| Over ons |
Introductie
Geschiedenis
Beroepsprofiel
Contact
|
Links
|
Op het eiland ‘San Servolo’ in de lagune van Venetië ligt, waar vroeger een psychiatrische instelling stond, sinds 1982 een Europees centrum voor de beroepen in de restauratie behorende tot het architectonisch patrimonium. Deze school werd in 1977 in het leven geroepen door de UNESCO en heeft sindsdien een hele reputatie opgebouwd. De mensen die er doceren zijn niet van de minste en komen uit de hele wereld.
De locatie vlakbij Venetië is een enorme bonus.
http://www.centroeuropeomestieri.com/
In 1988 volgde ik gedurende 3 maand de intensieve cursus aan het ‘Centro Europei di Venezia per i Mestieri della Conservazione del Patrimonio Architettonico'. Het was een louterende ervaring, waarbij ik heel veel opstak en tevens contacten legde met ambachtslui van over de hele wereld. Ik had het geluk dat de ‘Raad van Europa’ mij een beurs bezorgde.
|
Een oud verffabriekje, dat gekend was voor zijn typische rode kleur, werd door een ondernemend ‘colorist’ en zijn zakenpartner, overgenomen. De contacten die het fabriekje onderhield met The National Trust leidden ertoe dat er een kleurenwaaier van 59 documentkleuren op punt gesteld werd. Drijvende kracht was John Fowler (van het nog steeds bestaande topameublementsbedrijf Colefax & Fowler). Intussen beslaat de collectie reeds 130 kleuren en is er een lijn behangpapieren ontstaan, die zijn gelijke niet kent. http://www.farrowball.co.uk/
In 1994 kwam ik in contact met de verffabrikant Farrow & Ball. Die ondertussen internationale naam en faam bereikt heeft. Indertijd maakte ik verscheidene trips om verf en behang zelf op te halen. Dit gaf mij tevens de kans de Engelse zuidkust te ontdekken.
|
Drie broers en één vriend, fietsten, als ‘De Dolle Dravers’ het hele vlaamse land af, op zoek naar oude brouwerijen. Wanneer ze zich zelf aan een experiment wagen in moeder haar wastobbe en daarmee, als volstrekte amateurs, de eerste prijs wegkaapten in de ‘Nationale Brouwerswedstrijd’ was ‘Oerbier’ geboren. De overname van de oude Brouwerij Costenobel in Esen, bij Diksmuide betekende hun intrede in de echte brouwerswereld. Er is nog steeds leven in de brouwerij en het Oerbier kreeg er al broertjes en zusjes zoals: Arabier, Boskeun, Stille Nacht, Dulle Teve, Oeral en Stout... bij. Prosit!
http://www.oerbier.be/
In 1981 Leerde ik Kris Herteleer kennen, toen architect in spé, nog steeds aquarellist en fervente bierbrouwer. De liefde voor het sympathieke brouwerijtje en het goede bier is gebleven in zoverre dat ik het enige ‘niet-lid van de familie’ ben die rondleidingen mag geven.
|
Een middeleeuwse abdijsite met een prachtig en rijk verleden. Die na gebruikt te worden als kasteeldomein eindigde als bron van bouwmaterialen, wordt ten langen leste geschonken aan het bisdom Mechelen met als voorwaarde ‘het domein ten dienste van de kinderen te stellen’. Lange tijd dient het voor het herbergen van de Antwerpse jeugd tijdens zomervakanties en het inrichten van bosklassen. Tot in de ‘Stichting Kempisch Erfgoed’ de voogdij van het domein op zich neemt. De doelstellingen werden in 2003 herzien en erg uitgebreid en het nieuwe plan wordt nu uitgevoerd. Het domein begint zich te ontplooien tot een educatief jeugdverblijf in groepsverband en een site voor wandel-, fiets- en riviertoerisme.
http://www.roosendael.be/
In 1992 werden vader en ik gevraagd om de koetspoort van de inkompoort van het ’Domein Roosendael’ in Sint-Katelijne-Waver te restaureren. In 2004 werd de gehele inkompoort gerestaureerd en wij mochten het schilderwerk uitvoeren. In 2005 was het de beurt aan het ‘Koetshuis’ en het ‘Schuurke’ en die schilderden we eveneens.
|
Een initiatief om aspirant vaklui een opleiding te laten krijgen door ‘ouwe rotten in het vak’ krijgt door de jaren heen meer bijval en oogst zodanig veel succes dat het sportdomein ‘Ter Groene Poorte’ deels verzwolgen wordt door de leslokalen. Intussen kun je er terecht voor de grootste veelzijdigheid aan opleidingen, gebracht door mensen met een jarenlange ervaring ‘op het veld’.
http://www.syntrawest.be/
In de 80-er jaren volgde ik bij Syntra avondlessen, nu geef ik er zelf les. En ik ben blij, hetgeen ik in Venetië leerde, aan mensen van bij ons door te kunnen geven. |
|
