Als je een vreemde taal gaat leeren

  valt dat meestal lang niet mee

  De gramatika is moeilyk

  je maakt fout op fout, O! Wee!

  Leer je duitsch, da's o zoo lastig

  je vergist je keer op keer,

  der, die, das, dem, den, 't Is vreeslyk

  je herhaalt maar telkens weer

  "Guten Abent Herr, wie geht es Ihnen?

  Danke schön, es geht mir gut".

 

  Al die eigenaardigheden

  van de uitspraak geven last

  maar je krygt ze wel te pakken

  als je op je tellen past.

  By het Franch heeft ieder moeite

  vele klanken zyn fataal

  "Bon garçon, le main" 't moeilijk leren

  van een vreemde taal!

  "Ah! Bonsoir Monsieur, allez-vous bien?

  à merveille, merci, très bien".

 

 

  Ieder zegt: "Moderne talen

  moet je leren, dat is goed".

  Maar by al die moeilykheden

  daar verlies je soms den moed

  By het Engelsch ga je spreken

  met 'n rare scheve mond

  "Yes, all right, Sire, I am happy,

  maar pas op maak 't niet te bont

  "Ah! Good evening, Sir, How do you do?

  Oh! I thank you, very well".

 

  Maar één taal moet ieder leeren

  die is internationaal

  die wordt overal gesproken

  want dat is de wereldtaal

  Leert dus allen Esperanto

  en eenieder zegt spontaan:

  " 't Is la lingvo de la mondo!"

  't Wordt in ieder land verstaan

  "Bonan Sinjor' kiel fartas vi?"

  "Perfekte, dankas mi!"

 

uit "kolektaro de eo-poemoj kaj eo-kantoj" 

Roger Iserentant (red.)