Zondag 10/08: Kraakbeen.

Ik ben u nog wat info verschuldigd aangaande mijn toestand. Ik loop nog steeds niet. De ct-scan die ik in mei heb laten doen heeft aan het licht gebracht dat er lichte verzwakking is opgetreden in het kraakbeen van mijn rechter knie. Ik ben daarvoor naar Antwerpen getrokken bij een kniespecialist. Die heeft mij aangeraden het kraakbeen te laten inspuiten met een versterkend middel. 3 spuiten, 1 keer per week, 3 weken na elkaar. Ik heb dat niet onmiddellijk laten uitvoeren omdat ik daar wou over nadenken en omdat mijn eerste reeks behandelingen in Lebbeke ten einde liepen en omdat ik het te druk zou hebben tijdens de zomermaanden (op reis, grote werken in de tuin,...). Ik heb nog steeds niet beslist wat ik er mee ga doen. De keren dat ik heel rustig ga joggen komt geen pijn opzetten, maar na paar hectometer aan een hoger tempo verdwijnt de kracht als het ware uit die knie en zak ik er met pijnscheuten doorheen, vrij gauw na iedere landing met de rechtervoet. Ik ben na mijn behandeling in Lebbeke de quadriceps blijven oefenen, waarmee ik ondertussen toch een behoorlijk stuk sterker ben geworden, maar dat lijkt niet genoeg te zijn om dat moment van 'pijn krijgen' uit te stellen.

Eind deze maand hak ik de knoop door en beslis ik of die knie met inspuitingen wordt behandeld of niet. In Lebbeke konden ze mij met zekerheid garanderen dat ik terug zou kunnen hardlopen. De spuitbehandeling in combinatie met enerzijds doorgedreven spierversterkende oefeningen en anderzijds supplementen zoals bioglucosamine en creatine moet mij binnen de maand vrijwaren van de hinderende pijn. Misschien is dat wel de moeite waard om er voor te gaan.

Verder is er nog het probleem van mijn linkerachillespees die nog steeds pijn oplevert na een loopje en in mindere mate mijn heupen. Onder de loep genomen bleek die achillespees er erg aan toe, maar nog lang niet verloren. 'Valt zeker op te lappen', wist Hanne, mijn kinétherapeute, te garanderen.

Als ik een vandemaand paar 'emotioneel stimulerende' aspecten naast elkaar kan leggen, zoals bv. het besef dat ik op mijn 40-ste nog steeds beschik over een 'scherp' lichaam dat met een niet gering atletisch vermogen en onmiddellijk paraat staat om te presteren (snuif), een paar gunstige getuigenissen van mensen die een dergelijk probleem achter de rug hebben dankzij deze of andere behandelingen, het zien van oogstrelende en motiverende prestaties op de spelen in China, zie ik het mezelf opbrengen om er nog een jaar of 4 hard voor te gaan. 

De boslopers zijn alvast gewaarschuwd, al zal ik mij beperken tot het kortere werk om (voor mijn leeftijd) snel te gaan op de piste over 800 tot 1500m. Het uithoudingswerk, om die knieën te sparen, kan ik uitvoeren met andere sporten, zoals quajogging, fietsen of misschien ook rollerskating. Hoge hartritmes komen daar toch niet bij te pas.

Aarzel niet om mij uw bevindingen, ervaringen en raadgeving door te sturen. U kent mijn e-mailadres.