Donderdag 25 februari 2010

Op twee dagen voor het einde van m'n carrière, rij ik samen met oa Bart en Geert Wellens, Zdenek Stybar, Niels Albert, Rob Peeters... een rondje op m'n afscheidscross. Het parcours is volledig afgespannen met lint en door de regenval is het behoorlijk zwaar. Gelukkig zijn er tussendoor vier korte tot lange stroken op de weg om te recupereren. Het aanzien van een afgespannen laatste koers brengt heel wat emoties teweeg. Eigenlijk besef ik vandaag precies pas dat het echt gedaan is. Nooit meer op zo'n niveau trainen en koersen met mijn collega's. Nooit meer zenuwachtig toeleven naar een topmoment... het zal vooral de dagen na dit weekend zwaar worden.

Woensdag 24 februari 2010

Vandaag ontving ik van lokale Radio Yora kempen volgend geluidsfragment van m'n collega's. Echt een mooie herinnering. Beluister het hier

Dinsdag 2 februari 2010

"Erwin bolt uit" komt eraan en dus is het tijd voor enkele concrete afspraken. Samen met Christophe Impens en de event manager van het evenement gaan we rond tafel zitten. En ik moet zeggen dat het er mooi uitziet. Donderdag 18 februari is er een persconferentie rond het gebeuren. Het is de bedoeling van iedereen, jong en oud, actief renner of recreant, supporter en sympathisant in één wedstrijd te laten rijden. De ene om zich volle bak te meten met de profs, de andere om samen met z'n vrienden een sportieve uitstap te doen of nog anderen om gewoon mee te rijden en de sfeer op te snuiven. Iedereen op z'n eigen tempo dus... 's avonds is er een officieel gedeelte en natuurlijk een grote party! Iedereen welkom!

Vrijdag 29 januari 2010

Er is een artikel over mij verschenen op cyclingnews. Lees het hier

Donderdag 28 januari 2010

Na twee dagen hard trainen, reis ik met de andere Belgen af naar Tabor. Ik ben de kamergenoot van Sven Nys en die bulkt van het vertrouwen. Hij heeft de benen en het parcours waarvan hij droomt. En bovendien is hij voor het eerst sinds lang geen topfavoriet. Eerder de belangrijkste tegenstander en da's een rol die hem goed ligt. Zelf hoop ik op een top vijf. Gezien de goeie resultaten van de laatste weken moet dat in een goeie dag lukken. Buiten de top tien eindigen zou een ontgoocheling zijn.

Maandag 18 januari 2010

De kogel is door de kerk. Door de WK selectie is mijn doel voor dit seizoen grotendeels bereikt. Al is de commotie errond natuurlijk niet plezant. Uiteindelijk verdienen we allemaal om mee te gaan en op zo'n moment zijn er alleen maar verliezers. Wat niet wegneemt dat ik natuurlijk blij ben. Ik had me voor dit seizoen drie doelen voor ogen gesteld. Eerste doel was een selectie voor alle wereldbekers en WK, hetgeen nu gelukt is, maar absoluut geen evidentie in België. Het tweede doel was een top-10 notering in de vier rankings : WB, SP, GVA en UCI. En voorlopig lukt dat ook aardig. Een derde doel (podium in een klassementscross) had ik gisteren misschien ook kunnen halen. Ik was eigenlijk al blij dat de WK-selectie quasi binnen was, dat er de laatste ronde een beetje een decompressie kwam en ik niet genoeg heb gefocust op dat podium. Maar er komen nog kansen natuurlijk. Als het zoveel gaat regenen als aangekondigd, dan kan dat eventueel in Hoogerheide

Vrijdag 15 januari 2010

Voor mij wordt dit weekend cruciaal met het oog op een wk-selectie. Da's nog mijn grote doel om mijn carrière af te sluiten. Ik denk dat ik op een parcours als dat van Tabor altijd mijn mannetje kan staan en mijn sterke punten kan uitspelen. Anderzijds ben ik ook niet te beroerd om een landgenoot te helpen indien ik in die positie zou komen. Maar dus moet ik eerst in Roubaix een goeie prestatie neerzetten. Tot voor een maand ging ik er vanuit dat er zes certitudes waren : Albert, Nys, Pauwels, Vantornout, Aernouts en Wellens. Maar ondertussen vind ik dat Wellens niet het niveau heeft gehaald dat iedereen van hem verwachtte in deze periode en dus zijn er vier kandidaten voor twee plaatsen resterende plaatsen. Naast Wellens en mezelf ook Sven en Dieter Vanthourenhout. In de kerstperiode heeft iedereen wel z'n goeie en slechte dagen gehad en waren we aan elkaar gewaagd. Op het BK was vooral Sven Vanthourenhout heel sterk, maar de vraag is of zo'n speciale wedstrijd een weerspiegeling geeft van de krachtverhoudingen van dit moment. Tabor is veel heuvelachtiger, minder bochten, trappen, stukken lopen en meer dan waarschijnlijk ook koud temperaturen en dus sneeuw of ijs. Maar zeker ook conditioneel een heel zware brok. Ik hoop dat ik zondag kan bewijzen dat ik de selectie waard ben. Anders zou het een heel grote ontgoocheling zijn en toch een domper op m'n laatste jaar. Maar ik voel me goed. Heb deze week nog geconcentreerd naar de wedstrijd toegewerkt en vooral : Roubaix ligt me. Meestal ben ik goed als er druk op de ketel zit. Die zat er in Oostmalle op en die zal er zondag zeker opzitten. Oostmalle was ik goed, heel goed zelfs, maar het parcours was te bochtig om mijn motor te laten renderen. In Roubaix krijg ik die kans wel.

Vrijdag 8 januari 2010

Door m'n val op training moet ik nog eens langs bij David Bombeke om m'n rug te rechten en het is nodig. Maar al bij al voel ik me klaar voor de strijd. Oostmalle met z'n vele bochten is niet echt mijn favoriete parcours, maar het belangrijkste is om gecontroleerd te rijden en vooral een goeie dag te hebben zodanig dat je met lichte overschot kan rondrijden.

Woensdag 6 januari 2010

Vandaag ga ik samen met enkele collega's het parcours testen in Oostmalle. Blijkbaar ben ik de enige prof die gekozen heeft voor de woensdagnamiddag, maar ik hou wel van de sfeer van het vele volk, de pers en de stress die daardoor opgebouwd wordt. Bovendien simuleer je zo een echte cross met tragere renners die je moet passeren op moeilijke plaatsen. Ik voel me goed, maar halfweg kom ik op een ijsplek ten val zonder veel erg. Een paar ronden later volgt nog een tweede val en daarbij blesseer ik me wel hard aan m'n al gehavende knieen. Een nieuweling beslist plots van ineens het parcours te verlaten op het moment dat ik hem op volle snelheid passeer en zo vlieg ik van m'n fiets. Als ik hem terecht wijs op z'n onverantwoord manoeuvre is zijn enige antwoord 'fuck you!'

Zaterdag 26 december 2009

Na m'n valpartijen in Zolder, kan ik gelukkig bij David Bombeke terecht voor een behandeling van m'n rug. Zonder dat zou ik morgen in Diegem nauwelijks vooruitgeraken. En het blijkt ook echt nodig. De drie valpartijen hebben ervoor gezorgd dat alles scheef zit. Gelukkig heeft David gouden handen en kan ik met een gerust gemoed terug naar huis.

Dinsdag 22 december 2009

Door de sneeuw is het kiezen tussen ofwel op rollen rijden, ofwel met de crossfiets en zware banden door de sneeuw. Ik kies voor het tweede en leef me enorm uit in één van de zwaarste trainingen van de afgelopen weken. De sneeuw zorgt ervoor dat het enorm zwaar bolt en het is of ik 3 uur lang op een col aan het rijden ben. 's Avonds ben ik doodmoe maar wel voldaan dat ik ondanks het weer toch flink getraind heb.

Voor de middag heb ik een vergadering gehad met de organisatoren, bloso, ocmw, politie en de burgemeester van Herentals over mijn afscheidsevenement. Vandaag komt ook de nieuwe website online www.erwinboltuit.be

Vrijdag 18 december 2009

Gisterennamiddag is het enorm beginnen sneeuwen en ik prijs me gelukkig dat ik flink heb kunnen trainen de voorbije dagen zodat ik vandaag wat rustiger aan kan doen. Op de weg of in het veld gaan trainen zou enorm veel risico inhouden zodat ik het vandaag beperk tot de rollen.

Vandaag heb ik ook een interview voor "de weddenschap", een project van de vlaamse gemeenschap om het boeken lezen in technisch en beroepsonderwijs te promoten. Ik heb zelf drie boeken gelezen en samen met Matteo Simoni en Eline de Munck zijn we peters van de actie.

Woensdag 9 december 2009

Sven Nys en Klaas Vantournout nemen de supervroege vlucht van 6 uur. Sven Vanthourenhout, Bart Aernouts en ik kiezen voor de namiddagvlucht waardoor we nog wat langer kunnen uitslapen. Als ik op de luchthaven aankom, blijk ik niet meer op de passagierslijst te staan. Door de stage die ik pas vorige week had geboekt, kwam ik via Palma naar Bilbao gevlogen en daardoor had ik mijn eerder geboekte vlucht van zaterdag Brussel-Bilbao niet meer genomen. Blijkbaar wordt je dan ook automatisch geschrapt van de terugvlucht. En dat wist ik toen niet. Mijn geld ben ik kwijt. Meer nog : er wordt me een nieuw ticket op dezelfde vlucht aangeboden voor 485 euro. Waarvoor ik dan vriendelijk bedank. Uiteindelijk kom ik via Lufthansa en Dusseldorf wel thuis. Een lange dag...

Maandag 7 december 2009

Tussen de cross van Igorre en Asteasu blijven we in de buurt van Asteasu in een pittoresk hotelletje bovenop een berg. De training gaat richting Zarautz, waar vroeger een superprestige gehouden werd, maar als we halfweg al kilometerslang hebben geklommen, besluiten we een andere weg in te slaan en hopelijk een binnenweg te vinden. Ik heb een Garmin fiets gps, maar die breekt halfweg van z'n houdertje en ondanks speurwerk van de hele groep, kunnen we hem niet meer terugvinden in de steile berm. Ook de weg vinden wordt daardoor moeilijker en we zijn pas terug na een kleine drie uur. Ik zal morgen een dikke prijs mogen rijden om m'n verlies van vandaag goed te maken.

Zaterdag 5 december 2009

Na de voormiddagvlucht ga ik na de middag in de buurt van Bilbao nog wat losrijden. In tegenstelling tot Nys en Vanthourenhout die na zo'n vlucht nog 2.5u willen fietsen, beperk ik me tot 1 uurtje. Ik ben daar meestal beter mee.

Donderdag 3 december 2009

De voorspelde regen valt voor de middag met bakken uit de hemel en dus wachten we af. Als het even over is gaan een paar renners samen lopen op de dijk. Vermits het bij mij enkele weken geleden was, doe ik het rustig aan. Na een half uurtje zijn we terug. Na de middag klaart het op en kunnen we droog twee uurtjes fietsen. Het waait enorm, maar toch halen we nog 33 gemiddeld. Vooral brommertje Nys doet zijn naam alle eer aan.

Woensdag 2 december 2009

Vandaag trekken we met z'n allen richting bergen. We doen een klimmetje of vijf van 4-8 kilometer. Ideaal als training. De benen zijn niet zo goed, maar worden elk klimmetje beter en bij terugkomst heb ik een goed gevoel. Ik heb me beperkt tot een goed tempo zonder ooit in het rood te gaan. Na training is het ook vaak gezellig als we in de bar met alle renners samen een koffie drinken.

Dinsdag 1 december 2009

Eerste echte trainingsdag in Mallorca en we zijn met een half peloton crossers. Buiten de eerdergenoemde Belgen zijn er ook Bart Aernouts, Gerben De Knegt, Boy Van Poppel, Mitchell Huenders, Lars Van der Haar, Tijmen Eising, Patrick Van Leeuwen, Ivar Hartogs... Onderweg komen we Christian Heule en Simon Zahner tegen. De trip gaat richting de klim van San Salvador en bij thuiskomst staan er 4 uur en 35km/u gemiddeld op de teller. Ik heb niet zo'n goeie benen, maar dat geldt voor de meeste renners.

Het grote voordeel aan zo'n stage is dat je naast goed trainen op verschillend parcours en in goed weer, ook enorm goed kan rusten. Het is de bedoeling dat je na een training even op bed gaat liggen (rusten of slapen). Vandaag ga ik echter op bezoek bij een locale Belgische chiropractor die mij en Gerben De Knegt onder handen nemen. Zonder osteopaat ben ik veel minder en het is vooral bij oudere, grotere renners dat men rugproblemen ziet...

Maandag 30 november 2009

Vandaag vertrek ik samen met Jan Verstraeten richting Mallorca om er een weekje in het goeie weer en bergop te trainen. We vliegen samen met Sven Nys en Sven Vanthourenhout vanuit Dusseldorf op Palma. Eens in Palma rijden we nog een uurtje of twee en daarbij wordt het snel donker en ook heel koud.

Vrijdag 27 november 2009

Een dag voor de cross van Koksijde voel ik me goed. En dat ondanks alle tegenstand die ik deze week heb gehad. Tegenstand in de vorm van beestjes die in ons huis ronddwaalden. Kwaadaardige beestjes. Heel ons gezinnetje was ziek : Eerst Louis, dan Cisse, dan Liesbeth en alleen ik en Marie zijn gespaard gebleven. Allemaal hebben ze wel een paar keer overgegeven en buikkrampen gehad. Hopelijk blijf ik nu gespaard...

Zaterdag 14 november 2009

Sinds begin oktober ben ik columnist in het Nieuwsblad. Ik probeer mijn eigen kijk te geven over de veldritactualiteit van de voorbije week of over het weekend dat gaat komen. Een leuke afwisseling in een profleven en misschien ook een mooie overstap naar het leven na de sport. Het zou me leuk lijken om af en toe iets freelance te schrijven in de toekomst.

Een overzicht van de tot hiertoe gepubliceerde columns

10/10 17/10 24/10 31/10 7/11 14/11

en een artikel uit het Nieuwsblad regionaal

Vrijdag 13 november 2009

Ik heb ondertussen een tweetal dagen kunnen trainen. Buiten veel hoesten en een vermoeid gevoel na de training is alles ok. Ik ben nog niet in staat om twee wedstrijden op rij te betwisten en vermits zondag de belangrijkste wedstrijd van de twee is en ik daardoor nog een dagje extra rust heb, opteer ik om Dottignies af te bellen.

Woensdag 11 november 2009

In plaats van aan de start te staan van de jaarmarktcross in Niel, zit ik vandaag voor de televisie met enorme hoestbuien. Ik heb heel de namiddag in bed doorgebracht en een serieus stuk daarvan geslapen. Niet dat ik doodziek ben, maar ik wil vooral zondag terug paraat zijn met hopelijk goeie benen in Gavere. Ook in Niel had ik graag meegereden. Zeker omdat ik deze zomer mee het nieuwe parcours heb uitgetekend en de voorbije dagen dacht dat er een serieus stuk gelopen moest worden. In dat onderdeel kan ik (weliswaar zonder ziekte) nog altijd mijn mannetje staan en van de toppers zijn alleen Bart Wellens of Lars Boom echte lopers, mannen die op dit moment niet actief zijn. Groot was ook mijn verbazing dat het parcours veel weg had van een snelheidsrace in plaats van een modderpartij. En daarmee was de ontgoocheling al iets minder groot...

Maandag 9 november 2009

Mijn hoest is enorm verergerd en ik vrees een beetje voor de cross van Niel. Ik heb ook een grieperig gevoel. Vandaag van de fiets blijven en hopen dat het tij morgen keert. Ook vorig jaar was ik in deze periode ziek.

Vrijdag 6 november 2009

In de voormiddag heb ik samen met atlete Anja Smolders een afspraak in het militair domein van Grobbendonk, waar we een filmpje draaien dat zal uitgezonden worden tijdens de verkiezing van sportfiguur van de provincie Antwerpen. We zijn allebei atleten die stoppen (of pas gestopt zijn in het geval van Anja) uit de Antwerpse regio en dus maakt RTV een kleine reportage.

Donderdag 5 november 2009

Door de regen van de voorbije dagen ben ik al een paar keer goed nat thuisgekomen van training en dus is het zaak om vooral niet verder ziek te worden. Mijn keel voelt nog wel licht geïrriteerd aan en ik hoest een beetje. Zien wat dat zondag wordt? Van de dokter krijg ik antibiotica.

Woensdag 4 november 2009

Bij de training in bos heb ik een echt goed gevoel en dus hoop ik dat er, zoals ook de voorbije jaren, de komende weken nog een paar procentjes bijkunnen. Maar 's avonds voel ik ook een lichte kriebel in de keel. Ik maak direct een afspraak bij de dokter. Met die Mexicaanse grieptoestanden kan je beter kort op de bal spelen.

Woensdag 28 oktober 2009

Na twee weken met midweekkoersen, heb ik eindelijk twee dagen de kans om terug aan m'n uithouding te werken. Gisteren en vandaag staan er twee maal 4uur duurtraining op het programma en door het goeie weer wordt het echt genieten. Ik passeer onder andere via het parcours in Hoogstraten waar ik op m'n wegtubes perfect een ronde kan rijden zonder af te stappen. Wat een contrast met vorig jaar.

Dinsdag 27 oktober 2009

Vandaag is er een artikeltje over mij verschenen in Primo-TV gids. Je kan het ook downloaden

Donderdag 22 oktober 2009

Op 27 februari geef ik mijn afscheidscross in Herentals en dat zal allemaal doorgaan op en rond het Bloso domein en de wielerschool. Da's vlakbij waar ik woon en vandaag is er een uitgebreide vergadering met alle betrokkenen. Golazo is de organisator en we hebben de afgelopen weken/maanden een parcours uitgetekend dat ongezien is in het crossen. Mijn afscheid gaat namelijk gegeven worden in de vorm van een massacyclocross of tourtocht. Iedereen mag deelnemen, man of vrouw, met of zonder vergunning, mountainbike of crossfiets, jong en oud. Het is de bedoeling van een gezamelijke start te geven op de grote weide achteraan het netepark en dan via een grote lus op het parcours van 8 à 9km te komen. We hopen daarbij op massale deelneme van mountainbikers die in het weekend de toertochten bevolken. Eigenlijk is dit hetzelfde principe van een strandrace, maar dan in de bossen in Herentals. Binnenkort zal er een website online komen met alle specificaties van dit evenement. De inkom zal alvast gratis zijn.

Woensdag 21 oktober 2009

Na weer een kort nachtje (na de cross van Woerden pas thuisgekomen om 1.30u) ben ik vandaag te gast bij de persvoorstelling van de superprestige en het EK in Hoogstraten. Na de persbabbel worden alle aanwezigen uitgenodigd in de kokschool in Hoogstraten waar we een lekkere maaltijd voorgeschoteld krijgen. Vermits het gisteren nog cross was, beperk ik me tot een anderhalf uur de beentjes losgooien.

Maandag 19 oktober 2009

De dag na een cross is het soms wonden likken en vandaag is dat net zo. Ik heb weinig en slecht geslapen en heb enorm veel last van m'n rug na m'n buiteling van gisteren in de laatste ronde. Een beetje losrijden brengt geen soelaas. Afwachten wat het morgen in Woerden wordt.

Donderdag 8 oktober 2009

Vandaag wordt in Oudenaarde de volgende editie van de GVA trofee voorgesteld. De organisatoren waren in tegenstelling tot de superprestige vrij snel akkoord over de nieuwe contractvoorwaarden en daar ben ik hen dankbaar voor. Voor en na de voorstelling is niet de koppenbergcross, maar het nieuwe parcours in Namen het gespreksonderwerp van dienst.

Woensdag 7 oktober 2009

Ik maak een lange trip met de auto richting Namen om het nieuwe parcours van de wedstrijd van zaterdag te testen. De afdaling is een pareltje, maar de beklimming een echte kuitenbijter. Het is zo'n klim waar je de hele tijd moet blijven zitten en dus iets voor echte 'bikers'. Ik ben blij met eens een heel ander parcours. Tot voor enkele jaren waren 80% van de crossen veredelde weidecrossen en dus is wat afwisseling altijd welkom. Zo'n verkenning kruipt natuurlijk wel in de kleren. Ik ben twee uur onderweg geweest richting Namen en door de spits in Brussel doe ik er drie uur over terug naar huis.

Vrijdag 2 oktober 2009

Ik heb me de hele week redelijk tot zeer goed gevoeld, maar vandaag lijkt het net of de hele jetlag op m'n kop valt. Ik kom voor geen meter vooruit en de training is één lange lijdensweg. Hopelijk ben ik tegen zondag terug op m'n plooi.

Woensdag 30 september 2009

Vandaag wordt mijn vader geopereerd aan z'n hart. Hij krijgt een nieuwe hartklep en twee overbruggingen. Sinds vorige winter had hij het vaak benauwd na een inspanning en dat was deze zomer erger en erger geworden zodat deze ingreep noodzakelijk bleek. De operatie verloopt goed, maar het zal nog een tijdje duren eer hij terug de oude zal zijn. In november zal hij misschien wel een keertje mee naar de cross kunnen, maar het zal nog wat langer duren eer hij terug in de materiaalpost kan plaatsnemen. Gelukkig heb ik een paar goeie helpers die hem tijdelijk kunnen vervangen.

Dinsdag 29 september 2009

Na een nachtvlucht van 8 uur land ik in Brussel. Ik probeer de hele dag niet te slapen zodat ik 's avonds als een blok in slaap val. Halfweg de nacht ben ik dan ineens klaarwakker. Ik ga een paar dagen rustig aan doen op training. In Treviso zal ik al veel wijzer worden.

Zaterdag 26 september 2009

Blijkbaar is er een misverstand met de mecanicien die me gisteren aansprak en mij zou helpen tijdens de koers van vandaag. Ik dacht dat hij me bij het hotel zou oppikken, maar even na twaalf is er nog altijd niemand opgedaagd en dus neem ik een rugzak met de meest noodzakelijke dingen en rij met de twee fietsen (eentje aan de hand) richting parcours. Kleedkamers zijn er niet, maar gelukkig kan ik me behelpen aan de auto van Tim Van Nuffel. Het is eens iets anders dan een grote mobilhome en enkele mensen die voor je klaar staan. De wedstrijd zelf verloopt veel beter dan Vegas. 's Avonds na de wedstrijd zijn de betere renners en de organisatoren uitgenodigd bij één van de sponsoren in z'n restaurant. Daarbij valt me op dat Amerikaanse toppers iets minder fanatiek zijn in voeding en drank dan hun Belgische concurrenten.

Vrijdag 25 september 2009

Heel vroeg uit de veren om mijn vlucht richting Wisconsin te halen. Tim en Ben reizen terug naar België, maar ik ga nog twee wedstrijden extra doen. Via Denver land ik in de vroege namiddag in Madison, de hoofdstad van Wisconsin. Het regent pijpestelen en de temperatuur daalt ineens met een graad of twintig. 's avonds is er de rugnummeruitreiking in de lokale sponsorende fietswinkel. Daarna ga ik nog een hapje eten met Jonathan Page en zijn sponsor.

Donderdag 24 september 2009

Een dag na een ontgoochelende vijfde plaats ben ik samen met Ben te gast op Interbike, de grootste Amerikaanse fietsbeurs in het Venetian hotel. We signeren van 1 tot 2 op de stand van Champions System.

Dinsdag 22 september 2009

Door het uurverschil zijn we heel vroeg uit de veren en zelfs dan zijn er mensen aan het gokken in de casino's. Voor de middag rijden we richting parcours voor een paar testrondjes, maar in tegenstelling tot in België zijn ze hier nog volop bezig met het afbakenen van het circuit. Tegen de middag is het 35 graden.

Maandag 21 september 2009

De dag na de eerste wedstrijd neem ik heel vroeg een vlucht richting Chicago. Ben Berden en ploegleider Tim Meeusen vliegen met me mee. In Chicago worden ik en Ben meegenomen door de douanebeambten voor een ondervraging. Er volgen vragen als wat komen we juist doen met die fietsen, zijn we profrenner en hoeveel verdienen we met die crossen in Amerika. Maar na een tijdje kunnen we toch verder. In Las Vegas worden we afgehaald door iemand van Champions System, onze kledingsponsor, die ons verblijf geregeld heeft.