Brief over Universele Liefde

Mijn universele liefde, Wat ben jij ?

Mijn universele liefde, wat ben jij? Waar ben jij ?
Wat is hetgene u universeel maakt en wat maakt u tot liefde ?

Universeel is ALLES wat IS. Het is alles wat LEEFT. Voor de meeste mensen is het
alles wat ze kunnen zien, horen, smaken, voelen en ruiken. De wetenschap vertelt ons echter al
dat er dingen bestaan die we als aards mens niet te zien krijgen. Onze huidige zintuigen zijn
beperkt in hun kunnen. Een vleermuis is stekeblind en vliegt op het gehoor. Wat kunnen
wij ervan ? Wat weten wij ervan ? Onze zintuigen weten niet alles van die waarheid rondom ons te achterhalen.
Wij zijn beperkt in ons kunnen en in ons waarnemen. En toch ... toch hebben we al enig idee, hoe klein ook.
Dank zij de wetenschap beschikken wij inmiddels over machines die gevoeliger zijn dan wij. Ze registreren wat wij
niet voelen, noch zien. Ze verruimen onze waarneming als nooit tevoren.

Tevens bestaan er mensen die beweren dingen te zien die anderen niet zien. Volgens de massa zijn dat slechts rare kwezels.
Ze vertellen over dingen die ze zien. Maar de mens die het niet ziet, gelooft het meestal niet. Registreren wij noch onze machines
het, dan bestaat het niet. Zo redeneren zij. Voor deze mensen is het universele ietwat minder universeel dan voor anderen.
Toch kunnen we ons een gemeenschappelijke idee en definitie over het universele bedenken. Want universeel is dus alles wat is,
al lijkt het leven voor sommigen al wat universeler dan voor anderen.

Liefde is al even mysterieus en even diep. Sommigen denken bij liefde aan emoties. Anderen denken aan hormonen.
Universele liefde is echter liefde voor ALLES - het is de liefde namelijk, voor AL wat LEEFT ! "Welke mens op aarde kan dat al" ?
Zo vraagt die mensenmassa zich af. Wie op aarde heeft nu alles lief wat leeft ? Wij hebben honger. Wij moeten leven.
En de spreuk luidt steeds weer : "de ene zijn brood is de andere zijn dood". Stellen we nu echter, dat die dood niet bestaat...
Als die dood nu eens een illusie was; iets zoals een droom. We worden wakker en we komen heel eenvoudig weer in een ander bestaan;
en in een ander bewustzijn terecht ? We denken dat het vorige niet echt was, of we herinneren het ons zelfs niet meer ?
Stellen we dat de dood niet bestond, kon het dan toch nog zijn dat HET LEVEN werkelijk om de universele liefde draait ?
En zijn wij al UNIVERSEEL LIEF ? Neen, duizendmaal neen, zo mogen wij niet denken ! Als wij allemaal universele liefde waren,
dan maakten we geen leven meer stuk. Neen, dan hadden wij geen "vijanden" meer. Dan gingen we dood, uit liefde voor het leven ?
Kan dat ??? Dood gaan uit liefde voor het leven ??? Het is en lijkt een contradictie - een tegenstelling zowaar.
Als we het leven lief hebben, dan dienen we ten eerste het leven dankbaar te zijn voor het eigen leven. Dus houden we dat leven
in stand. In eerste instantie vechten we voor het "eigen leven". Ooit kwam er echter een man op aarde, die beweerde HET AL lief te hebben.
Hij had dus "universeel lief". En - zo zei hij - mijn koninkrijk is hier niet te vinden. Mijn koninkrijk is in "de hemelen".
Wat waren dat, die hemelen ? Vrijwel iedereen lachte zich kreupel. Zo goed als niemand kon die hemelen zien ? Ze konden het enkel
maar "geloven". De mensen geloofden hem dus maar niet. "Als zijn koninkrijk zich in die hemelen bevindt", zo redeneerden ze wellicht,
"dan bewijzen we hem er zeker en vast een dienst mee door hem meteen terug te sturen". Bovendien was zijn uitspraak "heiligschennis".
Ook weer volgens een andere heilige wet der mensheid, mocht het hemelrijk, God genaamd, nooit afdalen tot de aarde. Hij moest dus
in de lucht blijven, tot voorbij de wolken daar. Gezien hij de heilige wet geschonden had, kon hij die God niet zijn.
Dus wisten deze mensen niet beter en nagelden die man aan een kruis. Ze lieten hem er dagenlang hangen, tot hij "dood" was.
Wat bleek echter. Die man was nog in leven ! Zijn vrienden getuigden aan anderen - we hebben hem nog teruggezien. En hij heeft
nog tot ons gesproken ! "Flauwekul", riepen de anderen die het vernamen. "Flauwekul, heiligschennis, verraad !!!"
De schenders van al die heiligheid zetten het op een lopen. Ze waren niet meer gewenst.

Dit is een legende uit het verleden. Sommigen geloven het. Anderen weer niet. Feit is dat er een hele tijd mensen vervolgd en
gevolgd werden, die het ook maar aan iemand durfden doorvertellen. Neen, deze wijze boodschap had volgens sommigen echt geen
reden van bestaan. En dus moest ze verdrongen worden uit het menselijke geheugen. "Een mens kan nooit allesomvattend zijn
en diezelfde mens kan dus in geen geval universeel lief hebben", zo stellen ze. t'Is jammer. Het zou echter heel mooi geweest
zijn indien het zo was. En wie weet, misschien heeft de man in kwestie toch bestaan, al geloofde men hem niet helemaal ?
Wie weet, zit hij daar toch nog in die "hemelen", ALLE LEVENS lief te hebben... .

Toegang tot het menu van de website

bezoek :