|
Vrijdag 04/01: Wensen. Vooreerst wil ik elk van jullie het allerbeste toewensen voor het nieuwe jaar 2008. In het bijzonder heel veel sportief genot en succes, zonder fatale mankementen of ongemakken. Ik heb inmiddels 5 behandelingen achter de rug bij Ostheopate Kris en ik kan
zeggen dat daarmee de ongemakken nog niet zijn weggewerkt, maar dat we toch al
een flink eind gevorderd zijn. De af te leggen weg bleek lang en we zijn er nog
niet. In tegenstelling tot mijn vorige behandelingen, die heus niet verloren
uitgevoerd waren, wordt er nu stap voor stap en van boven naar onder gewerkt.
Het zou vanonder verloren gekraakt zijn als het vanboven steenvast blijft
zitten. Boven trekt onder dan altijd terug uit zijn correcte structuur. Het
probleem bij mij zat in de bovenrug, schouders en hals. Compleet onder de druk
en afgeladen met spanningen. Langzaam aan komen rug en hals minder geblokkeerd
te zitten en dat heb ik te danken, naast de magische handen van Kris, aan
ingrijpende veranderingen van houding en mentaliteit. Oefeningen met ademhaling
en ontspanning zijn dagelijkse huistaken. Het zou best kunnen dat ik nog meerdere maanden wacht om opnieuw met lopen te beginnen. Het is van belang dat mijn bekken, na de recente deblokkering, een poos in die correcte houding blijft staan. Lopen, vooral in het bos of op andere geaccidenteerde parkoersen, kan die stand gemakkelijk terug scheef trekken, gezien dan toch de lange 'blokkade-termijn'. Ik hou u verder op de hoogte. Volgende berichtgeving komt er begin februari. Maandag 18/02: Beterschap. Na een reeks behandelingen door mijn osteopate, met dus niet enkel ruw 'gekraak', voel ik me stukken beter. De loopjes twee keer per week zijn hoopgevend. Vooral de pijn in mijn achillespees is de laatste weken veel minder en lijkt zelfs te genezen. De pijnscheuten in mijn knieën, vooral rechts, blijven na 20 minuten lopen verlammend de kop op steken en ik voel het ook als ik recht op de fietstrappers loop. Ik wilde nooit geloven dat het mijn knieën zelf waren, maar geregeld krijg ik signalen waardoor ik mijn mening wel eens zou moeten herzien. Al weet ik het helemaal niet zeker en blijft het onwaarschijnlijk dat ik plots met kniepeesontstekingen zit opgezadeld, ik bedoel, zo'n zwaar belastende trainingen werkte ik het laatste jaar nu ook niet af hè. En nooit eerder was ik geblesseerd aan mijn knieën, zelfs niet toen ik alle dagen liep en veel meer kilometers afmaalde. Zou het echter kunnen dat er stilaan (ouderdoms-)slijtage optreedt ? Als dat zo is kan dat niet anders dan het gevolg zijn van een verkeerde loophouding ... en zitten mijn x-benen er vast voor iets tussen. Vorig najaar heb ik me in Aalst een paar nieuwe 'steunzolen' laten maken en sinds ik daar (terug) mee loop, in combinatie met nieuwe loopschoenen, lijk ik iets stabieler te lopen. Ongetwijfeld is mijn achillespees daar al mee gebaat. Ik had die zolen aanvankelijk uit mijn schoenen gesmeten, omdat ik het sterk onaangename gevoel had meer uit mijn schoenen te lopen dan er in. Ik heb ze nu in een nieuw paar geduwd, die tevens een maatje groter zijn. Dat wordt dus hoopvol afwachten.Ik tracht tegen begin volgende maand via deze site iets te laten weten. Dinsdag 11/02: Maesschalk. Vorige week ben ik op consulatie getrokken naar Lebbeke bij Lieven Maesschalk. Dat ik hemzelf niet zou zien had ik wel verwacht, maar storen doe ik mij daar niet aan en bovendien was het alternatief lang niet slecht. De diagnose was gauw gesteld: enerzijds een hardnekkige ontsteking aan de linker achillespees en anderzijds een ontstekking van de slijmbeurzen onder de knieschijven. De pijnlijke knieën zouden het gevolg zijn van een verkeerde loophouding en van te weinig spierkracht rond het kniegewricht, waardoor de knieschijf te veel naar links of naar rechts schuift en niet mooi in het midden over de pees glijdt. De verkeerde houding wordt aangepakt met de steunzolen en de spierzwakte uiteraard met krachtoefeningen. En die kon ik al meteen boven gaan uitvoeren. Zwaar, eenvoudig, met al even simpele materialen, maar ongetwijfeld uiterst efficiënt. Ik blijf verder twee tot drie keer per week joggen en één keer fietsen. Als het past met Stijn doe ik daar nog een aquajogging bij. Met nu ook de oefeningen van Lebbeke erbij zal ik goed bezig zijn. Ik zal, denk ik, één keer per week naar Lebbeke moeten voor behandeling en de oefeningen terplaatste en allicht zal ik de reeksen workouts in de mate van het mogelijke thuis moeten verderzetten. Ik wil langs deze weg Stijn nog even proficiat wensen met zijn sterke prestatie op het BK in Oostende afgelopen zondag. Als 15de Belg binnen lopen is zonder twijfel een mooie beloning voor een gans seizoen hard en gedreven werken. Ik hoop dat hij op dat elan mag bezig blijven. Ook zijn broer Brecht, voor wie ik al evenveel sympathie heb, heeft deelgenomen in Oostende, zij het in de korte cross. Respect voor deze moedige inzet. Van zodra ik belangrijk nieuws te vertellen heb aangaande mijn 'revalidatie'
- wat een woord zeg - breng ik u hiervan graag op de hoogte. Ik tracht alleszins
nog iets mede te delen eind deze maand, onder de rubiek 'Voorjaar 2008'. Groeten
en voor iedereen alvast het beste. |
| ||||