|

|
|
Fahnenjunker-Gefreiter Heribert Stather (1917-1991)
|
|
Na het doorlopen van de volksscholen in Hagen in Westfalen, waar zijn vader stationschef was, en Haslach im Kinzigtal (Baden), was hij tot eind 1935 leerling aan het Bertholdgymnasium in Freiburg im Breisgau (Baden).
Gedurende de 3 laatste jaren van zijn studies was Heribert Stather actief in diverse organisaties :
|
|
|
In 1933 behaalde Heribert Stather het basisgetuigschrift van het Deutsche Lebens-Rettungs-Gesellschaft e. V. en in 1936 - tijdens het eerste jaar van zijn militaire opleiding - bekwaamde hij zich verder in reddingstechnieken.
|
|
|
|
Begin november 1934 - lang voor de luchtbeschermingsplicht van kracht werd op 26 juni 1935 - vatte Heribert Stather de opleiding van de Reichsluftschutzbund (Ortsgruppe Freiburg im Breisgau) aan en bereidde zich voor op zijn taak als leraar aan de luchtbeschermingsschool. Vanaf het voorjaar van 1935 gaf hij onderricht in het gebruik van gasmaskers en brandbestrijding.
|
Ingevolge zijn kandidatuur als officier werd Heribert Stather van 3 juni 1935 tot en met 5 juni 1935 aan de psychologische keuring onderworpen in Stuttgart-Cannstatt. Begin februari 1936 ontving hij bericht dat zijn aanstelling tot kandidaat-officier goedgekeurd was.
Door zijn oproeping als kandidaat-officier werd Heribert Stather vroegtijdig uit de Rijksarbeidsdienst ontslagen. De duur van de verplichte arbeidsdienst bedroeg sinds 27 juni 1935 6 maanden. Heribert Stather diende van 2 januari 1936 tot 26 maart 1936 als Arbeitsmann.
Na het vervullen van zijn ingekorte arbeidsdienst vatte hij de officiersopleiding aan als Fahnenjunker-Schütze in de 2de compagnie van het InfRgt 56 dat gelegerd was in Ulm/Donau (Württemberg). Heribert Stather bezocht de krijgsschool Potsdam en de wapenschool Döberitz en werd op 1 januari 1938 tot Leutnant bevorderd. Zijn bevordering tot Oberleutnant volgde op 1 april 1940.
Heribert Stather werd overgeplaatst naar het Infanterie-Regiment 482 dat deel uitmaakte van de 262. Infanterie-Division.
Tijdens operatie 'Fall Rot' - de veldtocht tegen Frankrijk in juni 1940 - onderscheidde Oberleutnant Heribert Stather zich in zijn functie van Adjutant II./InfRgt 482 bij de gevechten om de Maginotlinie. Hiervoor werd hem op 24 juni 1940 het 'Eiserne Kreuz 2. Klasse' toegekend.
Bij het begin van operatie Barbarossa - de veldtocht tegen de Sovjetunie op 22 juni 1941 - werd de 262. Infanterie-Division ingezet bij de slag om Brody in Oekraïne. Opnieuw onderscheidde Oberleutnant Stather zich in de hevige strijd. Op 3 juli 1941 werd Oberleutnant Heribert Stather hiervoor met het 'Eiserne Kreuz 1. Klasse' onderscheiden in zijn functie van Chef 12./InfRgt 482.
|

|
|
Hauptmann Heribert Stather (1917-1991)
|
|
Oberleutnant Heribert Stather, Chef 12. (M.G.)/InfRgt 482, werd op 21 juli 1941 - daags na zijn 24ste verjaardag - een eerste maal verwond. Voor deze verwonding werd hem op 23 juli 1941 het 'Verwundetenabzeichen in Schwarz' toegekend. Op 25 juli 1941 - slechts vier dagen na zijn eerste verwonding - werd hij een tweede maal verwond door een granaatsplinter. Ten gevolge van de oorlogsomstandigheden werd hij pas op 12 augustus 1941 - 18 dagen na zijn tweede verwonding - opgenomen in het Feldlazarett 262 van de 262. InfDiv. Daar verbleef hij 14 dagen voor verzorging.
Vanaf januari 1942 was het Infanterie-Regiment 482 actief in het gebied rond Orel in Rusland.
Het 'Infanterie-Sturmabzeichen in Silber' werd op 23 februari 1942 aan Oberleutnant
Stather toegekend.
Heribert Stather werd op 1 juni 1942 tot Hauptmann bevorderd. In deze rang en in functie van Stab III./InfRgt 482 werd hem op 20 augustus 1942 de 'Medaille "Winterschlacht im Osten 1941/42" (Ostmedaille)' toegekend.
Hauptmann Heribert Stather trad op 9 augustus 1942 in het huwelijk met Charlotte Mangold.
Het Infanterie-Regiment 482 werd op 15 oktober 1942 omgedoopt tot Grenadier-Regiment 482.
|

|
|
Major Heribert Stather (1917-1991)
|
|
Op 1 februari 1943 werd Heribert Stather tot Major bevorderd.
Major Stather werd op 13 juli 1943 een derde maal verwond en 6 dagen later een vierde maal. Met granaatsplinters in zijn rechterknie, -schouder en -lende werd hij van 26 juli 1943 tot 17 augustus 1943 voor verzorging opgenomen in het Reservelazarett van zijn woonplaats Lörrach (Baden) (Teillazarett Hirschen).
Wegens zijn beslissende actie ten oosten van Orel (Rusland) werd Major Heribert Stather, Führer GrenRgt 482, op 8 augustus 1943 met het 'Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes' onderscheiden.
Op 26 oktober 1943 werd het 'Verwundetenabzeichen in Silber' toegekend aan Major Heribert Stather naar aanleiding van zijn vierde verwonding op 19 juli 1943. Daags na zijn derde verwonding - op 14 juli 1943 - vernietigde Major Heribert Stather, Stab I./GrenRgt 482, een vijandelijke pantser waarvoor hij op 8 januari 1944 met het 'Sonderabzeichen für das Niederkämpfen von Panzerkampfwagen durch Einzelkämpfer' onderscheiden werd.
Op 2 november 1943 werd het gedecimeerde Grenadier-Regiment 482 ontbonden - de restanten vormden de Regimentsgruppe 482.
Van 5 februari 1944 tot 23 april 1944 werd Major Stather opgenomen in het Reservelazarett Badenweiler (Baden) voor behandeling voor shellshock en gehoorproblemen.
Op een niet nader bepaald tijdstip werd Major Heribert Stather met de leiding van het Sturm-Regiment 215 belast dat deel uitmaakte van de 78. Sturm-Division.
Op 10 september 1944 werd Major Stather een vijfde maal verwond. Zwaargewond door granaatsplinters werd Major Heribert Stather voor verzorging opgenomen in de chirurgische afdeling van het Reservelazarett V Breslau. Daar verblijft hij van 13 september 1944 tot 20 januari 1945. Tijdens zijn verblijf in het Reservelazarett V Breslau werd hij door Eikenloofdrager Oberst Harald von Hirschfeld (1912-1945), Führer 78. Sturm-Division, telegrafisch op de hoogte gebracht van zijn bevordering tot Oberstleutnant met ingang van 1 oktober 1944. Op 15 oktober 1944 werd naar aanleiding van zijn vijfde verwonding op 10 september 1944 het 'Verwundetenabzeichen in Gold' toegekend aan Oberstleutnant Heribert Stather in zijn functie van voormalig Führer SturmRgt 215.
De opmars van het Rode Leger noodzaakte de Duitse troepen terug te trekken. In het kader van deze terugtrekking werd Oberstleutnant Stather op 20 januari 1945 overgebracht naar het Reservelazarett Feldbergerhof (Feldberg im Schwarzwald), waar hij op 27 januari 1945 aankwam. Daar verblijft hij waarschijnlijk tot na de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland op 8 mei 1945 en de arrestatie van de regering Dönitz op 23 mei 1945. Op 29 mei 1945 meldde hij zich bij het stedelijk statistisch bureau van Freiburg im Breisgau (Baden) als ontslagen uit de Wehrmacht.
Over het naoorlogs verleden van Heribert Stather zijn geen details bekend.
Een drietal maanden voor zijn 74ste verjaardag - op 4 april 1991 - overleed Ridderkruisdrager Heribert Stather.
|