NEWSLETTER  september 2007

FILTERS IN COACHING

"Als een rommelig bureau zou duiden op een rommelige geest, waar duidt een opgeruimd bureau dan op ?" - A. Einstein -

('Het Peterprincipe, waarom alles altijd verkeerd gaat.' van Laurence J.Peter)

"DE OORRING" : ZEN-verhaal

Enkele leerlingen discussieerden met elkaar over de vraag waarom hun meester zijn oorring in het linkeroor droeg.

Een leerling wees erop dat sommige zeelieden een oorring in hun linkeroor droegen om aan te geven dat ze ooit de Evenaar waren overgestoken. Wellicht wees de oorring van hun meester erop dat hij een 'persoonlijk Evenaar' was overgestoken?

Een tweede leerling, die Chinese geneeskunde had bestudeerd opperde : "Aangezien het oor een miniatuur is van het menselijk lichaam, draagt onze meester zijn oorring wellicht op een speciaal acupunctuurpunt om het te stimuleren en zo een bijzondere harmonisering tussen geest en lichaam te creëren."

"Ja", knikte een derde leerling, " en aangezien het linkeroor in verbinding staat met de rechterhersenhelft die -anders dan de rationele, analyserend linkerhersenhelft- verantwoordelijk is voor intuïtie, creativiteit en heelwording van de mens, zou de oorring in het linkeroor wel eens die vermogens activeren in deze hersenhelft van onze meester.'

Opeens verscheen de meester en vroeg hun waarover ze zo levendig aan het debatteren waren. Een beetje verlegen zei een van de leerlingen : "Meester, we zouden graag weten waarom u uw oorring in uw linkeroor draagt en niet in uw rechter".

De meester antwoordde: "Omdat ik graag op mijn rechteroor slaap".

...

FILTERS IN COACHING

Een cruciale stap in het begeleiden van mensen is de 'probleemdefiniëring' : bepalen wat voor de cliënt/de medewerker het probleem is en de doelstelling die hij wil bereiken : "Waar sta je nu en waar wil je naartoe? "

Tijdens deze diagnosefase kan diegene die de intake doet fouten maken door niet goed naar de cliënt te luisteren en te snel vanuit zijn eigen referentiekader conclusies te trekken. Door stereotiep, via eigen filters, te redeneren kan de coach al te snel menen te weten wat er aan de hand is. Daarmee kan de diagnose een eigen leven gaan leiden, losgekoppeld van de inzichten van de betrokken persoon.

Men zou kunnen stellen dat dit geen probleem is omdat de cliënt juist daarom beroep doet op een coach, omdat hij/zij er zelf niet aan uitgeraakt en zichzelf onvoldoende kent.

Toch draagt deze opstelling van de coach een groot gevaar in zich. Wie garandeert dat de coach de cliënt/de medewerker beter kent dan de persoon zichzelf kent?

Vandaar dat onbevooroordeeld luisteren en de ander uitvoerig aan het woord laten zo belangrijk is om samen tot een probleem-en doelstellingdefinitie te komen en de geschikte tools te bepalen. De kans dat deze aanpak vruchten afwerpt is groter omdat de client de invloed die hij zelf op het gebeuren heeft zal waarderen. Dit verhoogt ook de betrokkenheid. Coaching gaat immers over autonomie en zelfverantwoordelijkheid.

De coach geeft voorrang aan het perspectief van de cliënt, zijn visie op het probleem, zijn visie op het doel van de behandeling en hoe hij het doel wil bereiken. De weg ernaartoe gebeurt in overleg. De coach is tolerant maar wil niet behagen: de taak van de coach is ook de visie van de cliënt kritisch te bevragen, hem te confronteren met de consequenties van zijn keuzes en alternatieven te laten genereren.

De coach houdt ook in de gaten of de opties die de coachee formuleert inderdaad aansluiten bij de eerder geformuleerde probleemstellingen/doelstelling. Pas dan sluiten coach en coachee een contract af.

Daniëlle De Wilde - Verantwoordelijke Coaching Ways NL