GEDETAILLEERDE ZIEKTE INFO

kreupelheid

 Oorzaak: komt bij eenden vaak voor. Bij het langdurig houden van de eenden op een harde ondergrond hebben zowel de gevoelige tenen als de zwemvliezen te lijden. Daardoor raakt de onderkant van de voeten beschadigd en dat leidt vroeg of laat tot eeltvorming. Niet zelden ontstaan onder de verhoornde laag etteringen, die na verloop van tijd verharden tot een kaasachtige massa.

Ziektebeeld:om de pijn te verzachten liggen de eenden vaak op de grond. Bij de nadering van mensen gaan ze hinkend te water.Behandeling:heel weinig kans op genezing. Naar de dierenarts gaan, die het eelt verwijdert en het etter wegkrabt voor zover dat mogelijk is. De voet blijft in het verband en de patiënt moet op een zachte ondergrond worden gehouden, bijv. op zaagmeel, turfmolm of gummimatten.

Voorkomen:let erop dat zich in de verblijfplaats geen grote, harde vlakken bevinden. Betonnen oppervlakken kan men bijv. met zand bedekken; harde grond moet losgespit of -geharkt worden.

 Voor dit euvel schijnt een aantal oorzaken verantwoordelijk te zijn, maar welke is nog een punt van discussie. Het komt het vaakst voor in massale bestanden van fok-en mesteenden als deze erg dicht op elkaar gehouden worden, en dan vooral bij jonge eenden die ruien van het dons- naar het permanente verenkleed .

Verschijnsel: meestal beginnen de verst ontwikkelde jonge woerden bij soort­genoten de bloedrijke veerspoelen uit te trekken en die gretig te verorberen. Gewoonlijk worden eerst de schachten van de rugveren en daarna de veren van vleugels en andere lichaamsdelen afgebeten en uitgerukt.  

Behandeling: verscheidene methoden om dit euvel tegen te gaan, zoals het verhogen van het eiwitgehalte van het voer of het aanbrengen van een andere verlichting in het hok hadden tot nu toe geen succes.

Oorzaak: te weinig of in het geheel niet ingevet donskleed bij de kuikens die onder een kip of in een broedmachine uit het ei zijn gekomen. Bij het uitbroeden door een eendemoeder wordt het dons door het contact met de veren van de moedervogel onmiddellijk waterafstotend. Het invetten van de veren met een stof uitde stuitklier is de kuikens weliswaar aangeboren, maar in de eerste levensdagen is de produktie te gering om het verenpak jewaterdicht te maken.

Verschijning: onder een kip of in broedmachine uitgebroede eendekuikens verdrinken omdat hun droge donskleed het water opzuigt.

 Behandeling: ziet u dit gebeuren, dan haalt u de kuikens direct uit het water, wrijft ze goed droog en zet ze dan onder een warmtelamp.

Voorkomen: geef de kuikens die niet onder een eend zijn uitgebroed in het begin geen zwemgelegenheid. Wen ze later geleidelijk aan het natte element door het neerzetten van ondiepe schalen met water. Allengs beginnen de stuitklieren kuikens zelf hun veertjes invetten. Veel fokkers geven de kuikens voor alle zekerheid pas zwemgelegenheid als de vogels hun donspakje hebben verwisseld voor het permanente verenkleed.