11-apr-2008

Journal

Rond 14h00 testje gedaan op wc van mijn werk, gebracht door ongeduldige papa: resultaat positief!!! s'Avonds zijn we meteen naar mijn huisdokter gegaan om dit resultaat te beamen. Bloed laten nemen, maar we moesten afwachten tot dag erna... Na 1 jaar proberen zou onze kinderwens eindelijk uitkomen! Spannend!

Donderdag 5 juli 2007

Ik mocht vanaf 17u30 bellen naar Tambuyzer voor het resultaat, maar kon zo lang niet wachten... Ze feliciteerde mij meteen, nu konden we eindelijk beginnen plannen! Uitgerekende bevallingsdatum is 11 maart 2008. s'Avonds naar nanou en papou met het goede nieuws en een fles champagne natuurlijk. Ze waren heel blij! We belden ook even met de toekomstige tante en nonkel.

Zaterdag 7 juli 2007

Naar de zee vertrokken om het blijde nieuws te vertellen aan mamy en tante Carine. Weeral onthaald met champagne en lekkere hapjes! Vroeg gaan slapen, we zijn beide nogal moe en slapen slecht.

Vrijdag 13 juli 2007

De kindjes komen vandaag terug na 3 weken! Eindelijk kunnen we vertellen dat ons gezinnetje binnenkort zal uitbreiden! Ze zijn eerst een beetje verschoten, maar daarna vooral enorm trots en blij! Vooral Alex kan over niks anders meer spreken dan de baby...

Zaterdag 14 juli 2007

Nu is het de beurt aan oma en opa. We laten de kindjes het nieuws vertellen en ja er wordt weer champagne gedronken! Ons geluk kan echt niet op, iedereen reageert heel positief! Maandag bellen voor een afspraak voor de eerste echografie.

Maandag 6 augustus 2007

Om 10u15 eerste afspraak met dr Vandeneede in AZ Jan Portaels. Alles in orde met ons kindje, het hartje klopt enorm snel! Wat een opluchting om ons kleintje eindelijk te zien! Meteen ook onze eerste foto! Volgens de gynecoloog ben ik 8 weken en 6 dagen ver, uitgerekend voor 9 maart 2007. De dokter zelf valt een beetje tegen voor een eerste ontmoeting. Volgende keer afspraak bij hem thuis.

Maandag 27 augustus 2007

Tweede afspraak bij Vandeneede thuis. Na een nogal lange echografie vertelt hij ons zonder blozen dat we een tweeling verwachten!! Wat een verrassing... Alle plannen veranderen van eenling naar tweeling. Eerst was het een schok, maar al snel beseffen we dat we enorm veel geluk hebben! We gaan de trotse ouders worden van een identieke tweeling, hetgeen eigenlijk een gelukstreffer is!!

Dinsdag 28 augustus 2007

Eindelijk mag ik het nieuws vertellen op mijn werk en aan iedereen die het horen wil!! Ik ben zwanger en dan nog wel van een tweeling!! De reacties zijn uiteenlopend, maar zeer positief. Het zal zwaar worden met twee, maar het is de moeite waard, na zo lang wachten op kindjes!

Vrijdag 7 september 2007

Vandaag vragen we de kinderen om meter en peter te worden. Dit om hun band te versterken vermits ze de kindjes slechts één week op twee zullen zien. Natuurlijk willen ze het allebei! We hebben beslist om van gynecoloog te veranderen: eerste afspraak met Wajer op 13 september.

Donderdag 13 september 2007

Om 17u10 afspraak met Wajer, de kindjes gaan voor de eerste keer mee. Wat een verschil met de vorige gyne!! Na een uitgebreid onderzoek zien we onze kindjes voor het eerst samen op de echografie. Alles is dik in orde, ze zijn ondertussen al goed gegroeid. Wajer vertelt dat ik al 15 weken en 2 dagen ver ben (uitgerekende datum op 5 maart 2008). Hij raadt me aan om op 20 weken te stoppen met werken (veel vroeger dan bij een eenling). De tweeling zal waarschijnlijk drie tot vier weken te vroeg worden geboren (rond de verjaardag van hun mama). Volgende keer mogen we een cassette meenemen voor de echografie en zal hij het geslacht van onze engeltjes onthullen!!

Donderdag 5 oktober 2007

Vandaag zien we onze kleintjes weer! Wat zijn ze gegroeid, bijna niet te geloven dat die twee in mijn buik zitten. Het grote moment is aangebroken: meisjes of jongens? Eén baby verklapte zijn geheim al, maar de andere hield koppig de benen tegen elkaar... Vermits het nog geen 100 % zeker is dat het een identieke tweeling is, wordt het gewoon afwachten tot de tweede baby wat beter gaat liggen. Voor de rest alles 'dik' in orde. Een van de baby's was zo fotogeniek dat hij duimde op de echo, een zeer uniek beeld! Gelukkig hadden we een videocassette bij zodat dit mooie moment kon worden vereeuwigd. W hebben uiteindelijk de beslissing genomen dat ik stop met werken vanaf 12 november. Mijn baarmoeder is nu reeds de grootte van die van een 'normale' zwangerschap op 26 weken, dus stoppen was de boodschap. Dat geeft me ook wat tijd om alles te regelen voor de komst van de kleintjes.

Dinsdag 9 oktober 2007

Vanavond gaan we naar de voorlaatste cursus van het AZ Jan Portaels. Thema van vanavond: de bevalling, maar dan vooral met nadruk op het pijnlijke wat eraan voorafgaat. Enorm interessant! Ik geloof dat die twee in mijn buik alles verstonden en meevolgden want wat en beweeglijkheid! Precies een boksmatch live in mijn buik. En sindsdien weer volledige rust... Niet te begrijpen toch.

Zondag 14 oktober 2007

Op naar Babyboom, beurs voor de toekomstige ouders. Wat een teleurstelling. Helemaal niets voor of over tweelingen! Echt zwak, trouwens niks nieuws gezien...

Donderdag 25 oktober 2007

Eindelijk zien we onze schatjes terug! Volgens de gyne gaat alles prima. Ze zijn ondertussen al 28 cm groot en in super conditie. Momenteel liggen ze beiden met hun hoofdje naar beneden, lekker gezellig wang tegen wang. De kindjes mochten nog eens meekomen naar de gyne. Ze zijn allebei zeer blij dat alles goed gaat, maar teleurgesteld dat ze het geslacht nu nog niet weten! De gyne heeft ons geheimpje niet verklapt! Zit momenteel al met een buik van 27 weken in normale zwangerschap. Dat belooft voor de toekomst...

Zaterdag 27 oktober 2007

Vandaag hebben we afspraak in Waterloo voor onze eerste 3D-echo. We zijn allebei een beetje nerveus... De vrouw dat de echo doet is enorm vriendelijk en legde alles in detail uit. Eerst een gewone echo om te zien of ze wel goed liggen voor de 3D. Natuurlijk liggen onze kindjes weer verkeerd, maar de vrouw probeert ze toch te bewegen dmv een heerlijke massage! Een van de twee ligt met het gezichtje zeer dicht van de placenta wat betekent dat er niet genoeg vloeistof tussen beide is om een 3D echo te doen. Het tweede kindje lag eerst op de borst te slapen van het andere. Na de massage is het gezakt, maar ligt nu achter de knieën van de andere waardoor het gezichtje niet te zien is met 3D... We stellen voor om een nieuwe afspraak te maken, maar blijkt dat dit nu juist het ideale moment was! We krijgen wel een enorm mooie dvd met een uitgebreide gewone echografie mee, maar zijn natuurlijk wel wat teleurgesteld. We zullen moeten wachten tot de geboorte om hun snoetjes voor het eerst te zien..

Donderdag 15 november 2007

Terug naar de dokter! Ai ai weer op de weegschaal staan... Ik voel zelf dat ik precies wat zwaarder weeg en ben dus bewust niet thuis op de weegschaal gaan staan. En ja, inderdaad enkele kilo's bijgekomen (ongeveer 3 kg). En het is nog niet gedaan... Ik heb nu een zwangere buik dat gelijk is aan 30 weken bij een eenling. De dokter vraagt of ik de kindjes al goed voel: het zal nog niet zijn! Ik kan perfect vertellen waar ze juist liggen. Eentje danst vrolijk op mijn blaas. Dacht met de voetjes maar blijkt nu het hoofdje te zijn. Die ligt al goed klaar ;-) Het andere kindje ligt in stuit met de poep op het hoofd van het andere kindje en dubbelgeplooid. Tja ze hebben natuurlijk minder en minder plaats. Ondertussen weet grote broer dat de kindjes hem horen en spreekt hij tegen ze. Hij heeft ze zelf al uitgelegd wie Spiderman is! De kamer steekt ook al helemaal in elkaar, nu nog wachten op de kindjes. Het is er nu nog lekker rustig!

Donderdag 29 november 2007

Vandaag een belangrijke stap: erkenning van de kindjes. Op naar het gemeentehuis! Wanneer we bij de ambtenaar zitten vertelt ze ons dat er echter slechts één van de twee kan worden erkend op voorhand. Na de geboorte zullen we dus het tweede kindje nog moeten erkennen, maar dat is dan slechts een detail! Volgende week donderdag krijgen we onze engeltjes opnieuw te zien bij de gyne. Ik kan niet wachten! Ik voel ze wel bewegen in mijn buik, maar ze zien op echo blijft toch een speciaal moment. Vooral voor de kinderen die dan ook hun broertjes/zusjes te zien krijgen. Ondertussen worden de schopjen steviger en intenser. En blijft de buik maar groeien, oei oei dat belooft. Mama krijgt het steeds moeilijker met alles, maar houdt de moed erin! Ik moet en zal pas eind februari bevallen ;-)

Donderdag 06 december 2007

Op deze leuke dag mogen wij nog eens langsgaan bij de gyne. Na lang wachten zien we onze kindjes eindelijk terug. De gyne verschiet van mijn dikke buik: 'Amai dat gaat snel hè! '. Na de gevreesde weegschaal (+ 9 kg in het totaal) en het meten van de baarmoeder (35 cm = zwangerschap van 39 weken) mag ik mij installeren voor de echo. Alles in orde met de kindjes, ze liggen momenteel zeer goed voor een natuurlijke bevalling. Ze wegen elk ongeveer 900 gr en zijn zo'n 33 cm groot. Volgende keer moet ik eerst een uurtje aan de monitor op de materniteit en krijg dan een uitgebreid bloedonderzoek en dergelijke, spannend! 

Maandag 24 december 2007

Vroeg opstaan! Er staat veel op de planning vandaag. Eerst naar de materniteit aan de monitor en dan naar de gyne. Om 8u30 stonden wij al op de materniteit. Na lang wachten mag ik eindelijk aan de monitor. Eerst een kwartiertje luisteren naar het hartje van baby 1 en daarna naar baby 2. Gewoon heerlijk om te horen dat alles prima gaat. En zo actief, man man! De resultaten nemen we mee naar de gyne. Daar mag ik meteen plaats nemen op de weegschaal... In het totaal ben ik nu 12 kg verdikt, wat nog zeker binnen het gemiddelde ligt. Ik moet wel beginnen opletten met zout. Mijn baarmoeder meet nu 36 cm wat overeenkomt met een zwangere buik van 40 weken bij een éénling. De gyne waarschuwt dat ik het nu echt zwaar zal krijgen en dat ik vééééééél moet rusten. Ik heb nog niet echt opening, maar er is wel een kindje dat blijkbaar nogal gehaast is en enorm veel druk uitoefent. Hoofdomtrek van beiden is ongeveer 7,5 cm wat enorm goed is voor kindjes van 30 weken. Ze wegen nu elk rond de 1,400 kg. Vanaf zaterdag mag ik beginnen met perinatale kine, maar moet absoluut de persoefeningen vermijden. Volgende keer krijg ik de resultaten van mijn bloedonderzoek en krijg ik te horen hoeveel kans ik heb om natuurlijk te bevallen. Momenteel ziet het er nog steeds goed uit. Volgende week krijgen we een korte rondleiding op de materniteit, spannend! 

Woensdag 26 december 2007

Op woensdag 9 januari mag ik naar mijn eerste les prenatale gymnastiek in Vilvoorde. Ik hoop dat het goed meevalt en zie er echt wel naar uit! Misschien heeft zij wel tips voor de enorme rugpijn waarvan ik last heb... Ik slaap momenteel bijna rechtop, op mijn platte rug lukt mij echt niet meer. Draaien is een hel, zoveel gewicht van de ene kant naar de andere draaien. Lijkt allemaal zo erg niet, maar het worden echt wel zware laatste weken. Autorijden gaat ook al niet meer zo van zelfsprekend. Ik hoop toch dat ik nog even 'mobiel' kan blijven want een hele dag thuis moeten blijven zie ik niet echt zitten. Moet precies nog zoveel regelen en het moment komt steeds dichterbij! Amai, nachtmerries heb ik erover..  Ondertussen hopen we dat ik het nog even volhoud, zeker tot begin februari, dan ben ik 36 weken. We horen het verdict wel volgende week van de gyne.

Woensdag 9 januari 2008

Deze ochtend mag ik voor de eerste maal naar de prenatale gym. Wat een vriendelijke kine, heel rustig echt goed. We hebben vooral oefeningen gedaan om mijn rug wat minder te belasten, relaxatieoefeningen en natuurlijk de ademhalingsoefeningen voor tijdens en voor de bevalling. Klinkt misschien raar maar door deze oefeningen besef je dat je bijna aan het einde zit van je zwangerschap, alles wordt iets reeëler. De bevalling komt dichterbij en sinds dat besef worden de nachtmerries natuurlijk frequenter! Ik heb sindsdien niet echt meer kunnen slapen omdat ik steeds aan 1001 dingen moet denken en alles nog eens overloop. Om gek van te worden! 's Avonds heb ik een afspraak met de gyne. Die is echt blij dat ik het al zo lang uithou. Volgens hem zit alles nog potdicht dus ziet er goed uit. De kindjes liggen nog steeds in dezelfde positie en de kans dat dit verandert is wel heel klein. Ideaal dus voor een natuurlijke bevalling net zoals ik het wil! Ik heb nu al een buik van iemand dat 41 weken zwanger is... Wat natuurlijk echt wel zwaar begint te wegen. De kindjes meten ongeveer 42 cm en wegen rond de 2 kg. Prima dus! Volgende keer moet ik eerst nog eens aan de monitor om te zien hoe de kindjes het dan stellen (34 weken). En dan duurt het niet lang meer vermits een tweeling meestal rond de 36 à 37 weken wordt geboren. Mijn valies staat in ieder geval al klaar, de geboortekaartjes zijn besteld en ook de doopsuiker is in orde!! Ik krijg er al kriebels van in mijn buik!!

Woensdag 23 januari 2008

Jaja, we zijn er geraakt: 34 weken!! Betekent dat ik niet naar Gasthuisberg hoef, moest ik nu bevallen. Er is immers geen neo-natale afdeling in Vilvoorde, maar dat heeft nu geen enkel belang meer. Deze ochtend voor de derde maal naar de prenatale gym geweest. Doet toch goed om die oefeningen te doen, hopen maar dat ik ze onthou tijdens mijn weeën... Voordat we naar de gyne gaan, moet ik eerst even aan de monitor in het ziekenhuis. Net als vorige keer zijn de kindjes enorm actief, tja ze krijgen lekker veel aandacht natuurlijk! En dan met de resultaten naar dr. Wajer. Beide kindjes krijgen een dikke 10/10 qua hartslag! Ai ai, daar is het weegschaalmoment... weer 2 kg bijgekomen, in het totaal nu al 16 kg. Nog altijd ok volgens de gyne. Mijn buik meet nu 41 cm wat overeenkomt met een gewone zwangerschap van 45 weken!! Momenteel ook nog geen opening, de gyne is zeer positief. Ik moet wel veel rusten. De kindjes meten intussen al 44 cm en zitten volledig op schema van een eenling. Volgende week moet ik weer eerst aan de monitor. Dan zijn we weer een weekje verder!!

Maandag 28 januari 2008

3u00: na het verliezen van mijn prop krijg ik lichte weeën. We besluiten te bellen naar het ziekenhuis waar men mij aanraadt binnen te komen voor controle. Om 5u00 arriveren we aan het ziekenhuis, waar mijn water breekt terwijl we naar materniteit stappen. De weeën volgen elkaar nu sneller en sneller op. Eens geïnstalleerd aan de monitor worden de weeën nu ook intenser. Na ongeveer 2 uur krijg ik een epidurale. Gezien de intensiteit van mijn weeën blijkt deze echter niet te werken... Op amper enkele uren tijd ga ik van 5 cm opening naar volledige ontsluiting. Iets na de middag wordt de bevallingskamer in orde gebracht. Na slechts enkele malen persen, wordt Elke om 13u35 geboren. Zij wordt meteen door de pediater onderzocht en naar de couveuse gebracht. Ik mag 10 minuten uitrusten vooraleer ik weer moet beginnen persen. Om 13u52 wordt uiteindelijk Emma geboren. Zij mag even op mijn buik blijven liggen terwijl papa voor de tweede maal de navelstreng mag doorknippen. Daarna wordt ook zij onderzocht en weggebracht. Na mijn verzorging mag ik even naar mijn dochtertjes in de couveuse gaan kijken. Wat zijn ze prachtig!! Nu is het tijd om vrienden en familie te verwittigen en daarna even te rusten...

Dinsdag 29 januari 2008

s'Morgends komt pediater Van Hoey me vertellen dat Emma wat moeite heeft met eten en ademen. Ze krijgt een sonde in haar maagje en moet onder het klokje liggen voor haar te helpen ademen. Als dit echter niet helpt moet ze aan de sipap (ademhalingstoestel). Vermits het ziekenhuis dit niet heeft, betekent dit dat ze moet verhuizen. Tegen de middag vertelt ze ons dat Emma toch naar een ander ziekehuis moet. Niet veel later komen ze met ongeveer 5 personen onze lieve kleine dochter weghalen. In tranen kijken we toe hoe dit kleine wezentje ons verlaat... Papa gaat haar straks al bezoeken, mama moet wachten tot morgenavond. 24 uur heeft nog nooit zo lang geduurd...

This site was last updated 04/11/08