EUCHARISTISCH TAFELGEBED

In ieder huis staat een TAFEL, een tafel met stoelen: huiselijke kring van eten, drinken, geven en nemen,
een deelhebben aan eikanders lief en leed,
met kansen op vrede en geluk, begrip en mededeelzaamheid. We zien er een moeder die het huis bewoonbaar maakt, gezellig en vertrouwd,
een vader die geborgenheid geeft, rust en vertrouwen, ouders en kinderen die schade en schande
samen verwerken tot vergeving en vrede.

Ook hier staat een TAFEL
een tafel gedekt met brood en wijn
teken van mensen die eenheid zoeken
verder dan eigen huis en haard,
teken van mensen die spreken en bidden met elkaar, die elkaar van dienst villen zijn
in woorden van begrip en werken van vrede.

Eens stond een TAFEL in de stad maar onze Heer
zijn laatste uur beleefde, de tafel van zijn afscheidswal :
Als leden van één gezin riep hij zijn leerlingen aan tafel en zet : "Zou een moeder haar kind vergeten ? - God vergeet u nooit !';
Dat was zijn leven ook : aan mensen zeggen en
totterdood bevestigen dat God geen mens vergeet
en dat de mensen elkander evenmin vergeten mogen,
maar dat ze voor elkander moeten zijn als spijs en drank
zoals hij voor ons was.

En hier denken we terug aan die laatste avond
die hij doorbracht temidden van de zijnen,
hoe hij brood brak en uitdeelde met de woorden
NEEM EN EET HIER ALLEN VAN, DIT IS MIJN LICHAAM VOOR U GEGEVEN. Daarna nam hij ook de beker met wijn, dankte God en zei :
NEEM EN DRINKT NIER ALLER UIT, DIT IS DE BEKER VAN HET GELOOF, HET IS MIJN BLOED VOOR U VERGOTEN. BLOEDVERGIETEN BETEKENT ALLEEN DIT: IK GEEF MIJN LEVEN VOOR IEMAND ANDERS.

Verkondigen wij het mysterie van het geloof.

HEER JEZUS, WIJ VERKONDIGEN UW DOOD, EN WIJ BELIJDEN TOT GIJ DAT GIJ VERREZEN ZIJT.

Er staat een TAFEL gedekt, een lange grote wereldtafel,
de tafel der mensen, broederschap van God
met brood en vrede voor iedereen,
niemand te vergeten, zoals God niemand vergeet, ook geen kind.
Er wacht ons een TAFEL; er wacht ons een huis van feest en vervulling : do toekomst van vrede die God voor ons bedacht en die wij mensen kunnen verhaasten, maken of breken.

Laat ons dan de TAM der mensen, die grote tafel van zorg om allen. met nieuwe liefde bedienen. leder begint op zijn eigen plaats,
zodat god kan komen als Gastheer van de laatste dag,
als de vader van een thuisgekomen wereld.