Goals vliegen rond onze oren

DWB-Rekencentrum: 1-5 (vrijdag 30 maart 2007)

Het is al een tijdje geleden. Het verslag zal een samenraapsel zijn van flarden herinneringen en dito nachtmerries. Wat ik me herinner is de onuitgegeven opstelling met Luc Gommers als libero. Het moet gezegd dat hij een betrouwbaar sluitstuk was. De uitslag van de match laat het niet vermoeden, maar ere wie ere toekomt, de 5 goals die rond onze oren kregen, moeten niet op het conto van luk geschreven worden. Ook reservekeeper Ruben heeft zijn best gedaan en legde enkele fraaie reddingen op de grasmat. De goals vlogen hem rond de oren, maar hij heeft zich als keeper niets te verwijten. Aan wie lag het dan dat dwb na een forsing doorgevoerd te hebben en via een strak schot van Koen Van Wichelen,na een teruglegger van Koen Geurts, op 1-0 kwam, toch nog de boot inging met 5-1?

Ik herinner me dat DWB zeker tijdens de eerste helft vrij aardig meevoetbalde. Het rekencentrum is dit jaar een taaie tegenstander die dwb telkens te grazen neemt. DWB had zijn lesje van vorige keer geleerd en zou zich niet laten doen. En dat ging ook zo in de eerste helft. Zowel voorlijn, middenveld als verdediging deden wat ze moesten doen en hielden het rekencentrum op afstand. Een beetje geluk speelt ook wel mee, maar zoals het cliché zegt "geluk dwing je af".

De tweede helft was andere koek. Gaandeweg verliest DWB het middenveld en kunnen de gasten van het URC vrij aanleggen, of de bal zonder weerstand van Dwb voor de voeten van hun aanvallers brengen. Die zijn snel, alleszins sneller en uitgekookter dan dwb. Als Gommers dan nog het veld moet verlaten met een pijnlijke grimas omwille van pijnscheuten in de dij, mogen we het helemaal vergeten. Steven probeert nog de meubelen te redden , maar zijn conditie en zijn achillespees lieten het afweten, zodat hij nog voor de match afloopt, zich mankend naar de kleedkamer begeeft. Op die manier kan het middenveld het ook niet meer houden en het moet gezegd de voorlijn wist niet goed meer waar het doel zich bevindt. Zo kunnen we zelfs geen gelijke tred houden met de tegenstander en een gelijk spel uit de brand slepen. Winnen kunnen we zo ook op onze buik schrijven.

Bewust dat we niet echt op onze waarde zijn geklopt, maar toch terecht het onderspit moesten delven in de overtuiging dat het verdikt te zwaar is, trokken we ons terug voor een bezinning in de kantine.

De cijfers staan er zwart op wit : DWB - Rekencentrum : 1-5

Speelden mee : Ruben, Eddie, Peter, Roel, Steven, Luk Gommers, Johan Nelissen, Wouter, Luk Delrue, Koen Van Wichelen, Ben, Koen Geurts, Bram.

Verslag: Eddie Gijbels, na drie weken