Het Keltische Scheppingsverhaal van Donn en Danu


De Mythe in Beeld

Donn en Danu

Inleiding

Dana of ook wel geschreven Danu, was de eerste grote Moedergodin van Ierland. Later werd Dan(a)u hernoemd en overgenomen door Brigit. Sommige geleerden geloven dat Dan(a)u de oudste van de Keltische wezens is waarvan we onze kennis halen. De wortel ‘dan' in Oud-Iers betekent immers ‘kennis', en biedt een belangrijk inzicht tot haar oeroude kenmerken. Tot Dan(a)u's drievorm wordt meestal haar eigen naam Dana genoemd als het maagdelijke aspect van de Triple Goddess, Brigid als moeder en Babc als oude vrouw. In latere volksverhalen wordt ook verteld dat ze de dochter is van Beltene, meer dan zijn moeder of consorten.

Velen zien Dan(a)u nog steeds als de koningin, de enige grote Moeder die alles geboren laat worden tot een wezenlijk iets. Ze wordt gelijkgesteld met Don, in Ierland de eerste Moedergodin van Wales die regeerde over het Land der Doden. In Wales was Don de godin van de zee en de lucht. Beiden goden der elementen die met de doden communiceerden. In Wales is Donn, de god van de dood, het donkere. De zeegodin.

Danu was de moedergodin. Uit haar ontsprong het water dat de rivier de Donau vormde. Het water voedde een eikenboom. Uit deze boom kwamen alle Keltische goden voort

Het verhaal

Heel lang geleden bracht de grote leegte een god en een godin voort: Donn en Danu. Ze keken elkaar in de ogen en er ontbrandde een heilige vlam in hun harten. Ze omhelsden elkaar liefdevol en lieten zich niet meer scheiden. Na verloop van tijd kregen Donn en Danu kinderen. Deze zaten gevangen tussen hun ouders en konden niet ontsnappen. Een van de zonen, Briain, besloot dat hij zijn ouders moest scheiden omdat hij en zijn broers anders dood zouden gaan. Danu's liefde voor haar zoon won het uiteindelijk van de liefde voor haar man en ze gaf Briain toestemming om zich van zijn vader te ontdoen. Briains woede was zo groot dat hij zijn vader in negen stukken sneed. Danu was zo ontzet door wat ze zag dat ze begon te huilen. Haar tranen vormden een vloedgolf die alle kinderen van de aarde verzwolg. Zo werd Danu bekend als de "wateren van de hemel". Het water spoelde ook de negen delen van het lichaam van Donn weg. Zijn lichaam werd de hemel, zijn hersenen de wolken, zijn gezicht de zon, zijn geest de maan, zijn botten de sterren en zijn adem de wind. Het bloed van Donn vermengde zich met de tranen van Danu en hierdoor ontstonden de zeeën. Twee zaden van Donn kwamen in de vruchtbare aarde terecht. Danu sloeg dit van bovenaf gade en in een van de zaden herkende ze haar geliefde. Het was een rode eikel van de eikenboom. Danu moest opnieuw huilen. Haar tranen zakten in de droge aarde waardoor de zaden begonnen te groeien. De eikel schoot wortel en al gauw groeide hij uit tot een prachtige eikenboom. Dit was de reďncarnatie van Donn. Uit het andere zaadje ontsprong een Keltische priester, de broer van Donn. Zijn naam was Finn. Donn zag zijn geliefde Danu in de hemel en strekte zijn takken heel ver uit. Hij probeerde met zijn bladeren haar tranen te drogen. Gevoed door het water uit de hemel, groeiden er veel vruchten aan de eikenboom. Ze vielen op de aarde en hierdoor ontstonden de eerste mensen. Deze mensen waren passief en lui omdat ze wisten dat ze niet konden sterven. Langzaam werden ze luier en luier en hierdoor begonnen ze van binnenuit te rotten. Donn vroeg om advies aan zijn broer Finn. De mensen hebben de dood nodig, zei hij. De wereld moet vernieuwd worden. Maar Donn vond dit geen goed idee en de twee broers begonnen te vechten met elkaar. Ze vochten lang en hevig. Uiteindelijk werd Finn gedood. Donn vond het zo verschrikkelijk dat zijn broer dood was dat zijn hart uit elkaar spatte. De delen van zijn lichaam kwamen overal neer en hierdoor werd de wereld vernieuwd. De mensheid maakte nu ook kennis met de dood. Nadat Donn gestorven was groeiden drie enorme wortels van de eikenboom tot diep in de aarde en ze vormden de "andere wereld", waar mensen na hun dood terechtkomen. Donn werd de god van de andere wereld, terwijl Danu de godin van de hemel bleef. Tot op de dag van vandaag houden ze immens van elkaar, ook al zijn ze door de aarde gescheiden.


Klik hier


©19.08.2004 by K. BERNAERDT-JACQUES email to : tamara.jacques@telenet.be