Dit verblijf - gedichten - 2012 - Berghmans Uitgevers, Antwerpen 64 blz. - ISBN: 978-90-709-5991-3
In 2012 verscheen bij Berghmans Uitgevers in Antwerpen DIT VERBLIJF. Op 2 maart 2012 werd de bundel onder grote belangstelling voorgesteld in de St-Joriszaal, stadhuis Diest (tekst voorstelling » ).
De bundel bevat 40 gedichten die in vier delen zijn gegroepeerd: zo'n stad, later, afscheid en wellicht stiller.
Dit verblijf
Ramen staan open,
onze lach buldert naar buiten
(alles beter dan harde woorden).
Geen buur die luistert – wat is er
zo vreemd aan onze ademstoten
dat ze zo gewoon lijken,
zo onbesproken alledaags?
Juli stapelt zich in dit klamme verblijf,
vervalt uiteindelijk in hete zomerdagen,
dreigende onweren.
Te laat om te schrijven
dat de laarzen, voor ze dobberen,
van de grond moeten
dat de pompen klaar moeten gezet.
© Eric Vandenwyngaerden
recensie door Kees Godefrooij »
Het licht stelt de wet - gedichten - 2005 - Kramat, Westerlo 64 blz. - ISBN: 9075212615
In 2005 verscheen bij Uitgeverij Kramat in Westerlo de bundel HET LICHT STELT DE WET. Hij werd op 26 mei voorgesteld in de 'Elckerlyczaal' van C.C. Begijnhof Diest.
De bundel bevat 47 gedichten die rond vier thema’s zijn gegroepeerd: vita, natura, res en amor (het leven, de natuur, de dingen en de liefde).
Uit de flaptekst:
Van de dingen die een dichter boeien en die hij naar zijn hand tracht te zetten. Het leven zoals het zich voordoet en het dan grijpen, heel eventjes koesteren en weer weggeven in zorgvuldig gewogen woorden, vertolkers op een toneel van taal, gedachten in zinnen gegoten, gedicht. En dit dan bundelen opdat er nog wat tastbaars blijft: laat ons een spoor achterlaten.
Laat ons niet tegenspreken
we hebben geen reden
onbuigzaam te zijn
in deze kabbelende tijd.
tekst voorstelling & 3 recensies (met gedichten) »
t2£
Achter de hoek - 10 gedichten - 2004 - Eigen beheer
In 2004 verscheen de thematische bundel: ACHTER DE HOEK.
Deze minibundel, die 10 liefdesgedichten bevat, werd op 13 februari 2004 gepresenteerd in C.C. 'De Maere' te Tielt-Winge tijdens de literaire avond: "Gelezen en Goedgekeurd, een literaire rondreis door het Hageland".
lees een gedicht »
Onder de Roos - gedichten - 2003 - Eigen beheer
In 2003 (4 mei) werd ONDER DE ROOS ter gelegenheid van de Dag van het Onuitgegeven Boek voorgesteld in Meldert bij Hoegaarden. De bundel bevat 47 gedichten. De ets 'Onder de roos’ (omslagillustratie) is van de hand van Danielle Vandenwyngaerden (‘Atelier Jelle’, Begijnhof Diest)
Na het behalen van enkele resultaten in dichtwedstrijden en verschillende publicaties in tijdschriften werd na meermaals aandringen van Willem Vermeylen, collega aan het KTA2 te Diest, een persoonlijk keuze gemaakt uit gedichten geschreven tussen 1998 en 2001.
Uit het voorwoord van W. Vermeylen:
[...] Lux sed lex is het motto van de nu 80-jarige Ivo Michiels. Het licht stelt de wet, m.a.w. alles in dit aardse bestaan vormt een bron van inspiratie [...]
[...] de suggesties van de chef vind je in dit boekje. Zoals dat hoort, aan variatie geen tekort. Sommige gedichten zijn tijdloos, andere zijn gedateerd, soms geïnspireerd door de actualiteit of reisherinneringen [...]
(de volledige tekst »)
lees enkele gedichten »
2 recensies »
Voorproefje
Voorproefje
[…] op de woelige aarde verspreid, liggen hier en daar een rijm, hier en daar een traan, hier en daar chagrijn […]
Uit: ‘Gedachten’
Een gril van de natuur en... je bent er.
Een andere gril en... je bent er geweest.Tussen twee grillen speelt het zich af, het leven zoals het is, alfa en omega. Tweemaal knipperen met de ogen, een flits... That’s all, folks! Tussen zonsopgang en onverbiddelijke -ondergang (!) rennen van hot naar her & terug. Toon Hermans, mensenkenner van beroep, voert terecht Frau Holle op.
Toch zijn er nog... die de razernij even een halt toeroepen, die hun bescheiden bijdrage leveren tot de antiverzuring, die hun biotoop én vooral zichzelf in ogenschouw nemen: observeren, reflecteren en... registreren. Hij, Eric Vandenwyngaerden, is één van hen. Hij dicht, hij kan niet anders!
Lux sed lex is het motto van de nu 80-jarige Ivo Michiels (van wie ‘Het afscheid’ decennia tot de verplichte schoollectuur behoorde). Het licht stelt de wet, m.a.w. alles in dit aardse bestaan vormt een bron van inspiratie!
Meteen betreden we Erics territorium. Het gewone, quasi banale wordt via zijn pen (lees: ‘klavier’ want hij is een e-man!) op een hoog(st) persoonlijk niveau getild. De inspiratie wordt niet zelden op de voet gevolgd door de transpiratie.
In de schaduw van de leuze In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister komen er ettelijke schaaf-, schrap- en herschikbeurten. Loepzuiver? OK!
De rusteloze perfectionist proeft zoals de meesterkok met zijn vinger, sluit drie seconden de ogen en fluistert: “Nog een snuifje peper...”
Erics bedenkingen bij wat het leven is én zou kunnen zijn, verdienen dan ook op het fijnproeversmenu terecht te komen!
De suggesties van de chef vind je in dit boekje. Zoals dat hoort, aan variatie geen tekort. Sommige gedichten zijn tijdloos, andere zijn gedateerd, soms geïnspireerd door de actualiteit (een verwoestende aardschok in een Turks bergdorp) of reisherinneringen (terug naar Bosporus).
Zijn hunkeren naar harmonie, zijn zoektocht naar zielsverwantschap, zijn smeekbede om waardering en genegenheid... Wie herkent ze niet (in zichzelf)?
Herman de Coninck, Eddy van Vliet, Willem Elsschot, Johan Anthierens,... hij leest ze en geniet ervan. Laat ons hetzelfde doen met Erics poëzie.
© Jelle
Enigma
Machu Picchu rust in warmte;
zon zaait op terrassen van
omsloten akkers groen
in sporen eeuwig uitgewist.
En in de diepte brokkelbraken
stille stapels steen hun oud
verdriet van tempels,
trappen, torens en paleizen.
In hoge Andes flikflooien nevels;
schuiven schaduwen voorbij.
© Eric Vandenwyngaerden
Spleen
Hoe grauw en wijd
de hemel valt en
kringen spoelen
rond de groene steiger;
het klotst en bruist
onder mijn voeten
schuimt en fluistert:
zee, zee, zee...
Geen vissers
werpen uit hun lijn,
geen zon daar
aan de einder;
alleen zee,
zee zie ik alleen;
Ik luister.
© Eric Vandenwyngaerden
Casa madrugada
- Ochtendhuis -
nevels graaien om zich heen:
baden gevels, deppen ramen;
alba raapt zich moed tezamen,
licht valt neer uit regel één.
Eén hoog:
opent raam - en hij slaat zijn armen uit (ochtend-
lucht-verzamelen); wast en schuimt zich, trekt in
strepen huid, ziet tanden grijnzen om een
spiegelbeeld; stoppels spoelen onder, samen.
Eén lager:
iets raakt tafelpoot, honger haast zich naar beneden;
dag duwt rust opzij, draagt cijfers rond;
nu is telkens onderweg naar ergens heden;
hond groet man (uitbundig), man groet hond.
© Eric Vandenwyngaerden
Avond
Vanonder het portaal
- geprevel -
zie ik druppels spatten:
glitters Istanbul,
en trek de mantel
weer wat dichter,
vluchtend van
de avondkilte weg.
En Süleyman.
haar ronde torens
baden driewerf wit
in vuurfonteinen.
Ik keer mijn hoofd:
de oude man lost op;
zijn noeste handen
smelten in gefluister.
© Eric Vandenwyngaerden
Hoe
Hoe het is
als zij het doet
- lachen -
als ze haar mondhoeken optrekt,
haar rimpels inspant.
Hoe ze me raakt met haar ogen.
En als ze het doet
- onhandig -hoe ze haar hoofd houdt,
me dan blij maakt
omdat ik voel wat ik voel.
Zo dus.
© Eric Vandenwwyngaerden
