Fietsreis Sevilla - Torhout

 Gevolgd parcours:

In Spanje:
Onbegrensd fietsen naar Andalusië. van Paul Benjaminse. Van Gerona naar Sevilla.
Waarom omgekeerd? Aankomen in Sevilla 's zomers ware te warm. Tegen dat ik Frankrijk naderde, zou het daar dan ook al wat zomers zijn. Dat laatste is dan wat tegengevallen

In Frankrijk:
De eerste 5 dagen de Benjaminse naar Barcelona. (Ook omgekeerd dus). Vervolgens eigen route.

 

 


Omrande foto's kunnen vergroot


Detail traject Spanje


 



Hieronder het reisverslag nu wat ontdaan van de emoties van de dag. Die waren, genieten van het vogelgefluit, het uitzicht, de toevallige ontmoetingen. Ook wel eens last met de warmte, de fiets, de regen en de kou.
Dat laatste was de meest negatieve, onaangename ervaring van de trip.

Wat ik anders deed:

  • Fiets pas inpakken aan de luchthaven. vergemakkelijkt het transport.

  • Spatborden op fiets laten. (Kwam zeer goed uit deze maal)

  • Sterke fietsteun gemonteerd.

  • 3 fietstassen, tent en matrasje in een Hubo-bouwafvalzak. (licht en sterk)

  • Geen einddatum vastgelegd. (Trein, vliegtuig of zo)

  • Parcours vooraf op GPS vastgelegd. GPS is ook super gemakkelijk om steden in en uit te fietsen.

Wat niet helemaal lukte of beter kon:

  • Dat van die einddatum. Ik had toch iets in het hoofd. Ik dacht in een dikke maand thuis te zijn. Voor 27/6 zat in mijn hoofd. In Frankrijk besefte ik dat dit moeilijk zou worden. Dan wordt het weer wat prestatie fietsen. Toerist spelen is leuker.

  • Ook in Frankrijk, verschillende malen moest ik blijven fietsen omdat de hotels volzet waren. De campings hadden dan weer nog geen restaurant open.

  • Met bijna een week permanente regen, was kamperen er vaak moeilijk. Misschien moet ik die 2 sec tenten van de Decatlon eens bekijken. Tegen dat die van mij open staat in de regen krijg ik mijn slaapplaatsje nooit meer droog. Idem voor de spullen.

  • Onvoldoende voorzien op regen samen met kou. Vb had te weinig lenzen bij.

 


 


16/5: Ritgegevens  Kaart

Een vlucht om 13.30u is heel wat ontspannender dan een om 6u in de morgen. Minder relax wordt het als de veiligheidscontroleur moeilijk doet over de inbussleutels in mijn handbagage. Oplossing terug naar de incheckbalie. Dat werd lopen.

Vanuit Sevilla luchthaven werd het weer een stukje autosnelweg om in de stad te raken. Met de fiets-gps super gemakkelijk. Geen gedoe met kaarten en of weg vragen.
De stadskern is vrij fietsvriendelijk. Alleen zijn de bochten en drempels rond de bushaltes wat moeilijk met een geladen fiets. Gewenning?

Ook wennen is het aan het late uur om te avondmalen. Pas vanaf 21u...


17/5: Sevilla - Montellano Ritgegevens  Kaart

Ik besluit om de stad uit te fietsen. Gisteren zag ik al genoeg van de stad en verlang om te fietsen. Stad uit, gaat gemakkelijk. (Dank zij mijn GPS). De vooraf gemaakte track doet het goed.

Er zijn heel wat fietsers hier in de stad. Al spoedig kom ik op een stuk onverhard langs het water. Het wegdek vergt al mijn aandacht en bekoort niet echt.

Een volgende stuk onverhard is al wat mooier. Het slingert tussen bos en olijfgaarden.

 

Een groep bedevaarders in kleurrijke klederdracht en met dito wagens, gaan de andere kant op. Betreft "La Virgen del Rosario" Een der deelneemsters trakteert me een soort anniseto. Dergelijke wagens kom ik later nog een paar maal tegen.
Mijn lichaam moet nog wat wennen aan de 28 gr. In de beroemde witte dorpen is het verdomd steil.

Het doel van de dag lag niet helemaal vast. Maar in Montellano, daar zijn hotels en hostals en ik had behoefte aan een koele douche en een frisse kamer.



18/5: Montellano - Ronda Ritgegevens Kaart


Al om 07u zit ik op de fiets. Verassend fris is het.

In Coripe neem ik mijn eerste echt Spaans ontbijt.

Even later kom ik op de "Via Verde". (oude spoorwegbedding)

Deze weg loopt door bos en zelden door open veld zoals hiernaast. Vrij vlak terrein,want hellingen worden door tunnels en uitsnijdingen vermeden. In de tunnels gaat het licht automatisch aan als je er binnen rijdt. Tevens is de weg prima verzorgd met rustbankjes, vuilnisbakken enz.
 De oude stationnetjes zijn nu tot pension en of restaurant, café omgebouwd.

 

Na de Via Verde, wordt het zweten. Het is in die beroemde witte dorpen vooral zeer steil. Ik las dat de wagens er vaak hun spiegels moeten inklappen. Zo smal zijn de straten er. Dat is nauwelijks overdreven. Wagens en fiets, kunnen er vaak niet kruisen. Ik moet dan ook een paar maal in een poortopening om de wagens voorbij te laten. Gelukkig zijn er zeer weinig.

Ditmaal had ik Ronda als doel in mijn hoofd. Met ca 80 km moest dat wel lukken. Dat ik er zo lang zou over doen, had ik wel niet gedacht.

Aan de rand van de stad vind ik een pension met kamer op het gelijkvloers. Dat mijn fiets er ook nog bij mag, doet me plezier. Maar eerst ga ik zonder tassen de stad verkennen. De prijzen in de stad zijn verrassend laag.



19/5: Ronda - Ardales Ritgegevens Kaart

Weer zit ik om 7u op de fiets. Op de Puerto del Viento neem ik mijn ontbijt. De route is zowel qua uitzicht als qua wegdek, zeer mooi. Enorme kuddes met geiten of schapen onderweg. Eigenaardig, de schapen hebben een herder. De geiten kunnen het alleen af.
Het is bloedheet en ik besluit om 12u in Ardales al te stoppen. Verder fietsen zou betekenen wild kamperen of teveel km moeten doen.

Pension El Cruce 20€. Lijkt me perfect. Een middagdutje. Na 17u wat internetten en avondmalen (na 20u).

Na mijn avondmaal valt er in het pension een Hollands koppel binnen. Stik kapot zijn ze. Het stuk dat ik morgen moet doen, zou zeer zwaar zijn volgens hen. Morgen gaan ze richting El Choro. Ik vermoed dat ze verkeerd reden. Want via El Choro moesten ze naar hier komen.

 



20/5: Ardales - Colmenar Ritgegevens Kaart

Na 700 m ga ik te snel door een soort goot. Voorste tas wipt eruit en slaat in mijn wiel. Wat sleutelwerk dus.

De wind blaast op dit deel in het voordeel. Maar de weg is weer steiler. In El Choro zelfs super steil. Ik moet zelfs een paar maal van de fiets. De streek is zeer geliefd bij stappers. Bij sommigen is het de verboden "caminito del rei" die ze aantrekt. Google eens op dit begrip en je begrijpt.

In El Choro is een refugio. (8€/nacht) Stond niet in mijn gids. Voor Antequera gaat het richting Forcal. De wind is er zo sterk dat ik verschillende malen afstap. (zijwind) Met mijn trage klimsnelheid heb ik te weinig stabiliteit. Ik vrees door de zijwind van de weg of onder een auto te raken. In de afdaling ontmoet ik een Nieuw- Zeelandse. Ze fietst een stuk van mijn route maar dan in de beschreven richting. Wat verder: krak en een trilling. Spaaknippel stuk. Heb ik al ervaring mee. Dat repareert makkelijker dan de spaak zelf.

In Colmenar heb ik geen lust meer om hotels te vergelijken. Ik stop aan het eerste hotel dat ik zie. 20€/kamer inclusief ontbijt. Dat valt mee en ik mag zelfs het ontbijtuur bepalen.


21/5:  Colmenar - Alhama de Granada Ritgegevens  Kaart
 

Alhoewel ik hier eens vroeg kan ontbijten en het tevens inbegrepen is, raak ik toch niet vroeg op de fiets. De man van dienst vertelt immers honderduit over zijn buitenlandse en andere avonturen.

Het eerste deel van het parcours zou me bekend moeten zijn van mijn Malaga - Pau. In Alfarnate bevoorraad ik me. Middagpauze in Ventas de Zafarraga. Mijn gps doet op het einde vervelend en wil me terug loodsen. Dan maar zuiver op de track gereden. Blijkt mijn fout. Stukje kaart ontbreekt.

Alhoewel twee puerto's op het parcours, lijkt me deze rit toch minder moeilijk dan die van vorige dagen.

Beter in vorm?

Na mijn siesta, ontdek ik dat op 200m van mijn pension er een prachtig landschap ligt. Maar het blijkt al te laat om een goede foto te nemen.
Zie hier rechts. Alhama op de rand van de kloof.

Wat ik leerde vandaag? Bestel in Spanje geen looksoep. Zelfs niet als je zoals ik graag look eet.

 


22/5:  Alhama de Granada - Granada Ritgegevens  Kaart

Weer vroeg op de fiets. Wat uitgelaten want ik fiets naar die reuze stad. Het uitzicht vind ik niet zo fantastisch onderweg. Ben ik wat verwend wat dat betreft? Maar 't kan niet iedere dag super zijn.
Hier rijden enorm veel wielertoeristen. Het is weekend.  Vlaanderen heeft er niets aan. Misschien zou het hier op werkdagen vol met auto's zijn. Beter zo.
Om 11.45u rijd ik Granada binnen. 27 gr lees ik. Echt aangenaam. Mijn eerste werk. Een nieuwe koersbroek kopen. Had ik weer mijn oude spullen mee om die dan weg te gooien. Te oud deze maal.
Tweede werk, fruit kopen en wat eten. Om 13u lig ik al op mijn bed in een pension op het universiteitsplein in het centrum.

Om 16u lees ik 35gr tijdens mijn wandeling en dat is al warm. Vooral in de klim naar het Alhambra. Op de terugweg ontdek ik dat het ook beschaduwd kan tot in het centrum. Ja, die bouwheren waren ook niet dom.
Wat me hier opvalt: de reinigingsdienst poetst nog straten en voetpaden de zaterdag om 20.30u. Bij ieder pintje (1.5€) krijg je een tapa. Steeds wat anders.


23/5:  Granada - Guadix Ritgegevens   Kaart

 

De stad en zijn warmte voelde ik gisteren al en ik denk dat het op zondag gemakkelijker zal zijn om er buiten te rijden. Om 07.30u lopen nog veel late uitgangers rond. Ik weet dat ik de rechteroever moet volgen. Zo ook de track die ik deze winter maakte. Maar enkelrichtingsverkeer dwingt me naar de andere kant.
Twee dames beweren dat ik er zo ook kom. Achteraf blijkt dat wel juist te zijn. Maar de weg wordt voordurend slechter. Uiteindelijk word het een soort trialparcours. Ik zou al teruggekeerd zijn had een jogger niet gezegd dat ik verderop een brugje vind.

Beelden van voor de achterwielproblemen

In de klim op de puerto de los blancares wordt ik weer door vele cyclotoeristen voorbij gefietst. Deze nieuwe weg langs het Embalse de Quéntar heeft de status van officiële fietsroute getuige de bosjes trainende wielrenners en het overdreven aantal waarschuwingsborden voor fietsers. Als een van die naar adem snakkende sportievelingen me iets vraagt, versnel ik even om er naast te rijden. Daar zat hij duidelijk verveeld mee.
Eens boven, neemt een Nederlander me op de foto aan het puerto bord.

In de afdaling begint de miserie. Ketting wordt door vrijwiel meegenomen en geeft rukjes aan mijn pedalen. Speling lager rechts achter. Klimmen geen probleem. Vrijwielen wordt moeilijk. Uiteindelijk onmogelijk. Daar er in Guadix fietsmakers zouden zijn, kies ik die stad om een overnachtigingsplaats te zoeken.

Purullena lijkt wel een winkelstraat van aardewerk souvenirwinkeltjes en heeft verder als bezienswaardigheid talloze holwoningen met witgekalkte voorgevels. Uit de okergele tufstenen rotswanden steken her en der witte schoorstenen en TV antennes.

Ook Guadix heeft een wijk met grotwoningen; de Barrio de de las Cuevas met een museum en verder een aangenaam beschaduwd park bij de entree, een veelbezochte laat-gothische kathedraal en een Moorse vesting of Alcazaba. Zijn kathedraal is mooier dan die van Granada.

Met mijn krakende fiets verken ik de stad en kijk ondertussen uit naar de fietswinkels.


24/5: Guadix - Dehesas de Guadix Ritgegevens   Kaart

Vandaag hoef ik niet vroeg op. De fietswinkels openen pas om 09.30u. Veel te vroeg zit ik al op de stoep van wat ik dacht de grootste fietswinkel. En ja, als het luik omhoog gaat, zie ik pareltjes van meer dan 5000€. Maar al snel heeft de man gezien dat hij me niet kan helpen. Hij verwijst me door naar een collega. Die is nog korter van stof. "Hier hebben we dat niet en 28" wielen zijn hier niet de norm." Terug naar nummer een. Daar stonden veel racefietsen. Die hebben allen 28"wielen.
Nee, hij heeft alleen twee super dure sets van Mavic en een van Easton. Ondertussen heb ik ook al de reisbijstand gebeld. Alleen autopech verhelpen ze. Van fietsen is in de polis geen sprake.
Mijn kamer had ik nog niet ontruimd. Dat wordt waarschijnlijk een extra nacht en Granada per taxi? Trein? Bus? Voorbijkrakend aan een Ferreteria, merk ik dat er ook drie fietsen staan. Even binnenwippen je weet nooit.

De man verkoopt van alles, betonmolens, boormachines, wapens, grasmachines tot potten en pannen toe. Wapens vormen blijkbaar zijn hoofdinkomen. Daarvan verkoopt hij er drie terwijl ik er ben.
Hij wil eerst dat wiel bekijken. Ik weet al op voorhand dat hij die stukken niet heeft. Dan begint hij te bellen. Ik kan morgen een wiel hebben of dat van die koersfiets daar kopen. Moet ik niet lang nadenken. Het ouderwetse aantal spaken geeft me een goed gevoel. De man ben ik zeer dankbaar en vlug ga ik mijn kamer leegmaken.

Rond 13u ben ik op weg met voldoende voorraad voor een eventuele nacht in het wild. Maar dat hoeft niet. Want in Dehesas de Guadix merk ik een pension. Lekker fris in die kamer. 



25/5: Dehesas de Guadix - Cazarlo Ritgegevens   Kaart

Zoals gewoonlijk vroeg op de fiets. Benjaminse schrijft dat het stuk onverhard meer voor moutainbike's is. De Hollanders die hier ook logeerden beweerden dat het meeviel. De gps doet weer volop mee.
 

Na ca 10km komt dat onverhard. Het bos ruikt er lekker. Het lichtkleurige grint is vooral lastig voor de ogen. Na Huesa liggen links van me de glooiende olijfgaarden. Rechts bosrijke bergen.

Cazorla is supersteil. Even trek ik er zelfs mijn voorwiel van de grond. Op een mooi pleintje vind ik een oud hostalletje. Ik probeer een prijsje te krijgen voor een eventuele tweede nacht. Dat lukt. Morgen rustdag dus.



26/5 rustdag in Cazarlo

27/5:  Cazarlo - Orcera  Ritgegevens   Kaart

Om 07.30u met 18gr rij ik Cazarlo uit. Benieuwd wat komt. Op de kaart staat een natuurpark en volgens de reisgids gaat het eerst 10km bergop. Tot de top van de Puerto 1290m komt de frisse temperatuur me goed uit. De afdaling is echter koud. Beschaduwd en met bezwete kledij vind ik het niet zo leuk. Op een zonnig plaatsje, neem ik mijn ontbijt. Wat later is het weer aangenaam zonnig.

Het natuurpark is ook zeer toeristisch. Merk je aan de vele bussen, restaurants enz.

De laatste 20km voor Orcera zijn minder fraai. Was van plan te kamperen maar onweer zorgt ervoor dat ik vlug een hotelkamer zoek.


28/5: Orcera - Vianos  Ritgegevens   Kaart

Gewekt door het gedonder. Dat was er bijna de ganse nacht. Tijdens het ontbijt belooft de baas me dat ik vandaag nat word. Ik vertrek toch maar. In mijn hoofd hangt Alcaraz als einddoel van de dag. Is een grotere stad en daar kan ik dan even rondslenteren of een terrasje doen.
Het weer blijft nogal droog. Een Nederlandse die er al 3200km opzitten heeft, vertelt me wat er zoal komt op mijn weg. Dat is dan het voordeel als je de route omgekeerd te doen.

Op een splitsing lees ik naar links Alcaraz, rechtdoor ook Alcaraz maar dan 17km langer. Rechtdoor is de beschreven route. Zou rustig en mooi zijn. Ik ben toerist, dus rechtdoor.


 
Foto links is de weg rechtdoor. Is wel mooi. Het mooie uitzicht dat als waypoint in gps zit, krijg ik maar na een klim tot km 94. Zo nu en dan kom ik een km-bord tegen. De kilometers duren lang hier. In de verte gerommel en de eerste druppels vallen. Nauwelijks heb ik mijn vestje aan of het dondert overal. Net als bij Ma Soeur in de lagere school zit ik te tellen om te weten hoe ver die donder wel zit. Vlak boven mijn hoofd dus. Heb wel wat schrik. Maar er is niets om te schuilen. Vermits ik door een bos fiets, vermoed ik dat de donder wel een van die hoger gelegen bomen zal kiezen.
De regen wordt hagel. Nu zou schuilen wel wat soulaas brengen. Want hagel op mijn naakte bovenbenen is niet aangenaam. De tijdrijdershouding om ze te beschermen, is te lastig om lang vol te houden.

Ik bedenk dat op die kortere weg waarschijnlijk ook nog café's waren of een paar bushokjes.

De hagel wordt weer wat gedruppel en ik kom boven op een puertootje van een 1480 meter. Geen foto deze maal. Wel een gevoel van ik deed het weer. De afdaling doe ik zeer traag want er ligt nog hagel. Wat later stroomt het water over de weg en naast me vormt het water nieuwe riviertjes. Je zou hier maar eens wild kamperen...
Dat ik even later weer aan het klimmen ben, tempert wat mijn enthousiasme. Alcaraz mocht er al zijn. Na die klim komt er nog een....pf

De laatste km zouden toch dalend zijn. Hoop ik.
Na het laatste colletje (1430m) daal ik tot een 1100m. Een soort hoogvlakte, weilandschap met slechte weg. (zie hiernaast).

Na enkele km wordt de weg weer grintweg. Perfect vlak en wel breed genoeg voor zes rijvakken. Wat plannen ze hier?
Bij het naderen van Vianos wordt het weer donker en ik hoor gerommel in de verte. Nu maar hopen dat daar een fonda of pension is. En dat is er. De eerste en enige persoon die ik zie in het dorp is toevallig de eigenaar er van. Hij verwijst me naar het café waar hij ook eigenaar van is. De kelner moet me mijn kamer tonen en tevens de verwarming aanleggen.
 Meer moet dat niet meer zijn voor vandaag....


29/5: Vianos - Barrax Ritgegevens   Kaart

Terug stralend weer. Wel frisjes op die hoogvlakte. Vandaag plan ik wat minder. Gisteren was wat veel. De puerto Los Pocicos stelt met zijn 1058m niet veel voor. Het landschap wordt vlakker. Meteen vind ik dit ook niet zo aantrekkelijk. De Quichote molens zijn nu door elektriciteit producerende vervangen. Ter wille van de toerist hebben ze hier en daar nog iets dat op die van Don Quichote lijkt. Maar van dichtbij merkt iedereen dat die nooit gewerkt hebben.
Het is zaterdag. Alle dorpen lijken leeg. Maar in de cafés zit het steeds vol volk. Zo ook in Barrax café- pension. Nagenoeg alle zitjes zijn bezet. Een paar tappas, een douche, middagdutje, aankomst girorit, dorpswandeling en nazicht waar ik morgen zoal voorbij kom brengt me door de rest van de dag.


30/5: Barrax - Cervera del Llano Ritgegevens   Kaart  

Om 07.30u zit ik op de fiets. Mijn plan is rond 10u ergens ontbijten. Dan naar Alarcon. Daar zou ik na een middagmaal een siesta nemen om dan te beslissen wat.
Vandaag vorder ik nog sneller dan gisteren. De eerste 50 km zijn vlak te noemen. Verkeer is er nauwelijks. In de eerste dorpen is nog alles dicht. Ontbijt wat uitstellen dus.

Tegen de middag kom ik in Tebar. Heb lust om nog een bar te doen. Maar ik bedenk het is nauwelijks 15km tot Alarcon. Nog even fietsen en dan rust en drank.
Bij het buiten rijden van Tebar zie ik " N3 Alarcon cortada". De kaart leert me dat ik via de A3 moet omrijden. Dat is ca 30km extra maar vooral dat van die A3 staat me niet aan. Het is zondag, ze werken niet vandaag. Te voet raak ik er wel door denk ik. Dus 15 kilometer op de cuv8307.
Aan het meer van Alarcon kom ik op de N3. Gesperd met betonblokken. Raak ik wel over. Wat niet voorzien was dat er ook een wachter staat die dit moet verhinderen. Geen praten aan. Mijn gejammer levert me alleen een fles water op.


Voor het eerst vlak terrein

Op de kaart van de vriendelijke maar onvermurwbare wachter had ik al mijn alternatief gezien. Ik moest niet persé naar Alarcon. Ongeveer 50 km rijden om dan nauwelijks 1 km verder te staan langs de andere kant van die tunnel?
 Ik zou de N3 in de andere richting volgen om dan ongeveer 13km op de A3 te rijden. Voordeel: wat minder A3 en ik nader Cuenca wat het doel van morgen is.
In Honrubia voor de oprit, twee cola's en een ijsje en ik vlieg er in. Heel wat verkeer op die A3. Rechts van mij achter een vangrail, draad en gracht loopt een grintweg. Verdomme kon ik daar niet rijden? Na ca 6 km loopt die er nog altijd. Wat verder een tankstation. Af van de A3. Voorbij de parking volgt die grintweg verder A3. Er staat zelfs een wegwijzer. "Castillo de Garcimuños". De kaart leert me dat dit te westen van de A3 ligt. Dus toch maar verder op de A3.

 


 Langs de N420

Afrit 159 oef wat een rust. Ik geniet weer van het uitzicht. Op het kruispunt met de N420 een hotel en een pension. Goed uitgerust die N420 denk ik. Op mijn autostrade-adrenaline besluit ik wat verder richting Cuenca te fietsen. Met meer dan 30 gr en nog een paar klims, is die vlug uitgewerkt. Ik begin uit te kijken naar overnachtingsmogelijkheden. Wild kamperen, zal hier niet kunnen. Overal roggevelden zover ik kan kijken. Navraag in het volgende dorp leert me. Hotels? Naar Cuenca, dat is me te ver. Terug naar afrit 159?
Zo vind ik een kamer op 30m van die verdomde A3!

31 mei: Cervelo del Llano - Cuenca Ritgegevens Kaart

Dat "Llano", vlakte is weer niet letterlijk te nemen. Ik zit pas op de fiets en klim naar een 950m. Bergachtig is het nu ook wel niet. Doel van de dag is natuurlijk Cuenca en helemaal niet ver.

De N420 naar Cuenca is nagenoeg verlaten. De laatste km voor de stad zijn niet schitterend qua uitzicht. Ik rij blijkbaar door een soort industriegebied de stad binnen. De toeristische dienst is bemand met één persoon. Die helpt me onmiddellijk aan een goedkope kamer. Ook weet ik nu waarom het zo rustig was onderweg.
Het is nationale feestdag in Castilla - La Mancha. Alles dicht dus. Morgen is het de feestdag van de patroonheilige van Cuenca. Je raadt het, weer alles dicht morgen.
Douche, was doen, middagmaal op mijn kamer en natuurlijk mijn siesta.
Rond 15.30u ga ik de stad in. De warmte overvalt me. Het is nu 35gr. Bij het binnenrijden van de stad had ik 23gr.

Uiteraard moet ik de hangende huizen gaan bekijken.
Wat me opvalt bij het avondeten: alhoewel verder alles dicht is, wordt de stad toch gepoetst.



1 juni:  Cuenca - Frias de Albarracin Ritgegevens   Kaart 

Ik verlaat de stad via het oude centrum en blijkbaar langs zijn mooiste zijde. Het groene fietspad volgt de Jucar stroomopwaarts. Ook de vangrail is groen geschilderd.

De weg klimt tot ca 1300m. Grillige rotsformaties en grotten. De wind en de regen sneed ze in alle vormen. Het noemt hier dan ook "La Ciudad Encantada" of de betoverende stad.

De afdaling gaat over een mooie brede weg. Ik haal er met 69 mijn hoogste snelheid op deze reis. In Una een caféstop en op naar de puerto el Cubillo. Albarracin lijkt te ver als doel van de dag.
Een Nederlander uit de andere richting sliep in Tragacete. Er is geen camping op dit stuk. Maar Tragacete ligt weg van mijn route. Ik besluit de puerto te nemen en dan uit te zien naar een slaapplaats.
De klim naar 1645m is heet en duurt me toch wat lang. Gelukkig zijn er regelmatig bronnen met fris water. De weg is in Obra. (grint nu) De afdaling is dan weer nagelnieuw.
Heb ik geluk. Op grint ga je bergaf ook niet zo vlot. (ik toch niet) Mijn record van de ochtend wordt verbeterd.
Een 73.3km/u!

In Frias de Albarracin wil ik me bevoorraden. Maar het dorp heeft geen winkels. Ze hebben wel twee hostals...
Gelukkig kan ik er ook iets eten. Want met dat alles dicht of geen winkels, raakt mijn tas stilaan leeg.


2 juni Frias - Cedrillas Ritgegevens  Kaart

Gisteren was het vooral door de warmte en het klimwerk wat veel naar mijn gevoel. Dus vandaag wat rustig aan besluit ik. Na enkele km klimmen gaat het hoofdzakelijk dalend. Gisteren was het zeer mooi. Vandaag zelfs nog prachtiger. Die Nederlander had dus toch gelijk.
Ik
fiets naar Albarracin, vernoemd naar de Berber stam Aben Razin die hier in de elfde eeuw een kortdurend rijk had. Bij de nadering van de stad loopt de weg onder de op een heuvel gebouwde binnenstad door. En dan, volkomen onverwacht, verschijnt het adembenemende silhouet van een van Spanje's allermooiste steden. Daarboven op de kale berg domineren de reusachtige vestingwerken van drie voormalige kastelen de hele omgeving.  De huizen van de stad hebben de kleuren van hun achtergrond, de rotsen gekregen.

Albarracin, dit juweeltje is dan ook werelderfgoed. Het trekt een pak toeristen. Wandelaars en trekkers lijken hier ook aan hun trekken te komen. Pas enkele kilometer voor Teruel wordt het wat minder fraai. Maar die grote stad moet ergens zijn industrie kwijt.

Het centrum van Teruel is druk. Op een pleintje vol terrassen neem ik mijn middagmaal. Daarna wat internetten tot het weer siestatijd is. (14u)

Ik zoek een rustig plekje op wat te rusten. Vind noch schaduwplekje noch pension. Besluit dan maar de stad uit te fietsen op zoek naar een plaatsje onder een boom.

Mijn gps voert me vlot de stad uit. De weg loopt naast de snelweg naar Valencia. Niet echt rustig dus. Na een tijdje draai ik klimmend weg van die drukke autostrade. Dat klimmen is ook al niet wat men rusten noemt.
Van schaduw is geen sprake. Voor iedere bocht hoop ik dat het daarna vlakker of bergaf wordt. Of misschien een rustplaatsje....Een dorpje op 1 km links van mijn weg. Even gaan kijken. Doods is het er. Zelfs de bar is gesloten. Weer naar de grotere weg, verder klimmen. Ondertussen kijk ik uit naar een kampeerplaatsje. Nu en dan eens een stukje links of rechts verkend, maar weer niets. Uiteindelijk kom ik boven. 1600m hoog. Dat was dan mijn rust. Ondertussen is mijn lust tot wild kamperen al wat gekoeld.
 

Nog 10km naar Cedrillas daar zou een hostal zijn en dalend is dat...
Cedrillas heeft zelfs twee pensions.
Maar beiden zitten vol met arbeiders. Van ik weet niet meer wat. De baas van het tweede stelt voor te kamperen achter zijn huis. Er is warm water en zelfs wc's. Beter dan wild kamperen dus. Weer eens oef.
Uiteraard ga ik eten in het restaurant van de vriendelijke eigenaar. Dat zal ook wel zijn bedoeling geweest zijn.

Morgen toch halve rustdag. Was dat vandaag ook niet bedoeld?

 



3 juni: Cedrilla - Fortanete Ritgegevens   Kaart
 
Gewekt door de Poolse arbeiders die om 07u vertrekken. Niet gehaast want het regent, kraam ik op. Maar al spoedig mag ik mijn regenjasje weer wegbergen.
In Allepuz neem ik in een bar mijn ontbijt. Maak er kennis met een man die verantwoordelijk is voor de bewegwijzering van wandel-, fiets en autoroutes. Zijn specialiteit is de Ruta del Cid. Die wil hij wel eens fietsen met mij. Ook kent hij iemand in Fortanete die kamers heeft. Zo blijkt dat aan de toog hangen ook wel eens nuttig is.
In Fortanete heb ik dan ook een "casa rural" ter mijn beschikking. Vier bedden en twee wc's, dat hoeft niet. Maar die wasmachine is toch gemakkelijk.
Als ik de sleutel krijg van het "Internet Rural", kan ik ook nog wat rustig gaan internetten.

 


Halve rustdag maar toch de hoogste col van de reis



4 juni: Fortanete - Fuentespalda Ritgegevens  Kaart

Zoals meestal hier, start ik om 7u. Een uur en 8 km verder ben ik boven op de Puerto de Cuarto Pelado 1657m. Helemaal niet zo een prestatie als je weet dat Fortanete al op bijna 1400m ligt.
Zoals vaak hier veranderd het landschap langs de andere kant van de col.

In Cantevieja ben ik te vroeg voor het ontbijt. Ook de bakker vraagt om binnen een half uur terug te komen.
Mirambel, rij ik even het dorp in. Middeleeuws en mooi, maar opnieuw is het daar mountainbike werk.

Ook in Morella is het als terug gaan in de tijd. Maar de vele reizigersbussen hier houden je in de realiteit.

Het is heter dan vorige dagen. Geen idee hoeveel graden. De rivieren hier staan zo goed als droog. Een cafébaas, bevestigt dit. Al een maand geen regen meer. Ook zijn er hier nergens geen bronnen meer te vinden.

In de namiddag valt het landschap wel mee. Maar de vele reuze kippenkwekerijen stinken enorm. Tot vlak voor de dorpen staan ze. Lange stallen in twee verdiepingen. In Peñarroya de Tastavin merk ik: "Ermita, Hostal en restaurant". Met al ca 90 km in de benen, zie ik een fris drankje en een douche wel al zitten.

De Ermita is mooi gerestaureerd. Het bord dat Carlos en zijn koningin Sofie er ook ooit waren, doet me denken aan koninglijke prijzen. 70€. Het kan er mee door. Maar na twee drankjes fiets ik nog even door.
In Fuentespalda even verder, merk ik een Fonda. De bar is redelijk gevuld. De kamerprijs? 10€. Dat is al meer iets voor mij. Als ik er dan ook mag komen eten wanneer ik wil, ben ik helemaal content. Zowel in de Fonda als in het dorp is er "Free Wifi". Maar een laptop heb ik natuurlijk niet bij op de fiets.
Op mijn avondwandeling stoot ik in het stadhuis op een schilderijententoonstelling van Ingrid Tusell. Het werk bevalt me wel. (Ingrid ook...ze vleit me met mijn goede spaans) Kopen zal toch voor een andere keer zijn.


Ingrid Tusell



5 juni: Fuentespalda - Vinebre Ritgegevens  Kaart

Voor het eerst op deze reis is het vandaag niet fris bij de start. In Valderrobres neem ik mijn ontbijt in een bakkerij. Bijna als thuis inclusief croissant.

In Gandesa ontmoet ik een Nederlands koppel op een terras. Ze komen al uit Santiago.  Vandaag zitten ze nog maar pas op de fiets. Na de warme start, wordt het steeds heter. Hier fietsen heel wat moutainbikers. Overal zie ik ze aankomen met aanhangwagens vol fietsen. Vooral Horta de San Joan is in trek bij hen.

Na ca 76 km in Vinebre, hou ik het voor bekeken. Ik ben nog vroeg genoeg voor het middagmaal. Na de siesta laat ik mijn haar snijden. En ja dat Nederlands koppel logeert hier ook. Te warm, en morgen meer dan 1000 hoogtemeters.



6 juni: Vinebre - Montblanc Ritgegevens  Kaart

 

Het begint met regen en een platte band. Eens gerepareerd is het al weer droog. De eerste uren zijn steeds min of meer bergop. Na 44km merk ik een uitzichttoren met rustbank en tafel. Goed voor mijn middagmaal. Net gedaan met eten, en daar is het leuke Hollands stel ook. Tegelijk begint het ook te regenen. Dat blijft zo tot Montblanc. In de regen krijg ik ook schakelproblemen. De ketting wil vooraan niet meer naar een kleiner blad als ik wat kracht blijf zetten. 


Op weg naar Montblanc
 


De muren rond Montblanc

Eenmaal in Montblanc, krijg ik beter weer. Na mijn douche trek ik de stad in op zoek naar een taartje en een internetcafé. De stad loopt vol Vlamingen. Reizen Lauwers is op bezoek!

Wat later ontmoet ik weer het Nederlandse koppel. Ze logeren in hetzelfde pension als ik. Tegen de avond worden we getrakteerd op een folkloristische stoet.

 



7 juni: Montblanc - Collespina Ritgegevens  Kaart

De rit begint mistig. De route lijkt me de minst aantrekkelijkste van wat ik tot nu toe had. De weg te smal om ingehaald te worden als er een tegenligger komt. Voortduren die remmende wagens achter me, maakt me wat kriebelig. Niet echt ontspannen

In Igualada koop ik een nieuwe ketting. Het schakelt weer zoals XTR zou moeten. Voor Manresa krijg ik een viervaksweg. Naar de stad toe wordt het drukker. Bach, bach....

Manresa lijkt me niet aantrekkelijk, heet en druk. Ik beslis de stad uit te fietsen op zoek naar een slaapgelegenheid.
De stad uitfietsen, brach, brach... Opritten naar allerlei snelwegen, reuze ronde punten. Eens op de N141c wordt het wel iets rustiger, maar de weg is nog steeds te smal.
Eerste hotel, gesloten. In Calders, geen hotel. Wel een paar km verder beweert men. Ja, dat is er. 100€/nacht. Ik slaap nog liever buiten.
Vanaf daar begin ik ook uit te zien naar een plekje om mijn tent op te zetten.
 Mijn eisen: vlak met niet teveel stenen, niet zichtbaar vanaf de weg. Hier zijn vele landwegen en bossen. Maar mijn zoektocht levert me alleen wat insectenbeten op en de wetenschap waar de boeren hun mest stapelen.

Op nog zo een landweg kom ik aan een oude boerderij en stoot op een familie. Ja, ik mag er kamperen. De zoon moet me water leveren. Maar weet ik wel dat er 4km verder een pension is?
4 km? Dat moet nog kunnen. De man rijdt me er heen met zijn wagen om te zien of er nog een kamer vrij is.

Die is er. Terug de fiets op met de dynamiek van mijn grootvader op zijn negenste. 4 km duren lang bergop...

Oef, grote kamer met ligbad.
Als ik mijn gps gegevens bekijk, ben ik weer helemaal tevreden. 114 km aan 15km/u  gemiddeld. Niet slecht toch met die zijstapjes in het bos?  En niet vergeten, 't was niet plat.
 



8 juni: Collespina- Gerona Ritgegevens   Kaart

Gisteren was het voor de derde maal op deze reis wat teveel. In St Hilari zijn zes pensions en dat is ver genoeg.
Mijn verstand zegt om eens een pauze in te lassen. 'S morgens op de fiets vergeet ik dat dan weer. Als ik door Viladrau fiets, merk ik wegwijzers naar vijf hostals. Waarom nooit als ik er een nodig heb?

In St Hilari doe ik mijn inkopen. Ik was er al meer toen ik op verlof was aan de Costa Brava. Dat het er mooi en gezellig was herinnerde ik me niet meer zo goed. Morgen voospellen ze slechtweer. Rustdag? Twee dagen in St Hilari? Ik ben op 35km van Gerona en 't is 22km bergaf. Je raadt het.


Tussen St Hilari en Angles

Even later fiets ik op de prachtige weg naar Angles. Was ik ook al vergeten. Mooi en beschaduwd. Komt het omdat ik vroeger steeds klom? Of ben ik nu meer toerist?

Tussen Angles en Gerona is het wat minder leuk. De "via verde" is op verschillende plaatsen gesperd wegens werken. Dan moet je op de drukke weg.

In een stadspark van Gerona, neem ik mijn lunch. Dan ga ik op zoek naar een kamer. Hier natuurlijk geen fonda aan 10 of 20€. De kamer is duur. En er is slechts een nacht vrij.
Rustdag wordt het dus in Figueres.

 



9 juni: Gerona - Figueres Ritgegevens Kaart

Gemakkelijk de stad uit dank zij de gps. Betrokken weer. Alhoewel ik hier al een paar maal kwam fietsen, heeft Benjaminse toch een paar rustige wegen gevonden die ik niet ken. Kronkelend met nu en dan een mooi klimmetje. Steil maar kort. Ik fiets door Jordi, Camallera en Garrigas.

Ik twijfel nog even of ik wel in Figueres of aan de zee een rustdag zou nemen. Lichte regen en gedonder in de verte, doen me voor het dichtste kiezen, Figueres.

Uitgeslapen en met weer beter weer slenter ik door de stad. Kom ik van mijn vroegere Donaufietsers tegen. Ook nog eens gaan kijken naar Dali.


10 juni Rustdag in Figueres.

11 Juni Figueres - Estagel Ritgegevens  Kaart

Vrij zonnige start. Geleidelijk meer bewolking.

Naar Frankrijk over de col de Lli. Niet hoog niet steil.
Hoe ik weet dat ik Frankrijk binnen rijd? GPS en de weg wordt ultra slecht. Een maal moet ik zelfs afstappen. Wat lager na het eerste dorpje krijg ik een mooi stukje Pyreneeën. Wat lichte regen kan niet deren. De wind blaast ik het voordeel.

In Estagel is een hotel. Op de deur staat "open". Die deur is open maar verder niemand te zien of te horen. Een rommelige receptie. Gebeld naar het nummer dat op de deur staat. Antwoord: ga achter het bureel en neem sleutel nr 16.

De kamer is verzorgd maar ouderwets tot en met. Idem dito de badkamer. Maar er is warm water.
'S avonds blijkt het restaurant toch te vullen. Het eten lekker



12 juni:  Estagel - Frias Plage Ritgegevens  Kaart

Doel van de dag: naar de zee om te overnachten.


Canal du Midi

Mooi zonnig weer. Rustige wegen.
Een 20 tal kilometer volg ik het "Canal du midi". Vrij rustig, nogal wat schaduw. Maar boomwortels maken het wat oncomfortabel.

Op Camping France Florida doe ik mijn was en hang ze te drogen naast mijn tent.



13 juni: Frias Plage - St Bauzille de Putois Ritgegevens  Kaart

'S Morgens is mijn tent zowel van binnen als van buiten kletsnat. Dauw? Vochtige lucht? Mijn adem?

De eerste 50 km zijn niet zo fraai. Eens langs de "Gorges de L'Hérault" wordt het weer super mooi. Het weer daarentegen wat minder. Onweer voor en achter. Ikzelf heb wat regen maar de grote vlagen krijg ik niet op mijn kop. Het water stroomt wel met met golfjes over de weg.

Het is zondag, alle winkels dicht. Bijkomend probleem, op de campings zijn de restaurants nog niet open.
Op twee km van de camping in St Bauzille de Putois zou een restaurant zijn. Gezellig kamperen langs de rivier. Nu het droog blijft, fiets ik naar het dorp. De eigenaars van het restaurant zijn ook fietsers. Al spoedig komen ze met hun fotoalbums. De Filippijnen, Roemenië enz.

Wie zei dat gewicht op het vlakke geen rol speelt bij het fietsen? Na weken op die zwaar geladen fiets, weet ik nu wel beter.



14 Juni: St Bauzille de Putois - St Julien des Rosiers Ritgegevens  Kaart

Mijn tent krijg ik nog ongeveer droog opgeborgen. Maar dan regen zonder ophouden. Ik wijk af op een grotere (drukker) weg naar Ales. Hopelijk is daar voldoende accommodatie. Die is er, maar volzet. Ik rij dus maar wat noordwaarts tot ik iets vind. Rond 13 u vind ik een soort routier, hotel, restaurant. Ik krijg er zelfs mijn spullen droog. Toch leuk morgen met een droge broek starten. Deze morgen was hij niet droog. Vervelend. De camping had wel wasmachine maar geen droogkast....



15 juni St Julien des Rosiers - Langogne Ritgegevens Kaart

Regen met bakken van bij de start. Terug richting Ales om dan weer noordwaarts richting Langogne te fietsen. Het parcours zou bij mooi weer waarschijnlijk wel aantrekkelijk zijn. Tijdens de middagpauze in een restaurant, krijg ik gezelschap van een Nederlander. (Hij zag mijn beladen fiets) Hij volgt dezelfde route als ik maar dan omgekeerd. Als hij beweert dat hij dit weer de voorkeur geeft boven warm zomer weer, kan ik niet laten van een stomme opmerking te maken.

Wat later op de fiets haal ik een Belg in. Hij moet naar Doornik. Was met een vriend op reis in de buurt van Benidorm. Nadat ze in ruzie kwamen, vertrok hij alleen naar huis.
 

In Langogne hotel de la Poste: Na de douche duik ik in bed om weer op temperatuur en krachten te komen.



16 juni: Langogne - Confolent (Beauzac) Ritgegevens  Kaart

 De rit start met lichte regen en eerder koud. Nog voor ik Le puy bereik, krijg ik weer gietende regen. Door de kou begint mijn natte bril ook van binnen aan  te slaan. In een bushokje mijn laatste set lenzen geplaatst. Ja, ik nam er slechts een beperkt aantal mee. Gebruik ik immers alleen bij slecht weer...

In een afdaling aan de rand van de stad krijsen mijn remmen afgrijselijk. Wat spelen met de remmen helpt niet. Als ik merk dat mijn rechter voet vol aluminiumschilfertjes ligt, onderzoek ik toch maar even mijn remmen. Achterremblokjes versleten. In een bushokje vervangen door nieuwe. Bushokjes zijn mijn redding de laatste dagen. Natte en niet zo warme handen werken niet zo gemakkelijk. Mijn lenzen zijn dan weer hinderlijk voor dergelijk werk. En een leesbril heb ik niet bij. Ook het rechter remblokje vooraan is bijna op. Het linkse is nog OK. Kwamen die schilfertjes van het voorwiel?

Weer op pad merk ik op mijn route een overplakte wegwijzer. Ware ik al niet kletsnat, 'k zou zeggen ik voel nattigheid! Geen omleiding wegwijzers. Al eens een kaart geraadpleegd in de gietende regen? Toch maar verder mijn track volgen. En ja, ik kan er niet door. GPS vraag maak "U-bocht" genegeerd en min of meer geprobeerd noordelijk te rijden. Uiteindelijk na vaak herrekenen geeft hij me bruikbare richtlijnen.

Nu ik weer in de goede richting rij, besluit ik een hotel te zoeken. GPS geeft 25km (vogelvlucht) naar Le Puy als dichtste hotel. Verdomme, daar reed ik twee uur geleden door. Campings hoef ik niet met dit weer. Ik vertik het om terug te fietsen. Even verder " Route Inondée". Dan maar weer een andere weg geprobeerd.

Ik daal af naar de Loire. Bruin modderig water. Aan een hotel dat natuurlijk gesloten is. (Het heropent morgen...) Vertelt vanuit een raam een dame me dat er in Beauzac nog een hotel is. In Beauzac staat een wegwijzer naar dat hotel 2km. Na nog eens 4km lees ik 500m. En ja die 500m klopt. Mijn helm en natte pet gooi ik even af om naar een kamer te informeren. 
Je hebt geluk zegt de vriendelijke dame, "Ik heb nog 1 kamer". Opluchting. Ik had al in gedachten het afdak naast het hotel..... Dat ik wat va,n mij route ben afgeweken, deert me niet meer.

Eens op mijn kamer, giet het nog meer. Maar nu geniet ik van dat spektakel. Als het een uur later opklaart, merk ik op een paar honderd meter van mijn hotel twee bruggen. Kon ik bij aankomst niet zien van de regen.

 Het avondmaal is het lekkerste tot nog toe op deze reis.

 



17 juni: Confolent (Beauzac) - Roanne Ritgegevens  Kaart

Meteen na het ontbijt wip ik op de fiets. Voor het eerst sedert ik weet niet meer, weer zon. Overal zijn ze de onweerschade aan het opruimen.

Na Boen, begin ik uit te kijken naar logies. Tent zie ik al weer niet zitten want het weer is opnieuw omgeslagen. Veel hotels zitten vol. Mijn GPS leert me dat er in Roanne meerder hotels zijn. Op naar daar.
Als ik de stad binnen rij, voel ik zo iets van opluchting. Als ik het eerste hotel merk. Gaat de regen over in een  soort wolkbreuk. "je regrette...er is een hotel 200m verder" Naar drie " Je regrette's" volg ik de raad van die receptioniste en rij richting snelweg waar aan de afrit een paar hotels zijn.

Hoe duur, kan me ondertussen niet meer schelen. Morgen begin ik nog vroeger te zoeken. Weer een groot oef gevoel als er in de Campanile nog een paar kamers vrij zijn.

Ik geniet van het uitgebreid voor- en nagerechten buffet. Dat ertussen is bijgenomen. 



18 juni: Roanne - Etang sur Arroux Ritgegevens  Kaart

De stad uit richting Charlieu. Het regent nog niet...Na de middag begin ik al uit te zien naar een hotel. Dat valt weer tegen. Hoe komt het dat alles hier volzet is? Half juni?
In Toulon sur Arroux, één hotel. "het spijt me maar ik heb een groep en zit helemaal vol" "Maar in Autun op 20 minuten zijn zeker hotels" Dat zijn dan 20 min met de wagen. Autun lijkt me te ver. In Etang sur Arroux rij ik een camping voorbij. Het regent even niet. Mijn tent er opzetten? Eerst de hotels proberen. Het eerste gesloten, het tweede "gestopt met uitbating".

Terug naar die camping. Niet te dicht bij de rivier. Die blijkt nu en dan een 50m buiten zijn oevers te stromen en met de regen van de laatste tijd.... al het water van de Morvan komt hierlangs zegt de baas.
Mij lijkt hij onschuldig. Maar ik blijf toch maar ver en hoog op de oever.

De camping heeft weer wasmachine maar geen droogkast. Het is nochtans dat wat ik meest kan gebruiken. In de Campanille had ik tenminste nog een haardroger waarmee ik een en ander wat droger kreeg.
In een telefoontje met het thuisfront. Beslis ik naar huis te komen. Het is niet meer leuk in dat tentje. Lieve zal me komen halen. Ik fiets verder en bel wel waar ik ondertussen geland ben. Het is voor haar toch ook nog bijna 400km.



19 juni: Etang sur Arroux - Saulieu Ritgegevens  Kaart
 

Volgens de campinguitbater zou het vandaag beter weer worden. De motregen bij het opkramen, is toch al beter dan de plensbuien.
Tegen dat ik Autun nader, heb ik weer de regen van de laatste dagen. In het hotel, restaurant voor het station neem ik mijn ontbijt. Typisch frans, koffie, fruitsap; een broodje, een croissant en wat confituur. De vriendelijke bediening maakt alles beter. Nog eens iemand die zijn werk graag doet.

In Saulieu heb ik al genoeg water en zoek een hotel.
Ik wil het weerzien met Lieve een romantisch tintje geven. Een **** dus. Maar gelukkig voor mijn budget, zijn die volzet. Even verder Hotel de la Poste heeft een net een annulatie gekregen.  Weer geluk dat ik niet verder moet fietsen. Nog meer geluk als de baas zegt de verwarming ligt aan, draai gerust open.

'S avonds aan het avondmaal mijn dochter aan de telefoon; "Wat ge gaat toch niet opgeven zeker?" Waarschijnlijk had ze haar vrienden gezegd mijn ouwen rijdt van Sevilla naar huis. En nu zou ze moeten zeggen....

Ga ik straks even de kaart bekijken en mijn GPS waar ik morgen heen kan.
Lieve zal een kamer zoeken ik zal bellen als ik een idee heb waar ongeveer. Ze neemt natuurlijk al die overtollige bagage mee.



20 juni: Saulieu - Tonerre Ritgegevens   Kaart

8u ontbijt op zijn frans. Dat kennen we ondertussen. Startklaar op de fiets om 08.30u. Vroeg hoeft hier niet.

Brr 6 gr. als het dan ook nog begint te regenen, is dat toch bitter koud. Telefoon naar Lieve. Die wollen sokken en mijn overtrekjes zouden van pas komen. Ook mijn handen hebben koud. Niet eenvoudig voor Lieve om me te vinden op die departementals.
Het lukt uiteindelijk. (Ben ik ondertussen al warm gefietst) Na mijn middagmaal op de fiets. (want geen bushokjes) Bel ik lieve. Ze zal uitkijken naar een hotel in Tonerre.
Hebben we weer geluk dat ze er vroeg is. De baas nam een weekend en de dienster zou sluiten na de middagservice in het restaurant. Als ik aan kom, kan ik nog twee taartjes krijgen want de keuken is al dicht.



21 juni: Rustdag, niet zo moe. Maar ik ben kou en regen beu. We bezoeken Troyes. Het regent toch wel niet meer zeker...Hotel gevonden in Sézanne. Hm... Lekkere keuken en dienster die graag zwanst.


22 Juni: Sézanne - Laon Ritgegevens   Kaart

Vertrokken via de D23 die wat te druk was. Eens op de D18 is het rustig en zelfs mooi fietsen. Het landschap is wel niet spectaculair. Landbouwvelden glooiende wegen. O ja, het is mooi wee!

Lieve vindt in Laon centrum geen hotel. Zo zitten we weer in een Campanille. Weer dessert buffet....



23 juni: Laon - Valenciennes  Ritgegevens  Kaart

Opnieuw warm zomerweer. Dat went vlug! Ik mik op Valenciennes dat worden bijna 120km. Genoeg voor een oude wielertoerist. Lieve belt dat  de toeristische dienst gesloten is en ze nog niets gevonden heeft.

We besluiten naar huis te rijden. We zijn er op 1 u van thuis. Geld geven voor een hotel...

En terug van thuis naar Valencienne rijden om die laatste ca 100km te fietsen lijkt me wat belachelijk.

Het is dus Sevilla - Valencienne geworden 3013km.



Hoogte kaart van het gedeelte in Spanje door Routetoaster uit de tracks gedistilleerd. (Sevilla - Figueres)
http://www.bikeroutetoaster.com/
Van Frankrijk heb ik deze gegevens niet. Wegens probleem met samenvoegen tracks.

  Startpagina