Unitas-wijk anno 1953Inleiding
De Unitaswijk, langs het Boekenbergpark in Deurne- Zuid, was bedoeld voor bedienden. Ze werd in 1925 ontworpen door architect Van Steenbergen. Het was een tuinwijk naar Engels model, bedoeld om de voordelen van de stad en het platteland te combineren.
Hier staan een 200-tal woningen. De Unitaswijk vertoont vooral de formele en architecturale kenmerken van een tuinwijk; de binnentuinen en pleinen die in een typische tuinwijk voor het residentiële en groene element zorgen.
Een tuinwijk?
Na de Eerste Wereldoorlog vormde de woningsnood een belangrijk probleem. De woningbouw had jarenlang stilgelegen, een groot deel van de steden was platgeschoten en er ontstond een vorm van plattelandsvlucht.
De architecten die de oorlogsjaren hadden doorgebracht, ondermeer in Parijs, Amsterdam of Londen, brachten bij hun terugkeer nieuwe ideeën met zich mee. Eén hiervan was de gedachte van de tuinwijk, ondermeer gegroeid vanuit de negatieve ervaring met de bestaande woonkazernes, die broeihaarden waren van verzet en revolutie. De gedachte van de eigenaar als brave huisvader die zich over zijn gezin, huis en tuintje zou ontfermen was niet ver weg. De tuinwijk was voor hen de ideale combinatie van de voordelen van stad en platteland, ze zou het gemeeschapsleven bevorderen en de mogelijkheid geven tot geëmancipeerd overleg op wijkniveau.
Door vermenging van verschillende sociale klassen hoopte men een nieuwe harmonische samenleving tot stand te brengen. Haar ligging aan de rand van de stad maakte de wijk vlot bereikbaar en in de toen nog overwegende landelijke omgeving van de stadsgordel zou ze zelfs de gezondheid ten goede komen. Zo vinden we in de gordel rond Antwerpen een 18-tal tuinwijkrealisaties terug uit de periode 1918-1940.