Afscheidscross Herentals 27/2/2010

Door de drukke laatste weken van m'n carrière in combinatie met enkele stapjes in de wereld zoals dat meestal gaat op het einde van het seizoen, voel ik me ziekjes. Maar de adrenaline stuwt me van in de start vooruit en ondanks dat het eigenlijk maar een exhibitie-wedstrijd is, wordt er snoeihard gereden. Zo hard dat enkele profs moeten passen en we uiteindelijk met 8 renners voorop komen : Stybar, Nys, Albert, Wellens, Dieter en Sven Vanthourenhout, Bart Aernouts en ikzelf. In de laatste ronde begint de afstand te wegen, maar gelukkig gaat het wat trager. We spreken af dat we er geen spurt in scene wordt gezet, maar dat ik enkele meters voor m'n collega's over de maat ga bollen. Het is één van de meest emotionele momenten van m'n carrière en ineens is alles gedaan. Bedankt voor alles collega's, supporters, vrienden en sympathisanten.

Indoor Hasselt 24/2/2010

Een Le Mans-start maakt dat ik relatief goed weg ben. In de eerste ronden ruk ik op naar de kop, maar door een val in de zandbak, kom ik buiten de top 10 terecht en dus dreig ik uit de finale te vallen. Door hard op te rukken, kom ik toch nog nipt in de top 10 en mag ik de finale rijden. Daarin mis ik compleet mijn start, maar in de tweede ronde (voor de eerste spurt) kan ik wedijveren met Nys om in de wedstrijd te blijven. Nys is echter sneller en wendbaarder en dus lig ik er als eerste uit en word zo 10e.

Oostmalle 21/2/2010

Voor het laatst dit seizoen een uci cross en ik wil in schoonheid afscheid nemen. Ik ben goed weg, maar in de eerste echte bocht, verlies ik veel plaatsen en kan pas vanaf de 20e beginnen achtervolgen. Het gaat goed, maar niet super en dus schuif ik langzaam aan op. Rondenlang hang ik 50 meter achter de groep Stybar-Nys, maar die enkele keren dat ik kan komen aansluiten, moet ik ook vrij snel terug uit de wielen. Op een paar ronden van het einde valt het stil in ons groepje en wordt de kloof groter. Maar ik kan toch terugblikken op een mooie koers en een 11e plaats. Bij het overschrijden van de eindmeet heb ik het even heel moeilijk door de vele aanmoedigingen. Een mooi gebaar van de vele supporters!

Vorselaar 14/2/2010

Het is spiegelglad en in één van de eerste bochten komt Kevin Pauwels ten val. Ik vlieg er achteraan op en verlies zo enkele plaatsen. Begin tweede ronde kom ik op exact dezelfde plaats weer te voet te staan. M'n ketting is gebroken op net dezelfde plaats waar ze acht jaar geleden ook brak. Toen verloor ik daardoor de superprestige. Vandaag verlies ik m'n zevende plaats in de stand. Ik moet lopen en verlies kostbare tijd. De ronden erna kan ik het gat met de rest niet meer dichten. Ik kom bovendien nog zwaar te val, waardoor ik besluit niet meer aan te dringen en op te geven. In de mobilhome zie ik nog een superspannende laatste ronde waarin Stybar de superprestige wint tegen Albert.

Zonhoven 7/2/2010

Doordat ik in Lille nooit volle bak heb moeten koersen, heb ik goeie benen. Bovendien is het parcours een pareltje en op m'n lijf geschreven. Ik ben redelijk weg, maar door te voorzichtig de eerste steile afdaling te nemen, verlies ik enkele plaatsen. In het tweede deel van het parcours ligt een stuk vals plat waar ik elke ronde terug kan komen. Halfweg wedstrijd ben ik bijna bij de kop als ik vooraan lek rijd. Maar de benen zijn goed en ik kan toch terugkomen. Bij elke tempoversnelling moet ik wel meters laten, maar het gaatje blijft overbrugbaar en zo kan ik samen met de vijf toppers de laatste ronde aanvatten. Een paar jaar geleden zou ik dan resoluut naar de kop proberen te gaan, maar ik weet dat ik de minste ben en wil geen foutjes maken waardoor de strijd om het eindklassement door mij beinvloed wordt. Net als andere rondes verlies ik enkele tientallen meters en zo kom ik ook over de meet.

Lille 6/2/2010

Afscheid voor eigen volk en ik wil me tonen. Ik ben heel goed weg, wat belangrijk is in Lille, maar na een halve ronde vliegt er een stokje in m'n wiel en breekt m'n versnelling af. Echt kl***. Ik moet een halve ronde lopen en verlies 3 minuten. De eerste ronde na m'n wissel voelen de benen nog slecht van het lange lopen, maar dan kom ik in een goed ritme. Het haalt niet uit het onderste uit de kan te halen, maar ik haal toch elke ronde enkele renners in. En ik maak enorm weinig fouten. Doordat ik aan 95% blijf rondrijden, rij ik elke ronde goed door het zand. Na de wedstrijd volgt een mooie verrassing als een heel deel supporters op het podium geklommen zijn en mij in de bloemetjes zetten. Een mooie attentie van mijn trouwe supporters!

WK Tabor 31/1/2010

Daar waar ik negen jaar geleden nog op het hoogste schavotje stond, rij ik vandaag mijn allerlaatste WK uit mijn leven. Het parcours is in laatste instantie ten goede voor mij veranderd en dus heb ik er zin in. Ik ben heel goed weg, draai als 6e in de eerste haakse bocht, maar krijg dan een kwak en moet zo lopend over het heuveltje. Bij het opspringen zit er een steentje tussen mijn schoenplaatje en schoen en daardoor verlies ik enorm veel plaatsen. Ik kan wel trappen, maar geen echte kracht zetten en bij de eerste materiaalpost hang ik 25e. Maar ik voel me goed en kan terug opschuiven. Op twee ronden tijd rij ik naar Wellens en Albert, net buiten de top 10. Albert maakt veel foutjes, maar het is vooral Wellens die op dat moment indruk maakt. Hij gaat iets te snel voor me, maar ik blijf wel 11e hangen. Vooral op de lange klim maak ik veel plaatsen goed. Die situatie blijft zo tot in de voorlaatste ronde. Dan kom ik zwaar te val en is de veer gebroken. Het vertrouwen is weg en ik kan niks meer goedmaken. Het gat met de elfde blijft klein, maar toch ben ik ontgoocheld 16e. De benen waren heel goed, het resultaat had zonder die akkefietjes ergens rond de 10e plaats kunnen zijn.

Hoogerheide 24/1/2010

In de start heb ik even geluk als het links allemaal samentroept en ik rechts mooi kan opschuiven. Ik kom zo tweede te hangen en kan de eerste ronde zonder forceren meerijden. In de tweede ronde versnelt Nys en dan moet ik even doorbijten. Als even later ook Stybar een snelle ronde uit de benen schudt, krijg ik het lastig, maar ik blijf in de buurt. Het is Albert die me uiteindelijk voeling doet verliezen door eens op kop, te blijven beuken. Page kan het wiel niet houden en daardoor moet ik twee ronden knokken om het gat terug te dichten. In de voorlaatste ronde kom ik terug bij Nys en De Knegt en samen strijden we voor plaats vijf. Gewonnen door Nys op z'n techniek in de laatste ronde. Maar ik ben tevreden over de conditie en zonder echt een super gevoel te hebben, kan ik toch zeggen klaar te zijn voor het WK.

Roubaix 17/1/2010

In Roubaix krijg ik een parcours voorgeschoteld dat volledig past bij mijn mogelijkheden. Alleen ben ik daags voordien bij de parcoursverkenning zwaar gevallen en dus is het even afwachten of dat in de koers gevolgen gaat hebben. In de eerste bocht ben ik even ingesloten, maar ik kan vrij snel opschuiven naar voren. Vooral in de loopstroken schuif ik plaatsen op. Het is ook een beetje een wedstrijd in de wedstrijd voor de WK-tickets, maar eigenlijk ben ik daar in het begin van de koers niet mee bezig. Halfweg koers kan ik aansluiten bij de kopgroep en op dat moment heb ik nog wat overschot. In het rijgedeelte kan ik volgen, in het loopgedeelte kan ik opschuiven en gaten dichten en zo kom ik in de voorlaatste ronde bij de eerste vijf te zitten. Als Wellens in de laatste ronde stilvalt, focus ik me misschien iets teveel op hem om zeker voor hem te eindigen, alhoewel de selectie voor ons twee wel zeker lijkt op dat moment. Zo rijdt Nys een tiental meter weg en in de laatste loopstrook krijg ik dat niet meer gedicht. Anders had een podiumplaats er misschien ingezeten.

BK Oostmalle 10/1/2010

Ik ben vrij goed weg, halfweg het pakketje profs en de eerste twee ronden voel ik me goed, maar toch word ik hier en daar gepasseerd door renners die meer risico's nemen. Maar ik heb goeie benen en kan makkelijk achteraan het groepje blijven hangen dat strijdt voor plaats 5. Als Sven Nys na z'n val terug bij ons komt, weet ik dat hij de man is die het gaatje gaat proberen te dichten en dus schuif ik op de weg mee in z'n wiel. Een ronde gaat het er enorm snel aan toe, maar ik voel me super en kan een paar meter achter Nys meeschuiven. Vlak voor de weg neem ik risico's om terug in Sven z'n wiel te komen en daarbij schuif ik weg op een ijsplek en recht met m'n knie tegen een boom. Op zich verlies ik niet zoveel, maar m'n achtertube is bij het manoeuvre geraakt en loopt stilaan leeg. Aernouts en Vanthourenhout komen terug bij me en bij de wissel verlies ik tijd op de mannen. Meters die ik niet meer kan goedmaken in de laatste ronde en dus ben ik ontgoocheld 8e.

Tervuren 3/1/2010

In de start springt mijn ketting over en het blijft niet bij de ene keer want de eerste hellende strook na de aankomstlijn blijkt er echt een probleem. Een vast lid in de ketting? Ik kan geen kracht zetten op de pedalen en bij het wisselen hang ik rond de 30e plaats. Het is bovendien een snel parcours waar het moeilijk is om te passeren. Maar de benen zijn goed en in de tweede ronde begin ik aan een moeizame achtervolging. Die brengt me halfweg koers tot in het wiel van Franzoi op plaats 12 als ik in een bevroren spoor een serieuze smak tegen een paal maak en mij enorm bezeer. Ik ben ook voor de start gevallen en mijn rug heeft het serieus te verduren gehad. Verderrijden kan niet meer, maar ik ben wel tevreden over de benen van vandaag. Goed met de kampioenschappen in het vooruitzicht. De rug heeft nu een week tijd om te herstellen.

Baal 1/1/2010

De eerste ronden in Baal loopt het niet echt goed, maar ik blijf wel rond de 12e-13e hangen. Maar dan kan ik aanpikken als Kevin Pauwels uit de achtergrond terug komt en de ronde erna voel ik zelfs dat ik sneller kan. Het wordt een lange achtervolging van plaats 13 tot 7, met alleen de derde laatste ronde een oponthoud als mijn achtertube leegloopt, maar ik verlies er geen plaatsen mee. De laatste half koers was na Igorre mijn beste van dit seizoen en dat geeft hoopt voor de kampioenschappen.

Loenhout 29/12/09

Bij het losrijden heb ik een goed gevoel, maar ben wel teleurgesteld dat het niet zoveel lopen is als gehoopt. Het is wel zwaar, maar telkens rijden in de zware blubber. Ik ben goed weg en de eerste twee ronden voel ik me super en hoop op een top 5 plaats. Maar dan gaat het minder en minder. Ik krijg kou en ook de kracht is weg, zodat ik zelfs moet harken om nog top 15 te rijden. Na de koers zit ik te rillen van de kou en 's avonds krijg ik een griepaanval. Ik maak gelukkig geen koorts en hopelijk is het morgen al een stuk beter.

Diegem 27/12/09

Diegem heeft z'n parcours veranderd en voor mij is het een droomparcours geworden. Zo'n vijf jaar geleden had dit voor mij een ideaal circuit geweest. Ik ben goed weg en kan me de eerste ronden mooi handhaven bij de eerste tien. Halfweg koers heb ik even een moeilijk moment waardoor ik terugzak naar een 12-13e plaats, maar ik kan terugkomen en de laatste ronde zelfs als zesde aanvatten. Alleen is dan het beste eraf en Klaas Vantornout gaat me in de laatste honderd meters nog voorbij. Het was een hele zware editie van Diegem, maar wel echte cross afgewisseld met recuperatiemomenten en vele korte stukjes lopen. Ik had niet meer de benen van Zolder, maar bewijs toch dat ik zonder pech bij de top 10 hoor.

Zolder 26/12/09

Ik heb heel goeie benen bij de opwarming en ben dan ook heel goed weg. Maar bij de eerste hindernis zit ik niet op tijd in m'n pedaal en ga zo onderuit. Even later word ik nog eens opgehouden door een val van Albert. In de tweede ronde kom ik net terug aansluiten bij de top 10 als ik op een ijsplek net na de sacrementsberg alleen onderuit schuif en me serieus bezeer. Ik zak terug tot een 19e plaats, maar de benen voelen nog altijd prima aan en ik kan in m'n eentje de kloof met het groepje dat strijdt voor plaats 10 dichten. Dan rij ik lek en is alles om zeep. Een echte kl**dag met een ontgoochelende 15e plaats. Met deze benen had ik anders makkelijk de top 10 in het klassement binnengedrongen. Nu is het afwachten wat Roubaix en Hoogerheide nog brengen.

Kalmthout 20/12/09

Ik heb vroeger een paar heel goeie WK's gereden op de sneeuw en vandaag ben ik supergemotiveerd om in mijn weer een knapprestatie neer te zetten. Ik ben een beetje ingesloten in de start, maar draai toch bij de tien eersten in het veld. De eerste ronden moet ik me constant inhouden achter een tragere renner, maar dan kan ik stilaan door en kan bijna tot bij de kopgroep rijden. Maar kleine foutjes maken dat ik nooit helemaal vooraan kom aansluiten. Meer nog, in de laatste ronden komt er een groepje van 5 terug bij mij aansluiten en hoewel ik me nog goed voel, maken weer een paar kleine foutjes dat ik uiteindlijk laatste word van dat groepje en dus heel ontgoocheld moet tevreden zijn met een 13e plaats. Ik blijf aan de rand van de top 10 staan, maar mijn grote doel - top 10 in alle klassementen en uci stand op het einde van mijn carrière - blijft binnen handbereik.

Overijse 13/12/09

De moeder van alle crossen is ondanks de wijzigingen aan het parcours altijd een mooie cross gebleven. Spijtig dat ze een zelfstandige koers willen varen en uit de klassementen zijn gestapt. Dat maakt dat ze aan prestige hebben verloren en da's een spijtige zaak. Ik heb nog altijd last van de rug, maar vandaag heb ik wel betere benen. Na een minder start kom ik stilaan naar voor en blijf aan een groepje hangen dat strijdt voor plaats vijf. Tot in de derde ronde in de afdaling van het park mijn voorwiel wegschuift en ik overkop ga. Ik verlies veel tijd met een verdraaide ketting, maar kan toch terug opschuiven. Maar het gat met de eerste tien is te groot en dus moet ik me beperken tot knokken voor plaats 11. Hetgeen ook vrij makkelijk lukt.

Essen 12/12/09

De eerste koude dag van het seizoen is nog niet koud genoeg om de ondergrond te bevriezen. Maar van het parcours hebben ze wel een mooie cross kunnen maken door halfweg de weide een hoge berg te maken. Die breekt de koers en het parcours is me beter gezind dan andere jaren. De benen daarentegen zijn niet zo goed en dat heeft alles te maken met veel rugpijn. Puur op karakter knok ik mezelf terug van een 15e plaats tot net geen top 10 plaats en gezien de omstandigheden en de pijnlijke rug mag ik daar tevreden mee zijn, meer niet. In het klassement komt Enrico Franzoi langszij.

Asteasu 8/12/09

De dag na Igorre had ik nog superbenen op training, maar zoals dat dan vaak gaat, krijg je op dinsdag een terugslag. Vijf Belgen en vijftig Spanjaarden aan de start. Twee ronden later rijden vier Belgen voorop en hangt één Belg helemaal alleen op afstand. Niet dat de afstand echt groot wordt. Daarvoor koersen ze vooraan niet fanatiek genoeg en is het parcours te snel, maar ik kan niet meer terugkeren. Buiten de mindere benen is het parcours me ook niet echt op het lijf geschreven. Veel haakse, vettige bochten, veel optrekken al zittend op het zadel. Half koers staak ik de achtervolging en ga in het wiel van de koersende Spanjaarden zitten die kort achter me volgen. In de laatste ronde rij ik er terug van weg en kan nog 20 seconden uitlopen, maar echt om fier op te zijn is deze koers niet...

Igorre 6/12/09

Na een weekje hard trainen in Mallorca ben ik vermoeid en verwacht niet te veel van deze wedstrijd. Het is de bedoeling geweest om via deze stage terug te werken aan bepaalde accenten in de training, maar ook mentaal de batterijtjes op te laden richting drukke kerstperiode. In de start ben ik niet zo goed weg, maar in de eerste bocht gaat iedereen plots rechts rijden waar ze vast raken in de modder en zo kom ik al lopend plots vooraan te zitten. Ik voel me supergoed en in m'n traditionele zwakke tweede en derde ronde blijf ik rond plaats vijf hangen. Half wedstrijd begin ik echt op toerental te komen en kom samen met enkele anderen tot op een paar meter van het leiderstrio als ik net na de eerste materiaalpost voel dat m'n tube op de weg onderuitschuift. Lek! Ik val terug van plaats 4 tot 17 en heb erg diep moeten gaan om op die platte tube nog het volle pond te geven. Maar eens terug op opgepompt rubber gaat het heel snel terug de goeie richting uit. Ik passeer renner voor renner en in de laatste ronde kom ik ineens ook heel kort op Sven Vanthourenhout, Radomir Simunek en zelfs Jonathan Page. Ik passeer ze allemaal in het laatste weidetje, maar dan kom ik te ver links in de modder vast te zitten, zodat ik nog twee plaatsen terug verlies en 10e word. Zonder pech was ik zeker top vijf en als je ziet dat ik die ene ronde 1.10 verlies en op 1.22 eindig, dan zat een podiumplaats erin. Dit was de eerste echt goeie dag van dit seizoen. Van het kaliber Koksijde of Roubaix van vorig jaar.

Gieten 29/11/09

Een dag na Koksijde is het meestal moeilijk om gemotiveerd aan de start te komen in Gieten. Bovendien is het nieuwe parcours er eentje dat me zelfs in m'n goeie dagen veel moeite had gekost. Ik ben slecht weg en blijf dan rondenlang kort achter een groepje hangen dan voor plaats tien koers. Dichter kom ik nooit en in de finale verlies ik zelfs nog wat voeling en word uiteindelijk 18e. Geen punten, maar merkwaardig genoeg blijf ik 8e in de stand omdat mijn rechtstreekse tegenstanders ook niet scoren.

Koksijde 28/11/09

Koksijde is door de jaren heen zowat mijn cross geworden. Ik hoop net als vorig jaar voor een stunt te zorgen, maar besef dat winnen heel moeilijk wordt. Maar de ambitie blijft een podiumplaats, al wordt dat even lastig. Ik ben goed weg en kan me de eerste ronden mooi plaatsen, maar halfweg wedstrijd komen er gaten. Zo kan ik nog éénmaal een gat dichtspurten dat er gekomen is door een snelste ronde te rijden, maar in het zand gaat het vaker slecht dan goed. Voor het eerst in vele jaren rij ik niet met slicks, maar met grifo. Sommige bochten zijn te glad om het risico te nemen, maar zo raak ik ook veel moeilijker door het zand. In de laatste drie ronden worden de gaten groter en moet ik definitief passen. De overdrive die er vorig jaar wel kwam in de finale, blijft dit keer weg. Ik zie de toppers nog wel spurten voor de zege, maar blijf op een paar honderd meter hangen. Achtste is als uitslag heel ontgoochelend voor mij, maar toch was het gevoel niet superslecht.

Hamme Zogge 22/11/09

Hamme is voor het eerst sinds lang nog eens een supersnelle cross waarbij het lange tijd in groepjes bij elkaar blijft. Ik ben rond de tiende weg en blijf daar ook enkele ronden hangen tot ik in de loop van de derde ronde problemen krijg met mijn rechter shifter. Ik kan nog wel lichter schakelen, maar niet meer zwaarder en dus zit ik binnen de kortste keren op 46-25 rond te toeren. Daarbij verlies ik voeling met de kop. In de ronde erna probeer ik er in één ruk naartoe te rijden, maar ook vooraan zit de beuk erin en ik krijg het gat niet dicht. Meer nog : ik heb even over m'n toeren geweest en moet me beperken tot volgen in de volgende 3 ronden. Gelukkig is er locomotief Franzoi die me samen met Dieter Vanthourenhout op sleeptouw neemt. Op drie ronden van het einde kom ik er terug door en kan dit keer wel in één ruk het gat dichtrijden. Om geen risico's te nemen ga ik resoluut naar de kop. De voorlaatste ronde om even te temporiseren, maar de laatste ronde vanaf de brug volle bak. Liever op kop op de weg draaien en nog een man of drie erover laten komen dan als vijfde en geen plaats meer kunnen goedmaken. Ik voel me nog goed en in een superlange spurt is het alleen Sven Vanthourenhout die er nog net over geraakt.

Hasselt 21/11/09

In Hasselt is het zaak goed te vertrekken en dat lukt me ook. In de eerste ronden kan ik mijn positie goed handhaven en rondenlang blijf ik vooraan in het groepje dat strijdt om plaats 6. Als Sven Nys uit de achtergrond terug komt aansluiten, laat ik me even insluiten en beland achteraan in het groepje waar het knokken is om je positie te bewaren. Bovendien moet ik in de korte zandstroken telkens van de fiets en bij het opspringen heb ik elke keer meer en meer last om in m'n pedaal te geraken. Ik denk dat m'n schoenplaatje los is geraakt en daartegen kan je niks beginnen. In de laatste ronde zie ik ineens dat mijn linker manivel (crank) er half af hangt en dat dat de problemen met m'n pedalen veroorzaakte. Even later vliegt hij er ook helemaal af en kom ik bijna ten val. Ik moet toch een 500m naar de materiaalpost lopen en verlies zo enorm veel tijd en plaatsen en ook een goed klassement.

Gavere 15/11/09

Als ik per seizoen vijf wedstrijden moet aanduiden waar ik goed wil presteren is Gavere er zeker bij. Maar door de ziekte van afgelopen week is het bang afwachten of ik geen conditie heb verloren. Ik weet uit ondervinding dat je in Gavere al na één ronde weet of het een goeie of slechte editie wordt. Feit is dat ik na één ronde doorkom in zowat 10e positie met honger naar meer, maar tijdens de tweede ronde voel ik toch een beetje de naweeën van de ziekte. Vooral op het moment dat Nys van ons wegrijdt, krijg ik een kleine inzinking. Gelukkig is er Enrico Franzoi die me zowat op sleeptouw neemt. Ik ben de betere in de technische afdaling en de looppassage in het begin van de omloop, hij is dan weer iets sterker bergop. Net daar waar ik vroeger het verschil kon maken. Gerben De Knegt blijft rondenlang zowat 100m voor ons uitrijden, maar in de voorlaatste ronde kan ik de kloof dichten en op het moment dat ik aansluit, breekt z'n achterversnelling af. Zo kan ik toch mooi zevende worden. Een opsteker na een week van ziekte.

Nommay 8/11/09

Bij het opdraaien van de trap zit ik langs de binnenkant even vast en ben maar rond de 15e plaats weg, maar in plaats van op te schuiven, komen er vooral renners voorbij die eerste ronden. Ik denk dat ik de verkeerde bandenkeuze heb gemaakt en ga binnen voor een wissel, maar ook daarna verlies ik terrein. Het is zo erg dat het pelotonnetje regelmatig even stilvalt, maar ik toch moet lossen. Het probleem is dat ik geen adem binnenkrijg. Precies of er trekt constant iemand aan m'n zadel. Ik ben de laatste dagen verkouden geweest en heb een vervelende hoest, maar had niet gedacht dat dat enig effect ging hebben op m'n conditie en prestatie. Blijkbaar wel dus en zelfs vrij ernstig. Halfweg wedstrijd voel ik me zo miserabel dat ik twee ronden twijfel om op te geven, maar op een bepaald moment keert het tij en begint het beter te draaien. Ik kom terug van plaats 32 tot 20, maar daarvoor is er een groot gat en dus moet ik tevreden zijn met die 20e plaats. In ieder geval wel een pak beter dan opgeven. Nu heb ik tenminste toch nog enkele punten kunnen verzamelen.

Hoogstraten 1/11/09

In de start schiet ik over m'n pedaal en dat kost me zeker tien plaatsen. Maar ik voel me goed en kan in de eerste twee ronden constant opschuiven. Door de talrijke valpartijen kom ik ineens in derde positie te zitten en da's voor het eerst in een topcross dit seizoen. Ik heb echter de pech dat ik een ronde of twee te laat wissel naar Rhino's en na de eerste wissel sta ik een paar honderd meter verder ineens met een scheef stuur. Blijkbaar stond het stuur niet 100% vast. De volgende ronde kom ik dus terug op gewone grifo tubes en daardoor verlies ik voeling met het groepje en kom alleen 8ste te hangen. Ik begin na halfweg wedstrijd ook meer en meer last te ondervinden van m'n rug. Twee ronden voor het einde begin ik te sukkelen en maak enorm veel foutjes, maar toch kan ik die laatste ronde nog wegrijden om m'n positie te behouden. In de stand schuif ik één plaatsje op.

Koppenberg 25/10/09

Ik voel me goed tijdens de opwarming en hoop op een mooie top 10 plaats zodat ik m'n klassement kan verdedigen en eventueel zelfs verbeteren. Ik ben goed weg en de eerste ronde kan ik me mooi handhaven. Tijdens de tweede beklimming heb ik het echter lastig en als er dan vlak voor mij een gat valt, is het kloofje beneden een goeie 100 meter. Het blijkt de definitieve breuk te zijn tussen de uitgebreide kopgroep en het groepje erachter. Na half wedstrijd zit ik relatief op m'n gemak in die groep, maar ik voel dat wegrijden moeilijk wordt. Alles zal dus tijdens de laatste beklimming moeten gebeuren en daarin kan ik samen met m'n ploegmaat Mariusz Gil wegrijden op de buitenplaat. In de spurt komen we nog bijna tot bij De Knegt en Franzoi, maar ik ben tevreden met m'n tiende plaats. Spijtig van die kleine inzinking in de tweede ronde.

Woerden 20/10/09

Ik voel al tijdens de eerste meters dat dit niet mijn cross gaat worden. Mijn benen zijn nog stijf en alles voelt stram aan na m'n val van afgelopen zondag in Pilzen. Maar in tegenstelling tot vorig jaar is een slechte dag nog altijd geen rotslecht resultaat. Vorig jaar moest ik dan gegarandeerd knokken voor een top20 plaats (Tabor, Zolder, Milaan), maar nu kan ik aanklampen en op karakter een paar ronden bij de kopgroep eraan 'hangen'. Dan komt Christian Heule voor mij ten val en de kloof die dan ontstaat, krijg ik onmogelijk alleen dicht. Daarvoor zijn de benen niet goed genoeg. Er komt achteraan een groepje bij en we strijden constant met z'n zessen voor plaats acht. In de spurt kan ik m'n mannetje staan en die plaats voor me opeisen.

Pilzen 18/10/09

Bij het losrijden voel ik dat ik goeie benen heb en ook in de start voel ik me goed. Het is een snel, technisch parcours, maar ik kan me vooraan mooi standhouden. Halverwege de wedstrijd rijd ik lek en hoewel ik misschien maar 100 meter verlies, is het groepje voor me weg en rij ik rondenlang samen met Bart Aernouts op enkele seconden. Tegen het einde heb ik moeite om de twee technische klimmetjes boven te raken en verlies daar elke ronde enkele meters. Ik raap samen met Bart nog Jonathan Page op die moet lossen in het groepje voor ons, maar net na de laatste trap, op 200 meter van de finish, schiet ik over m'n pedaal, kom met m'n voet in m'n voorwiel en sla zo overkop. Bart Aernouts kan zo nog voorbijrijden en ik ben gefrustreerd 12e.

Ardooie 15/10/09

Ik draai rond de tiende plaats het veld in en kan de twee eerste ronden min of meer op mijn plaats blijven. Dan vormt zich een kopgroep van acht waar ik achteraan aanhang. Bij het opdraaien naar de aankomst wordt de groep telkens volledig gerokken en ik moet vaak samen met Jan Soetens de andere zes laten rijden. Bij het indraaien van het veld komen we telkens weer aansluiten. Op drie ronden van het einde acht Niels Albert zijn moment gekomen en wordt alles uit elkaar geranseld. De benen zijn niet zo goed en zeker in de technische passages verlies ik meters. Ik moet me in de laatste ronde zelfs nog reppen om het achtervolgende groepje af te houden om zo achtste te worden.

Ruddervoorde 11/10/09

Een dag na Namen heb ik bij het losrijden veel pijn in de onderrug. Ik vrees het ergste, maar kan toch nog bij de eersten het veld indraaien. De eerste ronden gaat het beter als verhoopt, maar na half wedstrijd begint de pijn in de rug toch op de spelen. Als het daarenboven ook nog begint te regenen, kan ik met m'n lengte in de tientallen bochten moeilijk uit de voeten. Toch blijft het podium nooit ver voor ons uit rijden, maar versnellen lukt niet meer. In de twee laatste ronden breekt alles open en ben ik tevreden dat ik gewoon op m'n plaats kan blijven. Twaalfde is nog een goeie uitslag met het gevoel dat ik had.

Namen 10/10/09

Namen is een verademing qua parcours en een mooi initiatief in Wallonië om ook daar de veldritsport te promoten. Ik schiet naast m'n pedaal in de start, maar kan nog vrij goed mee indraaien rond plaats 12. Bij de eerste beklimming voel ik me rotslecht en moet harken om in het wiel te blijven. Renner per renner komen voorbijgeschoven en het duurt tot de derde ronde eer ik in een goed ritme kom en stilaan terug kan opschuiven. Na half wedstrijd kan ik twee snelle ronden rijden en van plaats 12 naar plaats 8 opschuiven. Vooral in de afdaling maak ik meters goed. In de voorlaatste ronde voel ik dat ik het beste heb gehad, maar toch kom ik nog op en over Gerben De Knegt tot dicht bij Kevin Pauwels. Oktober is normaal niet mijn maand, maar op trage circuits zoals deze kan ik ook al vroeg op het jaar mijn mannetje staan.

Treviso 04/10/09

Eerste wereldbeker en ik sta gelukkig nog net op de eerste rij. Maar het is de meest ongunstige positie helemaal rechts en ik geraak dan ook niet goed weg in het mulle zand. De volgende ronden blijf ik min of meer op m'n plaats, kan halfweg de wedstrijd zelfs opschuiven naar een tiende plaats, maar het blijft aanklampen. Zeker als de strijd om plaats 2 losbarst en het groepje terug uitrekt. Ik geloof even in een mooie top 10 plaats, maar in de voorlaatste ronde trap ik naast m'n pedaal bij het opspringen en verlies zo 10 meter. Pauwels en Aernouts hangen enkele meters achter mij en ik gok dat zij het gat voor me gaan dichtrijden. Het valt stil en het gat is binnen de kortste keren te groot en dus rijden we voor plaats 15. In de laatste ronde kan ik wegrijden, maar Pauwels en Vanthourenhout kunnen terug aansluiten en me kloppen in de spurt. 17e is eigenlijk een rotslecht resultaat naargelang de benen die ik had. Niet dat ze goed waren, maar top 10 had toch wel mogelijk moeten zijn.

Sun Prairie 27/09/09

Vlak voor de wedstrijd valt de regen met bakken uit de hemel. Ik heb alleen maar grifo tubes meegenomen en dus ben ik benadeeld tegenover Page en Trebon die Rhino's ter beschikking hebben. In de eerste helft van de wedstrijd nemen zij dan ook constant een kleine voorsprong in de technisch passages, maar ik kan de gaten telkens dichten. Heule en Powers moeten al vrij snel de rol lossen. Ik zie enorm af maar na half wedstrijd begin het tij te keren. Ik moet geen gaten meer laten en voel me met de ronde beter. Bij het ingaan van de laatste ronde neem ik resoluut de leiding en begin Page en Trebon onder druk te zetten. Page maakt dan een foutje en z'n tube gaat van de velg. Trebon blijft tot halfweg nog in het wiel, maar verliest dan meter voor meter. Aan de aankomst heb ik 100 meter voorsprong en kan zo m'n eerste zege en misschien wel laatste overwinning van m'n carrière behalen. Ik besef immers dat het niet makkelijk zal worden in de Belgische topcrossen...

Sun Prairie 26/09/09

In tegenstelling tot de wedstrijd in Vegas is er in Sun Prairie wel een echt crossparcours. Ook het weer is meer echt crossweer met temperaturen rond de 15 graden en een zwaar bewolkte hemel. Ik ben goed weg, maar het is vooral Jeremy Powers die indruk maakt in de eerste ronden. Ik blijf constant op 50 meter hangen en uiteindelijk is het dankzij de hulp van Jonathan Page dat ik het gat terug dicht kan rijden. Page en Powers hebben wel een enorm technisch voordeel want zij zijn de enigen die op een trap van 4 tredes in het parcours kunnen rijden. Daardoor winnen ze vooral bovenop de helling die na de trap volgt. Zo verlies ik telkens 10-15 meter en in dat weegt. Page komt ten val en verliest tijd, maar Powers blijft constant tussen de 5 en 10 seconden voor me uit rijden. In de voorlaatste ronde kom ik tot op het wiel, maar bij de volgende passage op de trap neemt hij terug 10 meter en die kan hij houden tot aan de finish.

Las Vegas 23/09/09

Las Vegas wordt verreden bij kunstlicht om 9 uur 's avonds. Tel daarbij 9 uur tijdsverschil en je weet dat ik tussen 6 en 7 Belgische tijd een koers afwerk. Dat laat zich ook gevoelen, want de benen zijn niet goed. In de start ben ik goed mee weg en als er in de loop van de tweede ronde twee renners wegrijden, laat ik begaan. Ik ken de renners niet en hoop door dit manoeuvre dat er een beetje achtervolging in ons groepje komt zodat het wordt uitgedund. Halfweg wedstrijd rijden de twee echter steeds verder weg (tot 25 seconden) door het voortdurend demarreren en stilvallen in ons groepje. Het parcours lijkt meer op een wegwedstrijd op een grasvlakte dan op een echte cross. Ik kan het gat waarschijnlijk wel dichtrijden, maar dan ben ik gegarandeerd laatste van het groepje. Page geeft me een goeie indruk en ik probeer dan ook m'n koers op de zijne af te stemmen. In de laatste ronde kan ik met een ultieme jump nog wel tot op tien seconden komen, maar het ontbreekt me aan frisheid om het hele gat te dichten en in de spurt word ik zo voorbijgestoken door zowel Page als Powers

Neerpelt 20/09/09

Eerste cross van het seizoen en dus zijn de zenuwen altijd wat meer gespannen. Hoe zit het met mijn conditie en die van de tegenstand. Ga ik in m'n laatste jaar nog meekunnen? Is het materiaal in orde... In de start ben ik vrij goed weg en ik kan me een paar ronden handhaven bij de eersten. Halfweg koers krijg ik het terug even lastig. Vooral technisch kom ik te kort tegen het jonge geweld en dus probeer ik me altijd vooraan te plaatsen na elke ronde om zo bij de eersten terug het veld in te duiken. Op vier ronden van het einde, op een moment dat ik nog meedoe voor een podiumplaats, breekt mijn achterversnelling af en moet ik een kleine kilometer lopen. Ik verlies kostbare tijd, maar door het lopen zijn de benen ook enorm verzuurd en dat breekt me op. Ik kan niks meer goedmaken en moet me nog reppen om mijn plaats te consolideren.