Diogenes en zijn legendarische ton, door John William Waterhouse
in 1882. Sydney
Diogenes van Sinope. (ca 412 - 323 VC)
De filosoof Diogenes, geboren in de stad Sinope,
leefde vele jaren in Athene. Veel vermeldenswaardige daden en uitspraken
zijn over hem overgeleverd.
Rijkdom minachtend wilde hij niets bezitten.hij was gewoon te zeggen:
' wie vele zaken begeert, zal altijd ongelukkig zijn.
Gelukkiger zijn degenen die aan niets behoefte hebben, daarom was hij
tevreden met de grootste armoede. Hij was van oordeel dat alleen
een kledingsstuk om zijn lichaam te bedekken, een bord om te eten en een
beker om te drinken voldoende voor hem waren.
Nadat hij echter een jongen voedsel met zijn handen had zien nemen
en water uit zijn handen had zien drinken, gooide hij ook zijn bord en
beker weg. Hij had zelfs geen huis maar woonde de hele winter in
een vat.
Toch beschouwden de Atheners Diogenes als een wijs man en waren ze
gewoon hem over veel aangelegenheden te raadplegen. Eens werd hem
gevraagd : 'waarom is armoede nuttig voor jou ?' daarop zei hij : 'armoede
bevrijdt mij van zorgen en ze beschermt mij. Noch door achterdochtig
te zijn, noch door te vrezen word ik gekweld, want ik ben bereid alle hinderlagen
van het lot te ondergaan. dwazen echter, die alles vrezen en voor alles
achterdochtig zijn, leiden een leven in angst.'
Aan een vriend die hem vroeg: 'Wanneer moet een wijze eten?' antwoordde
hij: ' Als hij rijk is, eet hij wanneer hij verlangt; als hij arm
is , eet hij wanneer hij kan.'
Er is zelfs overgeleverd dat hij bij klaarlichte dag , terwijl hij
een lamp in de hand hield, in de straten wandelde. Toen zijn medeburgers
vroegen wat hij deed, zei hij: 'Ik zoek een mens, en ik kan er geen vinden.'
Toch kenden de Atheners hem veel eer toe: toen een jongen zijn vat
gebroken had, boden ze de filosoof een nieuw vat aan.
Op een dag verlangde Alexander, de koning van Macedonië, die met
veel gezellen de stad in was gekomen, de beroemde filosoof te zien.
- "Ik ben Alexander, de grote koning."
- "Ik ben Diogenes, de hond." Antwoordde Diogenes.
- "Om welke reden word je hond genoemd?" Vroeg de Macedonier.
- "Omdat ik voor iedereen die mij iets schenkt, kwispelstaart, maar
naar degenen die mij iets weigeren blaf en de misdadigers bijt."
De koning, die zijn vrijgevigheid wilde tonen, zei tot de filosoof
:
- "Diogenes, wens een geschenk! Wat je wenst, zal de koning van Macedonie
jou geven." Daarop zei de filosoof die voor zijn vat was gaan zitten
en van de zon genoot:
-"Ik wens , koning, dat je een beetje uit mijn zon gaat."
Daarop prees Alexander de wijsheid van de standvastige man.
Een ander, minder gekend, aspekt van zijn filosfie is zijn absolute
weerzin van 'Cultuur' als cynicus (zeg 'kynikoes', de Duitse schrijfwijze
doet meer eer aan de Griekse oorsprong dan de Latijnse C die enkel
verwarring brengt in het Nederlands) en leerling van Antisthenes.
Zie verder.
Er is overgeleverd dat Diogenes op 90-jarige leeftijd zijn leven heeft
beëindigd door zijn adem in te houden.
Deze tekst is grotendeels afkomstig van ClickToLatijn
Meer over Diogenes vind je hier
