De Klingel ontstond in januari 1969 als een gelegenheidskoortje van leerlingen uit twee middelbare scholen in Westerlo. Aanvankelijk was de bedoeling slechts eenmalig een eucharistieviering op te luisteren in de parochiekerk, maar de jongeren waren door het geslaagde optreden zo gemotiveerd, dat ze het zingen in de toekomst ook op andere terreinen wilden wagen. De koorleider liet deze gelegenheid ook niet onbenut voorbijgaan en organiseerde verder wekelijkse repetities met een aangepast repertoire. Ja!…na een eerste uurtje werken al klonk uit het groepje prille sopraantjes, altjes en pas gemuteerde tenoren en bassen het in koormiddens zo bekende Pandoerenlied in een fris arrangementje voor die gelegenheid. Al heel gauw trok De Klingel met zijn verzorgde kleine optredens bij allerhande gelegenheden ook de aandacht van volwassenen die graag zongen. Anno '69-'70 was De Klingel ook het enige koor in en om Westerlo, dat in een gemengde bezetting zong…

Het oorspronkelijke jeugdkoor groeide in de loop van enkele jaren uit tot een koor, waar zowel volwassenen als jongeren, welkom waren. In het najaar van 1972 startte in de schoot van De Klingel een klein blokfluitensemble, dat voor afwisseling tijdens de optredens moest zorgen en dat momenteel uitgegroeid is tot een heuse "speelschaar" (we kozen voor deze naam omdat er geen strikt afgelijnde orkestbezetting nagestreefd wordt.) Deze speelschaar kan het koor begeleiden en heeft tevens een eigen repertoire. Dankzij zijn koor en zijn speelschaar kon De Klingel vanaf 1974 minstens eenmaal per jaar een eigen avondvullend concert aan zijn immer groeiend publiek bieden. Geregeld kwamen daarnaast ook zeer gegeerde kerstconcerten! Steeds hebben we gezongen en gemusiceerd met een knipoogje naar elkaar en naar mensen, die het echt goed en eerlijk menen met de muzen! "Vreugde en vriendschap scheppen met woord en muziek" dat beoogt De Klingel. Dat staat trouwens heel duidelijk afgebeeld in ons kenteken: een vogel zit, geprofileerd tegen een hoopgevende morgenzon, boven grijze nevels voor zichzelf en voor wie ernaar wil luisteren zijn lied te zingen…Hij rust op een klingelend klokje, het enige muziekinstrument, dat bij uitstek een sociale rol heeft, namelijk: lief en leed aan stad en dorp verkonden… Is dat de reden waarom de bindteksten, die op onze concertavonden gebracht worden, een eigen leven zijn gaan leiden met poëzie en proza uit ons eigen literair tuintje en mede ook heel wat mensen naar onze optredens lokken? Waar vond De Klingel zijn inspiratie? Wel… in:
  • " Lente: liefde en levensvreugde…
  • " Zomer: zon en zaligheid…
  • " Herfst: herinnering en heengaan…
  • " Winter: wensen en wachten…
Zo zingen wij over vier dingen, die ons menselijk bestaan tot een zinvol leven maken en die ons voortdurend beroeren. En die vier dingen zijn:
  • Hart en haard…
  • Heem en hemel…
Je kunt er blijven over zingen, want…

"Er schuilt een lied
In simpele levensdingen
En wie het schone ziet,
Wil vaak van vreugde zingen."

Jaarlijks vinden wij nieuwe liederen en speelmuziek om dat te illustreren! En…of dát niet genoeg is, zorgen "geïnspireerden" uit onze groep voor een stemmige podium- en zaalversiering, telkens bijzonder smaakvol aangepast aan de tijd van het jaar en/of het thema van de avond. En…ook het natje en het droogje wordt op een stijlvolle wijze verzorgd! Reken maar! Wil je dat ook meemaken, laat je dan in het bestand van de genodigden inschrijven!