TENUTO
zo
hoorde ik een etude:
tomeloze
vogels
prompt
bekkend in hoge vlucht
nerveus
insectengedoe
omheen
doorzonde borders,
een
touchante zomerse stilte
me
gedichten vertolkend
van
Tellegen: ik schreef je
van
Rawie: dit alles
van
Dewulf: over
van
Bernlef: niet kijken
van
Guépin: ik word als jij
van
Van Nijlen: Héloïse en Abélard
jij
koos ze met lyrische vingers
neen,
je toonzette niet de woorden;
wel
het ronde zalige duren ervan
WILLY NELISSEN
je vroeg me een naam te zoeken
die we zouden delen met voor altijd
ik begreep er niets van, van dit alles
dat eenzaamheid de inzet was
van een bange reis die nooit
zou eindigen tenzij wij zegeld braken
op het charter van haar betekenis
op zoek naar het hart van de steen.
Ingrid Lenaerts
3. VRAGEN
Doet doodgaan
heel veel pijn
en als de zon gaat slapen
wie geeft haar dan een zoen?
Er ligt geen antwoord klaar
ik gun haar
de geheimtaal van de dingen.
Hoe zeg ik
wij zijn zoekgeraakt
de dood
maakt geen verschil.
Zij vult mijn zwijgen in
met weer een nieuwe vraag:
toen ik er nog niet was
waar was ik dan?
Christina Guirlande
PASSIE
Als de donkere heupen
van de scheemring
de stad in slaap wiegen
woont zij
als in een huis
zonder dak,
met vele kamers
tot het licht verschijnt
het gomt
de krijtlijn
van haar
tangorug
uit.
Anna Dolores
Nu wij aankomen bij het strand
waar ik je eerste glimlach vond,
zullen we golven breken, tot water
zich bevrijdt, ons opneemt en
laat mediteren.
Doordrongen van soberheid
staan we verbleekt voor
de wolkenpoort, bij het openen
het fel contrast, in schaduwbeeld
liggen we in achtergelaten zaligheid.
Raoul Maria de Puydt
Onze zelf geschreven gedichten
Gekke muis
De
muis rent door het huis
en
springt op het fornuis.
Ze
vliegt in de lucht en kucht
en
laat een diepe zucht.
De
muis vliegt naar de maan
in
haar raketbanaan.
Ze
krijgt honger als een paard
en
eet een groot stuk taart.
Plots
krijgt ze heimwee
en
vlucht naar de zee.
Maar
zwemmen kan ze niet,
wat
een groot verdriet !
Lente
Aan
de bomen groeien bloemen
en
de bijen beginnen te zoemen.
In
de wei staan gevlekte koeien
naar
elkaar te loeien.
Vogels
zingen hun lied,
maar
treurig is het niet.
Dit
is het einde van het gedicht,
want
de zon schijnt op ons gezicht.
Deze
gedichten werden geschreven door leerlingen van de
Sint
Franciscusschool te Turnhout 2de
leerjaar onder leiding van Edith Oeyen
DE DUIF
Op haar vleugels draagt ze vrijheid
Ze kan vliegen waar ze wil
Het is zij die ons verblijdt
Als de dagen donker zijn en kil
Sierlijk als de ochtendzon
Vliegt ze door de nacht
Ik wou dat ik ook vliegen kon
Met veren zo mooi en zacht
ZEE
In het mooie
ochtendlicht
Glinsteren schelpen in het zand
De warmte op mijn gezicht
Voelt aan als diamant
Getijden veranderen van eb naar vloed
Golven rollen over het strand
's Avonds zie je een zachte gloed
Al ver vanaf het land
BOOM
Vast geankerd in de grond
Met blaadjes dwarrelend in het rond
Staat een eenzame treurende boom
De wind die door zijn takken raast
En kringen op het water blaast
Doet de aarde zachtjes beven
En geeft energie aan elk leven
gedichten geschreven door 2de graad leerlingen van het
IKSO Hoeselt onder
leiding van Edith Oeyen
Ik
sta voor iedereen klaar,
Ben een luisterend oor.
Heb zelf mijn geheimpjes,
Maar vertel ze niet door.
Ik hol graag in de tuin,
Ga ook liefst een baantje trekken.
Hou veel van L.O.,
Sport is voor de gekken!
Paarden vind ik lief,
Zijn het plezantste dier.
In de stallen hun borstelen,
Zorgt voor veel plezier.
School is niet zo leuk,
Ik zit in't tweedejaar.
Nee, niet van de kleuterklas,
Maar van het middelbaar.
Familie is belangrijk
En vrienden zijn dat ook.
Bij hun kan ik terecht
Bij verdriet of als ik kook.
Ik ben dus 13 jaar,
Sara is mijn naam.
Heb toch zoveel huiswerk
Heb volgende week exaam!
Sara Jacobs
13 jaar
3583Paal-Beringen
Cursus zelf gedichten schrijven in O.C. De Buiting Paal