NEWSLETTER  november 2007

Schema

Step-back : wat is hier gaande ? = De gebeurtenis

Think : Wat doe-voel-denk ik ? = Analyse

Options : Wat kan ik anders doen voor aangepaste resultaten ? Beste strategie

Proceed : Actie

Korte pijn, lang plezier of kort plezier, lange pijn. Wat kies je ?

Ons logisch brein kiest duidelijk voor de korte pijnen en het lang plezier. Maar ons emotioneel brein, dat op korte termijn denkt opteert zonder aarzelen voor het korte plezier van het nu en denkt niet aan de ongemakken van de toekomst.

Emotionele intelligentie is een van de basiscompetenties van de Coach : zelfbewustzijn, zelfkennis, zelfaanvaarding, zelfcontrole (lees meer hieronder) en zelfmeesterschap. Dit kunnen we oefenen dankzij onze capaciteit tot zelfreflectie.

Persoonlijk meesterschap is de auteur zijn van zijn eigen levensverhaal. Het is de held zijn van onze omstandigheden en niet het slachtoffer. Ons emotioneel brein functioneert op zelfbehoud en zet ons instinctief, impulsief aan te reageren zoals we altijd gedaan hebben in het verleden. Een deel van ons, ons zoogdierenbrein wil dus niet veranderen omdat we tot nu toe zo overleefd hebben. Onze prefrontale cortex (menselijk brein) is onze ratio, dat deel van ons dat zich kan projecteren in de toekomst om objectieven te bereiken op langer termijn. Het is dat deel van ons dat kan doorbijten om later de vruchten te plukken.

De Coachee doet dikwijls beroep op de Coach als dat gevecht gaande is tussen ratio en emotie, tussen bewuste en onbewuste, tussen ons gedrag kiezen of onze impulsen volgen.

De mens is het enige wezen dat kan nadenken over het denken (zelfreflectie)… en dus kan KIEZEN. Dit bewustzijn is fundamenteel in (self)coaching.

Een coachingtool is de Stopstrategie die ons helpt na te denken vooraleer we reageren. In plaats van de stimulusrespons, lassen we een time-out in en kiezen we onze actie in functie van de consequenties op langer termijn.

STOP : van re-actief(impulsief) naar cre-atief

- Gebruik onderstaand schema in de praktijk om te nuanceren en minder emotioneel te zijn.

ANALYSE REALITY

1. Gebeurtenis:

Wat gebeurt er nu ?

X begroette me vanochtend niet

2. Gedachte:

Wat denk ik nu ?

Ik heb vast iets verkeerds gedaan en nu is ze boos op me

3. Gevoel (Blij, Boos, Bang, of Bedroefd) :

Wat voel ik nu ?

Ik ben bang dat mijn relatie met X aangetast is en dat het repercussies zal hebben

REALITY CHECK

Uitdaging :

Ben je 100 % zeker dat je perceptie overeenkomt met de realiteit ?

Is het zeker dat zij jou niet groette omdat jij iets verkeerds hebt gedaan of kan er ook een andere reden voor haar gedrag zijn ?

OPTION

Alternatieve gedachte (= antwoord) :

Ik kan me niet herinneren dat ik iets verkeerd heb gedaan, dus waarschijnlijk is er een andere reden voor haar gedrag. Misschien groette ze me niet omdat ze me niet zag of misschien is ze met het verkeerde been uit bed gestapt.

GOAL

Www = weten wat ik wil

Wat wil ik hier in die specifieke situatie?

Ik wil duidelijkheid en een gerust gemoed.

Actie

Wat doe ik best? Wat is een adequater, minder stressy gedrag?

Ik stap naar X toe en deel mijn bezorgdheid over het feit dat ik niet begroet werd.

Emotionele zelfcontrole.

Emoties en gevoelens zodanig hanteren dat ze positief bijdragen aan het leven. Mensen die niet goed omgaan met bv. gevoelens van overmatige angst, depressie en irritatie, hebben veel minder energie ter beschikking voor productieve doeleinden. Bewustwording van emoties is de eerste stap van het reguleren ervan. Hoewel men niet altijd in staat is tot controle over emoties, zijn ze over het algemeen wel te beïnvloeden door de aandacht ergens anders op te richten.

Mensen die beschikken over een goede emotionele zelfcontrole en in staat zijn tot uitstel van impulsen blijken productiever te zijn in hetgeen ze ondernemen. Uit een ontwikkelingspsychologisch onderzoek, een experiment met betrekking tot uitstel van impulsen, konden vierjarige kinderen kiezen uit twee opties. Ze konden meteen een marshmallow opeten of wachten tot de testleider terug was van een boodschap en zouden er dan twee krijgen. De ontwikkelingsgang van deze kinderen later in hun leven, werd door de dezelfde onderzoeker bekeken (longitudinaal onderzoek/follow-up van ontwikkelingspsycholoog Mischel).

Degenen die in het op kinderleeftijd gedane onderzoek, in staat waren geweest om 15 tot 20 minuten te wachten alvorens de marshmallows te eten, bleken na de middelbare school meer uit te blinken. Ook waren ze in sociaal opzicht vaardiger, betrouwbaar, effectiever, assertiever en beter bestand tegen de frustraties van het leven dan een grote groep van de marshmallow eters die niet kon wachten. Mischel stelt dat doelgericht en jezelf opgelegde uitstel van bevrediging, waarschijnlijk de essentie is van emotionele zelfregulatie.

Daniëlle De Wilde - Verantwoordelijke Coaching Ways NL