Gestreken zeilen


Zo vol als ze steeds maar was
in haar open vizier
en hoe hard de wind ook blies
pal in haar zeilen
zo smal zit ze nu te zwijgen
te kijken van bed naar tafel
naar bed
schouders buigen als
kersttakken in maart als
uitgebloeide borsten
en lijntjes van lippen
sigarettenblaadjes
met de wind tegen het raam
zo dicht
 

© Ann Tronquo     
                                    
Homepage               [terug]