Saturday 12 April 1997

Reviews 10th Independent Music & Arts Festival:

Tien jaar na datum van de eerste editie, was het de beurt aan de langverwachte nummer 10. Enfin, met enkele onderbrekingen de voorbije jaren. Organisator EE Tapes van Sint-Niklazenaar Eriek Van Havere, een oude rot in de mailmusic en hometapescene, kreeg de steun van Sztuka Fabryka (kunstgedeelte), Escape 3 Org. en OJC Kompas, om met een op zijn minst gezegd obscure, maar aantrekkelijke affiche af te komen.
Problemen zijn echter de wereld niet uit, zeker als je met één P.A. en soundchecks voor 6 groepen zit. De boel begon dan ook maar liefst drie (!) uur later dan voorzien, wat een groot deel van het overgens talrijke publiek niet kon appeciëren.
Openingsact Frames A Second (B) kon die ergernis moeiteloos wegspelen met een geslaagde set die muzikaal het midden hield tussen electro en industrial, met als aardigheidje een cover (!) van Esplendor Geometrico. Met de deur in huis vallen heet dat.
Het Duits-Zwitserse viertal Feine Trinkers Bei Pinkels Daheim maakten een behoorlijk potje collage-noise van de fijnste soort. Kraken, piepen, stemmen, kortom, al die geluiden die je normaal nooit door een P.A. zou sturen. Obscuur maar zonder overbodig experimenteerwerk.
Collapse (UK) bracht een bijzondere set voorzien van een bijpassende videoprojectie en slides. Een mooie variatie tussen zachtere, industriële ambient klanklandschappen en zelfs extreme machinale ritmes.
Yasnaïa (B) gaat normaal door het leven als de ene helft van de Hybryds en keert met haar solowerk terug naar de vroegere klank van dat project. Een prachtige set vol fantasie en droombeelden. De vocalen van Yasnaïa lijken zo weggevlogen te zijn uit een ver verleden.
Psych Krist Kastrator (B) dan eindelijk in Sint-Niklaas. Dit project bezit zo'n cultstatus dat de verwachtingen dan ook hoog waren. Die werden wat mij betreft ook vakkundig ingewilligd, dankzij de waanzinnige mix tussen enerzijds rotcommerciële sounds in combinatie met bizarre ritmes en anderzijds de scanderende vocalen van de zanger.

De hoofdact dan, het uit Engeland afgezakte noisecombo Smell & Quim, normaal met twee of drie leden, voor de speciale set in Sint-Niklaas echter met maar liefst vijftien mensen op het podium!
Smell & Quim brachten al een reeks cd's uit op internationale gerenomeerde labels, en dit wereldwijd. Het begon in ieder geval grappig en ludiek. Een grappig Japans meisje kwam een tekstje voordragen op een collage van noise en gitaargedram van de beide heren Smell & Quim. Geleidelijk aan kwamen dan de andere (circus) artiesten op het toneel en in en door de zaal. Een dolgedraaide dokter, een wollige draak, een oude vieze wielrenner, een kitscherige dame van middelbare leeftijd en twee slechts in lingerie gehulde lesbische schonen, een wilde terrorist, een fotografe, en, en, en, ... . Dit fijntjes bezopen gezelschap maakte het echter na een klein kwartiertje al zo bont dat de instrumenten en alles wat op het podium stond, gemolesteerd werden. Bierflessen sneuvelden, olievaten vlogen in het rond, gitaren werden tot stoofhout geslagen, een microfoonstaander bezweek na een wilde aanval, er werd geduwd en getrokken, tot zelfs in het publiek toe. Toen het gezelschap nadat de P.A. werd afgezet nog steeds niet wou stoppen, werd de hoofdzekering van het Kompas afgesloten, zodat ze uiteindelijk wel moesten stoppen. Straalbezopen Engelsen zijn behoorlijk excessief, laat dat een lesje zijn. In ieder geval zal niemand van de aanwezigen deze performance snel vergeten, zoveel is wel duidelijk zeker?

1997 - P. Stevens (Dark Entries magazine)