
overeind gebleven tot het laatste,
en heeft roekeloos en zonder bedenken,
het allergewoonste gedaan,
als een mens
die onverwoestbaar een mens is.

(rechtstaan)

Hij heeft zichzelf gegeven
als een stem die weerklank zoekt,
als iemand die zijn brood deelt
met een ander,
en zegt, of niet eens zegt:
dit is mijn lichaam

zoals een mens
zijn beker rond laat gaan
en zegt: hier ben ik,
wil je van mij drinken.

(neerzitten)

Zijn naam, en wat hij heeft gedaan,
gedenken wij,
om ooit te worden wie Hij was,
uw zoon,
om ooit te komen waar hij is:
bij u.

Dus nemen wij
dit brood en deze beker
en zoeken naar elkaar
om mens te zijn.

Onze Vader (Maak alles nieuw)

Vredeswens

Wat de Heer je geeft, ontvang je niet om voor jezelf te houden,
maar om aan anderen door te geven.

Wie Gods vrede niet doorgeeft,
verspeelt die vrede.

Wie anderen niet laat delen
in Gods barmhartigheid,
verliest de vreugde van zijn vergeving.

Zijn woord komt slechts tot leven
voor wie het spreekt.

Zijn brood wordt slechts een teken
voor wie het breekt.

Hij heeft ons bevrijd
om anderen te bevrijden.

Zalig die dat beseffen,
en er naar handelen.
En de vrede van de Heer zij altijd met u.

Vredeslied
Communie
- Stemmingsmuziek: Sakura (= perzikbloesem à symbool voor de ‘nieuwe lente’ die Rosemarie te wachten staat).
- Wir setzen uns mit Tränen nieder (uit Matheuspassie van J.S.Bach)

Bezinning na de communie
(uit ‘Alleen witte bloemen’ CD-boek -  Jessie de Caluwe).

- Nachtlied van de zwerver (Johann Wolfgang van Goethe)

Boven alle bergtoppen
is rust,
in alle boomkruinen
merk je
nauwelijks een zucht;
De vogeltjes zwijgen in het bos.
Wacht maar, weldra
rust jij ook.

- Zij zijn niet dood (Koos Geerds)

Zij zijn niet dood.
Wat leven heet is ’t op en neer bewegen
van ons klein scheepje als het daalt en rijst;
en wat we sterven noemen, is niet meer
dan dat wij op de verre kim verdwijnen.

Zij zijn niet dood.
Wij die vanaf het laaggelegen strand bespeuren
hoe door hun vaart de afstand wordt vergroot,
wij zien niet wat gebeurt achter de einder,
wij noemen daarom hun verdwijning: dood.

Zij zijn niet dood.
Wij staan te laag en zijn bijziend
als zij de sfeer van ruimte en tijd ontzeilen;
zo komt het dat ons oog hun eind niet ziet,
wanneer het roer hun schip de eeuwigheid in stuurt.

Slotgebed.

P.  Heer God,
Aan U mochten wij ons verdriet om de leegte, onze verlorenheid en onze vragen toevertrouwen. In Uw liefde laat Gij nooit een mens alleen.

A. Help ons God, om vanuit ons verdriet op weg te blijven gaan met elkaar, en haar verhaal verder te leven in concrete daden. Zo zullen wij kunnen geloven dat Rosemarie nu ‘anders’ met ons verbonden is en dat zij in U leeft, vandaag en tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Absouten / afscheid

Samenzang:
Niemand leeft voor zichzelf
niemand sterft voor zichzelf
wij leven en sterven voor God onze Heer
aan Hem behoren wij toe.

Het leven is als een spinnenweb

’t Leven is als een spinnenweb
het begint met niets
en zelf moet je er wat van maken

Maar de levensdraden zijn o zo teer en tenger,
die bij het minste zuchtje wind
uiteen dreigen te spatten.

Wanneer je de moed niet opgeeft,
en telkens de moeite doet om de wondjes te helen,
kun je alsmaar verder… en verder bouwen.
Daar stonden ze dan de spinnetjes
poot in poot,
omringd door de kilte van de vroege zonnestralen.
Ze bewonderden hun kunstwerk.
De dauwdruppels schitterden als kleine diamantjes
in het schrille ochtendlicht.

Hun fonkelende oogjes  wisselden een vlugge blik.

Uit dit korte maar tedere moment
putten ze hun kracht om verder te bouwen
aan hun levensweb

’t Leven is als een spinnenweb
Eindeloos…

Met dank voor uw aanwezigheid en uw meebidden.
Hartelijk dank aan ieder die Rosemarie heeft  beluisterd en gesteund en haar met eerlijke vriendschap heeft omringd. Wat in oprechte genegenheid werd gezaaid gaat niet verloren.
Bewaar in uw hart een beeld van hoe ze was in haar zonnige dagen.
Bedankt!