Aantal bezoekers :

(sinds 15 juli 2002)

 

Historiek Aviornis

Wallich project - Tijschrift - Regionale kernen - Werkgroep Kraagfazanten - Werkgroep EJFG - Werkgroep Pauwfazanten


Historiek de Korhaan

Werkgroep ibisring - Reizen - Huisvesting - Show - Tot slot

Welkom op de website van H. Vermeer

Voor men met het houden van vogels (tot welke soort of familie ze ook mogen behoren) wil beginnen dient men eerst goed na te denken en dan pas te handelen. Aan het houden van vogels worden eisen gesteld in verband met : voeding, huisvesting, verzorging, kweek, enz. Men dient er rekening mee te houden dat men voldoende (veel) tijd aan de genoemde zaken moet besteden. Men werkt immers met levend materiaal.

Vraag voordat je met een soort begint raad aan liefhebbers die al jaren met de kweek van deze vogels vertrouwd zijn. Of sluit aan bij een vereniging, waar regelmatig voorlichtingsavonden, spreekbeurten, lezingen en studiedagen ingericht worden. Dit is de snelste weg naar de fascinerende wereld van de vogelliefhebberij in het algemeen en de kweek van vogels in het bijzonder.

Daarom wil ik u hier een vereniging en een regionale kern voorstellen, van liefhebbers van park en sierwatervogels.

Bij de foto's welke niet door mezelf gemaakt zijn, is de naam van de maker of de bron vermeld.

Vooraleer met de voorstelling van de website te beginnen, wil ik eerst nog even mijn dank betuigen aan de werkgroepen voor hun tekstbijdragen en foto's. Verder wil ik ook de vele liefhebbers bedanken voor de fijne ontvangst die ons bij de bezoeken te beurt viel, en de mogelijkheid die mij geboden werd om te fotograferen. En last but not least wil ik mijn zoon Walter bedanken, voor de waardevolle raadgevingen die ik mocht ontvangen.

Geachte bezoeker, hier rest mij dan nog enkel, u veel lees-en kijkgenot toe te wensen.

H. Vermeer

AVIORNIS VLAANDEREN

en de regionale kern DE KORHAAN

Historiek en activiteiten van een vereniging

en een regionale kern gezien door een lid van 'de Korhaan'

 

AVIORNIS

Historiek

Op 14 oktober 1973 plannen een groep liefhebbers van fazantachtige, eendachtige en wilde duivensoorten een vergadering te Tienen. Zij ervaren dat de vogelsoorten welke hen interesseren binnen de bestaande verenigingen niet tot hun recht komen. Daarom werd betracht om de liefhebbers die deze vogels houden te groeperen. Er moest dus een vereniging worden opgericht om aan de behoefte van deze liefhebbers tegemoet te komen. Op 23 maart 1975 werd de vereniging Aviornis gedoopt. Het bleek ook dat de liefhebbers uit de ons omringende landen met dezelfde problemen geconfronteerd werden. Liefhebbers uit Nederland, Frankrijk en Duitsland sloten zich bij Aviornis aan, Aviornis International was een feit. Op dit ogenblik heeft de vereniging leden uit alle delen van Europa, Canada en Pakistan..

Oorspronkelijk waren het liefhebbers van fazantachtige (Galliformes), eendachtige (Anseriformes) en wilde duiven (Columbiformes). Met het groeiend aantal leden nam niet enkel het vogelbestand toe, maar ook andere vogelsoorten kwamen erbij.

Volgende soorten worden thans door de liefhebbers gehouden

Doelstellingen

Terug naar menu

Het Wallichfazant project in een notedop:

 

 

Wallich fazant

(Foto uit nieuwsbrief Wallich project 1988)

 

 

Het Wallichfazant project Benelux is een realisatie van de World Pheasant Association in samenwerking met de leden van Aviornis International v.z.w. afdeling Vlaanderen en Aviornis International afdeling Nederland.

Werking

Gedurende de maand mei (4 weken) werden de broedeieren verzameld.

De deelnemers brachten de eieren samen bij de verantwoordelijken van hun regio. Op maandagmorgen werden de eieren bij deze verzamelplaatsen opgehaald en naar een centrale opvangplaats in België (Oud-Turnhout) gebracht.

Deze broedeieren zijn vergezeld van een invulformulier, waarop de naam en het adres van de liefhebber, de datum van het leggen en de volgnummer van het ei vermeld staan. Ook de broedeieren zijn gemerkt met viltstift. op deze manier kan men de eieren gemakkelijk identificeren.

Vb: V.H; - 2 - 9 mei : naam van de collectie, het 2de ei, en legdatum

Op maandagavond werden de eieren op de centrale verzamelplaats gewogen, gemeten, ontsmet en voor verzending klaargemaakt. Op dinsdagmorgen werden de eieren opgehaald door mensen van de dierentuin van Antwerpen en naar de luchthaven gebracht voor transport.

 

Het meten en wegen van de broedeieren

Het meten der eieren geschiedt met een schuifpasser, lengte en breedte worden nauwkeurig opgemeten (0,1 mm nauwkeurig)

Het gewicht wordt bepaald met een precisiebalans (0,01g nauwkeurig)

 

 

Het desinfecteren van de broedeieren

Na het meten en wegen der eieren, worden deze op een eiertray gelegd, klaar voor het ontsmetten.

Na het ontsmetten worden de eieren in de verzendkist gedaan (vooraf handen wassen met een antiseptische zeep of speciale handschoenen aantrekken)

Er werd gebruik gemaakt van een formaldehyde desinfectie. Methode:zie Dr. Fabri T.H.F. in Compendium broedei en vruchtbaarheid 1987.Een uitgave van de gezondheidsdienst voor pluimvee, Doorn.

 

Transport

De verse broedeieren verpakt in met schuimrubber beklede kisten, werden vanuit België naar Jabri in Pakistan en naar Uttar Pradesh in India gevlogen. Daar werden de eieren bij aankomst direct onder broedse kippen gelegd.

Problemen

Om reintroductie kans van slagen te geven moet de regering en de lokale overheid van het betreffende land volledig meewerken. Zowel India als Pakistan waren enthousiast over het Wallich reïntroductie project.

Vrijheid en nazorg

Jonge Wallich fazanten verblijven enige tijd in een grote volière in het toekomstig leefgebied. In deze verblijven leren de vogels zelfstandig te worden, en na kortere of langere tijd krijgen ze de vrijheid. Dan volgt de nazorgfase, het controleren en observeren van de in vrijheid gestelde Wallich fazanten.

Het project in de pers

In binnenlandse en buitenlandse pers kreeg het project ook aandacht.

Literatuur: Nieuwsbrieven Wallich fazantproject

Bufferzones

Door de voortschrijdende ontbossing van het tropisch en subtropisch regenwoud en de huidige politieke instabiliteit in de landen van herkomst, blijft er voor de vele soorten de hoop van overleven in de oprichting van nationale parken of bufferzones, waar ze onder doelgerichte bescherming staan om te kunnen overleven.

Daarom is het van het grootste belang dat er buffercollecties bestaan, van waaruit gekweekte vogels als supplement ter beschikking kunnen gesteld worden voor de in het wild levende populatie. Avicultuur is daartoe de enige weg om soorten voor uitsterven te behoeden. De liefhebberij is een waardevol en een essentieel onderdeel ter instandhouding van soorten, die in hun natuurlijk gebied met uitsterven bedreigd zijn.

Liefhebbers hebben in volières een uitgebreid en waardevol arsenaal aan studiemateriaal. De volières zijn uiterst geschikte plaatsen voor wetenschappelijk onderzoek Elke volière vormt een afgesloten ruimte, waar vogels al of niet in wisselende omstandigheden kunnen bestudeerd worden. Kweekervaringen geven een inzicht over het aanpassingsvermogen van de soort aan een vreemde omgeving.

Verantwoord kweken van dieren in beschermd milieu, teneinde bij een mogelijke uitroeiing in het wild, over voldoende vogels te beschikken om terug te zetten in de natuur, is niet enkel te zien als een doel maar ook als een plicht.

AVICULTUUR IS KONSERVATIE !

Wat heeft Aviornis haar leden te bieden?

Terug naar menu

Het tijdschrift: AVIORNIS INTERNATIONAL

Het eerste contactblad verscheen op 4 maart 1974. Het was op A4-formaat (fotokopie).In de loop der jaren onderging het blad enkele gedaanteverwisselingen, en evolueerde in 1977 tot een gedrukte uitgave.

In het tijdschrift worden de verkregen kennis en ervaringen opgedaan in de avicultuur door middel van publikaties aan de leden kenbaar gemaakt.

Aviornis International verschijnt zes maal per jaar, en is het tijdschrift van Aviornis Vlaanderen v.z.w. en Aviornis Nederland, en is thans uitgegroeid tot een volwaardig tijdschrift op ornithologisch gebied.

Terug naar menu

De regionale kernen

Zijn ontstaan in de streek van Turnhout en Dadizele, spoedig daarna werden ook in andere provincies kernen opgericht. Voor inlichtingen en werking van deze kernen kan men terecht bij volgende personen:

Terug naar menu

De werkgroepen

In samenwerking met andere verenigingen o.a. W.P.A. zijn er verschillende werkgroepen opgericht, die zich buigen over bepaalde soorten of vogelfamilies. Deze werkgroepen trachten de liefhebbers van die specifieke soorten te groeperen om onderling informatie uit te wisselen over kweek, opfok en vele andere facetten van de liefhebberij.

Zo kennen we nu volgende werkgroepen:

Recent waait er een nieuwe wind omtrent het houden van wilde dieren in beschermd milieu, ze zijn niet langer onze gevangene maar eerder onze gasten. Daardoor wordt conservatie en educatie even belangrijk als het amusement.

Doel

De groep van de kraagfazanten bestaat uit 2 soorten nl. de goudfazant, Chrysolophus pictus (L.) en de Lady Amhertsfazant Chrysolophus amherstiae (Leadbeater); er zijn geen ondersoorten beschreven. Gelukkig worden deze fazanten in de vrije natuur niet onder de 'bedreigde vogels' gerekend.

 

 

 

Kragen van goudfazant en Ladyfazanten

Foto: werkgroep kraagfazanten

 

 

 

Uit een gedetailleerd literatuuronderzoek dat getoetst werd aan een uitgebreid onderzoek van balgen in musea trokken we volgende conclusies:

 

 

 

Balgen in het museum van Tring

Foto: werkgroep kraagfazanten

 

 

 

Deze bevindingen leidden tot het ambitieuze plan om onze volières terug met raszuivere vogels te bevolken

 

 

Raszuivere goudfazant

Foto: werkgroep kraagfazanten

 

 

Activiteiten

Morfologisch balgonderzoek: De resultaten van het balgonderzoek werden gepubliceerd in het Aviornistijdschrift.

De problematiek betreffende het houden van vogels in beschermd milieu werd tijdens Aviornisvergaderingen en kraagfazantendagen regelmatig aangehaald.

P5000 project

Het p5000 project neemt alleen kraagfazanten op, die gezien hun herkomst een redelijke kans hebben om raszuiver te zijn.. Nakomelingen van een broer x zuster paring bezitten slechts 75 % van de genetische variatie van hun ouders. Daarom is het zeer belangrijk om deze kleine hoeveelheid vogels op een doordachte manier te beheren. Zowel de ouders als de nakomelingen worden zorgvuldig geregistreerd in een databank om een zo groot mogelijke genetische variatie te behouden. De vogels die door de werkgroep beheerd worden zijn gezamelijk aangekocht en maken dus geen deel uit van privé bezit. De nafok van deze kraagfazanten worden met een 5000-nummer geringd. Sinds het jaar 2002 werd aan een aantal liefhebbers de mogelijkheid geboden aan het project deel te nemen.

DNA - onderzoek

Dank zij het DNA- onderzoek kunnen we nu bepaalde hybridekenmerken bevestigen. Dit gedeelte van het project staat thans nog maar in de kinderschoenen. Het biedt wel heel wat toekomstperspectieven om naast morfologische ook genetische criteria te hanteren om raszuivere dieren van kruisingen te onderscheiden.

Contactadres: Victor Steenackers Tel. 014 / 851397 E-mail: victor.steenakkers@yucom.be

Tekst: werkgroep kraagfazanten

Terug naar menu

De Kamhoender werkgroep (EJFG)

Wat is EJFG ?

De European Jungle Fowl Group is een werkgroep die ingesteld is door de WPA -Benelux en Aviornis International. Deze werkgroep heeft als doel:

Het instandhouden van en bevorderen van de populatie wilde kamhoenders.

Wat zijn kamhoenders?

De kamhoenders vormen een groep die tot de fazanten behoort en zijn dus geen kippen. Het is zelfs andersom, alle kippen zijn gedomesticeerde vogels die afstammen van het rode kamhoen de Gallus gallus gallus.

De rode kamhoen is dus de oerkip en men zou kunnen zeggen dat alle kippen afstammen van fazanten.

Er worden 4 soorten kamhoenders onderscheiden, de Rode Kamhoen, de Gallus gallus met een vijftal ondersoorten, de Groene Javahoen, de Gallus varius, de Sonnerats Hoen, de Gallus sonneratii en de Lafayette Hoen, de Gallus lafayetti.

 

 

Lafayette kamhoen

Foto: Kenneth W. Fink

Uit Pheasants of the World (Keith Howman)

 

Waarom een werkgroep ?

Het aantal kamhoenders in volièremilieu is uiterst klein en met de raszuiverheid van een aantal soorten is het ook slecht gesteld. Ook in hun oorspronkelijke gebied waar zij nog in het wild voorkomen loeren talrijke gevaren die hen bedreigen. Daarnaast bestaat er nog veel onduidelijkheid over deze vogels wat hun verzorging en kweek betreft. Door studie, onderzoek en informatie - uitwisseling wil de werkgroep hier meer inzicht in verkrijgen.

Sonnerathoen

Om in de toekomst over deze bijzondere vogels te kunnen blijven beschikken is het uiterst belangrijk dat hier de komende jaren meer aandacht aan wordt besteed.

Belangstelling ?

Bent u geïnteresseerd om deze populatie zeer bijzondere fazanten beter te beschermen, meldt u dan aan bij de werkgroep. Dit kan bij het secretariaat van de EJFG, telefoon 0413-224102 of E-mail:m.vanden.wittenboer@wanadoo.nl of info@derooiehoeve.nl

Tekst: EJFG

Zie ook Aviornis tijdschrift April 2002 blz. 64-66.

Terug naar menu

WERKGROEP PAUWFAZANTEN

Wie is de werkgroep pauwfazanten ?

Dit zijn liefhebbers van Aviornis International en WPA Benelux die geïnteresseerd zijn in de familie pauwfazanten (Polyplectron ).

Palawan pauwfazantGrijze pauwfazant

Waar staat deze werkgroep voor ?

Deze werkgroep probeert vogelliefhebbers aan te moedigen tot, en te helpen bij, het houden van pauwfazanten.

Waarom een werkgroep ?

Hoe een goede populatie opbouwen en behouden ?

Geplande activiteiten

Zie tijdschrift Aviornis International nummers: 151, 156, 159.

Coördinatoren:

Tekst: werkgroep pauwfazanten

Geraadpleegde literatuur:

Terug naar menu

De regionale kern "DE KORHAAN"

Historiek

Op een vergadering van liefhebbers van park- en watervogels in 1979 te Turnhout, werd een voorstel gedaan om een tentoonstelling in te richten. Ook toen al was er vraag naar regelmatige bijeenkomsten met liefhebbers van deze soort vogels. De eerste tentoonstelling ging door in de zaal Vita te Turnhout op 7, 8 en 9 december 1979. Tijdens deze drie dagen kwam telkens weer de dezelfde vraag terug. Waarom geen vergaderingen in de provincie Antwerpen?

Deze vraag was waarschijnlijk het gevolg van de toenmalige werking van de vereniging. Ook was het zo dat vooral in de beginjaren er nog niet veel leden waren, die bovendien nog verspreid waren over de provincies .De vergaderingen van Aviornis werden doorheen het ganse land gehouden. Het kwam er in de praktijk dus op neer, dat wanneer men vergaderingen wilde bijwonen men verre verplaatsingen diende te maken.

Na het succes van deze eerste show, besloten enkele liefhebbers uit de provincie Antwerpen om voortaan vergaderingen te houden in Kasterlee. In 1980 en 1981 werden er telkens 4 uitgeschreven. Naarmate de vergaderingen elkaar opvolgde, kwamen er meer en meer nieuwe gezichten opdagen. Ook werd er tijdens een van de bijeenkomsten een naam gekozen. Het werd "de Korhaan", naar de naam van een vogel die vroeger in onze streken voorkwam. De club stond toen nog los van Aviornis. Nu kwam de volgende stap. Wij wilden een groep zijn in een vereniging, maar wij wilden zelf blijven beschikken over onze werkmiddelen en materiaal. Nu deze verlangens voorgelegd aan het hoofdbestuur. Vanuit het toenmalig bestuur was men niet opgetogen met ons voorstel en had men vele bezwaren. Doch wij besloten verder te gaan op de ingeslagen weg. Omdat:

Na veel heen en weer gepraat en vergaderingen werden we nogmaals uitgenodigd op een vergadering te Wommelgem op 27 maart 1982. Hier zaten we weer met enkele leden van het hoofdbestuur en bestuursleden van de Korhaan tegenover elkaar. Wij waren naar de vergadering gegaan met het standpunt, als de samenwerking niet kan met Aviornis dan maar zonder. Na nog eens lang over en weer praten, zijn we dan eindelijk tot een overeenkomst gekomen.

Zo is 'de Korhaan' de eerste officiële kern van Aviornis geworden. Later is gebleken dat de regionale kernen een goede stap waren voor de uitbouw van het verenigingsleven.

Activiteiten

Bijeenkomsten

Op deze vergaderingen komen verschillende aspecten van de liefhebberij aan bod. Regelmatig worden films gedraaid, diavoorstellingen en lezingen gehouden. Ook kan men tijdens de bijeenkomsten van gedachten wisselen over de liefhebberij en contacten leggen met andere liefhebbers. Dat deze avonden aan de behoeften van de liefhebbers tegemoet komen, bewijst het grote aantal deelnemers (gemiddeld 100 personen).

Terug naar menu

De werkgroep ibissen en lepelaars

De oprichtingsvergadering van deze groep vond plaats te Kasterlee op 23 november 2001. Dit gebeurde in combinatie met een vergadering van 'de Korhaan'

Rode ibisBrilibis

Doelstellingen

Deze werkgroep is van start gegaan onder de naam ibisring.

Rode lepelaarHeilige ibis

Liefhebbers van deze vogels kunnen voor inlichtingen over de werkgroep en de vogels terecht bij

Tekst: werkgroep ibisring

Terug naar menu

Reizen

In 1983 is 'de Korhaan' gestart met reizen in clubverband. Vogelpark Walsrode was een van de eerste uitstappen die ondernomen werden en is gedurende de daarop volgende jaren meermaals bezocht geweest. De aantrekkingskracht van het vogelpark ligt niet alleen in het rijke aanbod van vogelsoorten, ook de aanplanting in het park draagt bij tot de sfeer en maakt dat het park meer dan een bezoek waard is.

In 1984 ging het voor de eerste maal richting Engeland. Tijdens deze reis brachten we een bezoek aan: Slimbridge, Keith Howman,( auteur van verschillende boeken over fazanten,) en het park The Child Beale Wildlife Trust te Basildon on Thames. Een uitstap waar nog lang daarna over gepraat is.

Engeland is daarna nog menig keer bezocht, op het programma stonden:. Birdworld, Bentley Wildfowl and Motor Museum, The International owl society om er maar enkele te noemen.

Buiten de parken werden ook liefhebbers kwekers bezocht in binnen en buitenland. Opvallend is de hartelijk ontvangst die we overal tijdens de bezoeken aan de liefhebbers mogen ervaren. Na een bezoek aan de collectie en nog even gezellig nagepraat te hebben bij een kopje koffie of een ander drankje en na een kleine attentie vanwege de vereniging voor de gastheer en gastvrouw, op weg naar de volgende halte. Al met al uitstappen die in een gezellige sfeer verlopen en die veel bijval genieten bij de deelnemers.

Terug naar menu

De huisvesting bij de liefhebbers

Opvallend tijdens de bezoeken aan liefhebbers kwekers is de zorg waarmee perken voor watervogels en volières ingericht zijn. Ook de beplantig in en rond de verblijven krijgt bijzondere aandacht, en nestgelegenheden in alle vormen sieren de verblijven. Men kan haast stellen dat de vindingrijkheid van de liefhebber geen grenzen kent. Wat belangrijker is, is dat de dieren zich optimaal voelen en dat dit een feit is, bewijzen de goede broedresultaten die jaarlijks behaald worden.

MandarijneendBaikaltaling

Harlekijneend 1-1

EidereendBrileidereend

Koningseidereend

Brandgans

Hoendergans

Blyth tragopaan

Satyr tragopaan

Prelaat fazant Gierparelhoen

Witte oorfazant

Victoria kroonduifKroonduif

Guineaduif

AuerhoenKorhoen

Prairiehoen

Amerikaans kraaghoen

Gezellig samenzijn

Jaarlijks in de maand juni staat de barbecue op het programma. Een gezellige sfeer op een zondagnamiddag met de liefhebbers en hun familie onder elkaar.

Terug naar menu

De tweejaarlijkse show

Om de twee jaar wordt in de maand november de show van de Korhaan ingericht. Een evenement enig in zijn soort. Meer dan 200 soorten worden in een aangepast kader aan de bezoeker voorgesteld. Door telkens weer een andere opstelling en enkele nieuwe soorten, blijft de show zijn aantrekkingskracht behouden. Ook de felicitaties van de bezoekers aan het adres van de inrichters blijven niet uit.

Hieronder wil ik U enkele sfeerbeelden tonen van een tweetal willekeurig gekozen shows.

Show 1992

Show 1996

Geachte bezoeker mochten voorgaande beelden U bekoord hebben, dan mag u zeker niet nalaten een bezoek te brengen aan de show 2004 op 06 en 07 november.

Terug naar menu

Tot slot

In het begin van de 20ste eeuw was de natuur veel rijker dan ze nu is, ook al stonden de mensen dichter bij de natuur in wezen gingen ze er niet anders mee om. Economische processen bepaalde wat er met de natuur gebeurde en fauna en flora richtte zich daarnaar. Zo is ook de natuur van vandaag een afspiegeling van de hedendaagse economie. Terugkeren naar de ecologische en economische structuren van 1900 zou onzinnig zijn, bovendien zouden daar weinige voorstander van zijn.

Het is waar dat er in de loop van de geschiedenis van moeder aarde vele plant- en diersoorten door toedoen van de mens verdwenen zijn. Maar het is evenzo waar dat de natuur door evolutie en natuurlijke selectie, zelf vele plant- en diersoorten heeft laten verdwijnen.

Ook blijken er grote misverstanden te bestaan over het begrip natuur.

Gaat het hier om de natuur zoals ze was voordat de mens er zich mee ging bemoeien? Of gaat het om wat zich spontaan vestigt nadat de mens gunstige omstandigheden heeft geschapen ? Blijkbaar was dat ook niet het geval of de bedoeling, want het huidige natuurbeheer barst van kunstmatigheden. Denk maar aan de nestkastjes in en buiten de reservaten.

Dat nestkasten en reservaten noodzakelijk zijn staat buiten kijf. Doch reservaatvorming en beheer is niet toerijkend voor de bescherming van de biotopen, omdat:

Omtrent het houden van dieren in beschermd milieu bestaan er uiteenlopende standpunten. Het ene zegt, laat de dieren waar ze zijn; in hun natuurlijk milieu, de wijde vrije natuur. We ervaren dagelijks dat die natuur steeds minder vrij en nog minder wijd is. Sommige dieren en planten hebben de strijd om het bestaan al lang opgegeven, andere zijn bezig met uitsterven.

Dat de natuur niet altijd vriendelijk is voor het dier kunnen we dagelijks ervaren:

Een ander standpunt zegt; dat dieren houden een hobby is die zo oud is als de straat. Bovendien kan men met deze dieren kweken en alzo voor uitsterven behoeden. In het verleden is het al dikwijls zo geweest, dat verschillende soorten van de ondergang gered zijn geweest door dieren welke nog in beschermd milieu zaten ( Hawaiïgans, pater Davidshert, wisent om er maar een paar te noemen). Tot op heden heeft men telkens geluk gehad, dat men met de weinige dieren die beschikbaar waren in beschermd milieu een nieuwe populatie heeft kunnen opbouwen. Maar op een bepaald moment zou het wel eens mis kunnen gaan. Bv. als van een bepaalde soort weinig dieren beschikbaar zijn en de kweek om welke reden ook mislukt, dan zal ook deze soort tot het verleden behoren..

Wij zijn ervan overtuigd dat in het huidige natuurbeheer en de natuurbescherming de kweek van bedreigde soorten niet meer weg te denken is, sterker nog noodzakelijk is tot de instandhouding van deze soorten. Instituten en liefhebbers zouden hier goed kunnen samenwerken en verantwoorde kweekprogramma's kunnen opzetten. Met die kweek moet men beginnen als er nog veel dieren van de soort aanwezig zijn. Men hoort wel eens beweren van die soort zijn er nog genoeg, daar moet ge niet mee kweken of die moet ge niet houden. Dat er van een soort nooit meer dan genoeg zijn, is in het verleden al dikwijls genoeg bewezen. Denk maar eens aan de Amerikaanse trekduif, die gedurendede trekperiode in vluchten voorkwam die de hemel verduisterde. Waarnemers schreven over vluchten die1,5 km breed en verschillende km lang waren. In 1914 is de laatste trekduif in een Amerikaanse dierentuin (Cincinnati) gestorven

 

 

llustratie uit 1880 van de enorme trek van de trekduif.

Uit Vogel en kleindiermagazine n.r 6- 1977.

 

 

 

 

 

 

Voor het houden van en het kweken met bedreigde en zeldzame dieren kan men verschillende argumenten bepleiten.

Streekgebondenheid, traditie en nostalgie kunnen toch niet minder waarde hebben als argument, als deze van wetenschappers, economen of anderen. Welke argumenten ook gebruikt mogen worden, het staat vast dat het een noodzaak is, zelfs een plicht om met zeldzame dieren te kweken.

H. Vermeer [klik hier om te mailen]

Terug naar menu