|
|
|
Cultuur in Antwerpen Tentoon |
• Cultuur Divers • Cultuur Literair • Cultuur Monumenten • Cultuur Muziek & Podium • Cultuur Theater
|
|
Mo BaoChinese kunst in nieuwe galerie op Linkeroever Galeriehouder, China-expert en kunstminnaar Chris Van Peteghem richtte in 2011 Mandarins Gallery op om het hedendaagse kunstgebeuren in China aan het Europese publiek voor te stellen. Hij wil voornamelijk aandacht schenken aan getalenteerde kunstenaars die samen timmeren aan de weg van de hedendaagse kunst. China is zo groot als Europa, maar toch krijgen we in de huidige Europese galeries nog altijd slechts een beperkt beeld van China's kunstuitingen. Mandarins Gallery wil meer tonen dan een selectie chinoiserieën door zich exclusief te specialiseren in Chinese kunstuitingen. Er is immers een revolutie aan de gang waarbij een aantal vernieuwende kunstenaars andere kunst wil maken dan de iconen uit de jaren tachtig en negentig van de twintigste eeuw. Mandarins Gallery start 2012 met de expo van de veelbelovende dertiger Mo Bao (1981). Zijn nieuwe inktwerk 'Moods' (2011) wordt voor de eerste keer in Europa getoond. Tijdens zijn creatief proces laat hij zich voornamelijk inspireren door de hedendaagse popcultuur. In zijn semiabstracte werk hanteert hij veelal een palet van zwart en wit om een eigen wereld te creëren vol vrijheid en spontaneïteit. Mo Bao behoort tot de Zhuang minderheid en is afkomstig uit de zuidelijke provincie Guangxi. Hij specialiseerde zich tot 2004 in de traditionele schilderkunst en hedendaags inktwerk. In zijn werk wordt duidelijk hoe de nieuwe generatie de traditionele techniek niet kopieert maar interpreteert en creatief gebruikt. Hij verwerpt de traditie niet, maar laat zich er eveneens niet meer door beperken. Met zwart en wit, leegte en volheid, vlekken en lijnen definieert Mo Bao een eigen visie op de realiteit. Praktisch Mo Bao, 'Moods', tot vrijdag 9 maart, vrijdag en zaterdag van 13 tot 17 uur, in Mandarins Gallery, Johan Jongkindstraat 12, Antwerpen-Linkeroever. >>> www.mandarinsgallery.com - e-mail. KC/pm 6.2.12
|
|
|
nieuwe kunst in antwerpen 1958-1962 # 1 de zoldermythe Deze eerste aflevering gaat over de voorgeschiedenis van G58 en de eerste groepstentoonstelling in het Hessenhuis in november 1958. Met werk van Pol Bervoets, Bert De Leeuw, Herman Denkens, Jan Dries, Vic Gentils, Walter Leblanc, Pol Mara, Cel Overberghe, Frank Philippi, Jan Strijbosch, Filip Tas, Paul Van Hoeydonck, Dan Van Severen, Jef Verheyen, Mark Verstockt en van de ereleden René Guiette en Jozef Peeters. Met een insert van hedendaags kunstenaar Zin Taylor. Antwerpen 1958. Naast een wereldhaven die elke dag meer groeit en rendeert, ligt een ingeslapen, versleten stad waar kunst en cultuur niet hoog op de agenda staan. De ontmoeting tussen Lode Craeybeckx, burgemeester met een ruimere blik, en een groep jonge kunstenaars die dringend hun werk willen tonen, leidt tot de oprichting van G58 Hessenhuis. Paradox van formaat: de zolder van het oudste havengebouw van de stad wordt met meer dan 1.000 m² de grootste ruimte voor hedendaagse kunst in Europa. Tot het doek valt in 1962 is het 'woud van balken' een druk knooppunt van een nieuw netwerk. De vijf afleveringen van nieuwe kunst in antwerpen 1958-1962 bieden geen compleet overzicht van de feiten. Ze evoceren kenmerkende momenten en personages. Ze vormen een feuilleton van gekleurde verhalen met betwistbare accenten. En ook: volgens goed gebruik laten archeologen een deel van het opgravingsterrein onaangeroerd voor zij die na hen komen. Aan elke aflevering wordt een jonge Belgische kunstenaar gekoppeld waarvan het werk qua inhoud en vorm verwijst naar wat toen nieuwe kunst was. Praktisch nieuwe kunst in antwerpen 1958-1962 in het M HKA, Leuvenstraat 32, Antwerpen, van 10 februari tot 18 maart, dinsdag tot zondag van 11 tot 18 uur, donderdag tot 21 uur. Toegang gratis. >>> www.muhka.be KC/pm 6.2.12
|
.jpg)
|
|
Chantal Akerman Too Far, Too Close Het M HKA toont de allereerste grootschalige Europese overzichtstentoonstelling van Chantal Akerman, beeldend kunstenaar en één van de invloedrijkste filmmakers van haar generatie. Chantal Akerman — geboren in Brussel, maar sinds lang wonend in Parijs — vestigde haar reputatie van feministisch icoon met haar vroege meesterwerk Jeanne Dielman, 23 Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles. Sinds het midden van de jaren negentig is ze almaar vaker actief als beeldend kunstenaar. Haar film- en video-installaties waren onder meer op de biënnale van Venetië en Documenta X en Documenta11 te zien. Behalve haar monumentale reputatie in het veld van de feministische film(-kritiek) heeft Akerman een cruciale rol gespeeld in de geleidelijke toenadering tussen 'conventionele' cinema en installatiekunst die bij het bewegende beeld aanleunt. Sinds begin jaren '90 is Akerman dan ook afwisselend in beide gebieden actief: mainstream of arthouse films zoals A Couch in New York (1996) en La Captive (2000) lost ze af met experimentele quasi-documentaires als Là-bas (2006) of video-installaties als D'Est (1993). Dat laatste werk, met de veelzeggende, programmatische ondertitel 'Au bord de la fiction', was te zien op Documenta X (1997) en blijft tot op heden Akermans meest ambitieuze uitstap in het domein van de beeldende kunsten. Ironisch genoeg was het ook haar laatste kunstwerk dat in België was te zien (in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel in 1995). Setting the stage In 2002 fuseerde het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, M HKA , met het Centrum voor Beeldcultuur. Daarbij werden twee 'instellingen' van het Centrum opgenomen in het M HKA : het Filmmuseum met zijn zeer gewaardeerd filmprogramma en AS, het tijdschrift voor filmstudies en visuele cultuur. Dat belangrijke moment in de geschiedenis van het M HKA markeerde een verschuiving in de kijk op hedendaagse kunst, die nu pal in het bredere landschap van de hedendaagse beeldcultuur werd geplaatst. Die beweging was een directe weerspiegeling van een evolutie in de hedendaagse kunstproductie sinds de vroege jaren 1990: het groeiende belang van film, tegelijk een model en een reeks van verwijzingen, tegelijk bronnenmateriaal en praktijk. Bovendien toont die verschuiving hoe film en beeldende kunst naar elkaar toegroeiden. Daarbij kwam nog M HKA's programmatische toewijding aan de talrijke hybride vormen die ontsprongen aan die toenemende integratie van film en beeldende kunst. Terzelfdertijd zocht een groeiend aantal filmmakers ('auteurs') toevlucht tot de traditionele ruimtes van de kunst, zoals musea, galeries, tentoonstellingen en biënnales. Eén van de oorzaken daarvoor kan worden gezocht in de verhoogde commercialisering van het filmcircuit in de jaren 1980 en 1990. De kunstenaarspraktijk van Chantal Akerman illustreert misschien nog het best het complexe samenspel van de hierboven beschreven ontwikkelingen. Akerman is een gevierd filmmaker die bijdragen leverde die echte mijlpalen bleken, vooral voor de feministische filmgeschiedenis. Lange tijd was ze een begrip in het arthouse filmcircuit. Vanaf het midden van de jaren 1990 is ze echter in toenemende mate actief in het zich uitbreidende veld van installatiekunst die zich op film baseert. Akermans artistieke praktijk is trouwens nog een voorbeeld van een ruimer proces: vanaf het midden van de jaren 1990 worden min of meer conventionele filmformaten geïntroduceerd binnen de gevestigde ruimtes van de kunst. De betekenis van Akermans werk is niet uitsluitend formeel, maar ook sterk verbonden met haar programmatische onderzoek rond biografie, gender, identiteit en geheugen — allemaal gekaderd in een baanbrekende exploratie van de bescheiden esthetiek van het dagelijkse leven. Haar iconische, zeer invloedrijke Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975) is nog steeds een monument voor het feministische en queer devies dat 'het persoonlijke politiek is' en vice versa. Veel van de latere werken verkennen haar persoonlijke familiegeschiedenis, als kind van ouders die de Shoah overleefden. Al die tijd blijft Akerman zich echter bewust van de poreusheid van de grenzen tussen documentaire en fictie, tussen getuigenis en verhaal, tussen 'ik', zelf en ander. Chantal Akerman. Too Far, Too Close belicht de talrijke spanningen in het veelzijdige werk van een van de meest gerespecteerde en invloedrijke kunstenaars van vandaag. Daarbij overspant de tentoonstelling een veertigjarige carrière in film en aanverwante media, beginnend met de tijdloze intentieverklaring Saute ma ville (1968) en afsluitend met Maniac Summer, een installatie uit 2009. Ze brengt een uitgebalanceerde mix van rechttoe rechtaan experimenteel filmwerk, zoals Hotel Monterey (1972) of La Chambre (1972) en meer complexe, ambitieuze installaties, zoals Marcher à côté de ses lacets dans une frigidaire vide (2004) of het emblematische D'Est (1993). De begeleidende publicatie verkent het onbekende terrein tussen Akermans filmwerk en haar praktijk als installatiekunstenaar. Praktisch Chantal Akerman, Too Far, Too Close in het M HKA, Leuvenstraat 32, Antwerpen, van 10 februari tot 10 juni, dinsdag tot zondag van 11 tot 18 uur, donderdag tot 21 uur. >>> www.muhka.be KC/pm 6.2.12
|
|
|
Axel Claes Etat major Axel Claes woont in Brussel. Brussel is een stad met heuvels en zoiets is altijd een belevenis. Heuvels creëren vergezichten. Het maakt dat je anders naar de stad gaat kijken. De kunstenaar leeft op de bovenste verdieping van een oud huis op een van de heuvels. We klimmen drie verdiepen hoog om op een kleine mansarde woning te komen die straalt van het licht. Door en groot venster kijken we naar een panorama over de stad waarvan het vergezicht verstoord wordt door verschillende kantoorgebouwen. In het midden van de woning staat een reusachtige tafel waarvan het tafelblad bezaaid is met tijdschriften, kleurpotloden, vetkrijtjes, knipselresten,…'polarkes'… kunst- en andere boeken. Bij gebrek aan plaats laat hij zijn werken zien op de vloer van de woning. Grote bladen bedekken de vloer. We kijken naar beneden en van op afstand. De beelden vormen een fictief plattegrond. Een getekende terreinkaart van een landschap dat onderbroken wordt door de inwerking van fotoknipsels. We draaien de tekeningen in alle richtingen. Er is trouwens geen onder of boven, geen linker- of rechterkant, de blik zweeft over de kleuren en hun combinaties. Het beeld is een abstracte constellatie van kleurvlakken en lijnen. Ik kijk opnieuw door het grote venster naar buiten, naar het panorama op de stad, en naar beneden, naar de vlakken en lijnen van de gebouwen en verschillende achtertuinen. Het lijkt evident om in een museum of galerie, staande naar een werk te kijken dat tegen de muren gepresenteerd wordt. Dat lijkt op een bepaalde manier van zelfsprekend. Men kijkt naar een resultaat, naar wat door de maker geïntendeert wordt en wat een beeld genoemd wordt vanuit een rechtopstaande houding, een verticaal standpunt. Niemand denkt er over na vanuit welk standpunt er door de kunstenaar gewerkt, gekeken en gedacht wordt bij het tot stand komen van het beeld. Het zou interessant zijn om van boven naar beneden, naar een schilderij van Jackson Pollock te kijken. Een beeld wordt vanuit een bepaalde conventie statisch en vanuit een verticaal standpunt bekeken. Het centraal perspectief (een ontwikkeling uit de Renaissance) is een dergelijke conventie. Het modernisme leert ons dynamisch naar de wereld te kijken, om bv. in vogelperspectief naar de ruimte te kijken, of om vanuit een vliegtuig te kijken waardoor het mogelijk is om exacte terreinkaarten te maken. Terreinkaarten zijn ook beelden. In principe zijn er verschillende soorten beelden. Zoals er ook verschillende manieren van kijken zijn en evenvele manieren om 'naar wat we beelden noemen', te kijken. En waarschijnlijk wordt de conventie van 'het beeld als beeld' ingegeven door de manier waarop we kijken en naar de wereld kijken. De titel van de tentoonstelling 'état major', roept onwillekeurig associaties op met de militaire staf, maar bedoelt een 'overzicht' geven over de werken van Axel Claes en zijn naar de wereld kijken – zoals men een terrein beschrijft. Marc Schepers Praktisch Axel Claes, Etat major in Ruimte Morguen, Waalsekaai 21-22, Antwerpen. Van 27 januari tot 10 maart, donderdag tot zaterdag 14-18 uur of na afspraak, e-mail. >>> www.antwerpart.be - www.facebook.com KC/pm 6.2.12
|
|
|
Met nog een geeuw op steen Poëzie met tentoonstelling en literair ontbijt 'Met nog een geeuw op steen' als thema schreven achttien dichters een gedicht. Als metafoor gebruikten ze vergane, verwelkte muurreclames die hier en daar in het straatbeeld nog aanwezig zijn. De foto's van de reclamerestanten en de gedichten worden samengebracht in een tentoonstelling in kasteel Sorghvliedt. De catalogus van de tentoonstelling is bijgevolg een poëziebundel waarin volgende deelnemende dichters zijn opgenomen: Marleen De Crée, Bart Stouten, Marc Tritsmans, Peter Holvoet-Hanssen, Annmarie Sauer, Bert Bevers, Frank De Vos, Pierre Magis, Hilde Keteleer, Yerna Van Den Driessche, Lucienne Stassaert, Rose Van De Walle, Hilde Van Cauteren, Ann Van Dessel, Guy Van Der Marlière, Richard Foqué, Albert Hagenaars en Hans Mellendijk. De tentoonstelling met foto's en gedichten wordt feestelijk geopend met een gratis dichterlijk ontbijt. De vernissage krijgt de muzikale ondersteuning van Frank Liegeois op viola da gamba en Ludmila Tschakalova op clavecimbel. Praktisch Opening expo met ontbijt: zondag 26 februari om 10 uur. Gratis, maar wel vooraf inschrijven. Expo in kasteel Sorghvliedt, Marneflaan 3, Hoboken, van 26 februari tot 25 maart, zaterdag en zondag van 13 tot 17 uur, gesloten op weekdagen. • Info en reservatie: e-mail.
|
|
|
Linda-Marie Pattyn Picturale retoriek van een rituele beweging De schilderijen — gemengde techniek op doek — van Linda-Marie Pattyn zijn krachtig en tenger tegelijk, realistisch en etherisch, suggestief en dromerig, figuratief en uitermate geabstraheerd. Dit zijn wellicht ietwat verrassende contrasten die — alle verhoudingen in acht genomen — verwijzen naar haar twee docenten in de Brugse academie: Johan Janssen, de plastische geweldenaar, en Yves Beaumont, de verfijnde schilder van sereniteit, van werkelijkheid die zichtbaar is en toch verborgen. Linda-Marie omschrijft haar schilderijen als abstract, wat eigenlijk een juiste benadering is van haar démarche, uitgaande van een duidelijk figuratief gegeven naar een meer uitgepuurde vorm toe, naar een beeld dat de anekdote en een rechtstreekse verwijzing heeft overschreden. Abstraheren betekent hier vertrekken vanuit een duidelijk figuratief gegeven dat door het overschilderen en het aanbrengen van lagen verf of noem het grijs-witte nevel, de essentie van de afbeelding aan de oppervlakte brengt om uiteindelijk alleen nog de subtiele ritmiek van de aanvankelijke gestalte te bewaren. Die oefening, die intense plastische meditatie herhaalt Linda-Marie Pattyn telkens opnieuw in de steeds hoofdzakelijk plastisch en andere of noem het ongewone benadering van een soortgelijk beeldend gegeven. Een sumoworstelaar is haar basisbeeld en -gedachte, hoofdzakelijk herleid tot een indrukwekkend onderlichaam met op de onderrug een strik van wat wij gemakshalve als een lendendoek zouden willen omschrijven. Die strik, dit volgens vaste regels en rituelen geknoopte stuk stof, is een zowel visueel als spiritueel complexe structuur die de kunstenares zorgvuldig en welsprekend schildert op een lichaam dat vrij summier wordt aangegeven maar toch een duidelijke sensualiteit vertolkt. Houtskool, pastel, acryl, olieverf en kalkverf treden op als middelen voor wat aanvankelijk realistisch overkomt en naderhand gewikkeld wordt in sluiers van sensibiliteit en suggestieve kracht. Zoals het ritueel van een sumogevecht bestaat uit een zichtbare realiteit van aanwezigheden en gebaren en een immaterieel en vergeestelijkt gedachtegoed, zo is ook het schilderen van Linda-Marie Pattyn een aanzet van herkenbare werkelijkheid die geleidelijk in zijn verborgen aanwezigheid een daad van picturaliteit en etherisch mediteren bergt. Zo is in haar reeks van grote en minder grote formaten een dubbele zoniet driedubbele sensibiliteit aanwezig: deze die nog refereert naar het basisbeeld, de tengerheid van het gelaagde wegbergen van die werkelijkheid en ten slotte het uiteindelijke resultaat dat als een op zich bestaand beeldend gegeven kan worden aanzien en dat opvalt door zijn gevoelig totaalbeeld, door het vrij belangrijke punt van spanning dat het gehele doek zijn uitstraling geeft en door de veelvuldige transparanties die een verheven schilderkunstige sfeer creëren. Hugo Brutin (AICA)/KC Er zullen tijdens deze tentoonstelling eveneens porseleinen sculpturen worden getoond van Maria ten Kortenaar. Het fotoboek over deze werken vindt u op en.calameo.com. Praktisch Linda-Marie Pattyn, Picturale retoriek van een rituele beweging, van 17 februari tot 10 maart, van woensdag tot zaterdag van 14 tot 18 uur; feestdagen gesloten, in Galerie Ludwig Trossaert, Museumstraat 29, Antwerpen. >>> Catalogus: en.calameo.com. >>> Galerie Ludwig Trossaert KC/pm 5.2.12
|
|
|
Claudine Denoulet Vreemde kunstmatigheid en een zwijgende eenzaamheid Zij is moeder, vroedvrouw, beeldhouwster. Ze werkt met klei, steen en hout. Vanuit de confrontatie met die materie, wil zij steeds opnieuw het sculpturale op een fotografische manier vatten en weergeven. Ze dwingt zichzelf om de geboeide toeschouwer te zijn van een vreemde kunstmatigheid die voortvloeit uit de stelling dat elk individu op zich geraakt wordt door een zwijgende eenzaamheid. Het bevreemdende beeld van een verlaten deken langs de autoweg vat dit nog het best samen. Een beeld dat bij haar bleef hangen en haar fascineerde. De subjectieve geladenheid van dit beeld van een deken is haast onmogelijk weer te geven. Normaal getuigt dit voorwerp van menselijke aanwezigheid. Iets dat omhult… Vanuit die tegenstelling ging zij voort op zoek naar aanverwante beelden om uit te komen bij een tunnel. Wat biedt die? Uitzicht? Ingang? Uitgang? Weg? Op weg? Bezittingen? Uitpuilende tas? Deken? Het contrast van een lege hotelgang met kind. Een schijnbaar betekenisloze plaats. Toch blijkt dit een kunstmatige en anonieme omgeving te zijn. Een plaats met een bevreemdend en verontrustend karakter. Stoelen die refereren naar menselijke aanwezigheid en tegelijk achtergelaten zijn. Lege stoelen met een open deur naar de lege ruimte, een stoel voor een gesloten deur. Het dubbele beeld van een tuin roept op zijn beurt vragen op. Waar is binnen? Waar is buiten? Het kunstmatige vreemde wordt in haar fotografisch werk poëtisch waardoor het beeld draaglijker wordt. De anonieme omgeving wordt zo op een bepaalde manier troostend. Praktisch Claudine Denoulet, van 6 februari tot 2 maart in Elcker-Ik Centrum, Breughelstraat 31, Antwerpen, dagelijks van 10 tot 17 uur en van 18 tot 23 uur (vrijdagavond, zaterdag en zondag gesloten). >>> www.denoulet.be - www.elcker-ik.be KC/pm 28.1.12
|
|
|
Jan Codde Up into the Sky Voor Jan Codde is het nooit de betrachting geweest om fotografie te gebruiken om de 'exacte' weergave na te streven van een onderwerp. Hij ziet het doel waarnaar hij de lens richt, eerder als een 'noodzakelijk' element. Het onderwerp wordt zelfs even 'noodzakelijk' als het gebruikte fototoestel. Het issue treft Jan door zijn vorm, het kleur- en lichtspel, de uitstraling en de symbolische betekenis. En daar gaat hij mee aan de slag, om uit te komen bij het ultieme beeld. Dit refereert met het gevoel dat bij hem opborrelde bij het moment van de creatie. Soms zoekt hij extreme details op waardoor zijn foto's resulteren in zuivere abstractie. Een andere keer negeert hij juist dit detail en gaat aan de slag met onscherpe en bewegende beelden waardoor de algemene impressie qua vorm en kleur maximaal kan spelen. Licht en kleur zijn een constante in zijn werk. Hij streeft bewust naar een sober kleurpallet. De kleuren die het beeld maken worden sterk verzadigd weergegeven en moeten domineren. Zij zorgen ervoor dat de aantrekkingskracht bij de toeschouwer wordt gestimuleerd. Kleur ontstaat vaak uit het licht zelf. Dus geen wit licht dat een gekleurd oppervlak verlicht, maar gekleurd licht dat juist een extra vervreemding weergeeft van het gefotografeerde voorwerp. De kleurnuances en -contrasten ontstaan uit het verschil in het kleurkarakter (de kleurtemperatuur) tussen de lichtbronnen. Waar hij vroeger vaak in een artificiële omgeving werkte; binnen en meestal met kunstlicht; zoek hij nu de uitdaging van de externe factoren op. Dikwijls resulteert dit in het 'fotograferen zonder camera'. Hij ziet iets maar weet dat het beeld beter zou worden op een ander tijdstip en met een andere lichtinval. Hij schat de situatie gewoon in en slaagt deze op in zijn geheugen en komt terug wanneer de omgevingsfactoren wel aansluiten bij het beoogde beeld. In de huidige reeks wil hij vooral de kracht van het licht in het stedelijke landschap benadrukken. 'Duisternis' bestaat niet meer. De nacht wordt verdrongen door kunstlicht. Tot hoog in de hemel dringt dit kunstmatige licht in al zijn variëteiten door om zo het zwarte 'niets' te verdringen. Dit alles met een kracht en dynamisme dat perfect aansluit bij de stad. Altijd in beweging. Licht is overal! Praktisch Jan Codde, van 5 tot 23 maart in Elcker-Ik Centrum, Breughelstraat 31, Antwerpen, dagelijks van 10 tot 17 uur en van 18 tot 23 uur (vrijdagavond, zaterdag en zondag gesloten). >>> www.janfoto.be - www.elcker-ik.be KC/pm 28.1.12
|
|
|
Marc Kennes & Freddy De Vierman Model - werken voor het meesterschap 'Model - werken voor het meesterschap' brengt werk samen van Marc Kennes en Freddy De Vierman. Deze twee kunstenaars leerden elkaar kennen in de jaren '70 en groeiden artistiek samen op, in het deeltijds kunstonderwijs en aan de Antwerpse Academie, waar ze hun passie voor het modeltekenen deelden. Ze werken sindsdien aan een erg verschillend en persoonlijk oeuvre, maar vinden parallellen in het onderzoek naar zichzelf en het raadsel van de menselijke conditie. Ook delen ze beide hun passie en ervaring met studenten in twee stedelijke academies voor beeldende kunsten van Berchem en Merksem. In deze tentoonstelling brengen ze hun verwant verhaal in beeld. De Academie Berchem beeldende kunsten organiseert deze tentoonstelling van 27 januari tot 18 februari in galerie Campo&Campo. De expo vindt plaats met de steun van het district Berchem en Brouwerij De Koninck. Bij de tentoonstelling wordt een publicatie uitgegeven. De digitale versie kan worden gedownload via www.freddydevierman.com en www.marc-kennes.be/nl/catalogus.htm. Ook organiseert de Academie Berchem beeldende kunsten enkele interactieve workshops voor basisscholen. Dit aanbod is te bekijken via www.art-in-a-box.be. Praktisch Model - werken voor het meesterschap, Marc Kennes en Freddy De Vierman, in Galerie Campo&Campo, Grotesteenweg 19/21, Berchem, van 27 januari tot 18 februari, maandag tot zaterdag van 10 tot 18 uur. >>> Meer info over de tentoonstelling: Academie Berchem beeldende kunsten, e-mail - www.academieberchem.be. — Freddy De Vierman, e-mail — Marc Kennes, e-mail KC/pm 16.1.12
|
|
|
Lanjouw & Brasseur Galerie Art Forum nodigt u uit op de nieuwe tentoonstelling met recent werk van Rudy Lanjouw (Nl), en Annie Brasseur (B). De tentoonstelling is te bezoeken van 12 februari tot 30 maart, elke woensdag, donderdag en vrijdag van 9 tot 17 uur. Geeft u wel eerst een seintje, dan zorgt men wij voor aanwezigheid. Rudy Lanjouw De beeldende zoektocht van Rudy Lanjouw bracht hem weer bij de abstractie. De kleur is erg gereduceerd, zwart, wit, grijs en hier en daar wat rood. Geen dikke lagen met marmergruis meer, maar de gelaagdheid is wel gebleven. Het lijnenspel in de recentere werken refereert naar schriftuur, communicatie en verbindingen. Ze kunnen ook gelezen worden als nagelaten sporen, een thema dat al vaak opdook in de werken van Lanjouw. Annie Brasseur Annie Brasseur focust zich op de lijn, de lijn in de ruimte. Waar ze oorspronkelijk werkte met Oost-Indische inkt op papier, vertaalt ze haar schetsen nu in grootse gebaren, uitgevoerd in metaal. In de spontaneïteit van de krommingen proeft de toeschouwer de essentie van minimalistische strengheid. De strakke geometrie wordt tot leven gewekt door de souplesse van de structuren en het karakter van de materie: het werk gaat a.h.w. trillen, gaat in dialoog met de wind, de omgeving en de toeschouwer. Praktisch Art Forum, Nassaustraat 15, Antwerpen, www.artlease.be, e-mail KC/pm 6.1.12 |
|
|
Academie Wilrijk Beeldende kunst Muziek en Woord Talenten worden ontdekt, creatieve dromen worden werkelijkheid. Binnen de Stedelijke Academie Wilrijk kunt u zich verrijken, leren inleven, uw persoonlijkheid vormen, samen leren werken aan een creatie, uw eigen creatieve dromen realiseren en veel plezier beleven. Binnen de Stedelijke Academie Wilrijk Beeldende Kunst kunt u verschillende opleidingen volgen die u onderdompelen in een artistiek hedendaags bad, zoals schilderkunst, tekenkunst, grafiek, digitale vorming en monumentale kunst. U kunt ook kiezen voor toegepaste kunst en techniek in de opleiding restauratie en mozaïek. Kinderen en jongeren krijgen een brede algemene kunstopleiding. Hebt u een passie voor Muziek en wilt u graag een instrument leren bespelen, de grenzen en kunnen van uw stem aftasten, uw eigen muziek schrijven, noten leren lezen? Dan bent u bij de Academie Wilrijk Muziek-Woord op het juiste adres. Ook als u geboeid bent door Woord en u geniet van het spreken, graag speelt met de kracht van verbeelding of als u wilt spreken met uw lijf. Bekijk dan gauw het vormingsaanbod van de woordafdeling. De tentoonstelling is te bezoeken in het districtshuis van Wilrijk van 21 januari tot 18 februari, van maandag tot vrijdag van 9 tot 15 uur en donderdagavond van 17 tot 19 uur. • Academie Wilrijk, Beeldende kunst, Valkstraat 74, Wilrijk, e-mail www.academiebeeldendekunstenwilrijk.be • Academie Wilrijk, Muziek en Woord, Speerstraat 12, Antwerpen-Kiel, e-mail www.samwwilrijk.be KC/pm 5.1.12
|
|
|
90 jaar Ford Ford een van de belangrijkste merken uit Antwerpse autogeschiedenis Henry Ford koos in 1922 de scheldestad als vestigingsplaats voor een fabriek van zijn 'Ford Motor Company'. Het bedrijf groeide uit tot een centrum voor de assemblage en verdeling van auto's. De vestigingsplaats aan het toenmalige 'Kanaaldok' was zonder twijfel de belangrijkste en meest gekende. Vandaag nog hebben we een 'Henry Fordlaan' in het havengebied. Hoewel er vanaf 1964 geen productielijn voor auto's meer was, bleef Ford zeker tot halverwege de jaren 1990 prominent aanwezig in Antwerpen. In 2012 is het exact 90 jaar geleden dat Ford zich in Antwerpen vestigde. In de tentoonstellingskasten op de zesde verdieping brengt men u daarom een selectie van documenten uit de archieven over de geschiedenis van Ford in Antwerpen. Praktisch Deze kleine tentoonstelling is te bekijken in het FelixArchief, van 17 januari tot 2 maart, van dinsdag tot vrijdag van 8.30 tot 16.30 uur. >>> www.felixarchief.be KC/pm 5.1.12
|
|
|
Barnini geeft jong talent een muur Zoekt u een muur om eigen werk openbaar te maken? Dan is Barnini By Night uw ding. Annick Strynckx, eigenares van koffiebar Barnini aan de Vogelenmarkt, organiseert het iedere laatste donderdag van de maand. Vanaf 20 uur wordt de expositie geopend, live muziek zorgt voor een bijzonder sfeertje. Iedere jonge kunstenaar kan contact opnemen met Strynckx om foto's, illustraties of schilderijen tentoon te stellen. "Met Barnini By Night wil ik jonge kunstenaars en muzikanten hun ding laten doen", legt Strynckx uit. Iedereen mag zijn collectie tentoonstellen: jong of oud, bekend of niet. "Via mond-tot-mondreclame probeer ik nieuwe kunstenaars te vinden. Wie geïnteresseerd is, contacteert mij. Tot nu toe zijn er nog geen bekende mensen aan bod gekomen, maar dat kan absoluut. Meestal hangen hier eindwerken van studenten." Kunst kopen In november 2011 was de eigenares zelf aan de beurt. "Het is leuk dat ik mijn werk hier kon tentoonstellen want de klanten nemen de tijd om het rustig te bekijken. Ze zitten hier al snel een uurtje met een koffie. Ik krijg ook veel leuke reacties." Geïnteresseerden kunnen de werken ook kopen. Juiste sfeer De foto's van Strynckx die nu in Barnini hangen zijn heel uiteenlopend. Ze weet zelf niet welke ze het leukste vindt. "De polaroids die ik maak zijn persoonlijk, ze zijn toevallig getrokken op plaatsen waar ik kom. Deze zijn bijvoorbeeld genomen tijdens de winter van 2009 in Berlijn. Andere foto's zijn in de studio genomen, waar je de sfeer beter kunt controleren." Vanaf december 2011 kunt u illustratief werk van Françoise Beck bekijken in Barnini. © StampMedia/Plantijn - Jente Onraedt/KC 20.12.11
|
|
|
Erlend Steiner Lovisa Een ongrijpbaar verlangen Erlend Steiner Lovisa (°1970, Goes, Nederland) is een schilder van de gecontroleerde passie. Hij drukt zich uit in een foto-realistische soberheid die door de weglatingen, een essentie in de hedendaagse kunst, door dringt tot de zuiverheid van het beeld. Wie veel te zeggen heeft en weinig woorden wenst te gebruiken, moet over veel verbale talenten beschikken om zijn boodschap tot uitdrukking te brengen. Bij een schilder is dat niet anders. Wie veel wil meegeven en toch sober met zijn onderwerp omgaat, moet sterk zijn penseel, verf en doek beheersen. Steiner Lovisa toont zich hierin een meester. Amper ondersteund door een zeer eenvoudige achtergrond, het zou bijna een tekening van Hergé kunnen zijn, schetst hij zijn personages centraal op het doek. Voornamelijk alleen, soms tot eenheid versmolten. Ze hebben geen plek om zich te verbergen, er zijn geen details die de aandacht wegtrekken van hun aanwezigheid. Steiner Lovisa gunt ze enkel het eigen lichaam en het haar om zich weg te cijferen. Daardoor worden zijn personages gezichtsloos, maar niet karakterloos. Door de gelijkwaardigheid van personage en achtergrond komt een evenwicht tot stand dat wijst op harmonie. Het onderwerp staat in rust, geeft zich een gewilde, veelal onnatuurlijke houding waardoor het tevens een deel van zichzelf moet verraden. Weggestopt achter haren, zonder gezicht, blijft het in het volle besef van haar identiteit. Ze vluchten niet weg uit de realiteit door zich te verbergen, ze creëren een nieuwe realiteit waar ze zich midden in bevinden en waar ze prominent deel van uitmaken. Een citaat van de kunstenaar: "Ik zoek naar een ongrijpbaar verlangen. Mijn haarscherpe verftechniek staat volledig in dienst daarvan. Door het beeld stil te zetten en zakelijk realistisch te schilderen, creëer ik een beeld dat normaal voorbij gaat. De kijker kan het moment niet negeren. Het ongrijpbare verlangen in het echte leven, wordt gevangen op het doek". Praktisch Erlend Steiner Lovisa, Een ongrijpbaar verlangen, van 6 tot 28 januari 2012, van woensdag tot zaterdag van 14 tot 18 uur; feestdagen gesloten, in Galerie Ludwig Trossaert, Museumstraat 29, Antwerpen. • Catalogus: en.calameo.com. • www.galeries.nl KC/pm 10.12.11
|
|
|
Inge Cornil De schilderijen van Inge Cornil staan bekend om een intens kleurgebruik, veel fluo, vooral oranje en groen. In haar recentste reeks, die over enkele dagen wordt voorgesteld in haar nieuwe atelier in Antwerpen, toont Cornil werken waarbij ze deze kleuren op een andere manier dan voorheen heeft samengebracht. Niet in de mensen, maar in de gebouwen die in een rijk natuurlijk kader zijn geplaatst. In haar schilderijen is een licht vervat dat opvallend naar voren komt in deze nieuwe reeks. Enerzijds zie je cabana's die in de realiteit al een geschilderde indruk geven, dit door jarenlange erosie. Anderzijds, daaruit volgend, toont Cornil architecturaal indrukwekkende gebouwen in eenzelfde tropische setting. Wat bij de cabana's intrinsiek aanwezig was — versmelting met de omgeving — past ze ook toe op de meer hedendaagse landschappen. Opvallend is dat bij deze combinaties het totale beeld — zowel natuur als gebouw — nog vuriger/krachtiger wordt. We zien geen mensen afgebeeld, maar er is wel een persoonlijk moment. Door vaak gebruik te maken van ochtend of avondlicht voel je als kijker de plaats aan, gezet in een bepaalde tijd. Ook voel je een beweging in de beeltenis dankzij de opbouw — het toepassen van de transparante lagen — en het gebruik van de fluo die trilling suggeert. Cornil wil geen statement maken, oud versus nieuw of natuur versus cultuur, maar draagt eerder op een intense manier haar persoonlijke kijk over, die ze tijdens haar reizen beleeft. Cornil stelde reeds tentoon bij o.a. Gallery Nucleus ( California, usa), Madre museum (Napels, Italië), Mondo Pop Gallery ( Rome, Italië), Bozar (Brussel, België),… Praktisch Officiële opening Atelier Inge Cornil & tentoonstelling Belize, here and there, vrijdag 16 december van 19 tot 23 uur, zaterdag 17 en zondag 18 december van 14 tot 19 uur, Maarschalk Gérardstraat 9, Antwerpen. Eveneens te bezoeken op afspraak. >>> www.ingecornil.com - e-mail. KC/pm 9.12.11
|
|
|
Leven en werk van de gasthuiszusters Van 17 december tot 30 juni 2012 vindt in het Maagdenhuismuseum van OCMW Antwerpen de tentoonstelling 'Het leven en werk van de gasthuiszusters' plaats. Het toont een selectie van het rijke erfgoed van het museum Notre-Dame à la Rose uit Lessines. De expo focust op het leven en werk van de gasthuiszusters vanaf de 13e tot de 20e eeuw. De tentoonstelling illustreert ook de evolutie van heelkunde en ziekenzorg. Jonge vrouwen kozen dikwijls voor een leven van gebed en werk in het klooster. De tentoonstelling werpt een blik op hoe zij hun spirituele leven beleefden en zin gaven aan hun leven. Zo zijn er 'besloten tuintjes' te bekijken. Die gebruikten de zusters als hulpmiddel voor hun meditaties. De expo gaat dieper in op het dagelijks werk in het ziekenhuis. Wie deed wat in het hospitaal? Welke medicijnen waren er beschikbaar in de apotheek? En wat zat er in het wondermiddeltje Helkiase dat de zusters verkochten in de apotheek van Lessines? Ook de evolutie van het medisch onderwijs in Antwerpen en grote wetenschappelijke ontdekkingen op het gebied van heelkunde en ziekenzorg komen aan bod. Populaire behandelingen van toen, zoals aderlatingen en lavementen worden toegelicht. In de tentoonstellingskasten liggen klisteerspuiten en laatkoppen, vlijmen en andere instrumenten die de zusters gebruikten. Samenwerking tussen twee musea Het museum Hôpital Notre-Dame à la Rose uit Lessines is zowat het zustermuseum van het Antwerpse Maagdenhuis. De stukken voor deze tentoonstelling komen voornamelijk uit het archief en zijn dus tot op heden onbekend voor het publiek. In 2010 kreeg het prachtig gerenoveerde Hôpital Notre-Dame à la Rose uit Lessines zowel de Waalse Museumprijs als de Publieksprijs. Het Maagdenhuismuseum is een voormalig weesmeisjeshuis. Naast tijdelijke exposities stelt het permanent de belangrijkste kunstcollectie van OCMW Antwerpen tentoon. Die collectie bevat onder meer schilderijen van Pieter Paul Rubens, Jacob Jordaens en Antoon van Dyck. Ook de beroemde majolica papkommen uit de 16e eeuw die onlangs zijn toegevoegd aan de Topstukkenlijst van de Vlaamse Gemeenschap maken er deel van uit. Het museum is gevestigd in een historisch pand met een fraaie voorgevel en binnenkoer. Praktisch Leven en werk van de gasthuiszusters, 17 december – 30 juni, Maagdenhuismuseum, Lange Gasthuisstraat 33, Antwerpen • Open — weekdagen: van 10 tot 17 uur — weekend: van 13 tot 17 uur — gesloten op dinsdag en feestdagen Toegang: gratis, 1, 3, 5, euro. e-mail, www.ocmw.antwerpen.be/maagdenhuismuseum KC/pm 9.12.11
|
|
|
Urban Survivors Vijf internationale topfotografen van het agentschap NOOR bezochten de voorbije maanden projecten van Artsen Zonder Grenzen in sloppenwijken op verschillende plaatsen wereldwijd. Het resultaat van deze samenwerking is Urban Survivors: een multimediaproject dat aan de hand van hun foto's de leefomstandigheden van de bewoners van deze sloppenwijken documenteert. Een selectie van de foto's wordt ook tentoongesteld in vijf Fnac-winkels in België. Fnac Antwerpen stelt het werk van Francisco Zizola tentoon die naar Nairobi in Kenia reisde. In het zuidwesten van de Keniaanse hoofdstad Nairobi ligt de sloppenwijk Kibera, een zee van modder en hutten van golfplaten. Door de overbevolking en het gebrek aan hygiëne, zuiver water en sanitaire voorzieningen is er een groot risico op ziektes in de sloppenwijk. Er is bovendien nauwelijks toegang tot gezondheidszorg en veiligheid is een groot probleem. Voor de Keniaanse overheid is Kibera een 'officieuze nederzetting' en dus organiseert de overheid niets voor de inwoners: geen watervoorziening, geen onderwijs, geen gezondheidszorg. Artsen Zonder Grenzen biedt in Kibera gezondheidszorg aan systematisch miskende mensen. Drie gezondheidsposten van Artsen Zonder Grenzen voorzien in gratis basisgezondheidszorg en behandelingen voor chronische ziektes als hiv/aids, tuberculose en diabetes. Een vierde post verzorgt slachtoffers van seksueel geweld en verkrachting. In 2011 is Artsen Zonder Grenzen begonnen met de bouw van een nieuw ziekenhuis net buiten Kibera, waar alle diensten samen zullen worden aangeboden. De Keniaanse overheid zal dit ziekenhuis na verloop van tijd overnemen. In de vier andere Fnac-vestigingen worden de foto's van Alixandra Fazzina (Karachi, Pakistan), Pep Bonet (Johannesburg, Zuid-Afrika), Stanley Greene (Dhaka, Bangladesh) en Jon Lowenstein (Port-au-Prince, Haïti) getoond. • Meer info op www.urbansurvivors.org. Praktisch Urban Survivors, tot 31 december in Fnac forum Antwerpen, Groenplaats, Antwerpen tijdens de openingsuren van de winkel. KC/pm 4.12.11
|
|
|
Nottebohm Revisited Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience viert driemaal feest Met de tentoonstelling Nottebohm Revisited viert de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience drie verjaardagen: 200 jaar familie Nottebohm, 75jaar Nottebohmzaal en 10jaar lezingen. Centraal staat het grafisch werk van Eugénie Nottebohm gekaderd in het verhaal over haar familie. Een ander luik in de tentoonstelling schetst de geschiedenis, de werking en de culturele activiteiten van de bibliotheek. Familie Nottebohm De Duitse familie Nottebohm vestigde zich in 1811 in de Scheldestad. De Nottebohms speelden een belangrijke rol in de eerste bloeiperiode van de Antwerpse haven. Ze waren niet alleen grote kunstliefhebbers maar ontpopten zich tevens tot belangrijke mecenassen. Oscar Nottebohm (1865 1935) nam in zijn testament heel wat schenkingen aan het stadsbestuur op. Ook het Bestendig Dotatiefonds voor de Stadsbibliotheek en Museum Plantin-Moretus en de Volksbibliotheek behoorden tot de begunstigden. Als dank voor deze gulle giften besliste het stadsbestuur in 1936 om de nieuwe zaal in de Stadsbibliotheek nu Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience postuum naar hem te vernoemen. Eugénie, achternicht van Oscar Nottebohm, realiseerde, in samenwerking met Don Fabulist en stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen, speciaal voor deze gelegenheid het kunstenaarsboek Pérégrinations. De artistieke omzwervingen leiden langs locaties, die een rol spelen in de geschiedenis van de familie Nottebohm en nodigen de bezoeker uit om even stil te staan bij deze plekken in de stad. Nottebohmzaal In de jaren 1930 werd de Stadsbibliotheek vergroot en verbouwd. In de zeventiende-eeuwse Sodaliteit legde men op de eerste verdieping de vloer terug, die in 1883 was verwijderd. Zo ontstond de Nottebohmzaal. Sinds 1936 is deze sublieme en inspirerende ruimte het decor voor tentoonstellingen, lezingen en concerten. Ze herbergt bijzondere objecten zoals de hemel- en aardglobes van Blaeu, de Egyptische kast en talrijke bustes van auteurs en bekende personen. Nottebohmlezingen op zondagochtend Reeds 10 jaar is de Nottebohmzaal de locatie van de zondagse Nottebohmlezingen. De lezingen groeiden uit tot themagerichte reeksen met een brede waaier aan onderwerpen. Programmator Koen Broucke kiest telkens weer voor eigenzinnige en verrassende thema's. Een aantrekkelijk programma, in combinatie met een drankje achteraf, nodigt uit tot geanimeerde en inspirerende interactie tussen publiek, spreker en organisator. Praktisch Nottebohm Revisited, van 9 december tot 26 februari 2012, van dinsdag tot zondag van 13 tot 17 uur in de Erfgoedbibliotheek Hendrik, Conscience, Conscienceplein 4, Antwerpen. Gesloten op maandag, 25 december, 1 januari en uitzonderlijk op 27 januari 2012. Toegang: gratis
|
%20Erfgoedbibliotheek%20Hendrik%20Conscience.jpg)
%20Erfgoedbibliotheek%20Hendrik%20Conscience.jpg)
%20Erfgoedbibliotheek%20Hendrik%20Conscience.jpg)
|
|
The Tiberius Principle Exit 2011 - Entree 2012 The Tiberius Principle (Exit 2011 - Entree 2012) is een expo met nieuw werk van pas afgestudeerde kunstenaars in het Middelheimmuseum. Middelheimproductie organiseert in samenwerking met de kunsthogescholen van Antwerpen de vierde editie van Entree>Exit. Tentoonstellingsmaker en schrijver Hans Theys en kunstenaar Koen Theys werden uitgenodigd als gastcuratoren. Ze vroegen enkele kunstenaars die dit jaar zijn afgestudeerd aan de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten en Sint Lucas Antwerpen of ze werk wilden tonen in de paviljoenen van het Middelheimmuseum. Wat is er te zien? — Een hybride ontmoeting tussen een institutionele en een private ruimte van Thomas Grödal, die ook een graf graaft dat tijdig klaar moet zijn; — Een beklijvend zelfportret van Bieke Goovaerts; — Magische foto's van Ingrid Leonard, die de wereld toont als een bevreemdende filmset; — Een duistere videocollage met futuristische stadsgezichten van Michiel D'Hont en Matti Degueldre; — Een ruimtelijke installatie van An-Sofie Guilbert, gemaakt op basis van de logo's van alle Vlaamse gemeenten; — Ontwapenende foto's van Lien Huwels; — Blow-ups en video's op basis van gevonden amateurfoto's van Kim Le Bruyn; — Een video-installatie op basis van gevonden performances en een zelf ontworpen performance van Thomas Verstraeten; — Interventies en sculpturen van Cristian Bors en Marius Ritiu. Praktisch The Tiberius Principle (Exit 2011 - Entree 2012), tot 29 januari 2012, Middelheimmuseum, dagelijks van 10 tot 17 uur, maandag gesloten. Toegang gratis. Gratis rondleidingen: — donderdagen 8 december en 12 januari om 18 uur; — zondag 11 december en 15 januari om 14 uur. >>> www.middelheimmuseum.be KC/med. 26.11.11
|
_(c)%20Ingrid%20Leonard.jpg)
|
|
Galerie Art Forum Mixed media Tot 23 december kunt u in Galerie Art Forum op het Eilandje een nieuwe tentoonstelling bezoeken met recent werk van René van der Hoofd (Nl), Jan Duytschaever (B) en Anky Essink (Nl), met als extra juwelen van Christine Keyeux (Be). Christine Keyeux, Collier Plumes "Elk van mijn objecten — zij het een kunst- of gebruiksvoorwerp — is eigenzinnig door vorm, kleur en textuur. Ze creëren spanning, stellen in vraag, verrassen en gaan, voorbij het directe, naar de emotie. De juwelen worden gemaakt van papier. Ik benadruk de fragiliteit - het papier wordt tot breekbare omhulling van een al even fragiel levend wezen. In het maakproces verschijnen vanuit een soort papieren legpuzzels of bloementapijtjes langzaam vormen en ideeën door vouwen, binden, plooien en bewerken van het papier. Ik grijp ook terug naar de techniek van het spinnen, het vlechten en de collage. Het papier van de juwelen is water- en lichtbestendig", vertelt Cristine Keyeux over haar juwelen. Rene van der Hoofd De horizontale en verticale lijnen van het doek zijn een zichtbaar beeldelement. De basis vormt het landschap, niet de traditionele benadering hiervan, maar een diep gewortelde beleving binnen dat landschap. Binnen diepere lagen ontlokt mij de ontbloting van het wit Open gebroken de kerven tot aan de rand gade geslagen stuwing van een onbegrensd land René van der Hoofd, © 2011 Jan Duytschaever Zijn werken vertellen ons een levensverhaal. Vanuit het niets probeert hij de puurheid van de vorm te bereiken, een blijvende zoektocht. Via de organische plantenvormen (bloemknoppen, stempel, stamper, kelk), vertelt Jan ons een verhaal van groei en ontwikkeling, een zoektocht naar geborgenheid en liefde. De kracht van de kleuren zorgt ervoor dat het een hoopvol verhaal wordt. Zijn objecten geven een gevoel van iets in zich dragen dat ieder ogenblik te voorschijn kan komen. Dit verwachtingsvolle die vanuit de vorm spreekt ontstaat door dit geduldige proces van uitpuren en de tijd ook zijn werk laten doen. De kleuren vervolmaken de vorm: de kracht van de kleur maken de vorm af. Anky Essink De poëtische waarde van een kunstwerk staat bij Essink voorop. Haar gemengde technieken zijn grotendeels gebaseerd op intuïtie. Vormen, kleuren en lijnen worden gevoelsmatig gerangschikt. Ze vormen een poëtisch web, waarin abstract denken en werken met emotie hebben te maken. Het beeld wordt niet volgestouwd, maar is eerder minimaal. Haar werken hebben een gelaagdheid, die je doet vermoeden, dat er veel overwegingen aan vooraf zijn gegaan, voordat er met een robuust gebaar een werk ontstaat. De onderlagen van verf, materie, papier, geven de verschillende elementen een onderling verband. Het zijn lichte werken, met zwarten, roden en gelen, geïnspireerd door muziek. Haar handschrift is die van een gevoelsmens, die schildert, tekent en schrijft als een musicus. Praktisch Mixed media op 't Eilandje in Art Forum, Nassaustraat 15, Antwerpen, tot 23 december, woensdag, donderdag en vrijdag van 9 tot 17 uur. Geeft u wel eerst een seintje, dan zorgt men voor aanwezigheid: e-mail. >>> www.artlease.be KC/med. 26.11.11
|
|
|
Stanlee Bloodwork Stanlee (°Hollywood, 1944) is een kunstenaar op de grens van continenten. Geboren uit Chinese ouders die uit China emigreerden naar de Verenigde Staten, groeide hij zowel op binnen een eeuwenoude Chinese traditie als midden in de meest westerse der westerse werelden. Het zorgde voor een uitzonderlijke wisselwerking in zijn eerste leven als kunstenaar. Nadat hij het Amerikaanse continent definitief verwisselde voor het Europese, volgde een tweede cultuurschok. Een nieuwe fase in zijn leven en werk brak aan. Stanlee's werken ontstaan intuïtief. "I paint because I must", zegt hij hier zelf over. Zijn kunst is de veruiterlijking van zijn innerlijke processen van conflict en de zoektocht naar balans daarin. De reeks "Bloodworks" is de artistieke neerslag van de confrontatie die de kunstenaar zowel fysiek als spiritueel aanging met kanker. Praktisch Stanlee, Bloodwork, van zaterdag 5 november tot donderdag 22 december, dinsdag tot vrijdag van 9 tot 22 uur en zaterdag van 10 tot 16 uur, in Cultuurcentrum Luchtbal, Columbiastraat 110, Antwerpen. Toegang gratis. KC/med. 26.11.11
|
|
|
Alex Vanhee Faces. 20 jaar concertfotografie Al 20 jaar is Alex Vanhee (Poperinge, 1965) een vaste waarde in de Belgische concertfotografie. Hij is daardoor ongetwijfeld de langst actieve concertfotograaf in ons land. Naar aanleiding van zijn 20-jarige carrière wijdt vzw curieus een reizende tentoonstelling aan zijn werk: Faces. Men trok van Gent over Hasselt en Diksmuide naar Leuven en eindigt nu in Muziekcentrum Trix in Borgerhout, waar u ze dagelijks (behalve zondag) van 19 november tot 10 december kunt bewonderen van 9 tot 22 uur, zaterdag van 10 tot 19 uur. Praktisch Alex Vanhee, Faces. 20 jaar concertfotografie in Trix, Noordesingel 28-30, Borgerhout, 19 november tot 10 december, maandag-vrijdag van 9 tot 22 uur, zaterdag van 10 tot 19 uur. KC/pm 25.10.11
|
|
|
Esthétique Moderne Van 18 oktober tot 9 april 2012 organiseert het Zilvermuseum Sterckshof de tentoonstelling 'Esthétique Moderne' met zilveren jugendstil- en art-decotopstukken uit de belle époque en het interbellum. De tentoonstelling draagt het label 'Made in Belgium'. Alle gepresenteerde zilveren creaties zijn van Belgische ontwerpers. De jugendstil- en art-decovoorwerpen worden samen met modellen, mallen en foto's tentoongesteld en geven een nieuwe kijk op de periode 1885–1945. Een bijzonder woelige periode met de oprichting van Kongo- Vrijstaat, twee wereldoorlogen, een beurscrash, maar ook een tijd van technologische vooruitgang. Al deze gebeurtenissen hebben een impact op ontwikkelingen in de edelsmeedkunst. Belgische zilverfirma's verkopen hun producten niet alleen in eigen land, maar exporteren ze ook naar Duitsland, Frankrijk, Afrika en Amerika. Het Belgisch zilverdesign is bovendien goed vertegenwoordigd op internationale tentoonstellingen van Moskou over Milaan tot New York. Wist u trouwens dat de eerste Wereldtentoonstelling op het Europese vasteland in Antwerpen plaatsvond?! Naast wereldtentoonstellingen komen commerciële netwerken, ateliers en ontwerpstudio's aan bod. Zowel personeelsleden als vaste klanten van zilverfirma's als Delheid, Wolfers en Wiskemann krijgen een gezicht. De tentoonstelling 'Esthétique Moderne' brengt de samenwerking tussen edelsmeden en kunstenaars uit andere disciplines, zoals beeldhouwkunst, architectuur en glaskunst, in beeld. Dit doen ze niet alleen in functie van de realisatie van zilveren voorwerpen, maar ook voor de inrichting van winkels en huizen. Bekende namen als Victor Horta en Henry van de Velde passeren daarbij de revue. De tentoonstelling 'Esthétique Moderne' presenteert Belgisch zilverdesign van internationaal topniveau uit eigen collectie. Aan de hand van affiches, verkoopcatalogi, tekeningen en historische beelden gidst het Zilvermuseum Sterckshof je door de periode 1885–1945 waarin decor en design esthetisch, vernieuwend, modern of zelfs revolutionair zijn. Praktisch Esthétique Moderne, van 18 oktober tot 9 april 2012 in Zilvermuseum Sterckshof, Hooftvunderlei 160, Deurne. www.zilvermuseum.be - e-mail KC/pm 18.10.11/22.10.11
|
|
|
Geen schuld, wel straf Lieven Nollet 'Fotograferen is het inventariseren van de sterfelijkheid.' Deze zin van de in 2004 overleden Amerikaanse auteur Susan Sontag uit haar boek Over fotografie komt bij me naar boven drijven wanneer ik naar de foto's van Lieven Nollet (1952, Waarschoot) kijk. Met zijn foto's van geïnterneerden uit onder andere de gevangenis van Gent, Turnhout, Brugge, Antwerpen, Paifve en de psychiatrische ziekenhuizen van Bierbeek en Zelzate toont hij portretten (zowel sensu stricto als sensu lato) van deze mensen, wier bestaan herleid is tot een cocon waarin de buitenwereld uitgesloten is en als het ware enkel als een restant, een hersenflits in de binnenruimte aanwezig is en wordt verwerkt. Een geïnterneerde is trouwens een geesteszieke delinquent, die niet voldoende strafwaardig wordt beschouwd om door het klassieke straffenarsenaal van het strafwetboek te worden berecht. Deze portrettenreeks, die in vorig jaar in een gelijksoortige maar in een andere gedaante was te zien in het Museum Dr. Guislain in Gent, is ontstaan uit de interieurfoto's van het vroegere project Inside, gevangenissen in België. Op basis van gesprekken met de geïnterneerden gingen sommigen bewust voor de camera poseren zodat er een mise-en-scène ontstond, anderen werden dan weer op een meer onverwachts moment of in een natuurlijke houding door de fotograaf gevat. Nu eens toont de fotograaf hen in hun dagelijkse cel of omgeving, dan weer focust hij op hun gelaat. Details zijn van een onmisbaar belang in zijn werk en verlenen het een grote gevoeligheid waarbij de fotograaf de ziel van deze mensen uitdrukt en vastlegt. Opvallend is dat Nollet vaak de grens opzoekt tussen expressie en onherkenbaarheid; iets wat te maken heeft met het feit dat hij aanvankelijk de geïnterneerden niet herkenbaar moest weergeven. Niettegenstaande de 'onherkenbaarheid' is de gelaatsuitdrukking steeds aanwezig en spreekt elk beeld subtiel zonder woorden in deze foto's die vaak zwartzwart zijn — alsof Nollet ons wil tonen hoe zwart het zwart kan zijn in zijn analoog gefotografeerde beelden, waarbij het negatief, na inscannen bewerkt wordt met fotoshop. Zelf verklaart Nollet immers: 'Wanneer men het onzichtbare wil begrijpen, moet men zo diep mogelijk indringen in het zichtbare.' Praktisch Geen schuld, wel straf, Lieven Nollet, in Galerie De Zwarte Panter, Hoogstraat 70, Antwerpen, van 30 oktober tot 24 december, donderdag tot zondag van 13.30 tot 18 uur. • www.dezwartepanter.com Inge Braeckman/KC 10.10.11
|
|
|
De weg naar beweging Frieda Van Dun Een abstract universum van kleur, kracht, toets en beweging, dat is wat Frieda Van Dun ons in de tentoonstelling en het gelijknamige boek 'De weg naar beweging' toont. Van punt en lijn tot vlak en zo tot ruimte in het werk, waarbij de vormen, en hun innerlijke en inherent daarmee verbonden elementen, de onderlinge verbanden tonen en weergeven. Zo abstract dat de beweging, het beeld concreet (gelezen) wordt/verwordt — opmerkelijk is dat Frieda Van Dun aan haar schilderijen en/of drogenaaldetsen vaak zeer concrete titels geeft: we lezen 'Wintermorgen', 'De verleiding 1', 'Fabrieken', 'Stadsgezichten', enzovoort. Alsof het concreet geven van een tafereel en de 'abstracte' taal van verf en kleur niets anders kunnen dan samenvallen. Van Dun hanteert een sterke penseelvoering, nu eens ingehouden dan weer zeer expliciet, waarbij de afzonderlijke beeldelementen zich telkens weer aaneenrijgen tot een geheel, zoals elke noot bijdraagt tot het geheel van de uiteindelijke muzikale compositie. Haar kleuren en vormen interageren en 'corresponderen' (om de term van Kandinsky te gebruiken) met elkaar zodat er steeds, ook bij het gebruik van tegengestelde klanken, een symbiose ontstaat. Kandinsky stelde immers: "Een kunstwerk bestaat uit twee elementen, een innerlijk en een uiterlijk. Het innerlijke wordt bepaald door de emotie in de kunstenaarsziel. Deze emotie kan een vergelijkbaar gevoel in de ziel van de toeschouwer oproepen". En nog "…Het voornaamste doel van mijn verhandeling 'Over het spirituele in de kunst' was het vermogen om het spirituele in de materiële en abstracte wereld te ervaren, in de mens wakker te schudden — een vermogen dat in de toekomst absoluut nodig zal zijn en de mens oneindige mogelijkheden zal bieden." Frieda Van Dun wekt het 'geestelijke' in de materiële en de abstracte dingen. Haar werken stellen de toeschouwer in staat, niettegenstaande de gedetailleerdheid, een gevoel van oneindigheid te ervaren. 'De weg naar beweging is ons niet vooraf gegeven. Evenmin is hij bekend. Hij moet iets anders zijn dan de verbinding tussen vertrek en aankomst. Veeleer veronderstelt de weg naar beweging een onderweg zijn, los van ieder vertrek en aankomst, twee begrippen die elkaar insluiten, overlappen, tenietdoen. Alleen in het onderweg zijn worden ruimte én tijd overwonnen', zo stelt de dichter Roger M.J. De Neef die een mooie beschouwing schreef bij deze monografie van Frieda Van Dun. Praktisch De weg naar beweging, Frieda Van Dun, in Galerie De Zwarte Panter, Hoogstraat 70, Antwerpen, van 30 oktober tot 24 december, donderdag tot zondag van 13.30 tot 18 uur. • www.dezwartepanter.com Inge Braeckman/KC 10.10.11
|
|
|
Antwerpen Ontwerpen Stadsvernieuwing in woord en beeld De stad heeft een nieuwe info- en exporuimte over stadsvernieuwing. Onder de noemer 'Expo Antwerpen Ontwerpen' brengen twaalf thematische tafels grote en kleine stadsontwikkelingsprojecten in woord en beeld. Zondag 9 oktober wordt de info- en exporuimte in het FelixArchief op het Eilandje voor het eerst geopend voor het grote publiek. 't Stad, we werken eraan Stadsvernieuwing staat in Antwerpen hoog op de agenda. Het stadsbestuur wil van Antwerpen een nog aangenamere stad maken om in te wonen, te werken en om te bezoeken. In een stad waar een half miljoen mensen samenwonen, kan dat alleen maar door fors te investeren in het openbaar domein: straten, pleinen, parken en gebouwen. Dit najaar voert de stad hierover een campagne richting haar bewoners genaamd "'t Stad, we werken eraan". Naast de campagnewebstek www.antwerpenvernieuwt.be en een huis-aan-huis bezorgd kijkboekje met alle projecten, is er nu ook een permanente infotentoonstelling over stadsontwikkeling in de meest brede zin van het woord. Expo in FelixArchief De infotentoonstelling 'Expo Antwerpen Ontwerpen' werd genoemd naar het strategisch Ruimtelijk Structuurplan Antwerpen (sRSA) uit 2006, dat dezelfde titel meekreeg. De tentoonstelling is ondergebracht in een ruimte op het gelijkvloers van het FelixArchief op het Eilandje, waarin sinds 2006 ook het stadsarchief is gevestigd. Deze ruimte deed tot begin dit jaar dienst als bibliotheekfiliaal en is zichtbaar vanuit de publieke binnenstraat. Om binnen- en buitenlandse delegaties met een specifieke interesse in stadsontwikkeling te kunnen verwelkomen, werd een andere ruimte op het gelijkvloers omgevormd tot ontvangst- en presentatieruimte. Thematische tafels Op een overzichtelijke en stijlvolle manier brengen twaalf thematische tafels in een nieuwe info- en exporuimte alles in woord en beeld. Van de ambitieuze plannen op korte en lange termijn tot hoe straten, pleinen, parken en gebouwen met veel zorg worden vernieuwd. Naast de grote projecten uit het sRSA — waaronder Park Spoor Noord, het Eilandje, de Scheldekaaien en de Groene Singel — maken bezoekers ook kennis met toekomstige woonwijken zoals 't Groen Kwartier, Regatta en Scanfil. De tentoonstelling is zodanig opgezet dat deze zowel geschikt is voor vakmensen, die zich voort wil verdiepen in een bepaald thema of projectgebied, als voor de geïnteresseerde burger of bezoeker. Overzicht — Strategisch Ruimtelijk Structuurplan Antwerpen — Poreuze Stad: percelen, bouwblokken en masterplannen — Mobiliteit — Stadspatrimonium: restauratie, renovatie en nieuwbouw — Publieke ruimte: ontwerp & uitvoering — Woonprojecten — Schipperskwartier — Het Eilandje: een bruisende stadswijk aan het water — Scheldekaaien — Groene Singel: durven dromen van een Groene Rivier — Omgeving Centraal Station: internationale ontvangstlocatie — Spoor Noord Ontwerp info- en exporuimte Het bureau B-architecten — dat onder meer instond voor de scenografie van het museumgedeelte van het MAS — tekende het ontwerp van de info- en exporuimte. Met maximaal respect voor de bestaande architectuur van het gebouw werden doordachte toevoegingen gedaan: als 3D-objecten vormgegeven tafels die los in de ruimte staan. Elke tafel biedt naast panelen met relevante informatie ook plaats voor maquettes, publicaties, films enz. Het tafelconcept is flexibel van opzet: panelen kunnen makkelijk vervangen worden in functie van nieuwe projecten. De tentoonstelling telt in totaal 220 panelen en vijf maquettes. Dag van de Architectuur Deze info- en exporuimte wordt voor het grote publiek opengesteld tijdens de Dag van de Architectuur zondag 9 oktobe. Daarna is de ruimte permanent toegankelijk tijdens de openingsuren van het FelixArchief, van dinsdag tot en met vrijdag. De tentoonstelling is vrij te bezoeken en de toegang is gratis. Praktisch De 'Expo Antwerpen Ontwerpen' is ondergebracht op het gelijkvloers van het FelixArchief, Oudeleeuwenrui 29, Antwerpen. Wie de info- en exporuimte wenst te bezoeken, meldt zich aan aan de balie van het FelixArchief. De info- en exporuimte wordt voor het grote publiek opengesteld tijdens de Dag van de Architectuur zondag 9 oktober, van 10 tot 18 uur. Daarna is de ruimte permanent toegankelijk tijdens de openingsuren van het FelixArchief, van dinsdag tot vrijdag van 8.30 tot 16.30 uur. De info- en exporuimte is vrij te bezoeken en de toegang is gratis. Alle basisinfo over de info- en exporuimte is te vinden op www.antwerpen.be/antwerpenontwerpen. KC/pm 7.10.11
|
|
|
Galerie MX7 Elke Andreas Boon en Maarten Vanden Abeele Hedendaagse kunstenaars Elke Andreas Boon en Maarten Vanden Abeele gaan in zee met de 1 jaar jonge galerie MX7 in Antwerpen. Onlangs is de overeenkomst getekend voor een vaste vertegenwoordiging van beide kunstenaars. Na Zeno X neemt MX7 Maarten Vanden Abeele onder de vleugels en voor Elke Andreas Boon is het de eerste keer dat ze vertegenwoordigd wordt door een galerie. De samenwerking houdt in dat er, naast een solotentoonstelling in de galerieruimte op de Marnixplaats zelf, ook shows worden georganiseerd bij musea, zowel internationaal als op Belgisch grondgebied. Daarnaast komt er een monografie uit van beide kunstenaars en een herdruk van 'Pina Bausch' bij Taschen van Maarten Vanden Abeele, en andere plannen worden weldra bekend gemaakt. Als primeur zullen Boon & Vanden Abeele een samenwerking opstarten voor hun duo op de Gigacase tijdens The Border, geselecteerd voor de Gigacase in Gent Expo van 2 tot 6 december (www.theborder.be). Praktisch mx7gallery.com - e-mail. KC/pm 20.9.11/9.10.11 |
|
|
Meesterwerken in het MAS
Een verhaal van het beeld KC/pm 18.8.10
|
Vijf eeuwen beeld in Antwerpen
|
Stratenplan |
|
|
|
© 1995-2000-2002-2004-2007-2009 DEN BRABO: WEBBEHEERDER KOEN CAUWENBERGHS |
|
