|
|
 |
Rond |
De redactie van dit magazine wil ook niet eenkennig zijn, en daarom besteden wij, in de mate van het mogelijke, het redelijke en als we tijd hebben in de rubriek Rond Antwerpen, al eens wat aandacht aan culturele, sociale of sportieve gebeurtenissen rond Groot-Antwerpen, in de randgemeenten dus. De wereld houdt niet op bij de stadsgrenzen, nietwaar? |
Rupel & Schelde
|
|
Otter duikt na 20 jaar weer opBioloog Universiteit Antwerpen filmt uitgestorven roofdier in provinciaal natuurgebied Rupelstreek Wetenschappelijk onderzoek toonde al aan dat de waterkwaliteit in Vlaanderen gestaag verbetert, maar nu is er ook een ander onomstotelijk bewijs: de otter is terug. Het roofdier was sinds de jaren tachtig niet meer waargenomen in onze contreien, maar nu wist Kristijn Swinnen, onderzoeker van de Universiteit Antwerpen, er eentje voor zijn camera te krijgen. De viseter liet zich betrappen in een door de provincie Antwerpen beheerd natuurgebied in de Rupelstreek. Natuurkenners zien dit als een doorbraak in het natuurherstel en de vele maatregelen naar biodiversiteit. Zowel het Antwerpse provinciebestuur, de Universiteit Antwerpen, het Agentschap voor Natuur en Bos, het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek als Natuurpunt zijn in de wolken met de waarneming van de otter. Uitgestorven in Vlaanderen: zo luidde in 2010 de conclusie van de Zoogdierenwerkgroep van Natuurpunt. Die loofde € 500 uit tijdens de actie Wanted Alive: een otter, maar gaf het geld bij gebrek aan een waarneming aan het ottervriendelijkste natuurreservaat: het Grote Netewoud. "Tot het einde van de jaren tachtig werd de Europese otter met zekerheid af en toe gezien in Vlaanderen, maar nadien niet meer", vertelt Kristijn Swinnen (Universiteit Antwerpen). De wetenschapper plaatste speciale camera's in heel Vlaanderen in zijn onderzoek naar de beverpopulatie. Recent leverden die camera's het bewijs dat de bever zich opnieuw voortplant in Antwerpen en Oost-Vlaanderen. De nieuwe waarneming is wetenschappelijk echter van veel grotere waarde: "Dat er plots een otter in beeld opdook, is onverwacht. In Wallonië konden camera's op twee jaar tijd geen otters registreren, maar in een moerasgebied aan de Rupel was het wel raak. Of het dier op doortocht was of nog in het domein verblijft, is moeilijk te achterhalen. Otters laten amper sporen na en kunnen lang onopgemerkt blijven. Het dier is immers vooral 's nachts actief, en een otter kan een groot gebied bestrijken. Bij een recente zoektocht in het gebied, een samenwerking tussen de Zoogdierenwerkgroep van Natuurpunt, provincie Antwerpen en Universiteit Antwerpen, werd er maar een mogelijk spoor aangetroffen." Geïntegreerd provinciaal waterbeleid werpt vruchten af De opmerkelijke verschijning van de otter is voor de provincie Antwerpen een duidelijk bewijs dat de jarenlange inspanningen vruchten beginnen af te werpen. "Wij investeren jaarlijks in werkzaamheden die de biodiversiteit van onze beekvalleien moeten verbeteren", legt gedeputeerde voor Leefmilieu Rik Röttger uit. "Door die inspanningen neemt het aantal vissoorten toe, en vis is nu net wat de otter het liefste eet. De provincie streeft op dit vlak een geïntegreerd waterbeleid na, waardoor het voor diersoorten zoals de otter ook mogelijk is om zich over langere afstanden te verplaatsen." "Het provinciale groendomein waar de otter is gespot, is bovendien een prachtig voorbeeld van een recyclagegebied. Door de ontginning van turf zijn de putten ontstaan, daarna werd het gebied een open riool en een stort van industriële afvalstoffen. De voorbije 15 jaar heeft het provinciebestuur de natuur de kans gegeven zich te herstellen. Het resultaat is een mozaïek van diverse biotopen met een rijke flora en fauna. Naast de otter vinden ook heel wat zeldzame vogels hier een broedplaats." De provincie benadrukt nog dat ze de rust van het domein te allen tijde wil garanderen. Plaats voor grootse natuur in Vlaanderen Ook Natuurpunt reageert verheugd. "De vondst van de otter toont aan dat er plaats is voor grootse natuur in Vlaanderen", zegt directeur Chris Steenwegen. "Maar om de otter de kans te geven zich hier permanent te vestigen, moet er werk gemaakt worden van een netwerk van kleine natuurgebieden langs onze waterwegen. Dat zal ook helpen om de uitwisseling met andere populaties te verzekeren. De dichtstbijzijnde otters bevinden zich meer dan honderd kilometer en meerdere gevaarlijke snelwegen verder. Er is absoluut nood aan deze microreservaten. Ook voor andere fauna en flora zijn die plekjes erg nuttig om van het ene gebied in het andere te geraken." Voor het Agentschap voor Natuur en Bos is de teruggekeerde otter een sterk argument om het natuurherstel in de regio een extra duw in de rug te geven. Via het Strategisch Project Rupelstreek ondersteunen de Vlaamse overheid en het Antwerpse provinciebestuur de realisatie van een groot natuurgebied met open water en moeras, gaande van De Schorre in Boom tot de E19. "Dat moet uitwisseling mogelijk maken met andere natuurgebieden in de streek", legt Daniel Josten uit. "Ook de slikken en schorren die aan de Dijlemonding gecreëerd worden voor het Sigmaplan, en de steeds betere waterkwaliteit van de Rupel kunnen de otter een mooie toekomst in Vlaanderen garanderen." KC/pm 15.5.12 |
|
|
Padvinders ontdekken trage wegen In Schelle en Hemiksem Burgemeester Rob Mennes van Schelle en gedeputeerde Rik Röttger verwelkomden maandag 19 maart 30 vrijwillige padvinders die op de oproep reageerden om samen de trage wegen te zoeken in Schelle en Hemiksem. Op basis van de Atlas der Buurtwegen en de topografische kaart zouden er in Hemiksem en Schelle ongeveer 170 trage wegen zijn. Er waren vrijwilliger uit Schelle en Hemiksem, maar ook uit Boom, Niel en Duffel. Aan de hand van werkkaarten ontdekten ze nieuwe plekjes in de gemeenten. Het Regionaal Landschap Schelde-Durme, Toerisme Rupelstreek-Vaartland en de provincie Antwerpen willen investeren in trage wegen. Op de open infoavond kregen 30 geïnteresseerden uitleg over het project en werden zij opgeleid om deze trage wegen te verkennen. Zijn ze nog open? Hoe breed zijn ze? Wat is de staat?… zijn elementen die deze 'padvinders' in kaart zullen brengen. Gedeputeerde Rik Röttger plaatst het trage wegenproject Schelle-Hemiksem in de context van een aantal provinciale dynamieken in functie van trage wegen voor mens en dier. "De provincie Antwerpen vindt het belangrijk om te werken rond trage wegen, omwille van de vele functies die deze wegen hebben. Je gebruikt de wegjes als korte doorsteek, ze hebben soms hun eigen verhaal, ze dienen soms als verbinding tussen leefwerelden van planten en dieren. In Schelle, Hemiksem en omliggende gemeenten wordt op dit moment veel gewerkt rond trage wegen. De padvinders starten alvast met het maken van een inventaris", zegt gedeputeerde Rik Röttger. Projectcoördinator Stijn Bogaert van Toerisme Rupelstreek-Vaartland vzw nam iedereen mee op sleeptouw door de wondere wereld van de trage wegen. Na een korte opleiding werden al 80% van de te inventariseren wegjes verdeeld onder de padvinders. Tot 15 april trekken ze er op uit om ieder wegje te screenen. Daarna wordt alle info door de projectleiding en de verantwoordelijke ambtenaren van de gemeenten verwerkt en volgt er voor de zomer nog een overlegmoment met inwoners over noden en wensen binnen ieders gemeente. Geïnteresseerde padvinders kunnen zich steeds aanmelden via e-mail. KC/pm 21.3.12 |
|
|
Deputatie weigert milieuvergunning windturbines De Antwerpse deputatie weigert de milieuvergunning voor drie windturbines in de gemeente Schelle. Hiermee volgt ze het negatief advies van de Vlaamse Interdepartementale Windwerkgroep die stelt dat die locaties in het gewestplan nog steeds zijn ingekleurd als ontginningsgebied voor klei. Dit dossier legt dan ook een prangend probleem in het vergunningsbeleid bloot, vindt gedeputeerde Rik Röttger: "Een milieuvergunning afleveren voor windturbines die volgens het gewestplan daar niet mogen staan, vinden wij absurd. Wij dringen er dan ook op aan bij de Vlaamse Overheid om werk te maken van één loket voor zowel de milieu- als stedenbouwkundige vergunning voor windturbines. Dat is enerzijds efficiënter en duidelijker voor de aanvrager en anderzijds kan de aanvraag beoordeeld worden in al haar aspecten". Cvba Ecopower heeft op 4 april 2011 een milieuvergunning klasse 1 aangevraagd bij het Antwerpse provinciebestuur om een windturbinepark te exploiteren in de Tuinlei in Schelle. Het gaat specifiek om drie windturbines van elk 2.500 kW en drie bijhorende transformatoren van elk 2.700 kVA. Van de installaties zijn er twee gelegen in ontginningsgebied met nabestemming agrarisch gebied en een in uitbreiding van ontginningsgebeid met nabestemming agrarisch gebied. Bij de aanvraag van een milieuvergunning hoort een uitgebreid onderzoek. Naast een openbaar onderzoek waar burgers inspraak hebben, worden er ook tal van adviezen ingewonnen. Zo bracht het schepencollege van Schelle een positief advies uit. De Vlaamse Interdepartementale windwerkgroep bracht echter een negatief advies uit omdat op de zones waar de aanvraag voor gedaan wordt, wettelijk geen windturbines mogen staan. Daarvoor moeten de zones voor ontginningsgebied eerst worden overgezet in agrarisch gebied waar wel windturbines kunnen staan. Opvallend is dat De Vlaamse Afdeling Ruimtelijke Ordening geen advies heeft gegeven alhoewel dit gevraagd was. In de deputatiezitting van 29 september heeft het Antwerpse provinciebestuur de knoop doorhakt en de milieuvergunning geweigerd. De beslissing over de stedenbouwkundige vergunning is nog niet genomen. Gedeputeerde Rik Röttger, bevoegd voor milieuvergunningen, wil dat de Vlaamse regering dringend werk maakt van een eengemaakt vergunningsbeleid voor de aanvraag van windturbines en zelfs algemener voor milieuvergunningen waarvoor de deputatie bevoegd is en ook een stedenbouwkundige vergunning nodig is: "Op het vlak van windturbines zien wij een grote kloof met de stedenbouwkundige vergunning. De windturbines die nu werden aangevraagd liggen in het gewestplan in ontginningsgebied waar wettelijk gezien geen windturbines kunnen gebouwd worden! Wij willen als bestuur dan ook aan de alarmbel trekken. Alhoewel de uitbater heel veel inspanningen heeft gedaan op het vlak van milieu, vinden wij het absurd om een milieuvergunning af te leveren voor een constructie die er ruimtelijk niet mag staan. Het is daarom noodzakelijk dat de Vlaamse Overheid dringend werk maakt van één loket voor zowel de milieu- als stedenbouwkundige vergunning voor windturbines. Dat is enerzijds efficiënter en duidelijker voor de aanvrager en anderzijds kan de aanvraag beoordeeld worden in al haar aspecten". KC/pm 5.10.11 |
|
Wenst u (vrijwillig!) mee te werken aan de pagina over uw gemeente? Dat kan. Kijk dan even op deze pagina, |
|
|
© 1995-2000-2002-2004-2007-2009 DEN BRABO: WEBBEHEERDER KOEN CAUWENBERGHS |
|
