Ruim 100 pagina's Antwerps nieuws

Duim Op

De redactie van Den Brabo kan een Duim Op-aanrader toekennen aan boeken, cd's, dvd's, video's… die ons ter bespreking toegezonden worden. De bedoeling is de aandacht te vestigen op uitgaven die er door hun kwaliteit boven uitsteken. Die kwaliteit kan zich op verschillende vlakken onderscheiden, en de redacteurs die het label, onze Duim Op-aanrader, toekennen, doen dat louter op eigen waarderingsgevoel. Er wordt over de toekenning geen overleg gepleegd binnen de redactie. De keuze is dus en hoe dan ook altijd enigszins subjectief. Het blijft uiteindelijk de lezer, luisteraar of kijker die zichzelf een waardeoordeel moet vormen.
Uitgaven die geen Duim Op-aanrader krijgen, zijn daarom niet minderwaardig aan of minder kwalitatief dan andere; ze hebben alleen dat tikkeltje meer zorg of aandacht die de auteurs, de muzikanten en/of uitgevers/producenten er aan besteedden net niet.

De redactie

De roes van de kritiek
Herbert De Vriese

De Roes van de Kritiek. Bruno Bauer en 'die Freien' is de eerste Nederlandstalige monografie over het jonghegelianisme. De lezer wordt in 750 pagina's (!) meegenomen naar het wervelende, publieke en ondergrondse, intellectuele leven in Berlijn tijdens de jaren 1830 en 1840. Een indringende analyse beschrijft hoe de filosofie van Hegel, in handen van zijn radicale leerlingen, ontaardt in een genadeloze kritiek van de religie, de politiek en het bestaande zonder meer.
Ik ben helaas geen filosoof en ik heb ook niet de tijd (noch zin) om me door een turf van 750 blz. over deze materie te worstelen om er vervolgens een deskundige en samenvattende kritiek over te schrijven. Daar heb ik niet de juiste vorming noch kennis voor. Dus laat ik deze taak veel liever over aan Koen Verrycken van de Universiteit Antwerpen. Hij zal dat ongetwijfeld veel beter kunnen dan ik. Het mag me een troost wezen: onze voornamen hebben we dan toch al gemeen…
Koen Verrycken: "Een roes is maar filosofisch als hij het resultaat of het begeleidende effect is van het denken. In dit boek wordt getoond hoe in het jonghegelianisme het kritische denken terechtkomt in een duizelingwekkende spiraal van negativiteit. Het model voor die beweging is de intellectuele evolutie die Bruno Bauer doormaakt. Filosofisch bijzonder interessant is daarbij de inbedding van deze evolutie in haar hele ideologische en politieke context, en de beschrijving tegen deze achtergrond van Bauers ommekeer in de jaren 1839-1840. De negatie staat vanaf dan niet meer in dienst van een dialectische verzoening, maar zij keert zich tegen zichzelf, en in deze offerbrand, zoals Bauer het zo mooi zegt, zuivert de negatie zichzelf tot wat dan inderdaad de zuivere kritiek zal worden. De kritiek is, zo blijkt hier, niet langer een louter theoretische bezigheid, maar zij wordt de praktische activiteit van de zelf-bevrijding van het zelfbewustzijn. Bovendien is zij een allesomvattende dynamiek, die bij 'die Freien' boven de individuen uitstijgt en de vorm aanneemt van een algemeen opbod in radicale negativiteit. Zij wordt een nooit af te sluiten kritische praxis. Uiteindelijk blijkt de kritiek een destructief delirium, een demonisch spel van kritiek om de kritiek te zijn."
Hubert De Vriese
Hubert De Vriese (1973) is doctor-assistent aan het Departement Wijsbegeerte van de Universiteit Antwerpen. Zijn filosofische belangstelling gaat uit naar de problematiek van kritiek en onttovering in de moderne, westerse cultuur. Daarbij concentreert hij zich op de 'revolutionaire breuk' in de negentiende-eeuwse, Duitse filosofie. Hij publiceerde eerder over Hegel, Schopenhauer en het jonghegelianisme en is co-editor van 1830-1848. The End of Metaphysics as a Transformation of Culture (2003), The Reason of Terror. Pilosophical Responses to Terrorism (2006) en Rethinking Secularization. Philosophy and the Prophecy of a SecularAge (2009).
Praktisch
De roes van de kritiek, Bruno Bauer en 'die Freien', Herbert De Vriese, uitgeverij ASP, softcover, 750 blz., 17 × 22 cm, ISBN 978-90-7028-905-8. € 29,95.
>>> www.aspeditions.be

KC/med. 25.4.12

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Handboek natuurfotografie
Nederland & België
Edwin Giesbers

Het Handboek natuurfotografie Nederland & België is niet minder dan een handige en praktische gids met talloze fototips van National Geographic-fotograaf Edwin Giesbers. Al wie met (natuur)fotografie bezig is, zij het als amateur of als professioneel, zal met dit boek in de hand zijn resultaten gevoelig kunnen verbeteren — zonder een beroep te moeten doen op allerlei truukjes met PhotoShop. Ook de Antwerpse natuur heeft heel wat fraais te bieden: de talrijke parken en plantsoenen maar ook de zoo bieden daartoe meer dan voldoende gelegenheid. En dan hebben we nog niets gezegd over onze onvolprezen Antwerpse Kempen.
De Nederlandse en Belgische natuur zijn fotogeniek. Maar hoe ga je met het schaarse licht in de winter om? Hoe maak je een silhouet bij een zomerse zonsondergang? Wanneer is het de tijd om herten te fotograferen? En waar moet je zijn om vlinders of vossen vast te leggen?
Professioneel natuurfotograaf Edwin Giesbers legt het in deze praktische gids allemaal uit. Per maand laat hij een mooie plek in de Nederlandse of Belgische natuur zien, en geeft hij tips voor de juiste fotografie op dat moment. Hij richt zich op cameratechnieken, accessoires, voorbereiding, belichting en compositie. Maar ook op een onderwerp zien, bekijken en een beeld net even anders maken waardoor het zich onderscheidt van de middelmoot.
Edwin Giesbers werkt als natuurfotograaf, zijn foto's zijn gepubliceerd in vooraanstaande tijdschriften als National Geographic Magazine, BBC Wildlife Magazine, Terre Sauvage en Camera Natura. Hij reisde voor zijn reportages de hele wereld over, van Antarctica tot Borneo, maar Nederland is zijn voornaamste werkterrein. Edwins beelden zijn wereldwijd regelmatig bekroond bij toonaangevende internationale wedstrijden. Zo won hij meerdere eerste prijzen bij de European Nature Photographer of the Yearen Nature's Best in Amerika.
Praktisch
Handboek natuurfotografie Nederland & België, Edwin Giesbers, een uitgave van national Geographic, in België verdeedl door Agora Uitgeverscentrum, softcover, 256 blz., 15 × 21,5 cm, talrijke kleurenfoto's, ISBN 978-90-488-1449-7. € 24,90.
>>> www.nationalgeographic.nl/boeken - www.agorabooks.com

KC/med. 25.4.12

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Garnizoen Antwerpen 1831-1970
Frans Lauwers

Het boek verscheen reeds in 2010, maar blijkbaar vond de uitgever pas nu de weg naar onze redactie. Beter laat dan nooit.
Van bij het ontstaan van België was Antwerpen, als belangrijkste havenstad, van hoog strategisch belang. De metropool huisvestte dan ook heel wat legerplaatsen zoals bolwerken, kazernes, schietbanen en forten.
In Archiefbeelden — Garnizoen Antwerpen 1831-1970 schetst Frans Lauwers aan de hand van meer dan 200 oude foto's, prentkaarten en andere archiefdocumenten een levendig beeld van de militaire geschiedenis van Antwerpen.
Wie kent bijvoorbeeld nog de vier kazernes in het oude stadscentrum? Geïllustreerd met zeldzaam fotomateriaal komen de Falconkazerne, de Prekerskazerne in het Sint-Andrieskwartier, de Sint-Joriskazerne in de Begijnenvest en Prinsenkazerne — nu de universiteit in de Prinsstraat — aan bod.
Het Antwerpen van toen vormt een prachtige achtergrond voor de unieke foto's met gewapende militairen die door de stad defileren. Beklijvende documenten over de oorlogen die de stad teisterden en de unieke verzameling foto's en afbeeldingen van alle kazernes en andere militaire gebouwen maken van dit boek een lees- en kijkboek voor elke Antwerpenaar.
Het boek wordt in België verdeeld door Agora Uitgeverscentrum in Aalst en is bij elke boekhandel verkrijgbaar. (De eerlijkheid gebiedt ons te vermelden dat het Agora Uitgeverscentrum was die de weg naar onze redactie vond, en niet, en dat is jammer want hij kent ons, Frans Lauwers zelf, of uitgeverij Tempus, die in Engeland zit en daar deel uitmaakt van Tempus - The History Press - www.thehistorypress.co.uk. Dat geldt eveneens voor onderstaande uitgave.)
Praktisch
Garnizoen Antwerpen 1831-1970, Het leger in het dagelijks leven van de Antwerpenaar, Frans Lauwers, uitgeverij Tempus, softcover, 128 blz., 16,5 × 23,5 cm, talrijke historische zwartwitillustraties, ISBN 978-1-84588-645-5. € 19,90.
>>> www.uitgeverijtempus.be - www.agorabooks.com

KC/med. 25.4.12

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Sint-Annaplage en Noordkasteel
Frans Lauwers

Sint-Annaplage en Noordkasteel, Strand- en waterplezier in de Koekestad van Frans Lauwers verscheen reeds vorig jaar, maar belandde met enig uitstel pas nu op onze redactietafel. Het verscheen in dezelfde serie als Garnizoen Antwerpen 1831-1970.
Frans Lauwers zelf voorstellen, is zowat een open deur intrappen. Deze wandelende encyclopedie over Antwerpen is een eenmansstadsarchief.
In de negentiende eeuw al gingen de Antwerpenaren naar Sint-Anna om er mosselen te eten. Rond 1930 kwamen er dranktentjes te staan voor de bezoekers die naar het strand aan de Schelde kwamen om van het water en het zand te genieten, zonder daarvoor naar de kust te moeten.
In 1934 kreeg ene meneer Draps het gebied in concessie. Hij verpachtte er talrijke vakantiehuisjes, en creëerde zo een vakantiepark waar menig Antwerpenaar goede herinneringen aan koestert.
Na 1960 werden de huisjes afgebroken. De Koekestad — waar je in het station een koekje aangeboden kreeg van een van de talrijke koekjesfabrieken die de stad rijk was — was een favoriete attractie kwijt.
Archiefbeelden Sint-Annaplage en Noordkasteel voert de lezer terug naar de tijd van de Flandrhboteri die de dagjesmensen van en naar het ponton aan Het Steen, Sint-Anna aan de linkeroever en het majestueuze etablissement Noordkasteel aan de overkant van de Schelde brachten. We zien unieke foto's van het vakantiepark, van pleziertochtjes met ezeltjes op het strand, van waterpret in de Schelde en in het zwembad, kortom van de typische vrijetijdsbesteding voor de gewone man op zondag.
Frans Lauwers kon voor de illustraties uit zijn grote collectie foto's en prentkaarten putten, en voor de informatieve tekst uit zijn grote kennis over Antwerpen. Voor de verhalen én foto's van hoe het leven er echt aan toe ging op de plage kon hij een beroep doen op zijn vriend Jan Remijsen, een liefhebber van de plage ofte Plagiaan in hart en nieren.
Het boek wordt in België verdeeld door Agora Uitgeverscentrum in Aalst en is bij elke boekhandel verkrijgbaar.
Praktisch
Sint-Annaplage en Noordkasteel, Strand- en waterplezier in de Koekestad, Frans Lauwers, uitgeverij Tempus, softcover, 128 blz., 16,5 × 23,5 cm, talrijke historische zwartwitillustraties, ISBN 978-1-84588-659-2. € 19,90.
>>> www.uitgeverijtempus.be - www.agorabooks.com

KC/med. 25.4.12

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Een blik op het binnenwerk.
(foto © TPA)

Slow in Antwerpen
Toerisme Provincie Antwerpen

Antwerpen moet dé slow-provincie worden. Gedeputeerden Inga Verhaert en Rik Röttger willen iedereen inspireren met een interactief boek dat ze samen met 36 inwoners schreven. In het inspiratieboek staan ideeën maar ook concrete realisaties. Want de provincie Antwerpen is nu al 'slower' dan u denkt. Slow vormt een tegengewicht, iets wat we broodnodig hebben in ons drukke, overgeorganiseerde leven. Slow is niet gewoon trager, het is vooral échter.
Slow?
Welke richting willen we uit met toerisme en recreatie in onze provincie? Dat vroegen gedeputeerde voor Toerisme Inga Verhaert en gedeputeerde voor Parken en Recreatiedomeinen Rik Röttger zich af. Tijdens een aantal boeiende brainstormsessies kregen ze de ongezouten mening van 36 inwoners van de provincie uit verschillende sectoren.
Gedeputeerde Inga Verhaert: "Ga op vakantie, blijf thuis, proef een onbekend streekgerecht, ga op pad en rij verloren. Dat is de filosofie die we in de praktijk willen brengen. En onze provincie heeft alle troeven daarvoor al in huis, zo blijkt. We zetten dus resoluut in op 'slow', zoals dat hip heet. We geloven dat slow meer is dan een voorbijgaande trend. De nood aan vertraging is nog nooit zo groot geweest. En ook het lokale wint aan belang".
Routes, logies, parken en water
Het inspiratieboek bestaat uit vier hoofdstukken met elk een eigen thema. Het eerste zoemt in op 'Routes'. Voor wandelaars, fietsers of ruiters… maar vooral routes die voor een authentieke ervaring zorgen. Voorts komen ook de slow Logies aan bod. Zowel in de hippe kunststeden Antwerpen en Mechelen als in de natuur van de Kempen en het Scheldeland. Het derde thema focust op de mooie parken en domeinen in de provincie. En dan zijn er nog de meer dan 1.000 km waterlopen die door onze provincie stromen, een slow-ervaring op zichzelf.
Gedeputeerde Rik Röttger: "Het boek wil mensen inspireren, hen aanzetten om hun eigen slow beleving te creëren. Daarom zijn er ook enkele blanco-pagina's in het boek voorzien en kunnen ze ons hun eigen ideeën bezorgen. Maar daarnaast krijg je ook voorbeelden van initiatieven in de provincie die al een groot slow- gehalte hebben. In de toekomst gaan we dat aanbod nog meer steunen en bundelen".
Slow in Antwerpen is, zoals de ondertitel het zelf al aangeeft, een inspiratiegids voor toerisme en recreatie in de provincie Antwerpen.
Het boek is te koop bij de betere boekhandel.
Praktisch
Slow in Antwerpen, uitgave Toerisme Provincie Antwerpen, softcover, 17,5 × 24,5 cm, 104 blz., vierkleurendruk, leeslint, ISBN 542 00 321 0027 4. € 12,50.

KC/pm 17.4.12

Boeken V - Toerisme

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Kristien Dieltiens.
(foto © Bas Bogaerts)

Kelderkind
Kristien Dieltiens

Duitsland, 19e eeuw. Manfred heeft een hazenlip. Iedere dag ervaart hij dat de wereld lelijke mensen afwijst. Haat en liefde zijn de sleutelwoorden in zijn leven. Op Pinkstermaandag 1828 staat er op een plein in Neurenberg een zonderlinge knaap. De 16-jarige vondeling kan alleen zijn naam schrijven: Kaspar Hauser. Hij kan amper lopen of praten. Enkele mensen trekken zich zijn lot aan, maar niet iedereen heeft goede bedoelingen. Kaspar draagt een duister geheim met zich mee. Waarom werd hij al die jaren gevangen gehouden in een donkere kelder? Was Kaspar een prinselijk wisselkind en was dat toevallig? En wat heeft hij te maken met Manfred?
Deze spannende psychologische roman is gebaseerd op historische feiten. De eerste jongerenroman over het kelderkind van Neurenberg. Kristien Dieltiens weeft alle verhaallijnen vlot door elkaar.
Europese geschiedenis
Hoewel Kristien Dieltiens een waar gebeurd, historisch feit — het aantreffen van de mysterieuse knaap — gebruikt om er een fictief, pseudo-historisch verhaal aan vast te knopen, zou het me niet verbazen dat ze de waarheid zeer dicht op de hielen zit. Het plot is alleszins absoluut geloofwaardig. Jammer dat het (historische) dagboek van Kaspar verloren ging. Het werd naar alle waarschijnlijk door de tegenpartij vernietigd. Die tegenpartij vernietigde nog wel meer dan dat… Ik kan en ga hier niet vertellen wat precies, want dan verraad ik het plot. De inhoud is wel zo explosief, dat zelfs de dag van heden, zowat 200 jaar na de feiten, de waarheid wel eens zeer verregaande gevolgen zou kunnen hebben binnen het Europa van vandaag — in aanmerking genomen dat Dieltiens' verhaal waar mocht zijn, én bevestigd en bewezen zou kunnen worden.
Hoe dan ook, Kristien Dieltiens schreef met dit 50e boek van haar hand niet alleen een spannend verhaal voor tieners; ook volwassenen zullen dit boek ten zeerste kunnen appreciëren.
Storende fouten
Alleen jammer dat naar het einde toe de corrector blijkbaar vermoeid werd en er wat zetfouten opduiken. Zeer storend daarbij is een wel erg foute datum: 12 oktober 1912 in plaats van 1812 (blz. 302).
Het is me onbekend of Kristien gehuwd is en/of zonen heeft, maar van sommige functionaliteiten van het mannelijk lichaam kent ze niet veel; met mannen in huis had ze het kunnen weten. Wanneer Kaspar, als bijna volwassen man, een eerste maal een erectie krijgt, weet hij niet wat hem overkomt. Dat is onzin. Jongetjes krijgen al eerste, spontane erecties rond hun zesde. Tegen hun twaalfde worden die wat frequenter en jongens van 15, 16 jaar, volwassen mannen wat dat lichamelijke aspect betreft, hebben nagenoeg dagelijks minstens een erectie, meestal 's ochtends. Wanneer ze gezond blijven, blijft dat ook zo tijdens (bijna) het verdere verloop van hun hele leven. Want, dames, in tegenstelling tot de foutieve overtuiging die velen van jullie hebben, de dagelijkse ochtenderectie is er niet omdat de heren der schepping dan zin in seks hebben (soms wel natuurlijk), maar omdat ze moeten wateren. Met een erectie is het voor de meeste mannen onmogelijk te plassen. Ze voorkomt dus bedplassen. Kaspar kreeg toen dus reeds ruim 10 jaar erecties. Dat hij niet wist wat hem overkwam, kan wel best. Kleine jongetjes weten dat ook niet, maar ze maken er zich meestal ook niet druk over. Maar wanneer een volwassen vrouw schrijft dat Kaspar (of gelijk welke gezonde jongen) op z'n 16e of 17e een eerste erectie krijgt, schrijft ze nonsens. Maar goed, we wijken af.
Ondanks vooral die storende datumflater en die belachelijke erectiefout verdient Kelderkind toch en zeer zeker een Duim Op, want Kelderkind is een van de boeiendste verhalen (?) voor tieners, maar absoluut ook voor volwassenen, die ik in tijden te lezen kreeg. Kelderkind is fascinerend!

Erectie-correctie In verband met bovenstaande laat Kristien Dieltiens ons het volgende weten. Het is een historisch feit dat Kaspar niet wist wat een erectie was. Men vermoedde dat zijn beperkte voeding al die jaren een rol heeft gespeeld op zijn fysieke en hormonale ontwikkeling. Zeker kunnen we er niet van zijn. Wel staat het vast dat hij bij zijn eerste opvoeder (die ook homeopathische proeven op hem uitprobeerde) een eerste keer een erectie had, maar dat hij zich hiervan nauwelijks bewust was. Daarbij kwam nog eens dat we in een tijd leefden van grote terughouding en schroom naar het menselijke lichaam toe. Kaspar zal het in zijn kelder niet geweten hebben omdat hij alleen zeer beperkt kon gewaarworden en zeker geen bewustzijn had omtrent zulke zaken. Dit deel van het boek is dus evengoed gebaseerd op historische feiten. Goed, we geloven graag dat Kaspar zich over deze lichamelijke eigenschap niet bewust was. Maar dat het op z'n 16e een eerste maal was, blijven we toch wel zeer sterk betwijfelen. Anderzijds moest Kristien zich natuurlijk behelpen met de historische bronnen van die tijd, en daar zal, rekening houdend met de toenmalige schroomvalligheid met betrekking tot het gevoelige onderwerp, wel wat 'opgesierd' zijn. We willen hoe dan ook dit onderwerp nu graag afsluiten, want het boek gaat ten slotte niet over Kaspars erectie… O ja, nog dit: Kristien huwde tweemaal en heeft drie zonen. Mansvolk genoeg in huis dus. Waarvan akte. KC 18.4.12

Kristien Dieltiens
Kristien Dieltiens werd geboren in Antwerpen in 1954. Ze groeide op in Edegem, als tweede in een gezin met zes kinderen. In haar jeugd verslond ze boeken. Op den duur had ze alle boeken van de bibliotheek twee keer gelezen. Ze volgde ook jarenlang teken- en schilderlessen aan de academie van Kontich.
Kristien behaalde een lerarendiploma en stond vele jaren voor de klas. In 1982 verhuisde ze naar Beernem, bij Brugge. In 1997 verscheen haar debuut: De gouden bal. Aanleiding was de dood van een kind op haar school.
Haar tweede boek, Olrac, won de eerste prijs van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen. Kristiens boeken zijn vaak filmisch, zintuiglijk en gevoelig geschreven, met personages die psychologisch sterk uitgewerkt zijn.
Kristien combineerde het schrijven enkele jaren met een deeltijdse baan als zorgjuf en juf creatieve vakken. Sinds kort is ze fulltime auteur. Haar historische roman Papinette is bekroond met de Literatuurprijs van de Provincie Antwerpen en stond o.m. op de shortlist van de Thea Beckmanprijs, de Boekenleeuw en de Kleine Cervantes.
Kristien leeft zich steeds heel diep in haar personages in. Voor het schrijven van Kelderkind trok ze naar Neurenberg en Ansbach waar ze de plaatsen bezocht die te maken hadden met het leven van Kaspar Hauser. Ook het werk van andere kunstenaars (muziek, schilderijen) is erg bepalend voor het creëren van de juiste sfeer die bij een verhaal hoort.
Van haar boeken zijn al negen vertalingenverschenen, o.m. in het Duits, Spaans, Braziliaans Portugees en Japans.
Praktisch
Kelderkind, Kristien Dieltiens, uitgeverij De Eenhoorn, hardcover, 486 blz., 15 x 21,5 cm, ISBN 978-90-5838-766-0, € 22,95. 15+ en volwassenen!
>>> www.eenhoorn.be

KC/med. 13.4.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Districtsschepen voor Cultuur Hans Ides en striptekenaar Steven de Rie stellen het Wilrijkse stripalbum voor.
(foto © KC - Den Brabo)

Wijsneuzen in Wilrijk
Steven de Rie

Hef district Wilrijk lanceert de strip 'Wijsneuzen in Wilrijk'. Die laat de lezer kennismaken met het lokale erfgoed. De strip is vanaf 10 maart te koop en duikt volgend schooljaar ook op in de Wilrijkse klassen.
Twee jaar geleden liep in het district het project 'Ik Bewaar Wilrijk', waarbij de inwoners werden opgeroepen om hun favoriete stukje Wilrijk — een plaats, gebouw, persoon, folklore… — te nomineren. Er kwamen mer dan 1.000 inzendingen binnen, een onverhoopt resultaat. Daarmee ging striptekenaar Steven de Rie (° 1968, Amsterdam, woont sinds 1987 in het Antwerpse) aan de slag. Het resultaat is 'Wijsneuzen in Wilrijk', een wervelend beeldverhaal waarin het hele Wilrijkse erfgoed de revue passeert. Lange Wapper, de Brialmontforten, Ferre Grignard en de antieke muurreclame van Tietz: allemaal hebben ze een rol in de strip.
Achteraan het boek werden een aantal pagina's opgenomen met weetjes over Wilrijkse Monumenten: 'gewone' erfgoedmonumenten maar ook gebeurtenissen en figuren.
Het stripalbum telt 52 pagina's en kost slechts € 3. Vanaf maandag 12 maart is 'Wijsneuzen in Wilrijk' verkrijgbaar op volgende locaties:
— districtshuis Wilrijk, Bist 1, Wilrijk
— 't Vlaams Stripcentrum, Boomsesteenweg 337, Wilrijk
— Standaard Boekhandel Wilrijk, Heistraat 14, Wilrijk
— Stripwinkel Tse Tse, Kronenburgstraat 72, Antwerpen.
De strip kan ook ontleend worden in de twee Wilrijkse openbare bibliotheken.
Vanaf september duikt 'Wijsneuzen in Wilrijk' ook op in de klas. Het stripalbum zal dan met een educatief pakket worden opgenomen in de lesschema's van alle Wilrijkse basisscholen. Zo kunnen de Wilrijkse kinderen op een ludieke wijze kennismaken met het erfgoed in hun directe leefomgeving. Of boos worden op een striptekenaar, omdat ze er huiswerk door krijgen…
Het stripalbum werd uitzonderlijk niet gedrukt op de persen van een gespecialiseerde drukkerij, maar in het Grafisch Centrum van de stad. Dat is een primeur.
Alleen wel jammer dat het album blijkbaar slecht (niet?) werd nagelezen. Bij een eerste — vluchtige! — lezing trof ik maar liefst drie fout gesplitste woorden aan… Dat is niet bevorderlijk voor een album dat zijn weg naar het onderwijs moet vinden. Werk voor een eventuele herdruk!
Dat Wilrijk bij stripliefhebbers gekend is, hoeft niemand in twijfel te trekken. Jef Nijs, tekenaar van Jommeke, woonde er. Het Vlaams Stripcentrum is er, men heeft de jaarlijkse Wilrijkse Stripdagen in maart, nu een eigen strip en tegen de zomer krijgt de Bist, ter hoogte van de Kern, er een stripmuur bij.
Wijsneuzen in Wilrijk zal — terecht — op vele Wilrijkse boekenplanken een verdiend plaatsje vinden!
Praktisch
Wijsneuzen in Wilrijk, Steven de Rie, uitgave District Wilrijk/Stad Antwerpen, softcover, vierkleurendruk, 52 blz., 21 × 29,7 cm, geen ISBN. € 3. 10+.

KC/pm 3.3.12/13.4.12

Boeken kinderen - Boeken volwassenen - Wilrijk

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Alle dagen curry
en seks op zondag
Stan Lauryssens

Er is natuurlijk weer geen mens in Antwerpen, in Vlaanderen, in België die ooit de Kama Sutra, de oeroude en geïllustreerde Indiase liefdesbijbel, in handen heeft gehad, laat staan in huis (op het nachtkastje) heeft liggen en al helemaal niet iemand die hem gelezen heeft. Net zoals niemand destijds ooit de Pin-Up Club op Veronica had gezien. Maar iedereen wist 's anderendaags wel wat er te zien was geweest. Van horen zeggen, natuurlijk. Van horen zeggen van lieden die het ook niet gezien hadden. In schijnheilig Vlaanderen kan dat.
Het leidt, met dergelijke schijnheilige instelling, de Vlaming blijkbaar aangeboren, geen twijfel dat Stan Lauryssens met dit erotisch avontuur een bestseller van formaat op papier heeft gezet, die, ondanks dat natuurlijk niemand dit boek ooit zal kopen — laat staan lezen — ongekende oplagen in dit landje tegemoet gaat.
Stan speelt in dit verhaal de mannelijke hoofdrol. Op de achterflap lezen we wel dat het om een autobiografisch werk gaat, maar dat zal in dit geval dan toch wel alleen maar betrekking hebben de passages waarin hij het heeft over de oplichterszaken in de kunstwereld, waarbij hij destijds inderdaad betrokken was. Maar dat verhaal kent ondertussen wel iedereen. Het erotisch avontuur zal hij misschien in z'n (natte) dromen beleefd hebben. Toen hij over zijn minder eerbare handelspraktijken een paar jaar mocht nadenken tussen de vier muren van de Begijnenstraat. Of die van Madrid. Maar Stan kan vertellen, en wij luisteren graag naar zijn aangedikte verhalen. Zo ook nu weer, jawel!
Cassandra kreunde van genot en haar natte yoni kroop als een slak over mijn lichaam. Het leek of haar benen aan haar schouders begonnen. Zij had platte voeten, zoals een negerin, met uitpuilende hielen. Rond haar donkere huid was een Indiase sari gedrapeerd die haar buik en navel bloot liet terwijl één flap losjes over haar linkerschouder hing. Ik ben gééééék op je zoentjes, stamelde ik. Ik ben je meester, fluisterde Cassandra. Jij bent mijn slaaf. Haar zilveren oorringen rinkelden als sneeuwklokjes. Ik kom uit India, zei Cassandra. Je weet dat wij de Kama Sutra hebben uit gevonden? Een verwittigd man is er twee waard, dacht ik.
Stan vindt een nieuwe liefde in Londen en stapt blindelings in de sprookjeswereld van de Kama Sutra, het oudste sekshandboek ter wereld. Wat volgt is een erotische afdaling van de hemel naar de hel en terug, in een onweerstaanbaar grappig en geestig boek dat herinneringen oproept aan erotische bestsellers uit het verleden zoals 'Ik, Jan Cremer' en 'Gangreen' van Jef Geeraerts. Och ja, maar die boeken heeft ook niemand ooit gelezen. Wel inderdaad, ik niet omdat onze Ik, Jan Cremer gestolen werd vooraleer ik aan het lezen ervan toe was en Gangreen is me stoemelings ontgaan. En zo zal ik dan vermoedelijk een van de zeer weinigen zijn die beide geschriften gemist heeft. Ik, Jan Cremer schijnt overigens een erg braaf verhaaltje te zijn, en van Gangreen weet ik niks dan dat er indertijd nogal wat heisa rond was. Het zal dan ook wel weer een scheet in een fles zijn geweest. Want de schijnheilige, pilaarbijtende Vlaming en seks, dat is héél veel geblaat om vaak biezonder weinig wol.
Stan weet wel beter. En hij schrijft er dan ook over. Met kennis van zaken en zonder valse schroom. Seks is plezierig, Stan vindt het plezierig, ik vind het plezierig en dit boek is plezierig en daarmee basta! Overigens, voor de vunzige kletspraat moet u bij Goedele Liekens zijn.
Praktisch
Alle dagen curry en seks op zondag, Stan Lauryssens, uitgeverij Manteau, paperback, 280 blz., 14 × 21,5 cm, zonder plaatjes (spijtig hè!), ISBN 978 90 223 2679 4. € 19,95.
www.stanlauryssens.com – www.manteau.be

Koen Cauwenberghs/med. 16.2.12

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Moord op de Kalmthoutse Heide
Stan Lauryssens

Uitgeverij Van Halewyck heeft blijkbaar de pocket opnieuw uitgevonden in een reeks die ze Stationsromans | Kill and read heeft genoemd. Stan Lauryssens schreef voor deze reeks een nieuwe thriller, Moord op de Kalmthoutse Heide.
In dit verhaal komen de speurders van de Antwerpse moordbrigade wel even om het hoekje gluren, maar het onderzoek is deze maal in handen van het Comité P, omdat er een schietpartij heeft plaatsgevonden waarbij een politie-agent in dienst betrokken is. Het lijkt op wettige zelfverdediging, maar de titel van het verhaal verraadt het zelf al: het is moord. Moord is doodslag met voorbedachten rade. Hoe valt dat te rijmen met iets wat op het eerste zicht totaal onverwacht gebeurt en op wettige zelfverdediging lijkt? Dat moeten de onderzoekers van Comité P. uitvissen.
Als naar gewoonte schuwt Stan geen bloederige details (hoewel ik het betwijfel dat een lijk dat op -18°C bewaard wordt al na een dag begint te rieken…). Maar dankzij zulke details leren we bijvoorbeeld dat de grond waarin een lijk begraven ligt, bepaalde chemische processen ondergaat. Een detectiveroman is niet altijd zomaar een verhaaltje.
De Porsche-garage op het Eilandje, die in het boek een rol speelt, bestaat wel, maar het verhaal is volledig uit de lucht gegrepen.
Op de achterflap wordt deze creatie van Stan Lauryssens vergeleken met Agatha Christie en Georges Simenon. Agatha Christie? Voor deze welhaast antieke auteur was seks bepaald taboe; van een gewoon zoentje werd je al bijna zwanger… Simenon schuwde seks niet, maar Lauryssens is toch ruwer en zijn personages zijn van vlees en bloed. Simenons commissaris Maigret lijkt wel van karton…Er liggen dan ook vele tientallen jaren tussen de auteurs.
Hoe dan ook, en ondanks het verraad in de titel, loopt een en ander helemaal anders dan het zich laat vermoeden. De ontknoping is dan ook een complete verrassing.
Een stationsromannetje dat leest als een trein!
Praktisch
Moord op de Kalmthoutse Heide, Stan Lauryssens, Uitgeverij Van Halewyck, pocket paperback, 12 × 18,5 cm, 144 blz, ISBN 978 94 6131 066 8. € 10.
>>> www.vanhalewyck.be – www.stanlauryssens.com

Koen Cauwenberghs 21.12.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Hubert Lampo een portret
Samuel Camphuijsen & Willem Sinninghe Damsté (red)

Hoewel dit boek reeds in september 2010 verscheen, belandde het pas nu op mijn redactietafel. Maar Hubert Lampo is vanzelfsprekend te belangrijk om het ter zijde te leggen.
In 2006 verloor het Nederlandse taalgebied met Hubert Lampo een van z'n grootste auteurs van de afgelopen decennia. Hij werd 86. De monografie 'Hubert Lampo een portret' wil een biografische schets zijn over de man en zijn oeuvre. Op een povere 160 pagina's, bovendien aangevuld met talloze illustraties, is het natuurlijk onmogelijk een uitgebreide biografie samen testellen, en dat is het boek dan ook niet geworden.
In deze monografie komen aan de orde: een biografische schets, het algemeen literaire kader, de thematiek van het magisch-realisme en de wereld van de Belgische vrijmetselarij waartoe de schrijver behoorde, terwijl ook een bouwstuk — een voordracht voor een vrijmetselaarsloge — is opgenomen. Een bibliografisch overzicht, een lijst van tijdschriften waaraan Lampo zijn naam heeft verbonden en een opgave van prijzen en onderscheidingen sluiten deze monografie af.
Het eerste hoofdstuk is van de hand van Jan Lampo, zoon van. Hij wil hiermee een hulde brengen aan zijn vader en hem, zo schrijft hij, beter leren kennen. Maar blijkbaar is hij z'n pa al beu op z'n 29e, want nog vooraleer vader Hubert 30 wordt, houdt Jan het voor bekeken. Dat vind ik toch wel een beetje merkwaardig. Hubert heeft hier nog 56 jaar te gaan. Maar ach, het boek is dus geen echte biografie; laat ons hopen dat die er dra komt.
Willem Elsschot
Hubert Lampo was via via verwant aan Alfons De Ridder, en dat is natuurlijk niemand minder dan Willem Elsschot, een andere reus van de Vlaamse en Nederlandse letterkunde. Af en toe wordt in dit boek verwezen naar de biografie van Elsschot door Martine Cuyt. Dat is bepaald eenzijdig, omdat er van Elsschot meerdere bio's bestaan en dat een van z'n biografen, Jan van Hattem (†), mij persoonlijk met de hand op het hart verzekerde dat Cuyt een groot deel van zijn werk in haar biografie schaamteloos kopieerde. Ik weet het niet, ik heb het recensie-exemplaar van Cuyt nooit ontvangen en ik kan dus niet vergelijken. En Van Hattem heeft ons ondertussen verlaten.
Op het laatst was Hubert Lampo te ziek om nog te schrijven, maar bij een van z'n laatste werken — ik weet niet meer precies meer welk — vroeg auteur en uitgever Jan Berghmans (†) mij wat ik van dat laatste werk vond. Langdradig, was mijn antwoord. Veel te lange zinnen, veel te weinig punten. Lampo schrijft stillistisch erg fraai maar wordt haast onleesbaar, de lezer weet op het einde van een zin niet meer waar hij begon. Jan was het met me eens, en nogal wat critici, wiens oordelen ik toen niet gelezen had, waren blijkbaar dezelfde mening toegedaan. Ook in dit boek gaat men hieraan niet voorbij.
Vrijzinnig
Een groot gedeelte van deze uitgave behandelt het vrijzinnige gedachtengoed van Lampo. Het werk is uitgegeven in opdracht van Fama Maçonnieke Uitgeverij, en dan hoeft zoiets natuurlijk geen opzien te baren. Toch verbaast het mij enigszins te vernemen dat Lampo logebroeder was. Ik wist het niet. Overigens doet dat geen afbreuk aan de kwaliteit van zijn werk of verandert het mijn mening over de man in genen dele; het bevestigt veeleer enkele vermoedens. Wie mij beter kent, weet dat ik me in de verste verten niet bemoei met de levensovertuiging van anderen. Dat behoort in mijn ogen tot het privédomein. Met andere woorden: 'framasson' of 'pilaarbijter', het is me om het even, als je mij maar met rust laat op dat gebied. De toetredingsrede — het bouwstuk — van Hubert Lampo tot een loge werd in dit boek opgenomen. Die dateert van 1960. Ook hierin is Lampo al zo breedvoerig. Ruim 30 jaar later wordt dat dus nog veel erger.
Kiel
Dat Hubert Lampo in Antwerpen geboren was, wist ik natuurlijk. Dat hij op het Kiel geboren was, er opgroeide en er les gaf, helemaal niet. Hij was, bij wijze van spreken, haast een buurman van me. Ik heb hem pas op een Boekenbeurs ontmoet (en nu, net als zijn zoon Jan, beter leren kennen via dit boek). Want toen ik op het Kiel kwam wonen, had 'buurman' Hubert al jaren het meer landelijke Grobbendonk tot woonoord verkozen boven het meer verstedelijkte Kiel. Hoewel hij over een werkruimte beschikte in de oude Entrepot du Congo (het pakhuis, niet het gelijknamig café aan de Vlaamsekaai), aan de voetgangerstunnel…
Hubert Lampo een portret bevat nooit eerder verschenen foto's, manuscripten, lezingen en beschouwingen.
Een must voor elke liefhebber.
Ik hoop op een spoedig vervolg: de volledige biografie. Want Hubert Lampo was hoe dan ook een magisch-mysterieus man, die me ooit, via zijn graal-verhalen, flink op een verkeerd been zette, een man waarvan ik graag meer verneem. Werk aan de winkel voor het in 2003 opgerichte Hubert Lampo Genootschap!
Praktisch
Hubert Lampo een portret, Samuel Camphuijsen & Willem Sinninghe Damsté (red), Fama Maçonnieke Uitgeverij, softcover, 17 × 24 cm, 160 blz., talrijke illustraties in zwartwit en kleur, ISBN 978 90 72032 26 3. €  22,50.
>>> www.uitgeverij-fama.nl - www.hubertlampogenootschap.org

Koen Cauwenberghs 9.12.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Later word ik politicus
Jos Huypens, Katleen Haentjens en Bart Ramakers

Laat u door het omslag voor deze Hoe word ik politicus voor dummy's niet op het verkeerde been zetten. Dit is geen boek voor kindertjes, maar een serieuze handleiding voor lieden die zich geroepen voelen de gemeenschap te gaan dienen.
In ons land zijn er om de haverklap verkiezingen. Het samenstellen van de lijsten is steeds een spannende aangelegenheid waarbij enthousiaste kandidaten dingen naar een plaatsje. Onder hen ook veel nieuwkomers die hun eerste passen in de politieke arena zullen zetten.
Maar hoe moeten ze dit precies aanpakken? Hoe voer je overtuigend campagne? Mag je daarvoor wettelijk verlof nemen? Hoe breng je je boodschap overtuigend over? Kun je hiervoor gebruik maken van sociale media? Hoe schrijf je toegankelijke teksten en spreek je vlot ui het openbaar? Heeft een politicus nog een privéleven? Wat te doen met leugens en desinformatie en hoe blijf je populair?
Dankzij de bijdragen van gerenommeerde specialisten als Carl Devos, Patrick Humblet, Filip Claus, Jos Huypens… en getuigenissen van bekende politici die al een tijdje het politieke spel spelen, biedt 'Later word ik politicus' op deze en heel wat andere praktische vragen een duidelijk antwoord. Dit boek is een onmisbare handleiding voor iedereen die al van jongs af aan droomt van een geslaagde politieke carrière.
Over de auteurs
Jos Huypens is al sinds zijn jeugd bezeten door communicatie. Het was dan ook niet te verwonderen dat hij aan de universiteit communicatiewetenschappen ging studeren. Na zijn studies was hij gedurende 25 jaar journalist voor Gazet van Antwerpen. Toen hij in 1996 deze krant als hoofdredacteur verliet, richtte hij zijn eigen communicatieadviesbureau Communicado Int (www.communicado.be) op. Hij is als communicatiespecialist actief aan de Antwerp Management School van de Universiteit Antwerpen en doceerde een tijdlang communicatievakken aan het RITS te Brussel en de Universiteit Leuven.
Katleen Haentjens is zaakvoerder van Saerens, Haentjens en partners bvba, een evenementen-communicatiebureau uit Gent. Naast festivals, studiedagen en opdrachten voor derden, adviseert en begeleidt zij politici naar communicatie en politieke marketing.
Bart Ramakers is licentiaat geschiedenis, met een postgraduaat in b2b communicatie.
Hij is de oprichter en afgevaardigd bestuurder van communicatiebureau there (www.there.be) en heeft samen met Jan Flamend een boek over communicatie, Weg van Woorden, geschreven.
Praktisch
Later word ik politicus, Handboek voor een geslaagde politieke carrière, Jos Huypens, Katleen Haentjens en Bart Ramakers, uitgeverij Politeia/ASP, softcover, 15,3 × 20 cm, 296 blz., ISBN 978 90 5487 939 8. € 26,95.
>>> www.politeia.be - www.aspeditions.be

KC/med 9.12.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

De clash der titanen
Christ'l De Landstheer & Pascal De Sutter

In De clash der titanen onderzoeken de auteurs voor het eerst op systematische wijze de rol die persoonlijkheid speelt in de Belgische politiek. Zij beschrijven ook de geschiedenis van het onderzoek naar de politieke psychologie van leiderschap, dat vooral in de Verenigde Staten, onder meer in CIA kringen, al decennialang beoefend wordt.
Drie jaar Belgisch politiek theater, tussen de federale verkiezingen van 10 juni 2007 en die van 13 juni 2010, vormt de boeiende case van dit boek. Het blijspel/treurspel bestaat uit regeringsonderhandelingen waarbij onophoudelijk politieke hoofdrolspelers en figuranten met elkaar botsen, met als klap op de vuurpijl een Guinness World Record voor België als land met de langste regeringsvorming.
De these van dit boek is dat men politieke ontwikkelingen moeilijk kan loskoppelen van de figuur of de persoonlijkheid van de politieke tenoren. De politieke omstandigheden beperken de rol van persoonlijkheid of vergroten deze juist. In De clash der titanen passeert een twintigtal prominente Vlaamse en Waalse politici langs de 'divan'. Voor hun persoonlijkheidsonderzoek gebruiken de auteurs de beproefde profiling methode van de Amerikaanse psycholoog Aubrey Immelman, die gebruikmaakt van materiaal uit oude en nieuwe media, uit biografieën en archieven.
Deze 'politieke cartografie' van een land in diepe crisis zal de lezer originele en waardevolle inzichten bezorgen over de persoonlijkheid van onze politieke leiders én over de mogelijke toekomst van politieke formaties en de situatie van Vlamingen en Walen.
Komen aan bod: Michel Daerden, Pieter De Crem, Karel De Gucht, Jean-Luc Dehaene, Rudy Demotte, Bart De Wever, Elio Di Rupo, Jean-Michel Javaux,Yves Leterme, Paul Magnette, Joëlle Milquet, Laurette Onkelinx, Kris Peeters, Didier Reynders, Johan Vande Lanotte, Jo Vandeurzen, Vincent Van Quickenborne, Herman Van Rompuy, Guy Verhofstadt, Inge Vervotte.
Christ'l De Landstheer is hoogleraar communicatiewetenschappen aan de Universiteit Antwerpen. Haar onderzoeksdomeinen zijn politieke communicatie, politieke psychologie, politieke taal en politieke socialisatie.
Pascal De Sutter is doctor in de psychologie en hoogleraar aan de Université Catholique de Louvain-La-Neuve. Zijn onderzoek en onderwijs situeren zich in de domeinen klinische psychologie, seksuologie en politieke psychologie.
Praktisch
De clash der titanen, Christ'l De Landstheer & Pascal De Sutter, University Press Antwerp, softcover, 15,5 × 24 cm, 272 blz., ISBN 978 90 5487 865 0. € 26,95.
>>> www.upa-editions.be

KC/med 9.12.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Met elkaar spreken
is (geen) kinderspel
Jos Huypens

Interpersoonlijke communicatie, de directe communicatie tussen mensen, is de meest effectieve vorm van communicatie. En daarom waarschijnlijk ook de moeilijkste. Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is.
In dit boek bespreekt specialist )os Huypens de verschillende communicatiestijlen en hun mogelijkheden, kansen en beperkingen. Hoe kun je iemand overtuigen? Waarom werken sommige argumenten (niet)? Hoe er kan omgegaan worden met geruchten en kritiek? Kunnen conflicten op een goede manier uitgepraat worden en hoe wordt een slecht-nieuwsgesprek gehouden? Communicatie gaat echter in twee richtingen en daarom is er ook een belangrijk hoofdstuk gewijd aan het aspect 'luisteren'.
'Met elkaar spreken is (geen) kinderspel' combineert dankzij heel wat praktische zelftests op een toegankelijke manier theorie en praktijk rond interpersoonlijke communicatie. Het boekje is een must voor iedereen die met mensen samenwerkt, samenleeft of inzicht wil krijgen in het ingewikkelde en vaak onderschatte spel van spreken met elkaar.
Professor doctor Jos Huypens was gedurende 25 jaar journalist voor Gazet van Antwerpen. Toen hij deze krant in 1996 als hoofdredacteur verliet, richtte hij communicatieadviesbureau Communicado Int. op. Daarnaast is hij als communicatiespecialist actief aan AMS (Antwerp managementschool) en doceerde hij een tijdlang communicatievakken aan de universiteit van Leuven.
Praktisch
Met elkaar spreken is (geen) kinderspel, De kracht van interpersoonlijke communicatie, Jos Huypens, uitgeverij Politeia/ASP, softcover, 14,8 × 21 cm, 84 blz., ISBN 978 90 5487 943 5. € 19,95.
>>> www.politeia.be - www.aspeditions.be

KC/med 9.12.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Melk en sneeuw
Leen Van Hulst

Het zal wel met het seizoen te maken hebben en misschien ook met mijn kwakkelende gezondheid, die niet van dien aard is me te doen huppelen als een jong veulen, maar ik word depressief van deze beeldroman. Hij is me veel te grijs, veel te koud, veel te donker. Als Finland werkelijk zo'n ijzig sneeuwland is (en, helaas, ik vrees ervoor), zullen ze me daar niet gauw te zien krijgen. De winter is al nooit mijn favoriete seizoen geweest; ik haat sneeuw en bijbehorende koude en dat sedert mijn wieg onder een augustuszon stond. Ik ben een zomermens, ik heb zon en warmte nodig. Jawel, ik ben een leeuw en wintertoestanden kunnen me gestolen worden. Het winterseizoen mogen ze voor mijn part ogenblikkelijk naar een heelverwegplaneet verbannen. Ergens achter 't gat van Pluto. Ik zal er geen enkele traan om laten.
Hoofdpersonnage Leen (is dit een autobiografisch verhaal?) gaat als uitwisselingsstudente naar Finland. Het is er hartje winter en mij lijkt me dat in de verste verte niet het seizoen om verliefd te worden. Niet op het seizoen, niet op een medemens, op niks. Maar Leen speelt het in die ijzige omstandigheden klaar door Amors vurige pijlen getroffen te worden en nog wel op een meisje, een medestudente. Goed, liefde kruipt waar ze niet gaan kan, zelfs door sneeuw en ijs, maar, amor vincit omnia is deze keer niet van toepassing. De liefde immers is niet wederkerig en ze blijft onbeantwoord want Leens oogappel is hetero. En zo worden we langzaam meegezogen in dit verhaal over een onmogelijke lesbische liefde op een heteromeisje, tegen de achtergrond van een ijzig en desolaat Fins winterlandschap. En nogal wat studentenfuifjes. Toch nog iets prettigs aan dit verhaal, oef!
Niet alleen vindt de historie plaats in een verkeerd seizoen en een verkeerd land, Leen Van Hulst tekent dan nog op donkere papiersoorten met gebruik van veel donkere kleuren.
Melk en sneeuw is een neerslachtig verhaal over een onbeantwoorde liefde, over eenzaamheid dus, en misschien is de ijzige omkadering er alleen maar om deze eenzaamheid met een flinke portie kilte te versterken. Liefdeshistories mogen, wat mij betreft, slecht aflopen, maar dit verhaal is me toch veel te koud. Er zullen ongetwijfeld liefhebbers zijn, maar deze novelle is geen spek voor mijn bek.
Leen Van Hulst
Leen Van Hulst studeerde schilderkunst aan de Koninklijke Academie en illustratieve vormgeving aan de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Ze publiceerde reeds het kortverhaal 'Underground Comic' in de stripverhalenbundel Hic Sunt Leones 2.
Dit is haar debuut. Ik wacht nu op een zomers (liefdes?)verhaal van haar hand…
Praktisch
Melk en sneeuw, Leen Van Hulst, uitgeverij 't Verschil, hardcover, 24,5 × 16,5 cm (oblong), 136 blz., vierkleurendruk, ISBN 978 90 9095 206 8. € 19,95.
www.leenvanhulst.be - www.verschil.be

Koen Cauwenberghs/med. 30.11.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Stan Wagemans.
(foto © KC - Den Brabo)

Centraal Station,
spoorwegkathedraal
Stan Wagemans

Een recente enquête van de reiswebstek stedentripper.com duidde Antwerpen-Centraal aan als mooiste treinstation in Europa. Terecht. Door de opeenvolgende restauraties heeft het station, ooit kreunend onder eigen grandeur, zijn majesteitelijke pracht van weleer teruggekregen.
Stan Wagemans, dé specialist ter zake, schreef het ultieme boek over de Antwerpse 'Middenstatie'. In 312 wonderbaarlijke pagina's wordt de historie van de Spoorwegen en het Centraalstation in het bijzonder uit de doeken gedaan. Het Pantheon in Antwerpen, had u er al van gehoord? Kende u het verhaal van de tijger die uit de Zoo ontsnapte, via de statie? Weet u hoe angstaanjagend nabij de sloop van Antwerpen-Centraal was? Dat ooit het stationsgebouw van Antwerpen-Dam in z'n geheel werd verplaatst? Van de eerste trein in Antwerpen tot de fonkelnieuwe, noord-zuidverbinding, van Leopold II tot Mieke Vogels en Jean-Luc Dehaene, van de vergeten beroepen van het spoor tot de futuristische 'tweede ingang' van het Centraal Station aan het Kievitplein: in dit boek wordt Antwerpen-Centraal bij voorkeur belicht vanuit verrassende invalshoeken.
De honderden anekdotes en meer dan 500 foto's, kaarten en andere documenten (waarvan vele nooit eerder werden gepubliceerd) zijn afkomstig uit de unieke archieven van de auteur, van enkele collega's-specialisten en van de NMBS. Zij brengen de romantiek van het spoor en het Antwerpen van toen en nu tot leven. Uiteraard wordt volle aandacht gegeven aan de koning van het station, de trein, en aan Antwerpen-Centraal zoals het zich vandaag presenteert aan de tienduizenden reizigers die er dagelijks passeren: een toonbeeld van ultra-functioneel station en mirakel van architectuur, die goddelijke plaats waar je nooit alleen bent, maar waar niemand je zal storen. De spoorwegkathedraal.
Stan Wagemans
Stan Wagemans werd geboren op in Kalmthout. Bij trein- en stationliefhebbers uit Antwerpen en wijde omgeving is hij bekend als Ambassadeur van Antwerpen-Centraal, en in die hoedanigheid werd hij al opgevoerd in tientallen krantenartikels, tv-interviews e.a.
Toen in 1986 de restauratie van het Centraalstation een aanvang nam, werd hij werkleider. Voorheen was hij in de dienst Gebouwen en Kunstwerken van de NMBS ook al betrokken bij het onderzoek naar de in zeer slechte slechte staat verkerende perronoverkapping van het station. In 1998 ging Wagemans officieel op pensioen, maar al spoedig vroeg de communicatiedienst van de NMBS hem om als gids mensen rond te leiden in Antwerpen-Centraal. In totaal meer dan dertigduizend gelukkigen hebben van dit voorrecht mogen genieten.
In de loop derjaren verzamelde Stan Wagemans een uniek archief van duizenden oude postkaarten en andere gegevens over de geschiedenis van het spoor in Antwerpen, en van het Centraalstation in het bijzonder. AI deze deze documentatie en kennis werd nu, met de intensieve steun van andere specialisten ter zake, door Stan gebundeld in dit lijvige boek waar hij jarenlang aan werkte, zijn ultieme ode aan de spoorwegkathedraal die ons steeds weer met verstomming slaat.
Jammer
Dit boek zou ongetwijfeld en terecht een Duim Op-aanrader verdiend hebben, ware het niet dat er naar onze mening wat al te veel spellings- en taalfouten in voorkomen. Dat ambtenaren en zeker die van de NMBS absoluut geen respect hebben voor het Nederlands is genoegzaam bekend, maar van een uitgever zoals het Davidsfonds mogen we toch iets anders verwachten. Centraalstation is niet in twee woorden, net zomin als Vlaamse- of Waalsekaai. En dat zijn dan nog namen, die makkelijk zat kunnen gecontroleerd worden. Op een werf worden schepen gebouwd of hersteld en alleen maar dat, in weerwil van Patrick Janssens' ambtenarese en betweterige Werf van de eeuw. Onzijdige woorden krijgen een mannelijk en geen vrouwelijk genetief: het station… zijn pracht. En zo kunnen we helaas nog wel wat doorgaan… Jammer!
Praktisch
Centraal Station, spoorwegkathedraal, Stan Wagemans, Davidsfonds Uitgeverij, hardcover, 22,6 × 24,5 cm, 312 blz., talrijke illustraties in zwartwit en kleur, ISBN 978 90 5826 848 8. € 39,95.
>>> www.davidsfonds.be

KC/med. 15.11.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Lukas De Vos.
(foto © KC - Den Brabo)

Land! Land!
Lukas De Vos

Terwijl hij zuchtend een krachtterm onderdrukt, komt hij naast mij staan terwijl ik net een gretige slok van m'n pasbestelde biertje neem; de zweterig warme ruimte waarin we ons bevinden, maakt mij, maakt iedereen dorstig. Z'n bandrecorder hangt nonchalant aan z'n schouder, de microfoon omkneld in een hand. "Verdomme Koen", valt hij, met z'n gekende bas, met de deur in huis, "ik moet direct naar Brussel en ik kan al mijn interviews van vanmiddag wissen".
Allicht merkt hij de vraagtekens in mijn ogen, terwijl ik hem met "ook een goeiedag, een biertje?" toeknik.
"Wel ja", verduidelijkt hij mijn vraagtekens, de aangeboden verfrissing negerend, "ik heb hier zonet enkele interviews gedaan, en nu krijg ik telefoon dat ik dringend naar Brussel moet. Ik kan al die opnamen wissen."
Ik begrijp het nog steeds niet. Goed, hij zal op de nieuwsredactie van de VRT worden verwacht, maar ik zie het verband met zijn gesprekken van vanmiddag niet, en al helemaal niet waarom hij ze zou moeten wissen. Is de VRT dan zo straatarm dat ze daar over slecht een enkel opnamebandje beschikken?
"'t Schijnt", zo vervolgt hij, "dat er een vliegtuig is neergestort op de WTC-torens in New York. Ik moet onmiddellijk naar de redactie toe." Hij stopt me nog vlug z'n paar drankjetons toe en laat me dan alleen en lichtjes verbouwereerd achter met mijn biertje, terwijl enkele collega's me komen vragen wat er met hem aan de hand is. Weet ik, weten wij veel, op dat ogenblik. Op precies datzelfde ogenblik immers wordt de geschiedenis geschokt, verandert het aanschijn van de wereld, maar we weten het niet. Nog niet. Geen uur later is de verbijstering algemeen.
Want het is namiddag, iets over drieën, Vers voor de Pers (inmiddels ter ziele gegaan), maar vooral, het is 11 september 2001. En hij, dat is Lukas De Vos. Lukas had die middag met een aantal uitgevers en auteurs gesprekken over nieuwe uitgaven en boeken gevoerd. Immers, Vers voor de Pers was toen de persconferentie van de VBVB (nu Boek.be) en een beetje een miniboekenbeurs, waar de pers als het ware een vooruitblik kreeg en kennis kon maken met al het fraais dat tijdens de nakende Boekenbeurs het publiek zou worden aangeboden.
Het vervolg van het 11-septemberverhaal kennen we allemaal en Land! Land! behandelt bovendien een heel ander onderwerp. Maar bovenstaande anekdote illustreert enigzins de veelzijdige journalist die Lukas De Vos is.
Over het boek
Op 3 mei 1953 maakte William Benedict met copiloot Joseph Fletcher van het Alaska Air Command de eerste geslaagde vliegtuiglanding op de Noordpool. Hun C-47 landde op ski's. De actie was alleen bedoeld om in volle Koude Oorlog het moreel van de luchtmacht op te vijzelen. Benedict had geluk. De Noordpool smelt in ijltempo. Over afzienbare tijd zou hij in het water landen, het ijs zou dan verdwenen zijn.
Op 25 mei 1928 crashte de Italia, de zeppelin van Umberto Nobile (die twee jaar eerder met Roald Amundsen in de Norge als eerste de Noordpool was overgevlogen) op het pakijs bij Spitsbergen, bij het eiland Nordaustlandet. De Tsjechische wetenschapper Frantisek Behounek, die de ramp overleefde, wees later kapitein Romagna aan als schuldige voor de late hulpverlening, die "slechts werd opgehouden door de sabotage van de 'Cità di Milano' op bevel van Romagna", schreef deTilburgsche Courant in 1930.
Dat was de moderne tijd. Land! Land! gaat over de exploratie van zee en kusten in de Noord-Atlantische driehoek, van de Vikingtijd tot de huidige, nieuwe Koude Oorlog. Dramatiek, zeker, maar ook heldhaftigheid, naijver, wreedheid, opbod en flaters.
Land! Land! is een vreemde, intrigerende ontdekkingsalmanak. Journalistiek, historische uitdieping, zeevaartgeschiedenis, economische geschiedenis, autobiografie, archiefonderzoek, harteloze politiek: een moeilijk te klasseren, veelzijdig, kaleidoscopisch boek. En dus een hoogst origineel werk, eigenzinnig en baanbrekend, gekleurd maar to the point, onthullend en verrassend. Is hier een nieuwe Theroux, een nieuwe Naipaul opgestaan?
Auteur
Lukas De Vos (°Antwerpen, 1949) is hoofdjournalist bij de VRT-Nieuwsdienst. Hij is bestuurslid van ESPA, de Europese Zeevaartpersvereniging, docent, auteur en voor alles: vermetel reiziger. Menig luisteraar kent Lukas' warme, diepe basstem die vaak het middernachtelijk nieuwsbulletin leest en dat afsluit op een wat ludieke, eigen wijze (maar niet eigenwijze) van het weerbericht.
Raadsel
De gevolgen van 11 september zijn genoegzaam bekend; daar moet ik hier niet langer over uitweiden. Evenwel, het — overigens onbelangrijke maar wel intrigerende — raadsel dat me sindsdien af en toe (zoals nu) bezighoudt, is: heeft de VRT dan inderdaad maar een enkel opnamebandje in huis?
Praktisch
Land! Land!, Lukas De Vos, uitgeverij ASP, softcover, 15 × 22 cm, 352 blz., geïllustreerd met zwart-witfoto's, ISBN 978 90 5487 935 0. € 24,95.
>>> www.aspeditions.be

Koen Cauwenberghs/med. 11.11.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Burgemeester Patrick Janssens en auteur Freddy Michiels.
(foto © KC - Den Brabo)

Het Antwerps zakwoordenboek
Freddy Michiels

Uitgeverij Artus heeft de idee opgevat om elk omvangrijk Vlaams dialect samen te vatten in een zakwoordenboek. In deze reeks zijn eerder verschenen: het West-Vlaams zakwoordenboek en het Bargoens zakwoordenboek. Nu komt ook het Antwerps zakwoordenboek uit. Het is een compilatie van de twee dikke turven die de auteur, Freddy Michiels, samenstelde in het kader van Het Groot Sinjorenboek: de woordenlijst van de Antwerpse taal en Antwerpse gezegden en uitdrukkingen.
Gaston Berghmans en Axl Peleman schreven een voorwoord voor het boek en brachten een eigen ode aan de Antwerpse taal. Gaston Berghmans noemt auteur Freddy Michiels 'professor in het Antwerps dialect' omdat hij erin geslaagd is de omvangrijke woordenschat van de Sinjoren samen te bundelen in een nuttig en grappig naslagwerk.
De Antwerpse taal is een levende volkstaal. Dagelijks komen er nieuwe woorden of uitdrukkingen bij. Deze rangschikken, toelichten en zorgen dat ze voor het nageslacht bewaard blijven is het opzet van archivaris Freddy Michiels. Het originele aan dit naslagwerk is dat de woorden alfabetisch gerangschikt worden volgens uitspraak. Ouderwets staat in het boek onder aawerwets bijvoorbeeld.
Het Antwerps dialect dankt zijn rijkdom aan de vele bezetters die zich tot de stad aangetrokken voelde omwille van de haven. Zij hebben kinderen en taairijkdom in de stad van de Sinjoren achtergelaten.
— Van de Amerikaanse soldaten leerden we corned beaf kennen en we noemden het kaawenaop.
— Van de Spanjaarden hebben we pagadders.
— Van de Fransen en de eerste Belgen hebben we veel woorden verbasterd zoals duur de comprenuur, ambaleuzzegoed, ammesaosse, drol van janus, e folieke, commaon sa flodder.
Maar we hebben ook veel eigen woorden gecreëerd door meerdere talen door elkaar te schudden en van het resultaat een eigen woord te maken. Zo kennen we bloemmekee, ababbel, pikkels, e litske, een schabbeleke, verenneweere, (n)apsjaar, loismieter, akketaat, bessemgeld, blaffetuur, nen blode, boemele, boemmeler, e carrookeshem, nen doeiene, ne fleutjesaetter, godjummenas, ne kakspaorder, kinderreuzze, 't is wer koekenbak, laafstuk.
Heel specifiek voor het Antwerps zijn de eenwoordzinnen, dat zijn zinnen die uitgesproken worden alsof het een woord is: oekandana, waddemmekgezee, adoewerwa, akosterniaondoeng, dadoddenanimoettedoeng, oestodderna, zwaanstnanihéé.
Dezelfde structuur vinden we terug in de typisch Antwerpse uitdrukkingen, ook al worden ze ondertussen vaak ook door andere dialecten overgenomen. Zo doet de Gentse burgemeester lovenswaardige pogingen om veel volk in de staosse (wordt gezegd van een vrouw met een omvangrijke boezem) als een Gentse uitdrukkingen te laten erkennen. Hij vergist zich. Die uitdrukking bestond reeds in Antwerpen toen Gent nog geen staosse had…
De Nederlandse taal kan niet weergeven wat wij bedoelen als we spreken van ik verschoot maan e floeren aop, gewoid en gedroid, grellig, 't is wer gruun hout, na is 't pannewit, in Jakkamakka, daor hee een hoereke nog heur pluimeke, 't is wer van de langen aarrem, ne kadoo veur iemand waordagge ne pik oep het, ge moet is langskoome as den trap is afgezaagd, haa zit in de barrebitjes,…
Bekeerlingen
Tijdens de voorstelling van het boek in het Antwerpse stadhuis benadrukte burgemeester Patrick Janssens het belang van goed Nederlands, "maar", zo stelde hij, "het dialect is minstens even belangrijk en mag niet teloor gaan. Daarom is het goed dat we fervente verdedigers ervan hebben. En misschien zijn de beste bekeerlingen nog wel de inwijkelingen". Hij zou wel eens groot gelijk kunnen hebben. Freddy Michiels is immers afkomstig van Estoeptoepke — excuus, Heist-op-den-Berg. En uw dienaar, nog zo'n maniakaal verdediger van 't Aantwaarps, is een maneblusser…
Praktisch
Het Antwerps Zakwoordenboek, Freddy Michiels, Uitgeverij Artus, hardcover, 230 blz., 12,5 × 21,5 cm, ISBN 978 90 79 04818 2. € 14,95.
>>> www.artus.be

KC/pm 30.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Antwerpen Bierstad
Ivan Derycke (red)

Hoewel Antwerpen vandaag slechts een stadsbrouwerij kent, is het ooit wel anders geweest. We weten zeker dat er reeds van in de dertiende eeuw in deze stad gebrouwen werd. Dit was zeer kleinschalig en volstond niet voor de lokale bewoners. Ook was er, door de vervuiling en verzilting van de ruien, een continu gebrek aan drinkwater en bij uitbreiding, brouwwater.
Tijdens de Antwerpse gouden zestiende eeuw zorgde de urbanist Gillebert Van Schoonbeke niet alleen voor een flinke uitbreiding van de stad maar bouwde hij nieuwe brouwerijen rondom het Waterhuis, het huidige Museum Brouwershuis. Meteen werd Antwerpen een bierexporteur en de stad zou een belangrijke producent blijven tot op heden, klaar om haar mannetje te staan in een geglobaliseerde biermarkt. Dat hierbij de concurrentie van het omringende platteland niet steeds op prijs werd gesteld, komt ook ruimschoots aan bod. Daarnaast heeft dit boek aandacht voor de tempels van bierconsumptie — de herbergen — en voor de wijze waarop men naar bierconsumptie keek in de schilderkunst in de zestiende en de zeventiende eeuw.
Goed bier
Antwerpen Bierstad. Acht eeuwen biercultuur, is een prachtig en monumentaal boek, niet alleen om op uw salontafel te leggen maar om steeds weer opnieuw ter hand te nemen en u te verbazen over ons rijk bierverleden in de Scheldestad en ver daarbuiten. Om het met een lichtjes aangepast spreekwoord te zeggen: goed bier behoeft geen krans. Dit boek is als goed bier.
Praktisch
Antwerpen Bierstad, Acht eeuwen biercultuur, Ivan Derycke (red), Uitgeverij Pandora, hardcover, 280 blz., 25 × 30,5 cm, geïllustreerd in zwartwit en kleur, ISBN 978 90 5325 327 4. € 39.

KC/med. 16.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Het koekje bij de koffie
Ben Schokkaert

In 1971 opent in Antwerpen de eerste Belgische wereldwinkel. Veertig jaar later is dat winkeltje een netwerk van meer dan tweehonderd speciaalzaken. De piepkleine vzw Oxfam-Wereldwinkels van toen is nu de hoofdaandeelhouder van de middelgrote onderneming Oxfam Fairtrade. Het 'socialistische' pakje koffie werd een sterk merk en een glossy assortiment waarop gestudeerd wordt.
_ jaar Oxfam-WereldwirïKlWffiieer dan een verhaal over koffie en kleine boeren die een eerlijke prijs verdienen. Het is ook een verhaal over de strijd tegen apartheid en 'kromme' bananen. Over de ontroerende solidariteit met de broedervolkeren in Algerije en Nicaragua. Over veel werk en altijd te weinig werkvolk. Over roze stoelen en rood fruitsap. Over een nicheproduct dat door mainstream te worden de reguliere handel op weg naar meer duurzaamheid dwingt. Tegelijkertijd geeft het boek een levendige kijk op de recente sociale geschiedenis van België.
Ben Schokkaert
Ben Schokkaert is socioloog. Hij werkte van 1997 tot 2010 als redacteur voor Oxfam-Wereldwinkels. Tegenwoordig is hij freelanceredacteur.
Praktisch
Het koekje bij de koffie, 40 jaar Oxfam-Wereldwinkels, Ben Schokkaert, Uitgeverij Epo & Oxfam-Wereldwinkels, softcover, 280 blz., 17 × 21 cm, geïllustreerd in zwartwit en kleur, ISBN 978 94 9129 703 8. € 25.
>>> www.epo.be - www.oxfamwereldwinkels.be

KC/med. 16.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

De mooiste reis
Tom Nuyens

Het boek heet eigenlijk voluit De mooiste reis: van het ego naar je hart. De mooiste reis is een inzichtgevend boek, geïllustreerd met fraaie zwart-witfoto's, vol diepe wijsheden van de eerste Mister World (1996) en de eerste Mister Belgium, Antwerpenaar Tom Nuyens.
Het leven staat veelal in het teken van het najagen van uiterlijkheden, waarmee mensen zich van de ander proberen te onderscheiden. Het gaat dan bijvoorbeeld om hoe ze eruit zien, wat ze gestudeerd hebben, hoe ze wonen of met welke auto ze rijden. Geeft het bereiken van deze zaken ons het blijvende gevoel dat we gehoopt hadden? Dit boek gaat over het verkrijgen van dat blijvende gevoel waarnaar iedereen op zoek is, maar dan zonder omwegen. Laat u meenemen op de mooiste reis van uw leven. Als u bereid bent om vraagtekens te zetten bij uw huidige manier om dit doel te bereiken, is dit het juiste boek voor u.
En voor de dames, die ondanks Toms wijsheden, toch vooral op de naaktfoto's van Antwerpens wonderboy willen kicken: nee, je ziet niet alles. Tom werkt met een vijgenblad. Of liever, met een ui, in dit geval. Hij is niet om dat doel gekozen, maar het zal helpen bij jullie te plengen krokodillentranen…
Praktisch
De mooiste reis: van het ego naar je hart, Tom Nuyens, Uitgeverij De Zaak, hardcover, 64 blz., 21,5 × 21,5cm, geïllustreerd in zwartwit, ISBN 978 90 7777 063 4. € 14,95.
>>> www.uitgeverijdezaak.nl

KC/med. 16.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Lauryn Sercu uit Kontich won met deze tekening de wedstrijd voor de kerstzegel 2011.
(foto © Bpost)

België 2011 in postzegels
Majke Jongen (red)

Een brief versturen en krijgen maakt mensen blij. Een brief in een envelop met een prachtige postzegel blijft een aantrekkelijk communicatiemiddel. Tussen de vele postzegels die Bpost elk jaar uitgeeft, zit zeker de perfecte postzegel voor uw brief. Dit prestigieuze jaarboek brengt een overzicht van de meest markante gebeurtenissen, verjaardagen en personen uit 2011 die in prachtige postzegels vereeuwigd werden. Zoals het VN-jaar van de chemie, de verfilming van Kuifje en de graffitikunst. Ook Antwerpen is goed vertgenwoordigd met postzegels met Antwerpse beelden, zoals het Vlinderpaleis, het nieuwe gerechtshof en de Antwerpse kunstenaar Luc Tuymans.
Maar ook de ontwerpers blijven niet in de kou staan en zo krijgt Lauryn Sercu uit Kontich met haar bekroonde ontwerp voor de kerstzegel de nodige aandacht. Ook Anna Proost, het meisje uit de Antwerpse Kempen (Herentals) dat met de andere postzegel won, komt uiteraard aan bod.
Na het jaaroverzicht zoomen de auteurs in op twee smakelijke thema's: hartig en zoet. Weet u nog hoe aardpeer smaakt? En in welke gerechten gebruikt u pastinaak? Winiefred Van Killegem, dé kruidenvrouw van Vlaanderen, frist uw geheugen op. De recepten van Hans Meus en Bram De Wijngaert van De Gempemolen introduceren de vergeten groenten weer in uw keuken. Robert Declerck en Margit Sarbogardi nemen u mee naar het snoep uit grootmoeders tijd en vertellen de verhalen achter muilentrekkers, kloefkes, sneeuwbollen, poepjes, begijnenbollen en ander lekkers.
Bij elke rijkelijk geïllustreerde uitgifte geeft een specialist uitgifte tekst en uitleg bij de verschillende thema's. Dit prestigieuze overzicht is een onmisbare aanwinst voor de bibliotheek van zowet postzegelleken als -specialisten, voor verzamelaars en liefhebbers van boeiende naslagwerken.
Praktisch
België 2011 in postzegels, Majke Jongen (red), Bpost & Davidsfonds Uitgeverij, hardcover met stofwikkel, 80 blz., 22 × 30,5 cm, geïllustreerd in kleur, ISBN 978 90 5826 832 7. € 19,95.
>>> www.bpost.be - www.davidsfonds.be

Koen Cauwenberghs/med. 15.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

De Grote Oorlog
Staf Schoeters

De gruwel van de Eerste Wereldoorlog mondde uit in een imposante culturele erfenis van gedenktekens, monumenten en begraafplaatsen. Dit boek brengt toen en nu samen: het relaas van de Grote Oorlog, verteld aan de hand van de vaak zeer mooie en dramatische gedenkplaatsen verspreid over het hele Belgische grondgebied. Een relaas boordevol bijzondere invalshoeken, aangrijpende verhalen en een vernieuwde poging om inzicht te verwerven in waanzin en chaos.
Het verhaal van toen en nu begint op 4 augustus 1914, wanneer nabij de Duitse grens in de buurt van het dorpje Thimister de eerste Belgische militair, een verkenner, sneuvelt en er in 1923 ook een monument krijgt. Het eindigt met de laatste militairen die in Bergen sneuvelen op 11 november 1918. De specifieke aanpak van dit boek, opgevat binnen zowel een chronologisch als geografisch kader, levert een uniek inzicht op, omdat het aantal graven gestaag toeneemt met het voortschrijdende oorlogsgeweld. Van die ene dode in Thimister gaat het verder naar de graven van een 50-tal burgerslachtoffers in Visé en naar de honderden militairen die vielen in de strijd rond de forten van Luik en Namen, waarna we het spoor van de Duitse opmars volgen in Leuven, Brussel, Antwerpen… om ten slotte een 'hoogtepunt' te bereiken in de grote knekeltuin van de Westhoek.
De Grote Oorlog — Toen en Nu volgt het oorlogsparkoers van het kleine naar het grote, van het individuele naar het anonieme. De overweldigende kleurenpracht en de aparte benadering zullen ook lezers aanspreken die met dit boek in de hand daadwerkelijk willen genieten van enkele van de mooiste en emotioneel aangrijpendste plekjes in België. Het boek voert de lezer honderd jaar terug in de tijd en brengt hem oog in oog met gebeurtenissen die het aanzien van de wereld hebben veranderd.
Antwerpen
Maar we leren bijvoorbeeld ook dat Noord-België en dus ook het Antwerpse door de Duitse legers bij de aanvang van wat de Eerste Wereldoorlog zou worden, ongemoeid werd gelaten. Niet uit angst vanwege de fortenfordel, maar omdat de Duitse bezetter ervan overtuigd was dat het Belgische leger zo goed als uitgeschakeld was en bovendien helemaal geen interesse had. Men wilde immers naar Parijs, en Antwerpen lag niet op de weg. Maar omdat een Belgische generaal én koning Albert I het nodig vonden de Duiste achterhoede wat te gaan jennen, kwam de stad toch onder vuur. Een front in de rug kon het Duitse leger natuurlijk missen. Aanvankelijk boekten de Belgen ook wat succes; de Duitsers hadden daar immers maar een reservekorps. Maar na enkele dagen sloegen ze terug en kon het Belgisch leger doen waar het altijd al ongeslagen kampioen in was: gaan lopen. Eerst naar Sint-Niklaas en vervolgens naar de Westhoek. Met de gekende afloop.
En telkens opnieuw is het natuurlijk de burgerbevolking die de dupe wordt van op wapengekletter beluste keizers, koningen en generaals.
Staf Schoeters
Auteur Staf Schoeters (Antwerpen, 1949) studeerde psychologische wetenschappen en geschiedenis aan de Rijksuniversiteit in Gent. Als schrijver van historische intrigeromans won hij de Hercule Poirot Prijs met De Schaduw van de Adelaar, het eerste deel van zijn Napoleontrilogie. Schoeters' passie voor de Eerste Wereldoorlog uitte zich reeds in zijn roman Belegerd Verleden, een boek dat talloze invalshoeken biedt op deze dramatische periode uit de wereldgeschiedenis, van de eerste veldslag tussen Duitsers en Britten in Bergen tot het zeppelinbombardement op Antwerpen.
Voor de nieuwe en biezonder fraaie fotografie tekenden Bib Serneels (Schoeters' echtgenote) en Annemie Reyntjens, hetzelfde duo dat ook de fotografie van Hier rus† voor zijn rekening nam.
Praktisch
De Grote Oorlog, Toen en Nu, Staf Schoeters, Davidsfonds Uitgeverij, hardcover, 272 blz., 18 × 25,5 cm, geïllustreerd in kleur, ISBN 978 90 5826 824 2. € 29,95.
>>> www.davidsfondsuitgeverij.be

Koen Cauwenberghs/med. 15.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Strijdperk Vlaanderen
Patrick De Rynck

Vooreerst wil ik toch even duidelijk stellen dat de naam Vlaanderen niet altijd een correcte lading dekt, waarmee ik bedoel dat het woord, de naam en de geografische plaatsbepaling Vlaanderen in de loop van de geschiedenis nogal onderhevig is geweest aan verschuivingen. Wat we vandaag Vlaanderen noemen, is maar zeer recente geschiedenis. Een geschiedenis die met het ontstaan van België in 1830 een aanvang neemt, maar die pas de laatste tientallen jaren volop tot uiting komt met de federalisering van het land. Maar het is wel in de context van die recente geschiedenis dat in dit boek de naam Vlaanderen algemeen wordt gebruikt. Dat bv. Antwerpen in de middeleeuwen niet in Vlaanderen lag, maar Brabants bezit was, moeten we dus voor het hedendaagse gemak maar even vergeten. Maar dat onze contreien hoe dan ook in de afgelopen 2000 jaar het slagveld van Europa waren, leidt geen twijfel.
Al eeuwenlang is ons land het strijdtoneel van veldslagen, oorlogen en conflicten. Godsdienstoorlogen, de Boerenkrijg, de Franse Revolutie, de Vlaamse strijd, de twee wereldoorlogen… Onze geschiedenis is een opeenvolging van grote conflicten die onze maatschappij telkens ingrijpend veranderden.
Die conflicten lieten hun sporen na. Zo doen de standbeelden van Breydel, De Coninck en van Artevelde in Brugge terugdenken aan de Guldensporenslag en de conflicten tussen steden en gezagdragers. Het kasteel van Horst herinnert aan de opstand tegen Maximiliaan van Oostenrijk en ook Lodewijk XIV liet zijn sporen na. Om van Napoleon nog te zwijgen. De Gentse Vooruit blijft een symbool van de sociale strijd in de negentiende eeuw. Stuk voor stuk zijn het stille getuigen van grote kantelmomenten. Onroerend erfgoed dat ons telkens opnieuw herinnert aan een woelig verleden.
Conflict
Dit boek ontstond naar aanleiding van de 23e editie van Open Monumentendag. De 23e editie van Open Monumentendag Vlaanderen stond in het teken van 'Conflict'. In dit boek maakt u kennis met het bijzondere verhaal van en de geschiedenis achter onroerend 'conflict'-erfgoed. Het is een staalkaart, een vrij beknopt historisch overzicht van min of meer grote of belangrijke militaire veldslagen of (volkse) opstanden in wat we vandaag Vlaanderen noemen. Op amper 154 pagina's is het natuurlijk niet mogelijk uitgebreid op de geschiedenis in te gaan, en het boek moest ook dienen om als gids tijdens de Open Monumentendag van 2011 te kunnen dienen. Dan is een kilo's zware turf niet aangewezen.
Maar voor wie zich later wil verdiepen in (een van) de vele, haast talloze veldslagen, staat achterin ook een korte bibliografie. Auteur Patrick De Rynck is uw gids onderweg.
Patrick de Rynck
Classicus Patrick de Rynck (°1963) werkt als auteur, publicist en vertaler in opdracht van musea, uitgevers, erfgoedinstellingen, krant en radio. Zo schrijft hij sinds 1996 allerhande recensies in de literaire bijlagen van De Standaard en De Morgen, voornamelijk over Griekse en Romeinse literatuur. Voorts is hij de auteur van een aantal boeken, waaronder twee wereldwijde bestsellers onder de titel De kunst van het kijken (2004 en 2008) die elk in een tiental talen zijn/worden vertaald, een ABC van de klassieke literatuur, vertalingen uit het Grieks en Latijn enz. Jarenlang (tot 2001) was hij wekelijks op zondagavond als huisclassicus te horen in het Radio 1-programma Het Einde van de Wereld met een mythologisch verhaaltje of een stukje antieke literatuur.
Zowel in Vlaanderen als in Nederland werd hij al ingeschakeld bij talloze tentoonstellingen en evenementen rond de schilderkunst van de Vlaamse Primitieven tot de 19e eeuw. Met het Rubenshuis werkte Patrick De Rynck al diverse keren samen, o.m. als schrijver van audiogidsen voor de vaste collectie en tijdelijke tentoonstellingen.
Praktisch
Strijdperk Vlaanderen, 2000 jaar erfgoped van grote conflicten, Patrick De Rynck, Davidsfonds Uitgeverij, softcover, 154 blz., 16,5 × 24 cm, geïllustreerd in kleur, ISBN 978 90 5826 839 6. € 27,50.
>>> www.davidsfondsuitgeverij.be - www.patrickderynck.be

Koen Cauwenberghs/med. 15.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

De Antwerpse vruchtbaarheidsgod Semini, ontdaan van zijn mannelijkheid, maar Johan Mattelaer schijnt er nooit van gehoord te hebben…
(foto mt)

De Fallus
Johan Mattelaer

De mannelijke genitaliën worden al eeuwen gezien als het symbool van vruchtbaarheid en mannelijkheid. De fallus is daarmee een symbool dat al van in de prehistorie fascineert en vereerd wordt. Het boek neemt de lezer mee op een reis door de tijd en toont hoe de fallus opduikt in de kunst en de cultuur van Egypte tot Cambodja en van India tot Noord-Amerika.
Van de peniskokers die de Papoea's in Nieuw-Guinea dragen, tot de moderne genitale piercings en tatoeages: versiering van de mannelijke geslachtsdelen is iets van alle tijden en culturen. Net zoals de rituele besnijdenis of het ritueel doen bloeden van de penis. Vaak gaan die rituelen gepaard met initiatieriten of nemen ze een symbolische plaats in de religie in. Ook castratie komt aan bod. Johan Mattelaer vertelt over castraatzangers en eunuchen die toezicht hielden in de harems, maar ook over castratie als medische therapie.
Antwerpen en Semini
Stiefmoederlijk is Mattelaers behandeling van Antwerpen. Immers, ook in Antwerpen kennen we een oeroude fallusverering met Semini, het halfverheven en halfvergane en zwaarverminkte beeldje boven de poort van Het Steen. Johan Mattelaer schijnt hier evenwel niets van te weten. Nochtans beroept hij zich — in slechts enkele regeltjes — op een Antwerpse bron, want op pagina 37 refereert hij — zonder het bij naam te noemen — naar het werk Origines Antwerpianae (De oorsprong van Antwerpen, in 1569 gedrukt bij Christoffel Plantijn) van Joannes Goropius Becanus (Jan Gerartsen van Gorp — de man die beweerde dat het Aards Paradijs op Linkeroever te situeren was en het Antwerps dus als Bijbelse oertaal beschouwd diende te worden; Wikipedia). Becanus heeft het wel, volgens Mattelaer, over een beeldje dat naast de publieke gevangenis (Het Steen dus) stond, een beeldje met sterk betoverende invloed, dat vooral door vrouwen aanbeden werd. Ze krabden het poeder van de fallus af als geneesmiddel tegen steriliteit.
Volgens Mattelaer werd het beeld in Antwerpen 'Verpus' genaamd, een andere naam voor Priapos. Dat Semini en Priapos dezelfden zijn, daar zal heden ten dage wel iemand meer aan twijfelen, maar van Verpus heb ik nog nooit gehoord. Bovendien: het beeldje stond niet naast Het Steen, maar boven de toegangspoort, waar het zich nog altijd bevind. Pas in de late 16e eeuw werd het, tijdens de contrareformatie, door vermoedelijk al te puriteinse jezuïeten (in 1585?), van zijn mannelijkheid ontdaan. Over de correcte plaats van het beeldje schijnt noch Becanus (1519-1572) in zijn eigen tijd, noch Mattelaer vandaag, ooit gehoord te hebben. Mattelaer beroept zich wel op een editie uit 1596, 27 jaar na het eerste verschijnen en 24 jaar na Becanus' dood en waarschijnlijk negen jaar na de verminking van Semini. Is dit een zetfout en werd 69 en 96 doorheen gehaspeld? Waarschijnlijk, want de omvang van de Origines maakt een herdruk onwaarschijnlijk, zeker in economisch rampzalige tijden. Of had de clerus (vruchteloos) ingegrepen en gecensureerd? Vruchteloos, want nog tot ver in de 20e eeuw liepen kinderloze echtparen en pasgehuwde koppels door de poort van Het Steen en dus onder het Seminibeeldje door in de hoop op een vruchtbaar nakomelingschap…
Het in 2010 verschenen werk De Semini-saga van Herman Wouters (Uitg. Pandora) schijnt Mattelaer al helemaal niet te kennen; enige verwijzing naar de jaarlijkse, folkloristische Seminiviering op de eerste zaterdag van de lente ontbreekt dan ook volledig. Mattelaer laat hier dus duidelijk enige steken vallen.
Dit is niet alles. Om de hardnekkige cultus rond Semini uit te roeien, bedacht de kerk een tegenhanger in de vorm van een relikwie. Niemand minder dan Godfried van Bouillon zou de voorhuid van Jezus Christus naar Antwerpen hebben gebracht. Afgezien van het feit dat, rekening houdend met het aantal relikwieën, Christus behoorlijk wat voorhuiden gehad moet hebben, pakte het geen verf en bleven de Antwerpse dames Semini verkiezen. Mattelaer kon het weten, want ook hierover verhaalt Becanus. Nu, dat Johan Mattelaer Becanus' volledige Origines allicht niet gelezen heeft (ik ook niet en de laatste paar honderd jaar waarschijnlijk helemaal niemand), valt nog te begrijpen en te verschonen: het werk telt negen omvangrijke delen en is in het Latijn geschreven. Maar rond Semini verschenen wel meerdere, kleinere werken, zelfs vrij recent, ook als we het meest recente 'De Semini-saga' buiten beschouwing laten. En in het Nederlands.
Johan Mattelaer heeft zowat de hele wereldbol afgereisd. Dat hij, Kortrijkzaan, bij gelegenheid nu ook maar eens Antwerpen aandoet. Zo'n afgelegen en onbereikbaar gat is dat nu ook weer niet…
Johan Mattelaer
Johan Mattelaer (Kortrijk, 1937) is uroloog. Dit boek is het resultaat van jarenlange lectuur en vele reizen. De fallus is een rijk geïllustreerd werk voor iedereen met een brede interesse in kunst en cultuur, religie, symboliek en geschiedenis.
Praktisch
De Fallus, verering, versiering, verminking, Johan Mattelaer, Davidsfonds Uitgeverij, hardcover, 19,5 × 24 cm, 296 blz., rijk geïllustreerd in kleur, ISBN 978 90 5826 835 8. € 34,95.
>>> www.davidsfondsuitgeverij.be

Koen Cauwenberghs/med. 15.10.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Antwerpen innoveert
Janine Meijer (red)

Zopas werd in het Antwerpse stadhuis het boek 'Antwerpen innoveert. Out: Petroleum Zuid. In: Blue Gate Antwerp' voorgesteld. Het boek, dat verschijnt bij uitgeverij Snoeck, neemt Blue Gate Antwerp als voorbeeld van hoe een stad innovatie kan sturen. Blue Gate Antwerp is een brownfield die ontwikkeld wordt tot een eco-effectief bedrijventerrein.
Het boek schetst zowel verleden als toekomst van het terrein. In het verleden was Petroleum Zuid de grootste petroleumhaven van Europa. Dat rijke verleden wordt geëvoceerd aan de hand van getuigenissen. Auteur (en ex-journaliste) Janine Meijer ging met tal van mensen die er ooit werkten en/of leefden praten. Ze dook in archieven en stelde zo een beeld samen van hoe het leven en werken was op Petroleum Zuid. Het resultaat is een scala van feiten, maar ook van verhalen, herinneringen en anekdotes. Zo gaat het over de harde werkomstandigheden op Petroleum Zuid of over de vriendschapsbanden tussen de werknemers, maar ook over vrijende koppeltjes in de Polder en over oorlogsspionnen.

Rekenen Hoewel wiskunde niet mijn sterkste kant is, moet ik toch een en ander opmerken. Want ook de auteur, Janine Meijer, noch de correctoren, schijnen erg sterk te zijn in deze exacte wetenschap. We vernemen immers, aan de hand van een in 1950 gedatteerde foto, dat zekere Frans Van Koetsem in 1908 geboren werd en in 1950 op 44-jarige leeftijd gehuldigd werd voor 25 jaar dienst. Als Frans op z'n 19e in dienst trad — wat verre van onmogelijk is — kan dat best. Maar 1908 + 44 is op mijn rekenmachine nog altijd 1952 en niet 1950. We vernemen bovendien dat de man zes jaar later, op 52-jarige leeftijd, overleed. Dat zou dus in 1956 moeten zijn, volgens de foto. Dat staat op de pagina's 24 en 25 te lezen. Maar 44 + 6 is slechts 50, en 1956 - 50 = 1906… Nu, op pagina 31 lezen we, tot tweemaal toe, dat diezelfde Frans Van Koetsem, amper 52 jaar oud, in 1960 overleed. 1960 – 52 = 1908; dat blijkt dus te kloppen. Maar hoe zit het dan met de dagtekening van die foto? En dan nog. Wanneer we foto in 1952 plaatsen, wanneer Frans inderdaad 44 is, en hem zes jaar later, in 1958 dus, laten overlijden, is hij geen 52 maar alweer slecht 50. Het klopt langs geen kanten… En om het nog wat ingewikkelder te maken, zou Frans 'Pol' Van Koetsem, de vader van voornoemde Frans, in… 1952 overleden zijn. Hallo, bent u daar nog?

In een tweede deel wordt de toekomst beschreven. Blue Gate Antwerp is een symbooldossier voor een innoverende stad die alles inzet op een groene en duurzame toekomst. "Onze ambitie is niet in het peloton zitten, maar om bij de eerste te horen", schrijft Robert Voorhamme, schepen voor Onderwijs, Werk, Economie en Middenstand van stad Antwerpen en ook voorzitter van Blue Gate Antwerp nv, in het voorwoord op het boek. Stad Antwerpen en Vlaanderen hebben samen hoge ambities met dit terrein. Het moet een voorbeelddossier worden van 'Vlaanderen in Actie': Blue Gate Antwerp zal ruimte bieden voor zowel een innoverende logistiek, ecogerelateerde productie-activiteiten en idem dito onderzoek & ontwikkeling. In een interview duidt Kris Peeters, Vlaams minister-president, die ambitie. Eco-effectiviteit wordt de rode draad doorheen het project. Wat dat betekent, wordt uitgelegd in een interview met Michael Braungart, de grondlegger van cradle to cradle en een van de goeroes van het nieuwe ecologische denken.
Het boek biedt boeiende lectuur — met zowel diepmenselijke portretten als inspirerende hoofdstukken over de toekomst van Antwerpen en Vlaanderen — maar het bevat ook tal van prachtige foto's, waarvan heel wat uit de oude doos van Petroleum Zuid. Die foto's zijn vaak unieke documenten.
Het eerste deel zal vooral de (Antwerpse) geschiedenisliefhebber en de heemkundige interesseren en boeien — ondanks het rare cijfergegoochel op de pagina's 24 en 25 — en het tweede deel zal de milieubewuste ondernemers en economen van morgen in het bijzonder aanspreken. Wat ook wel boeiend is: er is geen toekomst zonder verleden en dit boek illustreert dat ten voeten uit.
Toch nog een bedenking: op het omslag zien we een (fictieve) poort waarin technologie en milieu samengaan. Tot daar geen bezwaren. Die poort evenwel kijkt uit op de skyline van Antwerpen en staat duidelijk op lInkeroever. Het project Blue Gate Antwerp — het oude Petrol Zuid dus — bevindt zich wel op… rechteroever.
Praktisch
Antwerpen innoveert. Out: Petroleum Zuid. In: Blue Gate Antwerp, Janine Meijer (red.), Uitgeverij Snoeck, softcover, 104 blz., 20,5 × 27 cm,  ISBN 978 94 6161 027 0. € 24.
>>> www.bluegateantwerp.eu — www.snoeckpublishers.be

Koen Cauwenberghs/pm 30.9.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Sherman
Griffo/Desberg

De belofte, New York - De opkomst, Wall Street
Wat is dat toch met mij? Ik hou helemaal niet van realistisch getekende strips behalve Blake & Mortimer en Buck Danny (maar anderzijds, als liefhebber van de typische cartoonstrips à la Suske & Wiske, Nero, Lucky Luck of Asterix heb ik dan weer een hekel aan de Smurfen…) Ik hou al evenmin van veel donker in tekeningen, want te deprimerend (zijn al die tekenaars soms depressief?), en toch kan van Blake & Mortimer niet bepaald gezegd worden dat de verhalen overlopen van een overdaad aan zonneschijn en felle of heldere kleuren… Laat nu net Sherman een realistische strip in overwegend behoorlijk donkere kleuren zijn, dat nodigt mij dus niet echt tot lezen uit. En toch is het verhaal helemaal niet slecht getekend, verre van zelfs. En er zit een erg behoorlijke verhaallijn in.
Sherman is een spannende politiethriller, maar in beelden dan. Het hele opzet doet erg filmisch aan; het lijkt wel of ik naar een rolprent met Humphrey Bogart zit te kijken in plaats van een strip te lezen. Casablanca is niet ver af…
Misdaadepos
Sherman moet een zesdelig misdaadepos worden waarvan de twee eerste delen nu in de stripwinkel op kopers wachten. Het verhaal brengt ons naar het New York in de eerste helft van vorige eeuw.
In het Amerika van de jaren 1950 belichaamt Jay Sherman de American dream. Als zoon van een armoezaaier maakte hij een steile klim op de maatschappelijke ladder. De selfmade man is nu een big shot in de zakenwereld. Zijn zoon Robert is zelfs in de running om de nieuwe Amerikaanse president te worden. Het gaat de Shermans duidelijk voor de wind. Tot Robert in volle verkiezingscampagne wordt neergeknald. Terwijl zijn zoon vecht voor zijn leven krijgt Jay een anoniem telefoontje: hij zal boeten voor wat hij gedaan heeft! Na zijn zoon zullen ook zijn fortuin en zijn dochter voor de bijl gaan…
Wat vrat een zo gerespecteerd man in hemelsnaam uit om zich zo'n haat op de hals te halen? Daar komt de lezer achter in flashbacks, die, een beetje voorspelbaar, een nostalgisch bruin achtergrondtintje meekregen.
Stephen Desberg en Griffo gaan terug in de tijd en duiken zes albums lang in de duistere levenswandel van golden boy Jay Sherman.
Helaas zijn we nog maar aan het tweede deel; vooraleer we de oplossing van het raadsel kennen, moeten er dus nog vier delen volgen (deel drie zou op het einde van het jaar moeten verschijnen). Dat is een beetje vervelend, want spannend is het allemaal wel, van gebrek aan suspens en vaart is geen spoor en benieuwd zijn we ook. En ik ben zo'n type dat een (goede) roman pas dichtslaat als hij uit is. Nu moet ik mijn onterechte antigevoelens voor dit type van strips maar eens opzij zetten — ze slaan ten slotte nergens op — én wachten op de volgende delen… Volgens mijn inlichtingen is het verhaal wel klaar, maar het wachten is nu tot de tekeningen dat ook zijn en in boekvorm kunnen verschijnen.
Erotiek
Hoe dan ook, Sherman is een strip voor volwassenen en zeker niet geschikt voor kinderen. Niet alleen vanwege de softseks — erotiek wordt niet geschuwd — maar ook en vooral vanwege het geweld. Het gaat ten slotte om een misdaadepos, en dat is geen bollenwinkel.
Sherman is een verhaal van Stephen Desberg met prenten van tekenaar Griffo.
Griffo, pseudoniem van de naar Tenerife uitgeweken Antwerpenaar Werner Goelen, is geen broekje in de stripwereld. Rode draad door zijn carrière is dat hij zich niet in hokjes laat duwen. Zo maakte hij zijn debuut in het weekblad Kuifje waarin hij een tijdlang 'Ton en Tinneke' voor zijn rekening nam. Later werkte hij samen met diverse topscenaristen zoals Jean Van Hamme (S.O.S. Geluk), Jean Dufaux (Mister Black) en Yves Swolfs ('Vlad').
Praktisch
Sherman, Griffo/Desberg, De Lombard Uitgaven, softcover, full colour, 21,7 × 28,7 cm, 48 blz. De belofte, New York, ISBN 978-90-5581-727-6; De opkomst, Wall Street, ISBN 978 90 5581 728 3. € 6,50/deel. De reeks is ook verkrijgbaar met hardcover, € 11,95/deel.
>>> www.lelombard.com

Koen Cauwenberghs/med. 15.9.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Hier rus†
Staf Schoeters

Waarom liet rechter Martens na zijn dood nog elke dag de krant bezorgen,aan zijn graf? Waar ligt de moeder van Georges Simenon begraven en waarom verwaarloosde de schrijver met opzet haar graf? Wie beloofde te tonen 'hoe fier een Belgische vrouw sterven kan' en maakte die belofte ook waar? Welke belangrijke persoon pleegde zelfmoord op de tombe van zijn maitresse en rust nu in hetzelfde graf? Op welke graftombe staat de levensgrote sculptuur van Tijl Uilenspiegel? Welke Vlaamse begraafplaats schreeuwt als het ware haar bewondering uit voor Napoleon? Waar precies houden de Vrolijke Vrienden van nonkel Bob de olijke Jommeke voor eeuwig gezelschap? Wie graag wil weten hoe de graven eruitzien van beroemdheden als Hendrik Conscience, Willem Elsschot, Guido Gezelle, Victor Horta, René Magritte, Paul Van Ostaijen, Achille van Acker en vele anderen, wordt in dit boek op zijn wenken bediend. Van het Brugse Assebroek tot het Antwerpse Schoonselhof, van het Gentse Campo Santo tot de dodenakker van Eisene: de fraaiste graven en begraafplaatser in België passeren de revue in dit boek met meer dan 250 schitterende kleurfoto's en een resem sterke verhalen uit vervlogen tijden. Elk van deze bijzondere locaties biedt ons de stilte en de pracht van de natuur, naast de machtige uitstraling van twee eeuwen architectuur en beeldhouwkunst. Bovendien openbaart zich in de poëzie van de funeraire symbolen de geest en de overtuiging van wie ons is voorgegaan.
Staf Schoeters
Auteur Staf Schoeters (Antwerpen, 1949) studeerde psychologische wetenschappen en geschiedenis aan de Rijksuniversiteit in Gent. Als schrijver van historische intrigeromans won hij de Hercule Poirot Prijs met 'De Schaduw van de Adelaar', het eerste deel van zijn Napoleontrilogie. Hij won met dit boek tevens de Karel Barbier Prijs voor beste historische roman. Ook 'Belegerd Verleden (over W.O. I) en 'Rubensrood' werden bestsellers.
Schoeters is al heel zijn leven gepassioneerd door graven en funeraire kunst. Hij publiceerde in dit domein boeken ovel Schoonselhof en de Brusselse begraafplaatsen.
Praktisch
Hier rust, bijzondere graven en begraafplaatsen, van Campio Santo tot Schoonselhof, Staf Schoeters, Davidsfonds Uitgeverij, hardcover, 240 blz., 18 × 25,5 cm, rijk geïllustreerd, ISBN 978 90 5826 817 4. € 29,95.
>>> www.davidsfonds.be

KC/med. 26.8.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Vlaamse Wielerkoppen
Dries Vanysacker

In zijn voorwoord tot Vlaamse Wielerkoppen, 150 jaar drama en heroïek, schrijft auteur en historicus Dries Vanysacker: "Wielersport en Vlaanderen, een unieke tandem. Uittredend premier Yves Leterme sprak ooit de gevleugelde woorden: 'Vlaanderen is koers, koers is Vlaanderen'". Hij vervolgt wat verder: "Vlaanderen drijft het zelfs zover dat machtige mediapersonen de plaats van ons wielergebeuren op de internationale kalender gaan bepalen".
Vlaanderen is koers…
…maar Antwerpen blijkbaar niet. Want (bepaalde) organisatoren van wielerwedstrijden in het Antwerpse doen het van jaar tot jaar, zeker wat hun betrekkingen met de media betreft, alsmaar slechter. Eigenlijk kan alleen de dernykoers van Wilrijk zich nog op een enigzins redelijke organisatie beroepen, hoewel aan hun achterhaalde en verre van volledige perslijst ook wel een en ander schort. Want kijk, een recent overzichtje.
— De organisatoren van het Dernyspektakel in Wilrijk klaagden over totaal gebrek aan persbelangstelling tijdens hun laatste persconferentie, maar menig journalist vertelde me na afloop dat hij/zij van niks wist. Ikzelf moest het vernemen via het district.
— De organisatoren van de aloude Scheldeprijs vinden het hoe dan ook al jaren en in de verste verten niet nodig de pers op de hoogte te brengen.
— In precies hetzelfde bedje is men bij de Antwerpse Havenpijl ziek.
— Voor enkele jaren klaagde men in Merksem steen en been over de dreigende teloorgang van Schaal Sels, maar ondertussen verplaatste men diezelfde Schaal Sels wel van de laatste dinsdag van augustus naar dezelfde zondag als de Cultuurmarkt van Vlaanderen, ook in Antwerpen en eveneens een media-gebeuren, en wordt de koers zelf pas aangekondigd in de rand van en samen tijdens een gauw-gauw bijeengeroepen persconferentie, die slechts enkele uren voor die braderie opent plaatsvindt, en dus veel te laat komt en geen enkele journalistieke interesse meer kan opwekken, precies wegens veel te laat. Zo maken de organisatoren van Schaal Sels er natuurlijk zelf een plaatselijk kermiskoerske van.
— De persconferentie van het Na-tour dernyspektakel moet sinds enkele jaren zo nodig samenvallen tegelijk met de opening van de braderie van de Abdijstraat.
— Voor enkele jaren werd in Wilrijk met het nodige feestgedruis een prachtige wielerpiste geopend. Sindsdien hoort men daar totaal niets meer van. Pers? Is dat iets eetbaars?
Hoe het in de rest van Vlaanderen eraan toe gaat, weet ik niet, maar in Antwerpen zijn de organisaties rond het wielergebeuren zeer droevig ingesteld, om niet te zeggen, ronduit barslecht. Zelfs over de bereikbaarheid van en de verkeerssituatie tijdens wedstrijden of het parkoers wordt met geen woord meer gerept. De geïnteresseerde wielersupporter blijft aldus in de kou staan, en wijst met een beschuldigende vinger naar de pers. Maar het zijn de organisatoren die het vertikken de pers (behoorlijk en/of tijdig) op de hoogte te brengen. En de wielersupporter? Hij blijft weg.
Het is ooit anders geweest.
Boek
Maar goed, daar gaat dit boek niet over. Vlaamse Wielerkoppen geeft een overzicht van 150 jaar wielrennerij in België, over het ontstaan van de sport en het evolueren ervan van een amusement voor de gegoede burgerij naar een sportief massagebeuren voor Jan-met-de-pet. Tussendoor gaat de auteur ook op zoek naar het ontstaan van het woord 'fiets' en andere weetjes. En natuurlijk komen de talrijke Flandriens en Belgische wielercorryfeeën aan bod, van pakweg de 'Antwerpschen duivel' Jan Olieslaghers over Stan Ockers tot Tom Boonen.
Vlaanderen is koers, koers is Vlaanderen. Maar waarom is Vlaanderen zo gek op wielersport? Van de introductie van de fiets in onze contreien tot de actuele toestand van de wielersport: dit boek gaat op zoek naar de wortels van Vlaanderen als wielerland.
Wist u dat…
…de eerste fietsen houten wielen hadden en tot 40 kilo wogen?
…het veldrijden ontstond tijdens leger-oefeningen?
…de Belgische Wielerbond tot na de Tweede Wereldoorlog gekant was tegen het gebruik van een versnellingsapparaat?
…de term 'criterium' uit de paardensport komt?
Deze en vele andere weetjes worden afgewisseld met portretten van 35 bekende wielerkoppen: renners, journalisten en beleidsmensen. Van Cyrille Van Hauwaert, Briek Schotte, Rik Van Looy, Eddy Merckx, Johan Museeuw tot Tom Boonen. Drama en heroïek vormen de rode draad door deze wielerverhalen. Lees over prachtige overwinningen, onvergetelijke wielermomenten en kampioenen, maar ook over smadelijke nederlagen, blessureleed en pijnlijke dopingschandalen.
Vlaamse wielerkoppen maakt de balans op van 150 jaar wielersport in Vlaanderen.
Dries Vanysacker is historicus. Hij kadert de hoogtepunten en dramatiek van fiets- en wielergebeuren in Vlaanderen in een brede historische context, gebaseerd op wetenschappelijk kritisch onderzoek, maar in een vlot leesbare taal.
Vlaamse Wielerkoppen is een boek dat menig wielerliefhebber zal boeien en dat bepaalde Antwerpse organisatoren zeer dringend moeten lezen!
Praktisch
Vlaamse Wielerkoppen, Dries Vanysacker, Davidsfonds Uitgeverij, hardcover, 256 blz., 19,5 × 25 cm, rijk geïllustreerd, ISBN 978 90 5829 818  1. € 34,50.
>>> www.davidsfonds.be

Koen Cauwenberghs/med. 26.8.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

De deo doet het
Guido Hermans & Bob Torfs

De wentelteefjes zijn de bewoners van een huis met een wenteltrap, vandaar de naam die ze aan zichzelf hebben gegeven. Op de bovenste verdieping woont Antoine, een professionele stripper, op het gelijkvloers woont Aurora, een kleptomane equilibriste met haar twee katten, Toby en Notoby, en daartussen woont Bob met zijn hondje Bobby en papegaai Archibald. Zij komen via een stripact van Antoine (die geïnspireerd werd door de 'Knitting Against Aids'-actie van Het Roze Huis in Antwerpen) op het spoor van een snood plan van de kwaadaardige Urienus V, de koning van Homofobistan. Die wil alle homo's ter wereld uitroeien. De wentelteefjes zullen dit met alle mogelijke en onmogelijke middelen trachten te voorkomen. Maar zullen zij daarin slagen?
Al bij al een nogal burlesk en warrig, absurd maar toch vrij komisch verhaaltje met een open einde. We vermoeden dat er nog een vervolg komt. Want hoe zit het nu met die spuitbus deo? En nog een en ander dat niet opgelost is.
Een amusante vondst is de reclame tussenin. Het is niet het eerste boek waarin ik reclame aantref, maar het is wel de eerste maal dat ik publiciteit van de sponsors er zo'n beetje als reclameblokken op tv in vind. Met dat verschil dat deze reclame veel minder storend is, en desgewenst gemakkelijk kan overgeslagen worden. Anderzijds, een blikje uit de koelkast halen zal hier niet helpen, want de pagina's draaien zichzelf niet om…
Het gaat hem hier wel om een strip voor (jonge) volwassenen, en daarmee bedoel ik: niet voor kinderen. Kinderen zijn hier niet het doelpubliek en ze zullen er ook niet veel van snappen. Laat ons zeggen: 15+.
Bob Torfs
Bob Torfs, bekend van zijn gevel- en straatdecoraties in Berchem, waagde zich voor het eerst aan een stripverhaal. Het absurdistische scenario van Guido Hermans past perfect bij zijn nonconformistische tekenstijl. De kleurrijke figuren spatten van het papier en bij elke pagina word je vrolijker.
Praktisch
De deo doet het, Guido Hermans (tekst) & Bob Torfs (tekeningen), Uitgeverij 't Verschil, softcover, 80 pag., quadri, 17 × 23 cm, ISBN 978 94 9095 204 4. € 16,50.
>>> www.bobtorfs.be - www.verschil.be

KC/med. 14.8.11

Uw uitgave ook op deze pagina's? Dat kan! Lees hier hoe.

Naar inhoud

Reageer

Vraagje?
Mail ons!

Help!

Stratenplan
Groot-Antwerpen

© 1995-2000-2002-2004-2007-2009 DEN BRABO: WEBBEHEERDER KOEN CAUWENBERGHS
Anti-Spam