|
Als we Joost Felix Ducatteeuw voor
één keer mogen geloven, behaalde hij ooit met Franse kussen van
de jury het diploma van Maître en Art Plastique Option Communication
Visuelle in het diepe Doornik en wist hij jaren te overleven als boomplanter
slash bouwvakker slash fabrieksarbeider slash kunstenaar. Berbers en sherpa's
zullen u vertellen over de tijd dat hij door Atlas en Himalaya waarde. Nu zoekt
hij thuis zijn weg tussen de steenbrokken. Na een dag conceptueel denken op het
werk, stopt hij zijn resterende Sturm und Drang namelijk in de ambitieuze
verbouwing van zijn huis. Ondertussen probeert hij zowel zijn tuin als zijn
twee dochtertjes onder controle te houden. Met wisselend succes.
Wie
vroeg naar huis moet, zet beter geen boompje op over architectuur, economie,
politiek of de ondraaglijke lichtheid van het bestaan.
Nu Joost zowel
de haren als de leeftijd heeft bereikt van Jezus toen er nog spijkers op de kop
werden geslagen, zoekt hij inspiratie en verheffing in het Italiaanse
expressionisme, maar ook bij de Nieuwe Duitse Wilden. Een harde dus, maar met
de pit van een watje.
Speciaal voor "ALFABED" maakte hij twee werken:
l'Amour Tendre en Labour Brute als een hommage aan zijn
grootouders, de oorspronkelijke bewoners van Galerie 93. Deze werken
zijn nog in volle ontwikkeling. |
l'Amour Tendre & Labour Brute
|
|