Cuba, land van de salsa (2003)




Trinidad; Bovenzicht van het Convento de San Francisco

Klik voor vergroting op de foto's


Ligging:
Cuba, het grootste eiland in het Caribisch gebied, vormt samen met Jamaica, Haïti, de Dominicaanse Republiek en Puerto Rico de Grote Antillen.
Cuba ligt op korte afstand gescheiden door de Golf van Mexico van Amerika (Florida).

Reisroute:
Cuba is rechtstreeks te bereiken via Brussel naar Varadero op 10 uur vliegen.
Tussen België en Cuba is er een tijdsverschil van - 6 uur.

Klimaat:
Prachtig panorama van het bergmassief van Escambrey
De gemiddelde jaartemperatuur is 26°, met minimale verschillen tussen de seizoenen.
De periode november tot april is de beste tijd om Cuba te bezoeken. De meeste regen valt vanaf mei tot oktober.
Minder veilige weersomstandigheden met tropische stormen en orkanen heersen meestal van augustus tot november.
Tijdens onze reisperiode, eind april - begin mei, op de rand van het regenseizoen, was er bewolking vanaf 17 uur en 's nachts een regenbui.
De zuidelijke provincies zijn meestal iets warmer en in het noorden en westelijk deel valt iets meer regen.

Geschiedenis en politiek:
Toen de Europeanen voet aan wal zetten (Cristoffel Colombus), was het eiland reeds duizenden jaren bewoond door inheemse bevolkingsgroepen. (o.a. indianen, Tainos) Na de ontdekking van het Caribisch gebied, begonnen de Spanjaarden aan de daadwerkelijke inlijving ervan.
Reeds snel kwam de inheemse bevolking erachter dat de bedoelingen van de indringers minder vreedzaam waren en er kwam verzet.
Symbool van het inheemse verzet tegen de Spaanse overheersing is Hatuey, een cacique (hoofdman) van de Tainos in Baracoa. Na hoogtijdagen van piraterijen en de bezetting van de Engelsen, begon de Cubaanse onafhankelijksstrijd door jurist Carlos Manuel de Céspedes, die zijn slaven vrijliet en ze opriep om samen met hem voor een vrij Cuba te vechten. Na de afschaffing van de slavernij nam de invloed van de Amerikaanse investeerders toe. De Amerikanen moderniseerden de verwoeste plantages en oriënteerden de export op de Verenigde Staten. Samen met dichter José Marti namen Maceo en Gomez weer de wapens op voor een tweede onafhankelijksoorlog. De Amerikaanse regering oefende op dat moment een diplomatieke druk uit op de Spaanse regering en de Cubaanse autoriteiten om tot een vreedzame oplossing van het conflict te komen. Uiteindelijk verklaarde de Verenigde Staten de oorlog aan Spanje en maakte in korte tijd metten met de laatste resten van Spaans kolonialisme in Cuba. De Amerikaanse troepen streken de eer op en weigerden de Cubaanse vrijheidsstrijders te erkennen en namen zelf de macht over. De Amerikanen ontwapenden de Cubaanse vrijheidsstrijders en maakten zo de weg vrij voor investeerders uit de Verenigde Staten. De Amerikaanse bezettingstroepen trokken zich pas terug toen in de nieuwe grondwet garanties waren opgenomen voor de stabiliteit in Cuba, maar de Cubaanse regering moest aan de leiband van de regering in Washington lopen. Zo mochten Cuba ook geen diplomatieke of handelsbanden aanknopen die de Amerikanen niet zinden. Bovendien moest Cuba grond afstaan voor een Amerikaanse legerbasis op het eiland. Dit werd Guantanamo, een leasing voor 99 jaar, een basis die tot op heden nog steeds bestaat. De Amerikanen trokken zich niks aan van corruptie, zelfverrijking en terreur tijdens de dictatuur van de generalen Machado en daarna Batista. Vooral de Amerikaanse mafia deed goede zaken in Cuba ten tijde van Batista. Tegelijkertijd heeste er grote werkeloosheid en kon een - vijfde deel van de bevolking lezen noch schrijven. Fidel Castro, een jonge jurist, nam de strijd op tegen deze dictatuur. Na een mislukte coupe, leidde hij opnieuw een revolutie samen met Che Guevara. Opnieuw werd de operatie een fiasco. Een derde, deze keer geslaagde, revolutie leidde tot de bevrijding van het machtsvertoon van Batista. Fidel koos voor een radicale breuk met het verleden.
Er volgde een landhervorming, waardoor de maximale toegestane omvang van het grondbezit werd vastgesteld op 400 ha. Enorme lappen grond van rijke Cubaanse en Amerikaanse eigenaren vielen toe aan de Cubaanse staat. De lonen van de arbeiders en de boeren werden verhoogd en de kosten voor huur, elektriciteit, medicijnen en school werden zo goed als gratis.
De economische hervormingen raakten natuurlijk vooral de rijken en zij trokken dan ook massaal naar Amerika. Zo verloor Cuba het merendeel van zijn grootgrondbezitters en zakenlieden, maar tevens de helft van zijn artsen, advocaten en technisch kader. Toen Cuba een overeenkomst sloot met de Sovjet - Unie voor economische en politieke samenwerking, nam de Amerikaanse regering maatregelen. Amerika schortten de afname van Cubaanse suiker op en tot slot verbrak de Amerikaanse regering alle diplomatieke betrekkingen met Cuba. De agressie van Amerikaanse kant dreef de Cubanen nog meer in de richting van de Sovjet - Unie. Om een invasie uit te sluiten stond Castro toe dat de Sovjet - Unie kernraketten op Cubaans grondgebied stationeerde. De Amerikanen ontdekten de transporten en wierp een zeeblokkade op rond Cuba. President Kennedy dreigde met een kernoorlog als sovjetleider Chroesjtsjov de raketten niet zou terug trekken. De leiders kwamen tot een compromis: de raketinstallaties verdwenen en Amerika zou Cuba nooit aanvallen.
Vanaf dat moment werd er een totale handelsboycot afgekondigd, die trouwens nu nog altijd geld.
De afgelopen veertig jaar is de communistische partij de enigste in Cuba gebleven.
De Cubaanse revolutie heeft inmiddels veel van zijn glans verloren.
Er is weliswaar een indrukwekkend systeem van gezondheidszorg en onderwijs, dat model kan staan voor andere landen in ontwikkeling, maar door het wegvallen van de economische hulp van de Sovjet - Unie heerst er sinds de jaren 90 een totale economische chaos. Steeds meer Cubanen laten zich niet meer zoet houden met oproepen om vooral solidair te zijn en de broeksriem nog verder aan te halen. Fidel's Cuba waarin geen onrechtvaardigheden meer bestaan en niemand iets te kort komt, heeft hij niet kunnen realiseren. Eind jaren '90 heeft Fidel toerisme toegestaan. Hierdoor komen broodnodige dollars het land binnen en geven de economie een klein beetje een duw in de rug.
Ondanks alles houdt Castro vast aan zijn communistische stokpaardjes van centrale planning, partijdiscipline en de gewenste inschikkelijkheid van de bevolking. Misschien is de tragiek voor Fidel dat hij altijd meer idealist dan realist is gebleven.

Bevolking:
Doopfeest in El Cobre
Cubanen zijn altijd trots gebleven.
Ze laten de ontberingen van de laatste jaren betrekkelijk lijdzaam over zich heen gaan. Ze zijn trots op hun helden, in alle steden vind je grote borden met slogans van hun revolutie. Cubanen zijn vriendelijk, maar bovenal vindingrijk. De improvisatie waarmee ze zich door de problemen slaan dwingt respect af. De manier waarmee ze old - timers al die tijd in beweging houden is bewonderingswaardig. De levensvreugde en passie is ingebakken in het karakter van de Cubanen. In de muziek en de dans blijken het geboren artiesten. De meeste Cubanen (van de 11 miljoen inwoners) zijn ontstaan uit het samen gaan van Spanjaarden en Afrikaanse slaven.

De taal:
Spaans is de voertaal. Met Engels kan je overal terecht.

De munteenheid:
De Cubaanse munt is de peso. Voor de buitenlanders is de dollar het betaalmiddel. Zorg voor voldoende one dollar biljetten voor de fooien. American Express is nog steeds taboe. In Varadero kan je zonder probleem met euro's betalen.

Cubaanse keuken:

Trinidad; Langosta is een plaatselijke lekkernij voor een redelijk prijsje In de hotels krijgen toeristen het beste voorgeschoteld dat Cuba op culinair gebied te bieden heeft. Wat je in de 5 - sterren hotels aan eten all - inn formule krijgt voorgeschoteld grenst aan het ongelooflijke ten opzichte van wat Cubanen zelf te eten hebben. Het basisvoedsel bestaat uit kip, gebraden varkensvlees en vis (tonijn !!!) met rijst en zwarte of rode bonen en aardappelen.
Cubanen mogen tegenwoordig zelf en restaurant aan huis beginnen, paladares genaamd. De familie kookt zelf.
De Cubaanse staat heft een hoog percentage belasting op de inkomsten van de paladar. Dat maakt deze niet echt goedkoop.
De Cubaanse keuken is samengesteld uit ingrediënten die Spanjaarden en andere immigranten in het verleden meenamen naar het eiland.
De nationale schotel is ajiaco criollo, een stoofschotel met groenten en vlees. Lekker !!!
De gebakken banaan (in schijfjes) wordt eveneens veel gebruikt ter vervanging van groenten.
Het voorgerecht is steevast schijfjes tomaat, komkommer met witte koolsla.
Een lekkernij is de langosta voor relatief weinig geld.
In een Cubaans café tref je uitsluitend koffie aan. De koffie is sterk en zwart (met suiker).
Merkwaardig, maar de Amerikaanse Coca Cola (boycot) kan je zonder problemen krijgen in Cuba. Het is ingevoerd via Mexico. De eigen variant, Tripicola, is zoet.
In Pinar del Rio vind je guayabita, gemaakt van een plaatselijke bes - achtige vrucht.
Overal kan je makkelijk aan bier geraken (Cristal en Bucanero).

Cuba staat bekend om rum (ron) en zijn cocktails.
Cuba Libre: rum, cola, citroensap en ijsblokjes
Mojito: rum, een halve limoen, sodawater, suiker, muntblaadjes
Daiquiri: rum, suiker, citroensap, gemalen ijs
Pina Colada: rum, kokosmelk, ananassap, gemalen ijs
Presidente: rum, Blue Curaçao, rode vermouth (zoals Martini), grenadine, een sinaasappelschilletje, ijsblokjes
Ron Collins: rum, suiker, citroensap, sodawater en ijsblokjes
Er is een cocktail waarvan ik de naam niet meer van ken, bijzonder lekker en aan te raden, maar ohhh zo verradelijk !!!
In gelijke delen verdelen: rum, brandy,triple sec, vodka, sinaasappelsap en ananassap

De beste en de zachtste rum is Havana Club. Goede Cubaanse ron is als een goede Cubaanse sigaar, maar bij rum geldt: hoe ouder, hoe zachter, hoe beter.
De echte rumliefhebbers drinken rum puur: die van zeven (añejo siete años) geniet mijn voorkeur. De rum van één of drie jaar wordt gebruikt voor de cocktails. De zevenjarige Havana Club kost 10,70 $ in Cuba (22€ bij ons !) een koopje, de driejarige kost 6 $ in Cuba (13,70 € bij ons).
Je mag 1 liter (ofwel 1 fles) per persoon overbrengen.


Rondreis Cuba:

oldtimer oldtimer oldtimer






Voor deze reis kozen we touroperator Jetair, omdat deze organisator het meest volledige aanbod aanbied in Cuba in combinatie met een korte strandvakantie in Varadero. Bovendien bieden ze een rechtstreekse vlucht aan vanaf Brussel.
Als men Cuba voor het eerst wil bezoeken met een fly en drive formule, raad ik dit af. Op het ganse eiland kan je het aantal wegwijzers op één hand tellen. Ben je avontuurlijk aangelegd, kan je Cubanen op je weg meenemen als lifters (wat trouwens in Cuba de normaalste zaak van de wereld is en bovendien betrekkelijk veilig). Zij zullen je tot op de bestemming begeleiden tegen een zacht prijsje.
Om de prijs te drukken, hoef je de fly en drive zeker niet te doen. Een begeleide groepsreis is zelfs voordeliger, tenminste als je in overal in Cuba alles wil bekijken van noord naar zuid.
Sinds een aantal jaren mogen Cubanen kamers verhuren aan toeristen (casas particulares). Deze huizen zijn herkenbaar aan een driehoekig embleem aan de voorgevel. De prijs is nogal navenant de geboden accommodatie (25 - 35 $ per nacht). Verwacht dus echt het minimale aan comfort. Het voordeel is wel dat je echt tussen Cubanen leeft en zo kan proeven van het gewone leven.
Weet wel dat geen enkele Cubaan van een buitenlander peso zal aannemen. Met een zwarte marktkoers van minstens 100 peso voor 1 dollar, zou je in de goedkoopste hotels (10 - 20 peso) wel erg goedkoop slapen. Dat zou dus al te mooi zijn.


Santa Clara:

La Plaza de la Revolucion Zuidwest waarts van de stad Santa Clara ligt wat uit de route La Plaza de la Revolucion.
Op dit plein, ontworpen voor grote volksmanifestaties, staat een groots beeld van Che Guevara. Links van het beeld is in steen de guerrillastrijd uitgebeeld.
"Hasta la victoria siempre" - "Op naar de overwinning, altijd"
Parque Vidal Santa Clara is de hoofdstad van de provincie Villa Clara. De stad is betrekkelijk jong. Santa Clara, de stad van Che Guevara. Het centrale plein van Santa Clara, Parque Vidal. De dubbele bestrating van het plein dateert van de tijd dat er gescheiden wandelgebieden waren voor blanken en zwarten. Palacio Provincial met de bibliotheek.

Palacio Provincial met de bibliotheek.



Cienfuegos:

Cienfuegos, havenstad van Cuba en voornaamste exporthaven voor suiker.
De charme van Cienfiegos zit in de gemoedelijke sfeer, de korte maar rijke historie en de fascinerende architectuur. De stad is een goede uitvalsbasis voor een bezoek aan Trinidad. Parque José Marti, symbool van vrijheid.

Parque José Marti, symbool van vrijheid. Het binnenste deel van het plein was voor zwarten verboden terrein.
Stadspaleis van de rijken van weleer
Teatro Tomas Terry, het mooiste gebouw op het Parque José Marti
Teatro Tomas Terry, het mooiste gebouw op het Parque José Marti
Camaguey :


Per vrachtwagen trekken we de bergen in voor de verkenning van de regio El Nicho. Camaguey bestaat uit uitgestrekte vlaktes, meestal vol geplant met suikerriet.



Natuurzicht van El Nicho in de bergen




Vrije tijd om te genieten van de watervallen van El Nicho.
Trinidad:

Oldtimer in het straatbeeld van Trinidad De smeedijzeren (rejas) hekwerken voor de ramen zijn soms ware kunstwerken Straatbeeld met de typische kasseien in het autovrije oude stadsdeel Vervoer van suikerriet Iglesia de la Santisima in het oude stadsdeel Bovenzicht Plaza Mayor










Trinidad is samen met Oud-Havana de architectonische schatkamer van Cuba. De proporties zijn echter totaal verschillend.
Terwijl Havana uitgroeide tot eerste handelscentrum, grote haven en hoofdstad, bleef Trinidad niet meer dan een rijk regionaal centrum. De wat geïsoleerde ligging van het stadje, achter de Sierra del Escambray, zorgde ervoor dat Trinidad bleef zoals het was.
De charme van het stadje komt je tegemoet bij iedere stap die je zet op de kasseien in het autovrije oude stadsdeel.
De smeedijzeren (rejas) en houten hekken voor de ramen zijn soms ware kunstwerken.
Vooral in de vooravond, als het gewone volk op straat komt, gaat Trinidad leven.
Het Plaza Mayor is de beste plaats om de verkenning van Trinidad te beginnen.

Vallei van de suikermolens (Vallei San Luis):
Vallei van de suikermolens Ooit waren er in de Valle San Luis meer dan 50 suikermolens in gebruik.De plantage-eigenaren hadden hier een royale woning, terwijl hun paleis in Trinidad of Sancti Spiritus stond.
Je rijdt de vallei vanzelf in op weg naar Sancti Spiritus, op 12 km van Trinidad. De meeste plantagegebouwen zijn in de Eerste Onafhankelijkheidsoorlog verwoest.

Indianendorp Guama aan de Laguna del Tesoro:
Indianendorp Guama aan de Laguna del Tesoro Vanaf de steiger bij La Boca vertrekken bootjes met hoge snelheid naar het indianendorp Guama aan de Laguna del Tesoro.Langs het kanaal staan prachtige casuarina's, sparachtige bomen. Op de terugweg met de boot merk je prachtige lotusbloemen op een rustiger zijkanaal.
De laguna del Tesoro dankt zijn naam aan de legende van indianenhoofdman Guama, die zijn volk nog voor de komst van de Spanjaarden zou hebben aangespoord alle schatten in het meer te gooien. Vanzelfsprekend is er nadien vaak naar gezocht, maar nooit iets gevonden.
Op de oevers is in 1963 een indianendorp nagebouwd. De bezoeker wordt ontvangen door betonnen indianen in levensechte houding. De hutten zijn van authentieke materialen gebouwd; overwegend tropisch hardhout en palmbladeren. De grote ronde hut is die van de indianenhoofdman, de cacique. In de hut wordt je verwelkomt door enkele vrouwen, die met zang, muziek een ritueel uitvoeren. Iedereen krijgt zwarte strepen op het voorhoofd.

Criadero de Cocodrillos bij La Boca de Guama:
Met jonge krokodillen wordt gesold.Nabij la Boca ligt de krokodillenboerderij Criadero de Cocodrilos. Krokodillen hebben altijd al in het wild geleefd in Cuba, vooral in de waterrijke kuststreken. Alleen in de ondoordringbare moerassen konden ze standhouden. Om de verschillende soorten te kweken is na de revolutie de krokodillenboerderij opgezet. Het is nu de tweede grootse farm ter wereld. De cocodrilo cubano kan 4 m lang worden en 25 tot 30 jaar oud. Een pad voert je langs de kweekvijvers. Minder diervriendelijk, en eigenlijk uit de toon vallend, is een kleine show waar met jonge krokodillen wordt gesold. In de Croco Bar kun je krokodillenvlees proeven; het is bijna vetloos maar met weinig smaak. Krokodillen in alle formaten, ze worden 4 m lang en worden 25 tot 30 jaar oud Close up van een krokodillenkop


Valle de Viñales:
Valle de ViñalesSommigen noemen dit het mooiste stukje Cuba. De Valle de Viñales met z'n vlakke diepgroene tabaksvelden, onderbroken door de eigenaardige mogotes en omsloten door een vol begroeid bergland is uniek.
Door miljoenen jaren van wind en regen hebben de mogotes hun vreemde vorm gekregen. Een ander kenmerk van dit kalkachtige landschap is de uitspoeling van binnen, zodat er een spectaculair grottenlandschap is ontstaan met rivieren, bronnen en op de wanden schilderingen van de eerste bewoners van Cuba.
Een indrukwekkende grot is de Cueva del Indio. De indianen en later de gevluchte slaven gebruikten de grot als schuilplaats. Een gids voert je langs ondergrondse kalmksteenformaties en door smalle gangen. Het laatste deel van de tocht gaat per boot langs een ondergrondse waterval.

Valle de Dos Hermanos:
Valle de Dos HermanosIn de Valle de Dos Hermanos is na de revolutie een grootse muurschildering aangebracht op de helling van een mogote: de Mural de la Prehistoria. De kunstenaar heeft, in opdracht van Fidel Castro, een immense afbeelding gemaakt die de wording van de socialistische mens voorstelt. De diepe kleuren bruin, rood, geel en blauw zijn basiskleuren die in de natuurlijke elementen terugkomen; de aarde, het gesteente, de begroeiing, de lucht en de mens.

Van tabak tot sigaar:
Silo voor het drogen van tabaksbladeren Drogende tabaksbladeren in de siloVervaardigen van sigaren (afwerking)In Pinar is de tabaksproduktie een zaak gebleven van vooral kleine en middelgrote boeren. Na de revolutie werden de particuliere stukken grond bijeengevoegd in cooperativas. De beste tabak groeit in de vruchtbare valleien ten noorden en westen van de hoofdstad Pinar del Rio. Het verbouwen van tabak is arbeidsintensief werk.
Nauwelijks zes weken nadat de planten zijn ingezaaid en een speciaal bed, worden ze overgeplaatst naar het veld. Om ze te beschermen tegen felle zon worden de beste variëteiten, die dienen voor het dekblad van de fijnste sigaren, overdekt met grote witte doeken. Bijna drie maanden blijft de tabak op het veld om de juiste omvang te bereiken. Voortdurend zijn er mensen bezig om onkruid en kleinere blaadjes aan de stengels weg te halen. Daarna worden de grote bladeren geplukt en op lange stokken te drogen gehangen in de vagas. Na zeven weken moeten de bladeren fermenteren in een dichte, donkere ruimte.
In de sigarenfabriek worden de bladeren geselecteerd op kleur, elasticiteit en dikte. De produktie van sigaren is nog puur handwerk. De werkbanken, ze lijken op lessenaars, van de mannen en vrouwen staan in lange rijen achter elkaar. De bladeren worden gesplitst. Elke laag in de sigaar heeft zijn eigen type blad. De fijnste bladeren zijn het dekblad, de geurigste zorgen voor het aroma en binnenin komen de wat grovere bladeren. Afhankelijk van kwaliteit, kleur en aroma zijn er verschillende typen sigaren.
Nadat eerst nerf en rand van het blad zijn weggesneden met een ogenschijnlijk simpele handbeweging, wordt de sigaar gerold. per dag rolt een arbeider gemiddeld 100 sigaren. Tijdens het werk wordt er stevig op losgepaft, want de sigaren zijn gratis, en elke dag mogen de arbeiders er twee mee naar huis nemen. Een bezoek aan een sigarenfabriek geeft je een schitterend beeld van het socialistische arbeidsethos. Er wordt niet meer dan 8 uur gewerkt, met een ruime pauze. Tijdens hun werk krijgen de mannen en vrouwen het voornaamste nieuws uit de krant voorgelezen. Er wordt ook medegedeeld wie de beste arbeidsprestatie levert. De destacado, de meest producerende arbeider van de week of mand, is herkenbaar aan het bordje op z'n werkbank.
Alle Cubaanse grote merken, Cohiba, Monte Christo etc worden netjes op temperatuur en vochtigheid bewaard tot verkoop. Spijtig, maar tussen de werkbanken mag je in de fabrieken niet fotograveren of filmen!

Jardin Botanico te Saroa :
Orchideën in de Jardin Botanico te Soroa De grote attractie van Saroa is de tropische tuin met 700 soorten orchideeën, waarvan 250 van Cubaanse oorsprong zijn. De natuur zorgt hier voor een fantastisch kleurenspel omlijst door het groene bergland.


Arco Iris te Saroa:
Arco Iris, regenboogwaterval te Saroa Vlakbij de botanische tuin moet je de Arco Iris bezoeken, een regenboog die ontstaat door de val van het zonlicht op één van de watervallen.



Havana:

Miramar:

Havana; Het park van Miramar Miramar, de groene villawijk aan de westkant van Havana, is tegenwoordig de wijk van ambassades, consulaten en buitenlandse handelsfirma's. De diplotiendas in Miramar, winkels waar je uitsluitend met dollars kunt betalen, waren lange tijd de enige plaatsen waar je behoorlijke spullen kon kopen. Havana; In het park van Miramar een beeld van John Lennon, hij is er nooit geweest...

In het park van Miramar een beeld van John Lennon, hij is er nooit geweest...



La Placa de la Revolucion:

La Plaza de la RevolucionPlaza de la Revolucion, op het gebouw het silhouet van de eeuwige revolutionair Che GuevaraPlaza de la Revolucion, enorme volksmassa, zwaaiend met Cubaanse vlaggetjes "Todos al la Plaza", "Allemaal naar het plein". Die boodschap krijgen de Cubanen als er een grote manifestatie van samenhorigheid, eenheid en steun moet plaats vinden. Elk jaar op 1 mei is er een toespraak van Fidel Castro, zo ook toen wij er waren op 1 mei 2003. De toespraken van de partijleiders duren een ganse dag. De Cubaanse televisiezender zend gans de dag en de daaropvolgende dag de toespraak uit.
Er is een enorme volksmassa, zwaaiend met Cubaanse vlaggetjes, met op de achtergrond het silhouet van de eeuwige revolutionair Che Guevara. Ogenschijnlijk is er weinig controle en geen politiemacht aanwezig; ik heb enkel enkele scherpschutters bemerkt op de hoogste gebouwen rond het plein. Als toerist kun je gemakkelijk en zonder probleem tot helemaal vooraan het hekken komen tot op zo'n 50 meter van Fidel. De Cubanen op de voorste rijen hebben allemaal rode t-shirts aan, het zijn allemaal werknemers en hun kinderen die verplicht zijn om aanwezig te zijn, anders krijgen ze voor die dag geen loon. De interesse voor de toespraken van de menigte is zwak, men praat onder elkaar, maar echt luisteren wordt er weinig gedaan.

La Habana Vieja, het oude Havana:

Havana; Monumentale gevels als stolsel van een roemrucht en rijk verleden Als uitgangspunt voor een verkenning van de monumenten kun je best het Parque Central nemen. Aan het park staan er markante openbare gebouwen die begin 20ste eeuw zijn gebouwd. Hotel Inglaterra is er een prachtig voorbeeld van in neoklassieke stijl.
El Capitolio National nabij Paseo de Marti: illustratief voor de oriëntatie op de Verenigde staten
Een beter symbool van de Amerikaanse invloed in Cuba dan het Capitolio Nacional is nauwelijks denkbaar. Sinds de revolutie is hier de Academie van Wetenschappen erin gevestigd en voor een deel het Museo Nacional de Historia Natural. De architectuur is overweldigend, maar tegelijkertijd is dit bouwwerk illustratief voor de waanzin van generaal Machado's dictatuur.
Havana is in culturel opzicht onder meer verbonden met leven en werken van Ernest Hemingway. De grote Amerikaanse schrijver vond hier in de jaren veertig en vijftig van de 20ste eeuw zijn tweede thuis en bracht er lange periodes met mojito's door.
Havana vieja; Catedral de San CristobalHavana vieja; Salsamuziek op de Plaza de la Catedral
Het Plaza de la Catedral is het best geconserveerde deel van koloniaal Havana. De verzameling historische gebouwen die het plein omsluiten en de sfeer maken het tot een unieke plek in de hoofdstad. Het is een ideaal rustpunt tijdens het bezichtigen van de oude stad, door enkele sfeervolle restaurants met een life salsa bandje.


Met steun van Unesco zijn de Cubanen begonnen met de restauratie van Plaza de Armas Sinds het ontstaan van Havana was het Plaza de Armas het voornaamste plein van de stad. De eerste mis werd hier opgedragen. Het werd de paradeplaats voor het leger en daarna de plaats om te flaneren. Rondom het plein woonden de rijkste stedelingen.Met steun van Unesco zijn de Cubanen begonnen met de restauratie van Plaza de Armas.
Havana; Plaza de San Francisco
In de omgeving van Plaza de San Francisco staan tal van gebouwen die verbonden zijn met de ontwikkeling van de haven, zoals het beursgebouw uit het begin van de 20ste eeuw. De Iglesia y Convento de San Francisco de Assis, de door de franciscanen gebouwde kerk en bijhorend klooster, zijn recentelijk in oude luister hersteld. Op het plein is is de Fuente de los Leones (Leeuwenbron) te bewonderen.
Vanaf Fortaleza san Carlos de la Cabaña een mooi uitzicht op El CapitolioHavana vieja; In alle opzichten een doorleefde stad
Het Fortaleza San Carlos de la Cabaña werd als het grootste en sterkste fort beschouwd ten tijde van de Nieuwe Wereld. Bij zonsondergang werd met een kanonschot het signaal gegeven dat de stadspoorten dicht gingen. Er is een museum met een unieke collectie antieke wapens uit de hele wereld. Vanaf Fortaleza San Carlos de la Cabaña heb je een prachtig uitzicht op El Capitolio en het oude Havana.

In Havana kan je makkelijk 's avonds rondslenteren op de avenue en één van de vele salsabars opzoeken. Meestal starten de salsabands na 21u30. Wij hebben ons laten begeleiden door een jong Cubaans koppeltje en zo een salsa avond met de nodige cocktails in de buurt van de Chinese poort beleeft.
Na een avond salsa dansen, werden we 's anderendaags uitgenodigd voor een etentje bij de familie in de achterbuurten van Havana. Het is de manier om het echte Cubaanse leven te ontdekken. In een kamer van vier op vier werd er op een klein gasvuur gekookt, stond er een tafel met vier schamele stoelen en een bed om te slapen. Alle kleren van de jongeling hingen netjes gewassen en gestreken omhoog boven het bed.
Ondanks de beweringen van onze gids dat Cubanen vrij mogen praten en rondlopen met toeristen, ervaarden we toch enige gereserveerdheid. We werden door het koppeltje liever niet samen gezien wanneer er politie in de buurt was.
Wat er ook van aan is: wij hebben een ervaring opgedaan en een stukje 'real Cuba' gezien.
Politiek gezien is men nogal onverschillig, het schijnt hen allemaal weinig te schelen wat de toekomst zonder Fidel zou brengen. Men is wel bang dat de broer van Fidel de macht zou overnemen. Deze man zou oorlogsgezind zijn, minder praten, maar overgaan tot daden.
Feit is dat men Cuba best nu bezoekt en de reis niet uitsteld; na de dood van Fidel zal het land hoogst waarschijnlijk een onrustige tijd tegemoet gaan...

Santiago de Cuba:

Op de luchthaven van Havana voor een vlucht naar Santiago is de bagagecontrole zeer streng. Alle handbagage wordt minuscuul uitgeladen, vooral bij de Cubanen zelf. Glazen flessen zijn niet toegelaten in het vliegtuig.
De stad Santiago de Cuba, hoofdstad van de gelijknamige provincie, wordt vanuit historisch oogpunt de 'Heldenstad' genoemd. Hier werd de aanzet gegeven tot de onafhankelijkheidsstrijd en de revolutie. talrijke monumenten en plekken herinneren aan deze heldhaftige periodes. De hoogteverschillen in de stad zorgen voor mooie panorama's en schilderachtige steile straatjes.

Santiago de Cuba; straatbeeld Santiago de Cuba; straatbeeld Museo Emilio Bacardi Palacio Provincial









Casa de la Trova, vele beroemdheden hebben dit muziekcafé bezocht
Vlakbij het Parque Céspedes is het Casa de la Trova. Dit is de beste plaats om de onvervalste trova te horen. Alleen al vanwege de rijkelijk met foto's en tekeningen versierde wanden is dit muziekcafé een bezoek waard. Vele beroemdheden hebben deze plek in de loop van de tijd bezocht.
Plaza de la Revolucion, met een groots monument wordt generaal Antonio Maceo geëerd
Met een groots monument wordt de legendarische generaal Antonio Maceo geëerd op het Plaza de la Revolucion. De generaal zit met z'n paard met 26 machetes daaromheen geplaatst.
Tropicana-show te Santiago de Cuba
's Avonds kan je een Tropicana show bewonderen in open lucht. In Havana kan je dergelijke show eveneens bekijken, maar enkel in Santiago mag je vrij filmen en foto's maken. De show is een wervelend spectakel van zang en costuums doorheen alle landen. De kwaliteit van de show is van een lager niveau; bij het zangtalent van sommige hoofdzangers stel ik me vragen.

El Cobre:

Omgeving El Cobre, aan de weg naar Bayamo Op zo'n 18 km van Santiago aan de weg naar Bayamo, is voor gelovige Cubanen de grote bedevaartplaats El Cobre. De gelovigen komen voor het Santuario Nacional a Nuestra Señora de la Caridad de El Cobre, de basiliek waar het originele beeld van de Zwarte Maagd wordt bewaard.
El Cobre, de grote bedevaartplaats voor Cubanen
Typische offering met bloemen in El Cobre
De kapel wordt overladen met zonnebloemen.

Het kerkhof Santa Ifigenia :

Aflossing van de wacht op het kerkhof Santa Ifigenia Kerkhof Santa Ifigenia, Graftombe van José Marti Kerkhof Santa Ifigenia, gedeelte van de slachtoffers van de revolutie met de Cubaanse vlag Kerkhof Santa Ifigenia, alle marmeren graven blijven behouden en worden prachtig onderhouden Kerkhof Santa Ifigenia, familiegraf van Bacardi










Legendarische personen uit de Cubaanse geschiedenis hebben hun laatste rustplaats op het Cementario Santa Ifigenia, zoals José Marti, Carlos Manuel de Céspedes, Emilio Bacardi en talrijke anonieme strijders, gevallen bij de verdediging van de revolutie. De wit marmeren graven worden bijzonder goed onderhouden; er worden ook geen oude graven verwijderd, zoals bij ons wel gebeurt.
De graftombe van José Marti is de grootste bezienswaardigheid. Marti is zittend en kijkend naar z'n eigen kist afgebeeld in een zeshoekig mausoleum. Indrukwekkend is de wacht. Alle zestig minuten wordt de wacht voor het mausoleum afgelost; dit was de wens van Marti. De wachten lossen elkaar af met grote, hoge passen op maat van de muziek.
Guantanamo:

Guantanamo, driekwart van het oppervlak bestaat uit bergland Guantanamo; Verkoop van banaantjes De oostelijkste provincie van Cuba, Guantanamo, is hoofdzakelijk bekend vanwege de gelijknamige Amerikaanse marinebasis. De locatie van de basis, op het grondgebied van de communistische "vijand", is uniek. Zowel het dorp Caimanera als de basis zelf zijn niet toegankelijk voor buitenlanders, behalve met een speciaal visum. De basis wordt bevoorraad vanaf zee, aangezien het Cubaanse regime zelfs de zoetwatertoevoer naar het gebied heeft afgesloten.
Driekwart van de omgeving bestaat uit bergland.
Baracoa:

Baracoa; Plaats waar Columbus voet aan wal zette, de eerste Spaanse nederzetting op Cuba Baracoa; Standbeeld van Columbus
Lange tijd was het plaatsje Baracoa weggezonken in de vergetelheid, verstopt achter het bergland. De enige manier om er te komen was vanaf zee. En dat deden de Spanjaarden met Colombus.
Baracoa; Straatbeeld van de stad Baracoa; Plaatselijke koets
Baracoa was de eerste Spaanse nederzetting op Cuba. In de jaren zestig werd een weg aangelegd die Baracoa met Guantanamo verbond. Het plaatsje heeft, juist door de langdurige isolatie, z'n oorspronkelijke charme behouden.
Baracoa; Voor de kerk Nuestra Señora de la Asuncion bevindt zich een standbeeld van Hatuey, symbool van inheems verzet Baracoa; In de kerk Nuestra Señora de la Asuncion bevindt zich het Kruis van Parra, dat door Colombus zou zijn meegebracht
Voor de kerk Nuestra Señora de la Asuncion bevindt zich een standbeeld van Hatuey, symbool van inheems verzet. In de kerk Nuestra Señora de la Asuncion bevindt zich het Kruis van Parra, dat door Colombus zou zijn meegebracht.


Varadero: Hotel Tryp Peninsula *****


Varadero; Hotel Tryp Peninsula *****
Varadero; Hotel Tryp Peninsula *****
Varadero; Hotel Tryp Peninsula *****
Dit ***** nieuwe, onberispelijke hotel, ligt in een ecologisch natuurreservaat en direct aan een mooi strand. De verblijven zijn allemaal in prachtige bungalowstijl met alle mogelijke comfort en sportfaciliteiten. Het eten is verbluffend en staat in schril contrast met het echte Cuba.
In onze rondreis verbleven we hier in een all-inn formule. Champagne bij het ontbijt,cocktails a volonté met echte nationale sterke drank, een onmetelijk lange toog met dagverse groenten, vlees, vis en noem maar op... een mooie afsluiter van een onvergetelijke reis.
Algemeen:
Cuba is een mooi land, dat bruist van het leven en de muziek. Het is een bezoek meer dan waard.Voor de salsa- dansers onder ons: the place to be is Havana, alhoewel men overal in het land salsa danst. De touroperators van rondreizen kiezen meestal echter hotels of verblijven buiten het stadscentrum, zodat men zich wel moet verplaatsen om in de bars met de Cubanen te kunnen dansen. De salsa-animatie die voorzien is in de hotels stelt echt niet veel voor, op een uitzondering na.
Toeristen die een reis boeken Varadero in combinatie met Havana hebben het echte Cuba niet gezien. Een rondreis door gans het land is een must. Wanneer men een tweede bezoek plant aan dit land, kan je perfect in een casas particulares slapen en een auto huren om rond te trekken voor kortere afstanden.
Veiligheid:
Cuba is mijns inziens een veilig land, mits je een normale gezonde voorzichtigheid aan de dag legt.

Gebruikt reisboek:

'Cuba' - Reisgids Dominicus - ISBN 90-257-3262-3

Salsa in Edegem:
Salsa Caribe


Meerdere tips Cuba
Back to startpagina