NEWSLETTER  februari 2008

GEEF EEN 10/10 = de coach attitude

Tijdens module 5 van onze coachopleiding hebben we kennis gemaakt met een typologie gebaseerd op het werk van Reich en aangepast aan het beroep van coach.

Kwamen aan bod :

Maskers, karakterstructuren, de impact van onze ouders en opvoeders op diegenen die we vandaag zijn en de valkuilen, de schaduwzijden van de coach. Transfert, tegentransfert, projectie en alle mechanismen die kunnen spelen in een coachingrelatie.

En, belangrijk, het goud, het potentieel achter iedere schijnbare beperking. Volgens Jung spenderen we de eerste 40 jaar van ons leven aan het opbouwen van maskers om ons te conformeren…en in de tweede helft van ons leven besteden we alle aandacht aan het loskomen van die maskers om ons ware ik uit te drukken.

'In deze klas krijgt elke student voor dit onderdeel een tien', vertel ik aan mijn studenten.

'Jullie moeten echter aan één voorwaarde voldoen om dit cijfer te verdienen: binnen twee weken schrijf je me een brief met als datum "volgend jaar mei", die begint met de woorden :

 "Beste meneer Zander, ik heb een tien gekregen omdat". …. 

En in die brief vertel je zo gedetailleerd mogelijk wat er volgend jaar mei allemaal met je is gebeurd dat dit uitzonderlijk hoge cijfer rechtvaardigt.'

Ik leg uit, dat ze zich bij het schrijven van hun brief in de toekomst moeten verplaatsen, dan moeten terugkijken en verslag doen van alle inzichten die ze hebben verworven en mijlpalen die ze hebben bereikt - alsof ze die successen al achter zich hebben liggen. Alles dient in de verleden tijd te worden geformuleerd. 

Uitdrukkingen als 'ik hoop', 'ik ben van plan' of 'ik zal' mogen er niet in voorkomen.

Als ze dat willen, mogen de studenten specifieke doelen vermelden die ze hebben bereikt, of een concours dat ze hebben gewonnen.

'Maar ik ben vooral geïnteresseerd', zeg ik tegen ze, 'in de persoon die je volgend jaar mei bent geworden.

Ik ben benieuwd naar de levensinstelling, de gevoelens en het wereldbeeld van die persoon, die dan alles heeft gedaan dat ze wilde doen, of alles is geworden wat hij wilde zijn.'

Ik zeg ook dat ik wil dat ze hevig verliefd worden op de persoon die ze in hun brief beschrijven.

Benjamin Zander is dirigent van het Boston Filharmonisch Orkest en geeft les aan het conservatorium. Als docent zag hij dagelijks het schadelijke effect van de hiërarchisch ingedeelde wereld van cijfers, meten en vergelijken.

We voorzagen dat het totaal afschaffen van becijfering de zaak alleen nog maar erger zou maken, zelfs al konden we het conservatorium overhalen om zo'n plan te steunen.

De studenten zouden het gevoel krijgen dat hen de kans op sterrendom werd ontfutseld en zouden zich blijven blindstaren op hun plek in de rangorde. 

Dus kwamen we op de gedachte om hen allemaal het enige cijfer te geven dat hen rust zou brengen - niet als een meetinstrument - maar als een middel om hen open te laten staan voor alle mogelijkheden.

Je hoort vaak het citaat van Michelangelo, dat er in elk blok steen of marmer een prachtig standbeeld schuilgaat. Je hoeft alleen maar het overtollige materiaal te verwijderen om het kunstwerk erbinnen bloot te leggen.

 Als we dit vérreikende denkbeeld toepassen, wordt het zinloos om het ene kind met het andere te vergelijken.

Alle energie zou zich daarentegen moeten richten op het weghakken van voldoende steen, om elk obstakel te verwijderen dat bij het individuele kind het aanleren van vaardigheden, van vakmanschap en van het vermogen om jezelf uit te drukken, blokkeert.

Deze aanpak noemen we "Geef een tien". 

Je zou het ook de COACH ATTITUDE kunnen noemen.

Het is een inspirerende manier om mensen te benaderen, waardoor jij net zo goed zal veranderen als zij. 

Het komt neer op een andere benadering die je in staat stelt om vrijuit over je eigen gedachten en gevoelens te spreken, terwijl je tegelijk anderen helpt om alles te worden waarvan ze al zo lang dromen. 

Het toepassen van geef een tien brengt de menselijke relaties over van de wereld van de metingen naar het universum van het mogelijke. 

Je kunt aan iedereen van hoog tot laag een tien geven - aan een serveerster, aan je baas, aan je schoonmoeder, aan je tegenstanders in de wedstrijd, en aan de andere automobilisten op de weg. 

Als je een tien geeft, merk je dat je niet tegen mensen spreekt vanuit een positie die afmeet hoe ze de confrontatie met jouw normen doorstaan, maar vanuit een houding van respect die hen de ruimte gunt om zichzelf te manifesteren.

Je oog beziet het standbeeld binnen het ruwe oppervlak van het onbewerkte rotsblok.

Deze tien is geen verwachting die vervuld dient te worden, maar een mogelijkheid die vervulling biedt.

De taak van de coach is de blik laten richten  op de persoon die de coachee  wil worden.

De coach helpt de beperkende stemmen in het achterhoofd het zwijgen op te leggen.

De coachee komt tevoorschijn als het sierlijke standbeeld uit het blok marmer van Michelangelo, onthult haar/zijn  ware ik, en vindt ook woorden voor veel van de steen die deexpressie in de weg staat. 

De opdracht van de coach tijdens de begeleiding  wordt het weghakken van de steen die benauwt. Het is onze taak om het overtollige puin te verwijderen dat de manifestatie van de coachee in deze wereld afhoudt. 

Hieronder twee brieven  die de coachende leraar kreeg.

Deze brief kreeg ik van een jonge Koreaanse fluitiste, die helemaal meeging in mijn opzet en het speelse element ervan precies te pakken had en tegelijk enkele loodzware kwesties aansneed waarvoor uitvoerende musici komen te staan in een cultuur van waardeoordelen en wedijver.

Volgend jaar mei

Beste meneer Zander, mijn leraar,

Ik heb mijn tien gekregen omdat ik hard heb gewerkt, en diep heb nagedacht over mijzelf als leerling in uw klas, en het resultaat was werkelijk schitterend. Ik ben een heel nieuw mens geworden. Ik was vroeger zo'n negatief mens over bijna alles, voor het zelfs maar te proberen. Nu vind ik mezelf veel gelukkiger dan vroeger. Ik kon ongeveer een jaar geleden mijn fouten niet accepteren, en na elke fout was ik kwaad op mezelf. Maar nu vind ik fouten maken leuk, en ik leer echt veel van die fouten. In mijn spel zit nu meer diepte dan vroeger. Eerst speelde ik alleen maar de nootjes, maar nu heb ik iets ontdekt over de echte betekenis van al die stukken, en ik speel nu met meer fantasie. Ook heb ik mijn eigen waarde leren kennen. Ik heb ontdekt dat ik een bijzonder mens ben, omdat ik inzag dat ik alles kan doen, als ik in mezelf geloof. Dank u voor al uw lessen en hoorcolleges, omdat ik daardoor begreep hoe belangrijk ik ben, en wat de zuivere reden is waarom ik muziek maak.
Dank u wel,

Hartelijke groeten,
Esther Lee


Beste meneer Zander,

Ik heb een tien gekregen omdat ik de moed heb opgebracht om mijn angst onder ogen te zien. Toen besefte ik dat die geen plaats heeft in mijn leven. Ik veranderde van iemand die bang was om een fout te maken die zou kunnen opvallen, in iemand die weet dat ze iets kan betekenen voor andere mensen, muzikaal en ook persoonlijk. Daarom zijn nu alle innerlijke twijfel en gebrek aan zelfvertrouwen verdwenen. Ook weg is het gevoel dat ik alleen maar besta als een spiegelbeeld in de ogen van anderen, met als gevolg het verlangen om iedereen ter wille te zijn. Ik begrijp nu dat proberen en slagen hetzelfde zijn als je meester van jezelf bent - en dat ben ik nu.

Giselle Hillyer

Geïnspireerd door Rosamund Stone Zander en Benjamin Zander: The Art of Possibility (Harvard Business School Press 2000).

TIPS VOOR DE COACH

Een suggestie voor TASKING

• Vraag aan je coachee een brief aan zichzelf te schrijven die je dan op het einde van het coachingtraject zou versturen.
• Vraag aan je (klein)kind om een brief te schrijven over haar/zijn leven nu en verstuur het tegen een scharnierdatum zoals de 18 de verjaardag, of 21, of ……
• Schrijf een brief aan jezelf waarin je de held bent van je eigen sprookje.

Met hartelijke groeten,

Daniëlle De Wilde

Verantwoordelijke Coaching Ways NL