Mooie herinneringen...

KERSTMIS

*  *  *  *  *  *  *  *  *
 

in de kerk van Weerde

Op vrijdag 28 maart 2003
in de Sint-Martinuskerk te Weerde

sprak 
kardinaal Danneels
over

De Kerk als oase
waar mensen
zich kunnen herbronnen...

 

*  *  *  *  *  *  *  *  *
 

was bij ons te gast in 2005 - 2006 - 2007

*  *  *  *  *  *  *  *  *

Via 'parochie Elewijt' krijgt u een link naar foto's over deze processie.

*   *   *   *   *   *   *   *   *   *

 FEDERATIEONTBIJT

In de parochie Sint-Pieter bestaat de traditie om jaarlijks naar een rustige plek te trekken
om er zich te bezinnen en te beraden over ons geloofsleven.
Sedert 2006 richten we deze uitnodiging ook aan gans de parochiefederatie.

In 2007 stond 'Ziekenzorg' op de agenda

Ziehier een verslagje:

Met 45, jong t/m oud, mochten we genieten van een aangenaam en uitgebreid morgenontbijt in het mooie domein ‘Zellaer’ te Bonheiden. Voor de meesten is dit reeds een jarenlange traditie, maar telkens en ook nu, een paar nieuwe gezichten; en dat op zich is reeds deugddoend voor een geloofsgemeenschap. Want we kwamen niet alleen voor dit ontbijt, maar vooral ook om te luisteren naar onze minzame spreker: priester Sylvain Tuyls, jarenlang ziekenhuispastor. De aandachtige stilte tijdens het ganse betoog was een innige verbondenheid met wat hij ons toevertrouwde vanuit zijn ervaringen met zwaar-zieke en stervende mensen. De inhoud is helemaal niet weer te geven in een verslag, maar misschien toch wel een aantal punten die zowat de rode draad vormden in zijn bezinnende toelichting.

- Wat hebben zieke mensen echt nodig?

- Wat heb ik echt nodig als ikzelf zwaar-ziek zou zijn?

- Wat hebben die zieken met mij, ziekenhuispastor, gedaan?

            = ‘anders’ leren nadenken (wie is ziek?);

            = zieken kunnen ons wat leren (zij zien wat wij niet meer zien)

- Schuldgevoelens van gezonde mensen i.v.m. hun ‘onvermogen’;

- Machteloosheid en pijn die we als gezonde mensen te dragen hebben;

- De ‘menselijke goedheid’ laten ‘gewaarworden’ door onze nabijheid, geduld en goedheid;

- Besef dat ‘God er altijd  is’, ook als er geen genezing mogelijk blijkt.

- Aan stervenden durven zeggen ‘wat zij allemaal goed hebben gedaan’ in hun leven, maar ook dat er ‘altijd vergeving is’ voor wat eventueel niet goed zou geweest zijn.

- Het kruis van de ziek helpen dragen;

- Durven bidden samen met de stervende of zwaar-zieke, maar dan bidden als een ‘roepen op God’: ‘hoor je mij, God ?’

- De ‘Dienst van troost’ met toegewijde mensen uit de eigen geloofsgemeenschap;

- Vinden/herkennen we God in de zieke of stervende mens ? en waarbij zijn inleiding eindigde met de parabel van de ‘Barmhartige Samaritaan’.

Na de koffiepauze brachten Lieve, Astrid en Jaklien hun ervaringen met zieken, aan de hand van de vragen:

= wat hebben de zieken mij bijgebracht?

= wat heb ik de zieken kunnen bijbrengen?

= hoe heeft mijn geloof daarin meegespeeld?

Hierover kregen we indringende, moedige, maar niet te beschrijven verwoording door deze drie lieve dames uit ons midden.

AP

*  *  *  *  *  *  *  *  *