Papier

Nogal wat van mijn boeken zijn aan elkaar gelinkt. Zo kwam ik op het idee om ‘Henna op je huid’ en ‘Black’ te schrijven door verhalen van meisjes in Beernem (Het engelenhuis). Zo ontstond ‘Een vlieg op de muur’ door iemand die me met ‘Blauw is bitter’ hielp. Ontstond ‘Over tijd’ door Koen (Black) die me naar Liesbeth Verlinden verwees.
Frédéric (Black/Back) is lid van de Egidiusgemeenschap. Een gemeenschap die o.a. daklozen en vluchtelingen helpt. Hij vertelde me wel eens opmerkelijke verhalen over vluchtelingen. Zo sprak hij ook over Edmond, een Albanese vluchteling. Hoe hij na een vlucht vol moeilijkheden in België belandde.
Zat daar geen stof in voor een boek? Natuurlijk.
Via Frédéric kwam ik in Antwerpen in Kamiano (een restaurant voor armen) terecht. Daar was ik onder andere verbaasd omdat in de toiletten een wazig blauw licht brandde (zo zien druggebruikers de aders op hun armen niet en kunnen ze dus niet spuiten). Ik ontmoette er ook Edmond. Met Edmond heel veel gepraat en via hem kwam ik bij Jan terecht (Rode Kruis Opvangcentrum, Linkeroever, Antwerpen). Jan zorgde dat ik enkele keren in het centrum kon rondkijken, rondhangen. Met sommige vluchtelingen kon praten (de taal was dikwijls een probleem) en stilaan werd mijn verhaal concreet.
Ik zag er bv ook dat vluchtelingen aan de deur rookten en ik vroeg me af hoe ze hun sigaretten betaalden. Eten en onderdak krijgen ze in het centrum. Maar hoe betaalden ze hun extra’s met zo weinig weekgeld?
Jan wist het ook niet meteen. Sommigen zouden vast wel bijverdiensten hebben die niet echt correct waren. Zo had hij wel eens gehoord van vrouwen die een man pijpten voor een pakje sigaretten of zo.
Om me beter in het aanleren van een onbekende taal in te leven heb ik ook les in de verschillende kleurniveaus gevolgd.

Ik had het verhaal van Edmonds vlucht uit Albanië, maar zijn verblijf in België leek me niet iets dat de lezer zou kunnen boeien (ook al omdat Edmonds zoektocht naar papieren behoorlijk ingewikkeld en langdradig was). Toen kwam ik op het idee om Edmonds verhaal door een meisje te laten beleven. En dat kon ik aanvullen met dingen die ik in het Centrum had gehoord.
Liza maakt een heel dramatische keuze, gelukkig voelt Edmond zich al prima thuis in België.